နောက်ဆုံးရထား ပရောဂျက်

ကျိအန်းမြို့၏ နေ့လည်နေ့ခင်းသည် ဖြာကျနေသော နေရောင်ခြည်အောက် လေပြည်လေးက ညင်ညင်သာသာလှုပ်ခတ်လျက်ရှိသည်။ အထပ်မြင့်တိုက်ခန်းတစ်ခု၏ လသာဆောင်တွင်၊ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတစ်ခုသည် ခဏတာ လက်ခနဲ ဖြတ်သွားသည်။ လူတစ်ယောက်သည် နေကိုတစ်ချက်မော့ကြည့်ပြီး၊ သူ၏လက်ပတ်နာရီတွင် အချိန်ကိုစစ်ဆေးလိုက်သည်။ ပြီးနောက် နက္ခတ္တဗေဒမှန်ပြောင်းတပ်ဆင်ထားသော ပြူတင်းပေါက်မှ ခန်းဆီးကို ဆွဲပိတ်လိုက်သည်။

မိုးသားအဝေးဆီက တိမ်လွှာများအောက်၌ မြို့တော်သည် ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအထက်တွင် တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခုသည် တောင်တန်းပမာ ထီးထီးတည်ရှိနေပြီး၊ မလှုပ်မယှက် မြင့်မားစွာ တည်ရှိလျက်ရှိသည်။

ဒီး…ဒီး

သူ၏နာရီမှ သတိပေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ညနေ ၅ နာရီ

ညမရောက်မီ နာရီဝက်အလို။

ထိုလူသည် သံကြိုးတစ်ခုကို ဆွဲလိုက်ရာ၊ မှန်သားပြတင်းပေါက်များနေရာတွင် အထူးဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော အလွိုင်းပြားတံခါးများ မြင့်တက်လာသည်။ အခန်းထဲသည် မှောင်မိုက်သွားပြီး၊ အလွိုင်းပြားများ၏ အကြားမှတစ်ဆင့် စိမ့်ဝင်နေသောနေရောင်ခြည်သည် ရိက္ခာများ၊ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများ ပြည့်နှက်နေသော ဧည့်ခန်းထဲတွင် မျဉ်းဖြောင့်ပုံစံ အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြန့်ကျဲသွားသည်။

“ထပ်…ထပ်….ထပ်…ထပ်”

ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ထိုလူသည် လုပ်လက်စအလုပ်ကို ရပ်တန့်လိုက်ကာ ခေါင်းကိုငဲ့စောင်းနားစွင့်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏မျက်နှာ အမူအရာပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် ကိုယ်ကာကွယ်ရန်အတွက် ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းကို ဆွဲယူကာ ခါးတွင် ထိုးထားလိုက်ပြီး၊ တိုက်ခန်းမှ ဂရုတစိုက်ထွက်လာကာ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ လှေကားထစ်များအတိုင်း တက်သွားသည်။

အဝေးမှ ရဟတ်ယာဉ်တစ်စီး နိမ့်ပျံလာပြီး၊ ၎င်း၏ ဧရာမဒလက်များ မြည်သံသည် တစတစ ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည်။

ဝှီး…

ထိုလူသည် မည်သည့်နေရာမှ ရခဲ့သည်မသိသော ရေပိုက်ရှည်တစ်ခုကို ဆွဲယူကာ၊ ၎င်း၏တစ်ဖက်စွန်းတွင် စုတ်ပြတ်နေသော လိမ္မော်ရောင် အဝတ်စတစ်စကို ချည်နှောင်ပြီး ရဟတ်ယာဉ်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်းပြသည်။

ရဟတ်ယာဉ်အတွင်း၌၊ နားကြပ်တပ်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် လိမ္မော်ရောင်အလင်းတစ်ခုကို သတိပြုမိပြီး၊ မှန်တံခါးပေါက်မှတဆင့် လှမ်းကြည့်သည်။

“မစ္စတာဝမ်”

ရှေ့တွင်ထိုင်နေသော ပိုင်းလော့သည် ခေါင်မိုးပေါ်ရှိ လိမ္မော်ရောင်အချက်ပြမှုကို တွေ့မြင်ပြီး၊ သဘောထားတောင်းခံသလိုမျိုး လှည့်မေးလိုက်သည်။

မစ္စတာဝမ်ဟု ခေါ်တွင်ခံရသော အမျိုးသားသည် အလယ်အလတ်အရွယ်ရှိ ဝတ်စုံသပ်သပ်ရပ်ရပ်ဝတ်ထားသူဖြစ်သည်။ ပြတင်းပြင်ပကို တစ်ချက်ငဲ့ကြည့်ပြီးနောက် သူသည် မျက်လုံးများကို ပိတ်ကာ မလှုပ်မယှက်သော မျက်နှာထားဖြင့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “အိပ်မက်မက်နေတာလား။ ဒီဆင်းရဲသားတွေရဲ့ ဘဝတွေကို ဘယ်သူဂရုစိုက်မှာလဲ”

ပိုင်းလော့ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

မိန်းကလေး၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိသဖြင့်၊ အလယ်အလတ်အရွယ်အမျိုးသားသည် အသံကို မြှင့်လိုက်သည်။ “ဘာဖြစ်တာလဲ သနားနေတာလား”

