ကျွန်တော်တို့ရွာက တကယ်ကို ဆင်းရဲခဲ့တာပါ

ယဲ့ဖေးဖေး၊ အန်းရှောင်ဟွေနှင့် တခြားသူများသည် ထိုနေရာ၏ သဘာဝအလှတရားများကြောင့် စိတ်ညှို့ခံလိုက်ရသလို ဖြစ်သွားကြသည်။ တောင်တွေ၊ မြစ်ချောင်းတွေ၊ မြက်ပင်တွေနဲ့ ကျောက်တုံးလေးတွေကအစ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက အထူးဖန်တီးထားသလို အသက်ဝင်လှပနေသည်။

"ဒီနေရာက ရှုခင်းတွေက တကယ်ကို လှလွန်းတယ်" ဟု ယဲ့ဖေးဖေးက ချီးကျူးလိုက်သည်။ "လူတွေ ပြုပြင်ထားတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ သဘာဝတရားက အထူးထုဆစ်ပုံဖော်ထားတာပဲ။ ကျွန်မ ကျောပိုးအိတ်လွယ်ခရီးသွားဖြစ်လာကတည်းက မြင်ဖူးသမျှထဲမှာ ဒီရှုခင်းက အလှဆုံးပဲ။"

"ဒီနေရာက တကယ့်ကို နတ်ဘုံနတ်နန်းလေးလိုပဲ" လီကျန့်ကလည်း အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေရာက ခရီးသွားလုပ်ငန်းနေရာတစ်ခုအဖြစ် ဖော်ဆောင်ဖို့ သဘာဝအရ အားသာချက်တွေ ရှိနေတာပဲ။ ဘာလို့ ဘယ်သူမှ မတွေ့ခဲ့ကြတာလဲ" ဟု ကျောပိုးအိတ်လွယ်ခရီးသွားတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က "ကျွန်တော်တို့ရွာက အရင်တုန်းက အရမ်းဆင်းရဲတဲ့ရွာတစ်ရွာပါ…" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ့စကားမဆုံးခင်မှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်းမေးလိုက်သည်။ "ဟားဟား၊ ကောင်လေး... အရင်ကဆိုပေမယ့် ဘယ်လောက်တောင် ဆင်းရဲနိုင်မှာမို့လို့လဲ။ တို့တွေ ရွာထဲဝင်လာကတည်းက ဆင်းရဲတဲ့အရိပ်အယောင်တောင် မတွေ့မိပါဘူး။"

သူတို့မသိသည့်အချက်မှာ လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထောင်ယွမ်ရွာသည် ကမ္ဘာမြေကြီးတစ်ခုလုံး ပြောင်းပြန်လန်သွားသလို ပြောင်းလဲမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ဆိုခြင်းပင်။ အိမ်ရာအနေအထားအရဆိုလျှင် ရွာသားအများအပြားမှာ အိမ်အသစ်များဆောက်လုပ်ခဲ့ပြီး ယခင်က စုတ်ချာသောတဲအိမ်များကို ဖြိုဖျက်ခဲ့ကြသည်။ တောင်များကို ငှားရမ်းလိုက်သည့်အခါ ရွာသားများက သူတို့၏ ဝေစုကို မျှမျှတတ ရရှိခဲ့ကြရာ အိမ်အသစ်များဆောက်ရန်အတွက် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေခဲ့သည်။

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က အလွန်တည်ကြည်သောအမူအရာဖြင့် "ခင်ဗျားတို့ မသိလောက်ဘူး။ အရင်က ထောင်ယွမ်ရွာဆိုတာ ရှီးယင်ခရိုင်တစ်ခုလုံးမှာ အဆင်းရဲဆုံးရွာပဲ။"

"တခြားရွာတွေမှာ လျှပ်စစ်မီးရနေတာ ဆယ်စုနှစ်ချီနေပြီ။ ကျွန်တော်တို့ရွာကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်အနည်းငယ်လောက်ကမှ မီးရတာ။

