ဆီးနှင်းဓား

“ဘယ်အနှိုင်းမဲ့နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဆင်းသက်လာမလဲ မသိဘူး”

အဆုံးစွန်ဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

ဖြတ်ထောက်ဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်က ပြောလိုက်သည်။

“အနှိုင်းမဲ့နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေက အရမ်းကို ရှားပါတယ်… ရှေးဟောင်းခေတ်ကတည်းက အဲဒါက ဆယ်ခုကျော်ကျော်ပဲ ရှိတယ်… ပေမင်ရွှယ်က ဓားတာအိုကို ကျင့်ကြံထားတယ်ဆိုတော့ အင်မော်တယ်နှိမ်နင်းဓား ဆင်းသက်လာဖို့ အခွင့်အရေးများတယ်”

“ပေမင်ရွှယ်…”

လင်းရွှင်ကျန်းက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

သူမသည် ဓားတာအိုမှာ အာရုံစိုက်၍ ကျင့်ကြံပြီး တောင်ထွတ်ရှစ်ခုကြားမှ အရေးကိစ္စများနှင့် လူများနှင့်ပတ်သက်၍ ဂရုစိုက်လေ့မရှိပေ။ ထို့သို့ဖြင့် သူမသည် ထိုနာမည်နှင့် အနည်းငယ်စိမ်းသက်နေ၏။

“အမ်…”

လင်းရွှင်ကျန်းက တစ်စုံတစ်ရာကို တွေးမိသွားပုံရပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်ကာ ရုတ်တရက် မေးလိုက်၏။

“ဂျူနီယာညီမပေမင်က တာအိုသစ်သီးတစ်လုံးကို စုဖွဲ့မထားဘူးမလား… သူက ပကတိဧက ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးတစ်ခုကို ဘာကြောင့် ဆင်းသက်လာစေတာလဲ”

ဖြတ်ထောက်ဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်က ပြောလိုက်၏။

“ပေမင်ရွှယ်က အင်မော်တယ်၊ ဗုဒ္ဓနဲ့ မိစ္ဆာတာအိုတွေနဲ့ ကွဲပြားခြားနားတဲ့ သိုင်းတာအိုလို့ခေါ်တဲ့ ဓမ္မအစီအရင်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံထားတယ်လို့ ပြောတယ်”

“သိုင်းတာအိုလား… ကျွန်မ အဲဒါကို ဘာလို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးတာလဲ”

လင်းရွှင်ကျန်းက ထပ်မံ၍ မေးလိုက်သည်။

ဖြတ်ထောက်ဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်က ပြောလိုက်၏။

“သိုင်းတာအိုကို အောက်ဘုံလောကမှာ ပေမင်ရွှယ်ရဲ့ဆရာက ဖန်တီးခဲ့တာပဲ… အဲဒီလူက တကယ့်ကို လူထူးဆန်းပဲ… သူက နောက်ထပ်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖောက်လုပ်ပြီး ဒီလိုမျိုး ဓမ္မတာအိုတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့တယ်… သူက အဲဒါကို ဒီအဆင့်အထိတောင် ကျင့်ကြံနိုင်စေတယ်ဆိုတော့”

လူတချို့က ပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် ပကတိဧက ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး၏ နဝမအဆင့်က ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“နဝမအဆင့်ရဲ့ ပထမဆုံး ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးသုံးခုက အရင် အဆင့်ရှစ်ခုနဲ့ သိပ်မကွာဘူး… ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ခွန်အားက သိသိသာသာတိုးလာလိမ့်မယ်… မင်းက အဲဒီကနေ ရှင်သန်ချင်တယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့မျိုးဆက်သွေးနယ်မြေကို ထုတ်ဖော်ရမယ်”

ပေမင်ရွှယ်သည် နေရာမှာပင် မတ်တတ်ရပ်ပြီး ပကတိဧက ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး၏ အဆင့်ကိုးဆင့်နှင့်ပတ်သက်၍ သူမကို ဆူဇီမိုပြောခဲ့သည့် စကားများကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေ၏။ တဖြည်းဖြည်း သူမက ပြတ်သားသော အကြည့်နှင့်အတူ သူမလက်ထဲရှိဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

