တည်းခိုစရာ

"သခင်၊ အဲ့ဒီလူတွေက တကယ်ပဲနွားငယ်လေးရဲ့ဓာတ်ပုံကိုအွန်လိုင်းပေါ်မတင်တော့ဘူးလား။" ရှောင်လင်နဲ့ရှောင်လင်းယွီက စိတ်ချင်းဆက်သွယ်နေကြခြင်းပင်။

ရှောင်လင်းယွီက ကတ်ကြေးကိုယူပြီး သစ်သီးပင်ပျိုးပင်တွေကနေ အပိုအကိုင်းအခက်တွေနဲ့မက်မွန်ပန်းတွေကိုဖြတ်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် သူမက မက်မွန်ပန်းပွင့်ဖတ်တွေကိုတောင်းထဲမှာထည့်လိုက်သည်။

ဒီမက်မွန်ပန်းပွင့်ဖတ်တွေကို မက်မွန်ပန်းဝိုင်ချက်ဖို့သုံးနိုင်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး "သူတို့သေချာပေါက်တင်မှာပဲ၊ သူတို့ဖိုရမ်ပေါ်မှာတောင်ပြောကြဦးမှာ။"

ရှောင်လင်က ချက်ချင်းရှုပ်ထွေးစွာနဲ့ "အဲ့လိုသာဆိုရင် သခင်က ဘာလို့အဲ့လောက်ဒုက္ခခံခဲ့ရတာလဲ။"

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး "ဒါပေါ့၊ သူတို့ဖိုရမ်ထဲဝင်ဖို့ပေါ့။ ငါတကယ်တော့ ရောနှောဝင်ရောက်ချင်ရုံလေးပါ။"

ဒီနွားငယ်လေးဘုရင်ရဲ့ကိစ္စက ကြီးလည်းမကြီး၊ သေးလည်းမသေးပေမဲ့ သူမ သတိထားဖို့လိုပြီး ပေါ့ဆလို့မရဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက သူမရဲ့နေရာလွတ်ကိုဖော်ထုတ်နိုင်လို့ပဲ။ ဒါကြောင့် သူမက အခြေအနေကိုစောင့်ကြည့်နိုင်ဖို့ ဒီဖိုရမ်ထဲကိုခိုးဝင်ခဲ့တာပင်။

ရှောင်လင်က သူ့သခင်မရဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေကိုသိပ်နားမလည်တော့ သူထပ်ပြီးမစုံစမ်းတော့ပေ။

ပြီးနောက် သူတစ်ယောက်တည်းဆော့ဖို့ထွက်သွားသည်... မဟုတ်ဘူး၊ ရှောင်ထုန်နဲ့အတူပေါ့။

ရှောင်လင်က ရှောင်ထုန်ကိုမေးလိုက်သည် "သခင်လေး၊ သခင်က အဲ့ဒီလူတွေရဲ့ဖိုရမ်ထဲဝင်ချင်တယ်လို့ပြောတယ်။ ဘာလို့လဲ။"

တရားထိုင်ပြီးကျင့်ကြံနေတဲ့ရှောင်ထုန်က ရှောင်လင်ကိုကြားတော့ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ သူက ရှောင်လင်ကိုကြည့်ပြီး "ငါ့အမေရဲ့ဉာဏ်ရည်နဲ့ဆိုရင်တော့ သူတို့ဖိုရမ်ထဲကအခြေအနေကို အမြဲတမ်းစောင့်ကြည့်ချင်လို့ဖြစ်မှာပေါ့။"

ရှောင်ထုန်က ဒီလူ့ကမ္ဘာမှာနေခဲ့ဖူးပြီး သူက ကျင့်ကြံသူလောကမှာနှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာရှင်သန်ခဲ့သည်။ သူဒီကိုပြန်ရောက်တော့ သူ့စိတ်အာရုံက အရမ်းအစွမ်းထက်သည်။ သူက ခြောက်လပဲရှိသေးပေမဲ့ သူ့ရဲ့နည်းပညာအသိပညာက လူကြီးတစ်ယောက်ထက်မညံ့ပေ။

ရှောင်လင်က ရှုပ်ထွေးသွားသည် "ဘာလို့အဲ့လိုလဲ။"

ရှောင်ထုန်က မျက်လုံးလှန်ပြီး "မသိသာဘူးလား။ နွားငယ်လေးကိုကာကွယ်ဖို့နဲ့ မိသားစုကိုကာကွယ်ဖို့ပေါ့။

