ကားဝါးမျိုခြင်း၏ အိပ်မက်ဆိုး

OS ပရိဘောဂမြို့တော်သည် ကျိအန်းမြို့၏ အပြင်ဘက် မြို့ပတ်လမ်းတွင် တည်ရှိပြီး၊ လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤနေရာအား အကာအကွယ်အဖြစ်အသုံးပြုသူများ အလျဉ်းမရှိသဖြင့်၊ လင်းရှန်သည် သူ၏လုပ်ငန်းများကို လွတ်လပ်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူက အချိန်ကိုစစ်ဆေးလိုက်သည်။ ညနေ ၄:၃၀။ နေဝင်ချိန်အထိ နှစ်နာရီခန့် ကျန်ရှိသေးသည်။

လင်းရှန် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူ၏စုဆောင်းမှုကို စတင်ခဲ့သည်။ အရည်အသွေးမြင့်ပြီး ရိုးရှင်းသော သားရေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည့် ဆိုဖာတစ်လုံးကို ရွေးချယ်ကာ၊ ဝန်တင်ယဉ်ဖြင့် ထရပ်ကားပေါ်သို့ သွားတင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ခေါက်သိမ်းနိုင်သော သံမဏိဘောင် ခုတင်တစ်လုံးကို ယူလိုက်သည်။ ရထားတွဲအမှတ် ၃ ၏တံခါးများသည် အတော်လေး ကျယ်ဝန်းသော်လည်း၊ သစ်သားခုတင်ကို အတွင်းသို့ သယ်ယူရန် မဖြစ်နိုင်သဖြင့်၊ သံမဏိဘောင်ကို ရထားတွဲအတွင်း တိုက်ရိုက်ဂဟေဆက်ရန် သူဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ခေါက်သိမ်းနိုင်သော ဆီမွန်းမွေ့ရာနှင့်ဆိုလျှင် အလွန်သက်တောင့်သက်သာဖြစ်နေဦးမည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ ခေါင်းအုံးနှင့် စောင်များကိုလည်း သူမေ့မည်မဟုတ်။

လင်းရှန်သည် တစ်ကိုယ်တည်း စျေးဝယ်ထွက်ရင်း ပျော်ရွှင်သလိုလိုပင်ဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက် နာမည်ကြီးတံဆိပ် စတိုးဆိုင်တစ်ခု၏ နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည့် လက်မ ၆၀ ဖလက်စခရင်တီဗီကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏မျက်လုံးများ လက်လက်တောက်ပလာသည်။

“ဟဲဟဲ…အပန်းဖြေနေရာတစ်ခု လုပ်လိုက်ရင်လည်း မဆိုးဘူးပေါ့။ အားလပ်ချိန်မှာ ဂိမ်းကစားတာတို့၊ ရုပ်ရှင်ကြည့်တာတို့ လုပ်လို့ရတာပေါ့” သူ့ဟာသူရေရွတ်လိုက်သည်။

“ယူလိုက်မယ်”

လင်းရှန်သည် ဒုတိယအကြိမ်စဉ်းစားရန်မလိုဘဲ တီဗီကို ဖြုတ်ယူလိုက်၏။ မကြာမီတွင် ထရပ်ကားသည် ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ ရထားတွဲအမှတ် ၁ ၏ ရေချိုးခန်းနေရာသာ ကန့်သတ်မထားခဲ့လျှင်၊ သူသည် ပြခန်းမှ ဘိုထိုင်အိမ်သာနှင့် ရေချိုးကန်တစ်စုံလုံးကိုပင် ယူသွားမိမည်ဖြစ်သည်။

“၀ူး…”

ထရပ်ကားငယ်၏ အင်ဂျင်သည် လည်ပတ်လာသည်။ လင်းရှန်က ယန္တရားနှလုံးသားကို အသက်ဝင်စေပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများ မှိန်ဖျော့ဖျော့ တောက်ပလာသည်။ ပစ္စည်းများပြည့်နှက်နေသော ထရပ်ကားကို မောင်းနှင်ကာ၊ စတိုးဆိုင်၏ ကားပါကင်ဧရိယာမှ ပင်မလမ်းမှ ထွက်ခွာလာသည်။ ရထားလမ်းနှင့် ပိုင်းခြားထားသော ခြံစည်းရိုးတန်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ၊ ရထားလမ်းဘေးရှိ ကျောက်စရစ်လမ်းပေါ်သို့ ထရပ်ကားကို မောင်းတင်လိုက်သည်။

ချန်ဆီရွှမ်သည် ရထားပေါ်တွင် တစ်နာရီခန့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီးဖြစ်၏။ ရုတ်တရက် လင်းရှန်ထရပ်ကားမောင်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူမ၏မျက်လုံးများ အံ့ဩစွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ထရပ်ကားပေါ်တွင် ဆိုဖာ၊ မွေ့ရာ၊ တီဗီပါမကျန် တင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ သူမ၏ အံ့ဩမှုသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

