ပရိဘောဂဆိုင်

ရထားအတွက် ရေရှည်ရှင်သန်နိုင်သော စက်ဝန်းတစ်ခုရရှိရန်မှာ အဓိကအားဖြင့် စွမ်းအင်ပြဿနာပေါ်တွင် မူတည်သည်။ သူ၏ အထူးစွမ်းရည်သည် စွမ်းအင်ပြဿနာ၏ အများစုကို ဖြေရှင်းပေးသော်လည်း၊ အားနည်းချက်မှာ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို သုံးစွဲရပြီး စဉ်ဆက်မပြတ် အာရုံစူးစိုက်မှု လိုအပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူ့အား အခြားရှုပ်ထွေးသော လုပ်ငန်းများနှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုပ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲစေသည်။

နောက်တစ်ခုမှာ ရှင်သန်ရေးအတွက် ကာကွယ်ရေးနှင့် အစားအစာဖြစ်သည်။ သို့သော် လင်းရှန်သိသည်မှာ ဤသော ရည်မှန်းချက်များကို တစ်ညအတွင်း အောင်မြင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ပထမရထားတွဲတစ်ခုတည်းနှင့် ၎င်း၏ အပြင်ဘက်သံချပ်ကာများပင်လျှင် သူ၏ လပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို သုံးစွဲခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အားလုံးကို ချက်ချင်းပြီးမြောက်ရန် မျှော်လင့်ခြင်းသည် သဘာ၀မကျချေ။

ထို့အပြင်၊ သူတစ်ယောက်တည်း လုပ်ဆောင်နေရသည်။ ချန်ဆီရွှမ်သည် အခြားနယ်ပယ်များတွင် အထောက်အကူဖြစ်သော်လည်း၊ စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှု အားနည်းလှသည်။

‘နောက်ဆုံးတော့ အဖွဲ့သားတချို့ ရှာရလိမ့်မယ်’

လင်းရှန် တွေးနေသည်။

‘ပထမဆုံး၊ ရထားတစ်ခုလုံးရဲ့ စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိန်းသိမ်းမှုနဲ့ မောင်းနှင်မှုမှာ ကူညီမယ့် အင်ဂျင်အဖွဲ့ လိုအပ်မယ်။ စိုက်ပျိုးနည်းတွေ သိတဲ့သူလည်း လိုမယ်…’

‘ဥပမာ၊ ရုက္ခဗေဒပညာရှင်ဒါမှမဟုတ် ရေသွင်းစိုက်ပျိုးနည်းကျွမ်းကျင်သူ။ လတ်ဆတ်တဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်နဲ့ သစ်သီးတွေ စိုက်ပျိုးနိုင်တဲ့သူ၊ ရေနဲ့ အောက်ဆီဂျင် သန့်စင်ပေးနိုင်တဲ့သူ’

‘အင်း၊ အစားအစာအကြောင်းပြောရရင်၊ စားဖိုမှူးတစ်ယောက်လည်း လိုမယ်…’

‘ပြီးတော့ ဆရာဝန်လည်း လိုမယ်ပေါ့။ တစ်ယောက်ယောက် ဘယ်အချိန် အပြင်းဖျားမလဲ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး…’

‘ဒါပေမယ့် ပညာရှင်တွေကိုပဲ အားကိုးလို့မရဘူး၊ တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေလည်း လိုမယ်။ အကောင်းဆုံးကတော့ စွမ်းအားရှင်တချို့’

‘အိုး၊ ပြီးတော့ ကင်းထောက်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လည်း လိုမယ်…’

လင်းရှန်၏ အတွေးများ ဆက်လက်စီးဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ၊ သူ၏ အစီအစဉ်များသည် ပို၍ ရည်မှန်းချက်ကြီးမားလာသည်။ ခေါင်းကို ခါရမ်းလိုက်ပြီး၊ အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းကာ ရထားမောင်းနှင်မှုပေါ်သို့ အာရုံပြန်လည်စုစည်းလိုက်သည်။

''OS ပရိဘောဂမြို့တော်…''

