လူစကားနားလည်သော နွားငယ်လေး

"ငါတို့မင်းနဲ့ဓာတ်ပုံရိုက်လို့ရမလား။" ယဲ့ဖေးဖေးက ကောင်လေးကိုတကယ်ပဲအရမ်းချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ထင်မိသည်။

ဒီနွားကျောင်းသားလေးက တကယ်ပဲအရမ်းချစ်စရာကောင်းသည်။ သူ့ရဲ့တိုတောင်းပြီးနူးညံ့တဲ့အနက်ရောင်ဆံပင်တွေက သူတို့နဖူးပေါ်မှာတင်းတင်းကျပ်ကျပ်ကပ်နေသည်။ သူ့ရဲ့ကြီးမားပြီးဝိုင်းစက်တဲ့အနက်ရောင်မျက်လုံးတွေက သူတို့ရဲ့ဖြူဖွေးနူးညံ့တဲ့မျက်နှာလေးတွေပေါ်မှာတိုက်ရိုက်ထည့်သွင်းထားသလိုပဲ။ သူ့ပါးနှစ်ဖက်လုံးက ဖောင်းပြီးနီရဲနေပြီး လူတွေကိုသွားပြီးဆွဲညှစ်ချင်စိတ်ပေါက်စေသည်။

ဒါပေမဲ့ ကလေးက လူကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ဂရုစိုက်မှုမရှိဘဲ နွားတစ်ကောင်နဲ့တစ်ယောက်တည်းရှိနေတာ။ အဲ့ဒါတကယ်အဆင်ပြေရဲ့လား။

ရှောင်လင်က စဉ်းစားပြီး တုံးအပြီးချစ်စရာကောင်းတဲ့မေးခွန်းတွေထပ်မမေးတော့ဘူး။ သူက တိုက်ရိုက်ငြင်းဆန်ပြီး "ဟင်အင်း၊ ငါမင်းတို့နဲ့ဓာတ်ပုံမရိုက်ချင်ဘူး။"

ယဲ့ဖေးဖေး၊ ရှောင်ဟွေနဲ့လီကျန့်၊ "..." ဘာလို့ကောင်လေးက သူတို့ကိုငြင်းရတာလဲ။

ယဲ့ဖေးဖေးက မကျေမနပ်မေးလိုက်သည် "ဘာလို့လဲ။"

ရှောင်လင်က ခေါင်းခါပြီး "သ... ငါ့အစ်မက ငါအရမ်းချစ်စရာကောင်းလို့ ငါ့ကိုယ်ငါအလွယ်တကူမဖော်ပြရဘူးလို့ပြောတယ်။ မဟုတ်ရင် လူဆိုးတွေက ငါ့ကိုခေါ်သွားမှာတဲ့။"

ယဲ့ဖေးဖေး၊ အန်းရှောင်ဟွေနဲ့လီကျန့်၊ "..." ကောင်းပြီ၊ သူက တကယ်လည်း ချစ်စရာကောင်းပါတယ်။

သတင်းအချက်အလက်ခေတ်မှာ အင်တာနက်ပေါ်မှာအရာအားလုံးကိုရှာဖွေနိုင်သည်။ အင်တာနက်အသုံးပြုသူအမျိုးမျိုးရှိသည်။ လူကောင်းတွေနဲ့လူဆိုးတွေရှိသည်။ ကောင်လေးက ချစ်စရာကောင်းသည်။ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကိုအင်တာနက်ပေါ်မှာမြင်ပြီး သူ့ကိုပစ်မှတ်ထားဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ရင်ရော။

အဲ့ဒီအချိန်မှာ ယဲ့ဖေးဖေးနဲ့တခြားနှစ်ယောက်ကလည်း တွေဝေနေကြသည်။ သူတို့ဒီပုံကိုမရိုက်သင့်ဘူးမလား။

ရှောင်လင်းယွီက ရှောင်လင်ကိုဘယ်ပုံထဲမှာမှမပေါ်စေချင်တဲ့တကယ့်အကြောင်းရင်းက ရှောင်လင်က တကယ်မရှိသင့်လို့ပဲ။ ဓာတ်ပုံက အင်တာနက်ပေါ်မှာဗိုင်းရပ်စ်ဖြစ်သွားပြီး လူတွေက ဒီ 'ကောင်လေး' အကြောင်းသိသွားရင်ရော။

ရှောင်လင်က ရိုးရှင်းပေမဲ့ သူက မတုံးဘူး။ သူ့သခင်နဲ့ရှောင်မိသားစုကလွဲလို့ သူက တခြားလူသားတိုင်းအပေါ်မှာသတိထားသည်။ သူက အပြင်လောကမှာနေချင်ပေမဲ့ သူက မတုံးပေ။ ဒါ့အပြင် သူ့သခင်က သူ့ကိုအချိန်ကျရင် သူ့ကိုတကယ့်လောကမှာတရားဝင်ပါဝင်ခွင့်ပေးမယ်လို့ကတိပေးထားလေသည်။

