ကျားမျှားခြင်း
Vol. 2 Ch. 16
【ယန္တရားနှလုံးသားအဆင့် လက်ရှိ: အဆင့် ၁ - ၂၈၅/၅၀၀】
【အကြံပြုချက်: ယန္တရားနှလုံးသားကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းသည် အထူးစွမ်းရည်ဆုလာဘ်များကို ဖွင့်ပေးသည်။ အဆင့် ၃၊ ၆ နှင့် ၉ တွင် လျှို့ဝှက်နိုးကြားမှုများ ရရှိနိုင်သည်။】
အခြေခံဂုဏ်သတ္တိများ:
- ခွန်အား: အဆင့် ၁ - ၃၃/၅၀
- အမြန်နှုန်း: အဆင့် ၁ - ၉/၅၀
- ကာကွယ်ရေး: အဆင့် ၀ - ၂၀/၃၀
လက်ရှိအခြေခံစွမ်းရည်များ:
- ယန္တရားဝါးမျိုမှု: အဆင့် ၂ - ၂/၅၀၀
- ယန္တရားထုတ်လုပ်မှု: အဆင့် ၁ - ၁၁၂/၃၀၀
- ယန္တရားစကင်ဖတ်မှု (အလိုအလျောက်)
- ယန္တရားပြုပြင်မှု (အလိုအလျောက်)
- ယန္တရားလည်ပတ်မှု (အလိုအလျောက်)
အထူးစွမ်းရည်များ:
- လေအမြောက်: အဆင့် ၁ - ၁၂/၁၀၀
တောက်ပလျက်ရှိသော မျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း၊ လင်းရှန်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ယန္တရားနှလုံးသားမှ ပြင်းထန်စွာ ဟိန်းဟောက်နေသည်ကို ခံစားမိသည်။ တုန်ခါမှုတစ်ခုသည် သူ့ကိုယ်တစ်လျှောက် ဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လာသည်။ တစ်စက္ကန့်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ၊ သူသည် နောက်ဆုံးရေခဲသေတ္တာထံသို့ အာရုံစူးစိုက်လိုက်သည်။
【ဝါးမျိုမှုတိုးတက်မှု: ၂%】
တိုးတက်မှုမျဉ်းသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားလာပြီး၊ သူ့မျက်လုံးရှေ့တွင် သိသာစွာ အရှိန်မြှင့်လာသည်။
''ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ''
ဝါးမျိုခြင်းထိရောက်မှု တိုးတက်လာခြင်းသည် ကောင်းကင်မှ ပေးအပ်သော ဆုလာဘ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ အရေးကြီးသောအချိန်များတွင် အဖိုးတန်အချိန်ကို သက်သာစေရုံသာမက၊ ဝါးမျိုမှုအန္တရာယ်များကိုလည်း များစွာလျှော့ချပေးသည်။
လင်းရှန် နာရီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ အချိန်တိုင်းတာမှုကို စတင်ကာ၊ လက်ရှိလုပ်ငန်းကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
【ဝါးမျိုမှုတိုးတက်မှု: ၁၀%... ၂၀%... ၅၀%... ၈၀%... ၉၉%】
''မြန်လိုက်တာ''
နာရီကိုစစ်ဆေးကြည့်ရာ၊ ယခင်ရေခဲသေတ္တာများသည် တစ်လုံးလျှင် တစ်နာရီနှင့် ၄၀ မိနစ်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတစ်လုံးသည် ၅၅ မိနစ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ တစ်နာရီထက်နည်းသည်။
ထိရောက်မှုသည် နှစ်ဆနီးပါး တိုးတက်လာခဲ့သည်။
လင်းရှန်စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို တည်ငြိမ်အောင်ပြုလုပ်နေစဉ်၊ ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု သူ့ရှေ့တွင် လှစ်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာသည်။
【ဝါးမျိုမှုပြီးစီး။ ယန္တရားစွမ်းအင် +၂၅။ ယန္တရားဝါးမျိုကျွမ်းကျင်မှု +၆။ အပိုဆု: သင်သည် ရေခဲဒိုင်းစွမ်းရည်ကို ရရှိခဲ့သည်】
''ရေခဲဒိုင်း၊ ရေခဲသေတ္တာကနေ'' လင်းရှန် ခဏတာ ကြောင်သွားသည်။ သူရရှိသော စွမ်းရည်များသည် ဝါးမျိုခဲ့သော စက်ယန္တရား သို့မဟုတ် ကိရိယာအမျိုးအစားနှင့် ဆက်စပ်နေပုံရသည်။
