ဖိနှိမ်ခြင်း

ငရဲအရှင်ခါးသက်စိမ့်စမ်းက ဆက်ပြောလိုက်၏။

“အရှင်… တမလွန်ဘုံမှာ အဝါရောင်စိမ့်စမ်းတစ်ခုရှိတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားကြားဖူးမှာပေါ့… အထဲမှာရှိတဲ့ အဝါရောင်စိမ့်စမ်းရေက သက်ရှိတွေရဲ့ဝိညာဉ်ထဲက အရင်ဘဝမှတ်ဉာဏ်တွေကို ဆေးကြောသန့်စင်ပေးနိုင်တယ်”

“တကယ်တော့ တမလွန်ဘုံက အဝါရောင်စိမ့်စမ်းဆိုတာ ကျုပ်တို့ ငရဲအဝါရောင်စိမ့်စမ်းကနေ စီးဆင်းသွားတာပဲ”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

အရင်တုန်းက သူသည် ငရဲအဝါရောင်စိမ့်စမ်း၏ မှတ်တမ်းများကို တွေ့မြင်ခဲ့စဉ်က သူသည် တမလွန်ဘုံမှ အတိတ်မေ့စွပ်ပြုတ်ရည်နှင့် အဝါရောင်စိမ့်စမ်းလမ်းအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ဒဏ္ဍာရီအချို့ကို အမှတ်ရခဲ့ဖူး၏။

ယခု အဲဒါကို သက်သေပြပေးလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

တမလွန်ဘုံမှ အဝါရောင်စိမ့်စမ်း၏ အရင်းအမြစ်သည် ငရဲကမ္ဘာမှ အဝါရောင်စိမ့်စမ်းရေ ဖြစ်နေလေသည်။

“အဲဒီမှာ နောက်ထပ် လမ်းကြောင်းတစ်ခုရှိသေးတာလား”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက မေးလိုက်၏။

ငရဲအရှင်ခါးသက်စိမ့်စမ်းက ပြောလိုက်၏။

“နောက်ထပ်လမ်းကြောင်းကတော့ နံပါတ်တစ်ငရဲ၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း စိမ့်စမ်းငရဲပဲ… ငရဲညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်စိမ့်စမ်းမှာရှိတဲ့ရေက စီးဆင်းသွားပြီးတော့ တမလွန်ဘုံရဲ့ဗဟိုချက် ယမတောင်ဆီကို ဦးတည်သွားတယ်”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက ပြောလိုက်၏။

“ပြောရမယ်ဆိုရင် ငါတို့တွေက ငရဲအဝါရောင်စိမ့်စမ်း ဒါမှမဟုတ် ငရဲညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းစိမ့်စမ်းအတိုင်း လိုက်သွားမယ်ဆိုရင် တမလွန်ဘုံကို ရောက်နိုင်တာပေါ့”

“အမှန်ပါပဲ”

ငရဲအရှင် ခါးသက်စိမ့်စမ်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးပြလိုက်၏။

“ဒါပေမဲ့ လမ်းကြောင်းနှစ်ခုရဲ့ ဖြတ်မှတ်တွေမှာ ချိုးဖျက်ဖို့ခက်ခဲတဲ့ အဟန့်အတားတွေ ရှိနေတုန်းပဲ”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားတွေးတောနေ၏။

တမလွန်ဘုံနှင့် ငရဲကမ္ဘာကို အဝါရောင်စိမ့်စမ်းနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းစိမ့်စမ်းက ချိတ်ဆက်ပေးထားသည်ဆိုမှတော့ ဖြတ်မှတ်များမှာ အဟန့်အတားများ ရှိနေမည်ဆိုလျှင်တောင် သူတို့သည် တခြားနေရာများထက် သေချာပေါက် အားနည်းပေလိမ့်မည်။ သူက အဲဒါကို ကြိုးစားကြည့်၍ ရနိုင်လောက်၏။

