ချန်ဆီရွှမ်၏ ပြတ်သားမှု

“ဘန်း”

ဧရာမအားဖြင့် သံမဏိဟိုက်ဒရောလစ်နောက်တံခါးကို ထိမှန်လိုက်ရာ၊ ၎င်းသည် အတွင်းသို့ အနည်းငယ်ကွေးညွတ်သွားပြီး အချိုင့်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ လင်းရှန်၏ နှလုံးသားမှာ တဒိတ်ဒိတ်ခုန်လာသည်—ဤအင်းဆက်၏ ခွန်အားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကြီးမားလှသည်။

ဤသန်မာမှုဖြင့်ဆိုလျှင်၊ သံချပ်ကာသည် တစ်ချိန်မဟုတ်တစ်ချိန် ဖောက်ထွင်းခံရမည်သာ။

“ချွင်…ချွင်..ချွင်…”

ဧရာမအင်းဆက်၏ ရှေ့ပိုင်းတစ်ဝက်သည် တွဲအမှတ် ၂ ပေါ်သို့ တက်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ ကီကီက တွဲအမှတ် ၂ ဆီသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး၊ ရေစိုခံအိတ်ထောင့်တစ်နေရာတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ဓားသေးတစ်ချောင်းကို လျင်မြန်စွာ ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

ဒါနဲ့ပဲ သူမကိုယ်သူမ ကြိုးဖြည်ပြီး လွတ်မြောက်အောင် လျှို့ဝှက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပုံဖြစ်သည်။

လင်းရှန်က သူမအား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ ယခုအခါ သူမကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

“ကျီ…ကျီ…”

တစ်ပြိုင်နက်တည်း၊ အမိုးပေါ်မှ ထက်ထက်ရှရှ ကိုက်ဖြတ်သံများက ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သတ္တုစုတ်ပြဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းရှန်မှာ ဒေါသထွက်လာပြီး၊ အင်းဆက်က တွဲကို ကိုက်ဖြတ်မည်ကိုလည်း စိုးရိမ်သည်။ သူက အနောက်တံခါးကို ပြန်ဖွင့်ပြီး အင်းဆက်၏ ဖြူဖျော့ပြီး နူးညံ့သော ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ လေအမြောက်ဖြင့် အကြိမ်များစွာ အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

“ဖုန်း၊ ဖုန်း၊ ဖုန်း”

အားပျော့နေသော လေအမြောက်သည် နောက်ဆုံးတွင် အကျိုးသက်ရောက်မှုတစ်ခုကို ပြသလာပြီး၊ အင်းဆက်၏ နူးညံ့သော ဝမ်းဗိုက်အပိုင်းအချို့ကို ပဲ့ထွက်သွားစေသည်။ ထိခိုက်မှုကြောင့် အစိမ်းပုတ်ရောင် အင်းဆက်သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

ကင်းကြီးသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏အဆိပ်ဆူးကို အလျင်အမြန် ပြန်ရုတ်သိမ်းကာ၊ ပြန်ပိတ်သွားသော ဟိုက်ဒရောလစ်နောက်တံခါးဆီသို့ ထပ်မံချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"ပြေး"

လင်းရှန်၏ မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားသည်။ နောက်တံခါးက သိပ်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်သည်ကို သူသိသည်။ သူက နောက်လှည့်ကာ ကီကီအား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဘန်း…”

ဧရာမအဆိပ်ဆူးသည် နောက်တံခါးကို ဖောက်ထွင်းကာ တွဲအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင်၊ ကီကီက ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ကွေးကွေးလေး ထိုင်နေပြီး၊ သူမခြေထောက်များတွင် ချည်နှောင်ထားသော နိုင်လွန်ကြိုးများကို ဓားအသေးဖြင့် စိတ်မရှည်စွာ ဖြတ်တောက်နေသည်။ လင်းရှန်၏ အော်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သံမဏိတံခါးအပိုင်းအစများ ကျည်ဆံများကဲ့သို့ သူမဆီသို့ ပျံသန်းလာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူမမှာ ထိတ်လန့် တောင့်တင်းသွားပြီး၊ မျက်ဆံများ လျင်မြန်စွာ ပြူးကျယ်လာသည်။

