အခန်း (၁၅၄၉-၁၅၅၄)

အခန်း ၁၅၄၉ လေယာဉ်ပေါ်က ကုနင်း၏ပရိတ်သတ်များ

အန်းပေပေသည် ထန်ရှောင်ရှောင်နှင့် ဟွမ်းရီကျန်း၏ဆက်ဆံရေးတွင် အမှန်တကယ်ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့ကြောင်း သူမကိုယ်တိုင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိသော်လည်း၊ သူမသည် ၎င်းအား လူသိရှင်ကြား ဝန်ခံမည်မဟုတ်ပေ။ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ကျော်လောက်က ဖြစ်ခဲ့သောကိစ္စ ဖြစ်ပြီး အခုချိန်မှာတော့ သူမဟာ အနုပညာလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့စိတ်နှလုံးထဲမှာ မှန်ကန်လား မမှန်ဘူးလားဆိုတာ မင်းသိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်း ထန်ရှောင်ရှောင်ကို သတင်းတွေနဲ့ အနှောက်အယှက်မလုပ်ဖို့ ငါမျှော်လင့်ပါတယ်။ မင်းရဲ့ပရိသတ်တွေက ရူးပြီး ထန်ရှောင်ရှောင်ကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်။" ဟု ကုနင်းမှ ပြောသည်။

ထန်ရှောင်ရှောင်သည် သတင်းနှင့် လူသိရှင်ကြားသိရန် လိုအပ်သော်လည်း ထန်ရှောင်ရှောင်သည် ဟွမ်းရီကျန်းနှင့် အန်းပေပေတို့ သတင်းများတွင် မကြာခဏ မဖော်ပြခံရလာ‌သောအခါ သူမသာ ဝေဖန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ အန်းပေပေနှင့် ဟွမ်းရီကျန်း နှစ်ဦးစလုံးသည် သူတို့အား ကာကွယ်ရန် ပရိသတ်များစွာရှိကြပြီး ထန်ရှောင်ရှောင် တစ်ယောက်တည်း ၎င်းတို့နှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။

တကယ်တော့ ထန်ရှောင်ရှောင်ဟာ ဟွမ်းရီကျန်းနဲ့ အန်းပေပေရဲ့ ပရိသတ်တွေဆီက အချိန်အတော်ကြာ တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရပြီးပါပြီ။ သို့သော်လည်း ထန်ရှောင်ရှောင်သည် အန်းပေပေနှင့် ဟွမ်းရီကျန်း၏ ဆက်ဆံရေးအကြောင်း ဘာမှမပြောပေ။ သူမသည် နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး ထိုအချိန်က သူမကို သူမရဲ့ပရိသတ်များကသာ ကာကွယ်ခဲ့သည်။

ထန်ရှောင်ရှောင်၏ ပရိသတ်တချို့က သူမကို ဝေဖန်မှုတွေ ပိုများလာခဲ့တာတောင် သူမသည် သူမ၏ ပရိသတ်တွေကို အပြစ်မတင်ခဲ့‌ပေ။ သူမရဲ့ ပရိသတ်တွေကသာ သူမကို ယုံကြည်ကြမယ်ဆိုတာကို သူမ သိသလို သူမအတွက် သူတို့လုပ်ပေးခဲ့တဲ့အရာတွေအားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း သူမခံစားခဲ့ရသည်။

ဟွမ်းရီကျန်းနှင့် အန်းပေပေ တို့သည် ကိုယ်ကျင့်တရား‌ကောင်းမွန်ခြင်း မရှိကြသလို သူတို့၏ ပရိသတ်များလည်း ကိုယ့်ကျင့်တရားမကောင်းကြပေ။ သူတို့ရဲ့ ပရိသတ်တွေက သူတို့ ဘယ်လိုအတူနေနိုင်မလဲဆိုတာ ဂရုမစိုက်ကြပါ။ သူတို့အားလုံး တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ဘယ်တော့မှ မှားမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ယုံကြည်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့အမြင်တွင် ထန်ရှောင်ရှောင်သည် မကောင်းသောကြောင့် ဟွမ်းရီကျန်းသည် သူမနှင့် လမ်းခွဲခဲ့သည်ဟု မြင်ကြသည်။သူတို့က ပိုအားကြီးတဲ့လူတွေကို သဘောကျပြီး အားနည်းသူတွေကို အနိုင်ကျင့်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ပရိသတ်တွေက သူတို့ရဲ့ အိုင်ဒေါတွေကို အမြဲကာကွယ်ပေးကြသည်။

ထန်ရှောင်ရှောင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့်အရာအတွက် ကုနင်းက သူမကို အပြစ်တင်သောအခါ အန်းပေပေသည် စိတ်ဆိုးသွားပြန်သည်။ ကုနင်းက ထန်ရှောင်ရှောင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုခံကာကွယ်တဲ့အတွက် အန်းပေပေက သူမဟာ ထန်ရှောင်ရှောင်ရဲ့ ပရိသတ်ဖြစ်ရမယ်လို့ ထင်ခဲ့သည်။

"အန်းပေပေ ထားပါတော့။ အရေးမကြီးတဲ့ သူစိမ်းတစ်ယောက်နဲ့ ငြင်းခုံနေဖို့ မလိုပါဘူး” လေယာဉ်ပေါ်၌ ပြသနာမဖြစ်ပွားရန်အတွက် အန်းပေပေ၏ လက်ထောက်က သူမအား ထပ်မံတားဆီးခဲ့သည်။

အန်းပေပေ ဒေါသထွက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူမ၏လက်ထောက်စကားကို နားထောင်ရသည်။

"ကောင်းပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်မယ်!" အန်းပေပေက ပြောပြီး ကုနင်းထံမှ ခေါင်းပြန်လှည့်လိုက်သည်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ သူမရဲ့ ဇာတ်ညွှန်းကို စတင်ဖတ်ခဲ့ပါသည်။

လေယာဉ်တက်ခါနီးအချိန်တွင် ခရီးသည်များသည် ဖုန်းပိတ်ထားရန် လိုအပ်သည်။

အန်းပေပေသည် သူမနှင့် ငြင်းခုံခြင်းကို ရပ်လိုက်ကတည်းက ကုနင်းသည် သူမအား လျစ်လျူရှုခဲ့ပြီး သူမ၏စာအုပ်ကို ဆက်လက်ဖတ်ရှုခဲ့သည်။

သို့သော် တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် အန်းပေပေသည် ရုတ်တရက် အလွန်မသက်မသာခံစားရပြီး အသက်ရှူမဝဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အန်းပေပေက သူ့မျက်နှာဖုံးကြောင့်လို့ ထင်ထားတာကြောင့် ချက်ချင်း ချွတ်လိုက်ပေမယ့် ပုံမှန်အတိုင်း အသက်ရှူရခက်နေပါသေးသည်။

အန်းပေပေ ၏လက်ထောက်သည် အိပ်ပျော်နေသောကြောင့် ကုနင်းမှလွဲ၍ သူမ၏ပုံမှန်မဟုတ်သောပုံစံကို မည်သူမျှ သတိမထားမိပေ။

ကုနင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး "အဆင်ပြေရဲ့လား?"

သူမသည် အန်းပေပေနှင့်ငြင်းခုံနေသော်လည်း ၎င်းသည် ကြီးကြီးမားမားမဖြစ်လာသောကြောင့် သူမသည် အန်းပေပေကို ကူညီရန် ဆန္ဒရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

“ငါ အသက်ရှူလို့မရဘူး…” အန်းပေပေက သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိလိုက်သည်။

ကုနင်းသည် ပါဝါသလင်းကျောက်ကို ချက်ချင်းထုတ်ပြီး အန်းပေပေအား ပေးလိုက်သည်။

"မင်းငါ့ကိုယုံရင်ယူ"

အန်းပေပေသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း သူမသည် နာကျင်လွန်းသောကြောင့် ယူခဲ့သည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဆေးက အသက်ဝင်လာသည်။ အန်းပေပေသည် ပုံမှန်အသက်ရှူလာခဲ့ပြီး သူမ၏ရင်ဘတ်မှာ မနာကျင်တော့ပေ။ သူမသည် အံ့သြပြီး မယုံနိုင်ဖြစ်မိသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။” အန်းပေပေက ကုနင်းကို ရိုးသားစွာ ကျေးဇူးတင်ပါသည်။ သူမသည် အချို့သော ကိစ္စများတွင် ဆိုးသွမ်းသူတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူမသည် ကျေးဇူးမသိတတ်သူမဟုတ်ပေ။ ကုနင်းက သူ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာဆိုတော့ သူ့ကို ကျေးဇူးတင်သင့်သည်။

