မွေးမိခင်

မက်မွန်ပန်းတောမှာ တဲတစ်လုံးရှိတယ်၊

တဲထဲမှာ နတ်သမီးတစ်ပါးနေတယ်၊

နတ်သမီးက မက်မွန်ပန်းတွေစိုက်တယ်၊

ပြီးတော့ ဝိုင်အတွက် ပန်းတွေကိုခူးပြီးရောင်းတယ်၊

သတိရှိတုန်း ပန်းတွေရှေ့မှာထိုင်တယ်၊

မူးနေတုန်း ပန်းတွေအောက်မှာအိပ်တယ်။

…

ခရီးသွားတွေက ဒီဂန္ထဝင်ကဗျာကိုသတိရသွားကြသည်။ သူတို့က စွဲဆောင်ခံရပြီး မက်မွန်ပန်းနတ်သမီးရဲ့အလာကိုစောင့်မျှော်နေကြသည်။ ဒါပေါ့၊ သူတို့စိတ်ထဲမှာတော့ မက်မွန်ပန်းနတ်သမီးက မက်မွန်ပန်းအလှပဂေးပဲ!

သူမက မက်မွန်ပန်းနတ်သမီးဖြစ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် သူမက မက်မွန်ပန်းပင်တွေအများကြီးဘယ်လိုစိုက်နိုင်မှာလဲ။

ရှောင်လင်းယွီက လာရောက်လည်ပတ်သူတွေကြားမှာ သူမရဲ့ပုံရိပ်ဘယ်လောက်မြင့်မားနေလဲဆိုတာမသိခဲ့ဘူး။ သူမက သူမရဲ့ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းကိုပဲအာရုံစိုက်နေလေသည်။

ရှောင်လင်က စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်ကိုပြန်ရောက်တော့ ရှောင်လင်းယွီက ချက်ချင်းခံစားမိလိုက်သည်။ သူမက သူ့ကိုစိတ်နဲ့ဆက်သွယ်လိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်တာလဲ။ မင်းအပြင်မှာကြည့်ချင်တယ်လို့ပြောတာမဟုတ်ဘူးလား။"

ရှောင်လင်က စိတ်ပျက်တဲ့အမူအရာနဲ့ "သခင်၊ ကျွန်တော် လူတချို့နဲ့တွေ့ခဲ့တယ်။ သူတို့က ကျွန်တော်နဲ့ဓာတ်ပုံရိုက်ချင်နေကြတယ်။"

ရှောင်လင်းယွီက လန့်သွားပြီး "အဖွဲ့လိုက်ဓာတ်ပုံ? လင်အာ၊ မင်းသဘောတူခဲ့လား။"

ရှောင်လင်က ခေါင်းခါပြီး "မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်သခင့်ရဲ့စကားတွေကိုအမြဲတမ်းမှတ်မိပါတယ်။ လူ့နှလုံးသားက ဆိုးယုတ်တယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် သူတို့ကို တိုက်ရိုက်ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်။"

ပြီးတော့ ရှောင်လင်းယွီရဲ့အဖြေကိုမစောင့်ဘဲ ရှောင်လင်က ဆက်ပြောတယ် "သခင်၊ အပြင်ကရှုခင်းက နေရာလွတ်ထဲကလို လှပတာမဟုတ်ပေမဲ့ အပြင်မှာအရမ်းစည်ကားတယ်။ လူတွေအများကြီးရှိတယ်။ ဒီမှာတော့ အေးစက်ပြီးတိတ်ဆိတ်နေတယ်။ သက်ရှိလက္ခဏာလုံးဝမရှိဘူး။"

သူ့မျက်လုံးတွေက အပြင်ထွက်ချင်တဲ့ဆန္ဒကိုဖော်ပြနေသည်။ ဒါပေမဲ့ သူက သူ့ရဲ့အထောက်အထားက အထူးဖြစ်တယ်ဆိုတာသိသည်။ သူအပြင်ထွက်ချင်ရင် သူ့သခင်မရဲ့ခွင့်ပြုချက်ကိုသေချာပေါက်ရယူရလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ သူပြောပြီးတာနဲ့ သူ့ခေါင်းကိုတစ်ယောက်ယောက်က ပြင်းပြင်းထန်ထန်ရိုက်ချလိုက်သည်။