လင်းရှန်က သူမ မလှုပ်ရှားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး၊ စိတ်ထဲတွင် မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း၊ သူသည် ရုတ်တရက် ကီကီ၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသော ရေခဲတံတိုင်းတစ်ခုနှင့်အတူ…။

လင်းရှန်သည် သူမရှေ့တွင် ခုန်ဝင်လိုက်ပြီး၊ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“ခွမ်း…ခွမ်း”

အပြာရောင် ရေခဲတံတိုင်းသည် ပုံသွင်းပြီးစီးရုံမျှသာ ဖြစ်သေးသည့်အခါ၊ အနက်ရောင်သံမဏိအပိုင်းအစများသည် ၎င်းထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားပြီး၊ ရေခဲအပိုင်းအစများ လွင့်စဉ်သွားသည်။

ကီကီ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်နေဆဲတွင် လင်းရှန်က သူမကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲယူကာ ဘေးသို့ ရှောင်ထွက်လိုက်သည်။

"အိုး"

ကီကီက လေးလံစွာ ဖိထားခံရပြီး၊ သူမလက်နှင့်ခြေထောက်များကို ချည်နှောင်ထားသော ကြိုးများသည် ပြတ်ထွက်သွားသည်။ သူမအပေါ်တွင် လဲကျနေသော လင်းရှန်ကို ကြည့်ရင်း၊ သူမမှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေပုံရသည်။

"ဟေ့၊ လူယုတ်မာ၊ ရှင်ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ"

လင်းရှန်က အားယူကာထရပ်လိုက်ပြီး၊ သူမအား လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း မကူညီရင်၊ ငါတို့အားလုံး သေရလိမ့်မယ်"

"ကျွန်မ... ကျွန်မ... ကြိုးစားပါ့မယ်" ထိတ်လန့်စွာဖြင့်၊ ကီကီက အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်သည်။ အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ လက်များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း၊ "ဟေ့" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော်၊ ဘာမှဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

လင်းရှန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူမကို ကျိန်ဆဲတော့မည့်ဆဲဆဲ ကီကီ၏မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ တွဲအမှတ် ၃ ဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သတိထား"

ဧရာမကင်းကြီးသည် နောက်တံခါးကို ဖောက်ထွင်းပြီးနောက်၊ ဝင်ပေါက်ကို ရှာတွေ့သွားပုံရသည်။ ၎င်း၏အဆိပ်ဆူးဖြင့် အတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ပြီးနောက်၊ ၎င်းကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက်၊ ရထားခေါင်မိုးပေါ်မှာပင် ခွေခေါက်ကာ နောက်ပြန်လှည့်လာပြီးနောက် နီမြန်းသော အင်တာနာနှစ်ချောင်းသည် နောက်တံခါးရှိ အပေါက်မှတဆင့် ဝင်ရောက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့သည် ဧရာမအစွယ်ကြီးနှစ်ခုနှင့်အတူ သွားချွန်ကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကင်းခြေများပါးစပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ကျီ…ကျီ”

ဧရာမအင်းဆက်သည် လင်းရှန်အား အသက်ရှူရန်ပင် တစ်စက္ကန့်မျှ အချိန်မပေးဘဲ၊ ချက်ချင်း ပျက်စီးနေသော နောက်တံခါးကို ကိုက်ဖြတ်လိုက်သည်။

ဤအရာက အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပါက၊ သူတို့သုံးဦးစလုံး ယနေ့ သေရမည်ဖြစ်သည်။

တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ၊ လင်းရှန်က ထရပ်လိုက်ပြီး၊ လေအမြောက်နှစ်ချက်ကို သတ္တဝါ၏ ပါးစပ်ပေါက်ဆီသို့ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

“ဘန်း…ဘန်း”

သွေးနှင့်အသားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ အင်းဆက်၏ ပါးစပ်တွင် အပေါက် နှစ်ပေါက် ဖြစ်သွားပြီး၊ အစိမ်းပုတ်ရောင် သွေးများ နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်ကုန်သည်။ လူတိုင်း၏ ဦးရေပြားကို ထုံကျင်စေသည့် နားထဲထိ စူးဝင်သော အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ကျီး…”