မိန်းကလေးက ချီတုံချတုံဖြင့်

“မဟုတ်ဘူး…သူ တခုခုကို သတိပေးချင်နေပုံရတယ်”

“မှတ်ထား။ သူတို့က ငါတို့နဲ့မတူဘူး။ မနက်ဖြန်ကမ္ဘာပျက်ရင်တောင်၊ ငါတို့က နောက်ဆုံးမှသေမယ့်သူတွေပဲ။ နားလည်လား”

အမျိုးသား၏လေသံက ပိုမိုတင်းမာလာသည်။

“ဟင်း…”

မိန်းကလေး၏ မျက်နှာထားသည် အေးစက်သွားပြီး၊ သူမ၏အကြည့်သည် ပြတင်းပြင်ပကို စူးစိုက်ထားသည်။ ထိုအမျိုးသားသည် သူမ၏စကားများကို လုံးဝဂရုမစိုက်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ဝှီး…

ရဟတ်ယာဉ်သည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအထက်တွင် မြည်ဟည်းဖြတ်ပျံသွားသည်။

အဝေးရှိ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရှိနေသော လူသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း၊ ရေပိုက်ကို ဖြည်းဖြည်းချလိုက်ပြီး၊ အတွေးနယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

“သေစမ်းကွာ…ဘယ်လောက်ကောင်းတဲ့ လေယာဉ်လဲ…နှမျောဖို့ကောင်းလိုက်တာ…”

...

“တူ…တူ…တူ”

မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင်၊ ရဟတ်ယာဉ်အတွင်း၌ အရေးပေါ်အချက်ပေးသံတစ်ခု မြည်လာသည်။

“သတိ-အင်ဂျင်ရပ်တန့်—အင်ဂျင်ရပ်တန့်”

“ဘာဖြစ်နေတာလဲ”

“ရုတ်တရက် လေဖိအားဆုံးရှုံးသွားတယ်၊ မမြင်ရတဲ့ လေဝဲတစ်ခုဖြစ်နိုင်တယ်” ပိုင်းလော့၏ မျက်နှာထားသည် ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ပျံသန်းမှုကို တည်ငြိမ်အောင် အလျင်အမြန်ကြိုးစားလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာသော အကျပ်အတည်းသည် လူတိုင်းကို ဖရိုဖရဲဖြစ်စေသည်။

“လေထဲမှာ ရှိနေတာကို နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီးကွာ၊ ဝိညာဉ်ကိုဝင်တိုက်မိတာလား၊ မင်းမေ…” နောက်ခုံတွင်ရှိသော တစ်ခါက တည်ငြိမ်နေခဲ့သော အလယ်အလတ်အရွယ်အမျိုးသားသည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ပိုင်းလော့သည် ထိန်းချုပ်စက်ပေါ်ရှိ ရေဒါကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထူးခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ ရုတ်တရက်၊ ရဟတ်ယဉ်ခန်းအတွင်းရှိ အလင်းရောင်သည် အရိပ်တစ်ခုဖုံးလွှမ်းလာသလို ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ထိတ်လန့်တကြားလည်ပင်းကို ဆန့်ကာ ရဟတ်ယာဉ်မှန်မှတစ်ဆင့် အထက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သူမြင်လိုက်ရသည်က သူ၏မျက်ဆံများကို ကျုံ့သွားစေပြီး၊ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားသည်။

သူတို့အထက် ဧရာမတိမ်တိုက်ဖွဲ့စည်းမှုအတွင်း၌ ဖုံးကွယ်နေသော ထူးဆန်းသော အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခု၊ အဝေးမှ မှိန်ဖျော့စွာ လှမ်းမြင်ရပြီး၊ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းနှင့် နေကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

တိမ်များသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်လျက်၊ လေသည် ဒေါသတကြီး တိုက်ခတ်လာသည်။

ရဟတ်ယာဉ်သည် ဧရာမဆွဲငင်အားတစ်ခုထဲသို့ ဖမ်းမိသွားပြီး၊ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ကောင်းကင်ထက်သို့ မြင့်တက်သွားသည်။

“သတိပေးချက်- သတိပေးချက်”

“ဟာ၊ ကပ္ပတိန်၊ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ”

ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ပိုင်းလော့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ သူသည် အဝေးသို့ငေးကြည့်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

သူတို့၏ အမြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ တိမ်လွှာပါးပါးများ ပြန့်ကျဲသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ရဟတ်ယာဉ်အတွင်းရှိ လူအားလုံး တိမ်များအတွင်းရှိ အနက်ရောင်အရိပ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းသည်… ဧရာမလူသားရုပ်အလောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ထိုဧရာမလူသားရုပ်အလောင်းကြီးသည် တိမ်လွှာများအတွင်း မှောက်ခုံကြီးမျောနေသည်။ ၎င်း၏အရိပ်သည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းနှင့် နေကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ တိမ်များထက်ကျော်လွန် မြင်ရသည့် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းသည်ပင် အနည်းဆုံး ၁၀ ကီလိုမီတာ ခန့်ရှိသည်။