ဉာဏ်ကောင်းတဲ့နွားငယ်လေးတစ်ကောင်က သိပ်အာရုံစိုက်ခံရမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီနွားငယ်လေးက ထောင်ယွမ်ရွာမှာ အထူးအရေးပါမှုရှိတယ်။ အဲ့ဒီလူတွေက ချက်ချင်းမထွက်သွားရင် သူတို့ဒါကိုသိသွားလိမ့်မယ်။

ဒါပေါ့၊ ဘာမှမဟုတ်တာလည်းဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလူတွေက အစအနဆက်စပ်လိုက်ရင်တော့ အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်။"

ရှောင်ထုန်က ရှောင်လင်ဘယ်လောက်ရှုပ်ထွေးနေလဲဆိုတာမြင်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည် "ထားလိုက်တော့။ မင်းက လူမဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းဒါကိုနားလည်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းအခုနားလည်ဖို့လိုအပ်တာက အမေက ဒါကိုမင်းအတွက်လုပ်နေတာ။ သူက မင်းကိုကာကွယ်နေတာ။ မင်းကိုဖော်ထုတ်ခံရမှာကိုမလိုချင်လို့ပဲ။"

"..." ရှောင်လင်က တစ်ဝက်တစ်ပျက်နားလည်တဲ့လေသံနဲ့ "မင်းဆိုလိုတာက တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့တည်ရှိမှုကိုသိသွားပြီး လောဘကြီးပြီးငါ့ကိုပြန်ပေးဆွဲချင်လာနိုင်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။"

ရှောင်ထုန်က ဒါကိုကြားတော့ သူ့မျက်လုံးတွေက ချက်ချင်းတောက်ပသွားသည်။ သူက ကျေနပ်နေတဲ့ဆရာတစ်ယောက်လိုခေါင်းညိတ်လိုက်သည် "မင်းတော်တော်ဉာဏ်ကောင်းသားပဲ။ မင်းနောက်ဆုံးတော့နားလည်သွားပြီ။"

ရှောင်လင်က ရှုပ်ထွေးစွာနဲ့ထပ်မေးသည် "ဒါပေမဲ့ သခင်လေး၊ တခြားလူတွေက ငါ့ကိုပြန်ပေးဆွဲရင်တောင် သူတို့ဒီနေရာလွတ်ထဲဝင်လို့မရဘူး။ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။"

"..." ရှောင်ထုန်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာပြောလိုက်သည်။ "ထားလိုက်တော့။ ငါဆက်ပြီးကျင့်ကြံရမယ်။ ငါအဆင့်တစ်ခုကိုရောက်သွားရင် အမေက ဖော်ထုတ်ခံရမှာကိုကြောက်စရာမလိုတော့ဘူး။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ငါမင်းလိုတုံးအတဲ့ကလေးတစ်ယောက်ကိုလည်း ကာကွယ်နိုင်လိမ့်မယ်။"

ရှောင်လင်၊ "..." သူတုံးလို့လား။ ဘာလို့သူ့သခင်လေးက သူ့ကိုတုံးတယ်လို့ခဏခဏခေါ်နေရတာလဲ။

ရှောင်လင်က သူ့သခင်လေးကျင့်ကြံမှုအခြေအနေထဲပြန်ဝင်သွားတာကိုမြင်တော့ ရှောင်လင်ရဲ့မျက်လုံးတွေက ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူက ပျော်ရွှင်အံ့ဩတဲ့အမူအရာနဲ့ "သခင်လေး၊ သခင်လေးက ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရဲ့ ပထမအဆင့်ကိုကျင့်ကြံပြီးပြီ! ဒါအရမ်းမြန်တာပဲ!"

ရှောင်လင်က ကျင့်ကြံမှုခရီးစဉ်နဲ့အကျွမ်းတဝင်ရှိသည်။ အရည်အချင်းအရှိဆုံးသူတောင် ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကနေစရသည်။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကအရည်အချင်းအရှိဆုံးကလေးတောင် သူ့သခင်လေးလောက်မြန်မြန်ကျင့်ကြံမှာမဟုတ်ဘူး။ ကောင်းကင်ဘုံက စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်ထက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပိုပေါများတာကိုတောင်လေ!

ရှောင်ထုန်က ရက်အနည်းငယ်ပဲကျင့်ကြံခဲ့ရပြီး သူက ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရဲ့ ပထမအဆင့်ကိုရောက်နေပြီ။

ရှောင်ထုန်က ရှောင်လင်ကိုကြားတော့ မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်သည်၊ သူ့မေးစေ့ကိုကိုင်ပြီး ခေါင်းစောင်းပြီး ရှောင်လင်ကို "ငါတကယ်ပဲမင်းကိုကျေးဇူးတင်ရမယ်။ မင်းရဲ့နေရာလွတ်ထဲကပေါများတဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သာမရှိရင် ငါအပြင်မှာရှိနေတုန်း ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရဲ့ ပထမအဆင့်ကိုဘယ်တော့ရောက်မလဲမသိဘူး။ တကယ်တော့ ငါလုံးဝကျင့်ကြံနိုင်မယ်လို့မထင်ဘူး။"

ရှောင်လင်က ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ "သခင်လေးကိုအထောက်အကူဖြစ်သရွေ့ပေါ့။"

ဒီအချိန်မှာ ရှောင်လင်က မေးခွန်းတစ်ခုကိုစဉ်းစားမိပြီး "သခင်လေး၊ သခင်ရော ကျင့်ကြံနိုင်လား။"

ရှောင်ထုန်က ခဏစဉ်းစားပြီး "ငါအမေရဲ့အရည်အချင်းကိုစမ်းသပ်ပြီးပြီ။ သူ့မှာ စစ်မှန်တဲ့မြေနဲ့ရေဝိညာဉ်စွမ်းအင်အမြစ်ရှိတယ်။"

"သခင့်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အမြစ်နှစ်ခုရှိတာလား?!" ရှောင်လင်က ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ "သခင်က အရမ်းအရည်အချင်းရှိတာပဲ! သူ ကျင့်ကြံနိုင်လား။"

ရှောင်ထုန်က ခေါင်းညိတ်တယ် "ဟုတ်တယ်၊ သူလုပ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အမြစ်နှစ်ခုကျင့်ကြံတာက အရမ်းခက်ခဲတယ်။ သာမန်ကျင့်ကြံမှုနဲ့နှိုင်းယှဉ်ရင် နှစ်ဆမဟုတ်ဘဲ ဆယ်ဆခက်ခဲတယ်။"

ရှောင်လင်က "ဒါပေမဲ့ သခင်လေး၊ သခင်လေးမှာဒြပ်ငါးပါးဝိညာဉ်ရှိတာမဟုတ်ဘူးလား။ အဲ့ဒါက ကျင့်ကြံရတာပိုခက်ခဲသင့်တယ်လေ။ ချီအများကြီးလိုအပ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုသခင်လေးက ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရဲ့ ပထမအဆင့်ကိုရောက်နေပြီ။"

ရှောင်ထုန်က ခေါင်းခါပြီး "ငါက မတူဘူး။ ပထမအချက်၊ ငါအရင်ကကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ငါ့စိတ်အာရုံက အရမ်းအစွမ်းထက်ပြီးသား၊ ဒါကြောင့် ငါဝိညာဉ်စွမ်းအင်အပေါ်သိပ်မှီခိုစရာမလိုဘူး။ ဒုတိယ၊ ငါ့မှာဒြပ်ငါးပါးဝိညာဉ်ရှိတယ်။ သူတို့က ငါ့ကိုအားထုတ်မှုတစ်ဝက်နဲ့ကျင့်ကြံနိုင်စေတယ်။"

ရှောင်လင်က "သခင်လေး၊ သခင်လေးက အံ့ဩစရာပဲ။ သခင်လေးက ဒြပ်ငါးပါးဝိညာဉ်နဲ့အသုံးမကျတဲ့လူဖြစ်နေသင့်ပေမဲ့ ဒြပ်ငါးပါးဝိညာဉ်ရဲ့မျက်နှာသာပေးမှုကိုရခဲ့တယ်! သခင်လေးက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့သားတော်မဟုတ်ဘူးဆိုတာသေချာလို့လား။"

ရှောင်ထုန်၊ "..." သူဘယ်သူ့ကိုအသုံးမကျဘူးလို့ခေါ်နေတာလဲ။ သူစကားပြောနည်းရောသိရဲ့လား။ ဒြပ်ငါးပါးဝိညာဉ်ရှိတာက ကျင့်ကြံရတာပိုခက်ခဲပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်တာမဟုတ်ဘူး။