ရှောင်လင်က "အာ့!" လို့ မနေနိုင်ဘဲအော်လိုက်ပြီးနောက် သူလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့နောက်မှာရပ်နေတဲ့ကလေးငယ်လေးကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ သူက ခြောက်လပဲရှိသေးပေမဲ့ ရှောင်ထုန်က ရှောင်လင်ရှေ့မှာရပ်၊ ခုန်ပြီးပြေးလိမ့်မည်။ ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေရှေ့မှာတော့ ရှောင်ထုန်က အရမ်းပုံမှန်ကလေးတစ်ယောက်ပဲ။

ရှောင်ထုန်က ပြတ်သားတဲ့အမူအရာနဲ့ "မင်းထွက်သွားရင် ငါ့ကိုရောဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ငါဒီမှာကျင့်ကြံနေတာက မင်းနဲ့အတူနေချင်လို့ဆိုတဲ့ဆင်ခြေနဲ့ပဲ။ မင်းထွက်သွားရင် ငါဘာဆင်ခြေထပ်သုံးရမလဲ။ မင်းအဲ့ဒါကိုစဉ်းစားမိလား။"

ရှောင်လင်၊ "..." သူက အပြင်ထွက်ဆော့ချင်ရုံလေးပါ။ သူက ဒီသခင်လေးကိုအစေခံရဦးမယ်ဆိုတာမေ့သွားတယ်။

"လင်အာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။ တစ်ခုခုဖြစ်လို့လား။" ရှောင်လင်းယွီက နေရာလွတ်ထဲမဝင်ခဲ့ဘူး။ သူမက ရှောင်လင်ကိုသူမစိတ်နဲ့ပဲဆက်သွယ်ခဲ့တာဆိုတော့ နေရာလွတ်ထဲမှာဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာသူမမမြင်နိုင်ဘူး။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး သခင်မ!" ရှောင်လင်က အမြန်တုံ့ပြန်သည် "သခင်လေးက ကျွန်တော့်အပေါ်မှာဆီးသွားလိုက်လို့ပါ။"

ရှောင်လင်းယွီက သစ်သီးပင်ပေါ်ကအကိုင်းအခက်တချို့ကိုသပ်ရပ်အောင်လုပ်လိုက်သည်။ သူမရှောင်လင်ကိုကြားတော့ ခဏရပ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူမညှပ်တာကိုဆက်လုပ်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည် "ရှောင်ထုန်က သူ့ဘောင်းဘီစိုသွားသေးလား။"

"..." ရှောင်လင်က နစ်နာသလိုခံစားရတယ် "သခင်၊ ဘာလို့သခင်လေးက ကျွန်တော့်အဝတ်အစားတွေကို ညစ်ပတ်သွားအောင် လုပ်လိုက်လားလို့မမေးတာလဲ။"

"..." ရှောင်လင်းယွီက သူမရယ်မောတာကိုထိန်းချုပ်ပြီး "မင်းက လူသားမဟုတ်ဘူးလေ။ မင်းအဝတ်အစားတွေနဲ့ဘောင်းဘီတွေစိုသွားရင် မင်းမြစ်ထဲမှာလျှော်လို့ရတာပဲ။ ပြီးတော့ ချက်ချင်းခြောက်သွားမှာလေ။ မင်းအအေးပတ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ရှောင်လင်၊ "..." မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူက သူမရဲ့သားအရင်းမဟုတ်ဘူး။ သူ့ကိုဆက်ဆံတာနဲ့သူမရဲ့မွေးရင်းသားကိုဆက်ဆံတာကြားမှာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလောက်ကွာခြားတယ်။

