← Chapters

Chapter 59

Vol. 5 Ch. 59

Chapter 59

Vol. 5 Ch. 59

ဤမျှနှစ်များတစ်လျှောက်လုံး သူသည် ရှန့်ယီမေ့နှင့် ရှန့်ယီမင်တို့ကို လေးစားသောအားဖြင့် ဤအကြောင်းကို ထုတ်မပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ရွံရှာမိခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူ့ကိုယ်သူ ရွံရှာပြီး သူ ညီအစ်ကိုတစ်ယောက်ဟု ထင်ခဲ့သော ရှန့်ယီမင်ကို ရွံရှာမိသည်။ ထိုသူသည် သူအားအနည်းဆုံး အချိန်တွင် သူ့အား နောက်ကျောကနေ ဓားဖြင့်ထိုးခဲ့သည်။

ထိုအကြောင်းကို ထုတ်မပြောခြင်းမှာ ဖေးကျန့် အတွက် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဖေးကျန့်အား သူ၏ မွေးဖွားမှုသည် ပရိယာယ်များနှင့် အရှက်တရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို မသိစေချင်ခဲ့ပေ။

သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ အိမ်ထောင်မပြုခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ ရွံရှာမှုကြောင့်သာဖြစ်ပြီး အခြားအကြောင်းမရှိပေ။

အခန်းထဲတွင် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဖေး မိသားစုသည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားပြီး စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသော်လည်း မာမား ရှန့် မှလွဲ၍ ရှန့် မိသားစုရှိ အခြားသူများအားလုံးမှာ အံ့ဩခြင်း မရှိကြပေ။

ဖေးမင်ရှသည် မူးဝေသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရှန့်ယီမေ့က သူမအား သူနှင့် သူမ၏ အစ်ကိုတို့သည် ချစ်ကြိုက်နေကြသည်ဟု အမြဲပြောခဲ့သောကြောင့် အဖြစ်အပျက်ဖြစ်ပြီးနောက်တွင် သူမသည် သူတို့၏ မိဘများကို ထိုအတိုင်းပင် ပြောခဲ့သည်။

သူမသည် ဤအရာကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ယုံကြည်ခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် ဒါသည် လိမ်ညာမှုတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးသည် အစကတည်းက လှည့်စားမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု ပြောကြားခံနေရသည်။

ဟုတ်သည်၊ သူမ၏ အစ်ကိုက ရှန့်ယီမေ့ကို မကြိုက်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း သူမကမူ သူသည် သူမအတွက် တာဝန်မယူချင်သောကြောင့်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

ရှန့်ယီမင်၏ မျက်နှာသည် မှောင်မိုက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ဇာတ်လမ်းဟောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လူတိုင်း အမှန်တရားကို သိကြပြီး ဒါကို ထုတ်ဖော်သည်ဖြစ်စေ၊ မဖော်သည်ဖြစ်စေ လက်တွေ့ကျသော အရေးပါမှု မရှိပေ။ သို့သော်လည်း ဒါသည် ရှန့်ယီမင်၏ နှလုံးသားပေါ်မှ အမာရွတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ညလယ်ခေါင်များတွင် သူသည် ထိုအချိန်က သူသာ ထိုသို့ မိုက်မဲခဲ့ခြင်းမရှိပါက သူနှင့် ဖေးကျီအန်း တို့သည် အသက်နှင့်ခန္ဓာကို အပြန်အလှန် အားကိုးကြသော ရင်းနှီးသည့် ညီအစ်ကိုများအဖြစ် ရှိနေဦးမည်လားဟု မကြာခဏ တွေးမိသည်။

သူ၏ ညီမသည်လည်း ဤမျှအထိ ရူးသွပ်သွားဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အရာအားလုံးသည် သူ၏ အမှားဖြစ်သည်။ သူ၏ မာနထောင်လွှားမှုတွင် အချို့သောအမှားများသည် တန်ဖိုးတစ်ခုဖြင့် လာသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် သူ၏ ညီမ၏ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုအတွက် သူ၏ တစ်ဘဝလုံးကို ပေးဆပ်ရလိမ့်မည်။ သူမ၏ ကျန်ရှိသော နေ့ရက်များအတွက် သူမကို စောင့်ရှောက်ပေးရမည်။