ရှောင်ထုန်က ဆက်ပြောသည် "အမေက ဒီနေရာလွတ်ထဲကစွမ်းအင်တစ်ခုတည်းနဲ့ကျင့်ကြံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ သူ့ကိုစိတ်ပျက်စေတာထက် သာမန်လူတစ်ယောက်အဖြစ်နေခွင့်ပေးပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေစိုက်ပြီး ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းရောင်းနေတာက ပိုကောင်းတယ်။"

ရှောင်လင်က ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

တကယ်ပဲ၊ သာမန်လူတစ်ယောက်က ကျင့်ကြံဖို့လုံလောက်တဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ချီလိုအပ်သည်။ သူ့နေရာလွတ်မှာချီပါပေမဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်ကျင့်ကြံဖို့မလုံလောက်ပေ။ လူတွေကိုမျှော်လင့်ချက်ပေးပြီး နောက်မှစိတ်ပျက်သွားစေတာထက် ဒီလိုမျှော်လင့်ချက်မျိုးကိုအစကတည်းကဖြတ်တောက်လိုက်တာက ပိုကောင်းလေသည်။

ခဏအကြာမှာ ရှောင်လင်က "သခင်လေး၊ ဒါဆို သခင်လေးကောင်းကောင်းကျင့်ကြံရမယ်။ သခင်လေးရဲ့ကျင့်ကြံမှုက ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရဲ့ ဒုတိယအဆင့်ကိုရောက်သရွေ့ သခင်လေးက ဒီနေရာနဲ့အချိန်မှာနတ်ဘုရားတစ်ပါးနဲ့ညီမျှတယ်။" ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရဲ့ ဒုတိယအဆင့်ကလူတစ်ယောက်က သူ့လက်ကိုလှန်လိုက်တာနဲ့ကမ္ဘာကြီးကိုလှည့်နိုင်သည်။ သူက ခေတ်သစ်လက်နက်အားလုံးကိုခုခံနိုင်လိမ့်မည်။

ရှောင်ထုန်က နှုတ်ခမ်းမဲ့ပြီး "ငါသိတယ်!"

…

တောင်ပေါ်မှာတစ်နေ့လုံးဆော့ပြီးနောက်မှာ လာရောက်လည်ပတ်သူတွေက ကောင်းကင်က မှောင်နေပြီဆိုတာမြင်လိုက်ရသည်။ လုံခြုံရေးကိစ္စတွေကြောင့် ရှောင်လင်းယွီက သူတို့ကိုအသံလွှင့်စနစ်ကနေ တောင်ပေါ်ကထွက်ခွာဖို့တောင်းဆိုလိုက်သည်။ လာရောက်လည်ပတ်သူတွေက လိုက်နာကြသည်။

တောင်ပေါ်ကထွက်ခွာပြီးနောက်မှာ သူတို့က ရှောင်လင်းယွီကိုတိုက်ရိုက်သွားရှာကြသည်။

"ဘော့စ်ရှောင်၊ ဒီနေရာက အရမ်းလှတယ်။ နေရာအနှံ့ပန်းတွေပဲ။ ဒါက ကမ္ဘာပေါ်ကနတ်ဘုံတစ်ခုပဲ။"

"ဟုတ်တယ်၊ ဒီနေရာကနေ ကဗျာတွေစာတွေအများကြီး ပေါ်ပေါက်လာလောက်တယ်!"

လာရောက်လည်ပတ်သူအုပ်စုက ရှောင်လင်းယွီကိုဝိုင်းရံပြီး သူတို့မြင်ခဲ့ရတဲ့အရာတွေအကြောင်းစကားစမြည်ပြောကြနေသည်။ သူတို့ရဲ့အမူအရာတွေက စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ပြည့်နေလေသည်။

တစ်ယောက်က "ငါဒီမှာအမြဲတမ်းနေချင်နေပြီ။ ဒီကလေက လတ်ဆတ်တယ်၊ သဘာဝတရားက ပေါများတယ်။ အခြေချဖို့တကယ်ကောင်းတဲ့နေရာပဲ။"

ဒီအချိန်မှာ လီကျန့်က လာပြီး "ဘော့စ်ရှောင်၊ ကျွန်တော်တို့ဒီညဒီမှာနေချင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့အတွက်အစားအစာနဲ့တည်းခိုစရာစီစဉ်ပေးလို့ရမလား။ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့အလကားမနေပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ပိုက်ဆံပေးပါ့မယ်။" လီကျန့်က သူ့ပတ်ပတ်လည်ကလူ ၂၀ လောက်ကိုညွှန်ပြလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး "ရှင်တို့မှာအစားအစာနဲ့တည်းခိုစရာအတွက် လိုအပ်ချက်တွေရှိလား။"