ခပ်လှမ်းလှမ်းရှိ ကြီးမားသော အဆောက်အအုံတစ်ခုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ လင်းရှန်၏ မျက်နှာ တည်ကြည်သွားသည်။ ''ဒီနေရာက ပရိဘောဂနဲ့ အိမ်သုံးပစ္စည်းဆိုင်ဖြစ်တော့ လူသွားလူလာနည်းတယ်။ ဒီမှာ ထောက်ပံ့ပစ္စည်းတွေတော့ သိပ်မရှိလောက်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် အေးတဲ့ရာသီအတွက် စောင်တွေ မွေ့ယာတွေ ယူလို့ရမယ်''

သူသည် လိင်ကိစ္စကဲ့သို့ အသုံးမကျသော အရာများကို တွေးမနေခဲ့ပေ၊ သို့သော် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကတည်းက ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း အပူချိန်များ သိသိသာသာ ကျဆင်းလာသည်ကို စဉ်းစားမိသည်။ တွင်းနက်ဖြစ်စဉ်ထိခိုက်ခံရသော နယ်မြေများတွင် သိသာထင်ရှားစွာ အေးစက်လာသည်။ ဩဂုတ်လ၊ ကျိအန်းမြို့၏ နွေရာသီဖြစ်နေသော်လည်း၊ နေ့အချိန်အပူချိန်သည် ဆဲလ်စီးယပ် ၁၂ သို့မဟုတ် ၁၃ ဒီဂရီသို့ ကျဆင်းသွားပြီး၊ ညအပူချိန်မှာ ရေခဲမှတ်အောက် ရောက်လုနီးပါးပင်။

ထို့အပြင်၊ တစ်ရက်ထက်တစ်ရက် ပို၍ အေးစက်လာသည်။

တွင်းနက်များက ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားခြင်းကြောင့် အမှောင်ဒီရေများ ဖြစ်ပေါ်ပြီး၊ ရာသီဥတုကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေသည်ဟု ယူဆရသည်။ ရေခဲခေတ်တစ်ခု သို့မဟုတ် ကာလရှည်အေးခဲမှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် ဆောင်းရာသီအတွက် ပစ္စည်းများကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်းက အမျှော်အမြင်ရှိသော လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။

“ကျွီ…”

လင်းရှန်သည် ရထားလမ်းပေါ်ရှိ ဖွင့်ထားသော အပိုင်းတစ်ခုတွင် ရထားကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ရထားလမ်းကို ကာထားသော သံဇကာတန်းမြင့်တစ်ခုရှိပြီး၊ ဘေးချင်းကပ် မြို့တွင်းလမ်းမကြီးတစ်ခု ရှိသည်။

လမ်းပေါ်တွင် စွန့်ပစ်ထားသော ယာဉ်များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း၊ ထိုနယ်မြေသည် လူသူကင်းမဲ့သည်။ ဖုတ်ကောင်များပင်လျှင် အနည်းငယ်သာရှိပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်သည် ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ပြန့်ပြူးသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်၊ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းများ သို့မဟုတ် မြင့်မားသော ရထားစင်္ကြန်များ မရှိခြင်း၊ နှင့် သံဇကာတန်းသာကာရံထားခြင်း။ ဤနေရာသည် ကုန်တင်ကုန်ချ ပြုလုပ်ရန် အတော်လေး အဆင်ပြေသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

''ဆရာမချန်၊ ရထားပေါ်မှာ စောင့်နေပါ။ ငါအထဲသွား စစ်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်'' လင်းရှန်သည် ကျောပိုးအိတ်ကို ကောက်ယူရင်း ဓါးမြှောင်ကို ခါးထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။ ''ပြီးတော့ ငါကလွဲလို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ တံခါးဖွင့်မပေးနဲ့''

''ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ပါပြီ'' ချန်ဆီရွှမ်က ဖြေသည်၊ သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာထားက အနည်းငယ် ဖျော့တော့နေသည်။ ''ကျွန်မကူညီရင် ပိုမကောင်းဘူးလား။ သယ်ရမယ့်ပစ္စည်းတွေ များနေရင် ပိုမြန်မှာပေါ့''