ထိုဧရာမအလောင်းသည် မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေပြီး လွင့်မျောနေသော ကုန်းမြေတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မီးခိုးရောင်ရင့်ရင့်ဖြစ်ပြီး၊ ခြောက်သွေ့သော အရေပြားတွင် ချောက်နက်ကြီးများနှင့်တူသော အရေးအကြောင်းများ ထွင်းထုထားသည့်သဖွယ်ရှိသည်။ ၎င်း၏ အနက်ရောင် ဟောင်းလောင်းပေါက်မျက်လုံးများသည် အသက်မရှိသော်လည်း၊ မြို့အထက်တွင် မျှောနေရင်း ထူးဆန်းသော ကြောက်မက်ဖွယ်ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းသည်။

“အား”

ယခုအကူအညီမဲ့ဖြစ်နေသော ရဟတ်ယာဉ်အတွင်း၌ ထိတ်လန့်တကြားအော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်ခုံတွင်၊ မိန်းကလေး၏မျက်နှာသည် စက္ကူဖြူသလို ဖြူဖျော့သွားပြီး၊ သူမ၏မျက်ဆံများသည် မှောင်မိုက်မှုဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

ဟာရီကိန်းလေပြင်းများသည် ရဟတ်ယာဉ်၏အပေါ်ယံအလွှာကို ရက်စက်စွာ ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည်။ တန်ချိန်များစွာရှိသော စက်မှုလုပ်ငန်းသုံးယဉ်သည် လေထဲတွင် ဖုန်မှုန့်တစ်မှုန်သာဖြစ်သွားသည်။

မမြင်ရသော ဆွဲငင်အားသည် ၎င်းကို ချက်ချင်း အထက်သို့ ဆွဲယူသွားပြီး၊ တိမ်များထဲသို့ မျိုချလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင်၊ ၎င်းသည် အစအနမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ခေါင်မိုးပေါ်တွင်…

ဤမြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို မြင်တွေ့နေရသော လင်းရှန်၏မျက်နှာထားသည် မှောင်မိုက်သွားသည်။

ဖျတ်…

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖျတ်ကနဲ လက်သွားသည်။ တစ်စုံတစ်ရာကို သဘောပေါက်သွားသော လင်းရှန်သည် “ချီးထဲမှ” ဟု ရေရွတ်ကာ အလျင်အမြန် သူ၏တိုက်ခန်းသို့ ပြန်ဆင်းသွားသည်။

သူသည် ပြတင်းတံခါးများကို ပိတ်လိုက်ပြီး၊ လှေကားထစ်များတွင် အနံ့ပြေစေသောဆေးဖြန်းကာ၊ သံတံခါးများကို သော့ခတ်လိုက်သည်။

ယခုသူလုပ်နိုင်သည်မှာ ညဆိုက်ရောက်မှုကို စောင့်ဆိုင်းရုံသာဖြစ်သည်။

ဒီး…ဒီး…

ညနေ ၆ နာရီ ၄၅ မိနစ်။ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် ဒုတိယအကြိမ်အလင်းတစ်ခု ဖျတ်ကနဲ လက်သွားသည်။ နေဝင်သွားပြီ၊ မြို့သည် အမှောင်ထုထဲသို့ နစ်မြှုပ်သွားသည်။

မှောင်မိုက်နေသော မြို့ထဲတွင်၊ လမ်းကြားများထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ် တီးတိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အရိပ်များထဲတွင် ချိုးဖဲ့သံများ ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ထူးဆန်းသော အရာများ ဆိုက်ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်လေသည်။

အခန်းထဲတွင်…

ဓာတ်စက်ဟောင်းတစ်ခုသည် ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်နေပြီး၊ မှိန်ဖျော့ဖျော့အခန်းထဲတွင် ဂျက်ဇ်ဂီတ၏ တီးတိုးစည်းချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ လင်းရှန်သည် အင်္ကျီလက်ရှည်တစ်ထည်ဝတ်ဆင်ထားပြီး မီးဖိုချောင်ဝင်နေသည်။ ပဲလုံးစိမ်းတစ်ဘူးကို အေးဆေးစွာ ဖွင့်နေချိန် လျှပ်စစ်မီးဖိုပေါ်တွင် ခရမ်းချဉ်သီးနှင့် အမဲသားဟင်းရည်တစ်အိုးသည် ဆူပွက်နေပြီး သင်းပျံ့သောအနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

Cutting board ပေါ်တွင်၊ ခေါင်မိုးဥယျာဉ်မှ ရရှိလာသော စိမ်းစိုသည့် နံနံပင်တစ်ပင်ရှိနေသည်။ ဤခေတ်ကာလတွင်၊ စိမ်းလန်းသောအရာတစ်ခုသည် ခဏတာ ပျော်ရွှင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်သည်။

သူသည် နံနံပင်ကို သေသေချာချာ ပါးပါးလှီးကာ၊ အိုးထဲသို့ ဂရုတစိုက် ဖြူးထည့်သည်။ ဓားပေါ်တွင် ကပ်ငြိနေသော သေးငယ်သော အပိုင်းအစလေးကိုပင် အိုးထဲသို့ သပ်ချလိုက်သည်။