လီကျန့်က "သိပ်မညစ်ပတ်သရွေ့ အဆင်ပြေပါတယ်။" သူက တောင်သူတစ်ယောက်ရဲ့အိမ်မှာနေရတာကိုစိတ်မရှိပေမဲ့ အရမ်းညစ်ပတ်နေရင်တော့သူမနေနိုင်ပေ။

ရှောင်လင်းယွီက အချိန်ကိုကြည့်ပြီး "အခုနည်းနည်းနောက်ကျနေပြီ။ ရွာသားတွေကိုသူတို့အခန်းတွေရှင်းခိုင်းရတာအဆင်မပြေလောက်ဘူး။ ဒီလိုလုပ်ပါလား။ ငါ့ကုမ္ပဏီမှာလူ ၁၀ ယောက်ကနေ ၂၀ ယောက်လောက်တည်းခိုနိုင်တဲ့ ဝန်ထမ်းအဆောင် တစ်ခုရှိတယ်။ ရှင်တို့စိတ်မရှိရင် အဲ့ဒီမှာနေလို့ရတယ်။ ဒါပေါ့၊ ခင်ဗျားတို့ပတ်ဝန်းကျင်ကောင်းတဲ့နေရာလိုချင်ရင် ရှင်းယင်ခရိုင်ကဟိုတယ်တစ်ခုကိုသွားဖို့ရွေးချယ်နိုင်တယ်။ ငါတို့ရှင်းအန်းမြို့နယ်မှာ ဟိုတယ်မရှိဘူး။"

ဒါကိုကြားတော့ အန်းရှောင်ဟွေက အံ့ဩစွာနဲ့ "ဘော့စ်ရှောင်၊ ရှင်ကုမ္ပဏီတစ်ခုပိုင်တာလား။" သူမက ရှောင်လင်းယွီက တောင်တွေကိုပဲကန်ထရိုက်ယူထားတယ်လို့ထင်ခဲ့ခြင်းပင်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး "ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်မထောင်ယွမ်ရွာမှာ ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှတ်ပုံတင်ထားတယ်။ ဒါက ရွာကိုအဓိကထားမှာ။ ကုမ္ပဏီလုပ်ငန်းနယ်ပယ်က စိုက်ပျိုးရေး၊ ဈေးကွက်ရှာဖွေရေးနဲ့ခရီးသွားလုပ်ငန်းကိုပေါင်းစပ်ထားတယ်။"

အန်းရှောင်ဟွေရဲ့မျက်လုံးတွေက တောက်ပသွားသည်။ သူမတစ်ခုခုပြောတော့မယ့်အချိန်မှာ တစ်ယောက်က ချက်ချင်းပြုံးပြီး "ဘော့စ်ရှောင်၊ ဒါဆို ခင်ဗျားက ဒီနေရာကိုစိုက်ပျိုးရေးခရီးသွားနေရာတစ်ခုအဖြစ်ပြောင်းဖို့စီစဉ်နေတာပဲ။ ဒါက အစီအစဉ်ကောင်းတစ်ခုပဲ။ ဒါက လူတွေအများကြီးကိုဆွဲဆောင်မှာသေချာတယ်။"

အနာဂတ်မှာလုပ်ငန်းကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ မကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ သတင်းကောင်းတချို့ပြောရတာမထိခိုက်ဘူး။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး "ရှင်ပြောတာ အမှန်ဖြစ်လာပါစေလို့မျှော်လင့်ပါတယ်။ ရှင်တို့ စိတ်မရှိရင် ကျွန်မရှင်တို့ကို ကျွန်မကုမ္ပဏီရဲ့အဆောင်ကို အခုသွားကြည့်ဖို့ခေါ်သွားမယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘော့စ်ရှောင်။"

"အစားအစာအတွက်တော့ ရှင်တို့စိတ်မရှိရင် ကျွန်မရှင်တို့အတွက်ရိုးရှင်းတဲ့အရာတစ်မျိုးလောက်ပဲ လုပ်ပေးနိုင်တယ်။"

"ကျွန်တော်တို့ စိတ်မရှိပါဘူး။"

***