တောက်ပလျက်ရှိသော မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ရာ၊ 【ရေခဲဒိုင်း အဆင့် ၁ - ၀/၁၀၀】 ကို တွေ့ရသည်။ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့်၊ သူသည် ၎င်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အာရုံစူးစိုက်ပြီး အတွေးတစ်ခုဖြင့် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
ချွတ်၊ ချွတ်၊ ချွတ်
ချက်ချင်းဆိုသလို၊ စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံ အပြာရောင်ရေခဲဒိုင်းတစ်ခုသည် မြေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ့ကို ဝိုင်းရံထားသည်။ ၎င်းသည် သူ့ပခုံးများကို ကာကွယ်ရန် လုံလောက်သော အမြင့်ရှိသည်။
''ဘုရားရေ''
လင်းရှန်သည် သူ လေထဲမှ ဖန်တီးလိုက်သော ရေခဲဒိုင်းပေါ်တွင် ဓာတ်မီးဖြင့် ထိုးလိုက်ပြီး၊ အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဒိုင်းသည် သိပ်ထူမနေဘဲ၊ လက်ဖဝါးတစ်ဖဝါးခန့်သာရှိသည်။
“ချွမ်…”
သူသည် ဓားမြှောင်ဖြင့် ဒိုင်းကို ထိုးစိုက်လိုက်ရာ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ အေးခဲထားသော ကျောက်သားရေခဲကို ထွင်းထုသည့်အလား၊ မပြတ်သားသော အသံထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏မာကျောမှုက သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသည်။
တစ်ပြိုင်နက်တည်း၊ သူ့ စွမ်းအင်ထဲမှ ပြင်းထန်စွာ ဆုတ်ယုတ်သွားသည်ကို ခံစားမိပြီး၊ အနည်းငယ် မူးဝေလာသည်။
''ဒီစွမ်းရည်က စွမ်းအင်သုံးစွဲမှု သိပ်များလွန်းတယ်၊ ရေခဲကလည်း ကျည်ဆန်တွေကို မတားနိုင်ဘူး။ အရေးပေါ်အတွက်ပဲ အသုံးဝင်မယ်... သိပ်မတန်ဘူး'' သူက စိတ်ပျက်လျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။
''ခဏလေး''
လင်းရှန်မျက်မှောင်ကျုံ့လျက်၊ ရေခဲဒိုင်းကို ထပ်မံဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်သည်။ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်၊ သူသည် ရှေ့သို့ တိုးကာ၊ လျှာထုတ်ပြီး ဒိုင်းကို လျက်ကြည့်လိုက်သည်။
၎င်းသည် အနံ့မရှိ၊ အရသာမရှိ၊ အေးမြလန်းဆန်းသည်။
သူ့မျက်ဆံများ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး၊ အံ့အားသင့်စရာအရာတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။
''နေစမ်းပါဦး ဒါက လေထဲကနေ ဖန်တီးထားတဲ့ သန့်စင်တဲ့ ရေခဲပဲ''
''ဒီလိုဆိုရင်... သောက်ရေသန့် ဘယ်တော့မှမပြတ်လပ်တော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲမဟုတ်လား''
ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင်၊ သန့်ရှင်းသောရေသည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အရင်းအမြစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ယခု သူသည် ၎င်းကို လေထဲမှ ဖန်တီးနိုင်သည်။ စွမ်းအင်သုံးစွဲမှု မြင့်မားသော်လည်း၊ အကျိုးကျေးဇူးသည် ကုန်ကျစရိတ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။ လင်းရှန် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပဲဖြစ်သွားသည်။
သူသည် ဓားဖြင့် ရေခဲတစ်စကို ခွဲထုတ်ပြီး၊ ၎င်းကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ အေးမြသောခံစားမှုသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ ရေခဲခန်း၏ ညစ်ညမ်းသောလေထုကြောင့် ရှုပ်ထွေးနေသော သူ့စိတ်ကို ချက်ချင်း ရှင်းလင်းစေသည်။
