နွားကျောင်းသားလေး 👦🐂

သစ်ပင်တောင်တန်းတစ်ခုလုံးကို ရှောင်လင်းယွီက ပိုင်ဆိုင်တယ်လို့ အဖွဲ့ကကြားတော့ လန့်သွားကြသည်။

"ဝိုး၊ ငါတို့က ချမ်းသာပြီးလှပတဲ့သူဌေးမတစ်ယောက်နဲ့တွေ့နေတာပဲ။"

"မက်မွန်ပန်းအလှပဂေး... အဲ၊ ဘော့စ်ရှောင်၊ ကျွန်တော်မေးပါရစေ၊ မက်မွန်ပင်တွေနဲ့သစ်တော်ပင်တွေစိုက်တာကလွဲလို့ တောင်ပေါ်မှာ ဘာတွေစိုက်ထားသေးလဲ။"

ရှောင်လင်းယွီက မိတ်ဆက်ပေးသည် "အများကြီးပဲ။ ဥပမာ၊ လိမ္မော်၊ ကျွဲကော၊ ဆီးသီး၊ တည်သီး စသဖြင့်ပေါ့။ အခြေခံအားဖြင့်တော့ ကျွန်မဒီမှာအသီးအနှံအားလုံးစိုက်ထားတယ်။

"ပြီးတော့ ရာသီဥတုကြောင့် မြောက်ပိုင်းမှာပဲတွေ့ရလေ့ရှိတဲ့ ပန်းသီး၊ သစ်တော်၊ ဟော်သွန်းစတဲ့အသီးအနှံတချို့ကိုလည်း သိပ္ပံနည်းကျကျွမ်းကျင်မှုတွေသုံးပြီး အထူးစိုက်ပျိုးထားတယ်။ ရှင်တို့နောက်ကျမှတောင်ပေါ်တက်ရင် ကြည့်လို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့..."

ဒီအထိပြောပြီးတော့ ရှောင်လင်းယွီက ခဏရပ်လိုက်ပြီး အရမ်းအလေးအနက်ထားပြီး "ဒီနေရာက သစ်သီးခြံ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ရည်မှန်းချက်က သစ်သီးပင်တွေစိုက်ဖို့ပဲ။ ပြီးတော့ သစ်သီးပင်တွေအောက်မှာ တခြားသီးနှံတချို့လည်းစိုက်ထားတယ်။ ရှင်တို့တောင်ပေါ်တက်တဲ့အခါ သတိထားကြဖို့မျှော်လင့်ပါတယ်။

"တစ်ယောက်ယောက်က သစ်ကိုင်းတွေခါတာ၊ ခြေအောက်ကသီးနှံတွေနင်းခြေတာကို ကျွန်မသိခဲ့ရင်တော့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်မ ရှင်တို့ကိုထွက်သွားခိုင်းရုံပဲတတ်နိုင်ပြီး သူတို့ကိုလျော်ကြေးပေးခိုင်းရလိမ့်မယ်!" သူမက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောရမည်။ မဟုတ်ရင် ဒီလူတွေက သူတို့သဘောနဲ့သူတို့လာပြီးသွားနေရင် ခြံထဲကအရာအားလုံးကိုဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။

"နောက်ပြီး ကျွန်မတောင်တန်းတွေမှာ စောင့်ကြည့်ကင်မရာတွေ နေရာအနှံ့ရှိတယ်!" ရှောင်လင်းယွီက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဟာ..." ဒီခရီးသွားတွေက ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကိုမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပုံရသည်။

ခရီးသွားနေရာတိုင်းမှာ ကင်မရာတွေရှိသည်။ သူတို့ရဲ့အဓိကရည်ရွယ်ချက်က ခရီးသွားတွေရဲ့လုံခြုံရေးကိုသေချာစေဖို့ပဲ။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ကိုအံ့ဩစေတာက ဒါက ပုဂ္ဂလိကကန်ထရိုက်ယူထားတဲ့တောင်ကုန်းခြံတစ်ခုပဲ။ ဒါက ခရီးသွားနေရာတစ်ခုအဖြစ်မဖွံ့ဖြိုးသေးဘဲ စောင့်ကြည့်ကင်မရာတွေနေရာအနှံ့ရှိနေပြီ။