“အဲဒီလမ်းကြောင်းနှစ်ခုကိုပဲ စမ်းကြည့်ရတာပေါ့”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက အစိမ်းရောင်ကြာပန်းအစစ်အမှန်ခန္ဓာကို စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီး တွေဝေတုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်းထွက်ခွာဖို့ ပြင်ထားလေသည်။

ဘေးတစ်ဖက်မှာ လေဟာနယ်ယက္ခက ရုတ်တရက်ပြောလိုက်၏။

“ငရဲညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်စိမ့်စမ်းမှာရှိတဲ့ လမ်းကြောင်းကို စမ်းမကြည့်ဖို့ ငါ မင်းကို အကြံပေးလိုက်မယ်”

“ငရဲညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းရဲ့ အခြားတစ်ဖက်က ယမတောင်ကို ဦးတည်နေတာပဲ… တမလွန်ဘုံရဲ့အရှင် မဟာဧကရာဇ်ယမမင်းက အဲဒီနေရာမှာ စိုးစံနေတယ်… မင်းက အဲဒီကို မဆင်မခြင် ဝင်ရောက်သွားမယ်ဆိုရင် အဲဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတာနဲ့ တူနေလိမ့်မယ်”

“သူပြောတာ မှန်ပါတယ်”

ငရဲအရှင်ခါးသက်စိမ့်စမ်းကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

“အဲဒီနည်းလမ်းက ကမ္ဘာနှစ်ခုကြားက စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေနဲ့ နိယာမတွေကို ချိုးဖောက်ရာကျနေတယ်… ကျုပ်တို့က ရှာဖွေဖော်ထုတ်ခံရတာနဲ့ ကျုပ်တို့အပေါ် ကပ်ဘေးတစ်ခု ကျရောက်လာနိုင်တယ်”

ငရဲညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းစိမ့်စမ်း၏ လမ်းကြောင်းက အလုပ်မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုလျှင် တစ်ခုတည်းသောလမ်းကြောင်းအဖြစ် အဝါရောင်စိမ့်စမ်းသာလျှင် ကျန်တော့လေသည်။

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက သူနှင့်အတူ လေဟာနယ်ယက္ခကို ခေါ်သွားပြီး ကြင်ရာတော်ယုကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အဝါရောင်စိမ့်စမ်းငရဲသို့ ဦးတည်ကာ အဝါရောင်စိမ့်စမ်းကနေ ရေစီးကြောင်းအတိုင်း လိုက်သွားဖို့ ပြင်ထားလေသည်။

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာသည် တမလွန်ဘုံနှင့် တစ္ဆေကမ္ဘာအကြောင်း အနည်းအကျဉ်းမျှသာ သိရှိထား၏။

သူက ငရဲကမ္ဘာကနေ ထွက်ခွာနိုင်မည်ဆိုလျှင်တောင် အဲဒါက ပထမခြေလှမ်းသာ ရှိသေးလေသည်။

သူသည် အလယ်အလတ်ကမ္ဘာတစ်ထောင်လောကသို့ အောင်အောင်မြင်မြင် ပြန်သွားချင်သည်ဆိုလျှင် သူက ဤလေဟာနယ်ယက္ခကို သူနှင့်အတူခေါ်သွားရပေမည်။

ဤလေဟာနယ်ယက္ခ၏ မျိုးဆက်သွေးက တကယ်ပင် ထူးခြားလေသည်။

နှစ်နာရီမပြည့်ခင်မှာ လေဟာနယ်ယက္ခ၏ လက်ကောက်ဝတ်နှင့် ခြေကျင်းဝတ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာအများစုက သက်သာပျောက်ကင်းသွားပြီး အသားများစွာက ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာ၏။

လေဟာနယ်ယက္ခ၏ အသားအရေနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေက သိသိသာသာ ပိုမိုကောင်းမွန်လာ၏။

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူသည် ငရဲအရှင်ခါးသက်စိမ့်စမ်းကို သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါမလာစေခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူက ထိုသူကို ကြင်ရာတော်ယု၏ ဘေးမှာ နေပေးရန် ညွှန်ကြားထားခဲ့၏။

