အရုဏ်ဦးစီမံကိန်း

လင်းရှန်သည် မိန်းကလေးအား ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တင်းကျပ်စွာ ဖိထားပြီး၊ သူမအား အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်မသွားစေရန် တားဆီးထားသည်။

''မင်းနိုးနေတာပဲ၊ ဘာလို့ အိပ်ပျော်ချင်ဟန်ဆောင်နေရတာလဲ။ မင်းရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ အတိအကျပြော''

မိန်းကလေးသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားရင်း၊ ခေါင်းမာနေသည်၊ ''ကျွန်မ... ကျွန်မ...''

လင်းရှန်၏ မျက်နှာအမူအရာ အေးစက်သွားပြီး၊ သူ၏ဓားမြှောင်ကို သူမ၏မြင်ကွင်းထဲသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။ ''မင်းက မိန်းမသား ဆိုတော့ ငါက သက်ညှာပေးမယ်လို့ ထင်နေတာလား''

သံမဏိဓားသွားသည် အေးစက်သောအလင်းဖြင့် တဖိတ်ဖိတ်တောက်ပနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ မိန်းကလေး၏ မျက်လုံးများ ထိတ်လန့်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူမသည် ချက်ချင်းပင် တောင်းပန်လိုက်သည်၊ ''ကျွန်မမှားသွားပါတယ်၊ မသတ်ပါနဲ့ ကျေးဇူးပြုပြီး လွှတ်ပေးပါ၊ ကျွန်မ အသက်ရှူလို့မရတော့ဘူး''

ထိုအချိန်တွင်၊ သူမ၏မျက်နှာသည် သူ၏ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် နီမြန်းလျက်ရှိသည်။

လင်းရှန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ မတွေးတတ်တော့ချေ။

ဒီမိန်းကလေးက အရင်က ငါ့တံခါးကို ဖောက်ခွဲခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား၊ ဘယ်လိုလုပ် အခုလို ခုခံဖို့ အင်အားမရှိတော့တာလဲ။

သူတွေးတောနေစဉ်မှာပင်၊ မိန်းကလေးသည် ရုတ်တရက် ငိုကြွေးလိုက်သည်။

''အိ…အိ…မသတ်ပါနဲ့ ကျေးဇူးပြီး၊ ကျွန်မကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးရင် ဘာမဆို လုပ်ပေးမယ်''

စကားမဆုံးခင်မှာပင်၊ မိန်းကလေးသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကာ လင်းရှန်၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို ကိုက်ခဲလိုက်သည်။

''ရှီး…''

ထက်ထက်ရှရှ နာကျင်မှုတစ်ခု သူ့ကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ လင်းရှန်၏ မျက်နှာအမူအရာ မှောင်မိုက်သွားသည်။ တောက်… ဒီမိန်းကလေးက ငါသံသယရှိသလိုပဲ လှည့်စားတတ်တယ်၊ ငါသတိအနေအထားလျှော့ချလိုက်တာနဲ့ အလစ်တိုက်ခိုက်တာ။

နာကျင်မှုကို သည်းခံရင်း၊ လင်းရှန်သည် ဓားနှောင့်ကို မြှောက်ကာ သူမ၏ခေါင်းအား ထုချလိုက်သည်။

“ဒုတ်”

ထင်ရှားသောအသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မိန်းကလေးသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် နေရာတွင်ပင် သတိလစ်သွားသည်။

''ဟန်ဆောင်နေသေးတာလား''

လင်းရှန်သည် ဒေါသထွက်နေသည်။ ဤအချိန်တွင်၊ သူသည် သက်ညှာမှုပြရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိတော့ပေ။ သူသည် ရထားခန်း နံပါတ် ၃ ရှိ ကိရိယာသေတ္တာဆီသို့ သွားကာ နိုင်လွန်ကြိုးများကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ မိန်းကလေး၏ လက်နှင့်ခြေထောက်များကို ခိုင်မြဲစွာ ချည်နှောင်ပြီးနောက်မှ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသလို ခံစားရတော့သည်။

ရထားခန်း၏ဘေးနားတွင် မှီထားရင်း၊ သူ၏ခြေကျင်းဝတ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သွားကိုက်ရာအမှတ်အသားသည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေသည်။

''ဟာ၊ ငါ အခု ဖုတ်ကောင်ဖြစ်သွားတော့မှာလား''

မထင်မှတ်ဘဲ၊ ဤစကားကိုကြားလိုက်ရသဖြင့်၊ ခေါင်းငုံ့ထားသော မိန်းကလေးသည် ဒေါသတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

''ရှင်ကသာ ဖုတ်ကောင်၊ ရှင့်မိသားစုတစ်ခုလုံးက ဖုတ်ကောင်တွေ''

