Chapter 54
Vol. 5 Ch. 54
ကျောင်းသို့ ရောက်သောအခါ လုနန်သည် ကျောက်ရှင်း အကြောင်းမေးရန် ဖေးကျန့်ကို တားလိုက်သည်။ ဖေးကျန့် သည် တစ်ခဏ စဉ်းစားလိုက်သည်။
“မနေ့ညက သူ တမင်လုပ်ခဲ့တယ်လို့ ခင်ဗျားထင်လား။”
လုနန် အံ့ဩသွားသည်။ ဝတ္ထု၏ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်သည့်အတိုင်း သူသည် အမှန်တကယ် ထက်မြက်ပြီး ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
“ငါ့ကို အဲ့လိုမကြည့်နဲ့။ သူ့ရဲ့ အချိန်ကိုက်ရောက်လာတာက တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်ဖြစ်ဖို့ အရမ်းအဆင်သင့်လွန်းနေတယ်။ ပြီးတော့ သူ့အပေါ် ကျွန်တော့်ရဲ့အမြင်က အရမ်းဆိုးတယ်။ သူက စုန့်လိုင်ရှီရဲ့ မိထွေးလေ။ ဦးလေးစုန့် နဲ့ လက်ထပ်ပြီးကတည်းက အပေါ်ယံမှာတော့ စုန့်လိုင်ရှီက ပိုကောင်းကောင်းနေရသလိုပဲ၊ အိမ်ထဲက အရာအားလုံးက သူ့လက်လှမ်းမီရာမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဦးလေးစုန့် နဲ့ သူ့ရဲ့ဆက်ဆံရေးက ပိုဆိုးလာပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ စုန့်လိုင်ရှီက သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ နိုင်ငံတော်အတွက် အကျိုးပြုဖို့ အနောက်မြောက်ပိုင်းကို အထုပ်အပိုးပြင်ပြီး ထွက်သွားခဲ့တယ်။”
ဖေးကျန့်သည် နှုတ်ခမ်းကို စေ့လိုက်သည်။ “သူက ကျွန်တော့်ထက် တစ်နှစ်ပဲ ကြီးတာ။”
လုနန်သည် ထိုသို့သော နောက်ခံဇာတ်လမ်းမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျောက်ရှင်း၏ မိထွေးမဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် ပတ်သက်သော ပြဿနာများသည် ကြီးမားသည်ဟု ဆိုလိုသည်။
ဖေးကျန့်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ပြောလိုက်သည်။
“သူ့မိထွေးအကြောင်း စုန့်လိုင်ရှီကို ကျွန်တော် စာရေးပြီးမေးလိုက်မယ်။ ခင်ဗျားလည်း ဒီရက်ပိုင်း သတိထားနေပြီး သူနဲ့ နှစ်ယောက်တည်း သီးသန့်မနေမိအောင် ရှောင်ပါ။”
လုနန်သည် သူမ နားလည်ကြောင်းပြရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူတို့ လမ်းခွဲပြီးနောက် လုနန်သည် သူမ၏ ပစ္စည်းများကို ယူရန် အဆောင်သို့ သွားခဲ့သည်။ သူမ ဝင်သွားသည်နှင့် ချန်းထိုထိုမှလွဲ၍ လူတိုင်းက သူမကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်နေကြသည်။
စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် လုနန်သည် ချန်းထိုထိုနှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်သည်။ ဘာဖြစ်နေသည်ကို နားလည်သွားသောအခါ သူမသည် သူမ၏ ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေပြီး ချန်းထိုထိုနှင့်အတူ အဆောင်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။
ချန်းထိုထိုက သူမတို့ လမ်းလျှောက်နေစဉ် မေးလိုက်သည်။ “ နင် မနေ့က အထည်ချုပ်စက်ရုံကပွဲမှာ ရှိနေခဲ့တာလား။”
