မက်မွန်ပန်းအလှပဂေး 👩‍🦰

"အကြီးဆုံးအဒေါ်၊ တောင်တန်းတွေပေါ်မှာ ပန်းတွေကြည့်ဖို့ နောက်ထပ်လူအုပ်စုတစ်စုသွားချင်တယ်လို့ပြောတာလား။" ရှောင်လင်းယွီက ပိုပိုပြီးအလုပ်များလာသည်။

အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်ရဲ့ဇနီးက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဟုတ်တယ်၊ သူတို့က လူငယ်အုပ်စုတစ်စုပဲ။ သူတို့က ခရီးထွက်လာတဲ့ခရီးသွားတွေလို့ပြောတယ်။"

ရှောင်လင်းယွီရဲ့စတော်ဘယ်ရီတွေက နိုင်ငံအနှံ့ကျော်ကြားသွားကတည်းက လူတွေက ထောင်ယွမ်ရွာကိုလာနေကြခြင်းဖြစ်ကာ သူတို့ထဲကအများစုက ကိုယ်တိုင်ခရီးသွားတဲ့ခရီးသွားတွေပဲ။

အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်ရဲ့ဇနီးက "သူတို့က တောင်တန်းတွေပေါ်က မက်မွန်ပန်းတွေနဲ့သစ်တော်ပန်းတွေအတွက်လာကြတာ။"

ရှောင်လင်းယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါတွေက ကြည့်ဖို့အတွက်မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မတို့က အသီးခူးဖို့အတွက်စိုက်ထားတာလေ။"

ဒီလူတွေက တောင်ပေါ်တက်ပြီးကြည့်ရင်တော့ အဆင်ပြေမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူတို့တောင်ပေါ်တက်ပြီး သစ်သီးပင်တွေကိုထိခိုက်အောင်လုပ်တဲ့ ယဉ်ကျေးမှုမရှိတဲ့အပြုအမူမျိုးစုံလုပ်ခဲ့ရင်တော့ သူမသည်းခံမှာမဟုတ်ဘူး။

အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်ရဲ့ဇနီးက "ငါသူတို့ကိုသတိပေးပြီးပြီ။ သူတို့က ဂရုစိုက်ပြီး ဘာဖျက်ဆီးမှုမှမလုပ်ဘူးလို့ပြောတယ်။"

သူမခဏစဉ်းစားပြီး "ယွီအာ၊ မကြာသေးခင်က ရွာကိုပန်းကြည့်ဖို့လာတဲ့လူတွေပိုပိုများလာတယ်။"

ရှောင်လင်းယွီက မျက်လုံးမှေးကာ ခဏစဉ်းစားပြီးမှ "ကျွန်မကုမ္ပဏီတစ်ခုမှတ်ပုံတင်ထားပြီး ခရီးသွားလုပ်ငန်းမှာဌာနခွဲတစ်ခုရှိတာဆိုတော့ ဝင်ကြေးလက်မှတ်တွေကောက်ခံဖို့စဉ်းစားကြည့်ရင်ကောင်းမလား။"

အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်ရဲ့ဇနီးက ခဏမှင်တက်သွားပြီးမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး "ငါထင်တာတော့ ဒါက အကြံကောင်းတစ်ခုပဲ။

"မြေကြီးနင်းခြေခံရတာကတောင် ပြဿနာကြီးတစ်ခုဖြစ်နေပြီ။ ဒါကြောင့် ဝင်ကြေးကောက်ခံတာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်လို့ငါယုံကြည်တယ်။ စတော်ဘယ်ရီခြံလိုပဲ။ ဝင်ဖို့ပိုက်ဆံပေးရမှာပေါ့။"

ရှောင်လင်းယွီက ခဏစဉ်းစားပြီး "ကျွန်မတို့ရွာကို ခရီးသွားရွာတစ်ရွာအဖြစ်ပြောင်းချင်တယ်။ ဒီလိုဆို ရွာသူကြီးနဲ့ရွာသားတွေနဲ့ဆွေးနွေးဖို့လိုလောက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ တောင်တန်းတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ သူတို့က ကျွန်မတို့မိသားစုပိုင်ပဲ။ ကျွန်မတို့က တိုက်ရိုက်ဝင်ကြေးကောက်ခံနိုင်လောက်တယ်။"

သူမက တောင်ခြောက်လုံးကိုကန်ထရိုက်ယူပြီးနောက်မှာ တောင်ခြောက်လုံးကိုဝိုင်းရံဖို့ လူအင်အားနဲ့ပစ္စည်းအင်အားအများကြီးသုံးခဲ့ရသည်။ အဲ့ဒီစွန့်စားသူတွေက တောင်တန်းတွေထဲခိုးမဝင်သရွေ့ တောင်ပေါ်တက်ဖို့ဝင်ပေါက်အနည်းငယ်ပဲရှိသည်။ ဒါကြောင့် ဝင်ကြေးကောက်ခံဖို့ဆိုင်ခန်းတစ်ခုထောင်ဖို့အဆင်ပြေလိမ့်မည်။

အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်ရဲ့ဇနီးက ခဏစဉ်းစားပြီး "ယွီအာ၊ ဝင်ကြေးဘယ်လောက်ဖြစ်သင့်တယ်လို့ထင်လဲ။"

ရှောင်လင်းယွီက "ဒါဆို ယွမ် ၃၀ ကောက်ကြစို့!"

