← Chapters

ရေခဲသေတ္တာကြီးများကို ဝါးမျိုခြင်း

Vol. 1 Ch. 15

ရေခဲသေတ္တာကြီးများကို ဝါးမျိုခြင်း

Vol. 1 Ch. 15

ဟွမ်ကျယ်သည် မျက်လုံးများ သွေးရောင်ရဲလျက်၊ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး၊ သေနတ်၏ လုံခြုံရေးခလုတ်ကို ဖြုတ်ကာ၊ ရှေ့မှန်ပြတင်းသို့ တိုက်ရိုက်ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

“ဒိုင်း…ဒိုင်း…ဒိုင်း”

မီးပွားပွင့်ကာ ကျည်ဆန်များ လွင့်စင်ထွက်သွားသော်လည်း ရှေ့မှန်ပြတင်းသည် လုံးဝမထိခိုက်ဘဲ ကျန်ရစ်သည်။

ဟွမ်ကျယ်မသိခဲ့သည်မှာ၊ ဝေလငါး 03E သည် အကြီးစားဓာတ်ငွေ့တာဘိုင်အင်ဂျင်ဖြင့် ဂြိုဟ်ပတ်ရထားလမ်းအတွက် ပထမဆုံးမျိုးဆက်ရထားဖြစ်သည်။ အမြင့်ဆုံးအမြန်နှုန်း တစ်နာရီ ၄၅၀ ကီလိုမီတာအားဖြင့် ၎င်း၏ရှေ့မှန်ပြတင်းသည် အထူး ပေါင်းစပ်ဖိုင်ဘာမှန်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ သာမန်ရိုင်ဖယ်ကျည်ဆန်များသည် ၎င်းကို အနည်းငယ်မျှပင် ခြိမ်းခြောက်မှုမရှိပေ။

''တိုးတိုးလုပ်ပါ xီးတဲ့မှ''

ဆူညံသောပစ်ခတ်သံများသည် ကုန်စည်ပလက်ဖောင်းတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ ဟွမ်ကျောက်ကျန်းကို ဒေါသထွက်စေပြီး၊ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ''မင်း ငါတို့ကို သေစေချင်နေတာလား၊ အဲဒီသတ္တဝါတွေကို ဆွဲဆောင်မိရင် ငါတို့အားလုံး သေကုန်မှာ''

''ဒါပေမယ့်၊ အကို... အဲဒီထဲမှာ မိန်းမတစ်ယောက်ရှိတယ်လေ''

ဟွမ်ကျယ်သည် ယခုအခါ စိတ်မရှည်နိုင်အောင်ဖြစ်နေသည်။ ရထားထဲသို့ စိုက်ကြည့်ရင်း တံထွေးကို မျိုချလျက်ရှိပြီး၊ ချန်ဆီရွှမ်ထံမှ မျက်လုံးမခွဲနိုင်ပေ။ သူ၏မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဟွမ်ကျောက်ကျန်းလည်း တက်လာပြီး၊ ပြတင်းပေါက်မှတဆင့် တစ်ချက်ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ ချန်ဆီရွှမ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူ၏မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားပြီး၊ မျက်လုံးထဲတွင် လောဘအရောင်တစ်ခုလှစ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သို့သော် သူသည် ၎င်းကို ချက်ချင်းဖုံးကွယ်ကာ၊ တင်းမာသောမျက်နှာအမူအရာကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

''အလျင်မလိုနဲ့။ သူ ထွက်ပြေးလို့မရဘူး။ အဲဒီကောင်လေးကို ဖယ်ရှားပြီး ရထားသော့တွေ ရလာရင်၊ အားလုံးက ငါတို့ပိုင်မှာပဲ''

''ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်''

ဟွမ်ကျယ်က ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါင်းညိတ်ပြီး၊ သူ၏စိတ်ပူပန်သောအကြည့်များသည် ရထားခန်းအတွင်းသို့ ထပ်မံကျရောက်သွားသည်။ ချန်ဆီရွှမ်ကို မမြင်ရသောအခါ၊ သူသည် ပြတင်းပေါက်သို့ ဒေါသတကြီး တံထွေးထွေးလိုက်သည်။

''အလှလေး၊ မင်းကို စောင့်နေမယ်နော်...''