ရှန့်ယီမေ့သည် နောက်ဆုံးတွင် ငိုရှိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ကို ရောထွေးခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ဘယ်တော့မှ မမေ့ခဲ့ဘဲ သူမကို အမြဲတမ်း မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သည်ကို သိလိုက်ရသည်။

တွေဝေစွာဖြင့် ရှန့်ယီမေ့သည် အတိတ်မှ မရေမတွက်နိုင်သော မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်သတိရသွားသည်။ သူမ ဖေးကျီအန်းနှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့သည်ကို သတိရမိသည်။ သူသည် ဖွေးဖွေးလှုပ်နေသော ဇီးပန်းများ ဖူးပွင့်နေသည့် သစ်ပင်တစ်ပင်အောက်တွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး နုပျိုကာ ခန့်ညားပြီး အခြားသူများကို အနားမကပ်ရဲစေသည့် အေးစက်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။ ရှန့်ယီမေ့သည် သူ့အား ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိသွားခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် စစ်တက္ကသိုလ်မှ သူမအစ်ကို၏ ရဲဘော်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိခဲ့သည်။ သူမ၏ အစ်ကိုသည် အိမ်ပြန်လာတိုင်း သူ၏အကြောင်းကို မကြာခဏ ပြောလေ့ရှိပြီး သူ၏ ကြံ့ခိုင်မှု၊ မိန်းကလေးများကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှုနှင့် သူသည် မည်သည့်မိန်းကလေးကိုမျှ အရေးတယူ ကြည့်ရှုလေ့မရှိပုံတို့ကို ချီးကျူးပြောဆိုခဲ့သည်။

ရှန့်ယီမေ့အတွက် ဖေးကျီအန်းကို ချစ်မိရန်မှာ အခြားများစွာသောသူများကဲ့သို့ပင် လွယ်ကူခဲ့သည်။ သူမသည် ဖေးကျီအန်းကို တစ်ချက်ကလေး မြင်ရရုံမျှဖြင့် သူငယ်ချင်းများကို အိမ်သို့ ဖိတ်ခေါ်ရန် သူမ၏ အစ်ကိုအား တောင်းပန်ကာ သူနှင့်အတူ ရှိနေရန် အခွင့်အရေးများကို အမြဲရှာဖွေခဲ့သည်။

သူမသည် ဖေးကျီအန်းက ဦးလေး ဖေးနှင့် အဒေါ် ဖေးတို့၏ သားဖြစ်ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်က စစ်တက္ကသိုလ်သို့ ဝင်ခွင့်ရပြီးနောက် ပြန်လာသည်အထိ သူသည် ကျေးလက်ဒေသမှ မိသားစုတစ်စုတွင် မွေးစားခံခဲ့ရသောကြောင့် သူတို့ မတွေ့ဆုံခဲ့ကြဖူးပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ ဖေးကျီအန်းသာ ဦးလေး ဖေးနှင့် အဒေါ် ဖေးတို့နှင့်အတူ ကြီးပြင်းခဲ့ပါက သူမနှင့် သူသည် ငယ်သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ရှန့်ယီမေ့သည် ဤကံကြမ္မာ၏ အလှည့်အပြောင်းကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။

နှစ်များ ကုန်လွန်သွားပြီး မိသားစုနှစ်ခုလုံးက ရှန့်ယီမေ့၏ ဖေးကျီအန်း အပေါ်ထားရှိသော ခံစားချက်များကို သတိပြုမိကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့နှစ်ဦးအကြား အနာဂတ်အိမ်ထောင်ရေးကို တိတ်တဆိတ် သဘောတူခဲ့ကြသည်။ သူမ၏ မိခင်ထံမှ ရှင်းလင်းသော အဖြေကို ရရှိပြီးနောက်တွင် ရှန့်ယီမေ့သည် သူမ၏ ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်မထားနိုင်တော့ဘဲ ဖေးကျီအန်းအား စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖွင့်ဟဝန်ခံခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူက သူမအား ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး သူမကို လက်ထပ်ရန် မိသားစု၏ စီစဉ်မှုကို လက်ခံမည်မဟုတ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှန့်ယီမေ့၏ အချစ်သည် အဆုံးသတ်ရန် ကံကြမ္မာပါလာသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ပြီး အခြားအရာအားလုံးမှာမူ အစပျိုးရုံသာ ရှိသေးသည်။