''အခုအတွက်တော့ မလိုသေးဘူး။'' လင်းရှန်က ဖြေသည်။ ''ဒီနေရာက အမွှေခံထားရပြီးပြီ။ အသုံးဝင်တဲ့ပစ္စည်း ရှိချင်မှရှိမှာ။ ငါ အရင်သွားကြည့်မယ်၊ လိုအပ်ရင်လှမ်းခေါ်လိုက်မယ်''

ပြောရင်းဖြင့်၊ သူသည် သူမထံသို့ ဝေါ်ကီတော်ကီ တစ်လုံးကို ပစ်ပေးသည်။ ''ဒါကို သုံးပြီး ဆက်သွယ်မယ်။ ဖုန်းလိုင်းတွေက မသေချာဘူး''

''ဟုတ်…'' ချန်ဆီရွှမ်သည် ဝေါ်ကီတော်ကီကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ခေါင်းညိတ်သည်။

လင်းရှန် ရထားခန်းတံခါးကို ဖွင့်ပြီး ခုန်ဆင်းလိုက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုသည်။ အန္တရာယ်ကင်းကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်၊ သံဇကာတန်းကို တက်ကျော်ကာ တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ လမ်းမကြီးပေါ်တက်လိုက်သည်။ ထို့နောက်၊ လမ်းကိုဖြတ်ကာ ပရိဘောစျေးဝယ်စင်တာကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ဆိုင်၏ရှေ့ဘက်တွင် ကျယ်ပြောလှသော ကားပါကင်နေရာရှိပြီး၊ ယခုအခါ လုံးဝရှုပ်ထွေးနေသည်။ ပျက်စီးနေသော ကားများစွာသည် ပြန့်ကျဲနေ၏။

ဤသို့သော ကားများကို သူ၏စွမ်းရည်ဖြင့် ဝါးမျိုခြင်းသည် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင် အသုံးအများဆုံး စက်ယန္တရားပစ္စည်းများဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြဿနာမှာ ဝါးမျိုရန် အချိန်ယူရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ လင်းရှန်သည် သူ၏ ယန္တရားဝါးမျိုကျွမ်းကျင်မှုကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းဖြင့် ထို စွမ်းဆောင်ရည်ကို တိုးတက်စေလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင်၊ သူ့တွက် ဘေးကင်းဖို့ ပထမဖြစ်သည်။ အန္တရာယ်ရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပစ္စည်းများကို ဝါးမျိုမည့်အစား၊ ၎င်းတို့ကို ရထားပေါ်သို့ ပြန်ယူလာပြီး လုံခြုံသောနေရာတွင် လုပ်ဆောင်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

ဆိုင်၏ ရှေ့တံခါးမှ ဝင်လိုက်သောအခါ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ခြောက်သွေ့နေပြီဖြစ်သော သွေးကွက်များကို တွေ့ရသည်။ ကုန်ပစ္စည်းအသစ်စက်စက်များ ပြန့်ကျဲနေသည်။ အေးစက်စက်လေတစ်ချက် ဝှေ့လိုက်သောအခါ စွန့်ပစ်ခံထားရသောမြင်ကွင်းက ပိုမိုပီပြင်လာသည်။

သတိကြီးစွာထားရင်း လင်းရှန် အထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ပစ္စည်းထားရာနေရာများသည် အတော်လေးကျယ်ဝန်းပြီး ဟာလာဟင်လင်းဖြစ်နေသည်။ သူသည် ဤဆိုင်ကို ယခင်က လာရောက်ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က ခမ်းနားစွာ အလှဆင်ထားပြီး၊ ကျယ်ဝန်းသော၊ တိတ်ဆိတ်သော လမ်းကြောင်းများနှင့် နွေးထွေးမှုအပြည့်ရှိခဲ့ပေ၏။ ယခု၊ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အလွန်တွင်၊ ဤအဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးက လုံးဝစွန့်ပစ်ခံထားရသည်။