သူ ထွက်ခွာရန်ပြင်ဆင်စဉ်၊ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ မဖွယ်မရာသော အပြုံးတစ်ခု သူ့မျက်နှာတွင် ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဘောင်းဘီဇစ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ ရထားပြတင်းပေါက်တွင် အရှက်မဲ့စွာ ဆီးသွားလိုက်သည်။ ဖောက်ပြန်သော စိတ်ကျေနပ်မှုတစ်ခုကို ခံစားလျက်၊ နောက်ဆုံးတွင် သေနတ်ကိုင်ကာ ထွက်သွားသည်။

ရေခဲခန်းထဲတွင်၊ လင်းရှန်သည် အပြင်ဘက်အခြေအနေများအကြောင်း ချန်ဆီရွှမ်၏ သတင်းပို့ချက်များကို နားထောင်ရင်း၊ သူ့မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော သန္နိဋ္ဌာန်တစ်ခု လှစ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

''သူတို့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့။ အမှတ် ၁ ရထားခန်းထဲမှာ အနားယူထားလိုက်။ ဗိုက်ဆာရင် တစ်ခုခု စားလိုက်'' သူက တည်ငြိမ်စွာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

''လင်းရှန်...'' ချန်ဆီရွှမ်၏အသံက တုန်ယင်နေသည်။ ''ရှင် ဒုက္ခရောက်မနေဘူးမဟုတ်လား''

''ဘာမှမဖြစ်ဘူး'' လင်းရှန်က ညင်သာစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လက်ကိုင်ရေဒီယိုကို သိမ်းလိုက်ပြီး၊ လင်းရှန် ရေခဲခန်းအတွင်းပိုင်းကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ လုပ်ငန်းသုံးရေခဲသေတ္တာတစ်လုံးကို စကင်ဖတ်ပြီးနောက်၊ သူသည် ၎င်းပေါ်တွင် လက်တင်ကာ၊ တစ်စက္ကန့်မျှပင် မဖြုန်းဘဲ ယန္တရားဝါးမျိုမှုကို စတင်လိုက်သည်။

【ဝါးမျိုမှုတိုးတက်မှု: ၁%】

တိုးတက်မှုမျဉ်းပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ လင်းရှန်သည် ဤကြီးမားသော ရေခဲသေတ္တာကို ဝါးမျိုရန်မှာ ယခင်က သူဝါးမျိုခဲ့သော ကုန်စည်တင်ယာဉ်ငယ်နှင့် တူညီသော စိန်ခေါ်မှုရှိကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ထိုအခန်းထဲတွင် ရေခဲသေတ္တာ တစ်လုံးတည်းမဟုတ်ပေ။

''ဒီနေ့ အချိန်အများကြီးရှိသေးတယ်။ အားလုံးကို ဝါးမျိုလိုက်မယ်''

လင်းရှန်အတွက်၊ ဒါက ရှားပါးသော အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကျိအန်းမြို့အမှောင်ဒီရေများမှ လွတ်မြောက်ရန်သည် သူ့ထိပ်တန်းဦးစားပေးဖြစ်သော်လည်း၊ ဤနေရာတွင် ပိတ်မိနေခြင်းက သူ့စွမ်းရည်များကို အားဖြည့်ရန် အချိန်ကို အသုံးပြုနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

''အဲဒီကောင်ဘယ်မှာလဲ''

ရေခဲသေတ္တာအပြင်ဘက်တွင်၊ ဟွမ်ကျောက်ကျန်းသည် ဟွမ်ကျယ်နှင့်အတူ ပြန်လာပြီး၊ ကုံလီကို မေးလိုက်သည်။ မိန်းမကြီးက စိတ်မရှည်စွာ မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။

''သူ အထဲမှာ ပုန်းနေတယ်။ အခုက ထားလိုက်ပါ။ ရထားအခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ''

ဟွမ်ကျယ်၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုက ထင်ရှားလှသည်။ ''မေမေ၊ ကျွန်တော်နဲ့ အကိုက စစ်ဆေးကြည့်တယ်။ ရထားပေါ်မှာ မိန်းမတစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာသေချာတယ်။ ရထားခန်းတွေမှာ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး တင်ထားတာ တွေ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ ရတနာပုံဆိုက်ပြီ''

မိန်းမကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ''မင်းတို့နှစ်ယောက် ကိရိယာတွေ သွားရှာကြ။ နေ့အလင်းရှိသေးတဲ့အချိန်မှာ၊ ရေခဲခန်းတံခါးကို ဖွင့်လို့ရမလားဆိုတာ ကြည့်ကြည့်။ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ရှောင်ချင်တယ်။ နောက်ထပ် ဘယ်နှစ်ရက်လောက်နေရင် အမှောင်ထု ရောက်လာမယ်မသိဘူး။ ငါ့ရဲ့ အရိုးအိုတွေက နောက်ထပ်ညတာရှည်ကို ခံနိုင်ပါ့မလား မသေချာဘူး''