"ရပါတယ်" ဟု ကုနင်းက ပြောသည်။

လေယာဉ်သည် လေထဲတွင် မှန်မှန် ပျံသန်းနေချိန်တွင် လေယာဉ်မယ် အများအပြားသည် လမ်းလျှောက်နေကြပြီး ကုနင်း၏ထိုင်ခုံဘေးမှ ဖြတ်လျှောက်တိုင်း ကုနင်းကို ကြည့်ကြည့်သွားကြသည်။

ကုနင်းသည် သူမကို သူတို့မှတ်မိနေလောက်ပြီဆိုတာ သိသည်။ သူတို့ရဲ့ အကြည့်တွေကို သူမစိတ်မရှိပေမယ့် ဘာမှ‌တော့ပြန်မပြောပေ။

ခဏအကြာတွင် လေယာဉ်သည် Bမြို့ လေဆိပ်သို့ ဆင်းသက်ခဲ့ပြီး ကုနင်းသည် သူမရှေ့တွင် ခရီးသည်များစွာရှိနေသောကြောင့် လေယာဉ်မှဆင်းရန် အချိန်အတန်ကြာစောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။

ကုနင်းမတ်တတ်ထရပ်လိုက်သောအခါတွင် လေယာဉ်မယ်နှစ်ယောက်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာနှင့် သူမဆီသို့ လှမ်းလာခဲ့သည်။

"ဟိုင်း မစ္စကု၊ ကျွန်မတို့က မင်းရဲ့ပရိသတ်တွေပါ။ အတူတူ ဓာတ်ပုံရိုက်လို့ရမလား။" လေယာဉ်မယ်တစ်ယောက်က သူမ၏ မျှော်ကိုးနေသော အကြည့်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ခရီးသည်များစွာသည် ထိုစကားကိုကြားပြီး ကုနင်းကို အံ့သြစွာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ကုနင်းသည် နာမည်ကြီးဖြစ်‌လောက်မည်ဟု သူတို့ထင်ကြသည်။

ကုနင်းဘယ်သူလဲဆိုတာကို သူမမသိသောကြောင့် အန်းပေပေ လည်း အံ့သြသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ကုနင်းကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ကုနင်းသည် အနုပညာ‌လောကတွင် မင်းသမီးအသစ်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်။

***

အခန်း ၁၅၅၀ ကျွန်မက ထန်ရှောင်ရှောင်ရဲ့ ဘော့စ်ပါ

အခြားခရီးသည်များသည် ကုနင်းကို မသိသောကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းမရှိပေ။

“ရပါတယ်” ကုနင်းသဘောတူလိုက်သည်။

ကုနင်းက သူတို့နဲ့ ဓါတ်ပုံရိုက်ဖို့ သဘောတူပြီး ဖုန်းကို ချက်ခြင်းထုတ်လိုက်တဲ့အခါ လေယာဉ်မယ်တွေက ဝမ်းသာသွားကြသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မစ္စကု!" ထို့နောက် ကုနင်းအား ကျေးဇူးတင်စကားဆိုသည်။

"ရပါတယ်" ကုနင်းကပြောသည်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ လေယာဉ်မယ်တွေက ထွက်သွားပြီး အန်းပေပေက ကုနင်းကို စပ်စုပြီး

"နင်‌ရော အနုပညာရှင်ပဲလား?"

"မဟုတ်ပါဘူး" ကုနင်းကပြောတယ်။

အန်းပေပေက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းဘာအလုပ်လုပ်တာလဲ။"

"ငါက ကျောင်းသူပါ"

ကုနင်းသည် အလွန်ငယ်ရွယ်ပြီး သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် ကျောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်ပုံရသော်လည်း အန်းပေပေက သူမသည် သာမန်ကျောင်းသူသာဖြစ်ကြောင်း မယုံပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကုနင်းက သူမရဲ့အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို မပြောပြချင်ပုံပေါက်သောကြောင့် အန်းပေပေက ဒီအကြောင်းကို ထပ်ပြီးမမေးပါ။

လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလာသောအခါတွင် လေယာဉ်မယ်တိုင်းသည် ကုနင်းကို ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။

"နောက်မှတွေ့ပါမယ် မစ္စကု!"

အစပိုင်းတွင် လေယာဉ်မယ်တိုင်းသည် ကုနင်းကို မသိကြသော်လည်း ကုနင်း၏ပရိသတ်များဖြစ်သည့် လေယာဉ်မယ်နှစ်ယောက်သည် ကုနင်း၏ အကြောင်းကို ပြောပြပေးသောကြောင့် သူမ အကြောင်းကို ပိုမိုသိရှိလာကြသည်။

ကုနင်းကို မသိကြသော်လည်း အထူးသဖြင့် JadeBeautyလက်ဝတ်ရတနာနှင့် ခိုကျီ အစရှိသော သူမ၏ကုမ္ပဏီများအကြောင်း အများအပြားက ကြားသိဖူးကြသည်။

အားလုံးက ခိုကျီကို သုံးနေတာကြောင့် အဲဒါဟာ သူတို့သုံးဖူးသမျှ အကောင်းဆုံး အသားအရေထိန်းသိမ်းမှု ထုတ်ကုန်ဖြစ်ကြောင်း လက်ခံကြသည်။

အန်းပေပေ သည် လေယာဉ်မယ်များက ကုနင်းအား အပြုံးများနှင့် နှုတ်ဆက်သည်ကို မြင်ပြီးနောက် ကုနင်း၏ သရုပ်မှန်ကို ပို၍ သိချင်လာသည်။

"သူတို့အားလုံး မင်းကိုသိရင် မင်းသာမန်ကျောင်းသား‌တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် အနုပညာရှင်‌တွေလောက် လူတွေကြားမှာ ရေပန်းစားတဲ့ တခြားအလုပ်က ဘာအလုပ်မှန်းလည်း ငါမသိဘူး။”

“ငါက စီးပွားရေးသမားလည်းဖြစ်ပါတယ်။”

"စီးပွားရေးသမားလား?" ကုနင်းသည် အသက် ၂၀ ထက်ငယ်သောပုံပေါက်သောကြောင့် အန်းပေပေနှင့် သူမ၏လက်ထောက်နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ထို့အပြင် သူမသည် လူအများက သူမကို သိရှိရန်အတွက် အောင်မြင်သောစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးလည်းဖြစ်ရမည်။ သို့သော်လည်း အန်းပေပေ၏အမြင်တွင်၊ ကုနင်းသည် အလွန်အောင်မြင်သော စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးဖြစ်ရန် ငယ်လွန်းနေသေးသည်။

“ငါက ထန်ရှောင်ရှောင်ရဲ့ သူဌေးပါ။ ကောင်းပြီ သွားလိုက်ပါဦးမယ်။” ကုနင်းကပြောပြီး အမြန်ထွက်သွားသည်။

ထန်ရှောင်ရှောင်ကြောင့် သူမ၏ သရုပ်မှန်ကို အန်းပေပေအား ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြောပြခဲ့သည်။ အန်းပေပေသည် သူမအကြောင်း ပိုမိုသိရှိလာသရွေ့ အန်းပေပေသည် ထန်ရှောင်ရှောင်ကို မလိုလားအပ်သော ကိစ္စများ လုပ်ခြင်းကို ရှောင်ရှားနိုင်ပြီး ထန်ရှောင်ရှောင်ကို အထင်အမြင်သေးရန် သတ္တိရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။ ထန်ရှောင်ရှောင်သည် ကုနင်းအတွက် အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး ကုနင်းသည် သူမ၏ဝန်ထမ်းများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူမလုပ်နိုင်သမျှကို လုပ်ဆောင်‌ေပးမည်။

အန်းပေပေ အံ့သြသွားသည်။ ကုနင်းသာ ထန်ရှောင်ရှောင်၏ သူဌေးဖြစ်လျှင် သူမသည် ဖုန့်ဟွာအင်တာတိန်းမန့်၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်ရမည်။ ဖုန့်ဟွာအင်တာတိန်းမန့်၏ ပိုင်ရှင်သည် ငယ်ရွယ်နုပျိုသော မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်‌နေသည်။

ဖုန့်ဟွာအင်တာတိန်းမန့်သည် ဖျော်ဖြေရေးနယ်ပယ်တွင် အသစ်တည်ထောင်ထားသော ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ငယ်ရွယ်သောမိန်းကလေးတစ်ဦးမှ ၎င်းကိုတည်ဆောက်ခဲ့သည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

"ဘုရားရေ ဖုန့်ဟွာအင်တာတိန်းမန့် ပိုင်ရှင်က ဒီလောက်ငယ်ရွယ်တဲ့ မိန်းကလေးလား?"