ယဲ့ဖေးဖေးက စဉ်းစားပြီး ပုံတစ်ပုံကိုထပ်ပြီးအတင်းအကျပ်မတောင်းတော့ဘူးလို့ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက သူမပုံအများစုကိုဖိုရမ်ပေါ်မှာတင်မှာပဲ။ သူမက လူဆိုးတွေကိုလည်းစိုးရိမ်သည်။

ယဲ့ဖေးဖေးက စိတ်ပျက်မှုအနည်းငယ်နဲ့ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် "ကောင်းပြီ၊ ငါတို့မင်းစကားနားထောင်မယ်။ ဓာတ်ပုံမရိုက်ဘူး။" သူမမျက်လုံးတွေက လှည့်ပတ်သွားပြီး နွားငယ်လေးပေါ်မှာကျသွားတယ်။ သူမပြုံးပြီး "နွားကျောင်းသားလေး..."

ရှောင်လင်က သူမကိုပြင်ပေးသည် "ငါ့နာမည်က နွားကျောင်းသားလေးမဟုတ်ဘူး။ ရှောင်လင်!"

အခုထိ သူက နွားကျောင်းသားလေးဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာနားမလည်သေးဘူး။

ယဲ့ဖေးဖေးက ရယ်မောလိုက်သည် "ဒါဆို ရှောင်လင်၊ ငါတို့ဒီနွားနဲ့ဓာတ်ပုံရိုက်လို့ရမလား။"

ရှောင်လင်က ယဲ့ဖေးဖေးကိုသံသယနဲ့ကြည့်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူက ခေါင်းငုံ့ပြီး နွားငယ်လေးရဲ့ခေါင်းလေးကို သူ့လက်သေးသေးလေးနဲ့ပုတ်လိုက်သည်။ သူက အရမ်းအလေးအနက်ထားပြီး "နွားငယ်လေး၊ မင်း ပုံကိုရိုက်ချင်လား။"

အန်းရှောင်ဟွေနဲ့တခြားနှစ်ယောက်၊ "..." ဘာလို့သူက နွားငယ်လေးကိုမေးရတာလဲ။

"မူး!" နွားငယ်လေးက ပြန်ဖြေသည်။

ရှောင်လင်က သူတို့ကိုမော့ကြည့်ပြီး "နွားငယ်လေးက သဘောတူပြီ!" ပြီးတော့ သူက နွားငယ်လေးရဲ့ကျောပေါ်ကနေခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

"အာ၊ သတိထား!" အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်က စိုးရိမ်တကြီးအော်လိုက်ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်လင်ရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေက လျင်မြန်ပြီးသွက်လက်သည်!

အန်းရှောင်ဟွေနဲ့တခြားနှစ်ယောက်၊ "..." ဒီလောက်ချောမွေ့တဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေ။ သူက ကျေးလက်ဒေသမှာကြီးပြင်းလာလို့လား။ ဒါပေမဲ့ သူက သုံးနှစ်ပဲရှိသေးတယ်။ သူ့မိဘတွေက သူ့ကိုဒီလောက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့အရာလုပ်ဖို့လေ့ကျင့်ခွင့်ပေးမှာလား။

ရှောင်လင်က နွားငယ်လေးပေါ်ကနေခုန်ချပြီး အရမ်းအလေးအနက်ထားပြီး "နွားငယ်လေးက မင်းတို့နဲ့ဓာတ်ပုံရိုက်ချင်တယ်။ မင်းတို့အခုစလို့ရပြီ။"

ဒီလိုပြောပြီးနောက်မှာ ရှောင်လင်က အန်းရှောင်ဟွေနဲ့တခြားနှစ်ယောက်တုံ့ပြန်တာကိုမစောင့်ဘဲ ထွက်သွားလိုက်သည်၊ လူသုံးယောက်နဲ့နွားငယ်လေးကိုထားခဲ့ပြီးပေါ့။

"ဟေး..." ယဲ့ဖေးဖေးက သူ့နောက်လိုက်ခေါ်ချင်နေသည်။

အန်းရှောင်ဟွေက သူမကိုဆွဲထားပြီး တိုက်ရိုက်ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ယဲ့ဖေးဖေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး "သူတစ်ယောက်တည်းအန္တရာယ်မများဘူးလား။"

အန်းရှောင်ဟွေက "သူ့လုပ်ရပ်တွေအရ သူက ထောင်ယွမ်ရွာကဖြစ်လောက်တယ်။ ဒါ့အပြင် သူက ဘော့စ်ရှောင်နဲ့ဆက်ဆံရေးရှိပုံရတယ်။ ဒီမှာသူဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။