‘ဒါက ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေလို့ ခေါ်လို့ရလား’

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကာလတွင် ရေ၊ အစားအစာ၊ သို့မဟုတ် လက်နက်များကို ရှာဖွေရန်က ပို၍အရေးကြီးသည်မဟုတ်လား။ သူမ အနည်းငယ် မူးဝေသွားသည်။ သို့သော် လင်းရှန်သည် ထရပ်ကားကို ရထားတွဲအမှတ် ၃ ၏ နောက်ဘက်တွင် ရပ်လိုက်သောအခါ၊ သူမ အလျင်အမြန်ထရပ်ကားဆီသို့ ပြေးသွားကာ ကူညီလိုက်သည်။

“ကလန်…”

ရထားတွဲအမှတ် ၃ ၏ နောက်ဖုံးတံခါးက ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောဆင်းလာသည်။ လင်းရှန် ရထားပေါ်သို့ အရင်တက်လိုက်ပြီး၊ မော်တော်ဆိုင်ကယ်နှင့် ကရိန်းကို ဘေးသို့ ရွှေ့ထားလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ဆိုဖာ၊ ခုတင်၊ မွေ့ရာ၊ ခေါင်းအုံး၊ စောင်၊ ကော်ဇောလိပ်များ နှင့် တီဗီကို ရထားတွဲအမှတ် ၁ သို့ စတင်သယ်ယူလိုက်သည်။

အရာအားလုံး နေရာချ၍ ပြီးစီးသွားသောအခါ၊ နေသည် ဝင်သွားပြီဖြစ်ပြီး၊ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် တိမ်တောက်လျှက်ရှိသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးလည်း ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေကြသည်။

“တီ…တီ…”

လင်းရှန်၏ နာရီမှ အချက်ပြသံထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏မျက်နှာသည် တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး ချန်ဆီရွှမ်အား ပြောလိုက်သည်၊ “တစ်ခုခုစားပြီး နားလိုက်တော့။ ငါ ဒီထရပ်ကားကို ကိုင်တွယ်ရမယ်”

သူ့တွင် ရဲရင့်သော အကြံတစ်ခု ရှိသည်။ ထရပ်ကားသည် ဤနေရာတွင် ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့်၊ ၎င်းကို ဝါးမျိုရန် အဘယ်ကြောင့် အခွင့်အရေး မယူရမည်နည်း။ ညဘက်သည် သာမန်ဖုတ်ကောင်များထက် ပို၍အန္တရာယ်များသော်လည်း၊ လင်းရှန် သူ့ကိုယ်သူ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ဤရှားပါးအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံလိုပေ။ သူစွန့်စားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့” ဟု ချန်ဆီရွှမ်က တုံ့ပြန်သည်။ သူမသည် ယခုအခါ နာခံမှုရှိပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည့် လက်တွဲဖော်တစ်ဦးနှယ် ဖြစ်လာပြီး၊ လင်းရှန်၏ ညွှန်ကြားချက်များကို ချက်ချင်း လိုက်နာဆောင်ရွက်သည်။

ချန်ဆီရွှမ် ရထားတွဲအမှတ် ၃ မှ ထွက်ခွာသွားသောအခါ၊ လင်းရှန်သည် သံကြိုးတစ်တွဲ ထုတ်ယူပြီး ရထားတွင် ချိတ်လိုက်သည်။ သံကြိုး၏ တစ်ဖက်ကို သူ၏ခါးတွင် ပတ်ထားလိုက်သည်။ နေ့အလင်းရောင်နောက်ဆုံးမှိန်ဖျော့သွားချိန်တွင် ရထားပေါ်မှ ဆင်းလာသည်။ ထရပ်ကားကိုယ်ထည်တွင် လက်တစ်ဖက်တင်ထားရင်း၊ ယန္တရားဝါးမျိုခြင်းကို တွန့်ဆုတ်မှုမရှိ နှိုးဆွလိုက်လေသည်။

【ဝါးမျိုမှုတိုးတက်မှု: ၁%】

ယာဉ်တစ်စီးကို ဝါးမျိုသည့် ရင်းနှီးသော ခံစားမှုသည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ လင်းရှန်သည် သူ၏စွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းနေသည်ကို ခံစားမိပြီး၊ ဝါးမျိုမှုလုပ်ငန်းစဉ်၏ တိုးတက်မှုမျဉ်းသည် အိမ်သုံးပစ္စည်းများကဲ့သို့ သေးငယ်သောပစ္စည်းများထက် သိသာစွာ နှေးကွေးနေသည်။

လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထရပ်ကားကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဖိထားရင်း၊ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် သံချိတ်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ အန္တရာယ်အခြေအနေတွင် အနန္တရထားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချိတ်ဆက်မှုရှိဖို့လိုသည်။ သူ၏စွမ်းအားသည် သူတိုက်ရိုက်ထိတွေ့ထားသော စက်ကိရိယာများကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး အနည်းငယ်ဝေးကွာသွားလျှင်ပင် မရချေ။ ထို့ကြောင့် ဤသံကြိုးဖြင့် ချိတ်ဆက်ရန်လိုအပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

【ဝါးမျိုမှုတိုးတက်မှု: ၂%】

【ဝါးမျိုမှုတိုးတက်မှု: ၃%】

အချိန်သည် တစ်စက္ကန့်ချင်း တစ်စက္ကန့်ချင်း ကုန်လွန်သွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်သည် ထူးထူးခြားခြား တိတ်ဆိတ်နေသည်။ အနီးအနားတွင် အလင်းရင်းမြစ်မရှိသဖြင့်၊ နေရောင်ခြည်သည် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအောက်သို့ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ ကမ္ဘာသည် ပို၍မှောင်မိုက်လာသည်။ လင်းရှန်၏မျက်နှာသည် ဝါးမျိုမှုလုပ်ငန်းစဉ်၏ နှေးကွေးသောအရှိန်နှင့်အတူ တင်းမာလာသည်။

မူးဝေနေသော အခြေအနေတွင်၊ လင်းရှန်သည် ကမ္ဘာမြေကိုယ်တိုင်က အသက်ရှူနေသလို ခံစားမိသည်...

‘ဒါ အမှောင်ဒီရေများလား’

ညနေ ၆:၄၅

မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းသည် ရုတ်တရက် အမှောင်တိုက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည်။ ဆည်းဆာအလင်းမှ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ခလုတ်ပိတ်လိုက်သလို၊ သဘာဝမကျသော အမှောင်ကျမှုမျိုးဖြစ်သည်။

နှစ်လကျော်ကြာအောင်၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ဤရုတ်တရက်ပြောင်းလဲမှုကို အနည်းငယ်ရင်းနှီးနေကြပြီဖြစ်သည်။ သူတို့တတ်နိုင်သည်မှာ ညဘက်ကို အမြန်ကုန်လွန်ရန် ဆုတောင်းရုံသာဖြစ်သည်။ အရုဏ်တက်ချိန်တွင်သာ အသက်ရှင်ရန်လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေရန် အမိုးအကာများမှ ထွက်ခွာရဲကြသည်။

သို့သော် နှလုံးသားထဲတွင်၊ လူတိုင်းသည် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော အမှန်တရားကို သိရှိထားသည်။ အစားအစာနှင့် ရေသည် တစ်နေ့တွင် ကုန်ခမ်းသွားလိမ့်မည်။ ဝင်ရိုးစွန်းညများပြီးနောက် နောက်ကျသည်ထက် နောက်ကျလာသော အရုဏ်တက်ချိန်သည် နောင်တစ်ချိန်တွင် ရောက်ရှိလာပါဦးမည်လား။ မည်သူမျှ အတိအကျ မပြောနိုင်ပေ။

အမိုးအကာထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေခြင်းသည် နှေးကွေးစွာ သေဆုံးရန် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းနှင့် တူသည်။ သို့သော် ရွှေ့ပြောင်းထွက်ပြေးခြင်းသည် အန္တရာယ်များသော လောင်းကစားတစ်ခုဖြစ်သည်။ သံကူကွန်ကရစ်နှင့် သံမဏိတံခါးများသည် ညဘက်တွင် ခိုအောင်းနေသော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာများကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်နိုင်မည်မဟုတ်။ ထွက်ပြေးကြလျှင်ရော။ တောထဲတွင် သို့မဟုတ် ကားအတွင်းတွင်လား။ အသက်ရှင်နိုင်ခြေသည် ပို၍သေးငယ်သည်။

မည်သည့်ရွေးချယ်မှုမျှ အမှန်တကယ် လုံခြုံမှုမရှိပေ။

ဤသည်မှာ စွမ်းအားရှင်များသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအဖွဲ့များ၏ ခေါင်းဆောင်များဖြစ်လာရခြင်းအကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ လူသာမန်ထက် ကျော်လွန်သော စွမ်းအားများဖြင့်၊ ၎င်းတို့သည် သံမဏိနှင့် ဘိလပ်မြေထက် ပို၍လုံခြုံမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