"ယွမ် ၃၀?" အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်ရဲ့ဇနီးက ဒီနံပါတ်ကိုကြားတော့ လန့်သွားသည်။ သူမနည်းနည်းအံ့ဩစွာနဲ့ "ယွီအာ၊ အဲ့ဒါအရမ်းမများလွန်းဘူးလား။"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါပြီး "အဒေါ်၊ လုံးဝမများပါဘူး။ ကျွန်မတို့မှာတောင်ခြောက်လုံးနဲ့ဧကသောင်းနဲ့ချီတဲ့မြေရှိတယ်။ ငါတို့သစ်ပင်ပျိုးပင်သောင်းနဲ့ချီစိုက်ထားတယ်။ ဒီအချိန်မှာ သစ်သီးပျိုးပင်အများစုက ပွင့်ပြီးနေပြီ။

ဒါကြောင့် မက်မွန်ပန်းတွေကလွဲလို့ လူတွေက တခြားသစ်သီးပင်တွေရဲ့ပန်းတွေကိုလည်းခံစားနိုင်တယ်။ ယွမ် ၃၀ က တန်တယ်။

ဒါ့အပြင် ကျွန်မတို့ဝင်ကြေးကောက်ခံမယ်ဆိုရင် ရေနွေး၊ ခရီးသွားလမ်းညွှန်စသဖြင့် ဝန်ဆောင်မှုတချို့ပေးဖို့လိုလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် ဝင်ကြေးနဲ့ဆိုရင် လူတွေက အသီးတွေနဲ့ပန်းတွေကိုဖျက်ဆီးတာလိုမျိုး တုံးအတဲ့အပြုအမူတွေမလုပ်ခင် ပိုသေသေချာချာစဉ်းစားကြလိမ့်မယ်။"

အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်ရဲ့ဇနီးက ခဏစဉ်းစားပြီး "ဒါဆို ငါတို့လက်မှတ်တွေဘာတွေလုပ်ဖို့သွားသင့်လား။"

ရှောင်လင်းယွီက "ဒီဧည့်သည်အသုတ်အတွက်တော့ နောက်ကျသွားပြီ။ အဒေါ်၊ ယွမ်အာကိုမြို့ထဲသွားပြီး လက်မှတ်တွေလုပ်ခိုင်းလိုက်။ မနက်ဖြန်ကစပြီး ကျွန်မတို့ကောက်ခံတော့မယ်။"

သူမလောဘကြီးနေတာလား။ မဟုတ်ပါဘူး။ ရှောင်လင်းယွီက ဒီတောင်တွေကို သစ်သီးပင်စိုက်ဖို့စာချုပ်ချုပ်ခဲ့တာ၊ ပန်းကြည့်ဖို့မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ အခုသူမဧည့်သည်တချို့ကိုဆွဲဆောင်နိုင်ပြီဆိုတော့ သူမက သူတို့ကိုစီးပွားဖြစ်ရည်ရွယ်ချက်တချို့အတွက်သုံးရမှာပေါ့။

အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်ရဲ့ဇနီးက ရှောင်လင်းယွမ်ကိုရှာဖို့သွားလိုက်ပြီး ရှောင်လင်းယွီက တောင်တန်းတွေဆီသွားလိုက်သည်။

လာရောက်လည်ပတ်သူတွေက တောင်ခြေကတံခါးဝမှာရပ်နေကြသည်။ သူတို့က သူတို့ကင်မရာဒါမှမဟုတ်ဖုန်းနဲ့ အဆက်မပြတ်ဓာတ်ပုံရိုက်နေကြလေသည်။

ဒီခြံစည်းရိုးတွေက သံမဏိဝါယာကြိုးခြံစည်းရိုးတွေပဲ။ လူတွေနဲ့တိရစ္ဆာန်တွေက သစ်ပင်တွေကိုဖျက်ဆီးဖို့တောင်တန်းတွေထဲဝင်ခွင့်မပြုပေမဲ့ အပြင်ကလူတွေက ရှုခင်းကိုခံစားနိုင်တုန်းပဲ။