လုနန်သည် သူမဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ “နင် ဘယ်လိုသိတာလဲ။”
ချန်းထိုထို၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။
“ဥပဒေကျောင်းက အချောလေး ဖေးကျန့်က တကယ်တော့ နင့်မောင်မဟုတ်ဘူး။ သူက နင့်ရဲ့ လင်ပါသားလား။”
လုနန်သည် ပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်ကို သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။ “ဟုတ်တယ်။ သူ့အဖေနဲ့ ငါနဲ့က မိသားစုနှစ်ခုပေါင်းပြီး ဒုတိယအိမ်ထောင် ထူထောင်ထားကြတာ။”
လုနန်သည် ရှုပ်ထွေးသော ဆက်ဆံရေးကို ဝါကျတစ်ကြောင်းတည်းဖြင့် အတိုချုပ်ပြောလိုက်သည်။
ချန်းထိုထိုသည် ကြောင်ငေး၍ ကြည့်နေမိသည်။ “…ဒါဆို ငါက နင့်ကို နင့်ရဲ့လင်ပါသားနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးဖို့ ပြောခဲ့တာပေါ့။”
အနည်းငယ် ရက်စက်ရာကျသော်လည်း ချန်းထိုထို၏ ဖေးကျန့် အပေါ်ထားရှိသော စိတ်ကူးများကို လုံးဝဖယ်ရှားပစ်ရန်အတွက် လုနန်သည် သူမအား အမှန်တရားကို ပြောပြခဲ့ရသည်။
“ဟုတ်တယ်။”
ချန်းထိုထို - “…”
တော်သေးသည်မှာ သူမ အချိန်မီ လက်လျှော့ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် အတန်းဖော်တစ်ယောက်၏ ချွေးမဖြစ်ရခြင်းက မည်သို့ အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မည်နည်း။
“နေဦး၊ နင့်သားက ကုမျိုးရိုးနော်။ ဖေးကျန့်က ဖေး မျိုးရိုး။ နင်က သူ့အဖေနဲ့ ဒုတိယအိမ်ထောင်ပြုခဲ့တာလား။”
ချန်းထိုထိုသည် လုနန်အား အံ့ဩတကြီးကြည့်ကာ သူမ၏ အတန်းဖော်သည် အသက်ငယ်သော်လည်း အတွေ့အကြုံများစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်ကို သိရှိသွားသည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့အခြေအနေတွေက တော်တော်ရှုပ်ထွေးတယ်၊ စကားနည်းနည်းနဲ့ ရှင်းပြဖို့ခက်တယ်။”
လုနန်သည် ခေါင်းညိတ်ကာ အတိုချုပ်ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် အဓိက အကြောင်းအရာကို စပြောခဲ့သည်။
“ဒါနဲ့ နင်က ဒီအကြောင်းတွေ ဘယ်လိုသိတာလဲ။”
ချန်းထိုထိုက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ကျန်းကျန်ကျန့် နဲ့ သူ့အတန်းဖော်တွေ မနေ့က အထည်စက်ရုံကပွဲကို သွားကြတယ်။ သူတို့ နင်နဲ့ ဖေးကျန့်ကို အဲ့ဒီမှာတွေ့ခဲ့တယ်။ ကျန်းကျန်ကျန့် က ကပွဲမှာ လူတွေနင့်အကြောင်း ပြောနေတာကြားခဲ့တယ်တဲ့။ နင်က နင့်ထက် အသက်ဆယ်နှစ်ကျော်ကြီးတဲ့ ယောကျ်ားတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်ထားပြီး နင့်အရွယ်လောက်ရှိတဲ့ လင်ပါသားတစ်ယောက်ရှိတယ်တဲ့။ ပြီးတော့ နင့်ယောကျ်ားက နင့်ကိုမကြိုက်ဘူး၊ နင်နဲ့ ကတောင် မကဘူးလို့ ပြောကြတယ်တဲ့။”
“ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းတော့ ကျန်းကျန်ကျန့်က နင့်ယောကျ်ားပေါ်လာပြီး သူက စစ်သားတစ်ယောက်လို့ ပြောပြတယ်။”
