သရုပ်ဆောင်လေးနှစ်ယောက်

သူမရဲ့သမီးတစ်ယောက်တည်း အလုပ်လုပ်နေတာကိုမြင်တော့ အမေရှောင်က "ထုံအာရော ဘယ်မှာလဲ။"

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး "သူက စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်ထဲမှာ ဆော့နေတယ်!"

အမေရှောင်က လန့်သွားပြီး သူ့သမီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆူပူတော့သည်။"ရှောင်လင်းယွီ၊ နင့်နှလုံးသားက တကယ်ကြီးတာပဲ! ထုန်ထုန်က ဒီလောက်ငယ်သေးတာကို နင်သူ့ကိုတစ်ယောက်တည်းထားခဲ့တယ်။ သူချော်လဲပြီး ခေါင်းဆောင့်မိရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

ရှောင်လင်းယွီက စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ "အမေ၊ လင်အာရှိပါတယ်။ ထုန်ထုန်ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"..." အမေရှောင်က "နင်ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲ။ လင်အာက သုံးလေးနှစ်ပဲရှိသေးတာ။ သူက ထုန်ထုန်ကို ဂရုစိုက်နိုင်ပါ့မလား။"

ရှောင်လင်းယွီက ချက်ချင်းရှင်းပြတယ် "အမေ၊ လင်အာက ပုံစံမတူပေမဲ့ သူက အရမ်းတော်ပါတယ်။ ကျွန်မထွက်လာတုန်းက ထုန်ထုန်က သူ့ကိုကပ်နေတာ။ သူ့ကို အရမ်းသဘောကျနေတယ်။ သမီး လင်အာကိုယုံတယ်။ ထုန်ထုန်ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

အမေရှောင်က စိတ်ပူနေတုန်းပဲ။ "မဟုတ်ဘူး၊ ငါနည်းနည်းစိတ်ပူနေတုန်းပဲ။ အခုသွားကြည့်လိုက်။"

ရှောင်လင်းယွီက သူ့အမေရဲ့ဇွဲကိုမြင်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့စွာနဲ့ "ကောင်းပြီလေ။ သမီးအခုသွားကြည့်လိုက်မယ်။"

ရှောင်လင်းယွီက နေရာလွတ်ထဲပြန်ရောက်တော့ ကလေးနှစ်ယောက်တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ဆော့နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှောင်လင်က ရှောင်ထုန်ကိုကိုင်ပြီး ရဟတ်ယာဉ်ကစားနေတယ်၊ သူ့ကိုလေထဲမှာမြင့်မြင့်မြှောက်ပြီးပေါ့။

ရှောင်လင်းယွီက ရုတ်တရက်စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူမက ချက်ချင်း "လင်အာ၊ တကယ်ပဲပြဿနာမရှိဘူးလား။"

ရှောင်လင်က ရှောင်လင်းယွီဝင်လာတာကိုမြင်တော့ ချက်ချင်းပျော်ရွှင်စွာနဲ့ "သခင်မ၊ ပြဿနာမရှိပါဘူး။ သခင်လေးက ကျွန်တော့်အတွက် လုံးဝမလေးဘူး။"

ဒီအချိန်မှာ သူခဏရပ်ပြီး ချက်ချင်း "သခင်မ၊ ကျွန်တော့်နဲ့အတူဆော့ပေးမယ့်သူမရှိတာကြာပြီ။ ကျွန်တော်အရမ်းပျော်တယ်။"

ရှောင်လင်းယွီက ဒါကိုကြားတော့ နှလုံးသားနာကျင်သွားသည်။

ရှောင်လင်က နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ အထီးကျန်ခဲ့ရတာ။

ရှောင်လင်းယွီက သူ့ခေါင်းလေးကိုပုတ်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ မင်းပျော်နေသရွေ့ပေါ့။"