"သူမနောက်နေတာဖြစ်မယ်!"

“အခုပဲ ရှာကြည့်ရအောင်”

အန်းပေပေ၏ လက်ထောက်သည် သူမ၏ ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်ပြီး ဖုန့်ဟွာအင်တာတိန်းမန့်၏ ပိုင်ရှင်နှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို အင်တာနက်ပေါ်တွင် ချက်ချင်း ရှာဖွေလိုက်သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ ကုနင်း၏ နာမည်နှင့် ဖုန့်ဟွာအင်တာတိန်းမန့်နဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေကို သူမတို့တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖုန့်ဟွာအင်တာတိန်းမန့်၏ပိုင်ရှင်မှာ အသက် ၁၉ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးဖြစ်ကြောင်း အမှန်ပင် လက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို လက်ထောက်သည် ကုနင်းအကြောင်း နောက်ထပ်သတင်းများကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ ထိုသတင်းကို ဖတ်ပြီးနောက် သူမသည် လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားသည်။

JadeBeautyလက်ဝတ်ရတနာ၊ ခိုကျီ၊ ကိုလိန်းနှင့် Charm ကဲ့သို့သော ယခုနှစ်အတွင်း သူမကြားသိခဲ့သော နာမည်ကြီး ကုမ္ပဏီအသစ်အားလုံးကို ကုနင်းမှ တည်ထောင်ခဲ့သည်။

အန်းပေပေ သည် JadeBeautyလက်ဝတ်ရတနာကိုလည်း ၀တ်ဆင်‌လေ့ရှိပြီး ၎င်း၏ ဒီဇိုင်းများကိုလည်း နှစ်သက်သည်။ ခိုကျီအတွက်ဆိုလျှင် အန်းပေပေနှင့် သူမ၏လက်ထောက်နှစ်ဦးစလုံးသည် ၎င်း၏ အမြဲတမ်း‌ဖောက်သည်များဖြစ်သည်။

ခိုကျီသည် နိုင်ငံတကာအမှတ်တံဆိပ်မဟုတ်သော်လည်း ထိရောက်မှုရှိသည်။ အန်းပေပေသည် မင်းသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏အသွင်အပြင်ကို အလွန်ဂရုစိုက်သောကြောင့် သူမကို ပိုလှလာအောင်ကူညီပေးသရွေ့ ခိုကျီကို ချစ်သည်။

ခိုကျီဟာ အခုအချိန်မှာ ကျော်ကြားမှုများစွာရရှိခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့စျေးနှုန်းတွေကလည်း မနည်းလှပေမယ့် နိုင်ငံတကာအမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုတော့ မဖြစ်သေး‌ပေ။

တကယ်တော့ ဒါဟာ အန်းပေပေ တစ်‌ယောက်တည်းတင်မဟုတ်ဘဲ အခြားမင်းသမီးများစွာလည်း ခိုကျီကို အသုံးပြုကြသည်။

အားလုံးကို ခြုံပြောရလျှင် အခုအချိန်မှာ ခိုကျီ မရှိလျှင် သူမအသက်မရှင်နိုင်ပေ။

ခိုကျီအပြင် ကိုလိန်း ဆေးဝါးများကလည်း ထိရောက်မှုရှိပြီး ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးနေစဉ်အတွင်း အန်းပေပေသည် တစ်ခါတစ်ရံ ဒဏ်ရာရသွားသောကြောင့် သူမမကြာခဏ အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်။

အန်းပေပေ သည် Charmမှဂါဝန် များမ၀တ်ဖူးသော်လည်း ဤအမှတ်တံဆိပ်သည် သူမအပေါ် ကောင်းမွန်တဲ့ စွဲဆောင်မှုရှိသည်။

အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ သူတို့အားလုံးကို ငယ်ရွယ်တဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"ထန်ရှောင်ရှောင်ရဲ့ သူဌေးအသစ်က အရမ်းချမ်းသာတယ်ဆိုတာ ငါမယုံနိုင်ဘူး!" အန်းပေပေ၏ လက်ထောက်က အော်ပြောလိုက်သည်။

ဖုန့်ဟွာအင်တာတိန်းမန့် သည် သြဇာကြီးမားခြင်းမရှိဘဲ ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီအသစ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း အန်းပေပေက သူမအား ပြောကြားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူမသည် မှားနေပြီဟု ထင်ရသည်။ ကုနင်း၏ပံ့ပိုးမှုဖြင့် ထန်ရှောင်ရှောင်သည် ဖျော်ဖြေရေးနယ်ပယ်တွင် လွှမ်းမိုးမှုရရှိရန် အလွန်လွယ်ကူသွားမည်ဖြစ်သည်။

ဟွမ်းရီကျန်းသည် စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခု၏ ရှယ်ယာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ကုနင်းနှင့် လုံးဝမယှဉ်နိုင်ပေ။ ဟွမ်းရီကျန်း၏ အဆက်အသွယ်များသည် ဖျော်ဖြေရေးနယ်ပယ်တွင်လည်း အကန့်အသတ်ရှိသည်။

သို့သော် ကုနင်းတွင် သူ့ထက် ပိုမိုအားကောင်းသော အဆက်အသွယ်များစွာရှိသည်။

***

အခန်း ၁၅၅၁ ကုဖန်း စတိုးသို့သွားခြင်း…

အန်းပေပေသည် ကြက်သေသေသွားခြင်းမရှိပဲ ကုနင်းက အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကြောင့် ထန်ရှောင်ရှောင်၏ ဘော့စ်ဖြစ်လာခဲ့သည်ဆိုခြင်းကို သူမအား ပြောပြထားသောကြောင့် သူမ သိထားပြီးဖြစ်လေသည်။ ကုနင်းက ထန်ရှောင်ရှောင်နှင့်ထပ်ပြီး ပြဿနာမဖြစ်ရန် သူမကို သတိပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် ထန်ရှောင်ရှောင်အပေါ် ယခင်က အာဃာတရှိခဲ့ဖူးသောကြောင့် ထန်ရှောင်ရှောင်၏လမ်းတွင် သူမ ခံနေမည်ကို ကုနင်း စိုးရိမ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ အန်းပေပေက ထန်ရှောင်ရှောင်ကို သဘောမကျသော်လည်း ထန်ရှောင်ရှောင် ဒုက္ခရောက်ရန် အနှောင့်အယှက် မပေးခဲ့ပေ။

သူမသာ ထိုသို့ တကယ်လုပ်ခဲ့လျှင် ထန်ရှောင်ရှောင်သည် ဖျော်ဖြေရေးလောကတွင် ယခုအချိန်၌ ရပ်တည်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထန်ရှောင်ရှောင်၏အလုပ်များကို ဆုံးရှုံးအောင် ပြုလုပ်ရန်က သူမအတွက် မခက်ခဲချေ။

သူမ ထန်ရှောင်ရှောင်ကို လုပ်ခဲ့သောအရာအတွက် လိပ်ပြာသန့်ပေမယ့် ဟွမ်းရီကျန်းကိစ္စအတွက်မူ အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရသောကြောင့် ထန်ရှောင်ရှောင်ကို သူမ အပြစ်မရှာတော့ပေ။ သို့ဖြစ်၍ ထန်ရှောင်ရှောင်ကို အပြစ်မရှာရန် ဟွမ်းရီကျန်းအား ပြောခဲ့လေသည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ ထန်ရှောင်ရှောင်သည် ဝေဖန်မှုများကြားတွင် ရှိခဲ့သောအချိန်က ပြန်လည်မတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင် အန်းပေပေက သူမအား ပြိုလဲရန် ကြိုးစားခဲ့မှာဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ အန်းပေပေက ဖျော်ဖြေရေးလောကမှ ထွက်ခွာရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။ သူမ၏ ဂုဏ်သတင်းက သူမ၏သက်မွေးမှုလုပ်ငန်းအတွက် များစွာ အရေးပါပေသည်။

တကယ်တော့ အန်းပေပေသည် ထန်ရှောင်ရှောင်နှင့် ထပ်ပြီး စကားများရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသော်လည်း အခြားသူများက သူတို့ကြားတွင် အခြေအနေများကို မြှောက်ပေးမည်မဟုတ်ဟုတော့ မဆိုလိုပေ။

