ခရမ်းချဉ်သီးကြက်ဥခေါက်ဆွဲ

အန်းရှောင်ဟွေနဲ့တခြားသူတွေကို အဖြူရောင်နံရံနဲ့အနီရောင်အုတ်ကြွပ်မိုးအိမ်တန်းတစ်ခုဆီခေါ်ဆောင်လာခဲ့ချိန်မှာတော့ သူတို့နည်းနည်းမှင်တက်သွားကြသည်။

ဒီအိမ်တွေက ဘော့စ်ရှောင်ပြောတဲ့ဝန်ထမ်းအဆောင်တွေလား။

သူမကုမ္ပဏီရဲ့ဝန်ထမ်းသက်သာချောင်ချိရေးက အရမ်းကောင်းတာပဲ!

အိမ်တွေကိုမကြာသေးခင်ကမှ ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်ကာ အသစ်စက်စက်ဖြစ်ပြီး အရမ်းသပ်သပ်ရပ်ရပ်စီစဉ်ထားလေသည်။

"ဒါက ကျွန်မကုမ္ပဏီရဲ့အဆောင်ပါ။"

ရှောင်လင်းယွီက သူတို့ကိုအခန်းကိုခေါ်သွားပြီးနောက်မှာ လာရောက်လည်ပတ်သူတွေကို "ရှင်တို့စိတ်မရှိရင် ဒီမှာနေလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှင်တို့ဟိုတယ်မှာနေချင်ရင် အခန်းမကုန်ခင် စောစောထွက်သွားဖို့လိုတယ်။ မဟုတ်ရင်လည်း ကျွန်မရှင်တို့အတွက်ရွာသားတချို့ကိုမေးကြည့်ပြီး သူတို့မှာ ရှင်တို့နေဖို့အခန်းရှိမရှိကြည့်ပေးနိုင်တယ်။"

အန်းရှောင်ဟွေရဲ့မျက်လုံးတွေက အဆောင်ကိုမြင်တော့ တောက်ပသွားသည်။ အကဲခတ်နိုင်တဲ့လူတစ်ယောက်က အဆောင်က အသစ်ဖြစ်ပြီး ဘယ်သူမှမနေဖူးဘူးဆိုတာမြင်နိုင်သည်။

နံရံတွေက အဖြူရောင်နဲ့ပရိဘောဂတွေက အသစ်စက်စက်ပဲ။ မီးဖိုချောင်နဲ့ရေချိုးခန်းရှိတယ်။ အရေးအကြီးဆုံးက ဒါက နှစ်ယောက်အိပ်အဆောင်ပဲ။

အခြေအနေတွေက ဒီထက်ပိုကောင်းတာ မရှိနိုင်တော့ဘူး။

နောက်တစ်ခါစဉ်းစားကြည့်တော့ ဒါက ကျေးလက်ဒေသပဲ။ မြေနဲ့ဆောက်လုပ်ရေးစရိတ်က ဈေးကြီးမှာမဟုတ်ဘူး။ ချမ်းသာတဲ့လူတစ်ယောက်က ဝန်ထမ်းတွေအတွက် အဆောင်တစ်ခုပြင်ဆင်ပေးတာက အဆင်ပြေလောက်သည်။

"ဒါမဆိုးဘူး။" အန်းရှောင်ဟွေနဲ့တခြားသူတွေက "ကျွန်မတို့ဒီမှာတစ်ညနေမယ်။ အနှောင့်အယှက်ပေးမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ် ဘော့စ်ရှောင်။"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြီး "အနှောင့်အယှက်မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီည ညစာအတွက်တော့ အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင်ရင် ကျွန်မအိမ်မှာလည်းစားလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ရိုးရှင်းတဲ့ဟင်းတချို့ပဲလုပ်ပေးနိုင်တယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘော့စ်ရှောင်။" အန်းရှောင်ဟွေက ထပ်ပြောသည် "အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျွန်မတို့ခေါက်ဆွဲခြောက်မဟုတ်တာတစ်ခုခုပဲစားချင်နေတာ။" ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့လိုလူတွေက မကြာခဏဘီစကွတ်တွေနဲ့ခေါက်ဆွဲခြောက်တွေစားကြသည်။

