အဝိုင်းခံရခြင်း

လင်းရှန်သည် ဆိုင်ကယ်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာပြီး ကားနံရံကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ဧရာမပင့်ကူကြီးကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူသည် လေအမြောက်များစွာကို ဆက်တိုက်ပစ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း အကွာအဝေးကြောင့် ထူထပ်သော မြူခိုးများထဲရှိ အမည်းရောင်သဏ္ဌာန်ပေါ်သို့ ထိမှန်သောအခါ အနည်းငယ်သာ တုန်ခါမှုဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပင့်ကူ၏ ရှည်လျားသော ခြေထောက်များက ထပ်မံထိုးထွက်လာသည်။ လင်းရှန်၏ မျက်လုံးများ တဖျပ်ဖျပ်လက်သွားပြီး မိန်းမငယ်လေးရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်ဝင်ကာ လက်တစ်ဖက်နှင့် ရေခဲဒိုင်းကို ဖန်တီးလိုက်သည်၊၊

ချွမ်း..

ပင့်ကူ၏ ခြေထောက်သည် ရေခဲဒိုင်းကို ဖောက်ထွင်းလိုက်သော်လည်း ထိုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ ချွန်ထက်သော ဆူးချွန်သည် မိန်းမငယ်လေး၏ မျက်နှာမှ လက်မအနည်းငယ်အကွာတွင်သာ ရပ်တန့်သွားသည်။

မိန်းမငယ်လေးသည် မျက်လုံးပြူးကာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် အသက်ရှူသံများ မြန်ဆန်တုန်လှုပ်နေသည်။ လင်းရှန်ကို ကြည့်ရင်း သူမက အော်ပြောလိုက်သည်။

“ရှင်က စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်လား’’

“ရှားရှား၊ ဒါကိုသုံး’’

ထိုအခိုက် ယာဉ်မောင်းခန်းနောက်ဖက်ပြတင်းပေါက်မှ ဖွင့်လိုက်ပြီး ကြမ်းတမ်းပုံပေါက်သော အမျိုးသားတစ်ဦးက ဗုံးပစ်လောင်ချာတစ်ခုကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။ ရှားရှားဟု ခေါ်သော ထိုမိန်းမငယ်လေးသည် မတွန့်မဆုတ်ဘဲ ၎င်းကို လှမ်းယူကာ ကျွမ်းကျင်စွာ ဖြည့်သွင်းပြီး ဧရာမပင့်ကူကို တိုက်ရိုက်ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

အုန်း...

ပြင်းထန်သော ပြန်ကန်အားကြောင့် မိန်းမငယ်လေးသည် နောက်သို့ ယိုင်ထိုးသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖင်ထိုင်လျက် ပြုတ်ကျသွားသည်။

သို့သော် သူမသည် အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ပုံရသည်။ ဗုံးသည် လေထဲတွင် ပင့်ကူကို ထိမှန်ပြီး ပေါက်ကွဲသွားသည်နှင့်အတူ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း သူမက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

“ထိသွားပြီ.. ’’

“ကောင်းတယ်...ထပ်လာပြီ’’

ကီကီသည် ထိုအချိန်တွင် ထရပ်ကားပေါ်မှ မတ်တပ်ထရပ်ကာ သူမ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုရန် အံကြိတ်ရင်း ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် လင်းရှန်က သူမ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်သည်။

“မလိုဘူး’’

ဧရာမပင့်ကူသည် ဗုံးထိမှန်ပြီးနောက် ကျယ်လောင်စူးရှသော အော်သံတစ်ခုထုတ်လွှတ်ကာ ထူထပ်သော မြူခိုးထဲသို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားပြီး မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အခုမှပင် လူတိုင်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်နိုင်ကြသည်။

ကီကီသည် အနက်ရောင်အရိပ်ကို ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှာဖွေကြည့်နေသည်၊၊ ၎င်းပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူမသည် မိန်းမငယ်လေးထံ လှည့်သွားသည်။

“ဟေ့၊ မင်းနာမည်ဘယ်သူလဲ၊အဲဒီဗုံးပစ်လောင်ချာက မဆိုးဘူးပဲ’’

မိန်းမငယ်လေးသည် နားရွက်အထိရှိသော ဆံပင်တိုနှင့် အနက်ရောင်ဂျာကင်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရက်အတော်ကြာ ထွက်ပြေးနေရသည့်အတွက် မျက်နှာတွင် ဖုန်များပေကျံနေသည်။ သူမသည် လင်းရှန်နှင့် ကီကီကို စကားမပြောမီ အကဲဖြတ်ကြည့်ရှုပြီး နောက်ဖက်ခန်းပြတင်းပေါက်ကို ရတနာတစ်ခုရှာဖွေတွေ့ရှိသလို ခေါက်လိုက်သည်။