အချိန်ကို စစ်ဆေးပြီး၊ လင်းရှန်သည် ရေခဲခန်းတံခါးထံသို့ လျှောက်သွားသည်။
ယန္တရားနှလုံးသားကို အသက်သွင်းလျက်၊ သူသည် တံခါးသော့ယန္တရားနှင့် ပတ္တာများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ တံခါးသည် အနည်းငယ် ဟလာသော်လည်း၊ အပြင်ဘက်မှ ခတ်ထားသော သံကြိုးကြောင့် ရပ်တန့်သွားသည်။
''အဘွားကြီးယုတ်မာတယ်'' လင်းရှန်သည် တိုးတိုးရေရွတ်လျက် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်၊ ဟွမ်မိသားစုသည် သူ့လွတ်မြောက်မှုကို တားဆီးရန် တံခါးကို ပြုပြင်ထားရမည်ဟု သဘောပေါက်လိုက်သည်။
သို့သော် လွတ်မြောက်ရန်သည် သူ့ရည်မှန်းချက်မဟုတ်ပေ။
“ချောက်…”
ဓာတ်မီးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ လင်းရှန်သည် တံခါးကြားမှတဆင့် ဟွမ်မိသားစု ပုန်းအောင်းနေသော အခြားရေခန်းတည်နေရာကို အတည်ပြုလိုက်သည်။ သူသည် ဓာတ်မီးကို ပိတ်လိုက်ပြီး၊ တံခါးအဟကြားမှ လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်ကာ၊ စွမ်းအင်ကို အာရုံစူးစိုက်လိုက်သည်။
“ရွှစ်…”
အသံတိတ်လေအမြောက်တစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ထိုလေကျည်ဆန်သည် ဟွမ်မိသားစု ရေခဲခန်းသံမဏိတံခါးကို ထိမှန်ပြီး၊ ဆူညံသောပေါက်ကွဲသံဖြင့် ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။
“ဒုန်း…”
ရုတ်တရက်ပေါက်ကွဲသံသည် ဂိုဒေါင်တစ်ခုလုံးတွင် မိုးကြိုးပစ်သံအလား ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ ည၏တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။
ရေခဲခန်းထဲတွင်၊ ဟွမ်မိသားစုသည် ထိတ်လန့်တကြား ထခုန်လိုက်ကြသည်။
''ဘယ်သူလဲ''
သတိမထားမိဘဲ၊ ညီအစ်ကိုများသည် ၎င်းတို့၏သေနတ်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် အပြင်ဘက်တွင်၊ ၎င်းတို့မြင်နိုင်သမျှသည် မဲမှောင်သောအမှောင်ထုသာဖြစ်သည်။
''သဘက်လား'' ဖြူဖြူဖောင်းဖောင်း ကောင်လေးသည် ကုံလီနောက်တွင် ကွေးကွေးလေးဖြစ်နေပြီး၊ သူၤမျက်နှာသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ဖြူဖျော့နေသည်။
''မကြောက်နဲ့၊ မကြောက်နဲ့...''
''ရှူး၊ အသံမထွက်နဲ့'' မိန်းမကြီးက စိတ်ပူပန်စွာ တိုးတိုးပြောလိုက်ပြီး၊ သူမမျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ''ကျောက်ကျန်း၊ ဟွမ်ကျယ်၊ မပစ်နဲ့။ တစ်ခုခုကို ဆွဲဆောင်မိရင်၊ ငါတို့ ပြီးပြီ''
ညီအစ်ကိုများသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တံထွေးမျိုချလိုက်ကြသည်။ ပိုမိုသတိထားရန်အတွက် မိန်းမကြီးက ၎င်းတို့ ညစာစားရန်အသုံးပြုနေသော ဘက်ထရီမီးကို ပိတ်လိုက်သည်။ ရေခဲခန်းသည် လုံးဝအမှောင်ထုထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။
စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုသည် အားလုံး၏စိတ်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက်လာသည်။
ရေခဲခန်းတံခါး တစ်ဖက်တွင်၊ လင်းရှန်သည် အေးစက်သော သန္နိဋ္ဌာန်ဖြင့် ရပ်နေသည်။
''ကောင်းပြီ၊ လူတွေကို အိုးထဲမှာ လိပ်တစ်ကောင်လို ထောင်ချောက်ဆင်ရတာ သဘောကျတာလား၊ အိုးဆိုတာ ဘာလဲ၊ လိပ်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ ဒီနေ့ ငါ သင်ပေးမယ်''