တစ်ခါတစ်လေ သူတို့မှာရေနွေးတောင်မရှိဘူး။ အဲ့ဒီအခါ သူတို့ခေါက်ဆွဲခြောက်စားရတယ်။ ဒါပေါ့၊ သူတို့ရေနွေးဆူဖို့မီးမွှေးနိုင်ပေမဲ့ အစားအစာတစ်ခုတည်းအတွက်ဒုက္ခအရမ်းများလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် သူတို့ထင်းရှာဖို့သွားရဦးမယ်။

ဒီလူတွေက ထောင်ယွမ်ရွာကိုလာဖို့ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတာပင်။ သူတို့က နိုင်ငံရဲ့အစိတ်အပိုင်းအမျိုးမျိုးကနေလာကြခြင်းဖြစ်သည်။ တချို့က နှစ်ရက်ခရီးသွားခဲ့ကြကာ တချို့က ပိုကြာသည်။ ဒါကြောင့် သူတို့ ပူပူနွေးနွေးစားစရာများ မစားရသည်က အတော်ကြာလေပြီ။

ရှောင်လင်းယွီက သူတို့ကိုရှောင်မိသားစုအိမ်ကိုပြန်ခေါ်သွားသည်။

လမ်းမှာ အန်းရှောင်ဟွေက သံသယနဲ့ "ဘော့စ်ရှောင်၊ ခင်ဗျားအဆောင်တွေအများကြီးဆောက်ထားတာဆိုတော့ ရှင့်မှာဝန်ထမ်းတွေအများကြီးရှိရမယ်မလား။ ရှင့်ကုမ္ပဏီကဘယ်မှာလဲ။"

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး "ကျွန်မကုမ္ပဏီက တည်ထောင်တာမကြာသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကုမ္ပဏီထဲကဌာနအားလုံးကိုနေရာချပြီးပြီ။ ဌာနတစ်ခုစီမှာအရည်အချင်းရှိသူတွေလိုအပ်နေတုန်းပဲ။"

ကုမ္ပဏီမှတ်ပုံတင်ဖို့လိုအပ်တဲ့ ကနဦးအရင်းအနှီးက ယွမ် ၅၀,၀၀၀ ပဲ။ အဲ့ဒါက ရှောင်လင်းယွီအတွက် လွယ်ကူသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ထပ်ပြောသည် "ကျွန်မကုမ္ပဏီက လက်ရှိမှာစိုက်ပျိုးရေးနဲ့ရောင်းချရေးကို အာရုံစိုက်နေတယ်။ ခရီးသွားလုပ်ငန်းဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအတွက်တော့ ကျွန်မထောင်ယွမ်ရွာရဲ့သဘာဝဆွဲဆောင်မှုကို အာရုံစိုက်ဖို့စီစဉ်ထားတယ်။"

အန်းရှောင်ဟွေက "ဘော့စ်ရှောင်၊ တကယ်ပဲ ဒါအလုပ်ဖြစ်မယ်လို့ထင်တယ်။ ဒီကရှုခင်းက အံ့ဩစရာကောင်းတယ်၊ အထူးသဖြင့် မက်မွန်ပန်းမိုးပေါ့။ ဒါက စံပြနတ်ဘုံပဲ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်မှာ သူမခဏရပ်ပြီး ခဏစဉ်းစားပြီးမှဆက်ပြောသည် "ဒီနေ့ခေတ်မှာ မြို့ကြီးတွေကလူငယ်အများစုက များသောအားဖြင့်အလုပ်ဖိအားအများကြီးရှိကြတယ်။ ရံဖန်ရံခါ အားလပ်ရက်ရတဲ့အခါ သူတို့က စိတ်ငြိမ်ပြီးကောင်းကောင်းအနားယူချင်ကြတယ်။ ထောင်ယွမ်ရွာက ကောင်းမွန်တဲ့ခရီးစဉ်တစ်ခုပဲ။"