ဤနေရာတွင် အလောင်းများပင် များများစားစား မတွေ့ရပေ။

လင်းရှန်သည် ဈေးဝယ်စင်တာအတွင်းရှိ ပရိဘောဂဆိုင်များကို ပတ်ကြည့်သည်။ မီးများပိတ်ထားသည်မှလွဲ၍ ဆိုင်အများစုသည် သန့်ရှင်းပြီး စည်းကမ်းတကျရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ဆိုဖာများ၊ မွေ့ရာများ၊ နှင့် အခြားပရိဘောဂများကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် စီစဉ်ပြသထားသည်။ ဒုတိယထပ်တွင် ရေချိုးခန်းသုံးပစ္စည်းများ ရှိသည်။ ကျယ်ဝန်းပြီး ဗလာဖြစ်နေသော အဆောက်အအုံကြီးထဲတွင် သူတစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားရင်း ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

''ဒီ Simmons မွေ့ရာက တော်တော်ကောင်းတယ်၊ ခိုင်ခံ့ပြီး နူးညံ့တယ်…''

''ဒီ ဘလင့်ကတ် စောင်အထူကြီးတွေရောပဲ…''

ဤသော ထောက်ပံ့ပစ္စည်းများသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင် တန်ဖိုးနည်းပုံပေါ်သည်၊ ထို့ကြောင့် ဤနေရာရှိ ဆိုင်အများစုသည် လုယူခံရခြင်းမရှိပေ။ ဒါကလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါသည်။ အသက်ရှင်သန်ရေးအတွက် အရေးကြီးသည့်အခါ၊ လူအများက ပထမဆုံး လုယူရန်စဉ်းစားသည်မှာ စူပါမားကတ်များနှင့် ကုန်စုံဆိုင်များဖြစ်ပြီး၊ ခေါင်းအုံးများရှိသော ပရိဘောဂဈေးဝယ်စင်တာမဟုတ်ပေ။

လင်းရှန်သည် ခဏမျှ လှည့်လည်ကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ ခေါင်းကိုက်စရာပြဿနာတစ်ခုကို သတိပြုမိသည်။ ဤပစ္စည်းများသည် ထုထည်ကြီးမားလှ၏။ ၎င်းတို့ကို ပြန်ယူသွားရန် မလွယ်ကူပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းပြီးနောက်၊ သူသည် စတုတ္ထထွက်ပေါက်မှတစ်ဆင့် ကုန်တင်ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာတွင် ကုန်တင်ယဉ် အရွယ်အစားမျိုးစုံကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပင် တောက်ပလာသည်။ သို့သော် ကုန်တင်ယဉ်ငယ်တစ်စင်းထံ သူ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်နှင့် အနီးရှိ ကုန်စည်ဓာတ်လှေကားထဲမှ ပုပ်အဲ့နေသော ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်သည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ဆီသို့ အပြေးအလွှား ခုန်အုပ်လာသည်။

''ဂါး…''

အပုပ်အနံ့ပြင်းပြင်း သူ့ထံအရင်ရောက်ရှိလာသည်။ လင်းရှန် သွက်လက်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ အနေအထားရသည်နှင့် ချက်ချင်း လက်ကိုမြှောက်ပြီး ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

“ရွှစ်”

လေပြင်းတစ်ချက်သည် ကျည်ဆန်သဖွယ် ပစ်လွှတ်သွားပြီး၊ ဖုတ်ကောင်၏ ဦးခေါင်းခွံတွင် ချက်ချင်းပင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ဖုန်း…”

ဖုတ်ကောင်သည် မြေပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားပြီး၊ နှစ်ချက်လောက် တွန့်လိမ်ကာ ငြိမ်သက်သွားသည်။

ဖုတ်ကောင်သည် လိမ္မော်နှင့် အဝါစင်းကြား အလုပ်သမားဝတ်စုံကို ဆက်လက်ဝတ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်သည်။ အခြေအနေများ မဆိုးရွားမီက ဤအဆောက်အအုံတွင် ခိုလှုံရန် ကြိုးစားခဲ့သော ဆိပ်ကမ်းအလုပ်သမားတစ်ဦးဖြစ်နိုင်သည်။