ချန်းထိုထိုသည် ကျန်းကျန်ကျန့်၏ စကားများကို တတ်နိုင်သမျှ အရှိကိုအရှိတိုင်း ပြန်ပြောပြရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူတို့သည် အဆောင်တစ်ခုတည်းတွင် နေကြသော်လည်း လုနန်သည် အဆောင်တွင်ရှိခဲပြီး စာသင်ချိန်မဟုတ်လျှင် စာကြည့်တိုက်၌သာ နေလိုသည်။ ဤသည်က သူမအား အဆောင်သူများနှင့် အချိန်အတူကုန်ဆုံးခြင်းကို ကန့်သတ်ထားသဖြင့် လူတိုင်းက လုနန် အကြောင်းကို အထိန်းအကွပ်မရှိ ဆွေးနွေးပြောဆိုကြသည်။
ထိုသူများထဲတွင် ကျန်းကျန်ကျန့်သည် လုနန်၏ အိမ်ထောင်ရေးနှင့် မိခင်ဖြစ်ခြင်းအကြောင်း အတင်းအဖျင်း ပြောရသည်ကို အနှစ်သက်ဆုံးဖြစ်သည်။ လုနန်သည် အသက်ကြီးသူတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်ကို ကြားသိရသောအခါ သူမသည် လုနန် အပေါ် ပို၍ပင် အထင်သေးသွားခဲ့သည်။ သူမသည် အဆောင်သို့ ဖုံးကွယ်မထားနိုင်သော မထီမဲ့မြင်အမူအရာဖြင့် ပြန်လာခဲ့သည်။
သို့သော် ချန်းထိုထို၏ လေ့လာတွေ့ရှိချက်အရ ထိုမထီမဲ့မြင်ပြုမှုအပြင် ကျန်းကျန်ကျန့်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မနာလိုမှုလည်း ရှိနေခဲ့ရာ သူမကို အံ့ဩစေခဲ့သည်။ အကယ်၍ ကျန်းကျန်ကျန့် သည် လုနန်အား အသက်ကြီးသူတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်သည့်အတွက် အထင်သေးလျှင် လုနန်ကို အဘယ်ကြောင့် မနာလိုဖြစ်နေရသနည်း။
လုနန်သည် ဤစကားများကို ကြားပြီးနောက် သိပ်ပြီးတုံ့ပြန်မှုမရှိခဲ့ပေ။ ဒါတွေသည် အတင်းအဖျင်း စကားများသာဖြစ်ပြီး ကောင်းသောစကားများ ပြောဆိုကြမည်မဟုတ်ဟု သူမ တွေးထင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ကျောင်းမှ သူမ၏ အချိန်သည် တန်ဖိုးရှိလှသည်။ စာသင်ရန်ပင် မလုံလောက်ဟု ခံစားနေရပြီး အဆောင်နေဖော်များနှင့် ရန်ဖြစ်ရန် အချိန်နှင့်စိတ်လည်း မရှိပေ။ သူတို့က သူမကို မနှောင့်ယှက်သရွေ့ သူမသည် လျစ်လျူရှုရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
သူမသည် ဖေးကျီအန်း၏ တည်ငြိမ်သောအမူအရာကို အတုယူကာ ဖြည်းညင်းစွာပြောလိုက်သည်။ “အင်း၊ ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ မဆိုးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါပြင်ပေးချင်တဲ့ အချက်တစ်ချက်တော့ရှိတယ်။ ငါ့ယောကျ်ားက ငါ့ကိုကြိုက်တယ်။ ငါက အရမ်းလှတာလေ။ ငါ့ယောကျ်ားက ငါ့ကိုမကြိုက်လို့ သူ့ကိုကြိုက်ရမှာလား။”
ချန်းထိုထို - “…” ဤစကားများသည် ကျန်းကျန်ကျန့် အတွက် သိပ်မကောင်းသော်လည်း သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင် မှားယွင်းနေသောအရာမရှိဟု ထင်ရသည်။
ကျန်းကျန်ကျန့်နှင့် အဆောင်ထဲမှ ထွက်လာကြသော အဆောင်ခန်းဖော်များ - “…”
ကျန်းကျန်ကျန့်၏ ရင်ဘတ်သည် အသက်ရှူမဝသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။ သူမသည် လုနန်ဆီ ပြေးသွားပြီး ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသော်လည်း သူမကိုယ်သူမ အတင်းထိန်းချုပ်ထားလိုက်သည်။ အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ အားလုံးမြင်တွေ့နေရသည့် အလွန်တောင့်တင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းပြုံးပြလိုက်သည်။