နာကျင်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသော အင်းဆက်သည် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ရထားလမ်းသံဘောင်များပေါ်တွင် ကုတ်တွယ်ထားသည်။ အရှိန်မြှင့်နေသော အနန္တရထား၏ ကြီးမားသော ဆွဲအားဖြင့်၊ ၎င်းသည် တွဲပေါ်မှ ဆွဲထုတ်ခံရလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

သို့သော်၊ အင်းဆက်၏ ရှေ့ခြေထောက်များသည် တွဲအမှတ် ၃ ပေါ်တွင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ ရထား၏အမြန်နှုန်းသည် သိသာစွာ ကျဆင်းသွားသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဆွဲအားကြောင့် လူအားလုံးကို ရှေ့သို့ ဆောင့်တွန်းလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

"အား"

ရထားမောင်းခန်းထဲတွင်၊ ချန်ဆီရွှမ်သည် ရုတ်တရက် အရှိန်လျှော့လိုက်မှုကြောင့် ထိန်းချုပ်ခုံပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ တွဲအမှတ် ၃ ပေါ်တွင် ဧရာမအင်းဆက်တစ်ကောင် ကုတ်တွယ် ကပ်ငြိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူမက ချက်ချင်း လင်းရှန်အား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကိုင်ထားကြ၊ ရှေ့မှာ ကွေ့တစ်ခုရှိတယ်"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့်၊ လင်းရှန်က ကီကီ၏ခါးကို ဖက်လိုက်ပြီး၊ တွဲအမှတ် ၃ ၏တံခါးလက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း၊ ယန္တရားနှလုံးသားကို အသက်သွင်းကာ ရထား၏အမြန်နှုန်းကို ဆက်လက်လျှော့ချလိုက်သည်။

အလွန်မြန်လွန်းပါက၊ ရထားသည် လမ်းချော်သွားနိုင်သည်။ သူသည် အမြန်နှုန်းကို လျှော့ချရမည်။

“ချွင်…ချွင်…ချွင်”

အင်းဆက်၏ အောက်ပိုင်းသည် ရထားသံလမ်းများပေါ်တွင် ပိုပြီး ကုတ်တွယ်မိသွားသည်။ ၎င်း၏ခြေသည်းများသည် တွဲပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ခြစ်ရာများ ထားရစ်ခဲ့ပြီး၊ မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုစဉ်၊ နီမြန်းသော ပုံးကြီးသဏ္ဍာန်သတ္တဝါသည် မရပ်မနား အော်ဟစ်နေသည်။

ရထားသည် လမ်းကွေ့သို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ဗဟိုခွာအားက အင်းဆက်၏ အပေါ်ပိုင်းကို ခေါင်မိုးပေါ်မှ ဆွဲခွာပစ်လိုက်သည်။ ရထား၏ ဆွဲအားကို မခံနိုင်တော့သဖြင့်၊ ၎င်းသည် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ တွဲအမှတ် ၃ ၏အမိုးပေါ်မှ လှိမ့်ကျကာ မြေသားပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

“ဘုန်း…”

တွဲအတွင်းသည် ထပ်မံတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"သီသီလေးပဲ..."

အင်းဆက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ လင်းရှန်နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏ကျောပြင်သည် အေးစက်သော ချွေးများဖြင့် စိုစွတ်နေသည်။

"ရှင်တို့ နှစ်ယောက် ရရဲ့လား" ချန်ဆီရွှမ်က အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"ရတယ်" လင်းရှန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူသည် ကီကီထံမှ ထွက်ခွာရန်ပြင်ဆင်နေစဉ်၊ ရထား၏ဘယ်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကီကီက ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သတိထား၊ အဲဒါကြီး ပါလာပြန်ပြီ"

“ဒုန်း…”

နီမြန်းသော အရိပ်တစ်ခုသည် ရထားဘေးသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီး၊ တွဲတစ်ခုလုံး စောင်းသွားသည်။ သံဘီးတစ်ခုသည် ရထားလမ်းမှ လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ ထက်ထက်ရှရှ သတ္တုသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းရှန်သည် အဆင်မသင့်ဖြစ်သွားပြီး၊ ဟန်ချက်ပျက် လွင့်ထွက်သွားကာ ရထားတွဲအတွင်း လိမ့်ထွက်သွားသည်။