လင်းရှန်၏ အကြည့်က အေးစက်သွားသည်။ ''ဘာလဲ၊ သတိလစ်နေသလို ဟန်မဆောင်တော့ဘူးလား''

''ပြောစမ်းပါ။ မင်းနာမည်က ဘာလဲ၊ မင်းရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ဘာမှမပြောချင်လဲရတယ်၊ အဲဒီလိုဆိုရင် မင်းကို ရထားပေါ်က အခုပဲ ပစ်ချလိုက်မယ်''

သူသည် ဓားမြှောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏လေသံသည် အေးစက်နေကာ၊ သူပြောသမျှ စကားလုံးတိုင်းကို အလေးအနက်ပြောနေကြောင်း သံသယဖြစ်စရာမရှိပေ။

“ဂျုံးဂျုံး…ဂျက်ဂျက်”

ရထားသည် တည်ငြိမ်စွာ ရှေ့သို့ ဆက်လက်လှုပ်ရှားနေသည်။ ဝေါကီတော်ကီသည် တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ဆရာမချန်ထံမှ မည်သည့်သတင်းပို့ချက်မှ မရောက်လာသောကြောင့်၊ ရှေ့ဆက်ရမည့်လမ်းကြောင်းသည် ရှင်းလင်းနေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

''ကျွန်မနာမည်က ကီကီ'' မိန်းကလေးက နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ လေသံသည် လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီး အရင်က အပြစ်ကင်းစင်၊ ချစ်စရာကောင်းသော အသံမှ၊ ယခုအခါ များစွာအေးစက်ပြီး လျစ်လျူရှုထားသော လေသံသို့ ပြောင်းသွားသည်။

ဟား၊ အားလုံးက သရုပ်ဆောင်မှုပဲ

''မင်းငါ့ကို ဘယ်လိုရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ၊ မင်းရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်ကြာအောင် အိပ်ပျော်ချင် ဟန်ဆောင်နေခဲ့တာလဲ၊ ငါ့ကို မေးခွန်းတွေ ထပ်တလဲလဲ မေးခိုင်းမနေနဲ့၊ မင်းအခြေအနေကို ကောင်းကောင်းသိထားရမယ်''

ကီကီသည် ခေါင်းငုံ့ထားရင်း၊ ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ချည်နှောင်ခံထားလျှက် သူမသည် ထိုင်ရန် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားရင်း၊ လင်းရှန်ကို စိုက်ကြည့်သည်။ သူမ၏မျက်နှာတွင် မျက်ရည်များစီးကျနေပြီး၊ မျက်လုံးများသည် နီရဲနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမ၏မျက်နှာအမူအရာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအနည်းငယ်မျှ မရှိပေ။ စိတ်ခံစားမှုများကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲနိုင်သည့် စွမ်းရည်သည် အမှန်တကယ် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသည်။

''မသိတော့ဘူးလား၊ အဲဒီနေ့က ရှင် အဆောက်အအုံပေါ်မှာ အလံတစ်ချောင်းကို ဝှေ့ယမ်းနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား''

အလံတစ်ချောင်း…

လင်းရှန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ''ဒါဆို မင်းက အဲဒီရဟတ်ယာဉ်ထဲမှာ ရှိနေခဲ့တာလား''

''ဒါပေါ့'' ဟု ကီကီက ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြန်ဖြေပြီး၊ သူ့ကို ဘေးတစ်စောင်းကြည့်သည်။

''ဆက်ပြော''

''မမြင်ဘူးလား ရဟတ်ယာဉ် ပျက်ကျသွားတာ''

''ပြီးတော့''

''ကျွန်မ သွားစရာနေရာမရှိတော့ဘူး''

''ပြီးတော့''

''ရှင်က ကျွန်မအတွင်းခံကို ခိုးကြည့်ခဲ့တာ''

''…''

''ဘာရယ်'' လင်းရှန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ကီကီက နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ရင်း တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်သည်။

''ဟုတ်တယ်၊ နောက်နေ့မှာ ကျွန်မနိုးလာခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ရှင့်အကြောင်း၊ ကျွန်မဘယ်ရောက်နေလဲ မသိခဲ့ဘူး။ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တော့ ပထမဆုံးမြင်လိုက်ရတာ ရှင်…ရှင်က…''

လင်းရှန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

''ပြီးတော့''

''ဒါနဲ့ ကျွန်မလဲ ရှင့်ကို…''

''နှာဘူးတစ်ယောက်လို့ ထင်ခဲ့တာလား'' လင်းရှန်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

''ဒါကြောင့် မင်းက သတိလစ်နေသလို ဟန်ဆောင်ခဲ့တာပေ့ါ၊ ငါ့အစားအစာတွေကို ခိုးဖို့ရော၊ ငါ့ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ရော လုပ်ခဲ့တာပေါ့''