“တိုက်…”

ပေမင်ရွှယ်က သူမ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ဓားတေးသံက ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးချီက တလိပ်လိပ်ထိုးတက်လာပြီး ဆူနာမီအသံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် နဂါးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းသံနှင့် ဆင်တစ်ကောင်၏ ဟစ်ကြွေးသံက သူမ၏ မျိုးဆက်သွေးထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာပြီး လောကကို လှုပ်ခတ်သွားစေ၏။

ဤသည်မှာ သိုင်းတာအို၏ နဝမမြောက် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နဂါးဆင်အင်အား ဖြစ်လေသည်။

နတ်နဂါးများက လှည့်ပတ်နေပြီး နတ်ဆင်များက ပေမင်ရွှယ်ကို ကာကွယ်ပေးရန် ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ သူတို့က ကမ္ဘာတုန်လောက်စရာ မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ နဝမအဆင့်၏ ပထမဆုံးကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးနှင့် ထိတွေ့ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။

ထျန်ဟွမ်ကုန်းမြေတိုက်မှာ သိုင်းတာအိုကို ကျင့်ကြံသော လူပေါင်းသန်းချီ ရှိလေသည်။

သို့သော်လည်း သိုင်းတာအိုမှာ မည်သူကမှ ပေမင်ရွှယ်၏ အောင်မြင်ပေါက်မြောက်မှုများအထိ မရောက်ရှိနိုင်ကြပေ။

အကြောင်းမှာ ပေမင်ရွှယ်သည် သိုင်းတာအိုကို စတင်ကျင့်ကြံကတည်းက ဆူဇီမိုသည် သူမအား တာအိုကို ကိုယ်တိုင်သင်ကြားပေးပြီး သူမအတွက် ပြီးပြည့်စုံသော အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုကို ကူညီတည်ဆောက်ပေးခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သိုင်းတာအို၏ ဆဋ္ဌမမြောက် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းမှာ သူတို့သည် သွေးချီရွှေအမြုတေတစ်ခုကို စုဖွဲ့နိုင်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဆူဇီမိုသည် ပေမင်ရွှယ်ကို ဆက်လက်ကျင့်ကြံစေပြီး သိုင်းတာအို၏ နဝမမြောက် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နဂါးဆင်အင်အားကို ကျင့်ကြံပြီးမှသာ သူမ၏ သိုင်းစိတ်ဝိညာဉ်ကို စတင်စုဖွဲ့စေခဲ့လေသည်။

အရင်တုန်းက သူမ တည်ဆောက်ခဲ့သော ခိုင်မာသည့် အခြေခံအုတ်မြစ်ကြောင့်မဟုတ်လျှင် ပေမင်ရွှယ်သည် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကိုးခုထဲက ကိုးခုမှာ ရှင်သန်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးက ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

နတ်နဂါးများနှင့် နတ်ဆင်များသည် သိုင်းတာအိုကနေ စုဖွဲ့ထားသော နယ်မြေဖြစ်စဉ်တစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး သူမ၏ မျိုးဆက်သွေးနယ်မြေ မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် နဝမအဆင့်၏ ပထမဆုံးကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကြောင့် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

ပေမင်ရွှယ်သည် သူမ၏ သွေးချီကို ၎င်း၏ အကန့်အသတ်အထိ လှည့်ပတ်ပြီး အရိုးခိုက်အအေးဓာတ်ကို ထုတ်ဖော်ကာ သူမ၏ နောက်ဘက်တွင် မှောင်မည်း၍ နက်ရှိုင်းသော သမုဒ္ဒရာတစ်စင်းကို ပေါ်ထွက်လာစေ၏။

ပေမင်သမုဒ္ဒရာ…

ပေမင်ရွှယ်သည် သူမ၏ မျိုးဆက်သွေးနယ်မြေကို ထုတ်ဖော်ပြီး နဝမအဆင့်၏ ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

ပေမင်သမုဒ္ဒရာသည် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကြောင့် ကြေမွသွားပြီး ခန်းခြောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။