【လေအမြောက် အဆင့် ၁ - ၄/၁၀၀】

လင်းရှန်သည် ဤစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုတိုင်း၊ သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်တစ်မှတ်တိုးလာသည်။ သို့သော်၊ ၎င်းသည် သူ၏ စွမ်းအင်ကို သိသာထင်ရှားစွာ သုံးစွဲရကြောင်း သူ သတိပြုမိသည်။ ထို့ကြောင့် ချွေတာစွာ အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည်။

ဤအတွေးဖြင့်၊ ခါးမှ ဓားမြှောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သာမန်ဖုတ်ကောင်များကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ၊ စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဖိအားများစွာ မခံစားရပေ။ ဖုတ်ကောင်အုပ်စုကို မလှုံ့ဆော်မိသရွေ့ သို့မဟုတ် အခြားထူးဆန်းသော ‘အရာများ’ ကို မနှောင့်ယှက်မိသရွေ့၊ အရာအားလုံးသည် သူ၏ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းအတွင်းရှိသည်။

လင်းရှန်သည် ထရပ်ကား၏ ယာဉ်မောင်းခန်းသို့ တက်သွားသည်။ တံခါးသည် ဖွင့်ထားပြီးဖြစ်ပြီး၊ ဆီတိုင်ကီအဖုံးကို ဖယ်ထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ထက် ဦးစွာရောက်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ မထူးဆန်းပါ။ ယန္တရားနှလုံးသားကို အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ၊ အရံဘက်ထရီသည် လုံးဝသေနေကြောင်း လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး၊ အင်ဂျင်ကို စတင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အခြားသူများက ဆီယူသွားပြီး ထရပ်ကားကို စွန့်ပစ်ထားခြင်းသည် အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။ ဤ အသေးစားထရပ်ကားသည် ၎င်း၏ ရိုးရှင်းသော ဒီဇိုင်းနှင့် မြင်းကောင်အားနည်းပါးမှုကြောင့်၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအများစုအတွက် လိုလားဖွယ်ယာဉ်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လင်းရှန်အတွက်တော့ သူ့တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာသော ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူသည် ထရပ်ကားမှ ဆင်းလာပြီး ဝန်တင်ယာဉ်တစ်စီးဆီသို့ သွားသည်။ သူ၏ စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရင်း၊ စက်ကို ပြဿနာမရှိဘဲ စတင်လိုက်သည်။ ထို့နောက်၊ ရဲရဲတင်းတင်းပင် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဝန်တင်ယာဉ်ကို ပရိဘောဂဈေးဝယ်စင်တာ၏ နောက်ဖက်ဝင်ပေါက်မှတစ်ဆင့် ဖြောင့်ဖြောင့်မောင်းသွားသည်။

သူ၏ အစီအစဉ်သည် ရိုးရှင်းသည်။ ပထမရထားတွဲရှိ နေထိုင်ရာနေရာကို တတ်နိုင်သမျှ သက်တောင့်သက်သာဖြစ်စေရန်ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင်၊ သာယာသော နေထိုင်ရာပတ်ဝန်းကျင်ရှိခြင်းသည် စိတ်ဓာတ်ကို သိသာထင်ရှားစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

လင်းရှန်သည် မှောင်မိုက်ပြီး ညစ်ညမ်းသော ခိုလှုံရာများတွင် ရုန်းကန်နေထိုင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ သူ၏ ယန္တရားနှလုံးသားစနစ်သည် စက်ယန္တရားများကို ထိန်းချုပ်ရုံသာမက၊ ၎င်းတို့ကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်းလည်း ရှိသည်။ ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်လွန်ကာလတွင်၊ သက်တောင့်သက်သာရှိသော နေထိုင်ရာနေရာတစ်ခုဖန်တီးခြင်းသည် သူ၏ ရှင်သန်ရေးဗျူဟာတွင် အရေးပါသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။