ရှောင်လင်ရဲ့မျက်လုံးတွေက တောက်ပသွားပြီး ချက်ချင်း "သခင်၊ အနာဂတ်မှာ သခင်လေးကို ကျွန်တော်နဲ့ဆော့ဖို့ မကြာခဏခေါ်လာပေးလို့ရမလား။" ဒီလိုပြောရင်း သူက သူ့သခင်မငြင်းမှာကိုကြောက်နေပုံရတယ်။ သူ့လေသံက အရေးတကြီးဖြစ်လာတယ် "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော်သခင်လေးကို ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်ပါ့မယ်။ သူ့ကိုထိခိုက်အောင်မလုပ်ပါဘူး။"

ရှောင်လင်းယွီက ဒါကိုကြားတော့ သူ့အမူအရာက ခဏတာတောင့်တင်းသွားသည်။ ပြီးတော့ သူမခဏစဉ်းစားပြီး "ကောင်းပြီလေ၊ လင်အာက ရှောင်ထုန်ကိုသဘောကျပြီး ရှောင်ထုန်ကလည်း လင်အာကိုသဘောကျရင် ငါရှောင်ထုန်ကို နေ့တိုင်းမင်းနဲ့ဆော့ဖို့ခေါ်လာပေးမယ်၊ ဟုတ်ပြီလား။"

ရှောင်လင်က ဒါကိုကြားတော့ ချက်ချင်းအရမ်းပျော်သွားသည်။ သူပြုံးပြီး "သခင်မ၊ သခင်လေးက ကျွန်တော့်ကိုသေချာပေါက်သဘောကျတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား သခင်လေး။"

ရှောင်ထုန်က ချက်ချင်းရယ်မောလိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူက လက်လှမ်းပြီး ရှောင်လင်ရဲ့လက်မောင်းကိုဆွဲလိုက်သည်။ သူထရပ်ပြီး ရှောင်လင်ရဲ့ပါးကိုနမ်းလိုက်လေသည်။

ရှောင်လင်းယွီ၊ "..."

ရှောင်လင်၊ "..." သခင်လေးက သူ့ကိုနမ်းလိုက်တယ်။

သူနည်းနည်းရှက်သွားသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ကလေးကို ရှောင်လင်ရဲ့လက်ထဲကနေယူလိုက်ပြီး ပြုံးလျက်နဲ့ "ထုန်ထုန်က သူ့ကိုကိုလင်အာကို တကယ်ကြိုက်ပုံပဲ!"

ရှောင်ထုန်က မျက်နှာမှာအပြုံးကြီးနဲ့။ ပြီးတော့ သူက နားမလည်နိုင်တဲ့ "ကလေးစကား" တွေ စပြောတော့သည်။ ဒါပေမဲ့ ကိုကိုလင်ဆိုတဲ့စကားလုံးက အရမ်းရှင်းလင်းသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ရှောင်ထုန်ကိုကိုင်ထားပြီးတော့ သူမက သူ့နှာခေါင်းလေးကိုတို့ထိပြီး ပြုံးလျက်နဲ့ "မင်းက ကိုကိုလင်အာကို တကယ်ကြိုက်ပုံပဲ။"

ရှောင်ထုန်လေးက ရှောင်လင်းယွီရဲ့လက်ထဲမှာ အရမ်းပျော်နေပြီး ခုန်တက်မတတ်ဖြစ်နေသည်။ သူ့လက်သေးသေးလေးနှစ်ဖက်က လက်ခုပ်တီးနေပြီး သူက အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

ရှောင်လင်က အခွင့်အရေးယူပြီး "သခင်၊ ဒါဆို အနာဂတ်မှာ သခင်လေးကို နေရာလွတ်ထဲဝင်ပြီး ကျွန်တော်နဲ့ပိုမကြာခဏဆော့ခိုင်းဖို့ သခင်မသဘောတူတယ်ဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်လား။" ကိစ္စတွေက ချောချောမွေ့မွေ့ဖြစ်နေသည်။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါပြီး "တောင်းပန်ပါတယ်။ အဲ့လိုတော့မရဘူး။"

ရှောင်လင်က မှင်တက်သွားတယ်!