ရှောင်လင်းယွီက အနက်ရောင်အင်္ကျီတိုနဲ့ အဖြူရောင်ဆွယ်တာပါးပါးကိုမှ ဂျင်းဘောင်းဘီအပြာရောင်ဖြင့် တွဲဖက်ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရမ်းရိုးရှင်းနေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူမအသားအရေက ဖြူဖွေးသည်၊ သူမမျက်နှာအသွင်အပြင်က သိမ်မွေ့သည်၊ သူမမှာဖုံးကွယ်မထားနိုင်တဲ့ စရိုက်လက္ခဏာတစ်ခုရှိသည်။ သူမမှာ ခိုင်မာတဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ အော်ရာအနည်းငယ်လည်းရှိသေးသည်။ သူမဘယ်သွားသွား တခြားသူတွေရဲ့အာရုံစိုက်မှုကိုဆွဲဆောင်နိုင်ပေသည်။

ဒါကြောင့် ရှောင်လင်းယွီလာတော့ မျက်စိလျှင်တဲ့သူတွေက သူမကိုချက်ချင်းမှတ်မိလိုက်ကြသည်။

"မက်မွန်ပန်းအလှပဂေး!" လူငယ်တစ်ယောက်က ရှောင်လင်းယွီကိုကြည့်ပြီး ရုတ်တရက်အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ့အော်ဟစ်သံက သူ့ရွယ်တူတွေရဲ့အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်းဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် သူတို့က သူ့အကြည့်နောက်လိုက်သွားပြီး နောက်ထပ်အော်ဟစ်သံအနည်းငယ်ထွက်လာသည်။

"ဝိုး၊ သူက တကယ်ပဲမက်မွန်ပန်းအလှပဂေးပဲ!" တစ်ယောက်က မနေနိုင်ဘဲအော်ဟစ်လိုက်သည် "ငါက ရန်ရှုက မက်မွန်ပန်းတွေရဲ့အလှကိုပေါ်လွင်စေဖို့ မက်မွန်ပန်းအလှပဂေးတစ်ယောက်ကို photoshop လုပ်ထားတယ်လို့ထင်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ အလှပဂေးက တကယ်ပဲ!"

"သူမက ဓာတ်ပုံထဲကထက် လူကိုယ်တိုင်ပိုလှတယ်!"

"သူမက တကယ်ဟုတ်ရဲ့လားသေချာလို့လား။ သူမက နတ်သမီးတစ်ပါးဖြစ်နိုင်တယ်!"

ဒီလူတွေက မက်မွန်ပန်းအလှပဂေးအကြောင်း ဆက်ပြောနေကြသည်။

ထောင်ယွမ်ရွာကရွာသားတွေက လုံးဝရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။

ဒါကိုတော့ သူတို့ကိုအပြစ်တင်လို့မရဘူး။ သူတို့ရဲ့လူနေမှုအဆင့်အတန်းက နည်းနည်းတိုးတက်လာပေမဲ့ ဒါက သူတို့ပိုက်ဆံနဲ့ပတ်သက်ပြီး မဆင်မခြင်ဖြစ်လာတယ်လို့မဆိုလိုဘူး။

ရွာသားတချို့က သွားကြိတ်ပြီး အဝေးမှာအလုပ်လုပ်ဖို့ပြောင်းသွားတဲ့သူတို့ကလေးတွေနဲ့စကားပြောဖို့ ဖုန်းအဟောင်းမော်ဒယ်တွေဝယ်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က စမတ်ဖုန်းတွေပေါ်မှာပိုက်ဆံဖြုန်းတီးဖို့မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ပြီးတော့ သူတို့မှာရှိရင်တောင် သူတို့က အွန်လိုင်း feature တွေစသဖြင့်ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာသိမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့က မက်မွန်ပန်းအလှပဂေးအကြောင်းမသိကြဘူး။

လာရောက်လည်ပတ်သူတွေကိုတောင်ပေါ်ခေါ်သွားတဲ့ ကျိုးယန်က ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူမက "ဟေ့၊ မင်းတို့မက်မွန်ပန်းအလှပဂေးဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။"

အန်းရှောင်ဟွေက သူ့ဖုန်းကိုထုတ်ပြီး သူ့လက်ချောင်းတွေနဲ့ပွတ်ဆွဲလိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူမက ကျိုးယန်ကိုပေးပြီး ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကိုညွှန်ပြလိုက်ကာ "ဒီမှာ။ ဒါက မက်မွန်ပန်းအလှပဂေးပဲ!"