“ရွှစ်…”
နောက်ထပ် အသံတိတ်လေအမြောက်တစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ဟွမ်မိသားစု ရေခဲခန်းတံခါးကို ထိမှန်ကာ၊ ဆူညံသော ထိခိုက်သံ ထပ်မံပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
“ဒုန်း…”
အထဲတွင်၊ ဟွမ်မိသားစုများ တဖန် ထခုန်လိုက်ကြပြန်ပြီး ပြန်မထိုင်ရဲကြတော့ချေ။
''အပြင်မှာ တစ်ခုခုရှိတယ် တစ်ခုခုရှိတယ်'' ဟွမ်ကျယ်သည် သူရိုင်ဖယ်ကို ကိုင်ထားရင်း၊ တုန်ယင်မှုကို မရပ်တန့်နိုင်ပေ။
''သောက်ကျိုးနည်း အဲ့ဒါ ဘာကြီးလဲ''
အကြီးစားပေါက်ကွဲသံ နှစ်ခုသည် မိသားစုကို ထိတ်လန့်စေရုံသာမကပေ။ အပြင်ဘက်ရှိ ဖုတ်ကောင်များ၏ ခပ်နိမ့်နိမ့်အသံများသည်လည်း ချက်ချင်းဆိုသလို ၀ူး၀ူးဝါးဝါး ဆူညံသံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ဂိုဒေါင်ဆီသို့ ဦးတည်လာကြသည်။
သို့သော် ဖုတ်ကောင်များသာမဟုတ်ပေ။ နောက်ထပ် ထူးဆန်းသော ဆူညံသံတစ်ခု၊ ကြီးမားသောအရာတစ်ခုကို သတ္တုပေါ်တွင် ဒရွတ်တိုက်ဆွဲယူလာသည့်အလား၊ ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည်။ ရပ်ထားသော ရထားခန်းများမှ ပွတ်တိုက်သံများသည် နားမခံသာလောက်အောင်ဖြစ်လာသည်။
ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ လင်းရှန် ယခင်က သူတွေ့ခဲ့သော ဖြူဖျော့ဖျော့ဧရာမသတ္တဝါကို ချက်ချင်းတွေးမိသည်။ သူ့နှလုံးသားတစ်ခုလုံး တင်းကျပ်လာသည်။
သို့သော် ယခုအခါ ဆုတ်ခွာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူက အကန့်အသတ်ရှိသော ညဘက်မြင်ကွင်းမှတဆင့်၊ အပြင်ဘက်မှ ဂိုဒေါင်ထဲသို့ စီးဝင်လာသော အရိပ်များစွာကို မြင်လိုက်ရသည်။ နားဝင်ဆိုးသော မာန်ဖီသံများနှင့် ဟစ်အော်သံများသည် နေရာတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး၊ သူ့ဦးခေါင်းခွံကို ကျိန်းစပ်စေသည်။
“ဒုန်း…”
တစ်စက္ကန့်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ၊ လင်းရှန်သည် တတိယလေအမြောက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဒါက အရေးကြီးဆုံးနှင့် ပွဲသိမ်း ပစ်ခတ်မှုဖြစ်သည်။ သူသည် အုပ်စုလိုက်ပစ်မှတ်ကို လုံးဝပြောင်းလဲရန် လိုအပ်သည်၊ မဟုတ်ပါက၊ သူ့တည်နေရာသည်လည်း ထိခိုက်လာနိုင်သည်။
ရေခဲခန်းထဲတွင်၊ ဟွမ်မိသားစုသည် ဖုတ်ကောင်များ စုပုံဝင်ရောက်လာသံကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။ လူခုနစ်ဦးစလုံးသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် စုဝေးနေပြီး၊ မျက်နှာများသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ဖြူဖျော့နေသည်။ ဟွမ်ကျောက်ကျန်းနှင့် ဟွမ်ကျယ်တို့သည် မိမိတို့၏သေနတ်များကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ မျက်လုံးများသည် အမှောင်ထဲသို့ လှည့်လည်နေသည်။
''မကြောက်နဲ့၊ မကြောက်နဲ့'' ဟွမ်ကျောက်ကျန်းသည် လူတိုင်းကို တည်ငြိမ်အောင်ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ သူ့အသံပင် တုန်ယင်နေသည်။ ''တံခါးက သိပ်ကိုခိုင်မာတယ်၊ သံချောင်းတွေနဲ့တောင် ဖွင့်လို့မရဘူး။ အဲဒီဟာတွေ ဝင်လို့မရဘူး''
“ဒုန်း…”
ထိုအချိန်တွင် တတိယလေအမြောက် ကျရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ တတိယမြောက်ပေါက်ကွဲသံသည် တံခါးကို မိုးကြိုးပစ်သံအလား ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီး၊ သတ္တုဖွဲ့စည်းမှုကို ဗုံတစ်လုံးသဖွယ် လှုပ်ခါစေသည်။
