Chapter 58

ရှန့်ယီမေ့၏ မျက်နှာသည် ဖေးကျီအန်းက လုနန်၏ လက်ကို ကိုင်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အချိန်မှစ၍ ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။ ဖေးမင်ရှ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရမှသာ သူမ၏ မျက်နှာတွင် သွေးရောင်အနည်းငယ် ပြန်လည်လွှမ်းခြုံလာပြီး သေဒဏ်မှ ယာယီလွတ်ငြိမ်းခွင့် ရလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ၏ အကြည့်များတွင် ဝမ်းနည်းမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ဖေးကျီအန်း ထံသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ဤမျှနှစ်များတစ်လျှောက်လုံး သူမသည် ဖေးမင်ရှ၏ "ဖေးကျီအန်းက သူမအတွက် အိမ်ထောင်မပြုဘဲနေခြင်း"၊ "သူက သူမကို ချစ်သော်လည်း ခွင့်မလွှတ်နိုင်ခြင်း" စသည့် အဆက်မပြတ် သတိပေးစကားများအပေါ် မှီခိုအားထားခဲ့သည်။ တစ်နေ့နေ့တွင် သူ၏ ခွင့်လွှတ်မှုကို ရရှိပြီး သူတို့နှစ်ဦး ပြန်လည်ပေါင်းဖက်ကြလိမ့်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်ခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် ဒါသည် သူမကိုယ်သူမ နှစ်သိမ့်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာအောင် ကြားလာရပြီးနောက်တွင် သူမသည် သံသယမရှိဘဲ ယုံကြည်လာခဲ့သည်။

စုန့်ယဲ့ပင်း၏ မျက်နှာတွင်ပင် တုံ့ဆိုင်းမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ ဖေးမင်ရှသည် "ဖေးကျီအန်းက ရှန့်ယီမေ့ ကို စောင့်နေသည်" ဟူသော အယူအဆဖြင့် သူမကိုယ်သူမ၊ ရှန့်ယီမေ့နှင့် သူတို့၏ မိသားစုကိုပါ ဦးနှောက်ဆေးကြောခဲ့သည်။ စုန့်ယဲ့ပင်းနှင့် လက်ထပ်ပြီးနောက်တွင် သူမသည် ဤအတွေးများကို သူ့ထံသို့ပါ သွတ်သွင်းရန် စတင်ခဲ့ပြီး သူ့ကိုပင် အခြေအနေအား သံသယဝင်လာစေခဲ့သည်။

အခန်းထဲတွင် ဖေးကျီအန်းကို လုံးဝယုံကြည်ကြသူများမှာ လုနန်၊ ဖုန်းရှောင်ယွမ်နှင့် ဖေးစုတို့သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဖေးကျီအန်းသည် ရှိနေသူအားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ရွံရှာမှု၊ အဓိပ္ပာယ်မဲ့မှု၊ လှောင်ပြောင်မှုနှင့် လျစ်လျူရှုမှုတို့၏ ထူးဆန်းသော ရောနှောမှုကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ သူက ပြောလိုက်သည်။

"ငါက ရှန့်ယီမေ့ကို ဒီလောက်နှစ်တွေအကြာကြီး စောင့်နေခဲ့တယ်ဆိုတာ... ငါကိုယ်တိုင်တောင် ဘယ်လိုလုပ်မသိရတာလဲ"

ဒီနေ့သာ ဒီလိုကိစ္စတွေ မရှိခဲ့ပါက ရှန့်ယီမေ့တွင် ဤသို့သော အတွေးများ ရှိနေသေးသည်ကို သူ သိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှန့်ယီမေ့နှင့် ကွာရှင်းပြီးနောက် ပထမနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူ၏ မိဘများနှင့် ရှန့်မိသားစု၏ မိဘများ နှစ်ဖက်စလုံးက သူတို့နှစ်ဦး ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးအတွက် တွန်းအားပေးနေခဲ့ကြသည်။ သူတို့က ရှန့်ယီမေ့၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုနှင့် သူ၏ အနာဂတ်ကို အခြေခံ၍ သူ့အား သူမကို လက်ထပ်ရန် ဖိအားပေးခဲ့သလိုပင်၊ ယခုအခါတွင် သူ၏ ရာထူးကိုပင် ခုတုံးလုပ်၍ အသုံးချနေကြသည်။