“အစ်ကို၊ ဒီလူကလည်း စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်ပဲ’’

ကားမောင်းနေသော အမျိုးသားသည် နောက်ကြည့်မှန်ထဲသို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမျှမပြောဘဲ လမ်းပေါ်တွင် အာရုံစူးစိုက်ထားသည်။ သူသည် စကားနည်းဟန် ရှိသည်။

လင်းရှန်၏ အကြည့်များ ထက်ရှလာသည်။

ဒါဆို မောင်နှမနှစ်ဦးထဲမှာ တစ်ဦးက စွမ်းအားရှင်ဖြစ်နေတာလား၊၊

“ငါက လို့ရှားရှား၊ သူက လို့ဟွာ၊၊ ငါ့အစ်ကိုက နည်းနည်းတုံးပြီး သိပ်စကားမပြောဘူး’’ မိန်းမငယ်လေးသည် ဗုံးပစ်လောင်ချာကို ဖက်ထားရင်း နောက်ဖက်ခန်းနံရံကို မှီလျက် မိမိကိုယ်ကို မိတ်ဆက်သည်။

လင်းရှန်သည် အပြုံးတစ်ခုကို ဖိအားပေးထုတ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

“ငါက လင်းရှန်၊ ဒါကတော့…’’

“ငါက ကီကီ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်လည်း အခုမှရောက်လာတာလား’’

လို့ရှားရှားက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများသည် အပြင်ရှိ ထူထပ်သော မြူခိုးများကို စူးစမ်းကြည့်ရှုနေသည်။ ‘’တနင်္ဂနွေနေ့ကတည်းက ဒီနေရာမှာ ပိတ်မိနေတာ။ တခြားသူတွေလိုပဲ၊ ဒီမြူခိုးကျိန်စာထဲမှာ ပိတ်မိနေတာ’’

“ဘယ်လို… ဒီမြူခိုးထဲက ထွက်လို့မရဘူးလား’’ ကီကီသည် ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

“ဘာလို့လဲ…ခုနက ပင့်ကူကြောင့်လား’’

“ဒါတစ်ခုတည်းတော့ မဟုတ်ဘူး…’’ မိန်းမငယ်လေးက နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။

“ဒီမြူခိုးထဲမှာ အခြား မွန်းစတားမျိုးစုံရှိသေးတယ်။ ဖုန်းတွေ၊ ရေဒီယိုတွေအကုန် အလုပ်မလုပ်ဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်သေရင်လည်း ချက်ချင်းကို သတ္တဝါတစ်မျိုးဖြစ်သွားတာ။ အရမ်းကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်”

လင်းရှန်က မေးလိုက်သည်။

“မင်းပြောတဲ့ ‘တခြားသူတွေ’ ဆိုတာ၊ ဒီမှာ ပိတ်မိနေတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိလား’’

လို့ရှားရှားက ကားဦးတည်ရာသို့ လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

“အနည်းဆုံး ယာဉ်တန်းတစ်ဒါဇင်လောက်နဲ့ လူရာချီ ဒီမှာ ပိတ်မိနေတယ်။ ငါအစ်ကိုနဲ့အတူ နေ့အလင်းရောင်မှာ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားကြည့်ချင်ခဲ့ပေမယ့်…’’

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်လာသည်။ အခြေအနေသည် သူထင်ထားသည်ထက် များစွာ ဆိုးရွားနေပုံရသည်။

“လူတွေကို ထွက်ပြေးလို့မရအောင် ဘယ်လိုမျိုး သတ္တဝါတွေက ဟန့်တားနေတာလဲ?’’

“ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ’’

လို့ရှားရှားက ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ပြောသည်၊၊ သူမ၏ အသံသည် ကလေးဆန်နေသေးသော်လည်း အမူအရာမှာ ထူးထူးခြားခြား ရင့်ကျက်နေသည်။

“မြူခိုးထဲက သတ္တဝါတွေမှာ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်မှုတစ်မျိုးရှိပုံရတယ်။ လူတိုင်းက ငြိမ်နေရင် သူတို့မတိုက်ခိုက်ဘူး။ ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်ယောက်က ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားလိုက်တာနဲ့ သူတို့က မြူခိုးထဲက တစ်ပြိုင်နက် အုံထွက်လာကြတယ်…’’

“အံ့ဩစရာပဲ’’

ကီကီက ရှုပ်ထွေးစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ညဘက်မှာ သူတို့က မင်းတို့ကို မတိုက်ခိုက်ဘူးလား’’

“ညဖြစ်လည်း ဘာမှမထူးခြားဘူးလေ’’