ရှောင်ထုန်ကလည်း လက်ခုပ်တီးတာရပ်လိုက်သည်။ သူတို့ဒါကိုမမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။

ရှောင်လင်က ရှုပ်ထွေးစွာနဲ့ "မဟုတ်ဘူးလေ သခင်၊ အကြောင်းအရင်းက ဘာလဲ။ သခင်က ကျွန်တော်သခင်လေးကို ကောင်းကောင်းဂရုမစိုက်နိုင်မှာကို ကြောက်နေတာလား။ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော်သခင်လေးကို သေချာပေါက်စောင့်ရှောက်ပါ့မယ်။"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါပြီး ထိုင်ချလိုက်ပြီး ရှောင်လင်ကိုအလေးအနက်ထားပြီး "မဟုတ်ဘူး။ အဓိကကတော့ ရှောင်ထုန်ရဲ့အဘွားက အရမ်းစိတ်ပူနေလို့ပဲ။"

"ဟမ်?" ရှောင်လင်က မှင်တက်သွားသည်။

ရှောင်ထုန်ကလည်း လန့်သွားသည်။

ကလေးနှစ်ယောက်က စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်ထဲမှာ ရှောင်လင်းယွီကို ရှောင်ထုန်ကိုနေရာလွတ်ထဲထားခဲ့ဖို့ ဘယ်လိုဖျောင်းဖျရမလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြတာ။ သူတို့က တကယ့်အတားအဆီးက အမေရှောင်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှမတွေးခဲ့ဘူး။

ကလေးနှစ်ယောက်က အကြည့်ချင်းဆက်သွယ်လိုက်ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ဆက်ပြောသည် "ရှောင်ထုန်ရဲ့အဘွားက သူနေရာလွတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုနဲ့ဆောင့်မိမှာကို စိုးရိမ်နေတာ..."

ရှောင်လင်းယွီမဆုံးခင်မှာ ရှောင်လင်က ခေါင်းငုံ့ပြီး ဝမ်းနည်းစွာနဲ့ "သခင်၊ အဘွားက ကျွန်တော်သခင်လေးကို ထိခိုက်အောင်လုပ်မှာကို စိုးရိမ်နေတာလား။

"ဒါပေမဲ့... ကျွန်တော်က သခင်လေးကို ကျွန်တော်နဲ့ဆော့စေချင်ရုံလေးပါ။

သခင်၊ အဘိုး၊ အဘွားနဲ့ သခင်လေးပဲ ဒီနေရာလွတ်ထဲဝင်လို့ရတာ။ ဒါပေမဲ့ သခင်မ၊ အဘိုးနဲ့အဘွားက အမြဲတမ်းအလုပ်များနေကြတယ်။ သခင်လေးတစ်ယောက်ပဲ ကျွန်တော်နဲ့အတူရှိပေးဖို့အားတာ။

သခင်လေးတောင်မနေရဘူးဆိုရင်... ကျွန်တော်..." ရှောင်လင်က ရှောင်လင်းယွီကို သနားစရာအမူအရာနဲ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက နီရဲနေပြီး သူ့အသံက နည်းနည်းအတင်းအကျပ်ဖြစ်နေပြီး "ကျွန်တော်က ကျွန်တော်နဲ့ဆော့မယ့်တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာချင်ရုံလေးပါ..."