ဒီခရီးသွားတွေမသိတာက သူတို့ထောင်ယွမ်ရွာထဲဝင်လာကတည်းက ကင်မရာထဲမှာရှိနေပြီးသားဆိုတာပဲ။ ဒါပေါ့၊ ရှောင်လင်းယွီက အကြောင်းမရှိဘဲကင်မရာတွေကိုစစ်ဆေးနေမှာမဟုတ်ပါဘူး။

…

ရှောင်လင်းယွီက ဒီလူတွေကိုတောင်ပေါ်ခေါ်သွားပေမဲ့ သူတို့ဝင်သွားတာနဲ့ ချက်ချင်းကေဘယ်လ်ကားစင်္ကြံတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

တစ်ယောက်က စင်္ကြံကိုညွှန်ပြပြီး စပ်စုစွာနဲ့ "ဘော့စ်ရှောင်၊ အဲ့ဒါ... အဲ့ဒါက ကေဘယ်လ်ကားလား။"

ရှောင်လင်းယွီက ကေဘယ်လ်ကားကိုမြင်တော့ မှင်တက်သွားသည်။ သူမကိုယ်ဝန်ဆောင်တုန်းကတောင်ပေါ်တက်ရတာအဆင်မပြေလို့ ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမအတွက်ဆောက်ပေးခဲ့တာကို သူမသတိရလိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ သူမမွေးပြီးနောက်မှာ ရှောင်လင်းယွီက အမြဲတမ်းလမ်းလျှောက်ပြီးတောင်ပေါ်တက်ဖို့ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမက ကေဘယ်လ်ကားကိုမြင်တိုင်း ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့အတူရှိခဲ့တဲ့အမှတ်တရတွေကိုပြန်သတိရလို့ပဲ။ သူမအများစုကိုမေ့သွားပြီလို့ထင်ခဲ့ပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်မှာ သူတို့အားလုံးပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဘော့စ်ရှောင်၊ ဘော့စ်ရှောင်..." လူငယ်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ယဲ့ဖေးဖေးက ရှောင်လင်းယွီကိုခေါ်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက သတိပြန်ဝင်လာပြီး ယဲ့ဖေးဖေးကိုရှုပ်ထွေးစွာနဲ့ကြည့်လိုက်သည် "ဟုတ်ကဲ့?"

ယဲ့ဖေးဖေးက "ဘော့စ်ရှောင်၊ ကျွန်မတို့မေးချင်တာက ကေဘယ်လ်ကားက ဘယ်ကိုသွားတာလဲ။ ကျွန်မတို့ကေဘယ်လ်ကားစီးလို့ရမလား။"

ရှောင်လင်းယွီက "ကေဘယ်လ်ကားက တောင်တစ်ဝက်လောက်ကိုသွားတာ။" ဘာလို့လဲဆိုတော့ သစ်သီးပင်အများစုက တောင်တစ်ဝက်လောက်မှာစိုက်ထားလို့ပဲ။

"ဒါပေမဲ့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ရှင်တို့ကေဘယ်လ်ကားမစီးနိုင်ဘူး။" ရှောင်လင်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ အဲ့ဒါက သူမနဲ့ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ပုဂ္ဂလိကအမှတ်တရပဲ။ သူမက တခြားသူတွေပါဝင်ပတ်သက်တာကိုမလိုချင်ဘူး။

"ဘာလို့လဲ။" ယဲ့ဖေးဖေးက မကျေမနပ်မေးလိုက်သည်။ ဒီမှာနေရာအနှံ့ပန်းတွေပွင့်နေသည်။ ကေဘယ်လ်ကားစီးရင် လှပတဲ့ရှုခင်းက လေထဲကနေပိုပြီးအံ့ဩစရာကောင်းနေမှာပဲ။