"ပြီးတော့ ဘော့စ်ရှောင်က တောင်ပေါ်မှာနေရာအနှံ့ကင်မရာတွေရှိတယ်လို့ပြောတယ်။ မဟုတ်ရင် သူ့မိဘတွေက သူ့ကိုနွားငယ်လေးနဲ့တစ်ယောက်တည်းဒီမှာရှိခွင့်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။"

ယဲ့ဖေးဖေးက တစ်ခုခုကိုစဉ်းစားမိပြီး ပြုံးလျက်နဲ့ "ရှောင်ဟွေ၊ ဒီကလေးက အဲ့ဒီအမျိုးသမီးသူဌေးရဲ့သားလို့ထင်လား။"

အန်းရှောင်ဟွေက ခေါင်းခါပြီး "ငါဘယ်လိုသိမှာလဲ။"

သူတို့ဆွေးနွေးမှုကိုနားထောင်နေတဲ့ လီကျန့်က စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားပြီး "ဟေး၊ မင်းတို့ဓာတ်ပုံတွေထပ်ရိုက်ချင်သေးလား။ ကောင်လေးက ငါတို့နဲ့နွားငယ်လေးကိုတောင်ထားခဲ့ပြီ။"

သူပြောပြီးတာနဲ့ နွားငယ်လေးက မူးဆိုတဲ့အသံနဲ့တုံ့ပြန်လိုက်တယ် "မူး!"

ယဲ့ဖေးဖေးနဲ့တခြားနှစ်ယောက်၊ "..."

အန်းရှောင်ဟွေက အဝါရောင်နွားငယ်လေးကိုသံသယနဲ့ကြည့်ပြီး "ဒီနွားက လူစကားနားလည်လား။"

ယဲ့ဖေးဖေးရဲ့မျက်လုံးတွေက တောက်ပသွားပြီး ချက်ချင်းစိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ "ငါတို့စမ်းသပ်ကြည့်လို့ရတယ်!"

အန်းရှောင်ဟွေက မျက်တောင်ခတ်ပြီး "ငါတို့ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။"

ယဲ့ဖေးဖေးရဲ့မျက်လုံးတွေက လှည့်ပတ်သွားပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိရှိနဲ့ "ငါ့ကိုကြည့်။"

ဒီလိုနဲ့ သူမက နွားငယ်လေးဆီလမ်းလျှောက်သွားပြီး "နွားငယ်လေး၊ နွားငယ်လေး၊ ငါတို့ကိုပြောစမ်း၊ မင်းလူစကားနားလည်လား။ နားလည်ရင် တစ်ခါမူး။ နားမလည်ရင် နှစ်ခါမူး။"

နွားငယ်လေးက နှစ်ခါမူးလိုက်သည်။

"ဖူး!" အန်းရှောင်ဟွေက ရယ်မောပြီး ယဲ့ဖေးဖေးကို "မင်းက နွားငယ်လေးတစ်ကောင်ကိုသွားပြီးလှည့်စားရလောက်အောင် တကယ်ပဲတစ်မျိုးပဲ။"

ယဲ့ဖေးဖေးက "ခွေးတွေနဲ့မျောက်တွေက လူစကားနားလည်လောက်အောင်ဉာဏ်ကောင်းတယ်လို့ငါကြားဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လူစကားနားလည်တဲ့နွားတစ်ကောင်နဲ့ကြုံဖူးတာ ဒါပထမဆုံးပဲ။ ဒီခရီးက တကယ်ပဲတန်တယ်။"

သူ့ဘေးမှာ ကြေးနီခေါင်းလောင်းလောက်ကြီးတဲ့နွားငယ်လေးရဲ့ရေစိုနေတဲ့မျက်လုံးတွေက ပြူးကျယ်နေသည်။ သူက သူ့ရှေ့မှာစကားပြောနေတဲ့လူတွေကို လူလိုမျိုးရှုပ်ထွေးစွာကြည့်နေသည်။

သူက နှစ်ခါမူးလိုက်တယ်၊ သူနားမလည်ဘူးဆိုတာကိုပြသတာ၊ ဒါဆိုဘာလို့ဒီလူတွေက ဒီလောက်ပျော်ရွှင်နေပြီး သူက လူစကားနားလည်တယ်လို့ပြောနေကြတာလဲ။

တစ်ယောက်ယောက်က နွားငယ်လေးရဲ့အတွေးတွေကိုဖတ်နိုင်ခဲ့ရင် သူတို့က "နွားငယ်လေး၊ မင်းလှည့်စားခံလိုက်ရပြီ။ မင်းတစ်ခါမူးသည်ဖြစ်စေ၊ နှစ်ခါမူးသည်ဖြစ်စေ၊ လူတွေက မင်းက လူစကားနားလည်တယ်လို့ယူဆကြမှာပဲ။"