ဖေးကျီအန်းသည် အေးစက်စွာ ရယ်မောပြီးနောက် ရှန့်ယီမေ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်တော့မှ လက်ထပ်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ပြတ်သားစွာ ပြောကြားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့က သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်လိုပါက သူသည် စစ်မြေပြင်သို့ သွားရုံသာ ရှိတော့သည်။

စစ်မြေပြင်တွင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အသက်စွန့်စားပြီးနောက် ရာထူးနှင့် အဆင့်အတန်းများ တိုးတက်လာသောအခါ ဖေးနှင့် ရှန့်မိသားစုများသည် သူ့အား ရှန့်ယီမေ့ကို လက်ထပ်ရန် ဖိအားပေးခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

သူသည် အရာအားလုံး အဆုံးသတ်သွားပြီဟု ထင်မြင်ပြီး ငြိမ်းချမ်းသော နှစ်အနည်းငယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

လတ်တလောနှစ်များတွင် သူတို့က ပိုနူးညံ့သော နည်းဗျူဟာများကို အသုံးပြုလာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။ မိသားစုနှစ်ခုလုံးက ရှန့်ယီမေ့သည် ဖေး မိသားစု၏ ချွေးမအဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ဒုတိယသားသည် ရှန့်အိမ်၏ အကြီးဆုံးသမီးနှင့် လက်ထပ်ထားကြောင်း သွယ်ဝိုက်သောအားဖြင့် ရည်ညွှန်းပြောဆိုကာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ယောက္ခမများအဖြစ် ဆက်ခေါ်ဝေါ်ရန် သဘောတူညီထားသည့် အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ ပြုမူကြသည်။ ဖေးကျီအန်းသည် ဤအရာအားလုံးကို နောက်မှ သိခဲ့ရသည်။

ဖေးကျီအန်းသည် အလုပ်များနေပြီး သူ၏ မိဘများကို တွေ့ရန် အိမ်သို့ ပြန်လာလေ့ မရှိသလောက် ရှားပါးသော်လည်း ပြန်လာတိုင်း ရှန့်ယီမေ့နှင့် မလွဲမသွေ တွေ့ဆုံရလေ့ရှိသည်။ အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် သူ၏ မိဘများ မည်သို့ အကွက်ချစီစဉ်နေသည်ကို သူ သံသယဝင်လာသည်။

ဖေးကျီအန်းသည် ထိုသည်က အဓိပ္ပာယ်မဲ့ပြီး ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ယူဆကာ မိသားစုနှစ်ခုလုံးနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းကို ရပ်တန့်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ရာ သူတို့က သူ၏ ဒီကိစ္စပေါ်ရှိ စိတ်ဆုံးဖြတ် ရပ်တည်ချက်က ပျော့ပြောင်းလာသည်ဟု ထင်မြင်သွားစေခဲ့သည်။

အချိန်ကျပြီဟု ယုံကြည်သောကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မည်၊ ဤနှစ်အစောပိုင်းတွင် ပါပါး ဖေးသည် ဖေးကျီအန်းအား ရှန့်ယီမေ့ကို မည်သည့်အချိန်တွင် လက်ထပ်မည်ကို တည့်တိုးမေးမြန်းခဲ့သည်။

ဖေးကျီအန်းသည် ပြတ်သားပြီး တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ သူသည် နောက်လှည့်ပြီး ကုဝေကော၏ သေတမ်းစာဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည့်အနေဖြင့် လုနန်ကို လက်ထပ်ခဲ့သည်။

လုနန်ကို လက်ထပ်ခြင်းသည် လုနန်၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို သေချာစေရန် ကုဝေကော၏ တောင်းဆိုမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းသာမက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိစေသည့် အခြေအနေလည်း ဖြစ်သည်။ ဒါက ဖေးကျီအန်းအား မိသားစုများထံမှ နောက်ထပ်အနှောင့်အယှက်များကို ရှောင်ရှားနိုင်စေသည်။