အပြင်ဘက်တွင်၊ ညသည် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာ မှောင်မိုက်နေသည်။ ကြမ်းပြင်အောက်မှ၊ မသိမသာ ဖြည်းညင်းသော ခြေသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ မှောင်မိုက်သော စင်္ကြံများထဲတွင်၊ ထူးဆန်းသော၊ အက်ကွဲသံများနှင့် အသက်ရှူသံများ ကြားရသည်။

သို့သော် လင်းရှန်သည် မထိတ်မလန့်ဖြစ်ပေ။ ထူးဆန်းသောပတ်ဝန်းကျင်ကို အကျွမ်းတဝင်ရှိနေသလို၊ သူသည် ညစာကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပြင်ဆင်ထားပြီး၊ မီးစုန်းဖယောင်းတိုင်၏ မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်အောက်တွင် ညစာကို မြိန်ယှက်စွာ စားသောက်နေသည်။

“အခုဆို နေထွက်ချိန်က ညနေထိပဲရှိတော့တယ်။ နောက်ထပ် ဝင်ရိုးစွန်းညဟာ ငါးရက်မပြည့်ခင်ရောက်လာတော့မယ်” သူသည် တီးတိုးရေရွတ်သည်။

စားပွဲတွင် ညစာစားရင်း၊ လင်းရှန်သည် မှတ်စုစာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်တွင် မှတ်တမ်းများ ရေးမှတ်နေသည်။

သူ၏ သိုလှောင်ခန်းထဲရှိ ဘက်ထရီများနှင့် မီးစက်သည် အဓိကအားဖြင့် ရေခဲသေတ္တာကို လည်ပတ်ရန်နှင့် သတိပေးစနစ်ကို လည်ပတ်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုသည်။ အလင်းရောင်ကိုမူ လုံးဝရှောင်ကြဉ်ထားသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ခိုလှုံရာနေရာကို မှောင်မိုက်ထဲတွင် ထင်ရှားသော အလင်းရောင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေမည်။

ညစာစားပြီးနောက်၊ သူသည် ယနေ့ရရှိလာသော ပစ္စည်းများကို စတင်စီစစ်သည်။

“စည်သွပ်ဘူးနှစ်ဘူး၊ ရေသန့်ဘူးနှစ်ဘူး… အိုး၊ ရက်လွန်ပြီးသား အာလူးကြော်တစ်ထုပ်ပါရှိသေးတယ်”

ထူးဆန်းသည်မှာ၊ ကြီးမားသော ကျောပိုးအိတ်ထဲတွင် ရိက္ခာများသာရှိသင့်သော်လည်း အသုံးမကျသော ပစ္စည်းများဖြစ်သည့် ဖုန်းအစုတ်များ၊ စပီကာဟောင်းတစ်လုံး၊ မုတ်ဆိတ်ရိတ်စက်အပျက်တစ်ခု၊ နှင့် ဆံပင်အခြောက်ခံစက်တစ်ခုတို့ ပါဝင်နေသည်။

လင်းရှန်အတွက်၊ ဤ“အသုံးမကျသော” ပစ္စည်းများသည် ရတနာများဖြစ်သည်။

မှိန်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးတစ်ခုဖြင့်၊ သူသည် စပီကာဟောင်းပေါ်တွင် လက်တင်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင်၊ သူ၏လက်နှင့် မျက်ဆံများတွင် မှိန်ဖျော့သော ဖော့စဖောရပ်စ်အလင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ လေမရှိသော်လည်း၊ သူ၏ဆံပင်များသည် ဖြည်းညင်းစွာ လှုပ်ယမ်းလာပြီး၊ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် နိုးကြားလာဟန်တူ၏။

ခဏအကြာတွင်၊ အလင်းရောင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ သူထိခဲ့သော စပီကာသည် ရုတ်တရက် ဆွေးမြေ့ကာ အညိုရောင်ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

[ဝါးမျိုမှုအောင်မြင်သည်။ +1 ယန္တရားရင်းမြစ်အမှတ်၊ +1 ယန္တရားဝါးမျိုစွမ်းရည်။ အပိုဆု- ခွန်အား +1]

[လက်ရှိ ယန္တရားနှလုံးသားအဆင့်။ LV.1 176/500]

[မှတ်ချက်။ ယန္တရားနှလုံးသားကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းသည် အထူးစွမ်းရည်ဆုများကို ပေးအပ်သည်။ LV3၊ LV6၊ နှင့် LV9 တွင် ထူးဆန်းသော နိုးကြားမှုများကို ဖွင့်လှစ်ပေးမည်]

ဂုဏ်သတ္တိ

• ခွန်အား။ LV1 22/50

• အမြန်နှုန်း။ LV0 28/30

• ကာကွယ်ရေး။ LV0 15/30

လက်ရှိစွမ်းရည်များ။

• ယန္တရားဝါးမျိုမှု။ LV.1 265/300

• ယန္တရားထုတ်လုပ်မှု။ LV.1 112/300

• ယန္တရားစကင်ဖတ်မှု (မရှိ)

