လျှပ်စစ်ရထားချိတ်ဆက်ခြင်း

“တီ…တီ…”

လင်းရှန်သည် သူ၏လက်ပတ်နာရီရှိ အချက်ပြသံကို ငြိမ်းသတ်လိုက်သည်။ နှစ်ညဆက်တိုက် မအိပ်ခဲ့ရသည့်အတွက် သူ၏စိတ်အစဉ်သည် မြူခိုးများဖုံးလွှမ်းနေသလို ဖြစ်နေလေပြီ။

အပြင်ဘက်မှ ထိတ်လန့်ဖွယ်အသံများကို နားထောင်ရင်း၊ ရေခဲခန်းထဲထိ ဝင်ရောက်လာသော အနံ့ဆိုးများကို ခံစားရင်း၊ နောက်တစ်နေ့ နေ့လယ် ၁၆:၀၀ အထိ သူ အံတုကာ ခံစားခဲ့ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် နေ့အလင်းရောင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော်၊ နေ့လယ်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ညအမှောင်ထုသို့ ဝင်ရောက်ရန် ၂ နာရီ ၄၅ မိနစ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သတိထားလျက်၊ လင်းရှန်သည် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သိုလှောင်ရုံအတွင်း နေ့အလင်းရောင်ထိန်လင်းနေပြီး၊ အပြင်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

အမှတ် ၁ ရေခဲခန်း၏ တံခါးတွင် ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးတစ်ခုဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သံမဏိနှင့် ပေါင်းစပ်ပစ္စည်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ထူထဲသော အအေးခန်းတံခါးသည် ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ကွေးညွှတ်နေသည်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သွေးများ ဖြန်းပက်ထားသလို စွန်းထင်းနေပြီး၊ အသားစများက တံခါးပေါ်၊ ကြမ်းပြင်ပေါ်နှင့် နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသည်။ ဖုတ်ကောင်အချို့သည် ရေခဲခန်းအပြင်ဘက်တွင် လှည့်လည်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ အချို့မှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် စားသုံးခံထားရသော အလောင်းတစ်ခုကို ကိုက်စားနေကြသည်။

လင်းရှန်သည် အလောင်းပေါ်ရှိ ရင်းနှီးသော တက်တူးတစ်ခုကို မှတ်မိလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ယခင်က တွေ့ဖူးသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားဖြစ်ပုံရသည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကျေနပ်မှုတစ်ခု လှိုင်းခတ်သွားသည်။

''မင်းတို့ထိုက်တန်တာပဲ''

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးထဲတွင်၊ သူတစ်ပါးကို ထောင်ဖမ်းရန် ကြံစည်သူများသည် ၎င်းတို့၏မိသားစုတစ်ခုလုံး ပျက်စီးခြင်းထက် ထိုက်တန်သည့်အရာ မရှိပေ။

သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် အေးစက်သွားပြီး၊ လျင်မြန်စွာ လက်ကိုင်စကားပြောစက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ တစ်ဖက်မှ အခြေအနေကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

''ဆရာချန်၊ အဆင်ပြေရဲ့လား''

တစ်ဖက်တွင်၊ တစ်ညလုံး ထိတ်လန့်မှုကို အံတုခဲ့ရသည့် ချန်ဆီရွှမ်သည် လင်းရှန်၏အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်သည်။ ''ကျွန်မအဆင်ပြေတယ်။ ရှင်ကရော''

''ငါလည်း ဘာမှမဖြစ်ဘူး'' ချန်ဆီရွှမ်ဘေးကင်းကြောင်း သိရှိလိုက်ရသောအခါ လင်းရှန် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ အပြင်ဘက်ကို စူးစမ်းကြည့်ရင်း၊ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ရှိ ကင်းခြေများကြီး မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်၊ သူက ဆက်လက်ပြောကြားသည်။ ''ငါ မကြာခင် ပြန်ရောက်လာမယ်။ မနေ့က အစီအစဉ်အတိုင်း လုပ်ကြမယ်။ လမ်းကြောင်းအမှတ် ၄ မှာ လျှပ်စစ်ရထားရှိတယ်။ မင်းရဲ့အကူအညီလိုမယ်''

''ရတယ်''

စကားဆုံးသောအခါ၊ လင်းရှန်သည် ရေခဲခန်းတံခါးကို ထပ်မံဖွင့်လိုက်သည်။ တံခါးအဟကြားမှ စစ်ဆေးကြည့်ရင်း၊ တံခါးကို ပိတ်ထားသော သံကြိုးကို ချိုးဖျက်ရန် လေအမြောက်တစ်လုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဆူညံသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ အပြင်ဘက်ရှိ ဖုတ်ကောင်များသည် ဟောက်သံပြုကာ သူ့ဆီသို့ ကသောကမျောပြေးဝင်လာကြသည်။

တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ၊ လင်းရှန်သည် ဓားမြှောင်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ လေအမြောက်များကို ဆက်တိုက်ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဖုတ်ကောင်များသည် လျင်မြန်စွာ သုတ်သင်ခံရသည်။

သို့သော်၊ မနေ့ညက ဆူညံမှုကြောင့် ဖုတ်ကောင်များ အလွန်များပြားစွာ ဆွဲဆောင်ခံရသည်။ သိုလှောင်ရုံမှ ထွက်လာသောအခါ၊ အပြင်ဘက်တွင် ဖုတ်ကောင်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ လှည့်လည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ခဏတွေးတောပြီးနောက်၊ သူသည် အမှတ် ၁ သိုလှောင်ရုံသို့ တိတ်တဆိတ် လှမ်းသွားလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းများ သိုလှောင်ထားသည့် ဗလာဖြစ်နေသော သိုလှောင်ရုံဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ လေအမြောက်များကို ဆူညံသံဖြစ်ပေါ်စေရန် ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ဖုတ်ကောင်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ရထားလမ်းပလက်ဖောင်းမှ အောင်မြင်စွာ ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

ညအချိန်ထွက်ပေါ်တတ်သော ထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါများ ပါဝင်မလာသရွေ့၊ လင်းရှန်၏ စွမ်းရည်များဖြင့် သာမန်ဖုတ်ကောင်များကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် အတော်လေး လွယ်ကူခဲ့သည်။

မကြာမီတွင်၊ သူသည် ပလက်ဖောင်းမှ အပြေးထွက်ခွာကာ မနေ့က တွေ့မြင်ခဲ့ရသည့် ဟွမ်ရှင်း 7F လျှပ်စစ်ရထားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ယန္တရားနှလုံးသားကို အသက်သွင်းကာ၊ ရထားခန်းသို့ဝင်ရောက်ရန် အလိုအလျောက်တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ရထားရှေ့ပိုင်းကို ဖြုတ်လိုက်ပြီး၊ တံတားချိတ်ဆက်မှုများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ဆွဲငင်အားမော်တာသည် တိုးညင်းစွာ မြည်သံပြုလျက် ကြီးမားသော လျှပ်စစ်ရထားကို ပလက်ဖောင်းမှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲထုတ်သွားသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း၊ လင်းရှန်သည် ဝေလငါး 03E ရထားမှ ပထမဆုံးရထားခန်းကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ အစီအစဉ်ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပြီး၊ ချန်ဆီရွှမ်၏ အကူအညီဖြင့်၊ ဟွမ်ရှင်း 7F လျှပ်စစ်ရထားကို ဒုတိယနေရာတွင် အောင်မြင်စွာ ချိတ်ဆက်နိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ “အနန္တရထား” တွင် ရထားခန်း ၅ ခန်းပါဝင်သည်။

ရှေ့ဆုံးတွင် သံချပ်ကာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် ဝေလငါး 03E လေးလံသော ဓာတ်ငွေ့တာဘိုင်ရထားစက်ခေါင်းရှိပြီး၊ ၎င်းသည် ရထားထိန်းချုပ်ခန်းအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။

ဒုတိယရထားခန်းမှာ ဟွမ်ရှင်း 7F လျှပ်စစ်ရထားဖြစ်ပြီး၊ စွမ်းအင်ပြန်လည်သိမ်းဆည်းမှုနှင့် ပါဝါသိုလှောင်မှုအတွက် ပြန်လည်အသုံးပြုထားသည်။

တတိယ၊ စတုတ္ထ၊ နှင့် ပဉ္စမရထားခန်းများမှာ နေထိုင်ရာနေရာများဖြစ်သည်။

ဟွမ်ရှင်း 7F ဝေလငါး 03Eထက် အရှည်နှစ်ဆရှိပြီး၊ အနာဂတ်ဆန်သော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ပေးစွမ်းသည်။ ရထားနှစ်စီးစလုံးသည် တံတားချိတ်ဆက်မှုများဖြင့် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားပြီး၊ ရှေ့နှင့်နောက်သို့ ဝန်ထမ်းများ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်စေသည်။

သို့သော်၊ ၎င်းသည် ယာယီချိတ်ဆက်မှုဖြစ်သည့်အတွက်၊ လင်းရှန်သည် လျှပ်စစ်ရထား၏ သံချပ်ကာကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။ ချိတ်ဆက်မှုပြီးဆုံးပြီးနောက်၊ နောက်ထပ်ပြင်ဆင်မှုများအတွက် အချိန်မရှိခဲ့ပေ। ညမတိုင်မီ သူသည် အသစ်ပြင်ဆင်ထားသော အနန္တရထားကို စတင်မောင်းနှင်ကာ၊ ကျိအန်းလမ်းကြောင်းအတိုင်း အရှေ့ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