“အတန်းဖော် လုနန် ပြောတာမှန်ပါတယ်။ အတန်းဖော် လုနန်နဲ့ သူ့ခင်ပွန်းက လိုက်ဖက်ညီပြီး အရမ်းချစ်ကြတာ။”
ကျန်းကျန်ကျန့်သည် လုနန်အား ချက်ချင်း မြှောက်ပင့်ပြောဆိုကာ သူမ၏ သဘောထားကို လုံးဝပြောင်းလဲလိုက်သဖြင့် သူမတွင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များရှိသည်ဟု ယုံရခက်စေသည်။
လုနန် ကို ချီးကျူးပြီးနောက် ကျန်းကျန်ကျန့်သည် ချန်းထိုထို ဘက်သို့ အရှက်ရသောအမူအရာဖြင့် လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“အတန်းဖော် ချန်းထိုထို၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အတန်းဖော် လုနန် ရှေ့မှာ ကျွန်မကို အသရေမဖျက်ပါနဲ့။ ကျွန်မက အတန်းဖော် လုနန်နဲ့ သူ့ခင်ပွန်းကြားက အချစ်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မေးခွန်းမထုတ်ခဲ့ပါဘူး။”
ကျန်းကျန်ကျန့် သည် အတင်းအဖျင်းပြောတတ်သော ချန်းထိုထိုကို အမှန်တကယ် မုန်းတီးနေသည်။ မူလက လုနန်သည် သူမ၏ ကွယ်ရာတွင် သူတို့ဘာတွေပြောနေသည်ကို လုံးဝမသိခဲ့သော်လည်း ချန်းထိုထိုက အစီရင်ခံကာ နာမည်တပ်ပြောခဲ့သည်။
ချန်းထိုထိုသည် လုနန်၏ မျက်နှာသာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ကျန်းကျန်ကျန့် ကတော့ မကျေမနပ်ဖြစ်ခြင်းကို ခံရမည့်သူဖြစ်သည်။ လုနန်သည် သူမ၏ အရာရှိခင်ပွန်းကို တိုးတိုးလေးပြောကာ သူ့အရှိန်အဝါကိုသုံး၍ သူမနှင့် သူမ၏မိသားစုကို အနိုင်ကျင့်မည်လားဆိုသည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။
သူမ၏မိသားစုသည် ချမ်းသာသော ကုန်သည်များဖြစ်၍ နာမည်ဆိုးနှင့် ကျော်ကြားနေပြီးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လုနန်က သူမအပေါ် လက်စားချေမည်ဆိုလျှင် သူမတွင် သွားစရာနေရာမရှိတော့ပေ။
ဤသို့တွေးမိသောအခါ သူမသည် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။ သူမတွင် လုနန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဘာတွေများ လိုအပ်နေသနည်း။
သူမသည် အရင်းရှင်နောက်ခံမှ လာသောကြောင့်သာ အထင်သေးခံရခြင်းလား။ သူမ၏ဖခင်က သူမအား စာမတတ်၊ ညစ်ပတ်သော လယ်သမားတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်စေချင်နေသည်။ သူမသည် လုနန်ကဲ့သို့ အာဏာရှိသော မိသားစုထဲသို့ လက်ထပ်ပြီး မိထွေးဖြစ်ရသည်ကိုပင် ပို၍လိုလားသည်။ အနည်းဆုံးတော့ လုနန်၏ ခင်ပွန်းသည် ရုပ်ရည်ကောင်းမွန်ပြီး သူမ၏ မိသားစုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။
လုနန် - “…” 'နင်သာ ငါ့ကိုဆွဲဖြဲချင်နေတဲ့ပုံ မပေါက်ရင် ငါတကယ်ယုံမှာ။'
ချန်းထိုထို - “…”