• ယန္တရားပြုပြင်မှု (မရှိ)

• ယန္တရားလည်ပတ်မှု (မရှိ)

ရင်းနှီးသော စနစ်မြင်ကွင်းသည် သူ့ရှေ့တွင် ထွန်းလင်းလာသည်။ လင်းရှန်၏မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ စပီကာဟောင်းတစ်လုံးကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ခွန်အားကို ၁ မှတ်မြှင့်တင်ပေးမည်ဟု မည်သို့ထင်မိမည်နည်း။

ခွန်အား ၁ မှတ်ကို မလျှော့တွက်ပါနှင့်။

သူ၏အင်အားသည် LV.0 မှ LV.1 သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးကတည်းက၊ လင်းရှန်သည် အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

တစ်ချိန်က သူသည် ရေပုံးတစ်ပုံးကိုပင် သယ်ရန်ခက်ခဲခဲ့သော ပိန်ညှောင်ညှောင် ကောလိပ်ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခုမူ၊ သူသည် လက်တစ်ဖက်ထဲဖြင့် ဒိုက်ထိုး အကြိမ် ၁၀၀ ခန့် အေးအေးဆေးဆေး လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။ ဤပြောင်းလဲမှုသည် အံ့ဩဖွယ်ရာပင်။

အစပိုင်းတွင်၊ သူ၏စွမ်းရည်သည် အားနည်းသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ၊ ၎င်း၏အလားအလာကို သူသဘောပေါက်လာသည်။ အကယ်၍ သူသည် ခွန်အားနှင့် အမြန်နှုန်းကို ဆက်လက်မြှင့်တင်နိုင်ပါက၊ သူ့တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် တစ်နေ့တွင် သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအားရှင်များ၏ အားကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်များနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

[ဝါးမျိုမှုအောင်မြင်သည်။ +1 ယန္တရားရင်းမြစ်အမှတ်]

[ဝါးမျိုမှုအောင်မြင်သည်။ +1 ယန္တရားရင်းမြစ်အမှတ်]

နောက်ထပ် ဖုန်းအစုတ်များသည် စွမ်းရည်မြှင့်တင်မှုများ မပေးနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူစိတ်ပျက်သွားသည်။

“ပိုကြီးမားပြီး အားပြင်းတဲ့ စက်ကိရိယာတွေက ပိုကောင်းတဲ့ ရလဒ်တွေပေးတယ်ထင်တယ်…” သူသည် တစ်ခါက ကားအင်ဂျင်တစ်လုံးကို ဝါးမျိုခဲ့သည့်အချိန်ကို ပြန်သတိရလိုက်သည်။ ထိုတစ်ကြိမ်တည်းက ယန္တရားရင်းမြစ်အမှတ် ၂၀ နှင့် စွမ်းရည်အမှတ် ၅ အမှတ်ကို ရရှိခဲ့သည်။

သို့သော်၊ ယခုသူသည် သေးငယ်သောအရာများကို ရွေးချယ်ပြီး ၎င်းတို့ကို တိုက်ခန်းသို့ ယူလာရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။ ပိုကြီးမားသော ယန္တရားဖွဲ့စည်းပုံများကို ဝါးမျိုရန် အချိန်နှင့် စွမ်းအင်များစွာ ပိုမိုလိုအပ်သည်။

ကားအင်ဂျင်ကို ဝါးမျိုခဲ့စဉ်က၊ ၎င်းသည် တစ်နာရီကျော်ကြာခဲ့ပြီး၊ သူ့ကို လုံးဝအားယုတ်သွားစေခဲ့သည်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်အတွေ့အကြုံတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသလိုပင်။ ဖုတ်ကောင်များ သို့မဟုတ် သဘက်များမှ တိုက်ခိုက်ခြင်းမခံရဘဲ ထိုအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းသည် အံ့ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ လင်းရှန်သည် သင်ခန်းစာရခဲ့သည်။ သည်းခံမှုသည် အဓိကဖြစ်သည်။ အလျင်စလိုလုပ်ခြင်းသည် အန္တရာယ်သို့သာ ဦးတည်သည်။ သူသည် ရှင်သန်မှုကို ဦးစားပေးသည့် မူအား တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လိုက်နာသည်။

သို့သော်၊ သူမမျှော်လင့်ထားသည်မှာ၊ ဆံပင်အခြောက်ခံစက်ကို ဝါးမျိုလိုက်သောအခါ၊ သူ့ရှေ့ရှိ စနစ်မြင်ကွင်းသည် ရုတ်တရက် ရွှေရောင်လက်ခနဲ ဖြတ်သွားသည်။

[ဝါးမျိုမှုအောင်မြင်သည်။ +1 ယန္တရားအရင်းအမြစ်အမှတ်၊ +1 ယန္တရားဝါးမျိုကျွမ်းကျင်မှု။ အပိုဆု- သင်သည် လေအမြောက်စွမ်းရည်ကို ရရှိခဲ့သည်]

လေအမြောက် LV.1။ လက်ချောင်းထိပ်တွင် လေကို စုစည်းပြီး ချက်ချင်း လွှတ်ထုတ်ကာ အဖျက်စွမ်းအားကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“စွမ်းရည်အသစ်တစ်ခု”