လို့ရှားရှားက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ “နှစ်ရက်အတွင်း ဒီဧရိယာတစ်ခုလုံး ဝင်ရိုးစွန်းညဖြစ်လာတော့မှာပဲ။ အဲဒီအခါကျရင် ငါတို့အားလုံး အဆုံးသတ်သွားပြီ”

လင်းရှန် ထိုနှစ်ယောက်ကို မျက်နှာသေဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊၊

လို့ရှားရှားပြောသည်မှာ မှန်ကန်ပါက၊ ဤမြူခိုးသည် ထာဝရအမှောင်ညတစ်ခုနှင့်ပင် တူလှသည်။ ထို့ပြင် သတ္တဝါများ၏ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအပေါ် ရန်လိုမှုမရှိခြင်းသည် ၎င်းတို့ကို ကစားနေသည့်အလား ထင်ရသည်။ ထိုအတွေးက သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားစေသည်၊၊

ဂျစ်-ဂျစ်..

လင်းရှန်သည် သူ၏ ဝေါ်ကီတော်ကီကို ထုတ်ယူလိုက်သော်လည်း လုံးဝဆက်သွယ်မှုမရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်သည်။

ချန်ဆီရွှမ်နှင့် ဆက်သွယ်မရနိုင်သဖြင့် သူမသည် သူမ၏ နေရာတွင် ခံစစ်ဖြင့် နေနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

“အခုဘာလုပ်ကြမလဲ’’

ကီကီက လင်းရှန်ဘေးတွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမ၏ ဂျာကင်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆွဲပိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် စွမ်းအားသုံးပြီးနောက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရပြီး မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေသည်။

“ငါလည်း မသိဘူး’’

လင်းရှန်က လို့ရှားရှားထံ လှည့်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

“မင်းတို့ အဲဒီပလာဇာကို ပြန်သွားမှာလား’’

လို့ရှားရှားက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ‘’ထွက်လို့မရဘူးဆိုတော့ တခြားရွေးချယ်စရာမရှိဘူး’’

သူမက ကီကီကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ “အေးနေလား’’

ကီကီက မျက်လုံးပြူးပြကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လို့ရှားရှားသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ထရပ်ကားနောက်ဖုံးရှိ ခရီးဆောင်အိတ်ပုံများကို လှန်လှောရှာဖွေနေသည်။ ခဏရှာဖွေပြီးနောက် အနည်းငယ်ကြီးသော အပြာရောင်ဆွယ်တာတစ်ထည်ကို တွေ့ရှိပြီး လှမ်းပေးလိုက်သည်။

“ဒါ ငါ့ရဲ့အကြီးဆုံးဟာပဲ’’

“ဝိုး၊ ကျေးဇူးပဲ’’

ကီကီ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး ဆွယ်တာကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လက်ခံယူကာ သူမ၏ ဘေ့စ်ဘောဂျာကင်ကို ချွတ်ပြီး ဆွယ်တာကို ဝတ်ဆင်ကာ ဂျာကင်ကို ပြန်လွှမ်းလိုက်သည်။

‘’ဒါပေမယ့် ဘောင်းဘီရှည်တော့ မရှိဘူး။’’ လို့ရှားရှားက ကီကီ၏ ရှည်လျားသော ခြေထောက်များကို ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အမူအရာသည် ‘မင်းကိုကြည့်ရတာ ငါပဲ အေးနေသလိုပဲ’ ဟု ပြောနေသလို ဖြစ်သည်။

“ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ဟီးဟီး။’’

ကီကီက ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဒါက အများကြီးပိုကောင်းတယ်။ ကျေးဇူးပဲ’’

“ရပါတယ်’’

ဘာမျှမရှိခြင်းထက် တစ်ခုခုရှိခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ အစောပိုင်းက သူမ၏ ပါးလှပ်သော ချည်အင်္ကျီအတိုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထူထဲသော ဆွယ်တာသည် ကီကီကို ချက်ချင်း ပိုနွေးထွေးသွားစေသည်။

ပြုပြင်ထားသော ထရပ်ကားသည် ပျက်စီးနေသော ကားများကို ရှောင်ကွင်းရင်း တီပုံသဏ္ဌာန်ပလာဇာကို ဦးတည်သွားသည်။ ထူထပ်သော မြူခိုးသည် ဤနေရာတွင် သိသိသာသာ ပါးလျလာပြီး လင်းရှန်သည် အနည်းငယ်ဝေးကွာသောနေရာမှ အခြားအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ ယာဉ်များကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ဤနေရာသည် မြို့ငယ်လေး၏ ဗဟိုရင်ပြင်နှင့် တူပြီး အထူးပြုပြင်ထားသော ယာဉ်ဒါဇင်များစွာသည် ကာကွယ်ရေးအတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် ရပ်နားထားသည်။ ယာဉ်စာရင်းတွင် အကြီးစားထရပ်ကားများ၊ ဂျစ်ကားမျိုးစုံ၊ လမ်းကြမ်းသုံးကားများ၊ သံချပ်ကာကားများနှင့် ဆီတင်ယာဉ်များပါဝင်သည်။