ရှောင်လင်းယွီက အလေးအနက်ထားပြီး "ကျွန်မကိုယ်ဝန်ဆောင်တုန်းက တစ်ယောက်ယောက်က ကေဘယ်လ်ကားကိုဆောက်ပေးခဲ့တာ။ ဒါက ကျွန်မရဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအမှတ်တရနဲ့သက်ဆိုင်နေလို့ ကျွန်မအများပြည်သူကိုဖွင့်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။"

"ကောင်းပါပြီ။" ယဲ့ဖေးဖေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူဌေးမက ကေဘယ်လ်ကားကိုဖွင့်ပေးဖို့ဆန္ဒမရှိတာကိုမြင်တော့ သူမထပ်ပြီးအတင်းအကျပ်မလုပ်တော့ပေ။

အဖွဲ့က ရှောင်လင်းယွီနောက်လိုက်ပြီးတောင်ပေါ်တက်သွားကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ရှောင်လင်းယွီက သူတို့ကိုသတိထားရမယ့်အရာတချို့ပြောပြခဲ့သည်။

"ကျွန်မနောက်တစ်ခါပြောမယ်။ ရှင်တို့ပန်းတွေကိုကြည့်ပြီးခံစားနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျေးဇူးပြုပြီးဒီကအပင်တွေနဲ့ပန်းတွေကိုကောင်းကောင်းဂရုစိုက်ကြပါ! တစ်ယောက်ယောက်က တမင်သက်သက်ပြဿနာရှာနေတာကိုကျွန်မသိခဲ့ရင်တော့ ကျွန်မယဉ်ကျေးမှာမဟုတ်ဘူး။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါက ကျွန်မတို့လမ်းခွဲမယ့်နေရာပဲ။ ကျွန်တခြားနေရာကိုသွားကြည့်မလို့။ ပန်းတွေကိုခံစားဖို့အချိန်ယူကြပါ။"

ရှောင်လင်းယွီထွက်သွားပြီးနောက်မှာ ခရီးသွားတွေက မျက်နှာနီရဲသွားကြသည်၊ အထူးသဖြင့်ယောက်ျားတွေပေါ့။ သူတို့မျက်လုံးတွေက တောက်ပသွားသည်။

"သေစမ်း၊ ငါဒီလောက်လှတဲ့မိန်းမတစ်ယောက်ကိုမြင်ဖူးတာ ဒါပထမဆုံးပဲ!"

"ငါရောပဲ။ အရင်ကငါမြင်ဖူးတဲ့အလှဆုံးမိန်းမတွေက တီဗီပေါ်ကနာမည်ကြီးမင်းသမီးတွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီနာမည်ကြီးမင်းသမီးတွေရဲ့အလှက ပိုက်ဆံနဲ့တည်ဆောက်ထားတာ။

ဒါပေမဲ့ ဘော့စ်ရှောင်က မတူဘူး။ သူမမိတ်ကပ်တောင်မလိမ်းထားဘူး။ သူမက သဘာဝနဲ့မူရင်းအလှပဲ။"

"ဘော့စ်ရှောင်ရဲ့အသားအရေက အရမ်းဖြူဖွေးနေတာပဲ။ သူမက အရမ်းသိမ်မွေ့ပြီးသလို သန်မာပုံလည်းပေါ်တယ်။ တကယ်ကိုမက်မွန်ပန်းအလှပဂေးပဲ။"

"မက်မွန်ပန်းတွေက လှတယ်၊ အလှပဂေးက ပိုလှတယ်!"

"ဘော့စ်ရှောင်က အနုပညာလောကထဲဝင်ဖို့ဆုံးဖြတ်ခဲ့ရင် သူမင်းသားမင်းသမီးတွေနဲ့မော်ဒယ်တွေကိုအလွယ်တကူကျော်တက်သွားမှာပဲ!"