"အာ၊ ဒါလင်းယွီမဟုတ်လား။" ကျိုးယန်က အမျိုးသမီးက ရှောင်လင်းယွီမှန်း သဘာဝကျကျပြောနိုင်သည်။ သူမက ဖုန်းထဲကဓာတ်ပုံကိုကြည့်ပြီး ရှုပ်ထွေးစွာနဲ့ "လင်းယွီက ဖုန်းထဲဘယ်လိုရောက်သွားတာလဲ။"

ဒါကိုကြားတော့ အန်းရှောင်ဟွေဘေးကကောင်မလေးက ပြုံးပြီး "အန်တီ၊ ဒီအလှပဂေးက ဖုန်းထဲဝင်သွားတာမဟုတ်ဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကိုဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး ဖိုရမ်ပေါ်တင်လိုက်တာ။ ဒါကြောင့် လူတိုင်းမြင်နိုင်တာ။"

ကျိုးယန်က ချက်ချင်းရှက်ရယ်ရယ်ပြီး "အိုး၊ ငါသိပြီ။"

ရှောင်လင်းယွီက သူတို့ကိုကြားဖြတ်ကြားမိပြီး ရှောင်ဟွေဆီလမ်းလျှောက်သွားကာ သူမက ယဉ်ကျေးစွာ "ကျွန်မကြည့်လို့ရမလား။"

အန်းရှောင်ဟွေက ရှောင်လင်းယွီရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ပန်းတွေရဲ့ထူးခြားတဲ့ရနံ့ကိုရလိုက်သည်။ သူမက နေ့တိုင်းဒီပန်းတွေနဲ့ထိတွေ့နေရလို့ဖြစ်မယ်။

သူမမျက်နှာက မနေနိုင်ဘဲနီရဲသွားပြီးနောက် ဖုန်းကိုရှောင်လင်းယွီကိုပေးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့၊ ဒီမှာပါ!"

ရှောင်လင်းယွီက ဖုန်းပေါ်မှာသူမကိုယ်သူမမြင်လိုက်ရလေသည်။

ဒီဓာတ်ပုံထဲမှာ သူမက ရိုးရှင်းစွာဝတ်စားထားပြီး မက်မွန်ပန်းပင်ကိုင်းတွေကိုညှပ်ဖို့ ကတ်ကြေးကိုင်ထားသည်။ သူမက တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကိုဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး ဖိုရမ်ပေါ်တင်မယ်လို့မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ရွာသားတွေက ခရီးသွားဖိုရမ်ကိုနားမလည်ပေမဲ့ ရှောင်လင်းယွီကတော့ နားလည်သည်။ ဒီဖိုရမ်က ကျောပိုးအိတ်လွယ်ခရီးသွားတွေနဲ့ တခြားခရီးသွားတွေအတွက် သူတို့သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့တဲ့နေရာတွေရဲ့ဗီဒီယိုတွေနဲ့ပုံတွေမျှဝေဖို့ပဲ။

ဖိုရမ်ပေါ်မှာသူမပုံကိုမြင်တော့ ရှောင်လင်းယွီက နည်းနည်းမသက်မသာခံစားရသည်။

ဒါပေမဲ့ သူမစိတ်မဆိုးခဲ့ပေ။

သူမက ဖုန်းကိုအန်းရှောင်ဟွေကိုပြန်ပေးပြီး တည်ငြိမ်စွာ "ဒီဓာတ်ပုံကိုဖျက်ခိုင်းပေးလို့ရမလား။ ကျွန်မဒီလိုမျိုးပေါ်တင်ခံရတာမကြိုက်ဘူး။"

အန်းရှောင်ဟွေက အစပိုင်းမှာမှင်တက်သွားပေမဲ့ ပြီးတော့ သူမသတိပြန်ဝင်လာပြီး ချက်ချင်းပြန်ဖြေသည် "ကောင်းပြီ၊ ကျွန်မသူ့ကိုဓာတ်ပုံကိုအခုဖျက်ခိုင်းလိုက်မယ်!"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"

ခဏအကြာမှာ အန်းရှောင်ဟွေက သူ့ဖုန်းကနေခေါင်းမော့ပြီး ရှောင်လင်းယွီကို "ကျွန်မ ရန်ရှုကို ဓာတ်ပုံဖျက်ခိုင်းပြီးပြီ။ သူသဘောတူပြီးပြီ။"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြီး နောက်တစ်ခါကျေးဇူးတင်စကားပြောလိုက်သည်။

ပြီးတော့ သူမရဲ့စူးရှတဲ့မျက်လုံးတွေက ပတ်ဝန်းကျင်ကိုစကင်ဖတ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ရှင်းလင်းတဲ့အသံက "ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မမိတ်ဆက်မရသေးဘူး။ ကျွန်မက ဒီတောင်ကုန်းခြံရဲ့တောင်သူပါ။ ကျွန်မနာမည်က ရှောင်လင်းယွီပါ။"

***