ဖေးနှင့် ရှန့် မိသားစုများက သူ့ကို လက်ထပ်စေချင်သောကြောင့် သူသည် လက်ထပ်ပြီး သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များကို အဆုံးသတ်ပေးလိုက်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အား "နက်ရှိုင်းသော ခံစားချက်ပြကွက်" တစ်ခုကို သရုပ်ဆောင်ရန် လျှို့ဝှက်စွာ စီစဉ်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ အနည်းငယ်မျှပင် မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဖေးမင်ရှသည် မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ်ဘဲ ဤစကားကို သူ့မျက်နှာရှေ့တွင် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြောခဲ့သည်။ သူမသည် အခြားသူများကို လှည့်စားရန် ကြိုးစားနေစဉ် သူမကိုယ်သူမပါ လှည့်စားနေခြင်း မဖြစ်နိုင်သည်မှာ သေချာသည်။

ဖေးမင်ရှသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ကြည့်နေသည်။

"ဒုတိယ အစ်ကို၊ ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ အစ်ကို့မှာ မယားငယ်လေးတစ်ယောက် ရနေလို့ အစ်မ ယီမေ့ကို မေ့သွားပြီလား။ သူက အစ်ကို့ကို ဆယ်နှစ်ကျော်တိုင်အောင် စောင့်နေခဲ့တာ၊ အစ်ကို သူ့ကို ဒီလိုလုပ်လို့မရဘူး"

"ညီမ မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့။ ဒီမယားငယ်မလေးက ကုဝေကောရဲ့ ဇနီးဟောင်းပဲ။ အစ်ကိုက ကုဝေကောရဲ့ သေတမ်းစာဆန္ဒကြောင့် သူ့ကို လက်ထပ်ခဲ့တာ။ မဟုတ်ရင် အစ်ကိုက သူ့နဲ့အတူတူ ရှိနေမှာတောင် မဟုတ်ဘူး"

ဖေးမင်ရှသည် ကောင်းစွာ ဆီထည့်ထားသော စက်တစ်လုံးကဲ့သို့ ယုံကြည်မှုရှိရှိဖြင့် သူမ၏ ထင်မြင်ချက်များကို ဖော်ပြကာ အလျှော့မပေးဘဲ ပြောဆိုနေသည်။

ယခုအချိန်အထိ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော လုနန်သည် ဖေးကျီအန်းအတွက် အမှန်တကယ် သနားမိသည်။ သူက ဖေးမင်ရှနှင့် စကားပြောဆိုရန် အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု ယူဆသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ သူမသည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ဆွေးနွေးမှုကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဖေးကျီအန်းသည် ရှန့်ယီမေ့ နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြောကြားခဲ့သော်လည်း ဖေးမင်ရှသည် စုံတွဲတစ်တွဲ၏ ဆက်ဆံရေးကို စွဲလမ်းနေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဇာတ်လမ်းထဲတွင် ပိတ်မိနေဆဲဖြစ်ပြီး အမှန်တရားကို မယုံကြည်ဘဲ သူမ၏ စိတ်ကူးယဉ် "အဖြစ်မှန်" ကိုသာ ယုံကြည်နေသည်။

ဤရှုပ်ထွေးသော အခြေအနေ ဆက်ဖြစ်ပွားလေလေ ပါဝင်ပတ်သက်သူများ အားလုံး ထုံကျင်မှုနှင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုတို့ကို ပို၍ ခံစားရလေလေ ဖြစ်မည်ကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဖေးကျီအန်းသည် အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်ပြီး စိတ်ရှည်စွာဖြင့် တည်ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် ဖေးမင်ရှ၏ မေးခွန်းအားလုံးကို ဖြေကြားခဲ့ပြီး သူမအား ခိုင်မာသော သက်သေအထောက်အထားများ ပေးခဲ့သည်။