သို့သော် ထရပ်ကားသည် ရင်ပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ လက်နက်ကိုင်ထားသော လူတစ်ဒါဇင်ကျော်က ရုတ်တရက် ရှေ့တွင်ပေါ်လာပြီး လမ်းကိုပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ သေနတ်မောင်းတင်သံများ လေထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ မည်းနက်သော သေနတ်ပြောင်းများသည် လို့ဟွာ၊ လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့ကို ချိန်ထားသည်၊၊

“မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ’’

မျက်နှာတွင် အမာရွတ်များရှိပြီး အက်ကွဲနေသော အသံဖြင့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အသက်ရှင်နေတဲ့သူတွေပေါ့’’

ကီကီက ထရပ်ကားပေါ်မှ မတ်တပ်ထရပ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ခါးပေါ်တင်ရင်း ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် အော်ပြန်သည်။

လင်းရှန်လည်း ထရပ်လိုက်ပြီး ထိုအုပ်စုကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ အဝတ်အစားများ ကွဲပြားသော်လည်း အားလုံးသည် တူညီသော ကျည်ကာအင်္ကျီများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ၎င်းတို့သည် စည်းလုံးသော လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့တစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

“လင်းယုန်”

အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် အရပ်ရှည်ရှည်လူငယ်တစ်ဦးသည် မြူခိုးထဲမှ အုပ်စုနောက်မှ ထွက်လာသည်။ သူသည် သုံးဆယ်ကျော်အရွယ်ရှိပြီး တောက်ပြောင်သော စစ်ဖိနပ်များနှင့် စတိုင်ကျသော စစ်အသုံးအဆောင်များကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သို့သော် ထူထပ်သော မြူခိုးထဲတွင် အနက်ရောင်နေကာမျက်မှန်ကို တပ်ထားသည်မှာ ထူးဆန်းသည်။

ထိုလူငယ်သည် နေကာမျက်မှန်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံသို့ အကြည့်စူးစိုက်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာသည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက်ပဲ ထပ်ဖြစ်နေပြန်ပြီ”

သူ၏ အမည်မှာ ချီယုဖြစ်ပြီး ဤနေရာရှိ အကြီးဆုံး ယာဉ်တန်းဖြစ်သော အနက်ရောင်ယာဥ်တန်း၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ လုံခြုံရေးကုမ္ပဏီမှ ယခင်ဝန်ထမ်းများအပါအဝင် လက်နက်ကိုင်ဝန်ထမ်းတစ်ရာကျော်၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် ချီယုသည် ၎င်း၏ သာလွန်ကောင်းမွန်သော အရင်းအမြစ်များနှင့် ပစ္စည်းများကြောင့် ပိတ်မိနေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအကြား ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူထားသည်။

ကလစ်..

ထရပ်ကားတံခါးဖွင့်လိုက်ပြီး သံမဏိတာဝါတစ်ခုနှင့်တူသော ရှည်လျားထွားကျိုင်းသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ထွက်လာသည်။ အရပ်နှစ်မီတာကျော်ရှိပြီး သူဆင်းသွားသောအခါ လင်းရှန်သည် ယာဉ်တစ်စီးလုံး အနည်းငယ်မြင့်တက်သွားသည်ကို ခံစားရသည်။

လို့ဟွာ၊ သုံးဆယ်ကျော်အရွယ်ဟန်ရှိသူသည် စတုရန်းပုံမျက်နှာနှင့် လူအများကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် ကြောက်ရွံ့ဖွယ်အရှိန်အဝါရှိသည်၊၊ သူ၏ တည်ရှိမှုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လက်နက်ကိုင်သူများကို သိသိသာသာ တင်းမာစေသည်။

“ဟေ့’’

သေးငယ်လှသော လို့ရှားရှားသည် ထရပ်ကားခေါင်မိုးပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး ဗုံးပစ်လွှတ်လောင်ချာကို မြှောက်ကာ ချီယုကို စူးရှစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါတို့က နင့်ရဲ့ယာဉ်တန်းထဲက မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ဘယ်ကိုသွားမယ်ဆိုတာ နင်ကဘာလို့ ထိန်းချုပ်ခွင့်ရှိရမှာလဲ’’