အရာရာ နတ္ထိ

အင်မော်တယ်ဘုရင်မ လင်းလုံသည် ညှိုးနွမ်းကြယ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်မလာခဲ့ပေ။

တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်က ဧကရာဇ်ဂူသင်္ချိုင်းအပေါ် အာရုံရောက်ရှိနေသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူမက ပြတ်သားစွာ ထွက်ခွာသွား၏။

ဆူဇီမိုက ဧကရာဇ်ဂူသင်္ချိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ၎င်းသည် ကြယ်တာရာပင်လယ်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွား၏။

တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်သည် သုန်မှုန်နေသော အမူအရာဖြင့် ဧကရာဇ်ဂူသင်္ချိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားရာဘက်ကို ငေးကြည့်နေ၏။

သူသည် ဆူဇီမိုအပေါ် သူ၏ အာရုံခံစိတ်ကို ဆုံးရှုံးသွားရပြီဖြစ်၏။

ဆူဇီမိုသည် ဆရာအာခံကျိန်စာကို သေချာပေါက် ချေဖျက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဒါ့အပြင် သူက သေချာပေါက် သေရပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဂူသင်္ချိုင်းသည် စွမ်းအားကြီးမားသော ကျိန်စာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ဆူဇီမိုသည် ထိုကျိန်စာများဖြင့် ဝိုင်းပတ်ခံရပြီးနောက် ဆရာအာခံကျိန်စာ၏ အော်ရာက အထဲမှာ ပိတ်ဆို့သွားပေလိမ့်မည်။

ဒါ့အပြင် သူက ဆူဇီမို၏ တည်နေရာကို အာရုံခံနိုင်မည်ဆိုလျှင်တောင် သူက ဘာလုပ်နိုင်တော့မှာလဲ။

ဧကရာဇ်ဂူသင်္ချိုင်းထဲမှာ ဘာမှန်းမသိရသော တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပျက်နေသည်မှာ သိသာလေသည်။

ယခု သူက ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်လျှင်တောင် သူ၏ သတိထားတတ်သော စိတ်နေစရိုက်အရ သူသည် အလျင်စလို ဝင်ရောက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်၏ ရင်ထဲမှာ အလွန်တရာ မကျေမချမ်းဖြစ်လာခဲ့၏။

ဤအစီအစဉ်နှင့် စစ်တုရင်ကစားပွဲအတွက် နှစ်တစ်သောင်းကြာအောင် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ ၎င်းသည် ဟာကွက်မဲ့ပြီး လူတိုင်းကို လှည့်စားနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

အခြေအနေ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုများက အမြဲတမ်း သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေခဲ့၏။

သူက အောင်မြင်သည်နှင့် သူသည် စဉ်းစားကြည့်၍ မရနိုင်သော အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိပေလိမ့်မည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ထိုအရာများအားလုံးကို သူက တိတ်တဆိတ်ပြုလုပ်ထားခဲ့၏။

သူ၏ ဝှက်ဖဲများကို သိရှိထားသည့် မည်သူမဆို ဤစစ်တုရင်ကစားပွဲမှာ သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

မထင်မှတ်ထားစွာပင် နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်မှာ ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်သော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုက ပေါ်ထွက်လာပြီး စစ်တုရင်ကစားကွက်တစ်ခုလုံးက ပျက်ယွင်းသွားရ၏။

ပို၍အရေးအကြီးဆုံး အဆင့်-၁၂ ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာကို သူက မရရှိနိုင်တော့ပေ။ ယင်ယန်အဆောင်သုတ္တန်အပြင် ၎င်းကနေ ဆင်းသက်လာမည့် ရတနာများကိုပင် သူက မရရှိနိုင်တော့ပေ။

အင်မော်တယ်ဘုရင်မ လင်းလုံ၏ ရန်ခြောက်ပါးဂမ္ဘီရအတွက်အချက်ကိုလည်း သူက မရရှိနိုင်တော့ပေ။