ဘာလို့လဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လူစကားနားမလည်တဲ့နွားက လုံးဝအော်မှာမဟုတ်ဘူး။

ယဲ့ဖေးဖေးက နွားငယ်လေးဘယ်လောက်ချစ်စရာကောင်းလဲဆိုတာမြင်ပြီး သူ့လက်ကိုလှမ်းပြီး သူ့ကိုသတိထားပြီးချဉ်းကပ်လိုက်သည်။ သူမက သတိထားပြီး "နွားငယ်လေး၊ မင်းတကယ်ပဲအရမ်းချစ်စရာကောင်းတာပဲ။ ငါမင်းကိုထိလို့ရမလား။"

နွားငယ်လေးက သူ့ခေါင်းနဲ့သူမလက်ဖဝါးကိုပွတ်သပ်လိုက်သည်၊ သူမကိုခွင့်ပြုချက်ပေးလိုက်တာပင်။

ယဲ့ဖေးဖေးနဲ့တခြားနှစ်ယောက်၊ "..."

သူတို့က အစပိုင်းမှာမှင်တက်သွားပြီး ပြီးတော့ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ "ဟားဟား၊ ဒီနွားငယ်လေးက တကယ်ပဲလူစကားနားလည်တာပဲ။ ဒီလိုမျိုးကိုမြင်ဖူးတာ ဒါပထမဆုံးပဲ။"

လီကျန့်ကလည်း အရမ်းစိတ်ဝင်စားစွာနဲ့ "နောက်ကျမှ ငါဒီနွားငယ်လေးနဲ့ဓာတ်ပုံရိုက်ရမယ်။ ဒီနွားငယ်လေးက တကယ်ပဲအရမ်းခန့်ညားတယ်။"

"ခန့်ညားတယ်? လှတာမဟုတ်ဘူးလား။"

အန်းရှောင်ဟွေက သံသယနဲ့ "ဒီနွားက အမမဟုတ်ဘူးလား။"

လီကျန့်က "မဟုတ်ဘူး! ဒါက နွားထီးတစ်ကောင်ပဲ၊ ပြီးတော့ နှစ်နှစ်တောင်မပြည့်သေးဘူး။"

"နွားငယ်လေး? လီကျန့်ပြောတာမှန်လား။" ယဲ့ဖေးဖေးက ထပ်မေးလိုက်သည်။

ဒါပေါ့၊ သူမက နွားငယ်လေးပြန်ဖြေမယ်လို့မမျှော်လင့်ထားဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ရှုပ်ထွေးတဲ့မေးခွန်းတစ်ခုပဲ။

"မူး မူး!" နွားငယ်လေးက သူမကိုပြန်ဖြေသည်။

ယဲ့ဖေးဖေးနဲ့တခြားနှစ်ယောက်၊ "..."

ယဲ့ဖေးဖေးက အံ့ဩစွာနဲ့ "သူခုနက ငါ့ကိုပြန်ဖြေလိုက်တာလား။"

အန်းရှောင်ဟွေက မသေချာမရေရာနဲ့ "ငါထင်တာတော့ ဟုတ်တယ်။"

လီကျန့်က သေချာပေါက် "ဟုတ်တယ်!"

သူခဏရပ်ပြီး "ငါ့မိသားစုက နွားကုမ္ပဏီတစ်ခုပိုင်တယ်။ ငါငယ်ငယ်ကတည်းက နွားတွေကိုသိတယ်။ လူစကားနားလည်တဲ့နွားတစ်ကောင်ကိုမြင်ဖူးတာ ဒါပထမဆုံးပဲ။"

ယဲ့ဖေးဖေးက ဂရုမစိုက်စွာနဲ့ "အဲ့ဒါဘာထူးဆန်းလို့လဲ။ သူ့သခင်က သူ့ကိုကလေးတစ်ယောက်လိုမွေးမြူထားလို့ဖြစ်မယ်။ နွားငယ်လေးတစ်ကောင်ကို ခွေးတွေနဲ့မျောက်တွေလိုလေ့ကျင့်ပေးလို့ရတာပဲ။"

အန်းရှောင်ဟွေက သဘောတူစွာခေါင်းညိတ်ပြီး "ဒါက ယုတ္တိရှိတယ်။"

လီကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ယဲ့ဖေးဖေးရဲ့စကားတွေက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိယုတ္တိရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူစဉ်းစားဖို့အချိန်မရှိခဲ့ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်က နွားငယ်လေးနဲ့ဓာတ်ပုံရိုက်ချင်လို့သူ့ကိုတိုက်တွန်းနေကြတာကိုး။

***