ရဲ့လျန်က ပြုံးပြီး "ပြောရရင် ငါသူ့ကိုကမ်းလှမ်းသင့်တယ်၊ ငါသူ့ရဲ့မန်နေဂျာဖြစ်လာမယ်! တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ၊ ငါ့ဝမ်းကွဲက အနုပညာကုမ္ပဏီတစ်ခုဖွင့်ထားတယ်။"

"မင်းက အိပ်မက်မက်နေတာပဲ။ ဘော့စ်ရှောင်က တကယ်သရုပ်ဆောင်ချင်ခဲ့ရင် သူအနုပညာလောကထဲကိုအစောကြီးဝင်ခဲ့မှာပေါ့။ ဘာလို့ဒီတောင်ပေါ်ရွာမှာနေမှာလဲ။"

"ဒီကရှုခင်းက လှတယ်၊ ပန်းတွေက လှတယ်၊ လူတွေက ပိုလှတယ်။ ငါတောင်ဒီမှာနေချင်နေပြီ။" ရဲ့လျန်က ရှောင်လင်းယွီထွက်သွားတဲ့ဘက်ကိုကြည့်ရင်းပြောလိုက်သည်။

တစ်ဖက်မှာတော့ အမျိုးသမီးခရီးသွားတွေက ချက်ချင်းပြုံးပြီး "အိပ်မက်မက်မနေနဲ့တော့။

"ဘော့စ်ရှောင်က သူမကိုယ်ဝန်ဆောင်တုန်းက တစ်ယောက်ယောက်က သူမအတွက်ကေဘယ်လ်ကားဆောက်ပေးခဲ့တယ်လို့ပြောတာမကြားဘူးလား။

ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ သူမက အိမ်ထောင်ကျပြီးကလေးတွေနဲ့ရှိနေပြီဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်ပဲ! ဒါ့အပြင် လမ်းတစ်လျှောက်ငါတို့ကြားခဲ့ရတဲ့အရာတွေကိုစဉ်းစားကြည့်။ ဘော့စ်ရှောင်က မြေတွေအများကြီးကန်ထရိုက်ယူထားတယ်၊ သူ့မှာမှတ်ပုံတင်ထားတဲ့ကုမ္ပဏီတစ်ခုရှိတယ်။ သူက ပိုက်ဆံမရှားဘူး။ မင်းက မင်းရဲ့ယောက်ျားဆန်တဲ့ဆွဲဆောင်မှုနဲ့ သူ့ကိုဖျားယောင်းဖို့စီစဉ်နေတာလား။"

"ဘော့စ်ရှောင်က လှတယ်၊ သူမမှာအထင်ကြီးစရာ အရှိန်အဝါတစ်ခုရှိတယ်။ သူမက ရွာကတောင်သူတစ်ယောက်လိုမပေါ်ဘူး။"

"မင်းအဲ့ဒါဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ တောင်သူတွေက သူတို့အလုပ်ကိုမျက်နှာပေါ်မှာရေးထားလို့လား။"

"မင်းတို့မျက်နှာတွေပေါ်က ကာမရမက်ကြီးပြီးယုတ်မာတဲ့အမူအရာတွေကိုကြည့်။ ယောက်ျားတွေအားလုံးအတူတူပဲ။"

"မင်းဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ကာမရမက်ကြီးပြီးယုတ်မာတဲ့အမူအရာတွေဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ငါတို့သဘောမတူဘူး။ လူတိုင်းက လှပတဲ့အရာတွေကိုချစ်ကြတယ်။ ငါတို့အလှပဂေးတစ်ယောက်ကိုခံစားခွင့်မပြုနိုင်ဘူးလား။"

"ဒါပေါ့၊ မင်းတို့လုပ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့မျက်လုံးထဲကအကြည့်တွေက..."