ရှောင်ထုန်က ရှောင်လင်ရဲ့စိတ်ဓာတ်ကျနေတဲ့အမူအရာကြောင့် ထိခိုက်သွားပုံရသည်။ သူမက လက်ဆန့်တန်းပြီး ရှောင်လင်ကိုပွေ့ဖက်ချင်နေသည်။ ရှောင်လင်ကလည်း ရှောင်ထုန်ကိုပွေ့ဖက်ဖို့လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ရှောင်ထုန်က ရှောင်လင်ရဲ့ရင်ဘတ်ကိုပုတ်လိုက်သည်။ သူက ရှောင်လင်ကိုနှစ်သိမ့်နေသလို တီးတိုးပြောနေသည်။

ရှောင်လင်းယွီက သူတို့ကိုကြည့်ပြီး "ရှောင်ထုန်က လင်အာကိုတကယ်ကြိုက်ပုံပဲ၊ လင်အာကလည်း ရှောင်ထုန်ကိုတကယ်ကြိုက်ပုံပဲ။ ဒီလိုလုပ်ပါလား။ ငါအဘွားကိုဒီကိုခေါ်လာခဲ့မယ်။ သူ့ကိုဖျောင်းဖျဖို့ အရမ်းခက်မှာမဟုတ်လောက်ပါဘူး။"

ရှောင်လင်ရဲ့မျက်လုံးတွေက ချက်ချင်းတောက်ပသွားသည်။ သူခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ!"

အမေရှောင်က အပြင်မှာစောင့်နေလေသည်။ သူမရှောင်လင်းယွီတစ်ယောက်တည်းထွက်လာတာကိုမြင်တော့ ချက်ချင်းရှုပ်ထွေးစွာနဲ့ "ရှောင်ထုန်ရောဘယ်မှာလဲ။"

ရှောင်လင်းယွီက "အမေ၊ သမီး အမေ့ကိုသွားကြည့်ဖို့ခေါ်သွားမယ်!"

အမေရှောင်က နေရာလွတ်ထဲဝင်သွားတာနဲ့ ရှောင်လင်က ရှောင်ထုန်ကိုချီထားတာကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက နည်းနည်းနီနေတုန်းပဲ၊ ရှောင်ထုန်ကလည်း ဝမ်းနည်းနေပုံရသည်။ အမေရှောင်က စိုးရိမ်သွားကာ "လင်အာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘာလို့ငိုနေတာလဲ။ ပြီးတော့ ကလေးလေး၊ မင်းဘာလို့ဒီလောက်ဝမ်းနည်းနေရတာလဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းတို့ကိုအနိုင်ကျင့်သွားတာလား။" ပြီးတော့ အမေရှောင်ရဲ့အကြည့်က ရှောင်လင်းယွီဘက်ကိုရွေ့သွားလေသည်။ သိသိသာသာ သူမက သူ့သမီးကိုသံသယဝင်နေတာ။

ရှောင်လင်က ခေါင်းခါပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက နီရဲလာတယ်။ သူက အမေရှောင်ကိုအရမ်းအလေးအနက်ထားတဲ့အမူအရာနဲ့ကြည့်ပြီး တောင်းပန်တဲ့လေသံနဲ့ "အဘွား၊ ကျွန်တော်နေရာလွတ်ထဲမှာတစ်ယောက်တည်းအရမ်းအထီးကျန်တယ်။ ကျွန်တော်သခင်လေးကို ကျွန်တော်နဲ့ဆော့ဖို့နေခိုင်းချင်တယ်။ အဆင်ပြေရဲ့လား။"

ရှောင်လင်းယွီ၊ "..."

ရှောင်လင်းယွီမတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာ ရှောင်လင်က ချက်ချင်းကတိပေးသည် "အဘွား၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော်သခင်လေးကို ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်ပါ့မယ်။ သူ့ကိုချော်လဲတာဖြစ်ဖြစ် ဒဏ်ရာရတာဖြစ်ဖြစ်မဖြစ်စေရပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး သခင်လေးကိုဒီမှာနေပြီး ကျွန်တော်နဲ့ဆော့ခွင့်ပေးပါ၊ ဟုတ်ပြီလား။"

အမေရှောင်က "လင်အာ၊ ဒါက..."