သူသည် ဤတစ်ခေါက်ထွက်ခွာပြီးလျှင် ဘယ်အချိန်မှ ပြန်ရောက်လာမည်ကို မသိရပေ။

အရှင်သခင်တစ်ပါးမရှိဘဲ ကြင်ရာတော်ယုအနေဖြင့် အများလူထုကို ယုံကြည်လက်ခံလိုက်အောင် အုပ်စိုးနိုင်ဖို့က ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ သူမအတွက် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ပညာရှင် ငရဲအရှင် ခါးသက်စိမ့်စမ်းကို ထားခဲ့ဖို့ဖြစ်လေသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က အဝါရောင်စိမ့်စမ်းနန်းတော်မှ ဆင်းသက်ပြီး ငရဲအဝါရောင်စိမ့်စမ်းရှိရာသို့ ဦးတည်လိုက်ကြ၏။

လေဟာနယ်ယက္ခက သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာ၏ နောက်ကနေ ထပ်ကြပ်မကွာလိုက်ပါလာ၏။ သူ၏ မျက်လုံးများက ဟိုဟိုဒီဒီလှည့်ပတ်နေပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ဆန်အကြည့်တစ်ခုနှင့်အတူ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှာ ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။

ငရဲအရှင် ခါးသက်စိမ့်စမ်းက ဤနေရာမှာ ဆက်လက်၍ မရှိတော့ဘဲ သူ့အနေဖြင့် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ဖို့ အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးဖြစ်လာ၏။

သူသည် ယခုအချိန်ထိ သူ၏ အထွတ်အထိပ်အခြေအနေကို ပြန်မရောက်သေးသော်လည်း လူသားတစ်ယောက်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့က လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ဤလူသားကို မယှဉ်နိုင်ဘူးဆိုလျှင်တောင် သူသည် သူ၏ အစွမ်းအစနှင့်အတူ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ လောကမှာ သူ့ကို မည်သူကမှ ချုပ်နှောင်ထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် တစ္ဆေကမ္ဘာသို့ ပြန်မသွားနိုင်သော်လည်း သူ့အနေဖြင့် ငရဲကမ္ဘာမှာ လွတ်လပ်စွာ ကျင်လည်ကျက်စားသွားလာနိုင်မည်ဆိုလျှင် မဆိုးပေ။

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက နောက်ပြန်လှည့်မကြည့်ပေ။ သူက လေဟာနယ်ယက္ခကို တစ်ချိန်လုံး ကျောပေးထားပြီး သတိမရှိသည့်အလားပင်။

သို့သော်လည်း တကယ်တမ်းမှာတော့ လေဟာနယ်ယက္ခက သူ့အပေါ် ရန်လိုစိတ်ရှိလာသည့်ခဏမှာပင် သူ၏ အာရုံခံသတိစိတ်က တုံ့ပြန်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက တည်ငြိမ်နေပြီး ဂရုမစိုက်ပေ။

လေဟာနယ်ယက္ခသည် ငရဲအရှင် ခါးသက်စိမ့်စမ်း၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ အကျဉ်းချခြင်းခံထားခဲ့ရပြီး ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုပေါင်းစုံကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရပေမည်။ သူ၏ ရင်ထဲမှာ မကျေမချမ်းမှုများစွာ ရှိနေပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အခြားသူများ၏ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လက်ခံလိုပါ့မလဲ။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် အဝါရောင်စိမ့်စမ်းနန်းတော်ထဲသို့ လှမ်းဝင်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် လေဟာနယ်ယက္ခက တိုက်ခိုက်လာ၏။

လေဟာနယ်ယက္ခက တိုက်ခိုက်လိုက်သည့်ခဏမှာပင် သူက ထိန်ချန်မထားဘဲ စွမ်းအားကြီးမားသော သွေးချီကို ထုတ်ဖော်လိုက်၏။ သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ဆံပင်ရှည်က တောက်လောင်လာပြီး သူ၏ ကြွက်သားများက ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကောင်းသော အော်ရာတစ်ခုနှင့်အတူ စိမ်းညစ်ညစ်အရောင်အဖြစ် ဖုထစ်ကာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