ဖျော်ဖြေရေးလောကတွင် ကျော်ကြားသော အနုပညာရှင်များကို မနာလိုသော လူများက များလွန်းလှပြီး မီဒီယာများကလည်း သတင်းများကို ပုံကြီးချဲ့ချင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူမက ထန်ရှောင်ရှောင် နှင့်စကားများခြင်းကို ရပ်လိုက်ပေမယ့် သူတို့၏ အာဃာတနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းများကတော့ မည်သည့်အခါမှ ပျောက်ကွယ် သွားမည် မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော် ကုနင်းက သူမ၏အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး သူမက ထန်ရှောင်ရှောင်၏ ဘော့စ်ဖြစ်ကြောင်းကို သူမအား ပြောခဲ့သောကြောင့် ထန်ရှောင်ရှောင်နှင့် ပဋိပက္ခထပ်မဖြစ်ရန် အန်းပေပေ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ကုနင်း၏ အကူအညီကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် သူမသည် လေယာဉ်ပေါ်တွင် အစောထဲက သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

…

ကုနင်းက သူမကို လာခေါ်ဖို့ မည်သူ့ကိုမျှ မခေါ်ခဲ့ပေမယ့် ကုဖန်း စတိုးဆီသို့ သူမ မမောင်းမီ ဟွားဖုတောင်ကုန်းဆီသို့ တက္ကစီပြန်စီးလာခဲ့သည်။

သူမ၏ ကားကို ထိုနေရာတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရပ်ထားခဲ့သောကြောင့် Bမြို့ရှိရာသို့ ကားပြန်ယူရန် လိုအပ်သည်။ သူမက ကားကို ပြန်မောင်းလာမည်မဟုတ်ပဲ သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်အာကာပြင်ထဲသို့ တန်းထည့်ကာ လေယာဉ်ဖြင့် ပြန်လာမှာဖြစ်သည်။

ကုနင်းက ထန်မိသားစု၏အိမ်တွင် ညစာစားရန် အချိန်ရှိမရှိ မသေချာပေ။ ကုမန့် နှင့် သူမ၏အခြားမိသားစုဝင်များက သူမအားစောင့်မျှော်နေကြမည်ဖြစ်သဖြင့် သူမပြန်လာသည့် အကြောင်းကို သူတို့အား ပြောမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် သူမက ကောဝေ့ချောင်ကို ဖုန်းခေါ်လိုက်ပြီး အခု သူဆိုင်မှာရှိမရှိကို မေးလိုက်လေသည်။

ဖွင့်ပွဲက မနက်ဖြန်ဖြစ်သောကြောင့် ကောဝေ့ချောင်က ယခု စတိုးဆိုင်တွင် ရှိနေပြီး အတော်လေး အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။ အရာအားလုံးအဆင်သင့်ဖြစ်ပြီး မှန်ကန်သောအနေအထားတွင် ရှိမရှိကို စစ်ဆေးရန် သူ လိုအပ်လေသည်။

ကုနင်း ဟွားဖုတောင်ကုန်းသို့ရောက်သောအခါ ကုဖန်း စတိုးရှိရာသို့ သူမ၏ကားကိုပြန် မောင်းသွားလိုက်သည်။

သူမ၏ လန်ဘော်ဂနီကားဖြင့် အပြင်ထွက်သော အချိန်တိုင်း အမြဲတမ်း လူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။

ကုနင်းသည် ဖန်ရှန်းဈေးဝယ်စင်တာ၏ ကားရပ်နားရာနေရာ သို့ မောင်းနှင်လာချိန်တွင် ကားတစ်စီးက သူမနောက်မှ လိုက်လာခဲ့ပြီး ထိုကားထဲ၌ လူငယ်နှစ်ယောက် ပါလာခဲ့သည်။

"လာ… အလောင်းအစားလုပ်ကြရအောင်… ကားမောင်းတဲ့သူက ယောက်ျားဖြစ်မလား၊ မိန်းမဖြစ်မလား… မင်းဘာဖြစ်မယ်လို့ထင်လဲ..ရှုံးတဲ့သူက ဒီည ဒကာခံရမယ်…" ဟု ဒရိုင်ဘာထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသော လူ က ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါတော့ ယောက်ျားလို့ ထင်တယ်…"

ဒရိုင်ဘာထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသော လူက ပြောပြီးသည်နှင့် ရှေ့ခရီးသည်ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသောလူက သူ၏အဖြေကို ထိုသို့ ပေးလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ငါက မိန်းမတစ်ယောက်လို့ ပြောရမှာပဲ…" ဟု ဒရိုင်ဘာခုံတွင်

ထိုင်နေသောလူက ပြောလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် လန်ဘော်ဂနီကားမောင်းသူက ယောက်ျားလား၊ မိန်းမလားဆိုသည်ကို တွက်ဆရန်အလို့ငှာ သူတို့၏ကားကို ကုနင်းကားအနီး၌ ရပ်လိုက်လေသည်။

ကုနင်း သူမ၏ကားထဲမှ ထွက်လာသောအခါ ဒရိုင်ဘာခုံတွင် ထိုင်နေသော လူက ရယ်လိုက်တော့သည်။

"ငါနိုင်ပြီ… မင်း ဒီည ဒကာခံရမယ်…"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး…"

သူတို့က ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်သောကြောင့် ရှေ့ခရီးသည်ခုံတွင်ထိုင်နေသော လူက ၎င်းကို လုံးဝ အရေးမလုပ်ခဲ့ပေ။

"ဒါနဲ့ ကောင်မလေးက အရမ်းလှပြီးတော့ ရင်းရင်းနှီးနှီး သိသလိုပဲ…"

ထိုအခါ ဒရိုင်ဘာခုံတွင်ထိုင်နေသော လူက ထိုသို့ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"လှတဲ့မိန်းကလေးတိုင်းက မင်းနဲ့ ရင်းနှီးကြပုံပဲ…" ဟု သူ၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူက နောက်ပြောင်၍ ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါအဲ့ဒါကိုပြောတာ…"

သူထောက်ခံလိုက်ပေမယ့် အရင်က မိန်းကလေးကို မည်သည့်နေရာ၌ မြင်ဖူးခဲ့မှန်း သူသတိမရနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဟုတ်ပါပြီ… ဒါပေမယ့် မင်းက နေ့တိုင်း လူတွေအများကြီးကို တွေ့ရတာဆိုတော့ ရင်းနှီးတဲ့မျက်နှာတစ်ခုကို မင်းတွေ့တာက သာမန်ပါပဲ… ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ အစ်ကိုဝမ်းကွဲကို အခု သွားတွေ့သင့်တယ်…" ဟု သူ့သူငယ်ချင်းက ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့ ထွက်သွားတော့သည်။

…

ကုနင်းက ကားကို ပါကင်၌ ထိုးခဲ့ပြီး ကုဖန်း စတိုးရှိရာသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

၎င်းက မနက်ဖြန်မှဖွင့်မှာ ဖြစ်ပေမယ့် ယခု ပစ္စည်းအားလုံးက နေရာတကျဖြစ်နေပြီး ဈေးဝယ်သူတချို့လည်း အထဲ၌ ဝယ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့က စီးပွားရေးလုပ်ငန်းအတွက် ဖွင့်ထားခဲ့သောကြောင့် သူတို့၏ဝယ်ယူသူများအား အဝင်မခံတာမျိုးကို လုပ်မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် လူအချို့ကို ကုဖန်းက ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းက ကောင်းသောလက္ခဏာတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။

ကုဖန်းစတိုးက တန်ဖိုးကြီးပုံရသော်လည်း တံဆိပ်သစ် ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းကို လူအများက သတိမထားမိကြပေ။ ဆိုင်ထဲရှိ ဝယ်ယူသူများမှာ ပြတင်းပေါက်မှန်များတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အဝတ်အစားများဖြင့် ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

မြို့ကြီးတစ်ခုရှိ ရှော့ပင်းမောလ်ကြီးတစ်ခုတွင် နိုင်ငံတကာ အဝတ်အစားအမှတ်တံဆိပ်မျိုးစုံရှိကာ သူတို့၏ ဒီဇိုင်းများကြားမှာတော့ အမှန်တကယ် ကြီးကြီးမားမား ကွာခြားချက် မရှိခဲ့ပေ။

တကယ်တော့ ကုဖန်းက အခြားသော တံဆိပ်များနှင့် ယှဉ်သောအခါ၌ သိပ်ပြီး ထူးခြားမှုမရှိပေ။

***

အခန်း ၁၅၅၂ အားလုံးအဆင့်သင့်ဖြစ်ပါပြီ…

သို့သော် ၎င်းကို ကုနင်း တည်ထောင်ထားသောကြောင့် ကိုယ်ပိုင် စတိုင်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူမသည် အခြားဒီဇိုင်နာများ၏ လက်ရာများကို ကူးယူခြင်း (သို့မဟုတ်) ခိုးယူခြင်းများကို လုပ်မည်မဟုတ်ပေ။