''အဲ့လိုကြီးတော့လဲ မဟုတ်ပါဘူး'' ဟု ကီကီက မတရားခံရသလို ပြောလိုက်သည်။ ''ကျွန်မက ထွက်ပြေးချင်ရုံပဲ၊ ဒါပေမယ့် အခွင့်အရေးမရခဲ့ဘူး''

လင်းရှန်၏ မျက်နှာအမူအရာ မမျှော်လင့်ထားသလို ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်မရှည်တော့ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊

''ကောင်းပြီလေ။ မင်းက ငါ့ကို ကာမဘီလူးတစ်ကောင်လို့ ထင်နေတာပေါ့။ ဒါဆို ထွက်သွားလိုက်တော့''

လင်းရှန်သည် အပြင်ဘက်ရှိ နေဝင်ချိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်၊

''မင်းက ဒီလောက်ဉာဏ်ကောင်းတာဆိုတော့၊ အပြင်မှာ အသက်ရှင်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို ရှာတွေ့မှာပဲ။ မင်းရဲ့အနောက်ခံက ခိုင်မာတယ်ဆိုတော့ မင်းအဖေကို လာကယ်ခိုင်းလိုက်လေ''

သူ၏လေသံသည် အေးစက်လျက်၊ စူးစမ်းလိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

''ကျွန်မအဖေက သေသွားပြီ'' ဟု ကီကီက ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြန်ဖြေသည်၊ သူမ၏အသံထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုအနည်းငယ်မျှ မပါဝင်ပေ။

ရထားခန်းအတွင်း ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

''အဲဒါက ငါနဲ့မဆိုင်ဘူး'' လင်းရှန်က ပြတ်သားစွာ ပြောရင်း ထရပ်လိုက်သည်။

''ခဏလေး၊ ကျွန်မ အစက ထွက်ပြေးဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ ဝန်ခံပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် အခု ရှင့်ကို အထင်လွဲခဲ့မှန်း သိပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ရထားပေါ်က မပစ်ချပါနဲ့၊ ရမလား'' ကီကီက အလျင်စလို တောင်းပန်လိုက်သည်။

လင်းရှန် အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

''မင်းက ငါ့ကိုအထင်လွဲမှန်း နားလည်သွားတာမဟုတ်ဘူး။ အပြင်မှာ မင်းအသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို နားလည်သွားတာပဲ''

ထိုမိန်းကလေးသည် အမှန်တကယ် ဉာဏ်ကောင်းသော်လည်း၊ လင်းရှန်က လျစ်လျူရှုထားသည့်ပုံစံဖြင့် ''စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ မင်းက ငါ့အတွက် တန်ဖိုးမရှိဘူး။''

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့်၊ ကီကီ ထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်၊

''ခဏလေး၊ ကျွန်မကို ကျင်းဟိုင်ကို ခေါ်သွားပေးပါ၊ ကျွန်မအဖေက လင်းလုံအုပ်စုရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ အရုဏ်ဦးစီမံကိန်းရဲ့ ဒုတိယအဆင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတစ်ဦးပါ။ သူ့မှာ အရုဏ်ဦးစီမံကိန်းရဲ့ ‘ပြည့်စုံသောကယ်ဆယ်ရေးပရိုဂရမ်’ကို ဝင်ရောက်ခွင့်ရှိခဲ့တယ်။ သူသေဆုံးပြီးနောက်၊ အဲဒီအခွင့်အရေးက ကျွန်မဆီကို လွှဲပြောင်းလာခဲ့တယ်။ ရှင်က ကျွန်မကို ကျင်းဟိုင်ကို ခေါ်သွားပေးမယ်ဆိုရင်၊ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်မကို လာခေါ်မယ်။ အဲဒီအခါ ရှင်လိုအပ်တဲ့ ရိက္ခာတွေကို ကျွန်မ ပေးနိုင်မယ်။ ဒါမှမဟုတ် အရုဏ်ဦးစီမံကိန်းအောက်မှာ တတိယအဆင့်နိုင်ငံသားအဖြစ် ရှင့်ကို စီစဉ်ပေးပြီး၊ မြေအောက်မြို့တော်ထဲကို ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခွင့်ပေးနိုင်မယ်''