ကျွန်တော်တို့ရွာက အရမ်းဆင်းရဲတော့ ဘယ်မိန်းကလေးမှ ဒီကိုအိမ်ထောင်မပြုချင်ကြဘူး။ အဲ့ဒီအကျိုးဆက်ကြောင့် ရွာမှာ လူပျိုကြီးတွေ အများကြီးရှိနေတာပေါ့။"

ခရီးသွားများမှာ ရှောင်ရှောင်းဟွေ့၏စကားကို သိပ်မယုံချင်ကြသေးပေ။

"ရွာက အရမ်းဆင်းရဲတော့ ဒီကိုဘယ်သူမှ မလာချင်ကြဘူး။ အဲ့ဒီအပေါ်မှာ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးကလည်း ခက်ခဲတော့ ကျွန်တော်တို့ရွာရဲ့အလှကို ဘယ်သူမှ သတိမထားမိခဲ့ကြဘူးပေါ့" ဟု ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က နိဂုံးချုပ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အခုကြည့်ရတာ ရွာက မဆင်းရဲတော့သလိုပဲ" ယဲ့ဖေးဖေးက နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။ သူမသည် ချမ်းသာသောမိသားစုမှ ပေါက်ဖွားလာသော်လည်း ကျောပိုးအိတ်လွယ်ခရီးသွားဘဝတွင် ကျေးလက်ဒေသအမျိုးမျိုး၏ ဘဝကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ဤရွာမှ ရွာသားများ၏ဘဝမှာ သူမအရင်က သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့သော ရွာများထက် များစွာသာလွန်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ အတော်အသင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်ပြီး သူတို့မြင်ခဲ့ရသော အိမ်အားလုံးမှာ အသစ်စက်စက် ဆောက်ထားသည်များ ဖြစ်နေသည်။

ထိုသို့အမေးခံရသောအခါ ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က ချက်ချင်းပင် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် "ဒါကတော့ ကျွန်တော့်အစ်မကြောင့်ပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့အစ်မ?" အန်းရှောင်ဟွေက အနည်းငယ် နားမလည်ဖြစ်သွားသည်။

"ကျွန်တော့်အစ်မက ဘော့စ်ရှောင်လေ" ဟု ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က ဂုဏ်ယူစွာပြောသည်။ "ကျွန်တော့်အစ်မ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းအောင်တုန်းကဆို ကျွန်တော်တို့ခရိုင်ရဲ့ ဝိဇ္ဇာဘာသာတွဲမှာ အမှတ်အများဆုံးရတဲ့သူပဲ။ နာမည်ကြီးတက္ကသိုလ်တစ်ခုကို တက်ခွင့်ရခဲ့တာ။"

"တက္ကသိုလ်ကဘွဲ့ရပြီးတော့ သူက မြို့ကြီးတစ်မြို့က ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုမှာ နှစ်အနည်းငယ် အလုပ်လုပ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ကိစ္စတချို့ဖြစ်လာတော့ သူက ရွာကိုတန်းပြန်လာပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ စိုက်ပျိုးရောင်းချခဲ့တယ်။"

"သူက ဟင်းသီးဟင်းရွက်ရောင်းရင်းနဲ့ နာမည်ကြီးလာတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ရွာက အများပိုင်တောင်ခြောက်လုံးကို ကန်ထရိုက်စာချုပ်နဲ့ ငှားလိုက်တယ်။ အဲ့ဒါတွေက ခင်ဗျားတို့ ပန်းတွေသွားကြည့်ခဲ့တဲ့ တောင်တွေပဲ။ အဲ့တောင်ကုန်းခြောက်လုံးက ဧရိယာအားဖြင့် မူတစ်သောင်းကျော်တယ်။"