"တော်ပြီ။ ဘာလို့ရန်ဖြစ်နေကြရတာလဲ။" အန်းရှောင်ဟွေက ပဋိပက္ခဖြစ်လာတော့မယ်လို့ခံစားရတော့ ချက်ချင်းရှေ့ထွက်ပြီးဖျန်ဖြေလိုက်သည် "ငါတို့မက်မွန်ပန်းအလှပဂေးကိုမြင်ပြီးပြီ။ ဒါကြောင့် ငါတို့က မက်မွန်ပန်းကိုခံစားဖို့အာရုံစိုက်သင့်တယ်။ ဘာလို့ရန်ဖြစ်နေကြရတာလဲ။

"ငါတို့က ကျောပိုးအိတ်လွယ်ခရီးသွားတွေအဖြစ်ဒီမှာရှိနေတယ်ဆိုတာမမေ့နဲ့။ ငါတို့တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ထောက်ပံ့ရမယ်။"

အန်းရှောင်ဟွေက သူတို့ကိုသတိပေးလိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ သူမနှလုံးသားထဲမှာတော့ 'ဒီအလှပဂေးက တကယ်ပဲထူးခြားတယ်!' လို့ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ ဒါက သူတို့အဖွဲ့လိုက်ရန်ဖြစ်ကြတာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။

အန်းရှောင်ဟွေရဲ့သတိပေးချက်ပြီးနောက်မှာ အဖွဲ့က လှပတဲ့ရှုခင်းကိုခံစားစပြုလာသည်။

မက်မွန်ပင်တွေကို ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးတာက ခြောက်လပဲရှိသေးတော့ သူတို့သိပ်မကြီးသေးပေ။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပါတဲ့စမ်းရေနဲ့တောင် ခြောက်လပဲရှိသေးတဲ့မက်မွန်ပင်တွေက သုံးနှစ်သားအရွယ်လောက်ပဲရှိသည်။ သူတို့သိပ်မမြင့်သလို သိပ်လည်းမကြီးပေ။

သို့ပေမယ့် တောင်တစ်တောင်လုံးကို မက်မွန်ပင်တွေနဲ့သိပ်သည်းစွာစိုက်ထားသည်။ ပွင့်တဲ့မက်မွန်ပန်းတွေက အရမ်းလှကာ လေပြေညင်းညင်းလေးနဲ့အတူ ပွင့်ဖတ်တွေက တောင်တစ်တောင်လုံးမှာ မိုးလိုရွာကျနေသည်။

"ကြည့်၊ ငါအဲ့ဒီမှာရပ်ပြီးဓာတ်ပုံရိုက်ရင် effect က လှမှာလား။" ယဲ့ဖေးဖေးက ရုတ်တရက်ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးကိုတွေ့လိုက်သည်။

"အဲ၊ တကယ်မဆိုးဘူး။ လာ၊ ဓာတ်ပုံရိုက်ကြစို့!" အန်းရှောင်ဟွေက ပြောလိုက်သည်။

ဓာတ်ပုံထွက်လာတော့ တကယ်ပဲရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ဖြစ်နေသည်။

"တကယ်လှတာပဲ!" ယဲ့ဖေးဖေးက သူ့ဖုန်းပေါ်ကဓာတ်ပုံကိုကြည့်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုနှစ်ခြိုက်စွာနဲ့ "ဒါငါ့ရဲ့အလှဆုံးပုံပဲ။ ငါဒါကို screen saver အဖြစ်သုံးလို့ရတယ်။"

အန်းရှောင်ဟွေရဲ့ပုံကလည်း အရမ်းလှသည်။

တောင်က အရမ်းကြီးတော့ အဖွဲ့က ခွဲထွက်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က အုပ်စုလိုက်စူးစမ်းဖို့သွားကြသည်။

"တခြားပန်းတွေရှာဖို့သွားကြစို့။" မက်မွန်ပန်းတွေကိုခံစားပြီး ဓာတ်ပုံတချို့ရိုက်ပြီးနောက်မှာ ယဲ့ဖေးဖေးက ရှောင်လင်းယွီပြောခဲ့တဲ့တခြားသစ်သီးပင်တွေနဲ့ပန်းတွေအကြောင်းစဉ်းစားမိပြီး သူမနှလုံးသားက လှုပ်ရှားလာသည်။