အဝတ်အစားများက အခြေခံအားဖြင့် တူညီသော်လည်း အချို့က အခြားအရာများထက် ပို၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိလေသည်။ ကုဖန်းက တစ်ချက်မျှဝေ့ကြည့်လိုက်ယုံဖြင့် လူများ၏အာရုံကို အလွယ်တကူ ဆွဲဆောင်နိုင်သောကြောင့် ဝယ်ယူသူများသည် ဆိုင်ထဲသို့ လျှောက်ကြည့်ရန် ဆန္ဒရှိနေခဲ့ကြသည်။

ကုနင်းရောက်လာသောအခါ အရောင်းစာရေးမက သူမအား တလေးတစားဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်… ဥက္ကဌကု…"

ကောဝေ့ချောင်က သူတို့အား သူတို့၏ဘော့စ်နှင့် အရင်ထဲက မိတ်ဆက်ပေးထားသောကြောင့် ကုနင်း က သူတို့၏ ဘော့စ် ဖြစ်ကြောင်းကို သူတို့ သိထားခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် ကုနင်းက သူတို့ အလွန် ချစ်ခင်လေးစားရသောသူဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် အသက်ငယ်ရွယ်စဉ်မှာပင် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိခဲ့ သည်။

"မန်နေဂျာကော ဘယ်မှာလဲ…" ဟု ကုနင်းက မေးလိုက်လေသည်။

"သူအခု သိုလှောင်ခန်းထဲမှာပါ…" ဟု အရောင်းစာရေးမက ပြောခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ… မင်းအလုပ်ကို မင်းသွားလုပ်နိုင်ပြီ… ငါ့ဟာငါ လျှောက်ကြည့်လိုက်အုံးမယ်…" ဟု ကုနင်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ…"

ထို့နောက် အရောင်းစာရေးမက ချက်ချင်း ထွက်သွားတော့သည်။

ဝယ်ယူသူအများအပြားသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဆိုင်ထဲတွင်နေကာအဝတ်အစားများကို အတော်လေး စိတ်ဝင်စားနေခဲ့ကြသည်။

"ကောင်မလေး… အင်တာနက်ပေါ်မှာ ကုဖန်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သတင်းတွေကို ငါမတွေ့ခဲ့ဘူး… ဒါက တံဆိပ်အသစ်တစ်ခုလား… ဆိုင်က ဘာလို့ ဒီလိုတန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီးတော့ ဈေးတွေက အရမ်းမြင့်နေရတာလဲ…" ဟု အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါ အရောင်းစာရေးမအေက ချက်ချင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။

"တကယ်တော့ ကုဖန်း က တံဆိပ်သစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေမယ့် အရည်အသွေးကောင်းပြီး ဈေးကြီးတဲ့တံဆိပ်တစ်ခုဖြစ်လို့ အရည် အသွေးကို အာမခံနိုင်ပါတယ်… JadeBeautyလက်ဝတ်ရတနာ (ဒါမှမဟုတ်) ခိုကျီကို ကြားဖူးလား… ကုဖန်း ကို အဲ့ဒီတည်ထောင်သူကပဲ တည်ထောင်ထားတာပါ…"

" JadeBeauty လက်ဝတ်ရတနာနဲ့ ခိုကျီကို ကြားဖူးတဲ့အပြင် ငါက အဲ့ဒါတွေကို အားပေးတဲ့သူတစ်ယောက်ပါ…" ဟု အမျိုးသမီးအေက စိတ်လှုပ်ရှားကာ ပြောခဲ့လေသည်။

"ငါခိုကျီ ထုတ်ကုန်တွေကိုလည်း သုံးနေတယ်… အဲ့ဒါတွေကို တစ်ယောက်ထဲက တည်ထောင်ထားတာဆိုရင် ကုဖန်းလည်း ရေပန်းစားလာနိုင်တယ်ဆိုတာကို ငါယုံကြည်တယ်…" ဟု အမျိုးသမီးဘီက ပြောခဲ့လေသည်။

"JadeBeauty လက်ဝတ်ရတနာနဲ့ ခိုကျီနှစ်ခုစလုံးက အချိန်တိုအတွင်းမှာ အရမ်းကျော်ကြားလာတာမို့လို့ ကုဖန်းကလည်း နောက်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်တယ်…" ဟု အမျိုးသမီးစီက ပြောခဲ့လေသည်။

ငါလက်ခံပါတယ်… ဒီဂါဝန်ပုံစံကလှလို့ ငါ သဘောကျပေမယ့် မနက်ဖြန်မရောက်မချင်း ဖွင့်အုံးမှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်… ငါ ဒီနေ့ဒါကို ဝယ်မယ်ဆိုရင် လျှော့ဈေးနဲ့ရနိုင်မလား…" ဟု အမျိုးသမီးအေက မေးလိုက်လေသည်။

ထိုအခါ အရောင်းစာရေးမအေက ပြန်ပြောခဲ့သည်။

"ရနိုင်တာပေါ့… ပြီးတော့ မနက်ဖြန်ကျရင်လည်း ကံစမ်းမဲနှိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိပါတယ်… မနက်ဖြန် ဆုရမယ့်သူတွေအတွက် လက်ဆောင်အခု(၃၀)ကို ပြင်ဆင်ပေးထားပါတယ်… ဒါ့အပြင် အစ်မက ကျွန်မတို့ရဲ့ ဆိုင်မှာ ယွမ်တစ်ထောင်ကျော်သုံးတဲ့ ပထမ ဝယ်သူအယောက်တစ်ရာထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တယ်ဆိုရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ဆိုင်က ယွမ်(၅၀၀)အတွင်းမှာရှိတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုကို အခမဲ့

ရနိုင်ပါတယ်…"

"ဘာလဲ…"

"တကယ်လား…"

အမျိုးသမီးသုံးယောက်သည် သူတို့ကြားလိုက်ရသော ဒုတိယသတင်းကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။ သူတို့က ဈေးကြီးသော အဝတ်အစားများအတွက် အကုန်အကျခံနိုင်သောကြောင့် သူတို့ မဆင်းရဲပေမယ့် လျှော့ဈေးများနှင့် လက်ဆောင်များကို မလိုချင် ဘူးဟု မည်သူမျှ ပြောမည်မဟုတ်ပေ။

"အဲ့ဒါက တကယ်ပါ… ပြီးတော့ ကျွန်မတို့မှာ ဟိုမှာတွေ့ရသလိုမျိုး လက်ကမ်းကြော်ငြာစာတွေ ရှိပါတယ်… ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ…"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အရောင်းစာရေးမအေက အနားမှာရှိသော ကော်ဖီစားပွဲတစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားကာ လက်ကမ်းကြော်ငြာစာ များကို ယူလာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမသည် အမျိုးသမီးသုံးယောက်ရှိရာသို့ ပြန်လျှောက်လာခဲ့ပြီး လုပ်ဆောင်မှုအသေးစိတ်ကို သူတို့အား ရှင်းပြခဲ့လေသည်။

အမျိုးသမီးသုံးယောက်သည် လက်ကမ်းကြော်ငြာစာများကို ယူဖတ်ကြည့်ခဲ့ကြသည်။ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် လုပ်ဆောင်မှုက အစစ်အမှန်ဖြစ်မှန်းကို သူတို့ သေချာသိသွားခဲ့ကြ

သည်။

"အိုး ဒီလိုဆိုရင် ဒီဂါဝန်ကို ငါဝယ်မှာပေါ့…" ဟု အမျိုးသမီးအေက ပြောလိုက်သည်။

"ဒီဂါဝန်ကို ငါဝတ်ကြည့်လို့ ရနိုင်မလား…" ဟု အမျိုးသမီးဘီက အရောင်းစာရေးမအေကို ပြောလိုက်သည်။

"ငါလည်း အဝတ်အစားတချို့တလေ ဝယ်မယ်…" ဟု အမျိုးသမီးစီက ပြောခဲ့လေသည်။

"ကောင်းလိုက်တာ… ဈေးဝယ်တာကို အခု စလိုက်ကြစို့…" ဟု အမျိုးသမီးအေက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံးကသူတို့၏ အကြိုက်ဆုံး ဂါဝန်များကို ဝယ်ယူဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့ကြသည်။

ဤသို့ဖြင့် တစ်ယောက်ယောက်က ကျသင့်ငွေတောင်းခံလွှာကို ဦးစွာ ပေးချေပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ငွေချေမည့်သူများက ပိုပိုပြီး များလာတော့သည်။