သူမက ရှောင်လင်က ရှောင်ထုန်ကိုကောင်းကောင်းဂရုစိုက်ဖို့ အရမ်းငယ်နေမှာကို စိုးရိမ်နေတာ။

ရှောင်လင်းယွီက ညင်သာစွာသက်ပြင်းချပြီး "အမေ၊ လင်အာက အရမ်းအထီးကျန်နေတာကြာပြီ။ သမီးတို့သူနဲ့အတူရှိပေးဖို့အချိန်မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရှောင်ထုန်က သူနဲ့ဆော့ပေးနိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင် ရှောင်ထုန်က လင်အာကိုအရမ်းကြိုက်တယ်။ ကြည့်လေ။ သမီးသူ့ကိုဒီကိုခေါ်လာကတည်းက သူ့လက်တွေကို လင်အာဆီကတောင်မဖယ်သေးဘူး။"

အမေရှောင်က မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ပြည့်နေတဲ့ တောက်ပတဲ့မျက်လုံးနှစ်စုံကိုကြည့်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးမှာ သူမသက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူမခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီလေ။ ရှောင်ထုန်အားတဲ့အခါ သူကိုကိုလင်အာနဲ့ဆော့ဖို့လာလို့ရတယ်၊ ဟုတ်ပြီလား။"

ရှောင်ထုန်က နားလည်သွားပုံရပြီး ချက်ချင်းခုန်တက်လိုက်ကာ သူ့ရဲ့နူးညံ့တဲ့အသံက ပီသပြီး "ဟုတ်!" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အမေရှောင်က အစပိုင်းမှာနည်းနည်းမှင်တက်သွားပေမဲ့ ပြီးတော့ အံ့ဩတကြီးပြုံးပြီး "မင်းကလေးလေး။ မင်းရဲ့ပထမဆုံးပီပီသသပြောတဲ့စကားလုံးက ကိုကိုလင်အာနဲ့ဆော့ခွင့်ရလို့ဖြစ်နေတာပဲ။"

ဒါပေါ့၊ အမေရှောင်က ရှောင်ထုန်က တကယ်စကားပြောတတ်မှန်းမသိခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒါက ရှောင်ထုန်ရဲ့ပါးစပ်ကလွှတ်ကနဲထွက်သွားတာပင်။

"ဒါအံ့ဩစရာပဲ!" ရှောင်လင်က ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဘွား!"

ဒီအချိန်မှာ အမေရှောင်က အလေးအနက်ထားပြီးသတိပေးသည် "လင်အာ၊ ထုန်အာက ငယ်သေးတယ်။ မင်းသူ့ကိုဂရုစိုက်ဖို့ပိုကြိုးစားရမယ်။ ကလေးရေဆာရင်ဖြစ်ဖြစ် ဗိုက်ဆာရင်ဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့သခင်ကိုပြောရမယ်နော်။"

ရှောင်လင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဟုတ်、ဟုတ်、ကျွန်တော်ပြောပါ့မယ်။"

…

အမေရှောင်နဲ့ရှောင်လင်းယွီထွက်သွားတော့ ကလေးနှစ်ယောက်က သူတို့နဖူးပေါ်ကချွေးအေးတွေကို သုတ်လိုက်ကြသည်။

ရှောင်လင်က "ကပ်သီးလေးပဲ။ ငါ့ကိုသေမလောက်ကြောက်သွားစေတာပဲ။"

ရှောင်ထုန်က ရှောင်လင်ကိုလက်မထောင်ပြပြီး "မင်းရဲ့သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်က တကယ်ကောင်းတာပဲ!" သူ့မျက်ရည်တွေက အချိန်ကိုက်ကျလာတာ။

ရှောင်လင်၊ "..." ငါဒါတွေအားလုံးကို ဘယ်သူ့အတွက်လုပ်နေရတာလဲ။

***