သူမသည် ဖေးကျီအန်းကို စွဲလမ်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမအား ဖေးကျီအန်းကို ရရှိစေခဲ့သော်လည်း ထာဝရ ဆုံးရှုံးစေခဲ့သည့် အရာတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သူမသည် ဖေးကျီအန်း ဖော်ပြခဲ့သလိုပင် သူမ၏ အစ်ကိုနှင့်အတူ ဖေးကျီအန်းအား ပူးပေါင်းလုပ်ကြံခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူ၏ အစ်ကိုအပေါ်ထားရှိသော သူ၏ ယုံကြည်မှုကို အမြတ်ထုတ်ကာ သူ့အား အရက်မူးအောင် တိုက်ခဲ့ကြသည်။ ဖေးကျီအန်း၏ စရိုက်ကို သိသောကြောင့် သူမ၏ အစ်ကိုသည် သူတို့ အစွမ်းကုန် မကြိုးစားပါက ဖေးကျီအန်းသည် ဘယ်တော့မှ အလျှော့ပေးမည် မဟုတ်ကြောင်း နားလည်ခဲ့သည်။

နှစ်လအကြာတွင် ရှန့်ယီမေ့သည် ကိုယ်ဝန်ရှိလာပြီး သူမ ဆန္ဒရှိသည့်အတိုင်း ဖေးကျီအန်းနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လက်ထပ်ပြီးနောက် ဘဝသည် လွယ်ကူချောမွေ့ခြင်းနှင့် အလွန်ကွာခြားခဲ့သည်။ ဖေးကျီအန်း သည် သူတို့၏ သား ဖေးကျန့်ကို မမွေးဖွားမီဖြစ်စေ၊ မွေးဖွားပြီးနောက်ဖြစ်စေ သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်တော့မှ မထိတွေ့ခဲ့ပေ။

ရှန့်ယီမေ့ကို ပို၍ နှိပ်စက်သော အရာမှာ ဖေးကျီအန်း သူမကို ကြည့်သည့် အကြည့်ဖြစ်သည်။ သူ၏ အကြည့်သည် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိုးဖောက်ကာ သူမ၏ ချို့ယွင်းချက်များကို အေးစက်စွာ စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုနေပြီး သူမကို လုံးလုံးလျားလျား ထိုးဖောက်မြင်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

မည်သူမျှ ထုတ်ဖော်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုခံရခြင်းကို မကြိုက်ပေ။ အရာအားလုံးသည် မခံမရပ်နိုင်အောင် ခံစားရသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမ ဖေးကျီအန်းကို ချစ်ကြောင်း သူသိသည်ဟု ထင်သော်လည်း သူသည် သူမ၏ ခံစားချက်များကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ဆက်ဆံခဲ့သည်။ သူမသည် အော်ဟစ်ကာ သူ့ကို စစ်မေးချင်သော်လည်း မရဲခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် အမှားလုပ်ခဲ့သူမှာ သူမဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် သူမ၏ ခံစားချက်များကို မျိုသိပ်ထားရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဖေးကျန့် မွေးဖွားပြီးသည်နှင့် ဖေးကျီအန်းသည် ပေကျင်းမြို့မှ ပြောင်းရွှေ့ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူသည် သူမနှင့်အတူ နေရမည့်အစား စစ်မြေပြင်တွင် တိုက်ခိုက်ရန် ပို၍ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ရှန့်ယီမေ့ အပင်ပန်းခံ၍ ပုံဖော်ခဲ့သော အိမ်ထောင်ရေးဖြစ်သည်။

ရှန့်ယီမေ့သည် သူမ၏ ရွေးချယ်မှုများအတွက် နောင်တရခဲ့သည်။ သူမသည် တစ်ချိန်က အကာအကွယ်ပေးခံရသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း လက်ထပ်ပြီးနောက်တွင် သူမသည် ကလေးတစ်ယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်နေရသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူမသည် အိမ်ဖော်တစ်ယောက် ငှားရမ်းထားသော်လည်း မပျော်ရွှင်ဟု ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

အမျိုးသားတစ်ယောက် ပေါ်လာသည့် အခါမှ သူမ၏ နွမ်းနယ်စရာကောင်းသော အိမ်ထောင်သည်ဘဝသည် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ရှန့်ယီမေ့သည် ထပ်မံ၍ မစဉ်းစားနိုင်တော့ပေ။ သူမသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အမေ၊ သွားကြရအောင်"