"ငါ ဒီစကားကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြောခဲ့ပြီးပြီ။ ငါ ရှန့်ယီမေ့ကို ပြန်လက်ထပ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ သူ့အပေါ်မှာ ဘယ်တုန်းကမှ ဘာခံစားချက်မှ မရှိခဲ့ဘူး"

"ငါနဲ့ လုနန်ရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကို အဖွဲ့အစည်းက အတည်ပြုပေးထားတယ်။ ဘာအကြောင်းကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ့ဘဝရဲ့ လက်ကျန်အချိန်တွေကို သူမနဲ့ပဲ ကုန်ဆုံးသွားမှာ။ မင်း သူမကို ယောပ်မမလို့ ခေါ်ရမယ်"

"ဘယ်တုန်းကမှ ဘာခံစားချက်မှ မရှိခဲ့ဘူး" ဟူသော စကားစု၏ အလေးချိန်သည် အလွန်အမင်း ထိခိုက်ပျက်စီးစေသည်။ ဒါသည် ဖေးကျီအန်းက ရှန့်ယီမေ့ကို စောင့်နေသည်ဟူသော ဖေးမင်ရှ၏ အခိုင်အမာပြောဆိုချက်များကို ပယ်ဖျက်လိုက်ရုံသာမက သူ သူမနှင့် ရှိခဲ့ဖူးသော တိုတောင်းသည့် အိမ်ထောင်ရေးကိုပါ လုံးဝ ပယ်ချလိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ရှန့်ယီမေ့၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် စောင့်ဆိုင်းခဲ့မှုသည် အခြေခံအားဖြင့် ဟာသတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"မဟုတ်ဘူး!!"

အမြဲတမ်း ကျက်သရေရှိရှိ နေထိုင်တတ်သော ရှန့်ယီမေ့ သည် နောက်ဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ မျက်ရည်များဖြင့် သူမသည် ဖေးကျီအန်းအား သူမကို စွန့်ပစ်သွားသော ယုတ်မာသည့်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ စစ်မေးကာ စွပ်စွဲလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ရှင့်ကို အရမ်းချစ်ခဲ့တာ၊ ရှင့်မှာ မျက်စိမပါဘူးလား။ ရှင့်ကို ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာအောင် မယိမ်းမယိုင် ချစ်နိုင်တဲ့သူ ရှိဦးမလား။ ရှင့်ဘေးက ဒီမိန်းမကရော အဲ့ဒီလို လုပ်နိုင်လို့လား"

သူမသည် မနာလိုဝန်တိုမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ရူးမတတ်ပင် ဖြစ်ချင်နေသည်။

နှစ်တွေကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဖေးမင်ရှ ပြောခဲ့သော လိမ်ညာမှုများသည် လိမ်ညာမှုများသာ ဖြစ်နေဆဲပင်။ အမှားလုပ်ခဲ့သူ တစ်ယောက်အနေဖြင့် ရှန့်ယီမေ့သည် ဖေးကျီအန်း၏ သူမအပေါ်ထားရှိသော စစ်မှန်သည့် ခံစားချက်များကို ကောင်းစွာ နားလည်သည်။

သို့သော် ဖေးမင်ရှ၏ စကားများနှင့် ဖေးကျီအန်း၏ အိမ်ထောင်မပြုဘဲနေရန် ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ရှန့်ယီမေ့ အား အိပ်မက်မက်ရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးခဲ့သည်။ သူမသည် ဖေးကျီအန်း၏ ဘေးတွင် တိတ်တဆိတ်နေထိုင်ပြီး သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကိုရဖို့ မယှဉ်ပြိုင်ဘဲ၊ သူ၏ မိဘများကို ရိုသေပြီး သူ၏ မိသားစုကို ချစ်မြတ်နိုးပါက သူသည် သူမ၏ စေတနာကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်လာလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သူတို့၏ အိမ်ထောင်ရေးသည် ဆိုးရွားသော နည်းလမ်းဖြင့် စတင်ခဲ့ပြီး အလွန်လျင်မြန်စွာ အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ဖေးကျီအန်းအား သူမ ရှန့်ယီမေ့ကို ချစ်ရန် အခွင့်အရေး မပေးနိုင်လောက်အောင်ပင် တိုတောင်းခဲ့သည်။ သူတို့ ကွာရှင်းပြီးနောက်တွင် အချိန်များစွာ ရှိပေဦးမည်။ တစ်နှစ်မရလျှင် နှစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်မရလျှင် သုံးနှစ်၊ သုံးနှစ်မရလျှင် ဆယ်နှစ် စောင့်မည်။