ဘာတွေဖြစ်နေမှန်းမသိဘူး။ ကျန်းကျန်ကျန့် ပြောခဲ့သည်များကို သူမကိုယ်တိုင် နားနှင့်ဆတ်ဆတ်ကြားခဲ့ခြင်းမရှိလျှင် သူမသည် အခြားသူများကို တကယ်အသရေဖျက်ခဲ့လားဟုပင် သံသယဝင်မိပေလိမ့်မည်။
လုနန်က သူမကို မယုံကြည်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရသောအခါ ကျန်းကျန်ကျန့် သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ တောင်းပန်သော အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူမသည် ရိုးသားစွာပြောလိုက်သည်။
“အတန်းဖော် လုနန်၊ ကျွန်မ တရားဝင်တောင်းပန်ချင်ပါတယ်။ ကျွန်မ အဆောင်မှာ မဆင်မခြင်လုပ်မိပြီး နင့်အကြောင်းကြားခဲ့တာတွေကို အဆောင်ဖော်တွေကို ပြန်ပြောပြခဲ့လို့ နင့်အပေါ် အထင်လွဲမှားမှုတွေ ဖြစ်စေခဲ့တာ။ အားလုံး ကျွန်မအမှားပါ။ ရှင် ကျွန်မကို ခွင့်လွှတ်နိုင်မလား။”
“……”
'သူက ငါ့ကို တုံးတယ်လို့ ထင်နေတာလား။'
သို့သော်လည်း လုနန်သည် သူမ၏ ကွေးနိုင်ဆန့်နိုင်စွမ်းကို အထင်ကြီးမိသည်။ ထို့အပြင် ကျန်းကျန်ကျန့်သည် ချန်းထိုထိုအား အသရေဖျက်သည်ဟု မစွပ်စွဲဘဲ လုနန်သည် သူမအစား ချန်းထိုထိုကို ယုံကြည်နေသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့လျှင် သူမသည် အခြားသူတစ်ဦးထံ အပြစ်လွှဲချကာ တောင်းပန်ရန် သဘောထားပြောင်းလဲမည်မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ ရိုးသားသော တောင်းပန်မှုအပေါ် မူတည်၍ လုနန်သည် သူမကို အမှန်တကယ် စိတ်ရင်းမှန်သည်ဟု ယုံကြည်ကောင်းယုံကြည်မိပေမည်။
သို့သော် သူမကို ယုံကြည်သည်ဖြစ်စေ၊ မယုံကြည်သည်ဖြစ်စေ ကွာခြားမှုမရှိပေ။ အလွန် စိတ်ပြောင်းလွယ်သော ကျန်းကျန်ကျန့် ကဲ့သို့သော သူနှင့် လုနန်သည် အမြဲတမ်း အလှမ်းဝေးဝေးနေခဲ့သည်။
သူမကို ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ လုနန်သည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ “စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါအခုချက်ချင်းတော့ နင့်ကိုခွင့်မလွှတ်နိုင်ဘူး။”
ကျန်းကျန်ကျန့် ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် လုနန် ဆက်ပြောသော စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“ဒါပေမဲ့ အခုမဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတိုင်း အနာဂတ်မှာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။ နင် တကယ်နောင်တရပြီး နင့်ရဲ့ကြိုးစားမှုကို ငါ့ကိုပြရင် ငါ နင့်ကို ခွင့်လွှတ်ကောင်းလွှတ်မှာပေါ့။”
ပြန်လည်သင့်မြတ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရနိုင်ခြေရှိသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းကျန်ကျန့် သည် အမြန်မေးလိုက်သည်။
“အတန်းဖော် လုနန်၊ ကျွန်မ တကယ်နောင်တရကြောင်းပြဖို့ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ။”