ဖုန်းရှောင်ယွမ်သည် ရှန့် မိသားစုကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလို့ သွားရမှာလဲ။ ဒီနေ့ အားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောကြရအောင်"

သူတို့၏ သမီးနှင့် သားသည် မတော်မတရားမှုများ ကျူးလွန်ခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့သည် ဖေးကျီအန်း သည် အမျိုးသားတစ်ယောက် ဖြစ်သောကြောင့် အရာအားလုံးကို သူ့အပေါ်ပုံချကာ တာဝန်အားလုံးကို သူ့အပေါ်သို့ လွှဲချဝံ့ကြသည်လား။

ဤလောကတွင် ဤသို့သော အရှက်မဲ့မှုမျိုး မည်သို့ တည်ရှိနိုင်မည်နည်း။

သူတို့၏ သမီးသည် သန့်စင်ပြီး အပြစ်ကင်းစင်သော်လည်း သူတို့သည် ဖေးကျီအန်းနှင့် ပြန်လည်ပေါင်းဖက်ရန် အိပ်မက်မက်နေကြဆဲဖြစ်သည်။

ဖုန်းရှောင်ယွမ်သည် ထိုအတွေးကြောင့် ပျို့အန်ချင်စိတ်နီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

အမှန်တရားသည် ထွက်ပေါ်လာပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖေးကျီအန်းသည် အနာဂတ်တွင် ရှုပ်ထွေးမှုများကို ရှောင်ရှားရန် အရာအားလုံးကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ချပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဘာလို့ ကွာရှင်းကြတာလဲဆိုတာကိုတော့ အဒေါ် ရှန့်က ရှန့်ယီမေ့ကို လူတိုင်းရှေ့မှာ ဘာကြောင့် ဒီကွာရှင်းမှုကို အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုရတာလဲဆိုတာ မေးကြည့်နိုင်ပါတယ်"

မာမား ရှန့်သည် ရှန့်ယီမေ့ ဘက်သို့ လှည့်ကာ မျက်နှာတည်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

ရှန့်ယီမေ့သည် နောက်သို့ ကျုံ့သွားပြီး မေးခွန်းကို ရှောင်လွှဲရန် ကြိုးစားသော်လည်း မာမား ရှန့် သည် သူမ၏ လက်မောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ နင်ကပဲ ကွာရှင်းမှုကို စတင်ခဲ့တာလို့ ပြောနေတာလား"

ရှန့်ယီမင်သည် သူတို့၏ မိခင်က သူ၏ညီမအား ဖိအားပေးနေသည်ကို မကြည့်နိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "အမေ၊ မမေးပါနဲ့တော့။ ယီမေ့က ဒီလိုဖိအားမျိုးကို မခံနိုင်ဘူး"

"မင်းက ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ သိတယ်ပေါ့။ မင်းသိပေမယ့် ငါ့ကို မပြောဘူးလား။ မင်းက သူ့ကို ဖေးကျီအန်း ရှေ့မှာ ပြဿနာရှာတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်လို ဖြစ်အောင် ကြည့်နေတယ်။ ရှန့်ယီမင်၊ ဖေးကျီအန်း ပြောတာ အမှန်ပဲလားဆိုတာ ငါ့ကိုပြော။ အမှန်ဆိုရင် မင်းက သစ္စာ၊ ယုံကြည်မှု၊ ယဉ်ကျေးမှု၊ ဖြောင့်မတ်မှု၊ တည်ကြည်မှုနဲ့ အရှက်တရားဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေကို သိသေးရဲ့လား"

မာမားရှန့်၏ ဒေါသသည် ပို၍ မြင့်တက်လာသည်။ မောင်နှမနှစ်ယောက် ဖေးကျီအန် အား ပူးပေါင်းကြံစည်ခြင်းမှသည် ရှန့်ယီမေ့၏ ကွာရှင်းမှုနောက်ကွယ်မှ အရင်းခံအမှန်တရားအထိ သူမ၏ ကမ္ဘာကြီးသည် ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ၏ တစ်သက်တာ ဂုဏ်ယူခဲ့သော ပျိုးထောင်မှုသည် သူမ၏ ကလေးနှစ်ယောက်က အဖြစ်မှန်ဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာကို ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ တန်ပြန်သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။