နေဝင်ချိန်၏ လိမ္မော်ရောင်အလင်းတန်းများသည် ရထားခန်း နံပါတ် ၃ ၏ ဇယားကွက်သံချပ်ကာများကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာပြီး၊ ရထားရှေ့သို့ရွှေ့လျားနေစဉ် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်မှာ တရိပ်ရိပ်ဖြတ်ပြေးနေသည်။ လင်းရှန်သည် သူမ၏စကားများကို နားထောင်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူသည် အရုဏ်ဦးစီမံကိန်းအကြောင်း အမှန်တကယ် ကြားဖူးခဲ့သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ အစောပိုင်းအဆင့်များတွင်၊ ဤစီမံကိန်းနှင့်ပတ်သက်သော ဗားရှင်းများစွာသည် အွန်လိုင်းတွင် ပျံ့နှံ့ခဲ့သည်။ အချို့က ၎င်းသည် လူများကို ကမ္ဘာပျက်ကပ်မှ အသက်ရှင်နိုင်ရန် ကူညီပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသော တရားဝင် မြေအောက်မြို့တော်စီမံကိန်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ အချို့ကမူ ၎င်းသည် လူသားမျိုးစိတ်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော အာကာသယာဉ်ပျံကြီးတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ထင်ကြေးပေးမှုများသည် အကြီးအကျယ် ပျံ့နှံ့ခဲ့ပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော ပူးပေါင်းကြံစည်မှုသီအိုရီများနှင့်အတူ၊ အမှန်တရားကို မရေရာမသေချာဖြစ်စေခဲ့သည်။

''စိတ်မဝင်စားဘူး'' ဟု လင်းရှန်က ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်သည်၊ သူ၏တုံ့ပြန်မှုသည် ကီကီ၏ မျှော်လင့်ချက်နှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ သူ၏လေသံသည် ရေကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေပြီး၊ သူမ၏အဆိုပြုချက်ကို တိုက်ရိုက်ပယ်ချလိုက်သည်။

''ကျွန်မကို မယုံဘူးလား''

''ယုံရင်တောင်၊ ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး'' လင်းရှန်က ခိုင်မာစွာ ပြန်ဖြေသည်၊ သူ၏မျက်လုံးများသည် သူမကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

''စိတ်မဝင်စားရုံတင်မကဘူး၊ ဒီစကားဝိုင်းကိုလည်း ငါက ပျင်းစရာကောင်းတယ်လို့ ထင်တယ်။ မင်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ခုန်ချလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်၊ ငါအလုပ်ရှုပ်သက်သာအောင်''

ကီကီ၏ စကားများသည် မှန်သည်ဖြစ်စေ၊ မှားသည်ဖြစ်စေ၊ လင်းရှန် အမှန်တကယ် ဂရုမစိုက်ပေ။ မြေအောက်မြို့တော်တစ်ခုခုရှိ တတိယအဆင့်နိုင်ငံသားဖြစ်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ သူသည် မိမိကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားများကို ပိုမိုယုံကြည်သည်။ သူ၏စွမ်းအားများကို ကောင်းစွာအသုံးချသရွေ့၊ သူ၏အသက်ရှင်နိုင်မှုအခွင့်အလမ်းများသည် မြင့်မားလိမ့်မည်။ အနည်းဆုံး၊ မြေအောက်တွင် မြှုပ်နှံခံရပြီး ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ခွင့်အားလုံးကို ဆုံးရှုံးရမည့်အခြေအနေထက် ပိုမိုမြင့်မားလိမ့်မည်။

လင်းရှန်၏ လျစ်လျူရှုထားသော အကြည့်အောက်တွင် ကီကီ၏ မျက်လုံးများသည် ထိတ်လန့်မှုဖြင့် မှိန်ဖျော့သွားသော်လည်း၊ သူမသည် သူမ၏စိတ်ခံစားမှုများကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး၊ သူ့ကို ကဲ့ရဲ့စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

''ဘာလို့ အရုဏ်ဦးစီမံကိန်းကို စိတ်မဝင်စားတာလဲ၊ ဒီရထားကိုပဲ အားကိုးဖို့ စီစဉ်ထားတာလား''

''ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်၊ ရှင့်ရဲ့အစီအစဉ်က ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် တုံးတယ်။ ဒါကို သေချာစဉ်းစားပြီးပြီလား၊ အပြင်ကမ္ဘာက ပြိုလဲနေပြီ။ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းတဲ့ အင်ဂျင်နီယာတွေ မရှိရင်၊ ဂြိုဟ်ပတ်ရထားလမ်းကွန်ရက်က ကြာကြာမခံဘူး။ ကီလိုမီတာ ၃၂၀,၀၀၀ ရှည်တဲ့ ရထားလမ်းရဲ့ ငါးပုံတစ်ပုံက သမုဒ္ဒရာပေါ်မှာ ဖြတ်သန်းထားတာ။ ရထားလမ်းတွေ ပြတ်သွားရင် ရှင်ဘာလုပ်မလဲ။ ရထားပျက်စီးသွားရင်ရော၊ ရိက္ခာတွေ ကုန်သွားရင်ရော၊ မုန်တိုင်း၊ ဆူနာမီ၊ ငလျင်တွေအတွက်ရော''