တစ်နေ့နေ့တွင် ဖေးကျီအန်းသည် သူမ၏ ကြိုးစားမှုနှင့် ဇွဲလုံ့လတို့ကြောင့် စိတ်နှလုံးလှုပ်ရှားလာလိမ့်မည်။ သူသည် သူမကို ခွင့်လွှတ်ပြီး အမှန်တကယ် ချစ်လာလိမ့်မည်။

ရှန့်ယီမေ့သည် ရှိုက်ကြီးတငင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်... ရှင့်အကြည့်တွေကို ကျွန်မဆီကို တစ်ချက်လောက်တောင် မပေးနိုင်ဘူးလား"

သူမ၏ ငိုရှိုက်သံများသည် မာမား ဖေးနှင့် ဖေးမင်ရှ တို့၏ နှလုံးသားကို ကြေကွဲစေခဲ့ပြီး စုန့်ယဲ့ပင်းနှင့် အစ်မကြီး ဖုန်းရှောင်ယွမ်တို့ကိုပင် သနားကြင်နာစွာဖြင့် ကြည့်ရှုစေခဲ့သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် လူတို့သည် စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ပြည့်ဝသော ခံစားချက်များကြောင့် အလွန်အမင်း စိတ်နှလုံးလှုပ်ရှားနိုင်ကြသည်။

ဖေးကျီအန်းသည် ဒေါသကြောင့် ရယ်မောလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သို့ဆိုလျှင် သူတို့၏ ဆယ်နှစ်ကျော် ကွာရှင်းပြတ်စဲမှုသည် သူ့အတွက်သာ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်လား။

"ယီမေ့! နင် အဆင်ပြေရဲ့လား"

အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ မမြင်ဖူးသော သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားနှစ်ဦးနှင့် ရှန့်ယီမင်တို့၏ မိသားစု သုံးယောက်သည် ဖေး မိသားစု၏ တံခါးဝတွင် ပေါ်လာကြသည်။ သူတို့သည် ဖေးကျီအန်းနှင့် ရှန့်ယီမေ့ တို့ ယခုလေးတင် ပြောဆိုခဲ့သည်များကိုလည်း ကြားလိုက်ရသည်။

မာမားရှန့်သည် ရှန့်ယီမေ့ကို ပွေ့ဖက်ရန် အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်။

"ငါ့သမီးလေးရယ်၊ မငိုပါနဲ့။ နင့်ကို ဒီလိုမြင်နေရတာ ငါ့ရင်ဘတ်ကြီး ကြေကွဲမတတ်ပါပဲ"

သူမက ဆက်ပြောခဲ့သည်။ "ကံမကောင်းတာက ဖေးကျီအန်းပဲ။ ကံမကောင်းတာက ဖေး မိသားစုပဲ။ သွားရအောင်။ ဒီနေ့ကစပြီး အမေတို့ ရှန့် မိသားစုနဲ့ သူတို့ ဖေး မိသားစု လမ်းခွဲကြပြီ"

မာမား ဖေးမှာ စိုးရိမ်ပူပန်သွားသည်။ သူမနှင့် မာမား ရှန့် တို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ သူငယ်ချင်းဟောင်းများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ပါပါးရှန့် သည် တစ်ချိန်က ပါပါးဖေး၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ဖူးသည်။ သူတို့၏ မိသားစုများ မည်သို့ လမ်းခွဲနိုင်မည်နည်း။

သူမသည် မာမားရှန့် ၏ လက်ကို ကိုင်ရန် ရှေ့သို့ တိုးလိုက်သည်။ "ခမည်းခမက်၊ စိတ်မဆိုးပါနဲ့…"