တွဲအမှတ် ၃ သည် လမ်းချော်တော့မည်ဟု ထင်ရပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း အနောက်ပေါက်မှ ပြုတ်ကျတော့မည်ဟု တွေးလိုက်စဉ်၊ မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုက သူ့ကို လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး၊ ပြုတ်ကျခြင်းကို ရပ်တန့်စေသည်။

လင်းရှန်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ကီကီက ထိုင်နေပြီး၊ သူ့ဆီသို့ လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမမျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်နေသော အမူအရာနှင့်အတူ၊ မျက်လုံးများတွင် မှိန်ဖျော့သော အဖြူရောင်အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထို့နောက်၊ မမြင်ရသော အင်အားသည် တွဲအမှတ် ၃ ကို ရထားလမ်းပေါ်သို့ ပြန်လည်ဆွဲယူလိုက်သည်။

“ဂျုံး…”

ဘီးများသည် သံလမ်းနှင့် ပြန်လည်ချိတ်ဆက်သွားသည်။

လင်းရှန်သည် အံ့အားသင့်သွား၏။

ဤသည်မှာ ကီကီ၏ စွမ်းအားဖြစ်သည်။ သူမသည် ရထားတွဲတစ်ခုလုံးကိုပင် ထိန်းသိမ်းနိုင်သည်တဲ့လား။

သူသည် ဤအရာကို စဉ်းစားရန် အချိန်မရခင်၊ ဧရာမအင်းဆက်သည် ရထားခေါင်မိုးပေါ်သို့ ထပ်မံတက်ရောက်လာပြီး၊ ၎င်း၏ ဧရာမ အစွယ်ပါ ပါးစပ်ကြီးသည် သံချပ်ကာပြားကို ကိုက်ခဲလိုက်သည်။

"သောက်တိရိစ္ဆာန်၊ မရပ်တော့ဘူးလား"

"လင်းရှန်"

ရှေ့တွင်၊ ချန်ဆီရွှမ်၏ အကြည့်သည် ထက်မြက်လာပြီး၊ သူမက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အရှိန်မြှင့်လိုက်၊ ရှေ့မှာ ပေဝမ်ဘူတာရဲ့ ၃ ကီလိုမီတာရှည်တဲ့ ဥမင်ရှိတယ်"

လင်းရှန်၏ နှလုံးသားမှာ တဒိတ်ဒိတ်ခုန်လာသည်။ သူသည် ချန်ဆီရွှမ်၏ အစီအစဉ်ကို ချက်ချင်း နားလည်လိုက်ပြီး၊ ယန္တရားနှလုံးသားကို အသက်သွင်းကာ အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။ ဟိုက်ဒရောလစ်နောက်တံခါးကတော့ ပွင့်ထွက်နေပြီးဖြစ်ကာ ကင်းကြီး၏ တလှုပ်လှုပ်အမြီးကြီးကိုမြင်နေရသည်။

"အရူးမလေး"

"ဘာ အရူးမလဲ" ကီကီက ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှန်က သူ ရထားပြင်ထွက်လျှင် ချိတ်ဆက်သည့် သံကြိုးကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့စွမ်းအားကို သုံးပြီး အဲဒီသတ္တဝါကို ချည်နှောင်လိုက်"

ကီကီက တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း၊ လင်းရှန်၏ အလေးအနက် မျက်နှာထားကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ ၎င်းသည် သေရေးရှင်ရေးကိစ္စဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူမက လက်သီးများကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ရတယ်"

သူမက အာရုံစူးစိုက်လိုက်ပြီး၊ ယခင်က ခံစားခဲ့ရသော ခံစားချက်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်ကာ၊ လက်များကို မြှောက်လိုက်သည်။

“ဝှီး…”

မမြင်ရသော အင်အားသည် ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပြီး၊ လင်းရှန်၏ လက်ထဲမှ ဆွဲချိတ်ကို ဆွဲယူကာ အင်းဆက်၏အမြီးကို လျင်မြန်စွာ ပတ်ချည်လိုက်သည်။