ရှောင်ထုန်၊ "..." သူမက တကယ်ပဲသူ့ရဲ့မွေးမိခင်ပဲ။

ရှောင်လင်က "သခင်၊ သခင်လေးက သူ့ဘောင်းဘီပေါ်မှာဆီးမသွားပါဘူး။ သခင်စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူမက အရမ်းအလေးအနက်ထားတဲ့အမူအရာနဲ့ "လင်အာ၊ မင်းအပြင်လောကမှာပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပေါ်လာနိုင်မယ့်နည်းလမ်းတစ်ခု ငါရှာပေးမယ်။ မင်းလောလောဆယ်သည်းခံပေးနိုင်မလား။"

ရှောင်လင်ကလည်း ဒီကိစ္စကိုအလေးအနက်ထားသည်။ သူခေါင်းညိတ်ကာ "သခင်၊ ကျွန်တော်လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာစောင့်ခဲ့ရတာ။ ကျွန်တော်နည်းနည်းထပ်စောင့်ရတာကို စိတ်မရှိပါဘူး။" တကယ်တော့ သူက အခုအပြင်လောကထဲကိုတကယ်ထွက်သွားချင်နေတာ။

ဒါပေမဲ့ သူလုပ်လို့မရဘူး၊ အကြောင်းရင်းနှစ်ခုကြောင့်ပေါ့။ တစ်၊ သခင်လေးဆီကသတိပေးချက်ရှိတယ်၊ နှစ်၊ သူ့သခင်က အဆင်သင့်မဖြစ်သေးဘူး။ သူက သူ့သခင်ကို ကလေးပြန်ပေးဆွဲသူအဖြစ်အထင်မှားခံရမှာကိုမလိုချင်ဘူး။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူမတစ်ခုခုကိုသတိရသွားပြီး "လင်အာ၊ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းနဲ့ဓာတ်ပုံရိုက်ချင်တယ်လို့ပြောတယ်မလား။ ဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ။"

ရှောင်လင်က ခဏစဉ်းစားပြီး "ကျွန်တော်ထင်တာတော့ သူတို့က ဆော့ဖို့လာတဲ့ခရီးသွားတွေပဲ။ သူတို့က ကျွန်တော်နဲ့ဓာတ်ပုံရိုက်ချင်ပေမဲ့ ကျွန်တော်သူတို့ကိုငြင်းဆန်ခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့က အဲ့ဒီနွားငယ်လေးနဲ့ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတယ်။"

"နွားငယ်လေး?" ရှောင်လင်းယွီက ခဏစဉ်းစားပြီး အံ့ဩစွာနဲ့ "မင်း နွားဘုရင်ငယ်လေးကိုဆိုလိုတာလား။"

"ဟုတ်တယ်!" ရှောင်လင်က ခေါင်းညိတ်တယ် "ကျွန်တော် နွားငယ်လေးကိုမေးလိုက်တော့ သူက အဲ့ဒီလူတွေနဲ့ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့သဘောတူခဲ့တယ်။"

"..." ရှောင်လင်းယွီက သူမမျက်ခုံးကြားကိုထိပြီး "မကောင်းဘူး။ ထားလိုက်တော့။ ငါအခုသွားကြည့်လိုက်မယ်။" သူမက သူမလက်ထဲကအရာတွေကိုထုပ်ပိုးပြီး ရှောင်လင်ညွှန်ပြတဲ့ဘက်ကိုဦးတည်သွားလိုက်သည်။

…

"နွားငယ်လေး၊ လာ၊ ဒီကိုကြည့်။ ကင်မရာကိုကြည့်။ အိုး၊ ဟုတ်တယ်၊ အဲ့ဒါပဲ!" လီကျန့်က နွားငယ်လေးကိုသဘာဝကျကျအမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ အလှလေးနှစ်ယောက်၊ မင်းတို့က နွားငယ်လေးရဲ့တစ်ဖက်တစ်ချက်မှာ ရပ်ပေးကြ။ အခုဒီဘက်ကိုကြည့်။ ကောင်းပြီ!"

သူတို့က နွားငယ်လေးက လူစကားနားလည်တယ်ဆိုတာသိကတည်းက၊ သူတို့က သူ့ကိုနောက်ထပ်အကြိမ်အနည်းငယ်စမ်းသပ်ပြီးနောက်မှာ သူတို့က သူ့ကို pose တွေလုပ်ဖို့ညွှန်ကြားစပြုလာသည်။

နွားငယ်လေးကလည်း ၁၀၀% ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည်!