'' ကျွန်တော်လည်း အဲဒါပဲ တွေးနေတာ''

ဟွမ်ကျောက်ကျန်းသည်လည်း တူညီစွာ စိတ်ပူပန်နေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ရွှေရောင်အခွင့်အရေးကို အမြန်ဆုံး အသုံးချလိုသည်။

အနည်းငယ်ဆွေးနွေးပြီးနောက်၊ အုပ်စုသည် ရေခဲသေတ္တာတံခါးကို ကလန့်ဖွင့်ရန် သံပိုက်များနှင့် သံချောင်းများကို ရှာဖွေရန် ထွက်သွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် ညနေ ၅ နာရီဖြစ်ပြီး၊ ညမှောင်မည့်အချိန်မှာ နှစ်နာရီပင်မကျန်တော့ချေ။ အမှောင်အချိန်မတိုင်မီ တံခါးကို မဖွင့်နိုင်ပါက၊ နောက်တစ်နေ့အထိ စောင့်ရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ရေခဲခန်းအမှောင်ထောင့်တစ်နေရာတွင်၊ လင်းရှန်သည် မခံမရပ်နိုင်သော အနံ့ဆိုးကို သည်းခံရင်း၊ ကြီးမားသော ရေခဲသေတ္တာကို ဆက်လက်ဝါးမျိုနေသည်။

【ဝါးမျိုမှုတိုးတက်မှု: ၈၀%】

【ဝါးမျိုမှုတိုးတက်မှု: ၉၅%】

တစ်နာရီနီးပါးအကြာတွင်၊ ကြီးမားသော ရေခဲသေတ္တာသည် နောက်ဆုံးတွင် ဝါးမျိုမှုပြီးစီးလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။ ထိုအချိန် ရေခဲခန်းတံခါး၀မှ ဖောက်ဖွင့်သံနှင့် ရိုက်ခတ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

သို့သော်၊ လင်းရှန်သည် သိပ်မစိုးရိမ်ပေ။ သူသည် တံခါးကို သော့ခတ်စဉ်က စကင်ဖတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ၁၅၀ မီလီမီတာအထူရှိ အပူချိန်နိမ့်ရေခဲခန်းတံခါးသည် အပြင်ဘက်တွင် သံမဏိနှင့် အလူမီနီယံဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ အတွင်းတွင် ပိုလီယူရီသိန်းနှင့် ဖိုက်ဘာမှန်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ထူထဲသော အပူလျှပ်ကာအူတိုင်ပါရှိသည်။ သူ့စွမ်းရည်ဖြင့် သော့ကို အားဖြည့်ထားသဖြင့်၊ သံပိုက်များ သို့မဟုတ် သံတူရွင်းများဖြင့် ဖွင့်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဟိုက်ဒရောလစ်ဖြတ်စက် သို့မဟုတ် လျှပ်စစ်လွှများမရှိပါက၊ တိုးတက်မှုမရှိနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် တစ်နာရီခန့် ဆူညံသံများ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ဆူညံသံများကို လျစ်လျူရှုလျက်၊ လင်းရှန်သည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရေခဲသေတ္တာကို ဆက်လက်ဝါးမျိုနေသည်။

အပြင်ဘက်တွင်…

ချန်ဆီရွှမ်သည် ရထားတွဲများအတွင်း စိတ်ပူပန်စွာ လှည့်လည်သွားလာနေပြီး၊ သူမအာရုံက ထိတ်လန့်နေသည်။ သို့သော် သူမသည် ထိတ်လန့်နေခြင်းသည် အကျိုးမဖြစ်ထွန်းကြောင်း ချက်ချင်းသဘောပေါက်လိုက်သည်။

ကောင်မလေး၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးပြီးနောက်၊ သူမသည် ရထားခန်းသုံးခန်းထဲရှိ ပစ္စည်းများကို စတင်စီစဉ်ပြီး၊ ရထားကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေလိုက်သည်။

【ဝါးမျိုမှုပြီးစီး။ ယန္တရားစွမ်းအင် +၂၅။ ယန္တရားဝါးမျိုကျွမ်းကျင်မှု +၈။ အပိုဆုချီးမြှင့်မှု: ခွန်အား +၃၊ ကာကွယ်ရေး +၁။】

ရေခဲခန်းအတွင်းနက်ရှိုင်းသောနေရာတွင်၊ လင်းရှန်မျက်လုံးများ လင်းလက်လာပြီး၊ သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော အလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အသိပေးချက်ကို ဖတ်လိုက်သည်။