လင်းရှန်၏မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ယန္တရားဝါးမျိုမှုမှ စွမ်းရည်တစ်ခုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“သာမန်ပစ္စည်းတွေကို ဝါးမျိုရုံနဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ”

ဆံပင်အခြောက်ခံစက်တစ်ခုကနေ… လေအမြောက်စွမ်းရည်

ဒါက ဘယ်လိုစွမ်းရည်မျိုးလဲ

စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ထားရင်း၊ လင်းရှန်သည် သူ၏အတွေးများကို စုစည်းလိုက်သည်။ သူသည် လက်ချောင်းကို မြှောက်ကာ အဝေးရှိ ဆိုဖာဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ရှူး

အခန်းထဲတွင် လေတိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆိုဖာပေါ်ရှိ ကူရှင်တစ်ခုသည် မမြင်ရသော တစ်စုံတစ်ရာဖြင့် ဖျက်စီးခံရသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး၊ အတွင်းရှိ ဝါဂွမ်းများသည် နှင်းပွင့်များကဲ့သို့ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

“သောက်ကျိုးနည်း”

လင်းရှန်၏ နှလုံးခုန်သံ အရှိန်မြှင့်လာသည်။ သူသည် ဆူညံသံမဖြစ်စေရန် လေအမြောက်၏ အင်အားကို တမင်ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ဤသေးငယ်သော စမ်းသပ်မှုပင်လျှင် ၎င်း၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို ပြသခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသည် ၎င်းကို အင်အားအပြည့်ဖြင့် အသုံးပြုမည်ဆိုပါက၊ ၎င်းသည် သေစေနိုင်သော လက်နက်တစ်ခုဖြစ်လာနိုင်သည်။

၂၀၆၉ ခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာပျက်ကပ်နေ့ ဆိုက်ရောက်ခဲ့သည်။ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် ကီလိုမီတာ ရာနှင့်ချီ အကျယ်ရှိသော ဧရာမဝါးမျိုဇုန် ၁၃ ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ တရားဝင်အမည်ပေးထားသည့် “တွင်းနက်များ” ဟုခေါ်သော ဤဇုန်များသည် ထူးဆန်းသော သက်ရှိသတ္တဝါများကဲ့သို့ ပြုမူကြပြီး အမှောင်လှိုင်းများကို အပြင်သို့ ဖြာထွက်စေသည်။

ဤအမှောင်လှိုင်းများ၊ အမှောင်ဒီရေဟု သိကြသည့်ရေစီးကြောင်းများသည် နှစ်ရက်တစ်ကြိမ် ဧရိယာသစ်များကို လွှမ်းခြုံပြီး၊ တစ်ကြိမ်လျှင် ကီလိုမီတာ ရာနှင့်ချီ တိုးချဲ့သွားသည်။ နေ့အလင်းရောင် ပိုမိုတိုတောင်းလာပြီး၊ သတ်မှတ်ထားသော သံသရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့်၊ ထိခိုက်ခံရသော ဧရိယာများသည် အေးခဲကုန်ပြီး ဝင်ရိုးစွန်းညထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဝင်ရိုးစွန်းညအတွင်း၊ ပြင်းထန်သော ရာသီဥတုဖြစ်ရပ်များ၊ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ ကူးစက်မှုများ၊ ဖုတ်ကောင်အုပ်စုများ၊ နှင့် တွင်းနက်များမှ ထွက်ပေါ်လာသော မဖော်ပြနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများ ကမ္ဘာပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။

လူသားများသည် တိုးချဲ့လာသော အမှောင်ထုမှ လွတ်မြောက်ရန် အုပ်စုလိုက် ပြောင်းရွှေ့ရေးကို စတင်ခဲ့ရသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်စတင်ပြီးနောက်၊ လူဦးရေအနည်းငယ်သည် တွင်းများမှ ရောင်ခြည်ဒဏ်ကြောင့် သန္ဓေပြောင်းသွားကာ၊ အမျိုးမျိုးသော ထူးခြားစွမ်းရည်များကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုဖြစ်စဉ်မှာ ရှင်သန်ရေးတိုက်ပွဲတွင် ၎င်းတို့အား သိသာထင်ရှားသော အားသာချက်တစ်ခု ပေးစွမ်းခဲ့သည်။ လင်းရှန်သည် ထိုလူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

မကြာမီတွင်၊ စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များ(သို့မဟုတ်) စွမ်းအားရှင်များ ဦးဆောင်သော ရှင်သန်ရေးအုပ်စုများသည် အမှောင်ထဲတွင် မီးပွားများကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ကျိအန်းမြို့ အရေးပေါ်သတင်းပို့ချက်။ အနောက်မြောက်နှင့် အနောက်တောင်ကဏ္ဍများမှ စောင့်ကြည့်ရေးအဖွဲ့ ခြောက်ဖွဲ့စလုံး ပျောက်ဆုံးသွားပြီ။ ရှင်သန်သူတွေကို သတိပေးတယ်။ အရှေ့ဘက်ကို ထွက်ပြေးကြပါ”