ဖွီး…

ပေမင်ရွှယ်က သွေးတစ်လုတ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး၏ စွမ်းအားထက်ဝက်ကျော်ကို ပေမင်သမုဒ္ဒရာက ဖြေရှင်းပေးခဲ့သော်လည်း ကြောက်စရာကောင်းသော ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး၏ တစ်စိတ်တစ်ဒေသက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တလိပ်လိပ်တိုးဝင်လာဆဲဖြစ်သည်။ သူမက အသက်ရှူချိန်မရခင်မှာပင် နဝမအဆင့်၏ တတိယမြောက် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးက ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ပေမင်ရွှယ်သည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ပြီး သူမ၏ မျိုးဆက်သွေးကို လှည့်ပတ်ရင်း နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ်ခံစားနေ၏။

အစက ခန်းခြောက်နေသော ပေမင်သမုဒ္ဒရာထဲမှာ ဧရာမအရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရုတ်တရက် ထိုအရိပ်က ရေများကြားကနေ ဖောက်ထွက်ပြီး နဝမအဆင့်၏ တတိယမြောက် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးရှိရာသို့ ပစ်ဝင်သွားလေသည်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်တစ်ခွင် အုပ်မိုးထားသည့် ဧရာမသတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ၎င်း၏ ဧရာမပါးစပ်ကို ဖွင့်ဟပြီး ရှေးကျ၍ ကြောက်စရာကောင်းသော အော်ရာတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

“ခွန်မျိုးနွယ်ပဲ”

ဓားကျင့်ကြံသူများစွာက ဧရာမသတ္တဝါ၏ မူလဇာစ်မြစ်ကို မှတ်မိသိရှိသွားပြီး အံ့အားတသင့် ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။

ဘုန်း…

တတိယမြောက် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ပေမင်ရွှယ်၏ မျိုးဆက်သွေးနယ်မြေကလည်း ကြေမွသွားပြီး သူမက သွေးများစွာကို အန်ထုတ်နေရ၏။ သူမ၏ အော်ရာက အားပျော့သွားပြီး သူမက ဆက်လက်၍ တောင့်မခံနိုင်တော့ပေ။

“စတုတ္ထမြောက် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကို မျိုးဆက်သွေးကပ်ဘေးလို့ခေါ်တယ်… အဲဒါက မင်းရဲ့မျိုးဆက်သွေးအပေါ် တိုက်ရိုက်သက်ရောက်စေလိမ့်မယ်”

ပေမင်ရွှယ်သည် သူမကို ဆူဇီမိုပြောခဲ့သည့်စကားကို စဉ်းစားရင်း မျိုးဆက်သွေးကပ်ဘေး၏ ထိတွေ့ရိုက်ခတ်မှုကို ခုခံရန် သူမကိုယ်သူမ အတတ်နိုင်ဆုံး တည်ငြိမ်စေဖို့ ကြိုးစားလိုက်၏။

လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်မှာ ပေမင်ရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆက်မပြတ် တုန်ယင်နေပြီး သူမသည် ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းသော နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ်ခံစားနေရသည့်အလား ကွေးညွှတ်သွားလေသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပေမင်ရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က တဖြည်းဖြည်း ဖျော့တော့၍ ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နေရာတွင် ကျန်ရှိနေခဲ့သည့်အရာမှာ မှောင်မိုက်၍ နက်ရှိုင်းနေသော ဓားတစ်လက်ဖြစ်သည်။

ဓားက ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ထားပြီး မျိုးဆက်သွေးကပ်ဘေးနှင့် ဆက်လက်၍ တိုက်ခိုက်ခြင်း မဟုတ်တော့ပေ။ ထိုအစား ၎င်းသည် မျိုးဆက်သွေးကပ်ဘေးကို ဝါးမြိုနေလေသည်။

“ဒါက…”

တောင်ထွတ်ပေါ်မှ တောင်ထွတ်သခင်ရှစ်ဦး၏ အမူအရာများက ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများက မယုံကြည်နိုင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

“သူက ကပ်ဘေးဆင်းသက်ခြင်းအတောအတွင်း ဓားတာအိုအသစ်တစ်ခုကို နားလည်ဆင်ခြင်လိုက်တာလား”