ဝင်ရိုးစွန်းညများနောက်ပိုင်း အင်တာနက်ကွန်ရက်လုံးဝပြိုကျမသွားမီက စွမ်းအားရှင်များစွာတို့သည် ၎င်းတို့၏ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားများကို အွန်လိုင်းတွင် ပြသထားသည်ကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထိုအကြောင်းအရာများသည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ လူအများ၏ အားကျမှုနှင့် မနာလိုမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ လူများသည် ထိုသူတို့ထံသို့ စုရုံးလာကြပြီး၊ မကြာမီတွင် ၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကာလ၏ ခေါင်းဆောင်များအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ အစိုးရများသည်လည်း ဤပုဂ္ဂိုလ်များကို လေ့လာရန်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

လင်းရှန်သည် နောက်ဆုံးရထားစီမံကိန်းကို ဖိုရမ်များပေါ်တွင် ပထမဆုံးတင်ခဲ့စဉ်က၊ သူ၏စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။ ထိုသို့ဖြင့် နောက်လိုက်များစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ထိုအကြံကို လျင်မြန်စွာ စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကာလတွင် ရာနှင့်ချီသော၊ ထောင်နှင့်ချီသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို သူတစ်ယောက်တည်း စီမံခန့်ခွဲနိုင်စွမ်းမရှိကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ သူ၏စွမ်းအားသည် ထူးခြားသော်လည်း၊ သူ့ကိုယ်သူ တစ်သမတ်တည်း ကာကွယ်ရန်ပင် လုံလောက်မှုမရှိသေးပေ။ အကယ်၍ သူသည် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာခဲ့ပါက၊ သူ၏အဖိုးတန်ဆုံးသော ပံ့ပိုးမှုမှာ ရထားမောင်းနှင်ခြင်းနှင့် စက်ယန္တရားများ ပြုပြင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်မလာဘဲ၊ “လူသားဘက်ထရီ” အဖြစ် ဆက်ဆံခံရပါက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်သောအခါ၊ သူ၏စိုးရိမ်မှုများသည် လုံးဝမှန်ကန်ခဲ့သည်။ နှစ်လအတွင်း၊ ဘာမဟုတ်သည့်ပစ္စည်းများအတွက် ကျူးလွန်ခဲ့သော ရက်စက်ကြမ်းတမ်းမှုများ၊ သစ္စာဖောက်မှု၊ လူသတ်မှု၊ နှင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအကြား အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုများသည် သိပ်မထူးဆန်းတော့ပေ။ အားကြီးသော စွမ်းအားရှင်များက ၎င်းတို့သည် ယုတ္တိဗေဒနှင့် နားလည်မှုကို ကျော်လွန်သော စွမ်းအားများကို အသုံးပြုကြသည်။ ၎င်းတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ လင်းရှန်၏အစွမ်းက သေးငယ်နေသေးသည်။

【ဝါးမျိုခြင်းတိုးတက်မှု: ၆၃%】

ညဘက်သို့ တစ်နာရီခန့်ချည်းနင်းဝင်ရောက်လာသောအခါ၊ ဝါးမျိုမှုလုပ်ငန်းစဉ်က ထက်ဝက်ကျော်သွားခဲ့သည်။ လင်းရှန်သည် အာရုံစူးစိုက်မှုကို အပြည့်အဝထိန်းထားရင်း၊ မှောင်မိုက်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းစောင့်ကြည့်နေသည်။

သူသည် ရထား၏မီးများအားလုံးကို ပိတ်ထားခဲ့ပြီး၊ မှောင်မိုက်ထဲတွင် အပြည့်အဝရောနှောသွားသည်။ သူ၏အသက်ရှူသံပင် ဖြည်းညှင်းတည်ငြိမ်နေသည်။ ထရပ်ကားငယ်ပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက်တင်ထားရင်း၊ သူ၏ ဝါးမျိုမှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို တိတ်တဆိတ် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။

ယန္တရားနှလုံးသားကြောင့် သူ၏မျက်လုံးများတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ တောက်ပမှုကို ဖုံးကွယ်ရန်၊ လင်းရှန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး၊ လှုပ်ရှားမှုများကို အာရုံခံရန် နားများကိုသာ အားကိုးထားသည်။ ရထားလမ်းတစ်လျှောက်ရှိ သံဇကာတန်းများသည် တစ်စုံတစ်ခုချဉ်းကပ်လာပါက ဆူညံသံထွက်ပေါ်ပေလိမ့်မည်။ ရထားလမ်းပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ခု ရွေ့လျားလာပါကလည်း အသံကြားနိုင်သည်။

【ဝါးမျိုမှုတိုးတက်မှု: ၇၇%】

မီးနီပြီ။ ပြီးတော့မယ်...

“ချွတ်…”

ကျောက်စရစ်များ ပိပြားသွားသော အသံတခုက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

လင်းရှန် တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွား၏။