"ကောင်းပြီ၊ သွားကြစို့!" အန်းရှောင်ဟွေက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြန်ဖြေသည်။

"ရှောင်ဟွေ၊ ဘော့စ်ရှောင်က ဒီအသီးတွေအားလုံးကိုရောင်းနိုင်မယ်လို့ထင်လား။ အထူးသဖြင့် မက်မွန်သီးတွေပေါ့။

ယဲ့ဖေးဖေးက "တောင်တစ်တောင်လုံးမှာ သူတို့နဲ့ပြည့်နေတယ်။ သူတို့အသီးသီးလာရင် အနည်းဆုံးသောင်းနဲ့ချီတဲ့ကီလိုတွေရှိမှာပဲ။ သူ ဘယ်သူ့ကိုရောင်းမှာလဲ။ မက်မွန်သီးတွေက တခြားအသီးတွေလို ကြာရှည်မခံဘူး။

"မက်မွန်သီးတစ်လုံးကို သစ်ပင်ကခူးလိုက်တာနဲ့ နှစ်ရက်အတွင်းမှာပိုးတွေပေါက်လာမှာပဲ။"

အန်းရှောင်ဟွေက နည်းနည်းစကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားပြီး "ယဲ့ဖေးဖေး၊ ဘာလို့မင်းက သူဌေးမကိုယ်စားစိတ်ပူနေရတာလဲ။"

"..."

ယဲ့ဖေးဖေးက "ငါက စပ်စုရုံလေးပါ။ ထောင်ယွမ်ရွာက သူ့မက်မွန်သီးတွေအတွက် တကယ်ပဲကျော်ကြားလာတော့မှာ။"

အန်းရှောင်ဟွေမလာခင်က သူမက ဒေသခံဓလေ့ထုံးစံတွေကိုလေ့လာခဲ့သည်။ "ထောင်ယွမ်ရွာမှာစိုက်တဲ့မက်မွန်သီးတွေက အတော်လေးအရသာရှိတယ်လို့ငါကြားတယ်။ အရင်က ဒီရွာက ဆင်းရဲပြီးသွားလာရေးအဆင်မပြေလို့ ဒီမက်မွန်သီးတွေကိုရောင်းလို့မရခဲ့ဘူး။

"ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်ကအခြေအနေတွေတိုးတက်လာပြီ။ သဘာဝကျစွာပဲ သူဌေးတွေက လာဝယ်ကြမှာပေါ့။"

ယဲ့ဖေးဖေးက အန်းရှောင်ဟွေကိုလက်မထောင်ပြပြီး "ရှောင်ဟွေ၊ မင်းက တကယ်အံ့ဩစရာပဲ။ မင်းအိမ်စာအများကြီးလုပ်ခဲ့တာပဲ။"

အန်းရှောင်ဟွေက ပခုံးတွန့်ပြီး "ဒါက အကျင့်တစ်ခုပဲ။ ငါတစ်နေရာကိုသွားလည်တိုင်း ဒေသခံဓလေ့ထုံးစံတွေအကြောင်းအိမ်စာလုပ်လေ့ရှိတယ်။ အဲ့လိုမှငါအဲ့ဒီမှာရှိနေတုန်း ပိုပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ခံစားနိုင်မှာ။"

အန်းရှောင်ဟွေနဲ့ယဲ့ဖေးဖေးတို့အဖွဲ့မှာ နောက်ထပ်ကောင်လေးတစ်ယောက်ရှိသည်။ သူက လီကျန့်ပဲ။ နည်းပညာအရဆိုရင် လီကျန့်ကို ယဲ့ဖေးဖေးက သူတို့ဓာတ်ပုံဆရာအဖြစ်ဆွဲခေါ်ခဲ့တာပင်။

အဖွဲ့က တောင်ပေါ်လမ်းသေးသေးလေးတစ်ခုအတိုင်းလျှောက်သွားကြသည်။ သူတို့တောင်တစ်ဝက်လောက်ကိုရောက်တော့မယ့်အချိန်မှာ မြင်ကွင်းတစ်ခုကိုတွေ့ပြီး နည်းနည်းအံ့ဩသွားကြသည်။