…

ကောဝေ့ချောင် က ကုနင်း ဆိုင်ထဲမှာရှိနေခြင်းကို မသိခဲ့ပေမယ့် သူမသည် စက္ကန့်မရွေး ဤနေရာတွင် ရှိနေလိမ့်မည်ဆိုခြင်းကို သူသိထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက သိုလှောင်ခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး သူမကို သူတွေ့လိုက်ရသည့် တဒင်္ဂအချိန်အတွင်း ကုနင်းထံသို့ သူလျှောက်သွားတော့သည်။

"ဟိုင်း… ဘော့စ်… အချိန်ခဏလောက် ငါနေရာမှာမရှိလိုက်မိဘူး၊ တောင်းပန်ပါတယ်…" ဟု ကောဝေ့ချောင်က ပြောလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်… ငါခုမှရောက်တာပါ…" ကုနင်းက ပြုံး၍ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အခု အားလုံး ဘယ်လိုဖြစ်နေပြီလဲ…"

"အားလုံး အဆင်သင့်ပါပဲ…"

ထိုအခါ ကုနင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ သူမက ကောဝေ့ချောင်၏ အရည်အချင်းကို ယုံကြည်ခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် ကောဝေ့ချောင်က လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို ကုနင်းအား အသေးစိတ်ရှင်းပြခဲ့လေသည်။

(၆)နာရီထိုးခါနီးပြီဖြစ်သည့်အတွက် ကုနင်း ပြန်ခါနီးပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ကုဖန်း၏ ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားကို ကြော်ငြာရန်အတွက် သူမ၏ ကျော်ကြားမှုအား အသုံးပြုနိုင်ခြင်း ရှိမရှိကို ကောဝေ့ချောင်က သူမအား မေးခဲ့လေသည်။

ထိုအခါ ကုနင်းကလည်း သူမ၏ ကျော်ကြားမှုနှင့် ရေပန်းစားမှုကို အပြည့်အဝ အသုံးချလိုသောကြောင့် သဘောတူခဲ့လေသည်။

ထိုအခါ ကောဝေ့ချောင်က ဆိုင်ထဲတွင် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေသော ကုနင်း၏ ဓာတ်ပုံများစွာကို ရိုက်ယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဓာတ်ပုံများကို Weibo တွင် ဆိုင်းငံ့ချင်းမရှိပဲ ချက်ချင်း တင်လိုက်ပြီး ကုနင်းကလည်း ၎င်းကို ပြန်တင်ခဲ့လေသည်။

***

အခန်း ၁၅၅၃ နင် ငါ့ကို ဘာအကြောင်းပြောချင်တာလဲ…

ယခုအချိန်အထိ ကုဖန်းသည် Weibo ပေါ်တွင် ဖော်လိုဝါ ထောင်ဂဏန်းအနည်းမျှသာရှိပြီး ၎င်းကို ဖောလိုးလုပ်ခဲ့သောသူ အများစုကလည်း ကုနင်းကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကုဖန်း၏ Weibo အကောင့်ပေါ်၌သာ သူတို့ အမှီပြုနေခဲ့လျှင် ၎င်းအတွက် လုံလောက်သော ကြော်ငြာခြင်း ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကုနင်းမှာတော့ ဖော်လိုဝါ (၁၀)သန်းကျော်ရှိနေခဲ့ပြီး ထိုသူ အများစုကလည်း သူမ၏ သစ္စာရှိသောဖန်များ ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့က အတော်လေး တက်ကြွနေခဲ့ကြသည်။

ပို့စ်ကို ပြန်တင်ပြီးနောက် ကုနင်းက ကုမန့်ကို ဖုန်းခေါ်ကာ ညစာစားပြီးခြင်းရှိမရှိကို သူမအား မေးလိုက်သည်။

ယခု အနည်းငယ်နောက်ကျနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ထန်မိသားစု ညစာစားပြီးလောက်ပြီဖြစ်သည်။သူတို့ အခုထိ မစားရသေးလျှင် သူမ ပြန်သွားကာ သူတို့နှင့်အတူ ညစာစားမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ စားပြီးပြီဆိုလျှင်တော့ သူမ အိမ်သို့မပြန်မီ အပြင်၌ စားသွားမည်ဖြစ်သည်။

ကုမန့်က သူတို့ ခုထိ ညစာမစားရသေးကြောင်း ကုနင်းကို ပြောခဲ့

သည်။ ထိုအခါ ကုနင်းက ခဏနေလျှင် သူတို့နှင့်တွေ့ပြီး ညစာအတူစားမည်ဟု ကုမန့်အား ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုအခါ ယခု ကုနင်း Bမြို့သို့ ပြန်ရောက်နေကြောင်းကို ကုမန့် သိလိုက်ရသောကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ထန်ဟိုင်ဖုန်းအား ချက်ချင်းပင် သတင်းကောင်းကို ပြောပြလိုက်သည်။

"ငါ့ကိုဖုန်းပေး… အခု ငါ့ကို ဖုန်းပေး…"ထိုသို့ပြောရင်း ထန်ဟိုင်ဖုန်းလည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

"မင်း B မြို့ကို ပြန်ရောက်လာတဲ့အချိန်က ငါ့ကို ဘာလို့ ဖုန်းမဆက်ခဲ့တာလဲ…"

ထန်ဟိုင်ဖုန်းက မကျေမနပ်ပြောလိုက်လေသည်။ သူက ကုနင်းကို အသည်းအသန် အပြစ်ရှာနေခြင်းမဟုတ်ပေမယ့် အနည်းငယ်တော့ စိတ်မကောင်း ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

"အင်း… သမီးက အဖိုးကို အံ့ဩစေချင်ယုံသက်သက်ပါ…" ဟု ကုနင်းက ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏အဖိုးရှေ့တွင် အမြဲတမ်း ကလေးမလေးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"ဟဟ… ကောင်းပါပြီ… အခု အိမ်ပြန်လာခဲ့…" ထိုသို့ပြောရင်း ထန်ဟိုင်ဖုန်းက ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ပြန်လာမှာပေါ့…"

ကုနင်းက ထိုသို့ပြောပြီး ဖုန်းချလိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် သူမက ထန်မိသားစု၏အိမ်သို့ ကားကို ပြန်မောင်းလာခဲ့သည်။

သူမကို စောင့်မနေစေချင်သောကြောင့် အမြန်မောင်းလာခဲ့ပြီး မိနစ်(၂၀)အတွင်း အိမ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ဤအချိန်က ညနေ(၆)ရီထိုးပြီး မိနစ်ပိုင်းမျှသာရှိသောကြောင့် ထန်မိသားစုက ညစာစားရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။

အိမ်သို့ ပြန်လာခဲသော ထန်ကျားခိုင် အပါအဝင် ထန်မိသားစုဝင် များအားလုံးသည် ယနေ့ညတွင် ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ယနေ့က သောကြာနေ့ဖြစ်သောကြောင့် ပိတ်ရက်မှာ သူ ပြန်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထန်မိသားစုသည် ယခုအခါ ဘာပူပန်စရာမှ မရှိတော့ပဲ လူတိုင်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြေပြေလည်လည်ဆက်ဆံနေကြ သောကြောင့် သူတို့ စိတ်ချမ်းသာနေခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်ဝန် လအနည်းငယ်ရင့်နေပြီဖြစ်သော ကုမန့်ပင် လုံးဝ ပင်ပန်းပုံမပေါ်ခဲ့ပေ။

"ဟိုင်း … နင်းနင်း…"

ကုနင်း အထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာသောအခါ ထန်မိသားစုဝင်များက သူမအား အပြုံးကိုယ်စီဖြင့် ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။

"ဒီကိုလာထိုင်ပါအုံး…" ထန်ယွင်ဖန်းက သူ့သမီးဖြစ်သူကို ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါ ကုနင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ဘေးနားတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ညစာစားနေချိန်အတွင်း သူတို့အားလုံးက ကုနင်း၏ပန်းကန်ထဲသို့ စားစရာများထည့်ပေးခဲ့ကြပြီး သူမအား စားနိုင်သမျှ များများစားဖို့ ပြောကြသောကြောင့် ကုနင်းအား သဘောကျစေခဲ့သည်။

"ကောင်းပါပြီ… ကျွန်မပန်းကန်ပြည့်နေပြီ… ဒါတွေအကုန်စားရင် စားပိုးနင့်လိမ့်မယ်…" ဟု ကုနင်းက ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ထန်ဟိုင်ဖုန်းက ချက်ချင်းရပ်လိုက်ပြီး ကုနင်း မအီမသာဖြစ်နိုင်သောကြောင့် သူမအား များများစားဖို့ ပြောနေခြင်းအား ရပ်လိုက်ဖို့ အခြားသူများအား ပြောလိုက်သည်။