“ကျီး…”

အင်းဆက်သည် ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး၊ ရထားစက်ခေါင်းကတော့ တဟူးဟူးတဟဲဟဲမြည်ကာ အနက်ရောင်မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"လွတ်မသွားစေနဲ့" လင်းရှန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လင်းရှန်၊ သတိထား"

ရှေ့တွင် မှောင်မိုက်သောဥမင်တစ်ခုသည် ရထား၏ လိမ္မော်ရောင်ရှေ့မီးများအောက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

အင်းဆက်သည် အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိပြီး ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ချုပ်မိနေသည်။

"အရှိန်ကုန်တင်မယ်"

လင်းရှန်က ကီကီအား ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး၊ တွဲအမှတ် ၂ ထဲသို့ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။ ရထားသည် ဥမင်ထဲသို့ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာပြီး၊ ဧရာမကင်းကြီးကို အတူဆွဲခေါ်လာသည်။

“ဂျုံးဂျုံး…ဂျက်ဂျက်”

ဓာတ်ငွေ့တာဘိုင်အင်ဂျင်နှင့် လျှပ်စစ်ရထားခေါင်းများသည် တစ်ပြိုင်နက် ဟိန်းဟောက်လာပြီး၊ ရှေ့သို့ အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။ ရှေ့တွဲများသည် ဥမင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး၊ နောက်ဘက်မှ ထိခတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

နီမြန်းသော ကင်းခြေများသတ္တဝါကြီးသည် ဥမင်နံရံနှင့် ဝင်တိုက်မိပြီး တွဲအမှတ် ၃ သည် တခဏမျှ လမ်းချော်သွားသည်။ ထိခိုက်မှုက တွဲ၏အခြားဘက်ခြမ်းကို ဥမင်နံရံသို့ ရိုက်ခတ်စေပြီး၊ မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာကာ၊ တွဲထဲရှိ ကွဲစရာများ အကုန်ကွဲကြေကုန်သည်။

“ကျီး…”

ဧရာမအင်းဆက်သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ မရေမတွက်နိုင်သော ခြေထောက်များသည် အဆမတန် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေသည်၊ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ သို့သော် ရထား၏ အရှိန်သည် ၎င်းကို ဆွဲခေါ်လာပြီးဖြစ်သည်။ တွဲ၏ ကြီးမားသော အလေးချိန်ဖြင့် ဖိညှပ်သွားသဖြင့်၊ ၎င်း၏ ထူထဲသော သံချပ်ကာအပြင်ဘက်ခွံသည် ဥမင်နံရံများနှင့် ပွတ်တိုက်ကာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ပွတ်ကြိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုစဉ်၊ လင်းရှန်အောက်တွင် ဖိထားခံရသော ကီကီက အံတင်းတင်းကြိတ်ထားပြီး မျက်လုံးများတွင် သွေးကြောများ ထင်ရှားလာသည်။ သူမက လက်များကို မြှောက်ထားဆဲဖြစ်ပြီး သံကြိုးချိတ်ကို ဧရာမအင်းဆက်၏အမြီးတွင် တင်းကျပ်စွာ ရစ်နှောင်ကာ ၎င်းကို လွတ်မသွားစေရန် ဆန့်ကျင်နေသည်။

“ရှီး…ရှီး…ကျီ…ကျီ”

တွဲအတွင်းသည် ဦးခေါင်းကိုကျိန်းစပ်စေသော ပွတ်တိုက်သံများနှင့် နှလုံးထိတ်လန့်စေသည့် အော်သံများဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

၃ ကီလိုမီတာ ရှည်သည့် ဥမင်က ထာ၀ရမဆုံးတော့မည့်အလား ခံစားရသည်။

ထို့နောက်၊ ရုတ်တရက်၊ နားစည်ထိတုန်လှုပ်စေသည့် ဆူညံသံများ ရပ်တန့်သွားသည်။

သတ္တုမြည်သံများ ကျန်ရစ်နေချိန်တွင်၊ တွဲအမှတ် ၃ သည် နောက်ဆုံးတွင် ရထားလမ်းပေါ်သို့ ပြန်လည်တည့်မတ်သွားလေသည်။