"ဟုတ်တယ်၊ အခု ငါတို့ဒီကိုရောက်နေပြီဆိုတော့ ထွက်တောင်မသွားချင်တော့ဘူး။" ဘေးကလူတစ်ယောက်က သဘောတူစွာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ထောင်ယွမ်ရွာက တကယ်လှတယ်၊ အထူးသဖြင့် တောင်တန်းတွေနဲ့လွင်ပြင်တွေအနှံ့က မက်မွန်ပန်းတွေနဲ့သစ်တော်ပန်းတွေပေါ့။"

ရှောင်လင်းယွီက တိတ်တဆိတ်နားထောင်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါ အကြံကောင်းပဲ!"

ဒါပေမဲ့ ခရီးသွားလုပ်ငန်းဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးက အချိန်နဲ့ပိုက်ဆံအများကြီးလိုအပ်သည်။

ရုတ်တရက် တစ်ယောက်က နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး "အဲ့ဒါဘာအနံ့လဲ။ အရမ်းမွှေးတာပဲ!"

တခြားသူတွေကလည်း နှာခေါင်းထောင်လိုက်ကြပြီးနောက်။ သူတို့သဘောတူလိုက်ကြသည် "ဟုတ်တယ်၊ အရမ်းမွှေးတာပဲ!"

"ခရမ်းချဉ်သီးကြက်ဥအနံ့ရတယ်။"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါလည်းအဲ့လိုပဲအနံ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက အရမ်းမွှေးလွန်းတယ်။"

"ဒါအံ့ဩစရာပဲ!"

"အနံ့က ဘယ်ကလာတာလဲ။" တစ်ယောက်က ပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါက အရမ်းမွှေးလွန်းတယ်။"

"ဘော့စ်ရှောင်၊ ဘယ်စားသောက်ဆိုင်က ဒီဟင်းကိုလုပ်လဲပြောပြလို့ရမလား။" ယဲ့ဖေးဖေးက လာပြီးမေးလိုက်သည်။ သူမတံတွေးမျိုချပြီး "ဒါက အရမ်းမွှေးလွန်းတယ်။"

သူမတကယ်ပဲစားချင်လာခဲ့သည်။ လူတွေအများကြီးကလည်း ရှောင်လင်းယွီကိုကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး "ဒီအနံ့က ကျွန်မအိမ်ကနေလာတာဖြစ်မယ်။"

"ဘာ?" လာရောက်လည်ပတ်သူတွေက အရမ်းပျော်သွားကြသည်။

"ဒါကောင်းတာပေါ့!" တစ်ယောက်က "ဒီဟင်းက အရမ်းမွှေးတယ်။ အရသာက ပိုကောင်းမှာသေချာတယ်။"

"ဘော့စ်ရှောင်၊ ခင်ဗျားအိမ်ဘယ်လောက်ဝေးလဲ။" တစ်ယောက်က အနံ့ကြောင့်သွေးဆောင်ခံရပြီး မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

ရှောင်လင်းယွီက "သိပ်မဝေးပါဘူး။ ဒီကနေမီတာ ၁၀၀ ပဲဝေးတယ်။"

မကြာခင်သူတို့ရောက်သွားကြသည်။

ညက နည်းနည်းမှောင်နေပေမဲ့ မှုန်ဝါးဝါးလရောင်အောက်မှာ နှစ်ထပ်အိမ်တစ်လုံးကိုမသဲမကွဲမြင်နိုင်သည်။ ခြံထဲမှာပန်းတွေနဲ့အပင်တွေအများကြီးစိုက်ထားလေသည်။