ကုနင်းက အများကြီး စားနိုင်ပေမယ့် ယခု သူမ၏ပန်းကန်ထဲတွင် စားစရာများ များလွန်းနေပြီဖြစ်သောကြောင့် အစာချေဖျက်ရာ၌ ကူညီရန် သူမ၏မှော်စွမ်းအင်ကို လျှို့ဝှက်စွာအသုံးပြုခဲ့ရသည်။

…

ဤအချိန်၌ ကုနင်း၏ ကုဖန်း အကြောင်း ပို့စ်ပြန်တင်လိုက်ခြင်းက အင်တာနက်ပေါ်တွင် အုတ်အော်သောင်းတင်းဖြစ်နေခဲ့ပြီး Bမြို့ရှိ သူမ၏ ဖန်များစွာက ၎င်းဖွင့်ပွဲကို တက်ရောက်ရန် စိတ်အား ထက်သန်နေခဲ့ကြသည်။

Bမြို့၌မရှိသောသူများကတော့ ကုနင်းကို လက်တွေ့ဘဝတွင် မြင်နိုင် သော လူများအား အတော်လေး မနာလိုဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။

"အိုး… ငါအရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားတာပဲ… သူ့ရဲ့အဝတ်အစားတွေကို ဝတ်ထားတဲ့ ကုနတ်ဘုရားမကို ငါမြင်ရတော့မယ်…"

"ငါရောပဲ… အဝတ်အစားတွေအားလုံးက အရမ်းလှတာပဲ…"

“…”

"ငါ ကုနတ်ဘုရားမကို မတွေ့ရလို့ အခုနင့်ကို အရမ်းမနာလို ဖြစ်နေတယ်…"

"ကုနတ်ဘုရားမကိုတွေ့ရဖို့ Bမြို့ကို လေယာဉ်နဲ့ လာလို့ရလို့ မနက်ဖြန်တစ်ရက်လောက် အားချင်လိုက်တာ…"

"ငါတို့မြို့မှာ ဘယ်တော့ ဆိုင်ဖွင့်မှာလဲ…"

“…”

" ကုဖန်း ရဲ့အဝတ်အစားတွေက ကြည့်ကောင်းပေမယ့် အရည်အသွေးကောင်းမကောင်းကတော့ ငါ မသိဘူး…"

"အဝတ်အစားတွေက ဘာလို့ အရမ်းဈေးကြီးရတာလဲ…"

"လူတွေက တကယ်ဝယ်ကြမှာလား… ကုဖန်း က လုံးဝ လူသိများ တာ မဟုတ်ဘူး…"

“…”

"မတူတဲ့လူတွေမှာ မတူတဲ့ အကြိုက်ဆုံးအရာတွေ ရှိကြတယ်…"

" ကုဖန်း က အချိန်တိုအတွင်း ကျော်ကြားလာနိုင်တယ်ဆိုတာကို ငါယုံကြည်တယ်…"

“…”

အင်တာနက်ပေါ်တွင် ကုဖန်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး အကောင်းနှင့်အဆိုး ဒွန်တွဲနေသော မှတ်ချက်များရှိပေမယ့် ၎င်းကို ကုနင်းက တည်ထောင်ထားသောကြောင့် လူအများစုက ၎င်းကို စိတ်ချယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

…

ထန်မိသားစုအိမ်တွင် ညစာစားပြီးနောက် ဧည့်ခန်းထဲ၌ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် စကားစမြည် ပြောနေခဲ့ကြပေမယ့် ထန်ကျားခိုင် သည် ကုနင်းနှင့် တစ်ခုခုပြောစရာရှိပုံပေါ်နေခဲ့သည်။

ထန်ကျားခိုင်သည် သူမနှင့် သီးသန့်စကားပြောချင်မှန်း ကုနင်း သဘောပေါက်သောကြောင့် သူမက ထရပ်လိုက်ပြီး ထန်ကျားခိုင်အား သူမနှင့်အတူ အပြင်သို့လိုက်ခဲ့ရန် ပြောလိုက်သည်။

သူတို့၏ အကြီးဖြစ်သူများကလည်း သူတို့အား မတားပဲ သွားခွင့်ပြုခဲ့သည်။

"နင်းနင်း… မင်း ငါ့ကို ဘာပြောချင်လို့လဲ…" ထန်ကျားခိုင်က ကုနင်းကို မေးလိုက်သည်။

"ဒီမေးခွန်းကို ငါမေးသင့်တာထင်တယ်… အစောက နင် ငါ့ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်တယ်…"

ထိုအခါ ထန်ကျားခိုင်မှာ အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်သွားပြီး သူ၏ဦးခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ပေမယ့် ကုနင်းက ပါးနပ်ချက်ချာသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်မှန်း သူသိထားသော

ကြောင့် မအံ့ဩခဲ့ပေ။

***

အခန်း ၁၅၅၄ အဲ့ဒီကို သွားရမယ်…

"အင်း… ရှောင်ယွီက နိုင်ငံ့လက်ရွေးစင်အသင်းကိုဝင်တာ အောင်မြင်သွားလို့ သူရဲ့ လေ့ကျင့်တာကို စဖို့အတွက် မနက်ဖြန် နေ့လည်မှာ မြို့တော်ကို သူသွားရတော့မယ်… သူက မင်းကိုကျေးဇူးတင်လို့ အတူတူ ထမင်းလက်ဆုံစားဖို့ အမြဲတမ်းဖိတ်ချင်ခဲ့ပေမယ့် သူအခွင့်အရေးမရခဲ့ဘူး… သူက မင်းရဲ့ Weibo ပေါ်က ပို့စ်ကိုဖတ်ပြီး မင်းအခု B မြို့မှာရှိတာကို တွေ့သွားလို့

သူနဲ့ ခဏလောက် အချိန်ဖြုန်းဖို့ မင်းမှာ ဆန္ဒရှိမရှိကို ငါ့ကို မေးခဲ့တယ်…" ဟု ထန်ကျားခိုင်ကပြောလိုက်သည်။

သူက ကုနင်းအတွက် အခက်အခဲဖြစ်အောင် မလုပ်ချင်သောကြောင့် ၎င်းကို သူမသဘောအတိုင်းလုပ်ရန် လုံးဝ ထားလိုက်သည်။

ထိုအခါ ကုနင်းက ခဏမျှ နှုတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး သူ့အား ချက်ချင်း အဖြေမပေးခဲ့သောကြောင့် ထန်ကျားခိုင်က ချက်ချင်း ဖြေရှင်းလိုက်သည်။

"နင်းနင်း… မင်းမသွားချင်ရင် ရတယ်… မင်းမအားဘူးလို့ ပြောပြီး သူ့ကို ငါ ဆင်ခြေပေးလိုက်မယ်…"

"ရပါတယ်… ဒီနားက လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ငါတို့ အချိန်ခဏလောက် ဖြုန်းနိုင်မယ်ထင်တယ်…"

ထန်းရှောင်ယွီ က သူမကို လူချင်းတွေ့ပြီး ကျေးဇူးတင်ရန် လိုအပ်သည်ဟု ကုနင်း မထင်ခဲ့သော်လည်း သူက ထန်ကျားခိုင်၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထန်ကျားခိုင်က အတူတူအချိန်းဖြုန်းရန် သူမအား ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သဖြင့် သူမ ငြင်းပယ်မည် မဟုတ်ပေ။

တကယ်တော့ ၎င်းက အရေးမကြီးဘူးဟု ထန်ကျားခိုင်က ထင်ခဲ့ လျှင် သူက ၎င်းကို ချက်ချင်း ပယ်ချခဲ့မှာဖြစ်သည်။

သူမအိမ်ပြန်ရန် မလွယ်ကူသောကြောင့် ကုနင်းသည် ဝေးလွန်းသောနေရာသို့ မသွားချင်သလို အပြင်တွင်လည်း ကြာကြာမနေချင်ခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် သူမ မနက်ဖြန် ထွက်သွားရမှာ ဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏မိသားစုနှင့်အတူ အချိန်ပိုဖြုန်းချင်ခဲ့သည်။

"နင်းနင်း… မင်း သူတို့နဲ့ တွေ့ချင်တာ သေချာရဲ့လား…" ဟု ထန်ကျားခိုင်က ထပ်မေးခဲ့သည်။

"ရပါတယ်…"

ကုနင်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ… ရှောင်ယွီကို ငါအခု ချက်ချင်းဖုန်းခေါ်ပြီး သူတို့ကို လာဖို့ ပြောလိုက်မယ်… ဒီနားမှာ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကောင်းကောင်း တစ်ခု ရှိတာကို ငါသိထားတယ်… အဖိုးက သူ့မိတ်ဆွေဟောင်းတွေနဲ့ အဲ့ဒီကို မကြာမကြာ သွားတယ်… ငါတို့ ဒီညအဲ့ဒီကို သွားလို့ရတယ်…"