"ရှောင်ဟွေ၊ ရှောင်ဟွေ၊ ကြည့်။ ငါမျက်စိမှားနေတာမဟုတ်ဘူးမလား။" ယဲ့ဖေးဖေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့အန်းရှောင်ဟွေရဲ့လက်မောင်းကိုဆွဲပြီး အဆက်မပြတ်လှုပ်ခါနေသည်။

အန်းရှောင်ဟွေက တည်ငြိမ်သည်။ သူမက ယဲ့ဖေးဖေးကိုရှုပ်ထွေးတဲ့မျက်နှာနဲ့ကြည့်ပြီး "ဘာဖြစ်တာလဲ။"

ယဲ့ဖေးဖေးက နေရာတစ်ခုကိုညွှန်ပြပြီး အကျယ်ကြီး "ကြည့်၊ ဒါက နွားကျောင်းသားလေး ပဲ! သူက မြွေဖြူပုံပြင်ထဲက မိန်းကလေးပိုင်ကိုကယ်တင်ခဲ့တဲ့ကောင်လေးလို့ထင်လား။"

"..." အန်းရှောင်ဟွေက ယဲ့ဖေးဖေးဘယ်လိုလုပ် အဲ့လိုခုန်ပျံကျော်လွှားသွားလဲဆိုတာမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူမက ယဲ့ဖေးဖေးညွှန်ပြတဲ့ဘက်ကိုကြည့်လိုက်သည်။ သူမမျက်လုံးတွေက ချက်ချင်းအံ့ဩတဲ့အရိပ်အယောင်တစ်ခုပေါ်လာသည်။

မဝေးလှတဲ့မက်မွန်ပန်းပင်အောက်မှာ သုံးလေးနှစ်အရွယ်ကလေးတစ်ယောက်က နွားငယ်အဝါရောင်တစ်ကောင်ရဲ့ကျောပေါ်မှာစီးနေပြီး သူ့အမူအရာက အရမ်းတည်ငြိမ်နေသည်။

"ကလေးလေးက နွားကျောပေါ်မှာစီးနေတာလား။" အန်းရှောင်ဟွေက စိုးရိမ်သွားသည်။ "အန္တရာယ်မများဘူးလား။"

ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့တာဝန်ယူထားတဲ့ လီကျန့်၊ "..."

"အဲ့ကလေးက အရမ်းချစ်စရာကောင်းတာပဲ!" ယဲ့ဖေးဖေးက အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားတဲ့အမူအရာနဲ့ "ငါဒီလောက်ချစ်စရာကောင်းပြီးလှပတဲ့ကလေးတစ်ယောက်ကိုမြင်ဖူးတာ ဒါပထမဆုံးပဲ။ ဒါ့အပြင် သူက နွားကျောပေါ်မှာခန့်ခန့်ညားညားလေးကိုစီးနေတာ။ ရှောင်ဟွေ၊ သွားကြည့်ကြစို့။ ငါသူနဲ့ဓာတ်ပုံရိုက်ချင်တယ်!"

ယဲ့ဖေးဖေးက မနေနိုင်တော့ပေ။ သူမက ကလေးတွေနဲ့လှပတဲ့အရာတွေကိုအရမ်းချစ်တတ်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် သူတို့သုံးယောက်က နွားကျောင်းသားလေးဆီကိုမကြာခင်ရောက်သွားကြသည်။

ရှောင်လင်နဲ့နွားငယ်လေးက မက်မွန်ပန်းပင်အောက်မှာ အေးအေးဆေးဆေးအနားယူနေကြခြင်းပင်။ ခဏအကြာမှာ လူနဲ့နွား၊ အိုးမဟုတ်ဘူး၊ ဝိညာဉ်နဲ့နွားက ရုတ်တရက်သတိထားလိုက်ကြသည်။