မာမားရှန့်သည် မာမား ဖေး၏ လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ "ဘယ်သူက နင့်ရဲ့ ခမည်းခမက်လဲ။ နင့်သားနဲ့ ငါ့သမီး ကွာရှင်းပြီးသားပဲ။ ငါတို့ ရှန့် မိသားစုက မကောင်းရင်တောင်မှ ငါတို့သမီးကို အိမ်ထောင်ရှိပြီးသား ယောကျ်ားတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်ဖို့အထိ အောက်ကျခံခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ပြီးတော့ သူက ယီမေ့ အပေါ်မှာ ဘာခံစားချက်မှ မရှိခဲ့ဘူးလို့ ပြောတယ်"

မာမားရှန့် သည် မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဖေးကျန့် က အပင်ကနေ ပေါက်လာတာလား။ ငါတို့က သူ့ကို ငါ့သမီးရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးခိုင်းခဲ့လို့လား။ သူက တာဝန်ယူမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ဘာဖြစ်သွားလဲ။ သုံးနှစ်ပဲကြာတော့ ကွာရှင်းချင်တယ်တဲ့။ မင်းတို့ ဖေး မိသားစုက ဒီလိုပဲ တာဝန်ယူတတ်ကြတာလား"

မာမားရှန့် သည် သူမ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်း အဆုံးစွန်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဖေးကျီအန်းအား မျက်နှာသာပေးတော့မည် မဟုတ်ပေ။

လုနန်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး အလိုအလျောက်ပင် ဖေးကျီအန်းထံသို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဖေးကျီအန်းက လည်း အလိုအလျောက်ပင် လုနန်၏ လက်ကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ရှန့်ယီမင်သည် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို မာမား ရှန့်၏ အကြောင်းအရာမှ သူ့ထံသို့ တမင်တကာ လွှဲပြောင်းလိုက်သည်။ သူသည် အံကြိတ်ကာ ဖေးကျီအန်းကို မကျေမနပ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းမှာ နှလုံးသားရော ရှိရဲ့လား။ ငါ့ညီမက မင်းကို ဒီလောက်တောင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ချစ်နေတာကို မင်းက သူ့ကို ချစ်တယ်လို့ဖြစ်ဖြစ်၊ သူ့ကြောင့် စိတ်နှလုံးလှုပ်ရှားမိတယ်လို့ဖြစ်ဖြစ် လိမ်ညာပြီးတောင် တစ်ခွန်းမှ မပြောထွက်ဘူးလား။ မင်းရဲ့ နှလုံးသားက သံနဲ့လုပ်ထားတာလား"

မာမား ဖေး ကလည်း သင့်တော်သော အချိန်တွင် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ကျီအန်း၊ မင်းပြောနေတာတွေက အရမ်းကို စိတ်ထိခိုက်စေတယ်။ အဒေါ် ရှန့် နဲ့ ယီမေ့ကို မြန်မြန်တောင်းပန်လိုက်"

လူတိုင်းက ဖေးကျီအန်းအား သူက ရှန့်ယီမေ့ကို မချစ်ခြင်းသည် ခွင့်မလွှတ်နိုင်သော အပြစ်တစ်ခု ဖြစ်သကဲ့သို့ မနှစ်မြို့သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့သည် ဖေးကျီအန်းအား နောင်တရပြီး နာကျင်နေသည်ကို မြင်လိုကြသည်။

လုနန်သည် ဖေးကျီအန်း၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ညှစ်လိုက်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမသည် ဤခေတ်မှ လူများ၏ တန်ဖိုးထားမှုများကို ကောင်းစွာ နားမလည်နိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့် နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခင်မှုကို အချစ်ဖြင့် ပြန်လည်ပေးဆပ်ရမည်နည်း။