အရင်ဆုံး သူသည် ဆူဇီမို၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးထဲမှာ ချိပ်ပိတ်ထားသည့် ဧကရာဇ်နယ်ပယ်အမှောင်စွမ်းအားဖြင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိပြီးနောက် ဧကရာဇ်ဂူသင်္ချိုင်း၏ စွမ်းအားကြီးမားသော ဖိအားဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းခံခဲ့ရ၏။ သူ့အနေဖြင့် တိုက်ပွဲနိုင်ငံသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားသော အင်မော်တယ်ဘုရင်မ လင်းလုံကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ဖို့က မသင့်လျော်တော့ပေ။

လူအိုကြီးရွှမ်ကို ဖယ်ရှားရှင်းလင်းပစ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုသူသည် ဤစစ်တုရင်ကစားပွဲမှာ အရေးကြီးသော စစ်တုရင်အရုပ်တစ်ရုပ် မဟုတ်ပေ။

သူသည် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ထိ ကျင့်ကြံထားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး လူအိုကြီးရွှမ်ကို အချိန်မရွေး သတ်ဖြတ်နိုင်၏။

အရာရာတိုင်းနှင့် ပတ်သက်၍ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် သူသည် အားလုံးထဲကမှ ရတနာသူတော်စင်ကျောက်စိမ်းကျမ်းတစ်ခုကိုသာ ရရှိခဲ့သည်ကို တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်က နားလည်သဘောပေါက်လိုက်၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ကျောက်စိမ်းကျမ်းသုံးခုစလုံးက ယခု သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေ၏။

ထိုပြီးပြည့်စုံသော တဗူးဂမ္ဘီရကျင့်စဉ်သည် သူ့ကို ဧကရာဇ်နယ်ပယ်သို့ နောက်တစ်ဆင့်တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကူညီပေးပေလိမ့်မည်။

တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို ထုတ်ဖော်ပြီး ညှိုးနွမ်းကြယ်ကို အဆက်မပြတ် စတင်စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။

အတန်ကြာပြီးသော်လည်း သူက လူအိုကြီးရွှမ်၏ မည်သည့်အရိပ်အယောင်ကိုမှ ရှာမတွေ့တော့ပေ။

“သူက သေသွားတာလား… ဒါမှမဟုတ် သူက ထွက်ပြေးသွားတာလား”

တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

လူအိုကြီးရွှမ်သည် သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ရပ် ဆက်လက်၍ မဟုတ်တော့ပေ။ သူက ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်စွမ်းအားကြောင့် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိသွားခဲ့၏။ သူ၏ ယခင်ထိခိုက်ဒဏ်ရာများနှင့်အတူ သူက မသေဘူးဆိုလျှင်တောင် သိပ်ကြာကြာတောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

တိုက်ပွဲနိုင်ငံဘက်အခြမ်းမှာ အခြေအနေက ရှုပ်ထွေးနေဆဲဖြစ်သည်။

တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်သည် လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲ၍ ထွက်ခွာသွား၏။

အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင် အင်မော်တယ်မဟာနယ်မြေ၊ တိုက်ပွဲနိုင်ငံမြို့တော်တွင်…

အင်မော်တယ်ဘုရင်မ လင်းလုံသည် ညှိုးနွမ်းကြယ်ကနေ ပြန်လည်ခုန်ကူးလာခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲနယ်မြေသို့ ဆင်းသက်လိုက်၏။

သူမက တိုက်ခိုက်နေဆဲဖြစ်သော ဘုရင်ယွင်ယိုနှင့် အခြားသူများကိုကြည့်ပြီး လှောင်ရယ်လိုက်၏။

“ဘုရင်ယွင်ယို… ရှင်တို့တွေက တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ လှည့်စားခံထားရတာတောင် ဒီနေရာမှာလာပြီး တိုက်ခိုက်နေတုန်းပဲကိုး”