“ဂျုံးဂျုံး…ဂျက်ဂျက်”

ရထားသည် တဖြည်းဖြည်း အရှိန်မြှင့်လာသည်။ လင်းရှန်သည် အမြန်နှုန်းကို တစ်နာရီလျှင် ကီလိုမီတာ ၈၀ ခန့်အထိ တိုးမြှင့်လိုက်သည်။ သို့သော်၊ ထပ်ဆောင်းဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြောင့်၊ သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအင်သည် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းလာသည်။

''ပေဝမ်ဘူတာကို ဦးတည်တဲ့ ဒီလမ်းကြောင်းမှာ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းတွေ မရှိဘဲ၊ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်လည်း ညီညာတယ်။ လမ်းကြောင်းပေါ် ပြိုကျလာနိုင်တဲ့ ကျောက်တုံးတွေကို သတိထားဖို့သာလိုတယ်'' ချန်ဆီရွှမ်က အကြံပေးရင်း သူမ၏ မှတ်တမ်းစာအုပ်တွင် အမြန်နှုန်းကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။

လင်းရှန်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ''အိုကေ၊ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ချက်ချင်းရပ်လိုက်မယ်''

''မနေ့က အဖွဲ့ကရော''

''သေသွားပြီ''

လင်းရှန်သည် ချန်ဆီရွှမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဆက်လက်ပြောကြားသည်။ ''အဲဒီမိသားစုတစ်ခုလုံး မကောင်းတဲ့သူတွေပဲ။ လူတွေကို လုယူသတ်ဖြတ်ဖို့ ထောင်ခြောက်ဆင်ထားတာ။ မနေ့ညက တော့ ဖုတ်ကောင်တွေရဲ့အစာဖြစ်သွားပြီ''

ချန်ဆီရွှမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လင်းရှန်တွင် စွမ်းရည်ရှိကြောင်း သူမသိထားသော်လည်း၊ မိသားစုတစ်ခုလုံး သုတ်သင်ခံရသည်ဟု သူပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်သည်ကို ကြားရသောအခါ စိတ်မသက်မသာဖြစ်သွားသည်။ ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း၊ ၎င်းတို့ တစ်ခါက သာယာဘေးကင်းသော ကမ္ဘာသည် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် အသတ်ခံရခြင်းသာ ရှိသည့် ငရဲတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ချန်ဆီရွှမ်ကဲ့သို့ ချမ်းသာပြီး ပညာတတ်မိသားစုတွင် ကြီးပြင်းလာသူအတွက်၊ ဤမျှ ပြတ်သားသော လက်တွေ့ဘဝကို တစ်ချိန်လုံး လက်ခံရန် ခက်ခဲလှသည်။

''ဂျစ်ဂျစ်ဂျစ်… ဒါက [အိုအေစစ်] ယာဉ်တန်းပါ။ နောက်ဆုံးကြေညာချက်၊ နောက်ဆုံးကြေညာချက်။ သင့်မှာ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေ၊ လက်နက်တွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ထူးခြားတဲ့စွမ်းရည်တွေ ရှိရင်၊ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးရဖို့ ငါတို့အဖွဲ့နဲ့ ပူးပေါင်းနိုင်ပါတယ်။ လူများရင် ပိုလုံခြုံတယ်၊ တခြားနည်းလမ်းမရှိဘူး …''

''ဂျစ်ဂျစ်ဂျစ်… မြို့ထွက်လမ်းကြောင်း ၃၁၂ အဝေးပြေးလမ်းမကြီးဟာ လုံးဝပိတ်ဆို့နေပါတယ်။ သစ်တောလမ်းကနေ ပတ်သွားရမယ်။ အရှေ့ခရိုင်မှာ ဖုတ်ကောင်အုပ်ကြီးတစ်ခု စုဝေးနေတယ်။ မလိုအပ်ဘဲ ပစ်ခတ်မနေပါနဲ့၊ မဟုတ်ရင် ဘယ်သူမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး…''

''ဂျစ်ဂျစ်ဂျစ်… [ကျိအန်းမြို့ခံတပ်] က စွမ်းအားရှင်တွေနဲ့ လှပတဲ့အမျိုးသမီးတွေကို ကြိုဆိုပါတယ်။ ငါတို့ဟာ ကျိအန်းမြို့မှာ စစ်ဘက်အဆင့်မီ နျူကလီးယားဘန်ကာတစ်ခုမှာ အခြေစိုက်ထားပြီး၊ လူ ၃၀၀ ကျော်နဲ့ ရှင်းလင်းတဲ့အလုပ်ခွဲဝေမှုရှိပါတယ်။ ငါတို့ဟာ အမှောင်ဒီရေတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါတယ်…''