သူမက ပြောလိုက်သည်။ "ရှန့်ယီမေ့နဲ့ ဖေးကျီအန်း တို့ ကွာရှင်းပြီးသားပဲ။ ရှန့်ယီမေ့က ဖေးကျီအန်းကို ဘယ်လောက်ပဲ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ချစ်နေပါစေ၊ အဲ့ဒါက သူနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ အခု ဖေးကျီအန်းကို အရူးအမူး ချစ်နေတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိရင် သူက အဲ့ဒီလူတွေ အကုန်လုံးကို လက်ထပ်ရမှာလား"

လုနန်သည် လူအုပ်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ အဆုံးသတ်ထိုးနှက်ချက်ကို ပေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါကို ကိုယ်ကျင့်တရားကို အကြောင်းပြပြီး အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးတာလို့ ခေါ်တယ်"

ရှိနေသူများသည် သူမ၏ စကားများကို စဉ်းစားနေကြပုံရသည်။ စုန့်ယဲ့ပင်းသည် လုနန် ထံသို့ အံ့ဩစွာဖြင့် တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ယောက်ဖဖြစ်သူ၏ ဇနီးအသစ်အား အမြင်သစ်ဖြင့် မြင်လိုက်ရသည်။

လုနန်သည် အဓိကအားဖြင့် ဖေးကျီအန်းထံမှ မာမားရှန့် ပြောခဲ့သော ရှန့်ယီမေ့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ရှင်းပြချက်ကို ကြားလိုသည်။ ဖေး နှင့် ရှန့် မိသားစုများအပေါ် သူမ၏ လက်ရှိအမြင်များအရ ဇာတ်လမ်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ပိုမိုသောအကြောင်းအရာများ ရှိနေသည်ဟု သူမ သံသယဝင်မိ၏။

ဖေးကျီအန်းသည် ပုံမှန်မဟုတ်စွာ တည်ငြိမ်နေပြီး မာမား ရှန့် ၏ စွပ်စွဲချက်ကို စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ သူသည် သူမအား တိုးညင်းစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ငါက ရှန့်ယီမေ့ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုအတွက် တာဝန်ယူခဲ့ပါတယ်"

ဖေးကျီအန်း၏ အကြည့်သည် ရှုပ်ထွေးမှုများကို ထိုးဖောက်ကာ ရှန့်ယီမင်၏ မျက်လုံးများထဲသို့ တည့်တည့် စိုက်ဝင်သွားသည်။

"ဖေးကျန့် ဘယ်လိုဖြစ်လာသလဲဆိုတာကိုတော့ မင်းနဲ့ မင်း ညီမက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေကြတာပဲ မဟုတ်လား"

ရှန့်ယီမင်၏ မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားပြီး ရှန့်ယီမေ့သည်လည်း ရှင်းလင်းစွာပင် တောင့်တင်းသွားသည်။

ဖေးကျီအန်းက ဆက်ပြောခဲ့သည်။ "ငါလည်း သိချင်တယ်၊ မင်းတို့ ငါ့ကို အရက်မူးအောင် တိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ရှန့်ယီမေ့က မင်းရဲ့ အခန်းထဲကို ဘယ်လိုရောက်နေခဲ့တာလဲဆိုတာကိုပေါ့။ နောက်နေ့မနက်မှာတော့ ငါက သူ့ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့သူ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်"

"တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို ဆေးခပ်ခဲ့တာမဟုတိဘူးလား"

ဖေးကျီအန်းသည် မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုအချိန်က သူသည် အားနည်းခဲ့ပြီး သူ၏ မိသားစုက သူ့အား ပြင်ပလူဖြစ်သော ရှန့်ယီမေ့ထက်ပင် ဆိုးရွားစွာ ဆက်ဆံခဲ့သည်။ ရှန့်ယီမေ့သည် ရှန့်ယီမင်၏ အခန်းထဲတွင် အဘယ်ကြောင့် ပေါ်လာခဲ့သည်ကို သူတို့ သံသယမရှိဟု ဖေးကျီအန်း မယုံကြည်ပေ။ သို့သော် မည်သူမျှ သူ၏ ရှင်းပြချက်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြပေ။

နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်းက ရှန့်ယီမေ့ သာလျှင် နစ်နာသူဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့ကြသည်။