သူမ ပိုက်ဆံပေးရမည်လား။ သို့မဟုတ် လုနန် အပေါ် အသရေဖျက်မှုများကို ဖယ်ရှားရန် အခြားသူများထံ သွားရှင်းပြရမည်လား။
လုနန်က လေးနက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “စာကျက်ပါ။”
လာခဲ့လိုက်။ ကြိုးစားစာကျက်နေသူများ၏ အုပ်စုထဲသို့ ဝင်ခဲ့။ ပေကျင်းတက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများအနေဖြင့် စာသင်ခြင်းက ဦးစားပေးဖြစ်သင့်ချိန်တွင် အတင်းအဖျင်းပြောခြင်းဖြင့် အချိန်ဖြုန်းနေရမည်လား။
'နင်သာ စာကိုအလေးအနက်ကျက်ရင် ငါ့ကိုနှောင့်ယှက်ဖို့ အချိန်ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။'
ကျန်းကျန်ကျန့် သည် နားမလည်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ “တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက် လွယ်တာလား။”
ပိုက်ဆံမလို၊ နာမည်ကျော်ကြားမှုမလိုဘဲ သူမအား စာကျက်ရန် တိုက်တွန်းနေသည်။ ဤမျှကောင်းသောအရာ တကယ်ရှိနိုင်ပါ့မလား။
ချန်းထိုထို - “…”
အရာအားလုံးကို ထွင်းဖောက်မြင်နေသော ချန်းထိုထိုသည် ကျန်းကျန်ကျန့်ကို သနားရမည်လား၊ သို့မဟုတ် မနာလိုဖြစ်ရမည်လား မသိတော့ပေ။ သူမသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကောင်းသော လုနန်က ကျန်းကျန်ကျန့် အတွက် စာကျက်ချိန်ဇယားကို ကိုယ်တိုင်ရေးဆွဲပေးနေခြင်းကို မနာလိုဖြစ်မိသည်။ သို့သော် ကျန်းကျန်ကျန့်သည် စာကျက်ရင်း စိတ်ပျက်စွာငိုယိုကာ “အိမ်စာတွေ အရမ်းများတယ်၊ ငါမပြီးနိုင်ဘူး။ တောင်းပန်ပါတယ်” ဟု ပြောနေသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်မိသောအခါ သူမသည် ကျန်းကျန်ကျန့် ကို သနားမိသည်။
“အတန်းဖော် ကျန်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး နင့်ရဲ့သင်တန်းအချိန်ဇယားကို ငါ့ဆီယူလာခဲ့။ ငါ နင့်အတွက် စာကျက်ချိန်ကို ပြန်စီစဉ်ပေးမယ်။ သင်တန်းအချိန်ဇယားရဲ့ တိုးတက်မှုအလိုက် နင်က စာသင်နှစ်အဆုံးမှာ ဘာသာရပ်တစ်ခုချင်းစီအတွက် ငါသတ်မှတ်ထားတဲ့ အမှတ်တွေကို ရအောင်လုပ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ နင့်ကို ခွင့်လွှတ်မှာမဟုတ်ဘူး။”
ဤသို့ပြောရင်း လုနန်သည် ဆိုးယုတ်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြလိုက်သည်။
ကျန်းကျန်ကျန့် တုန်လှုပ်သွားသည်။ “စာကျက်မယ်၊ စာကျက်မယ်၊ စာကျက်မယ်။ ကျွန်မ စာကြိုးစားမယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်၊ ပြီးတော့ အတန်းဖော် လု သတ်မှတ်ပေးတဲ့ စာကျက်တာဝန်တွေကို ပြီးအောင်လုပ်ပါ့မယ်။”
ကြည့်၊ သူမ တကယ်ပင် လုနန်ကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိခဲ့သည်။
လုနန် ပြုံးလိုက်သည်။ “ကောင်းတယ်။ သွား၊ နင့်အချိန်ဇယားနဲ့ စာကျက်စရာတွေကို ယူလာခဲ့။ ဒီနေ့ စာကြည့်တိုက်မှာ ငါနဲ့လာတွေ့၊ ငါ နင့်ကို အားလုံးစီစဉ်ပေးမယ်။”