သူတို့က အသစ်ရောက်လာတဲ့သုံးယောက်ကိုကြည့်လိုက်ကြသည်။

နွားနဲ့လူရဲ့မျက်လုံးတွေက ကြေးနီခေါင်းလောင်းလောက်ကျယ်နေသည်။ သူတို့မျက်လုံးတွေမှာ ရှုပ်ထွေးမှုနဲ့စူးရှမှုတွေရှိသည်။ သူတို့က ကျူးကျော်သူသုံးယောက်ကို တိတ်တဆိတ်နဲ့စူးရှစွာကြည့်နေကြသည်။

ယဲ့ဖေးဖေးနဲ့တခြားနှစ်ယောက်၊ "..." ဘာလို့သူတို့ဒီလောက်သတိကြီးနေရတာလဲ။ ငါတို့က လူဆိုးတွေမဟုတ်ပါဘူး!

"နွားကျောင်းသားလေး၊ မင်္ဂလာပါ!" ယဲ့ဖေးဖေးက ရှောင်လင်ကို စပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ နွားငယ်လေးကိုတော့ သူမလျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက နွားတစ်ကောင်ပဲလေ။

ရှောင်လင်က ရှောင်ကွမ်းရဲ့နွားမွှေးတွေကိုဆွဲပြီး သူတို့ကိုစူးရှတဲ့အကြည့်နဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းတို့ဘယ်သူတွေလဲ။"

ရှောင်လင် နေရာလွတ်ကနေထွက်ပြေးလာတာက သူ့သခင်ရဲ့သားက သူ့အဘွားနဲ့အတူဆွေမျိုးတွေဆီအလည်သွားလို့ပဲ။

ရှောင်ထုန်က စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်မှာနေနိုင်ကတည်းက သူက လေ့ကျင့်ပြီးရှောင်လင်ကိုစနောက်ရင်းအချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ ရှောင်လင်ရဲ့နေ့ရက်တွေက ရှည်လျားပြီးခက်ခဲသည်။ သူကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးကြုံတွေ့ရမယ့်စိန်ခေါ်မှုတွေနဲ့စမ်းသပ်မှုတွေကိုစဉ်းစားမိရင် သူငိုချင်လာသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူတစ်ရက်အားရက်ရပေမဲ့ ဒီထူးဆန်းတဲ့လူတွေနဲ့ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ယဲ့ဖေးဖေးက ကလေးရဲ့မျက်နှာက တင်းမာနေတာကိုသတိထားမိပြီး သူမရဲ့မိခင်စိတ်က ဝင်လာသည်။ သူမရှေ့တိုးပြီးသူ့ပါးကိုဆွဲညှစ်ချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။

အန်းရှောင်ဟွေက "ငါတို့က အပြင်ကကျောပိုးအိတ်လွယ်ခရီးသွားတွေပါ..."

"ကျောပိုးအိတ်လွယ်ခရီးသွားတွေ?" ရှောင်လင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "အဲ့ဒါဘာလဲ။"

"အဲ၊ ဒါက သူ့ဘာသာခရီးသွားတဲ့ခရီးသွားတစ်ယောက်ပါ!" အန်းရှောင်ဟွေက အကြမ်းဖျင်းရှင်းပြလိုက်သည်။

"ခရီးသွားဆိုတာဘာလဲ။"

အန်းရှောင်ဟွေနဲ့တခြားနှစ်ယောက်၊ "..."

ကောင်းပြီ၊ သုံးနှစ်သားအရွယ်တစ်ယောက်က အဲ့လောက်အများကြီးသိမှာမဟုတ်လောက်ဘူး။

"နွားကျောင်းသားလေး၊ ခရီးသွားဆိုတာ..." ယဲ့ဖေးဖေးက ရှင်းပြတော့မယ့်အချိန်မှာ ရှောင်လင်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည် "နွားကျောင်းသားလေးဆိုတာဘာလဲ။"

ယဲ့ဖေးဖေးနဲ့တခြားနှစ်ယောက်၊ "..."

***