“စွမ်းအားရှင် လျူဝေ့ဦးဆောင်တဲ့ [အိုအေစစ်] ယာဉ်တန်းဟာ မနက်ဖြန်ညနေ ၄ နာရီမှာ ဝှိုက်ဒစ်စထရင့်ရှိ ဝါးလ်မတ်ကနေ စတင်ထွက်ခွာမယ်။ ကျန်းမာရေးကောင်းပြီး အသက် ၁၆ နှစ်မှ ၅၀ အတွင်းရှိသူတွေကိုသာ လက်ခံမယ်။ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေ၊ ကလေးတွေနှင့် အမျိုးသမီးတွေကို လက်ခံမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် သေနတ်တွေ၊ လက်နက်တွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေ အများကြီးရှိရင် မိသားစုဝင်တစ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်လာခွင့်ရှိတယ်…”

“[ကျိအန်းမြို့ခံတပ်] က စွမ်းအားရှင်တွေနဲ့ လှပတဲ့အမျိုးသမီးတွေကို ကြိုဆိုတယ်။ ငါတို့ဟာ ကျိအန်းမြို့မှာ စစ်တပ်အဆင့်နျူကလီးယားအကာအကွယ်နေရာမှာ အခြေစိုက်ထားပြီး၊ အဖွဲ့ဝင် ၃၀၀ ကျော်ရှိတယ်၊ အလုပ်ခွဲဝေမှုရှင်းလင်းပြီး၊ ဝင်ရိုးစွန်းညကို ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်…”

“ငါ မင်ဝမ်ကွန်မြူနတီရဲ့ ဘလော့ခ် အေ၊ တိုက်ခန်း ၁၃၀၄ မှာ ရှိတယ်။ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေ အများကြီးရှိပြီး၊ ရှင်သန်ရေးအတွက် အထူးပြင်ဆင်ထားတဲ့ အိမ်တစ်လုံးရှိတယ်။ အသက် ၁၆ နှစ်ကနေ ၃၀ အတွင်းရှိတဲ့ အမျိုးသမီးတွေကိုသာ လက်ခံမယ်၊ ရုပ်ဆိုးတဲ့သူတွေတော့ မလာခဲ့နဲ့…”

“အနန္ဒဟာ ဖန်ဆင်းရှင်က လူသားတွေရဲ့ မကောင်းတဲ့ အတွေးတွေကို သန့်စင်ဖို့ စေလွှတ်ထားတဲ့ တမန်တော်ပဲ။ စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ နောင်တရရင်၊ ငါတို့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံယုံကြည်သူများအသင်းမှာ ပါဝင်နိုင်တယ်။ ရေ၊ အစားအသောက်၊ နှင့် သန့်ရှင်းတဲ့ မိန်းမပျိုတွေကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကပ်လှူခြင်းအားဖြင့် ဘေးဥပဒ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်တယ်။ ကယ်တင်ရှင်က အပြစ်ကင်းစင်သူတွေကို လွှတ်ပေးမယ်။ ဒုက္ခထဲမှာ ကယ်တင်ခံရဖို့ ရှာဖွေနေသူတွေအတွက်၊ ၁၃၉xxx နဲ့ ဆက်သွယ်ပါ…”

“ငါက ကျိအန်းမြို့ သုတေသနဌာနက ပါမောက္ခ ဝမ်ပါ။ ငါ့တွက်ချက်မှုအရ၊ ကျိအန်းမြို့ဟာ ငါးရက်အတွင်း ထပ်မံပြီး ဝင်ရိုးစွန်းညထဲ နစ်မြှုပ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ နေထွက်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး… ဟားဟား၊ ပြီးပြီ။ ရူပဗေဒ… ဘယ်လောက်ရယ်စရာကောင်းလဲ။ လွတ်မြောက်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး။ ဘယ်သူမှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး… ဟားဟားဟား”

အမှောင်ထဲတွင်၊ လင်းရှန်သည် ရေဒီယိုခလုတ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ချိန်ညှိရင်း၊ တခုပြီးတခု ထွက်ပေါ်လာသည့် ပြင်းထန်သော သတင်းစကားများကို နားထောင်နေသည်။ ပထမဝင်ရိုးစွန်းညကို တွေ့ကြုံပြီးနောက်၊ ကျိအန်းမြို့ရှိ ရှင်သန်သူအများစုသည် ထွက်ပြေးသွားကြပြီဖြစ်ပုံရသည်။

ပြီးခဲ့သော ဝင်ရိုးစွန်းညသည် ရက်ပေါင်း ၂၁ ရက်ကြာခဲ့ပြီး၊ တစ်ချိန်က လူဦးရေ သန်းနှင့်ချီရှိခဲ့သော ကျိအန်းမြို့ကို ငရဲတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။ နောက်ထပ် ဝင်ရိုးစွန်းညသည် မည်မျှကြာရှည်မည်နည်း။ သူ၏ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများသည် အရုဏ်ဦးပြန်လည်ရောက်ရှိသည်အထိ လုံလောက်ပါမည်လား။