"ရှောင်ဟွေ၊ ဒီနွားငယ်လေးက တကယ်ပဲအရမ်းဉာဏ်ကောင်းတာပဲ!" ယဲ့ဖေးဖေးက မနေနိုင်ဘဲအော်ဟစ်လိုက်သည် "ဒါက လိမ္မာတဲ့ကလေးတစ်ယောက်နဲ့တောင်နှိုင်းယှဉ်လို့ရတယ်။ ဒါက အရာအားလုံးကိုနားလည်တယ်။"

အန်းရှောင်ဟွေက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီ၊ ငါက ခွေးတွေက အရမ်းစမတ်ပြီးဉာဏ်ကောင်းတယ်လို့ပဲကြားဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်စမတ်ပြီးဉာဏ်ကောင်းတဲ့နွားငယ်လေးတစ်ကောင်ကိုမြင်ဖူးတာ ဒါပထမဆုံးပဲ။"

"အလှလေးနှစ်ယောက်၊ ငါဒီနွားနဲ့ဓာတ်ပုံရိုက်လို့ရမလား။" သူတို့နှစ်ယောက်စကားပြောနေတုန်း လီကျန့်က ကင်မရာပေါ်ကဓာတ်ပုံကိုကြည့်ပြီး လမ်းလျှောက်လာပြီး ပြုံးလျက်နဲ့ "ငါလည်းဒီလောက်စမတ်ပြီးဉာဏ်ကောင်းတဲ့နွားတစ်ကောင်မွေးချင်တယ်။ သူ့ပိုင်ရှင်က ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့လဲမသိဘူး။"

ယဲ့ဖေးဖေးက ပြုံးပြီး "ဟားဟား၊ နွားကုမ္ပဏီပိုင်ရှင်ရဲ့သားတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းနွားတစ်ကောင်ဘယ်လိုမွေးရမလဲမသိဘူးလား။ နောက်မနေနဲ့တော့၊ ဟုတ်ပြီလား။"

လီကျန့်က ပြုံးပြီး "မင်းက ငါ့ကိုအသားအတွက် နွားတစ်ကောင်မွေးခိုင်းချင်ရင်တော့ ငါ့အတွက်လွယ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ဉာဏ်ကောင်းတဲ့နွားတစ်ကောင်မွေးတာက အခက်အခဲအချို့ရှိတယ်။"

အန်းရှောင်ဟွေက ပြုံးပြီး "ဒါဆိုရင်တော့ မင်းဒီနွားရဲ့ပိုင်ရှင်နဲ့ဆွေးနွေးရတော့မယ်ထင်တယ်။"

ယဲ့ဖေးဖေးက "ပြောရရင် အဲ့ကလေးက ဒီနွားရဲ့ပိုင်ရှင်လား။"

လီကျန့်က ခေါင်းခါပြီး "မဖြစ်သင့်ဘူး။ ကလေးရဲ့မိသားစုဖြစ်လောက်မယ်။"

ယဲ့ဖေးဖေးရဲ့မျက်လုံးတွေက တောက်ပသွားပြီး "ဒါဆို ဘော့စ်ရှောင်ဖြစ်နိုင်မလား။"

တခြားနှစ်ယောက်က "အရမ်းဖြစ်နိုင်တယ်။"

ယဲ့ဖေးဖေးက လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး "ထားလိုက်တော့။ ငါအခုဓာတ်ပုံပို့ချင်နေပြီ။"

ဒီအချိန်မှာ ရှောင်လင်းယွီက အပြေးအလွှားရောက်လာသည်။ ယဲ့ဖေးဖေးက ဓာတ်ပုံတွေပို့ချင်တယ်လို့ကြားတော့ သူမက ချက်ချင်းသူမကိုတားပြီး "နေဦး!"