ရှန့်ယီမင်သည် ရှုံးနိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝမ်ဟုန့်မျန်သည် သူမ၏ ခင်ပွန်း၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဖေးကျီအန်း ပြောတာ အမှန်ပါပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်းများစွာက ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်း ရှန့်ယီမင်က အမှားတစ်ခု လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ ယောက်မ ဖေးကျီအန်းနဲ့ ကွာရှင်းခဲ့တာက သူက တခြားတစ်ယောက်နဲ့ ဖောက်ပြန်ပြီး အဲ့ဒီလူရဲ့ ကလေးကို ကိုယ်ဝန်လွယ်ခဲ့လို့ပါ။ သူမမှာ ကွာရှင်းဖို့ကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ဘူး"

ဤထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်သည် ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေလောက်သည်။

ဝမ်ဟုန့်မျန် စကားပြောပြီးသည့်နောက် လုနန်သည် ရှိနေသူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ အံ့ဩလွန်း၍ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်နေသော မာမားရှန့် မှလွဲ၍ ကျန်လူတိုင်း၏ မျက်နှာများတွင် နားလည်မှုအရိပ်အယောင်များ အမျိုးမျိုးသန်းနေသည်ကို သူမ သတိပြုမိသည်။

ရှန့်ယီမင်သည် ခေါင်းလွှဲသွားပြီး ပါပါးရှန့်၏ မျက်နှာမှာမူ ရှက်သွေးဖြင့် နီရဲတက်လာသည်။ သူမ၏ယောက်မနှင့် ဖေးစုတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ မည်သို့မျှမထူးခြားသည့် မျက်နှာထားများဖြင့် ရှိနေကြပြီး ဤအခြေအနေကို ကြိုသိထားနှင့်ပြီးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ဖေး မိသားစုထဲတွင် ရှန့်ယီမေ့ကို အယုံကြည်ဆုံးဖြစ်သည့် ဖေးမင်ရှပင်လျှင် မယုံနိုင်သည့်အမူအရာဖြစ်နေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် ရုတ်တရက် အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ပါပါးဖေးနှင့် မာမားဖေးတို့မှာမူ ရှန့်ယီမေ့အား သူတို့၏ ယုံကြည်မှုကို လှည့်စားဖျက်ဆီးသွားသည့်အလား နာကျင်နေသည့် မျက်နှာထားများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

အတိအကျပြောရလျှင် သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် သစ္စာဖောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ လုနန်သည် ပါပါးဖေးနှင့် မာမားဖေးတို့က သူတို့၏သားအရင်းထက် ရှန့်ယီမေ့ကို မည်မျှပို၍ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သည်ကို စဉ်းစားမိလိုက်သည်။

ဖေးကျန့်က သူ၏မိခင်ဖောက်ပြန်ခဲ့သည့် အမှန်တရားကို သူ့မိသားစုအား တစ်ကြိမ်ထက်မက ပြောပြခဲ့ဖူးသည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ဖေးကျန့်ပင် သိနေသောကြောင့် ဖေးကျီအန်းသည် သူဖောက်ပြန်ခံခဲ့ရသည်ကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ သို့ဆိုလျှင် ပါပါဖေးနှင့် မာမားဖေးတို့သည် အဘယ့်ကြောင့် သူတို့၏ သားအရင်းထက် ရှန့်ယီမေ့ကို ပို၍ယုံကြည်ခဲ့ကြသနည်း။

ဤပြဇာတ်တစ်ခုလုံးတွင် အမှောင်ချခံထားရသူမှာ မာမားရှန့် တစ်ဦးတည်းသာဖြစ်ပြီး ဖေး မိသားစုဝင်သုံးဦးမှာမူ တုံးအစွာဖြင့် မိမိကိုယ်ကို လှည့်စားနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

ဖေး မိသားစုကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင် လုနန်သည် ရှန့် မိသားစု၏ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ပုံကို ပို၍ပင် နားမလည်နိုင်ဖြစ်မိသည်။ ရှန့်ယီမေ့ ဖောက်ပြန်ခဲ့သည်ကို သိနေကြပါလျက် အဘယ်ကြောင့် သူမအား ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်ခွင့်ပေးပြီး ဖေး မိသားစုတွင် တာဝန်ကျေပွန်သော ချွေးမတစ်ယောက်အဖြစ် ဆက်သရုပ်ဆောင်နေစေခဲ့သနည်း။