အကြီးအကျယ် ရရှိခဲ့သည်။

အခန်းကို စကင်ဖတ်ကြည့်ရာ၊ ထပ်တူပြုလုပ်ထားသော ရေခဲသေတ္တာကြီးသုံးလုံးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးကို ဝါးမျိုပါက၊ သူ့ဆုလာဘ်များ သိသာစွာ တိုးပွားလာမည်ဖြစ်သည်။

【ယန္တရားဝါးမျိုမှု အဆင့် ၁: ၂၈၆/၃၀၀】

သူဝါးမျိုကျွမ်းကျင်မှုသည်လည်း အဆင့်တက်ရန် နီးကပ်လာသည်။ အဆင့်တက်သွားပါက၊ ဝါးမျိုခြင်းထိရောက်မှုသည် ပို၍တိုးတက်လာမည်ဖြစ်သည်။

ဤအတွေးဖြင့် အားတက်လာပြီး၊ လင်းရှန် အချိန်မဖြုန်းဘဲ၊ ဒုတိယရေခဲသေတ္တာထံသို့ ရွှေ့ပြီး ဝါးမျိုမှုကို စတင်လိုက်သည်။

အပြင်ဘက်တွင်၊ ဟွမ်ကျောက်ကျန်းနှင့် ဟွမ်ကျယ်တို့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြသည်။ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည်၊ မျက်နှာများ နီရဲလျက် ချွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ ကွေးညွှတ်နေသော သံပိုက်များနှင့် သံချောင်းများကို ဘေးသို့ ပစ်ထားလိုက်သည်။

''သောက်ကျိုးနည်း ဒီတံခါးက ဘယ်လိုမှ မလှုပ်ဘူး''

မိန်းမကြီးသည် အနီးတွင်ရပ်နေပြီး မှောင်လာသောကောင်းကင်ကို ကြည့်ရင်း၊ သူမမျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

''မေမေ၊ ပြီးခဲ့တဲ့ ညတွေမှာ၊ အဲဒီသဘက်တွေက ဒီနေရာထဲ ဝင်မလာနိုင်ခဲ့ဘူး။ သူတို့တောင် ဖွင့်လို့မရရင်၊ ငါတို့လည်း မဖွင့်နိုင်တာ အံ့သြစရာမရှိဘူး'' ကုံလီက စိတ်ပူပန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

''ဟုတ်တယ်၊ ဒီတံခါးက သိပ်ကိုခိုင်မာလွန်းတယ်။ xီးလိုပဲ'' ဟွမ်ကျယ်က ခါးသီးစွာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ဟွမ်ကျယ်သည် သံပိုက်ကို ဒေါသတကြီး မြေပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ သူ မဆုတ်မနစ် ကျိန်ဆဲနေသော်လည်း၊ ဤတံခါးသည် ညစဉ်ညတိုင်း တတ်နိုင်သမျှ ခိုင်မာနေရန် တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေခဲ့သောတံခါးဖြစ်နေသည်။ ဒါက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆန့်ကျင်မှုတစ်ခုဖြစ်စေသည်။

''ရပ်လိုက်တော့'' မိန်းမကြီးက အဆုံးအဖြတ်ပေးသည့်လေသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် အကျိုးမရှိကြောင်း သူမသိသည်၊ အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ဆူညံသံများက ယခုအခါ ဂိုဒေါင်ဆီသို့ ခြေသံများစွာကို ဆွဲဆောင်လာနေသည်။

''မှောင်လုနီးပြီ။ အခုအတွက် ပုန်းနေကြစို့။ ငါတို့ သူ့ကို သံကြိုးနဲ့ သော့ခတ်ထားပြီးပြီပဲ။ သူ ဘယ်ကိုမှ ထွက်ပြေးလို့မရဘူး''

''ကြည့်ရတာ၊ အဲဒီကောင်လေးမရှိရင်၊ ရထားက ရွှေ့လို့မရဘူး။ သူတို့ ထွက်ပြေးလို့မရသ၍၊ နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ပဲ အားကုန်သွားမှာပါ။'' သူမက ဆင်ခြင်လိုက်သည်။

''မေမေ ပြောတာ မှန်တယ်''

''ကောင်းပြီ၊ အဲဒီလိုလုပ်မယ်...''