ယဲ့ဖေးဖေးနဲ့တခြားသူတွေက သူတို့ဖုန်းပေါ်မှာစာရိုက်တာရပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ရှောင်လင်းယွီလမ်းလျှောက်လာတာကိုမြင်တော့ ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။

နွားငယ်လေးက ရှောင်လင်းယွီကိုမြင်တော့ ချက်ချင်းရှောင်လင်းယွီရဲ့ဘေးကိုပြေးသွားသည်။ ရှောင်လင်းယွီက သူ့ခေါင်းကိုပုတ်ပြီး ပြုံးလျက်နဲ့ "လိမ္မာလိုက်တာ!"

ဒီအချိန်မှာ ယဲ့ဖေးဖေးက သတိပြန်ဝင်လာပြီး အကျယ်ကြီး "ဘော့စ်ရှောင်၊ ဒီနွားက ရှင်ပိုင်တာလား။"

ရှောင်လင်းယွီက ရှောင်ကွမ်းကိုညွှန်ပြပြီး "ရှင်က နွားငယ်လေးကိုဆိုလိုရင်တော့ ဟုတ်တယ်၊ သူက ကျွန်မအပိုင်ဖြစ်လောက်တယ်။"

"ဟမ်?" သူတို့သုံးယောက်က နည်းနည်းမှင်တက်သွားပြီး ပြုံးလျက်နဲ့ "ဟုတ်တယ်ဆိုရင်ဟုတ်တယ်၊ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်မဟုတ်ဘူး။ ဘော့စ်ရှောင်က တကယ်ပဲဟာသဉာဏ်ရှိတာပဲ။"

ရှောင်လင်းယွီက သူတို့နဲ့ဒီလိုမေးခွန်းတစ်ခုနဲ့ပတ်သက်ပြီးမငြင်းခုံခဲ့ဘူး။ အဲဒီအစား သူမက ယဲ့ဖေးဖေးနဲ့တခြားနှစ်ယောက်ကိုကြည့်ပြီး "ကျွန်မဒီကိုလာတာက ဧည့်သည်သုံးယောက်ကို ကျွန်မရဲ့နွားငယ်လေးရဲ့ဓာတ်ပုံကို မတင်ဖို့တောင်းဆိုဖို့ပါ။"

"ဘာလို့လဲ။" ယဲ့ဖေးဖေးရဲ့ပထမဆုံးတုံ့ပြန်မှုက "ဘော့စ်ရှောင်၊ ဒါက နွားတစ်ကောင်ပဲလေ။ ဘာလို့ ကျွန်မတို့သူ့ပုံကိုမတင်နိုင်ရတာလဲ။"

ရှောင်လင်းယွီက အရမ်းအလေးအနက်ထားပြီး "ရှင်ပြောတာမှားတယ်။ နွားငယ်လေးက နွားတစ်ကောင်သက်သက်မဟုတ်ဘူး။ သူက ကျွန်မမိသားစုဝင်ပဲ။ ဒါကြောင့် ကျွန်မမိသားစုရဲ့privacy ကိုကာကွယ်ဖို့အတွက် ကျွန်မရှင်တို့ကိုကျွန်မမိသားစုရဲ့ဓာတ်ပုံတွေကို မတင်ဖို့မျှော်လင့်ပါတယ်။"

နွားငယ်လေးက တစ်ခါခိုးခံရဖူးတယ်။ သူမထပ်ဖြစ်တာကိုမလိုချင်ဘူး။

ယဲ့ဖေးဖေးနဲ့တခြားသူတွေ၊ "..." ဒါက သူတို့တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကိုသူတို့မိသားစုအဖြစ်ဖော်ပြပြီး သူတို့privacy ကိုကာကွယ်ချင်တယ်လို့တစ်ယောက်ယောက်ပြောတာကိုကြားဖူးတာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။

ယဲ့ဖေးဖေးက "ဒါပေမဲ့ ဒီပုံတွေကိုမတင်ရရင် တစ်ခုခုလစ်ဟာနေသလိုခံစားရတယ်။ ကျွန်မက ကျွန်မရဲ့ပျော်ရွှင်မှုကိုမျှဝေချင်ရုံလေးပါ။"

ရှောင်လင်းယွီ၊ "..."

***