ဖေး မိသားစုရှေ့တွင် ဤမျှစိတ်ပါဝင်စားစွာ သရုပ်ဆောင်နိုင်နေသည့် ရှန့်ယီမေ့သည် မည်သို့သောစိတ်ဓာတ်ဖြင့် တွေးခေါ်နေသနည်း။ သူမတွင် ထိုမျှခိုင်မာသော စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုရှိနေတာလား။

ထို့ပြင် ရှန့်ယီမင်သည် ဖေးကျီအန်းက သူ၏ညီမကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့သည်ဟု မည်သို့သောသတ္တိဖြင့် တွေးထင်နေနိုင်ပါသနည်း။

ဖေးမင်ရှသည် လုနန်ထက်ပင် ပို၍ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။ သူမသည် ဆံပင်ကိုဆွဲဖွရင်း ဆိုဖာပေါ်မှထကာ ရှန့်ယီမေ့ ထံသို့ ပြေးသွားလေသည်။

"နင် ဘာလို့ ငါ့ကိုလိမ်ခဲ့တာလဲ!? နင် ဖောက်ပြန်ခဲ့လို့ ငါ့အစ်ကိုနဲ့ကွာရှင်းခဲ့ရတာလားလို့ ငါ နင့်ကိုမေးခဲ့တုန်းက နင်က အဲ့ဒီလိုမဟုတ်သလိုလိုနဲ့ ယောင်ဝါးဝါးပြောခဲ့တယ်။ နင် မဖောက်ပြန်ခဲ့ဘူးလို့ပြောတော့ ငါကယုံခဲ့တာ! အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်ကြာတဲ့ခင်မင်မှုမှာ နင် ငါ့ကိုအမှန်တရားတစ်ခုလေးတောင်မပြောနိုင်ခဲ့ဘူး။ ရှန့်ယီမေ့၊ နင့်မှာ နှလုံးသားရောရှိရဲ့လား?"

လုနန် - "..."

*ရယ်နေတဲ့ meme* ကံကြမ္မာက ဘယ်လိုတောင်လှည့်စားတတ်ပါလိမ့်။ ခုဏလေးကမှ ရှန့်ယီမင်က ဖေးကျီအန်း၏ နှလုံးသားကို မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ပြီး ယခုတော့ ထိုမေးခွန်းက ရှန့်ယီမေ့ထံသို့ တည့်တည့်ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီ။

ဖေးမင်ရှသည် သူမကို ဆက်မေးခွန်းထုတ်နေရင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ "ငါ ဒီအကြောင်းကိုပြောလိုက်တိုင်း နင်ကငိုပြီး နင်မှားပါတယ်၊ ငါ့အစ်ကိုကို တောင်းပန်ပါတယ်လို့ ပြောခဲ့တာကိုး။ ငါထင်ခဲ့တာက နင် ဖေးကျန့် ကို ပေါ့လျော့ပြီး အိမ်မှာပစ်ထားခဲ့လို့၊ နင်ကိုယ်တိုင် အပြင်ထွက်လည်ရင်း သူ့အသက်ကိုပါဆုံးရှုံးလုနီးပါးဖြစ်အောင်လုပ်ခဲ့လို့ ငါ့အစ်ကိုက နင့်ကိုကွာရှင်းခဲ့တယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ နင်နဲ့ ငါ့အစ်ကိုက အချင်းချင်း ခံစားချက်တွေရှိကြပြီး သူက နင့်ကိုစောင့်နေလို့ လက်မထပ်သေးတာလို့ ငါထင်ခဲ့တာ..."

"ဟားဟား၊ ငါဘယ်လောက်တောင်မိုက်မဲလိုက်လဲ! အခုပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ အချင်းချင်း ခံစားချက်ရှိတယ်ဆိုတာတောင် နင့်ပါးစပ်က ထွက်လာတဲ့စကားတွေပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ နင့်ရဲ့ခံစားချက်ဆိုတာတွေက လှည့်စားတဲ့နည်းလမ်းတွေပဲဖြစ်နေတာပဲ။ နင် ငါ့ရှေ့မှာ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာသရုပ်ဆောင်နေခဲ့တာ၊ ငါ့အစ်ကိုအကြောင်းပြောလိုက်တိုင်း မျက်နှာတွေနီရဲသွားခဲ့တာ။"

လုနန်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ တော်တော်မိုက်မဲတာပဲ။"

ဖေးမင်ရှ - "..."