ဒီလာရောက်လည်ပတ်သူတွေအတွက်တော့ ဒီအိမ်က အရမ်းသာမန်ဆန်သည်။ ဒါပေမဲ့ မှုန်ဝါးဝါးခံစားမှုနဲ့အဖြူရောင်အလင်းက ဒီမိသားစုရဲ့နွေးထွေးမှုနဲ့သဟဇာတဖြစ်မှုကိုပြသနိုင်သည်။

သူတို့ခြံထဲကိုလမ်းလျှောက်ဝင်သွားတာနဲ့ ခြံထဲမှာထားထားတဲ့သစ်လုံးစားပွဲဝိုင်းသုံးလုံးကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ စားပွဲတစ်ခုစီရှေ့မှာ ပလတ်စတစ်ထိုင်ခုံဆယ်လုံးရှိသည်။ ထိုင်ခုံတွေကိုနေရာချွေတာဖို့တစ်လုံးပေါ်တစ်လုံးထပ်လို့ရသည်။

"ဝိုး၊ ဒီခြံထဲမှာပန်းတွေအများကြီးပဲ။"

မတ်လနဲ့ဧပြီလမှာ ပန်းအမျိုးအစားအများကြီးပွင့်ကြသည်။

သူတို့ထဲမှာ အမြင်အာရုံကိုအဖမ်းစားဆုံးကတော့ နံရံပေါ်မှာတွယ်တက်နေတဲ့နှင်းဆီပန်းတွေပဲ။

"ဒီပန်းတွေက အရမ်းမွှေးတယ်။" တစ်ယောက်က ထိုင်ချပြီး မျက်လုံးမှိတ်ပြီးစံပယ်ပန်းတွေကိုအနံ့ခံလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ဒီနှင်းဆီပန်းတွေက အရောင်အများကြီးပဲ။ အရမ်းလှတယ်။"

ခြံထဲကပန်းတွေက သာမန်ပန်းတွေပဲ။ တန်ဖိုးရှိတဲ့ပန်းတွေကို ကုန်းမိသားစုခြံကိုရွှေ့ပြောင်းပြီးဖြစ်သည်။

သခင်ကြီးကုန်းနဲ့သူ့မြေးက အဲ့ဒီမှာမနေတော့ဘူးဆိုပေမယ့် ရှောင်လင်းယွီက ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့လက်ထပ်ထားတော့ သူမက ကုန်းမိသားစုရဲ့ချွေးမပဲ။ ဒါကြောင့် သူမက ကုန်းမိသားစုအိမ်ကိုဂရုစိုက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကုန်းမိသားစုအိမ်က သူ့ရဲ့သာမန်ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ရှိပေမဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ပစ္စည်းတွေအများကြီးပါဝင်သည်။ ဥပမာ၊ အိမ်ထဲကစားပွဲတွေနဲ့ကုလားထိုင်တွေက တကယ့်မဟော်ဂနီပရိဘောဂတွေပင်။ တစ်စုံစီက သိန်းပေါင်းများစွာဒါမှမဟုတ်သန်းပေါင်းများစွာတောင်တန်လေသည်။

ဖန်လုံအိမ်ထဲမှာလည်း ပန်းအမျိုးမျိုးနဲ့သစ်ပင်တွေအများကြီးရှိသည်။

ဒါပေါ့၊ သခင်ကြီးကုန်းက အိမ်ကိုဂရုစိုက်ဖို့တစ်ယောက်ယောက်ထားခဲ့သည်။ ဥပမာ၊ ရှောင်ကျန်းနဲ့ရှောင်ကျောက်က ကျန်ခဲ့သည်။ အဲ့လိုဖြစ်ရင်တောင် ရှောင်လင်းယွီက သတိထားသည်။ သူမက ကုန်းမိသားစုအိမ်ကိုနေ့တိုင်းသွားကြည့်လေ့ရှိသည်။

"ဝိုး၊ အရမ်းမွှေးတာပဲ!" လာရောက်လည်ပတ်သူတွေက ပန်းရနံ့ကြောင့်ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ကြရသည်။ သူတို့မျက်လုံးတွေက တောက်ပသွားပြီး "အရမ်းမွှေးတာပဲ!"