''ဂျစ်ဂျစ်ဂျစ်…ဒါက နောက်ဆုံးနေ့ပါ။ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြောပါမယ်၊ ကျွန်တော်က မင်ဝမ်ကွန်ပလက်စ်ရဲ့ တိုက်ခန်း A-1304 မှာရှိတယ်။ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေ ပေါများပြီး၊ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ထဲမှာ အဘေးကင်းဆုံး ရှင်သန်ရာနေရာပါ။ အသက် ၁၆ နှစ်ကနေ ၃၀ အတွင်း အမျိုးသမီးတွေကိုပဲ လက်ခံမယ်။ နေရာ ၂ နေရာပဲ ကျန်တယ်…''

''ဂျစ်ဂျစ်ဂျစ်…ယူပေမြို့ ကင်းထောက်စခန်းက သတင်းပို့ပါတယ်။ ယန်ချန်းမြို့နဲ့ ဖုန်းချန်းမြို့ဟာ အမှောင်ဒီရေများကို လုံးဝအရှုံးပေးလိုက်ရပါပြီ။ လင်းရှန်တောင်တန်းတစ်လျှောက်၊ အရှေ့ဘက်ဦးတည်ရာမှာ၊ ကျိအန်းမြို့မှ လူလင်မြို့၊ ထို့နောက် ဟိုချီနှင့် မင်ကျိန်းဒေသများအထိ၊ ထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါ အကြီးစားတွေ ပေါ်ထွက်လာတာကို တွေ့ရှိထားပါတယ်။ ရေဒီယိုသတ္တိဓာတ်အဆင့်တွေက မသိရသေးပါ…''

ရေဒီယိုမှတစ်ဆင့်၊ အနီးအနားရှိ ယန်ချန်းနှင့် ဖုန်းချန်းတို့သည် လုံးဝပြိုလဲသွားကြောင်း သတင်းထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှင်သန်သူများ၏ သတင်းပေးပို့ချက်များအရ၊ အရှေ့ဘက်သို့ ၂၀၀-၃၀၀ ကီလိုမီတာ ခရီးဆက်သွားပါက နေ့အလင်းရောင်ကို တစ်နာရီထပ်မံရရှိနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။

ဤသည်မှာ တတိယတွင်းနက်ကို လွှမ်းမိုးနေသော အမှောင်ဒီရေများ၏ အကြမ်းဖျဉ်းခန့်မှန်းချက်ကိုလည်း ပေးစွမ်းသည်။

၂၀၀ မှ ၃၀၀ ကီလိုမီတာသည် ဝေးကွာသည်ဟု မထင်ရသော်လည်း၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးများ သေဆုံးနေပြီး ဖုတ်ကောင်များ နေရာအနှံ့ရှိနေသည့် ကမ္ဘာပျက်ကြီးထဲတွင်၊ ညအချိန်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် သေဆုံးမှုကို အဆုံးမရှိ ကြောက်ရွံ့စေသည်။ ထိုမျှဝေးကွာသော နေရာသို့ လွတ်မြောက်ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။

ချန်ဆီရွှမ်သည် မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို အသုံးပြုပြီး တွက်ချက်ကာ ပြောကြားသည်။ ''ရှင်သန်သူတွေရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ မှန်ကန်ရင်၊ မနက်ဖြန်မှာ ပေဝမ်ဘူတာကို ရောက်နိုင်မယ်။ နေ့အလင်းရောင်ကတော့ ၁၆:၃၀ လောက်မှာ ရောက်လာနိုင်တယ်''

''အဲဒီလောက်ထိ မရောက်နိုင်ဘူး''

မောင်းသူထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေရင်း၊ လင်းရှန် ခေါင်းခါပြသည်။ ''အမှောင်ကျရင် ရပ်လိုက်ရမယ်။ ညဘက်မှာ မောင်းဖို့ ယုံကြည်မှုမရှိဘူး။ လမ်းအခြေအနေ၊ မြင်ကွင်းရှင်းလင်းမှု၊ အားလုံးက အန္တရာယ်များလွန်းတယ်''

သူပြောနေရင်း၊ လင်းရှန်သည် အတားအဆီးများကို ရှာဖွေရန် ရေဒါ သို့မဟုတ် ဒရုန်းများ လိုအပ်ကောင်း လိုအပ်နိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်လာသည်။ ၎င်းတို့မရှိဘဲ၊ မျက်စိမှိတ် ရှေ့ဆက်သွားခြင်းသည် လမ်းကြောင်းပြိုကျခြင်း သို့မဟုတ် ကြီးမားသော အပျက်အစီးများက လမ်းပိတ်ဆို့ခြင်းသို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်။ အကောင်းဆုံးအနေဖြင့်၊ ၎င်းသည် ရထားကို လမ်းချော်စေနိုင်သည်။ အဆိုးဆုံးအနေဖြင့်၊ ၎င်းသည် လုံးဝပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်။