ကျန်းကျန်ကျန့် သည် သူမ၏ ပစ္စည်းများကို ယူရန် အဆောင်သို့ အမြန်ပြန်သွားစဉ်၊ ဘေးတွင်ရပ်၍ အစအဆုံး နားထောင်နေခဲ့သော ကျန်းရှုယင်းနှင့် ဝမ်ကျူး တို့သည် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများဖြင့် ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် လုနန်အား ကွယ်ရာတွင် အနိုင်ကျင့်ခံရပြီးနောက် သူမအကြောင်း အတင်းပြောသူကို စာကျက်ရန် တိုက်တွန်းနေသဖြင့် မိုက်မဲသည်ဟု ထင်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် လုနန်အား မကောင်းမှုကို ကောင်းမှုဖြင့် တုံ့ပြန်သည့်အတွက် သီလရှိသူ၊ အမှန်တကယ် မြင့်မြတ်သူတစ်ဦးဟု ခံစားမိကြသည်။
သူတို့သည် လုနန် အကြောင်းကို ကွယ်ရာတွင် အတင်းအဖျင်း ပြောခြင်းသည် မသင့်လျော်ဟု ခံစားမိကြသည်။ သူတို့သည် သူမထံမှ သင်ယူသင့်သည်၊ အပြင်ကိစ္စများကို လျစ်လျူရှုပြီး စာကျက်ခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်သည့် သူမ၏ သဘောထားကို လက်ခံကျင့်သုံးကာ မကောင်းမှုကို ကောင်းမှုဖြင့် တုံ့ပြန်သည့် သူမ၏ မြင့်မြတ်သော စာရိတ္တကို အတုယူသင့်သည်ဟု တွေးမိကြသည်။
ကျန်းရှုယင်းနှင့် ဝမ်ကျူးတို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြရာ တစ်ယောက်မျက်လုံးထဲတွင် တစ်ယောက် တူညီသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တွေ့မြင်လိုက်ကြသည်။
သူတို့က လုနန်ကို ပြောလိုက်သည်။“အတန်းဖော် လုနန်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ကိုလည်း ခေါ်သွားပါလား။ အတူတူ စာကျက်ချင်လို့။”
“ကျွန်မတို့က အလုပ်ရှုပ်စေတယ်လို့ မထင်ရင် ကျွန်မတို့အတွက်လည်း စာကျက်ချိန်ဇယားတစ်ခု စီစဉ်ပေးလို့ရမလား။ တခြားသူတွေဆီက ကြားတာတော့ နင်က စာကျက်ချိန်စီစဉ်တာမှာ အရမ်းတော်တယ်တဲ့။”
“ရတယ်၊ ရတယ်”
လုနန်၏ အကြည့်များက တောက်ပစွာဖြင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ချန်းထိုထိုသည် သူမ၏ မျက်နှာကို လက်ဖြင့်အုပ်လိုက်မိသည်။ - “……”
အခုတော့ လုနန်ကြောင့် စိတ်ညှို့ခံထားရတဲ့သူ နောက်ထပ်နှစ်ယောက်တိုးလာပြီ။ ဒီလိုပြောဆိုချက်တွေကို ဖြန့်တဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူးဆိုတာကို သူမ အာမခံနိုင်သည်။
ဖေးကျန့် - ကျွန်တော့်ကို မထိပါနဲ့။ ကျွန်တော် အိမ်စာတွေလုပ်နေရလို့ အရူးဖြစ်နေပြီ…
ထိုသို့ဖြင့် သူတို့ငါးယောက်သည် စာကြည့်တိုက်သို့ ရောက်သွားကြသည်။ လုနန်သည် သူမ၏ စာကျက်ချိန်အနည်းငယ်ကို စတေးကာ သူမ၏ အဆောင်ဖော်များအတွက် သင်တန်းအချိန်ဇယားများကို တစ်ယောက်ချင်းစီ စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။
အသစ်စက်စက် ရိုက်ထုတ်ထားသော အချိန်ဇယားများကို လက်ခံရရှိသည့် အဆောင်ဖော်များသည် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။
စားသောက်ချိန်နှင့် အိပ်စက်ချိန်များမှလွဲ၍ ကျန်အချိန်တိုင်းနီးပါးသည် စာကျက်ရန် တာဝန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့သည် အိပ်ချိန်ရှစ်နာရီပြည့်အောင်ပင် မရနိုင်ခဲ့ပေ။