အဲ့ဒီအချိန်မှာ အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်ရဲ့ဇနီးနဲ့တခြားသူတွေက ခေါက်ဆွဲတွေနဲ့ထွက်လာကြသည်။ ခြံထဲမှာလူငယ်သူစိမ်းတွေကိုမြင်တော့ သူတို့က ရက်ရောစွာ "ခေါက်ဆွဲတွေရောက်ပြီ။ လူငယ်လေးတို့၊ မင်းတို့လက်ဆေးပြီး ခေါက်ဆွဲစားလို့ရပြီ။"

ရှောင်လင်းယွီက ရေတွင်းကိုညွှန်ပြပြီး "အဲ့ဒီမှာရေကန်တစ်ခုရှိတယ်။ မင်းတို့အဲ့ဒီမှာလက်ဆေးလို့ရတယ်။"

သူမပြောပြီးတာနဲ့ လူတိုင်းက အဲ့ဒီကို တွန်းထိုးပြီး အမြန်သွားကြတော့သည်။

တစ်ယောက်က စားပွဲပေါ်ကခေါက်ဆွဲတွေကိုမြင်ပြီး တံတွေးမျိုချလိုက်ကာ "ငါအရင်ဆုံးစားတော့မယ်။ နောက်ကျမှလက်ဆေးမယ်!"

သူ့ဘေးကသူ့အဖော်က ချက်ချင်းမထီမဲ့မြင်ပြုစွာ "ဒါဆိုရင်တော့ မင်း နောက်ရက်တွေဆက်တိုက် အလှောင်ခံရတော့မယ်!"

ပြောတဲ့လူ၊ "..."

ဒီခရီးသွားတွေက မနက်နဲ့နေ့လည်မှာပေါင်မုန့်နဲ့ဘီစကွတ်တချို့ပဲစားခဲ့ကြကာ တစ်နေ့လုံးရှုခင်းကြည့်ပြီးနောက်မှာ သူတို့ဗိုက်ဆာနေကြလေပြီ။

စားပွဲပေါ်ကကြက်ဥကြော်နဲ့ခရမ်းချဉ်သီးခေါက်ဆွဲကိုမြင်တော့ သူတို့တံတွေးယိုကျလာကြသည်။ လာရောက်လည်ပတ်သူတွေက ခေါက်ဆွဲတွေကိုသူတို့မျက်လုံးတွေနဲ့ခံစားကြသည်။

ကြက်ဥကြော်နှစ်လုံးကို နှစ်ဖက်လုံးကြော်ထားကာ ရွှေဝါရောင်သမ်းနေသည်။ ဟင်းချိုကိုတော့ ခရမ်းချဉ်သီးဖြင့်ချက်ထားပြီး နီနီရဲရဲနှင့်လတ်ဆတ်မှုကို သိသာစေသည်။ ပျော့ပြောင်းနူးညံ့သည့် ခရမ်းချဉ်သီးခြောက်လုံးကိုတော့ ကြက်ဥကြော်များဘေးတွင်ချထားကာ အပေါ်ကနေပြီး ကြက်သွန်မြိတ်တချို့ကိုလည်း ဖြူးထားသေးသည်။

ဒါက သာမန်အိမ်ချက်ခရမ်းချဉ်သီးကြက်ဥခေါက်ဆွဲပန်းကန်တစ်လုံးလိုပုံပေါက်ပေမဲ့ ပိုအရေးကြီးတာက သူတို့နှာခေါင်းဝကိုတိုက်ခတ်လာတဲ့အနံ့က သူတို့အစားအသောက်စားချင်စိတ်ကိုတိုးပွားစေသည်။

"ဒီအနံ့က နတ်ပြည်ရောက်နေတဲ့အတိုင်းပဲပဲ!" သူတို့အမြန်လက်ဆေးလိုက်ကြသည်။

"ငို... အရမ်းအရသာရှိတာပဲ!" တစ်ယောက်က ဟင်းချိုတစ်ငုံသောက်လိုက်ပေမဲ့ ဘာကြောင့်လဲမသိ၊ သူငိုချင်လာသည်။ အိမ်ကိုလွမ်းတာပဲ။

"တကယ်အရသာရှိတာပဲ!"

တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စစားကြတော့သည်။

"ငါဒီလောက်အရသာရှိတဲ့ခေါက်ဆွဲမျိုးတစ်ခါမှမစားဖူးဘူး။"

"ငါဒီလောက်အရသာရှိတဲ့ကြက်ဥကြော်မျိုး တစ်ခါမှမစားဖူးဘူး!"

"ပြီးတော့ ငါဒီလောက်အရသာရှိတဲ့ခရမ်းချဉ်သီးမျိုး တစ်ခါမှမစားဖူးဘူး!"

"ဘာလို့ ငါဒီခေါက်ဆွဲတွေစားရင်း ငိုချင်နေရတာလဲ။"

"ငါလည်းအဲ့လိုပဲခံစားရတယ်။ ဒါက ငါ့ကိုအိမ်နဲ့ငါ့မိဘတွေကိုသတိရစေတယ်။"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါလည်းပဲ! ငိုချင်တယ်... ဒီခေါက်ဆွဲတွေက ဘယ်လိုလုပ်ဒီလောက်အရသာရှိနေရတာလဲ။"

…

ရှောင်လင်းယွီ၊ အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်ရဲ့ဇနီးနဲ့တခြားရှောင်မိသားစုဝင်များ၊ "..."

ဘာလို့ဒီလူငယ်တွေ ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန်နဲ့ငိုနေကြရတာလဲ။

ရှောင်မိသားစုက အမေရှောင်ရဲ့ချက်ပြုတ်မှုနဲ့အကျွမ်းတဝင်ရှိနေတော့ သူတို့က အဲ့ဒီခရီးသွားတွေရဲ့ခံစားချက်တွေကိုသဘာဝကျကျနားမလည်နိုင်ပေ။

အမေရှောင်က သူမချက်ပြုတ်မှုမှာသူမရဲ့အချစ်ကိုအမြဲတမ်းထည့်သွင်းလေ့ရှိသည်။ လူအမျိုးမျိုးက စားပြီးတဲ့အခါ မတူညီတဲ့တုံ့ပြန်မှုတွေရကြလိမ့်မည်။

တချို့လူတွေက နွေးထွေးမှုကိုခံစားရသည်၊ တချို့လူတွေက ပျော်ရွှင်မှုကိုခံစားရသည်... ဒီလာရောက်လည်ပတ်သူတွေအတွက်တော့ ဒါက သူတို့ရဲ့လွမ်းဆွတ်တဲ့ခံစားချက်တွေကိုနှိုးဆွပေးခဲ့သည်။

သူတို့အရမ်းအတ္တကြီးခဲ့ကြသည်။ ဒီခရီးတွေသွားဖို့ သူတို့အိမ်မှာအသက်ကြီးတဲ့မိဘတွေကိုထားခဲ့ကြသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဒီကျောပိုးအိတ်လွယ်ခရီးစဉ်တွေက တစ်နှစ်လောက် ဒါမှမဟုတ်ပိုကြာလေ့ရှိသည်။ သူတို့မိဘတွေက သူတို့အတွက်စိတ်ပူပြီးနေမထိထိုင်မသာဖြစ်နေမှာပဲ။ သူတို့နေ့တိုင်းအိမ်ကိုဖုန်းဆက်နိုင်ပေမဲ့ တစ်ရက်မေ့သွားရင် သူတို့မိသားစုတွေက ထိတ်လန့်သွားမှာပဲ။

ကျောပိုးအိတ်လွယ်ခရီးသွားတွေက ဒီအရာတွေကိုစဉ်းစားမိပြီး ခေါက်ဆွဲစားရင်းငိုကြွေးကြသည်။

အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်ရဲ့ဇနီးက ဒါကိုမြင်တော့ ကူကယ်ရာမဲ့စွာခေါင်းခါပြီး "ဖြည်းဖြည်းစားကြ။ ဇလုံထဲမှာနည်းနည်းကျန်သေးတယ်။ မင်းတို့စားချင်သလောက်စားလို့ရတယ်။"

အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်ရဲ့ဇနီးက ခေါက်ဆွဲဇလုံကြီးတစ်လုံးကိုကျောက်စားပွဲပေါ်မှာချထားလိုက်သည်။

တချို့လူတွေက စားချင်သောက်ချင်စိတ်စိတ်နည်းကြသည်။ အစားအသောက်က ဘယ်လောက်အရသာရှိရှိ သူတို့ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန်စားပြီးရင်ဗိုက်ပြည့်သွားကြလိမ့်မည်။

တချို့လူတွေက အစားအသောက်စားချင်စိတ်ပိုကြီးသည်။ ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန်စားပြီးနောက်မှာ သူတို့ဗိုက်မပြည့်သေးဘူးလို့ခံစားရတော့ သူတို့သဘာဝကျကျနောက်တစ်ပန်းကန်သွားယူကြသည်။

ယဲ့ဖေးဖေးက ပန်းကန်ထဲကခေါက်ဆွဲကိုစားပြီး မနေနိုင်ဘဲ "ဘော့စ်ရှောင်၊ ဒီခေါက်ဆွဲတွေကိုဘယ်သူလုပ်တာလဲ။ တကယ်အရသာရှိတယ်။"

ရှောင်လင်းယွီကလည်း ခေါက်ဆွဲစားနေခြင်းပင်။ သူမပြုံးပြီး "ကျွန်မအမေ ချက်တာလေ။ အရသာရှိတယ်လို့ထင်ရင် များများသာထည့်စား။"

"ခင်ဗျားအမေ?" လူတွေအများကြီးက အံ့ဩသွားကြသည်။ သူတို့က ရှောင်လင်းယွီက အရမ်းချမ်းသာတယ်ဆိုတာသိတယ်။ သူမက စားဖိုမှူးတစ်ယောက်ငှားဖို့လုံလောက်အောင်ချမ်းသာလောက်တယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့က ခေါက်ဆွဲချက်တဲ့လူက ဘော့စ်ရှောင်ရဲ့အမေဖြစ်မယ်လို့မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။

ရှောင်လင်းယွီက မျက်ခုံးပင့်ပြီး ပြုံးလျက်နဲ့ "ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်မအမေရဲ့ဟင်းချက်လက်ရ,က အရမ်းကောင်းတယ်။ သူ့ရဲ့အစားအစာကိုစားဖူးတဲ့လူတိုင်းဆီက ချီးကျူးမှုတွေရတယ်။"

လူတိုင်းက နားလည်သွားသလိုခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန်စားပြီးနောက်မှာ သူမအိမ်ထဲပြန်ဝင်သွားသည်။

သူမပြန်ထွက်လာတော့ သူမလက်မောင်းထဲမှာ ဖြူဖြူတုတ်တုတ်ကလေးတစ်ယောက်ကို ချီလာခဲ့သည်။

"ဝိုး၊ ဒီကလေးက အရမ်းလှပြီးချစ်စရာကောင်းတာပဲ!" သူတို့ကလေးကိုမြင်တော့ အမျိုးသမီးခရီးသွားတွေရဲ့မျက်လုံးတွေက ချက်ချင်းစိတ်လှုပ်ရှားမှုနဲ့တောက်ပသွားကြသည်။

"ဒီကလေးက ဖြူပြီးဝတုတ်နေတာပဲ၊ အရမ်းလှတာပဲ!" တစ်ယောက်က ရှေ့တိုးလာပြီး ကလေးရဲ့ပါးကိုဆွဲညှစ်ချင်နေသည်။