သူတို့သည် ခေါင်းလောင်းထဲတွင် ဝင်ထိုင်နေသည့်အလား ဖြစ်ပြီး၊ ဆူညံသောပဲ့တင်သံသည် ၎င်းတို့ဝိညာဉ်များကိုပင် လှုပ်ခါစေသည်။
''အား''
ဖြူဖြူဖောင်းဖောင်း ကောင်လေးသည် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ မိန်းမကြီးက သူ့ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် ဖိပိတ်လိုက်သည်။ ''ပါးစပ်ပိတ်ထား''
''ဘာလုပ်မလဲ၊ ဘာလုပ်ကြမလဲ''
''ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊ သူတို့ ဝင်လို့မရဘူး...''
''xီးတဲ့မှ ၊ နေ့ခင်းတုန်းက အဲဒီရထားကို ယူလိုက်သင့်တာ၊ ဒါမှထွက်ပြေးလို့ရမှာ''
''အခုမှ အဲဒါပြောလို့ ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ''
အပြင်ဘက်တွင်၊ ဖုတ်ကောင်များသည် ဆူညံသံကြောင့် လုံးဝလှုံ့ဆော်ခံရပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ရေခဲသေတ္တာတံခါးကို ရိုင်းစိုင်းစွာ ကုတ်ဖဲ့ပြီး ရိုက်ခတ်နေကြသည်။ တံခါးကို ထောက်ထားသော သံပိုက်များနှင့် သံချောင်းများသည် မဆုတ်မနစ်သော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် တကျွီကျွီ ညံလျက်ရှိသည်။
အထဲရှိလူတိုင်းသည် ထိတ်လန့်မှုဖြင့် မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်ယင်နေကြသည်။
ထို့နောက်၊ နောက်ထပ်အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယခင်ကထက် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ကြိတ်ဝါးသံဖြစ်ပြီး၊ ဧရာမသတ္တဝါတစ်ကောင်သည် အသားနှင့် သံမဏိကို တစ်ပြိုင်နက်ဆုတ်ဖြဲနေသည်ဟု ထင်ရ၏။
“ဂျိ…ဂျိ…ဂျိတ်…”
ထိုအသံသည် ကြီးမားသောစွမ်းအားကို သယ်ဆောင်လာပြီး၊ သတ္တုတကျွီကျွီသံများနှင့်အတူ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သံမဏိပင် အက်ကွဲလျက်ရှိကြောင်း အသံကြားရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။
နောက်ဆုံးတွင်…
“၀ုန်း…”
ရေခဲခန်းတံခါးသည် ဖိအားအောက်တွင် ကွေးညွှတ်လာပြီး၊ ပြိုလဲကျသွားခြင်းဖြစ်သည်။
အထဲတွင်၊ ဟွမ်မိသားစုသည် သတ္တုစုတ်ဖြဲခံရသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ကြောက်ရွံ့မှုသည် အဆုံးစွန်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး၊ အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးက စတင်အော်ဟစ်ငိုကြွေးလာကြသည်။
''အား မေမေ''
''ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ''
ရှိုက်သံများနှင့် ငိုကြွေးသံများသည် အခန်းကို ဖြည့်စွမ်းလျက်ရှိသည်။
ဖုတ်ကောင်များ၊ မာန်ဖီသံများနှင့် ဟစ်အော်သံများသည် ယခုအခါ ရေခဲခန်း အထဲတွင် ရှိနေပြီး၊ ပိုမိုကျယ်လောင်စွာ နီးကပ်လာသည်။
တစ်ခုခုသည် တံခါးကို ဖောက်ထွင်းလာခဲ့သည်။
ဟွမ်ကျောက်ကျန်းနှင့် ဟွမ်ကျယ်တို့သည်၊ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့လျက် ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ဓါတ်တို့ ပြိုလဲသွားသည်။ ကြောက်ရွံ့မှုကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ၊ သေနတ်များကို မြှောက်ကာ၊ ပြန်လည်ခုခံရန် စိတ်ဆန္ဒဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်ကြသည်။