ထိုစဉ်မှာပင် တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲရှစ်က တိုက်ပွဲမြေကနေ တစ်ချိန်တည်းမှာ ဆုတ်ခွာသွားကြ၏။

“မင်းစကားက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ”

ဘုရင်ယွင်ယိုနှင့် အခြားသူများက တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတိထားလာကြပြီဖြစ်သည်။ သူတို့က အင်မော်တယ်ဘုရင်မ လင်းလုံ၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်ပြီး အော်မေးလိုက်ကြ၏။

အင်မော်တယ်ဘုရင်မ လင်းလုံက လှောင်ရယ်လိုက်၏။

“တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်က ရှင်တို့တွေကို ဒီနေရာမှာ တိုက်ခိုက်ခိုင်းထားတယ်… ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကတော့ ဆူဇီမိုနောက်ကို လိုက်သွားတာ ကြာလှပြီ”

“ဟမ်…”

ဘုရင်ယွင်ယို၊ ဘုရင်ကျင်းနှင့် အခြားသူများက အရူးများ မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့က ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်ပြီး သူတို့ဘေးမှာရှိသော တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ထိုစဉ်မှာပင် တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်၏ အစစ်အမှန်ခန္ဓာက ညှိုးနွမ်းကြယ်ကနေ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ဤနေရာသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့လေပြီ။

“ဒီမှာ နားလည်မှုလွဲစရာတစ်ခု တကယ်ပဲ ဖြစ်သွားတယ်”

တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်နေပြီး ဘုရင်ယွင်ယိုနှင့် အခြားသူများကို ရှောင်လွှဲခြင်းမရှိဘဲ ကြည့်လိုက်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ဘုရင်ယွင်ယိုနှင့် အခြားသူများကို လင်းကျန့်နှင့် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် တိုက်တွန်းလှုံ့ဆော်ဖို့က လက်တွေ့မဆန်တော့ပေ။

သူ့အတွက် ယခုအချိန်တွင် အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ သူ့အပေါ်ကျရောက်နေသည့် သံသယများကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ဖြစ်သည်။

တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်က ပြောလိုက်၏။

“ကျုပ်က အဲဒီကောင်လေးရဲ့ တည်နေရာကို တွက်ချက်ပြီး သူက ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာကနေ ထွက်ခွာသွားချင်တာကို တွေ့ရှိခဲ့ရတယ်… ကျုပ်က လူတိုင်းကို သတင်းပေးဖို့ အချိန်မရတော့တဲ့အတွက် သူ့ကို တားဖို့အတွက် အရင်ဆုံးပြေးလိုက်သွားတာပဲ”

“အဲဒီအချိန်မှာ ဧကရာဇ်ဂူသင်္ချိုင်းက ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာပြီး သူက အထဲကို ပြေးဝင်သွားခဲ့တယ်… ကျုပ်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ဘူး”

ထိုစကားလုံးများက မှန်သည်ဖြစ်စေ၊ မမှန်သည်ဖြစ်စေ အရေးကြီးဆုံးအရာသည် တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့အပေါ်ကျရောက်နေသည့် သံသယများကို ဖယ်ရှားရှင်းလင်းပစ်ဖို့ဖြစ်သည်။

လင်းကျန့်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တုန်လှုပ်၍ ဒေါသချောင်းချောင်းထွက်သွား၏။ သူသည် ဤကိစ္စကို အတည်ပြုလိုပြီး အင်မော်တယ်ဘုရင်မ လင်းလုံကို အလိုလိုလှည့်ကြည့်လိုက်၏။

အင်မော်တယ်ဘုရင်မ လင်းလုံတွင် အကြံအစည်တစ်ခု ရှိထားလေသည်။ အစကတော့ သူမသည် တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ ပြင်ထား၏။

တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်သည် အဆင့် ၁၂ ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာကို ရရှိသွားပြီဟု သူမက ပြောလိုလေသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဘုရင်ယွင်ယိုနှင့် အခြားသူများသည် တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်ကို သေချာပေါက် ပစ်မှတ်ထားလာလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး သူတို့က အချင်းချင်းတိုက်ခိုက်ကြပေလိမ့်မည်။

မထင်မှတ်ထားစွာပင် တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်က သူရင်ဆိုင်ရမည့် အခြေအနေကို ခန့်မှန်းမိထားပုံရသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက လူတိုင်း၏ ရှေ့မှာ ဓမ္မပညာရပ်တစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်ကာ သူ၏ နှာရောင်ကို ညင်သာစွာ ထိပြီး လေထဲမှာ ပုံရိပ်တစ်ခုကို ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာစေ၏။

ဤအရာသည် တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲမှ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်လေသည်။

ဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးသည် အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့၏။ သို့သော်လည်း ၎င်းသည် တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်၏ မြင်ကွင်းဘက်မှဖြစ်ပြီး ဆူဇီမိုက ဧကရာဇ်ဂူသင်္ချိုင်း၏ ဝါးမျိုခြင်းခံသွားရသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တွေ့မြင်ရနိုင်လေသည်။

ဤနည်းလမ်းထက်ပိုပြီး သူ့ကိုယ်သူ သက်သေပြပေးနိုင်တာ တခြားဘာမှ မရှိတော့ပေ။

ထိုအရာသည် တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲမှ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်၏ လှုပ်ရှားမှုက တကယ့်ကို မှင်တက်စရာကောင်း၏။ အဲဒါသည် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းကို နောက်ပြန်ဆွဲပြခြင်းနှင့် တူညီလေသည်။

လက်ရှိလူတိုင်းသည် ထိပ်သီးအင်မော်တယ်ဘုရင်ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း မည်သူကမှ ထိုသို့ ကြိုးစားမကြည့်ရဲပေ။

အစကတော့ ဘုရင်ယွင်ယိုနှင့် အခြားသူများသည် တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်ကို အနည်းငယ် မကျေမချမ်းဖြစ်နေကြဆဲပင်။ ထိုအခိုက်အတန့်မှာ သူတို့က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူ့ကို စိုးရိမ်ပူပန်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

“မင်း…”

လင်းကျန့်က တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်သော အော်ရာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်၏ နိုင်ထက်စီးနင်း ပြုမူမှုကြောင့် မဟုတ်လျှင် ဆူဇီမိုသည် ဧကရာဇ်ဂူသင်္ချိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ သက်သေစရာအကြောင်းမရှိပေ။

လင်းကျန့်သည် ဆူဇီမိုအတွက် လက်စားချေရန် တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်လိုက်၏။

“မသွားနဲ့”

အင်မော်တယ်ဘုရင်မ လင်းလုံက လင်းကျန့်၏ အပြုအမူကို သတိထားမိပြီး သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်ဖြင့် အသံတစ်ခုကို အလောတကြီးပို့လွှတ်ကာ သတိပေးလိုက်၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အင်မော်တယ်ဘုရင်မ လင်းလုံ၏ ပုံရိပ်က ရိပ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားပြီး လင်းကျန့်၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

သူမက သူ့ကို နက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်ပြီး သူမ၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါပြလိုက်၏။

အင်မော်တယ်ဘုရင်မ လင်းလုံ၏ အမူအရာက ထူးဆန်းနေပြီး သူမ၏ လေသံက စိုးရိမ်ကြောင့်ကြနေ၏။ ဤဇနီးမောင်နှံသည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် သိကျွမ်းလာခဲ့ပြီး သူတို့၏ စိတ်နှလုံးများက ချိတ်ဆက်နေကြ၏။ အဲဒီမှာ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှိရမည်ကို လင်းကျန့်က သိရှိလိုက်လေသည်။

သူက အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ထဲရှိ အမျက်ဒေါသနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို လောလောဆယ်မှာ ဖိနှိမ်လိုက်၏။

တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်က တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အဲဒါက နှမြောစရာကောင်းသည်ဟု သူ၏ စိတ်ထဲကနေ ရေရွတ်လိုက်၏။

ဆူဇီမို၏ သေဆုံးမှုနှင့်အတူ သူသည် လင်းကျန့်နှင့် အင်မော်တယ်ဘုရင်မ လင်းလုံကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ မည်သည့်အကြောင်းပြချက်မှ ဆက်လက်၍ မရှိတော့ပေ။

သို့သော်လည်း လင်းကျန့်က သူ့ကို အရင်တိုက်ခိုက်လာမည်ဆိုလျှင် အင်မော်တယ်ဘုရင်မ လင်းလုံကလည်း သေချာပေါက် ပါဝင်လာပေလိမ့်မည်။

သူက ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိထားသော်လည်း အခွင့်အလမ်းကို ချိန်ဆကာ အင်မော်တယ်ဘုရင်မ လင်းလုံကို ဖိနှိမ်ပြီး ရန်ခြောက်ပါးဂမ္ဘီရအတွက်အချက်ကို ရယူနိုင်ဦးမည် ဖြစ်လေသည်။

“ဧကရာဇ်ဂူသင်္ချိုင်းက ဘယ်နေရာမှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့တာလဲ”

ဘုရင်ကျင်းက လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

ဆူဇီမိုက ဧကရာဇ်ဂူသင်္ချိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ဆိုလျှင်တောင် သူက ထိုနေရာသို့ တစ်ချက်သွားရောက်ကြည့်ရှုဖို့ ပြင်ထားလေသည်။

“ညှိုးနွမ်းကြယ်”

တက္ကသိုလ်ဂိုဏ်းချုပ်က မည်သည့်အရာကိုမှ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။

ဘုရင်ကျင်း၏ အမူအရာက အေးစက်နေပြီး သူက လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ ထွက်ခွာသွား၏။

ဘုရင်ယွင်ယို၊ အင်မော်တယ်ဘုရင်ယန်ယန်းနှင့် အင်မော်တယ်ဘုရင်ချင်းယန်တို့ကလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာပြီး ညှိုးနွမ်းကြယ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကြ၏။

ဤတိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေသော ကြယ်သည် ဘယ်တုန်းကမှ ယခုကဲ့သို့ သက်ဝင်လှုပ်ရှားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

သို့သော်လည်း အင်မော်တယ်ဘုရင်ယွင်ယိုနှင့် အခြားသူများက ညှိုးနွမ်းကြယ်ပေါ်မှာ မည်သို့ပင် လိုက်လံရှာဖွေသည်ဖြစ်စေ သူတို့သည် မည်သည့်အရာကိုမှ ရှာမတွေ့ကြပေ။ နောက်ဆုံးမှာ သူတို့က တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြ၏။

ညှိုးနွမ်းကြယ်က တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုကို ပြန်လည်ရရှိလာ၏။

အချိန်ကာလတစ်ခု ကြာသွားပြီးနောက် ညှိုးနွမ်းကြယ်၏ အထက်ကောင်းကင်မှာ ရုတ်တရက် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ပုံရိပ်တစ်ခုက လိမ့်ဆင်းလာခဲ့၏။

သူက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားပြီး ဖုန်များ အလိမ်းလိမ်းဖြစ်ကာ အနည်းငယ် ဖိုသီဖတ်သီဖြစ်နေ၏။

“လခွမ်းတဲ့မှ… တော်တော်နာတာပဲ”

ထိုလူက မကျေမနပ်ရေရွတ်ပြီး မတ်တတ်ထရပ်ကာ မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်၏။

သူသည် တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို တွေ့မြင်သောအခါ ရင်ထဲမှာ ဆို့နင့်သွား၏။

“ချီးပဲ… ဒါက ဘယ်လို ကပ်ဘေးသင့်နေတဲ့နေရာလဲ။”