လေဟာနယ်ယက္ခသည် လက်လှမ်းပြီး သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာ၏ လည်ပင်းကို ဖမ်းဆွဲလိုက်၏။

သူ၏ လက်ဖဝါးမှ လက်သည်းများက ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆန့်ထွက်လာပြီး အရမ်းကို ထက်ရှနေ၏။ သူတို့က အေးစက်စက်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေပြီး နတ်ဘုရားလက်နက်အများစုကို ထိုးဖောက်နိုင်လေသည်။

“ဟမ်”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက လှည့်မကြည့်ဘဲ သူ၏ ဝတ်ရုံစကိုသာ နောက်ဘက်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

မြူခိုးတစ်ခုက သူ၏ ဝတ်ရုံစထဲကနေ ဖြန့်ကြက်ထွက်ပေါ်လာပြီး လေဟာနယ်ယက္ခကို လွှမ်းခြုံသွား၏။

“အား… အား…”

မြူခိုးက ပြန့်ကျဲကျဆင်းလာသည့်ခဏမှာပင် လေဟာနယ်ယက္ခက စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်၏။ မီးခိုးစိမ်းများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ အူထွက်လာပြီး သူ၏ အသားက တရှဲရှဲမြည်သံနှင့်အတူ ဆွေးရိလာခဲ့၏။

“မင်း… မင်းက ခါးသက်စိမ့်စမ်းရဲ့ရေကို ဖုံးကွယ်ပြီး ယူလာခဲ့တာပဲ”

လေဟာနယ်ယက္ခက တုန်လှုပ်၍ ဒေါသချောင်းချောင်းထွက်နေ၏။

ယခင်က သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာသည် ငရဲခါးသက်စိမ့်စမ်းအတိုင်း လိုက်ပါပြီး အဆက်မပြတ် ငုပ်လျှိုးသွားခဲ့၏။ သူက တမလွန်မြစ်သို့ ရောက်ရှိသည့်အချိန်မှာ သူသည် ပြန်လာရာလမ်းတွင် ခါးသက်စိမ့်စမ်းမှ ရေတချို့ကို ယူလာခဲ့လေသည်။

လေဟာနယ်ယက္ခက ထိုသို့ပြုလုပ်လာမည်ကို သူက ကြိုတင်တွက်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။ ခါးသက်စိမ့်စမ်းရေသည် လေဟာနယ်ယက္ခကို ကောင်းကောင်းဒုက္ခပေးနိုင်လေသည်။

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာမှာ ခါးသက်စိမ့်စမ်းရေ ရှိနေသည်ကို လေဟာနယ်ယက္ခ တွေ့မြင်သောအခါ သူက သူ၏ စိတ်ကို အလောတကြီးပြောင်းလဲပြီး အော်ပြောလိုက်၏။

“ထူးခြားအံ့မခန်း”

သူသည် ဤနေရာမှာ ဆက်လက်၍ မနေရဲတော့ဘဲ လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်၏။ ဖျတ်ခနဲဆို သူက တစ္ဆေတစ္ဆေဆန်ဆန်အရိပ်တစ်ခုကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ပြီး သူ၏ အစစ်အမှန်ခန္ဓာက ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်က လှုပ်ရှားသွားပြီး သူက လက်ဟန်ချိပ်စည်းများကို ဆင့်ခေါ်လိုက်၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ နီရဲနေသော မီးတောက်တစ်ခုက ပစ်လွင့်ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆက်မပြတ်ဖြန့်ကြက်ကာ ပိုင်နက်နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် လေဟာနယ်ယက္ခကို အုပ်မိုးသွားလေသည်။

ရွှစ်…

ဤပိုင်နက်နယ်မြေမှာ မီးတောက်များက ကောင်းကင်ထက်သို့ တလိပ်လိပ်ထိုးတက်ကာ လောင်ကျွမ်းနေ၏။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လေဟာနယ်ယက္ခက မီးတောက်ပင်လယ်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားလေသည်။