''ဒီနေ့ ရထားပေါ်မတက်ဘူးလား'' ဖြူဖြူဖောင်းဖောင်း ကောင်လေးက စိတ်ပျက်စွာ မေးလိုက်သည်။

''မဟုတ်ဘူး။ နောက်ထပ်တစ်ညပဲ ဒီမှာနေရမယ်''

ပြီးခဲ့သောရက်အနည်းငယ်အတွင်း၊ မိသားစုသည် သူတို့ ငါးဖမ်းထောင်ချောက်ဖန်တီးရာ ရေခဲခန်းထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။ ရေခဲခန်းတံခါးသော့အပြင် အတွင်းမှ သံပိုက်များဖြင့် ထောက်ထားပြီး၊ ညအချိန်တွင် လုံခြုံမှုရှိရန် လုံလောက်စွာ ပြုလုပ်ထားသည်။

“တီ…တီ…တီ”

လင်းရှန်နာရီမှ အချက်ပြသံထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ့မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ညအမှောင်ရင့်လာတော့မည်ကို သူသိသည်။

ရထားပေါ်တွင်၊ ချန်ဆီရွှမ်သည် အခန်းများအားလုံးကို မီးပိတ်ထားပြီး၊ လင်းရှန်တုံ့ပြန်မှုကို စိတ်ပူပန်စွာ စောင့်မျှော်နေသည်။ သူမအကြည့်များသည် ရထားခန်းထဲတွင် သတိလစ်နေသော မိန်းမငယ်လေးဆီသို့ တစ်ချက် တစ်ချက်လှည့်လည်သွားသည်။ စိတ်ပူပန်မှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ၊ မိန်းမငယ်လေး အသက်ရှုမှုကို စစ်ဆေးရန် လျှောက်သွားသည်။ သူမ အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်၊ ချန်ဆီရွှမ်မျက်နှာအမူအရာက စိတ်ရှုပ်ထွေးလာသည်။

မိန်းကလေးသည် နှစ်ရက်လုံးလုံး အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်...

ည ၆:၄၅ တွင်၊ အမှောင်ထုသည် ကုန်စည်ပလက်ဖောင်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

ဖုတ်ကောင်များ၊ အသံနိမ့်နိမ့်များနှင့် ထူးဆန်းသောခြေသံများသည် ညအချိန်တွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ မသိမသာ တရှပ်ရှပ်အသံများ ချန်ဆီရွှမ်နားထဲတွင် ဝင်ရောက်လာပြီး၊ သူမနှလုံးခုန်သံကို ပြင်းထန်စေသည်။ သူမသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ကွေးကွေးလေးဖြစ်နေပြီး၊ လက်ကိုင်ရေဒီယိုကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ အပြင်ဘက်ရှိ ပရမ်းပတာဖြစ်ရပ်များမှ ကာကွယ်ရန် စောင်တစ်ထည်ဖြင့် ကိုယ်ကို ထုပ်ပိုးထားသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ဟွမ်မိသားစုသည် အခြားရေခဲခန်းထဲသို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တံခါးကို သံပိုက်များနှင့် သံချောင်းများဖြင့် ထောက်ထားပြီး၊ ရေခဲခန်းထောင့်တစ်နေရာတွင် စုဝေးနေကြသည်။ ညစာစားရင်း၊ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးနေကြပြီး၊ နောက်ထပ်လုပ်ဆောင်မှုများအတွက် ဗျူဟာချမှတ်နေကြသည်။

ည ၇:၃၂ တွင် လင်းရှန်သည် ဒုတိယရေခဲသေတ္တာကို ဝါးမျိုမှုပြီးစီးခဲ့သည်။

【ဝါးမျိုမှုပြီးစီး။ ယန္တရားစွမ်းအင် +၂၅။ ယန္တရားဝါးမျိုကျွမ်းကျင်မှု +၈။ အပိုဆု: ခွန်အား +၂၊ အမြန်နှုန်း +၁၊ ကာကွယ်ရေး +၁။】

ည ၉:၁၄ တွင်၊ သူသည် တတိယရေခဲသေတ္တာကို ဝါးမျိုမှုပြီးစီးခဲ့သည်။

【ဝါးမျိုမှုပြီးစီး။ ယန္တရားစွမ်းအင် +၂၅။ ယန္တရားဝါးမျိုကျွမ်းကျင်မှု +၈။ အပိုဆုချီးမြှင့်မှု: ခွန်အား +၁။】

ဤရေခဲသေတ္တာသည် ဂုဏ်သတ္တိဆုလာဘ်များ မပေးခဲ့သော်လည်း၊ လင်းရှန်စိတ်လှုပ်ရှားမှုက တိုးပွားလာသည်။ သူ့ယန္တရားဝါးမျိုကျွမ်းကျင်မှုသည် နောက်ဆုံးတွင် အဆင့် ၂ သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

All Chapters