အဆိုးဆုံးအခြေအနေတွင်ရှိသူမှာ ကျန်းကျန်ကျန့် ဖြစ်သည်။ လုနန်သည် သူမအတွက် စာသင်နှစ်အဆုံးတွင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကိုပင် သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။ လုနန်၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ပြည့်မီရန် သူမသည် သူမ၏ မေဂျာတွင် ထိပ်တန်းကျောင်းသားများထဲတွင် ပါဝင်ရန် လိုအပ်သော်လည်း သူမသည် ကပ်သီးလေး ဝင်ခွင့်ရခဲ့ပြီး သူမ၏ အတန်းဖော်များကြားတွင် အောက်ဆုံး၌ ရပ်တည်နေသည်။
ချန်းထိုထိုသည် သူတို့၏ ကြောင်တောင်တောင်အမူအရာများကို မြင်ပြီး ရယ်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ စားပွဲတွင် မျက်နှာအုပ်ကာ တခစ်ခစ်ရယ်မောနေခဲ့သည်။
လုနန် တစ်ဦးတည်းသာ ကျေနပ်ပျော်ရွှင်နေသည်။ သူမ၏ အဆောင်ဖော်များသည် သူတို့၏ အတွင်းပိုင်းပြဿနာများကို ဘေးဖယ်ထားကာ စာကျက်ခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ဤနည်းဖြင့် သူမသည် အေးချမ်းမှုကို ခံစားနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းသည် ပိုမိုတောက်ပသော အနာဂတ်သို့ ဦးတည်နေကြသည်ကို သိရှိရသည်။
ထိုနေ့ညနေတွင် ကျောင်း၏ ဂီတကလပ်အဖွဲ့ဝင်များသည် လုနန်ကို လမ်းတွင် တားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ပညာရေးရာရုံး၏ ညွှန်ကြားရေးမှူးထံမှ လုနန်သည် တယောကို အလွန်ကောင်းမွန်စွာ တီးခတ်နိုင်ကြောင်း ကြားသိခဲ့ရပြီး သူမသည် သူတို့၏ ကလပ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် စိတ်ဝင်စားမှုရှိမရှိ မေးမြန်းခဲ့ကြသည်။
လုနန်သည် သူမ၏ စာလုပ်စရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများသောကြောင့်ဟု အကြောင်းပြကာ သူတို့၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ ဂီတကလပ်အဖွဲ့ဝင်များသည် စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့ရသော်လည်း သူတို့သည် သမိုင်းဌာနတွင် လုနန်၏ ဒဏ္ဍာရီလာ လက္ခဏာသုံးရပ်ကို သိရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ ထိုလက္ခဏာများမှာ မကြုံစဖူးအလှ၊ မယုံနိုင်လောက်သော တယောစွမ်းရည်နှင့် စာကျက်ခြင်းအပေါ် စွဲလမ်းမှုတို့ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့သည် သူမ၏ စာကျက်ခြင်းကို အကြောင်းပြ၍ သူတို့၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ငြင်းပယ်သည့်အကြောင်းရင်းကို လက်ခံနိုင်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် လုနန်သည် ဂီတကလပ်၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့သော်လည်း သူမသည် တယောတီးချင်စိတ် ပြင်းပြစွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အိမ်သို့အမြန်ပြန်ကာ တစ်ညလုံး လေ့ကျင့်ချင်စိတ်ဖြင့် ယားယံနေခဲ့သည်။