“နောက်ဆုံးရထားပရောဂျက်အတွက် အဖွဲ့ဝင်စုဆောင်းခြင်း—ဂြိုဟ်ပတ်လမ်းရထားလမ်း ကီလိုမီတာ ၃၂၀,၀၀၀ တစ်လျှောက် ပြေးဆွဲမည့် လက်နက်အပြည့်အစုံတပ်ဆင်ထားသော အင်အားပြင်းရထားတစ်စီးကို ဖွဲ့စည်းပါမည်”

လင်းရှန်သည် သူ၏ဖုန်းကို လော့ခ်ဖွင့်ပြီး၊ ပြီးခဲ့သော ဝင်ရိုးစွန်းညမစတင်မီ ဒေသခံဖိုရမ်တစ်ခုတွင် သူတင်ထားခဲ့သော ပို့စ်တစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သည်။ တုံ့ပြန်မှုများသည် နည်းပါးပြီး၊ ၎င်းတို့အများစုသည် လှောင်ပြောင်မှုများဖြစ်သည်။

“မင်း Snowpiercer စီးရီးကို အရမ်းကြည့်ထားတာမဟုတ်လား”

“ညီ၊ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားကွန်ရက်က ပြိုလဲသွားပြီ။ လျှပ်စစ်မရှိရင် ဘယ်လိုလည်ပတ်မှာလဲ”

“ဓာတ်ငွေ့စွမ်းအင်သုံး ရထားခေါင်းဆိုရင်တောင်၊ တစ်နာရီမှာ လောင်စာဆီ လီတာ ၅၀ အနည်းဆုံး လိုတယ်။ ဒီလောက်လောင်စာရှိရင်၊ လမ်းကြမ်းကားတစ်စီးနဲ့ပဲ မောင်းသွားတော့မယ်”

“ကမ္ဘာပျက်ကပ်ပြဇာတ်သရုပ်ဆောင်။ လမ်းပေါ်မှာ ပြတ်တောက်နေတဲ့ ရထားလမ်းကို ဝင်တိုက်မိတဲ့အခါ အဖြစ်မှန်ကို သိလာလိမ့်မယ်…”

“သီအိုရီအရ တော့ အရမ်းကောင်းတယ်။ သံမဏိနဲ့ပြုလုပ်ထားတဲ့ ရွေ့လျားခံတပ်တစ်ခု။ ဖုတ်ကောင်အုပ်စုတွေတောင် ဖောက်ထွင်းလို့မရဘူး။ ဒါပေမယ့် အိပ်မက်ဆိုတာ အိပ်မက်ပဲ။ လက်တွေ့မဖြစ်နိုင်ဘူး”

“အရူး”

ပို့စ်ထဲတွင်၊ လင်းရှန်သည် နေထိုင်ရေးနေရာ၊ ထောက်ပံ့ရေးသိုလှောင်မှု၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအဆောက်အအုံ၊ စိုက်ပျိုးရေးဧရိယာ၊ စွမ်းအင်ထုတ်လုပ်မှု၊ နှင့် ထုတ်လုပ်မှုယူနစ်များပါဝင်သော ဘက်စုံအသုံးပြုနိုင်သော ရထားတွဲများပါဝင်သည့် ခံတပ်ရထားတစ်စီးကို တည်ဆောက်ရန် သူ၏အစီအစဉ်ကို ဖော်ပြထားခဲ့သည်။ သူသည် အဖွဲ့ဝင်များကို တက်ကြွစွာ စုဆောင်းနေသော်လည်း၊ လိုအပ်ချက်များသည် တင်းကျပ်သည်—အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးစီသည် ထူးခြားစွမ်းရည်များ သို့မဟုတ် ရထားလည်ပတ်မှုနှင့်ဆိုင်သော အထူးကျွမ်းကျင်မှုများ ပိုင်ဆိုင်ရမည်။

လက်နက်အပြည့်အစုံတပ်ဆင်ထားပြီး မရပ်မနားပြေးဆွဲနိုင်သော အင်အားပြင်းရထားတစ်စီးသည် ဂြိုဟ်ပတ်လမ်းရထားလမ်းအတိုင်း အရှေ့သို့ ပြေးဆွဲကာ ဝင်ရိုးစွန်းညမှ လွတ်မြောက်ရန် ရည်ရွယ်သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ရပ်နားရသည့်တိုင်၊ ၎င်း၏ ခံတပ်ကဲ့သို့သော သံချပ်ကာတွဲများသည် ဖုတ်ကောင်အုပ်စုများနှင့် အမှောင်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်နေသော ထူးဆန်းသော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လှသလို အလွန်အမင်း ရူးသွပ်ဖွယ်လည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝင်ရိုးစွန်းညပြီးနောက်၊ အင်တာနက်နှင့် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားအခြေခံအဆောက်အအုံအများစု ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။ ထိုပို့စ်သည် အချိန်ကြာရှည် တုံ့ပြန်မှုအသစ်များ မရရှိခဲ့ပေ။

ယခုအခါ၊ ရေဒီယိုမှ ထုတ်လွှင့်နေသော ရှင်သန်သူများ၏ ပြန့်ကျဲနေသော အသံများမှလွဲ၍၊ ကျိအန်းမြို့တစ်ခုလုံးသည် ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။