"ဒါဆို မင်းအစ်မက အဲ့ဒါတွေကို ငှားဖို့ ဘယ်လောက်သုံးခဲ့ရလဲ" လီကျားက စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။ သူ၏မိသားစုမှာ မွေးမြူရေးခြံလုပ်ငန်းတစ်ခု လုပ်ကိုင်သောကြောင့် ထိုမြေများအတွက် ငှားရမ်းခမှာ မနည်းလှကြောင်း သူကောင်းကောင်းသိသည်။ တောင်များမှာ မူတစ်သောင်းကျော်ရှိပါက ငှားရမ်းခမှာ အနည်းဆုံး ယွမ်သန်းအနည်းငယ်ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က ခေါင်းလေးစောင်းကာ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် "ငှားရမ်းခ စာချုပ်အရဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်အစ်မက ရွာသားတွေကို တစ်မူကို တစ်နှစ် ယွမ် ၂၀၀ ပေးရပြီး သုံးနှစ်တစ်ကြိမ် ငှားရမ်းခ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးပေးရတယ်။ ပထမဆုံးအကြိမ်ပေးတဲ့ငှားရမ်းခက ယွမ်ငါးသန်းကျော်တယ်။ အဲ့ဒီငှားရမ်းခကို ရွာသားတွေခွဲဝေယူပြီးတဲ့နောက် အိမ်ထောင်စုတစ်စုကို သောင်းဂဏန်းလောက်ရကြတယ်။ အဲ့ဒီပိုက်ဆံတွေနဲ့ သူတို့က အိမ်အသစ်တွေဆောက်နိုင်၊ အိမ်ထောင်ပြုနိုင်ကြတာပေါ့။ အရင်ကဆို ကျွန်တော်တို့ရွာက လူပျိုကြီးတွေက ရွေးစရာမရှိမှ အဖတ်လုပ်ခံရတာ၊ အခုတော့ လုံးဝပြောင်းပြန်ပဲ။"

ခရီးသွားများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ဪ…" သူတို့အများစုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ "မင်းအစ်မက တကယ်ချမ်းသာတာပဲ။"

ယွမ်ငါးသန်းဆိုသည်မှာ အလွယ်တကူ ထုတ်သုံးနိုင်သော ပမာဏမဟုတ်ပေ။

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က ပြုံးကာ "သိပ်တော့လည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်ကြားတာတော့ ကျွန်တော့်အစ်မတို့က အဲ့ဒီပိုက်ဆံကို ဘဏ်ကနေ ချေးထားတာတဲ့။ နှစ်နှစ်အတွင်း ပြန်ဆပ်ရမယ်လို့ ပြောကြတယ်" ဟု ဆိုသည်။

"ဟားဟား၊ မင်းက ကလေးလေးဖြစ်ပြီးတော့ ဘဏ်ချေးငွေအကြောင်းတွေတောင် သိတာလား" အန်းရှောင်ဟွေက ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"သိတာပေါ့" ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က တည်ကြည်စွာပြောသည်။ "တကယ်တော့ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရွာက လူကြီးလူငယ်မရွေး ဘဏ်ချေးငွေအကြောင်းကို သိကြတယ်။ ရွာသားတချို့ဆို ကျေးလက်ဒေသချေးငွေသမဂ္ဂကနေ ချေးငွေတွေ သွားယူကြသေးတယ်။"

အားလုံးမှာ ပြောစရာစကားမရှိတော့ပေ။ ဤရွာမှ ရွာသားများမှာ အလွန်ဗဟုသုတကြွယ်ဝလှသည်။

ယဲ့ဖေးဖေးက "မောင်လေး…"

"အစ်မချောလေး၊ ကျွန်တော့်နာမည် မောင်လေးမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်က ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ပါ။ ကျွန်တော့်ကို ရှောင်းဟွေ့လို့ပဲ ခေါ်နိုင်ပါတယ်" ဟု ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က လေးနက်တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ မောင်လေးရှောင်းဟွေ့" ယဲ့ဖေးဖေးက ပြုံးကာ "မင်းအစ်မက အရမ်းချမ်းသာတာဆိုတော့ ထောင်ယွမ်ရွာကို ခရီးသွားလုပ်ငန်းနေရာတစ်ခုအဖြစ် သူကိုယ်တိုင် ဖော်ဆောင်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်ပါတယ်။ ထောင်ယွမ်ရွာက အရမ်းလှတာပဲ။ ဒီအလှတရားတွေကို အလဟဿမဖြစ်စေသင့်ဘူးလေ။ လူအများကြီးလာပြီး ခံစားကြည့်ရှုနိုင်အောင် လုပ်ရမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

အားလုံးမှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားကြသည်။ ထိုအဖြေမှာ အလွန်ခမ်းနားလှသည်။

သို့သော် ခရီးသွားများမှာ အံ့ဩနေကြဆဲဖြစ်သည်။

"ရှောင်းဟွေ့၊ မင်းအစ်မက ခရီးသွားလုပ်ငန်းဖွံ့ဖြိုးရေးနဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအတွက် ပိုက်ဆံဘယ်လောက်လိုလဲဆိုတာ သိရဲ့လား" လီကျန့်က စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။

ခရီးသွားလုပ်ငန်းကို ဖော်ဆောင်ခြင်းသည် လှပသောရှုခင်းများကို လူများလာရောက်ကြည့်ရှုရန် ဖန်တီးပေးရုံမျှနှင့် မပြီးပေ။ ၎င်းသည် ကြီးမားသောစီမံကိန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး အဆောက်အအုံများစွာကို တပ်ဆင်ရန် လိုအပ်သည်။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအတွက် ငွေကြေးမှာ သန်းအနည်းငယ်မျှဖြင့် ဖြေရှင်း၍မရပေ။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုစရိတ်မှာ အနည်းဆုံး ယွမ်သန်းဆယ်ဂဏန်းရှိမည်ဖြစ်ပြီး ခရီးသွားနေရာ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအဆင့်ပေါ်တွင်လည်း မူတည်သည်။ နေရာကြီးမားပါက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုစရိတ်မှာ ယွမ်သန်း ၁၀၀ ကျော်အထိ ရှိနိုင်သည်။

ဟုတ်သည်၊ အကယ်၍ လုပ်ငန်းကောင်းမွန်စွာ အောင်မြင်ခဲ့ပါက ပြန်လည်ရရှိမည့်အကျိုးအမြတ်မှာ အလွန်မြင့်မားမည်ဖြစ်သည်။

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က ခေါင်းခါကာ "အဲ့ဒါတော့ ကျွန်တော်မသိဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။ သူလိုကလေးတစ်ယောက်က ထိုကိစ္စများကို ဘယ်လိုသိနိုင်မည်နည်း။

ထို့နောက် ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က နားမလည်စွာဖြင့် "အစ်ကို၊ ပိုက်ဆံဘယ်လောက်ကုန်မှာမို့လို့လဲ" ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။ ဘယ်လောက်ပမာဏပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ယောက်ဖက တတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူ့ယောက်ဖမှာ သတိမေ့နေဆဲဖြစ်သော်လည်း အဘိုးကုန်းက သူ့အစ်မကို သေချာပေါက် ကူညီပံ့ပိုးပေးလိမ့်မည်။

လီကျန့်မှာ ခဏတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် "အနည်းဆုံးတော့ ယွမ်ဆယ်သန်းကျော်လောက် ကုန်ကျနိုင်တယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က ခေါင်းတစ်ချက်သာညိတ်လိုက်ပြီး "ဪ" ဟုသာ တုံ့ပြန်ကာ ထပ်မမေးတော့ပေ။

အားလုံးမှာ ကြောင်ငေးသွားကြသည်။ ဒီကောင်လေးက ဒီငွေပမာဏကိုကြားပြီး မအံ့ဩဘူးလား။

အကယ်၍ ထိုလူများသာ ဘော့စ်ရှောင်သည် ယွမ်သန်းရာပေါင်းများစွာတန်သော မင်္ဂလာဝတ်စုံဖြင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်ကို သိသွားပါက သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြမည်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှောင်ရှောင်းဟွေ့မှာ ရှောင်မိသားစုဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝသောမြင်ကွင်းများကို များစွာမြင်တွေ့ဖူးသူဖြစ်ရာ ယွမ်ဆယ်သန်းဟူသော ငွေပမာဏလေးဖြင့် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

***