“မင်းက ငါ့ကို လောင်ကျွမ်းစေချင်တာလား”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက မီးတောက်အမျိုးအစား နတ်ဘုရားစွမ်းအားတစ်ခု ထုတ်ဖော်လိုက်သည်ကို လေဟာနယ်ယက္ခ တွေ့မြင်သောအခါ သူက တုန်လှုပ်မသွားပေ။ ထိုအစား သူက ကျေနပ်သဘောကျသွားပြီး သူ၏ ပကတိကောင်းကင်လိုဏ်ဂူကို ဆင့်ခေါ်လိုက်၏။ တစ္ဆေချီက ကောင်းကင်လိုဏ်ဂူထဲကနေ တလိပ်လိပ်ထိုးထွက်လာပြီး သူက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

“တစ္ဆေမျိုးနွယ်က အနည်းဆုံးတော့…”

လေဟာနယ်ယက္ခက စကားဆုံးအောင် မပြောနိုင်ခင်မှာပင် သူက ရပ်တန့်သွားလေသည်။

“ဟမ်”

လေဟာနယ်ယက္ခ၏ မျက်လုံးများက အိုးတိုးအမ်းတမ်း အမူအရာတစ်ခုဖြင့် ပြူးကျယ်နေ၏။

“ဒါက ဘာမီးတောက်လဲဟ”

သူ ယခုတင် ထုတ်ဖော်ထားသော ပကတိကောင်းကင်လိုဏ်ဂူပင် ထိုမီးတောက်များကို မခုခံနိုင်ပေ။

အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်မျှမှာ သူ၏ ပကတိကောင်းကင်လိုဏ်ဂူပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အဲဒါက အချိန်မရွေး လဲပြိုကျသွားနိုင်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာသာ သူသည် သောက်ရမ်းကြမ်းသော ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်နှင့် ကြုံတွေ့နေရသည်ကို လေဟာနယ်ယက္ခက နားလည်သဘောပေါက်လိုက်၏။

“အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

“ဒါက ဘာနည်းစနစ်လဲ”

လေဟာနယ်ယက္ခ၏ စိတ်ထဲမှာ ဗြောင်းဆန်နေ၏။ စဉ်းစားနေဖို့ အချိန်မရဘဲ သူက လှည့်ထွက်ပြေးလိုက်၏။

သို့သော်လည်း သိုင်းတာအိုငရဲခန်းမှာ မရေမတွက်နိုင်သော သိုင်းတာအိုနည်းစနစ်များ၏ ရှေးဟောင်းပုံစံများကနေ စုဖွဲ့ထားသော နယ်နိမိတ်အတားအဆီးတစ်ခု ရှိလေသည်။ ထိုအရာသည် လေဟာနယ်ယက္ခ စိတ်ရှိတိုင်း ဝင်ထွက်သွားလာနိုင်သော တစ်စုံတစ်ရာမဟုတ်ပေ။

ဘုန်း…

လေဟာနယ်ယက္ခက သိုင်းတာအိုငရဲခန်း၏ နယ်နိမိတ်အတားအဆီးနှင့် ကျယ်လောင်စွာ ထိတွေ့ရိုက်ခတ်ပြီး သူ၏ အရေပြားက လောင်ကျွမ်းတူးချစ်သွား၏။ သူက မြေပြင်ပေါ်ကို လဲကျသွားပြီး ငရဲခန်းထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ၏။

“မင်းကို ဒီလိုပုံစံနဲ့ ထပ်မမြင်ချင်ဘူးလို့ ငါပြောခဲ့ပြီးပြီပဲ”

ထိုစဉ်မှာပင် ဒေါသူပုန်ထနေသော မီးတောက်များကြားကနေ သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာ၏ အသံက ဖြည်းဖြည်းချင်းထွက်ပေါ်လာ၏။

လေဟာနယ်ယက္ခက လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့မြင်လိုက်ရ၏။