“အဲ့လိုပဲ ဖြစ်ရမယ်… ဒါပေမဲ့ အဲဒီဓားတာအိုက သူ့ရဲ့မျိုးဆက်သွေးနဲ့ အတူယှဉ်တွဲရှိနေတာပဲ… အဲဒါက ပြီးပြည့်စုံမှုမရှိသေးသလို လုံလောက်အောင် တည်ငြိမ်မှုမရှိသေးဘူး”

သိပ်မကြာခင် မျိုးဆက်သွေးကပ်ဘေးက အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

ပေမင်ရွှယ်၏ ပုံရိပ်က ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာ၏။

စတုတ္ထမြောက် မျိုးဆက်သွေးကပ်ဘေးအပြီး၌ သူမ၏ ဒဏ်ရာများက ပို၍ဆိုးရွားမလာရုံသာမက ထက်ဝက်ကျော်ကပင် သက်သာပျောက်ကင်းသွားပြီး သူမ၏ အခြေအနေက များစွာပိုမိုကောင်းမွန်လာသည်။

ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကိုးခုထဲက ကိုးခုကို ဘယ်လိုရင်ဆိုင်ခုခံရမလဲ ဆူဇီမိုထက် ဘယ်သူကမှ ပို၍ကောင်းကောင်းမသိနိုင်ပေ။

သူသည် အဲဒါကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကပ်ဘေးဆင်းသက်ခြင်းနှစ်ခုအပေါ် သူ၏ အတွေ့အကြုံကို သူက ပေမင်ရွှယ်အား အကုန်အစင် သင်ကြားပေးထားလေသည်။

နောက်ထပ်လာသည့် အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်ကပ်ဘေး၊ တာအိုနှလုံးသားကပ်ဘေးနှင့် ကမ္မကပ်ဘေးတို့က ပေမင်ရွှယ်အပေါ် ခြိမ်းခြောက်မှုများစွာမဖြစ်စေဘဲ သူမက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ခုခံကာကွယ်ခဲ့လေသည်။

အဋ္ဌမမြောက် လက်နက်ကပ်ဘေး ဆင်းသက်လာချိန်မှာသာ ပေမင်ရွှယ်က ပြင်းထန်သော ပျက်စီးထိခိုက်မှုကို တွေ့ကြုံခံစားလိုက်ရသည်။

ပေမင်ရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး ယိမ်းထိုးနေ၏။ သူမသည် သူမ၏ မူပိုင်ဓားပေါ် မှီထားပြီး သွေးအိုင်ထဲမှာ ခက်ခက်ခဲခဲဖြင့် မတ်တတ်ရပ်နေရသည်။

နောက်ဆုံး ပကတိဧက ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးတစ်ခုသာ ကျန်တော့လေသည်။

နောက်ဆုံး ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးသည် ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးနှင့် သေစေနိုင်စွမ်းအား အမြင့်မားဆုံးဖြစ်သည်ကို လူတိုင်းက သိရှိထားကြသည်။

လောကမှာရှိသော ဖိအားက မနှိုင်းယှဉ်သာအောင် တင်းကျပ်လေးလံလာခဲ့သည်။

တောင်ထွတ်ပေါ်နှင့် လေထဲမှာ ဓားကျင့်ကြံသူအားလုံးသည် အသက်အောင့်ထားပြီး ကောင်းကင်ထက်ရှိ ကပ်ဘေးတိမ်တိုက်များကို မမှိတ်မသုန်စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

နောက်ဆုံး ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးသည် အနှိုင်းမဲ့နတ်ဘုရားစွမ်းအားတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူတို့သည် အဲဒါကို မြင်တွေ့ခွင့်ရသည်မှာ ကံကောင်းလှလေသည်။ ဤသည်က သူတို့အတွက်လည်း အခွင့်အလမ်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

တကယ်ဆို အသင်္ချေဓားနန်းတော်မှ စွမ်းအားကြီးမားသော အော်ရာတချို့သည် ပေမင်ရွှယ်ကို နှောက်ယှက်မိမည်စိုးပြီး အလွန်တရာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေကြ၏။

အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံ ဓားကျောက်စာတိုက်ကသာ ပေမင်ရွှယ်၏ အော်ရာကို မြှင့်တင်ပေးလိုပြီး ဓားတေးသံကို ထုတ်ဖော်ထားဆဲဖြစ်သည်။

လင်းရွှင်ကျန်းနှင့် ယွင်ထင်ကလည်း နောက်ထပ်ပေါ်ထွက်လာမည့် မြင်ကွင်းကို မျှော်လင့်စောင့်စားနေကြသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို…

အရောင်မတူသော မက်မွန်ပွင့်များက ကောင်းကင်ထက်ရှိ ကပ်ဘေးတိမ်စိုင်များကြားကနေ လွင့်မျောကျဆင်းလာသည်။ သူတို့က အဖြူရောင်၊ အနီရောင်နှင့် ပန်းရောင်တို့ဖြစ်ပြီး ခပ်ဖျော့ဖျော့ မွှေးရနံ့ကို ဖြာထုတ်ပေးနေသည်။

မွှေးရနံ့က ပြင်းထန်မှုမရှိသော်လည်း ဘေးပတ်လည်မှာရှိသော ဓားကျင့်ကြံသူများသည် အဲဒါကို ရှူရှိုက်မိပြီးသောအခါ အနည်းငယ် မူးဝေထုံထိုင်းသွားပြီး တွေဝေယစ်မူးသည့်ပုံပေါ်လာလေသည်။

ပကတိအင်မော်တယ် ဓားကျင့်ကြံသူအများစုပင်လျှင် ချမ်းသာရာ မရပေ။

တောင်ထွတ်ပေါ်မှ တောင်ထွတ်သခင်ရှစ်ဦးမှာသာ တည်တံ့သော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။

မက်မွန်ပွင့်များသည် သာမန်သာဖြစ်သည့်ပုံပေါ်သော်လည်း သူတို့ကို ဓားချီကနေ စုဖွဲ့ထားပြီး ပန်းပွင့်တစ်ပွင့်ချင်းစီမှာ ကြောက်စရာကောင်းသော သေစေနိုင်စွမ်းအား ပါဝင်နေသည်ကို သူတို့က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တွေ့မြင်နိုင်ကြသည်။

“အဲဒါက အင်မော်တယ်နှိမ်နင်းဓား မဟုတ်ဘူးဆိုရင် အဲဒါက ဘာအနှိုင်းမဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားဖြစ်မလဲ”

“အဲဒါက ဓားတာအိုရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတစ်ခုဖြစ်တဲ့ပုံပဲ… ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အရင်တုန်းက ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ဖူးဘူးနဲ့တူတယ်”

“အနှိုင်းမဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားအသစ်တစ်ခု ဆင်းသက်လာပြီပဲ”

တောင်ထွတ်သခင်ရှစ်ဦးက အဲဒါကို တွေးမိသည့်အချိန်မှာ တုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် မက်မွန်ပွင့်မိုးများက အဆက်မပြတ်ဆင်းသက်လာပြီး ကောင်းကင်ထက်မှာ စကားလုံးများကို ပေါ်ထွက်လာစေ၏။

“ယစ်မူးဖွယ်ရာ ပန်းများ၏ ကောင်းကင်… ဆီးနှင်းဓားတစ်လက်”

လူတိုင်းက အဲဒါကို အလိုလိုအသံထွက်၍ ဖတ်လိုက်ကြ၏။

ဇီး….

ဓားတေးသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်တစ်ခွင် ပြည့်နှက်နေသည့် မက်မွန်ပွင့်များကြားမှာ အလွန်တရာထက်ရှသော ဓားစိတ်ဆန္ဒတစ်ခုနှင့်အတူ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရာကောင်း၍ တဖျတ်ဖျတ်လက်လက် ဓားအလင်းတစ်ခုက ပေါ်ထွက်လာသည်။ ညကောင်းကင်ယံကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သော မိုးကြိုးလျှပ်စီးကဲ့သို့ ၎င်းသည် ပေမင်ရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်းပင် ဝင်ရောက်လာခဲ့လေသည်။