"ပြဿနာမရှိဘူး…" ဟု ကုနင်းက သဘောတူလိုက်သည်။

အခု (၈)နာရီမထိုးသေးသောကြောင့် သူတို့အတူတူ အချိန်ဖြုန်းရန် တစ်နာရီလောက် အချိန်ရခဲ့သည်။ ထန်းရှောင်ယွီက ခဏမျှ သူမနှင့် တွေ့ပြီး စကားပြောချင်တာဖြစ်သောကြောင့် အချိန်တစ်နာရီကလုံလောက်လေသည်။

ကုနင်း သူ့ကို တွေ့ရန် သဘောတူသည်နှင့် ထန်းရှောင်ယွီသည် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားခဲ့ပြီး သူတို့ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ဘယ်လောက်ကြာကြာနေနိုင်၍ ဘယ်နေရာမှာ ဆုံမည်ဆိုခြင်းကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ထို့နောက် ကုနင်းက သူမခဏမျှ အပြင်သွားဖို့လိုကြောင်း သူမ၏မိသားစုကို ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုအခါ သူမ၏မိသားစုက သူမအား သတိထားဖို့နှင့် အရမ်းနောက်ကျမှ ပြန်မလာဖို့ကို သတိပေးခဲ့သည်။

ထန်းရှောင်ယွီက ပိုဝေးသောနေရာတွင် ရှိနေပြီး သူတို့က လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သို့ရောက်ရန် မိနစ်ပိုင်းလောက်သာ ကြာမည်ဖြစ် သောကြောင့် ကုနင်းနှင့် ထန်ကျားခိုင်တို့သည် ထန်းရှောင်ယွီနှင့် သူ၏သူငယ်ချင်းများ ချိန်းထားသောနေရာသို့ ရောက်ခါနီး မဖြစ်မချင်း ထန်မိသားစုအိမ်မှ ထွက်မသွားခဲ့ကြပေ။

ထန်းရှောင်ယွီသည် ကုနင်းကို သူ့အား အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်မနေစေရန်အတွက် လမ်းပေါ်တွင် အရှိန်မြှင့်ကာ မောင်းလာခဲ့သောကြောင့် မိနစ်(၂၀)အကြာတွင် သူရောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် လူအများ၏ ဘေးကင်းမှုကသာ အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သောကြောင့် ကုနင်းသည် အချိန်ပိုကြာကြာ စောင့်ရသည့်အတွက် တကယ့်ကို စိတ်မဆိုးခဲ့ပေ။

ထန်းရှောင်ယွီ က ပိုစောစောရောက်လာခဲ့ပြီး သူ၏အဖွဲ့ဝင်များက နောက်မှရောက်လာမည်ဖြစ်သည်။ ကုနင်းကို သူတို့၏ ချစ်ခင် လေးစားသောသူအဖြစ် သဘောထားသောကြောင့် သူမအား သူတို့လည်း တွေ့ချင်ခဲ့ကြသည်။

ကုနင်းနှင့် ထန်ကျားခိုင်တို့သည် ထန်းရှောင်ယွီ မရောက်မီ (၁၀)မိနစ်

အလိုတွင် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သို့ သွားခဲ့ကြသည်။ ထန်းရှောင်ယွီက သူတို့ကို တွေ့လျှင်တွေ့ချင်း ကုနင်းကို ဝမ်းသာအားရ နှုတ်ဆက် လိုက်ပြီး သူမ၏အကူအညီအတွက် သူမအား ထပ်ခါတလဲလဲ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

တကယ်တော့ ထန်းရှောင်ယွီသည် ကုနင်းနှင့် စကားပြောသောအချိန်၌ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ ကုနင်းသည် သူ့ထက် အသက်ငယ်သော်လည်း အလွန်အောင်မြင်သော အမျိုးသမီးစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်သူမအား မလေးစားပဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ကံအားလျော်စွာဖြင့် အချိန်ကုန်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့ အလွန် ပလဲနံပသင့်လာကြပြီး ကုနင်းအား အလွန်ရင်းနှီးသော ညီမငယ်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခံစားလာခဲ့ရသည်။ ကုနင်းကတော့ သူမ၏သူငယ်ချင်းများထက် ပိုကောင်းသည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးမိသောကြောင့် သူတို့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန်သာ ပြုမူဆက်ဆံခဲ့သည်။

အချိန် (၁၂)မိနစ်ဝန်းကျင်မျှ ကြာပြီးနောက် ထန်းရှောင်ယွီ၏ သူငယ်ချင်းများက ရောက်လာခဲ့ပြီး ကုနင်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရ သောအခါ သူတို့လည်း အစပိုင်း၌ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြသည်။

ဤသို့ဖြင့် ည(၁၀)နာရီဝန်းကျင်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် ကုနင်း အိမ်ပြန်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် လ္ဘက်ရည်ဆိုင်မှ သူတို့ အတူတူ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

အလွန်နောက်မကျသေးသောကြောင့် ထိုအချိန်၌ ထန်မိသားစုအိမ် တွင် လူတိုင်းက ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ည(၁၁)နာရီတွင် ပုံမှန်အိပ်ယာဝင်ကြသောကြောင့် သူတို့၏အခန်းများရှိရာသို့ သူတို့ အားလုံး ပြန်မသွားမီ ကုနင်းက သူတို့နှင့် ခဏမျှ စကားပြောခဲ့သည်။

ထိုစဉ် လင်ရှောင်းထင်က ယခုသူမဘာလုပ်နေလဲဟု မက်ဆေ့(ချ်) ပို့ကာ မေးလာသောကြောင့် သူမ၏မိသားစုနှင့်အတူ ရှိနေပြီး နောက်မှ သူ့အား ဖုန်းဆက်မည်ဟု သူမက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူမက လင်ရှောင်းထင်အား ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။ လင်ရှောင်းထင်က မနက်ဖြန်ညတွင် မြို့တော်သို့ပြန်ရောက်မည်ဟု သူမအား ပြောခဲ့သည်။ သူမက သန်ဘက်ခါမနက်တွင် မြို့တော်သို့ လေယာဉ်ဖြင့် ပြန်လာမည် ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့ မြို့တော်တွင်ဆုံပြီး ချင်စီရင်စုရှိ ချင်မြို့သို့ သွားရန် သူတို့ စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။

ခွန်းလွန်တောင်က အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် သူတို့သည် ကြီးမြတ်သောနတ်ဘုရား်နှင့် သေမင်းတမန်တောင်ကြားသို့ အဓိက အလည်အပတ်သွားကြမည်ဖြစ်သည်။

သေမင်းတမန်တောင်ကြားတွင် "ငရဲသို့တံခါးပေါက်" ဟူသော နောက်ထပ်နာမည်ရှိပြီး ၎င်းတွင် ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ဖြစ်သော မြင်ကွင်းများနှင့်အတူ တားမြစ်ထားသော နေရာတစ်ခုရှိသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် လင်ရှောင်းထင်၏ မိဘများသည် ထိုသေမင်းတောင်ကြား၌ မမျှော်လင့်ဘဲ အက်ဆီးဒင့်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းက တားမြစ်ထားသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်လျှင်တောင်မှ လင်ရှောင်းထင်၏ မိခင် သေဆုံးရသည့် အကြောင်းရင်းအမှန်ကို ရှာဖွေရန်အတွက် ထိုနေရာသို့ သူတို့ သွားမှာဖြစ်သည်။

အသုံးဝင်သော မည်သည့်အရာကိုမှ သူတို့ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းကို လက်လျှော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ ထိုနေရာသို့ သွားပြီး လင်ရှောင်းထင် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အုတ်ဂူဆီသို့ သွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ လင်ရှောင်းထင် ဖခင်၏ရုပ်အလောင်းကို ပြန်သယ်ခဲ့ပေမယ့် သူ၏ဝိဉာဉ်ကတော့ သူသေဆုံးခဲ့သောနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

ကုနင်းက လေယာဉ်အချိန်ဇယားကို ကြည့်လိုက်ပြီး မနက် ကိုးနာရီခွဲတွင် မြို့တော်သို့ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် ချင်စီရင်စုသို့ သွားမည်ဖြစ်သောကြောင့် နောက်ထပ် လေယာဉ်အတွက် နာရီပေါင်းများစွာကြာအောင် မြို့တော်တွင် စောင့်ဆိုင်းရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

လင်ရှောင်းထင်က သီးသန့်ဂျက်လေယာဉ်ကို သုံးနိုင်သော်လည်း ထိုမျှအထိ လိုအပ်သည်ဟု ကုနင်း မထင်ခဲ့ပေ။