“ဒိုင်း…ဒိုင်း…ဒိုင်း”
သေနတ်ပစ်သံများ၊ မီးပွင့်အလင်းရောင်များသည် မဲမှောင်သော ရေခဲသေတ္တာကို ခဏတာ ထွန်းလင်းစေသည်။
ထိုအခါမှ သူတို့အားလုံး ‘ထိုအရာ’အား မြင်လိုက်ကြရသည်။
ဖုတ်ကောင်အုပ်စုအလယ်တွင်၊ ဧရာမအနီရောင်သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် ပြတ်သားသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ဦးခေါင်းထက်မှ ဥမင်ခြောင်းနှစ်ခုက ကြောက်မက်ဖွယ် တဖျပ်ဖျပ်ဖြစ်နေသည်။
ထိုသတ္တဝါသည် ဧရာမကင်းခြေများကြီးဖြစ်ပြီး၊ အနည်းဆုံး လူတစ်ယောက်စာ လုံးပတ်ရှိကာ၊ အရှည် ပေ ၃၀ ကျော်လိမ့်မည်။ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အနီရောင်အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး၊ မရေတွက်နိုင်သော ခြေထောက်များကို လှုပ်ရှားလျက် ရေခဲခန်းတစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ တွားသွားနေသည်။
တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် မိသားစုကို အူတိုင်ထိ အေးခဲစေသည်။
''အား''
သူတို့၏ သွေးပျက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများက ဂိုဒေါင် ၁၄ တွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
သို့သော် ခနပဲကြာလိုက်၏။ သေနတ်ပစ်သံများနှင့် အော်ဟစ်သံများ တိကနဲ ရပ်တန့်သွားသည်။
ကျန်ရစ်သမျှသည် ဖုတ်ကောင်များ၊ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့် ကင်းခြေများသတ္တဝါကြီး ဝါးမျိုနေသည့် ဂျိုးဂျိုးဂျွတ်ဂျွတ် အသံများသာဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင်၊ တစ်ဖက်တွင်၊ လင်းရှန်သည် မိမိရေခဲခန်းတံခါးကို အသာလေး ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ စောင့်ကြည့်ပြတင်းပေါက်မှတဆင့်၊ သူသည် ဧရာမအင်းဆက်ရိပ်ပုံကို တစ်ချက်မြင်လိုက်ပြီး၊ အသံထွက်ရန်ပင် မဝံ့ရဲတော့ပေ။
သူသည် အစပိုင်းတွင် ဖြူဖြူသတ္တဝါကြီး ပေါ်လာမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း၊ ဒါကြီးက ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။
တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲလျက်၊ လင်းရှန် စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ''ဒါ ဘာကြီးလဲ၊ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ စီးတော်ယဉ်လား၊ သောက်ကျိုးနည်းပါကွာ''
ဖုတ်ကောင်များသည် ယခုအခါ နှိုင်းယှဉ်ပါက ယဉ်ပါးသည်ဟု ထင်ရပြီး၊ သနားစရာပင် ဖြစ်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ၎င်းတို့သည် ရောဂါကူးစက်ထားသော လူသားအပုတ်အသိုးများသာဖြစ်သည်။
လင်းရှန်၏နှလုံးသားက ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေသည်။ သူ၏ ကျားမျှားသည့် ဗျူဟာသည် အန္တရာယ်များလွန်းပြီး၊ ကိုယ်တိုင်သေကြေပျက်စီးနိုင်သည့် လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ခု မတော်တဆဖြစ်သွားပါက၊ အနတ္တရထားပေါ်တွင် ပုန်းအောင်းနေသည့်တိုင် သူ၏အသက်ရှင်သန်မှုကို အာမခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
''ဘုရားစူး... သံချပ်ကာကို အဆင့်မြှင့်ရမယ်။ လက်နက်တွေကိုလည်း အဆင့်မြှင့်ရမယ်။ အင်ဂျင်ကိုလည်း အဆင့်မြှင့်ရမယ်''