"အဲ့ဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး မင်ရှ! ကျေးဇူးပြုပြီး ငါပြောတာနားထောင်ပါဦး..."ရှန့်ယီမေ့သည် ဖေးမင်ရှ၏လက်ကိုဆွဲကိုင်ရင်း ခုခံချေပရန်ကြိုးစားသည်။

ဖေးမင်ရှသည် ရှန့်ယီမေ့၏ လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါနားမလည်ဘူး။ နင်ဖောက်ပြန်ခဲ့တယ်ဆိုရင် ဘာလို့ပြန်လာပြီး ဒီလောက်တောင်အချစ်ကြီးသလို ဟန်ဆောင်နေရတာလဲ? နင် ငါ့အစ်ကိုကို ဆယ်နှစ်ကျော်စောင့်ခဲ့တယ်၊ ဘာမှမတောင်းဆိုဘူး၊ ဘာမှမလုပ်ဘူး၊ သူ့ကိုအနှောင့်အယှက်မဖြစ်အောင်တောင်ရှောင်နေခဲ့ပြီး သူ့မိဘတွေကိုတော့ စိတ်ရောကိုယ်ပါမြှုပ်နှံပြီး ဆက်ဆံခဲ့တယ်။ ငါတောင်နင့်ဘက်က ရပ်တည်ပေးခဲ့ပြီး ငါ့မိဘတွေတောင်နင့်ကြောင့် ခံစားခဲ့ရတယ်။ နင်တကယ် ဘာကိုလိုချင်နေခဲ့တာလဲ?"

မာမားဖေးသည် ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး ခါးသီးစွာပြုံးလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ နင် ငါတို့ကို ဆယ်ရက်လောက်မဟုတ်ဘဲ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာမိဘအရင်းတွေလိုဆက်ဆံခဲ့တာပဲ။ အစပိုင်းမှာတော့ ငါတို့သံသယဝင်ခဲ့ပါတယ်။ ဖေးကျန့် ကတောင် နင်က ဖောက်ပြန်ခဲ့တာလို့ပြောခဲ့တယ်။ ဖေးကျန့်က နင်နဲ့ မရင်းနှီးမှန်း ငါတို့သိတယ်၊ ပြီးတော့ နင် သူ့ကိုသေလုနီးပါးဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့လို့ သူလိမ်ပြောမှာကိုလည်း ငါတို့စိုးရိမ်ခဲ့တယ်။ ငါတို့ကငါတို့သား စကားထက် နင့်စကားကို ပိုယုံခဲ့ကြတာ။ နောက်ပိုင်း နင် ငါတို့ကို အရမ်းကောင်းကောင်းဆက်ဆံလာတော့ ငါတို့ပိုပြီးသံသယမဝင်တော့ဘူး... အဲ့ဒီတုန်းကအမှန်တရားကလည်း လိမ်ညာမှုတစ်ခုပဲဆိုတာ အခုမှသိလိုက်ရတာပဲ။"

ဖေးကျီအန်းသည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မယုံနိုင်စရာဟု ထင်မိသည်။ သူနှင့် ရှန့်ယီမေ့တို့သည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ကျော်ကတည်းက အဆုံးသတ်ခဲ့ကြပြီဟု သူထင်ခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် ရှန့်ယီမေ့၏ ဖောက်ပြန်မှုကို အဖွဲ့အစည်းသို့ အရင်ဆုံးသတင်းပို့ခဲ့ပြီးနောက် ရှန့် မိသားစုကို အသိပေးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့တန်းအခြေအနေ အလွန်အရေးကြီးနေသောကြောင့် ဖေးကျန့် ကို သူ့မိဘများထံတွင် မွေးစားရန်အပ်နှံခဲ့ပြီး ကွာရှင်းရသည့်အကြောင်းရင်းကိုလည်း ပြောပြခဲ့သည်။

မဟုတ်လျှင် ဦးလေး ရှန့်က သူ၏ကွာရှင်းမှုအစီရင်ခံစာကို လွယ်လွယ်ကူကူ သဘောတူမည်မဟုတ်ပေ။

All Chapters