ကလေးက တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ဆီကိုလက်သည်းတွေနဲ့လှမ်းလာတာကိုမြင်တော့ ချက်ချင်းခေါင်းလှည့်ပြီး သူ့ကိုတိုက်ခိုက်ချင်နေတဲ့လူဆီကိုသူ့ခေါင်းနောက်ကိုသာ လှည့်ပြလိုက်သည်။

ယဲ့ဖေးဖေးက လက်မြှောက်ပြီး ပြုံးလျက်နဲ့ "ဒီကလေးက အရမ်းဉာဏ်ကောင်းတာပဲ။ ဘော့စ်ရှောင်၊ ကလေးအသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ။"

ရှောင်လင်းယွီက ကလေးကိုချီပြီး စားပွဲရှေ့မှာထိုင်ချလိုက်သည်။ သူမရှေ့မှာလည်း ခေါက်ဆွဲပန်းကန်တစ်လုံးရှိနေပေမဲ့ ဒါက ကလေးစားဖို့ပန်းကန်သေးသေးလေးပဲ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှောင်ထုန်က ငယ်လွန်းသေးတော့ သူ့အစားအစာကိုသီးသန့်လုပ်ပေးရသည်။

"ခြောက်လ!" ရှောင်လင်းယွီက ကလေးကိုချီပြီး သူမကိုယ်နေဟန်ထားကိုချိန်ညှိလိုက်သည်။ သူမခေါက်ဆွဲတွေကိုချေမွလိုက်သည်။ ပြီးနောက် "ဒီကလေးက သူစိမ်းတွေကိုနည်းနည်းခုခံတယ်။"

"သူက ခြောက်လပဲရှိသေးပြီး လူတွေကိုခွဲခြားတတ်နေပြီ။ သူက အရမ်းဉာဏ်ကောင်းတာပဲ။" တစ်ယောက်က ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။

ခြောက်လအရွယ်မှာ ကလေးတချို့က နားထောင်နိုင်ပေမဲ့ စကားလုံးတွေကိုနားလည်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှောင်ထုန်က သူ့ကိုယ်သူဖော်ပြရာမှာအရမ်းကောင်းသည်။

ကလေးက သူ့ရှေ့ကချေထားတဲ့ခေါက်ဆွဲကိုမြင်တော့ သူ့အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားပေမဲ့ အမြန်ပြန်ပုံမှန်ဖြစ်သွားသည်။

သူက ဒီ ချေထားတဲ့ခေါက်ဆွဲတွေကို လုံးဝမစားချင်ဘူး။

တကယ်တော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံနဲ့ဆိုရင် သူက သာမန်လူကြီးအစားအစာကိုစားဖို့ပြဿနာမရှိပေ။ သို့ပေမယ့် သူက ခြောက်လသားအရွယ်ကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး စည်းမျဉ်းတွေကိုလိုက်နာရသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ရှောင်ထုန်ကို ခေါက်ဆွဲတစ်ဇွန်းခွံ့ပြီး ပြုံးလျက်နဲ့ "ထုန်ထုန်၊ အဘွားရဲ့ခေါက်ဆွဲက အရသာရှိလား။"

ရှောင်ထုန်က ချက်ချင်းနားလည်သွားပြီး သူကြိုက်တယ်ဆိုတာကိုဖော်ပြလိုက်သည်။ "ယာ... ယာ..." သူက တီးတိုးပြောပြီး လက်တွေနဲ့ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး "ထုန်ထုန်က အဘွားရဲ့ခေါက်ဆွဲကိုကြိုက်တယ်ဆိုတော့ ထုန်ထုန်က ဒီတစ်ပန်းကန်ကို အကုန်စားရမယ်နော်။"

ရှောင်ထုန်က ထပ်ပြီးသဘောတူလိုက်သည်။

လာရောက်လည်ပတ်သူများ "ဝိုး၊ ကလေးက တကယ်ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ!"

***