လေကြောင်းရန်သတိပေးသံ

မှိန်ဖျော့ဖျော့အလင်းရောင်ထဲတွင် မြေအောက်ခန်းတစ်ခုအတွင်း၊ တစ်ဝက်တစ်ပျက်ရှိနေသော ဝိုင်နီပုလင်းများမှ ပယင်းနီရောင်အရည်များသည် စားပွဲပေါ်ရှိ အဆင့်မြင့်သော ဖန်ခွက်များထဲတွင် တလက်လက်တောက်ပနေသည်။

ထန်ဟိုင်သည် ကုလားထိုင်တွင် မျက်နှာထားတင်းမာလျက် ထိုင်နေသည်။

‘’ယူမင်၊ အဲဒီ ငယ်ရွယ်တဲ့ စွမ်းအားရှင်နှစ်ယောက်... သူတို့က အန္တရာယ်ရှိမယ်လို့ ငါခံစားနေရတယ်။’’ ထန်ဟိုင်က ပြောသည်။

ဖုန်းယူမင်သည် ခြေထောက်ကို စားပွဲပေါ်တင်ကာ သစ်သီးဗူးတစ်ဗူးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စားလျက်၊ အရေးမထားသည့်ဟန်ဖြင့် ပြန်‌ဖြေ‌သည်။

“အဲဒီမိန်းကလေးက နည်းနည်းတော့ ခက်ခဲတယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါ သူ့ကို စောင့်ကြည့်ထားတယ်။ တကယ်က သူက အားနည်းတယ်၊ ရဲရင့်တဲ့ပုံစံလုပ်ထားတာပဲ။ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိဘူး။ ပြီးတော့၊ သူတို့ ဒီမြေအောက်ထဲ ဝင်လာပြီဆိုတော့ ပိတ်မိနေပြီ—ထွက်ပြေးလို့မရတော့ဘူး’’

“ဟွမ်ရဲ့ဘက်မှာ အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား’’

ထန်ဟိုင်က မေးသည်။

“စိတ်အေးအေးထားပါ ဦးလေးရဲ့”

ဖုန်းယူမင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြုံးရင်း ဖြေသည်။

“တခြားယာဉ်တန်းတွေဆီက ယူထားတဲ့ စက်ကိရိယာတွေနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီငရဲတွင်းက မကြာခင်ထွက်နိုင်လိမ့်မယ်’’

ထန်ဟိုင်၏ မျက်နှာထားသည် အနည်းငယ် မှုန်ကုပ်သွားသည်။

“အနက်ရောင်ယာဉ်တန်းကို လျှော့မတွက်နဲ့။ သူတို့က သာမန်မဟုတ်ဘူး။ ဒီည ငါတို့က စိတ်ရှည်ရမယ်’’

ဖုန်းယူမင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ထပ်လောင်းပြောသည်။

“ဦးလေး၊ နောက်ပိုင်း အခွင့်အရေးရရင်၊ မိန်းမတချို့ကို ထားထားလို့ရမလားလို့ ကြည့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့တွေ သည်းခံထားရတာ အကြာကြီးဖြစ်နေပြီ...’’

ထန်ဟိုင်က အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။ “အလှဆုံးတစ်ယောက်က အန္တရာယ်အများဆုံးလည်း ဖြစ်နေတယ်။ မင်း သူ့ကို ထားရဲလို့လား’’

“အဟက်..”

ဖုန်းယူမင်က မထီမဲ့မြင်ပြုလိုက်သည်။

“စွမ်းအားရှင်တွေက နတ်ဘုရားတွေ မဟုတ်ဘူး။ သူဘယ်လောက်ပဲ အားကောင်းနေပါစေ၊ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာ။ အချိန်ကျရင် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားမယ်”

“စကားကို အလွယ်မပြောနဲ့”

ထန်ဟိုင်က အသံကို ပိုမိုတင်းမာစွာ ပြောသည်။ “တခြားစွမ်းအားရှင်တွေကိုလည်း သတိထားကြည့်ထား။ ဥပမာ၊ အဲဒီအဖွဲ့ထဲက ကိုယ်လုံးကြီးတဲ့သူ—သူက မလွယ်ကူမယ့်ပုံပဲ’’

“ကျွန်တော်သိပါတယ်။ သူက ကြမ်းတမ်းတဲ့ပုံစံလို့ထင်ရတယ်။ ဒါပေမယ့် စက်သေနတ်နဲ့ တစ်ချက်ပစ်လိုက်ရင် သူ့ကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်သွားမှာ’’

ဖုန်းယူမင်က ပခုံးတွန့်ရင်း အရေးမထားသည့်ဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

ဦးလေးနှင့်တူဖြစ်သူတို့သည် အခြားသူများ၏ ကံကြမ္မာကို အကွက်ချ စီစဉ်ထားပြီး၊ သူတို့ ရယူနိုင်မည့်အရာများကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ထိုစဉ်၊ ခြံဝင်းအတွင်း ယာဉ်များစွာနှင့် လူရာပေါင်းများစွာသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် လူ့ဖန်တီးမှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု တိတ်တဆိတ် ပေါက်ဖွားလာနေသည်ကို မသိကြချေ။

…

လက်နက်သိုလှောင်ရုံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကာ လင်းရှန်သည် ၎င်း၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုကို ကီကီအား ရှင်းပြလိုက်သည်။

“နောက်ထပ် အရန်စွမ်းအင်စနစ်တစ်ခု၊ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ’’

ကီကီသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ရင်း မေးသည်။

လင်းရှန်၏ အသံသည် တည်ငြိမ်နေသည်။ “ဒီစွမ်းအင်စနစ်က သီးခြားဖြစ်နေတယ်။ ဒါက စခန်းရဲ့ ကာကွယ်ရေးစနစ်တွေနဲ့... ရထားလမ်းခွဲတစ်ခုရဲ့ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားလိုင်းကို ထောက်ပံ့ပေးတယ်’’

ကီကီ၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ကွေးသွားသည်။ “ရထားလမ်းခွဲ…ရှင်ပြောချင်တာက ထန်ဟိုင်တို့အဖွဲ့က ရထားနဲ့ ထွက်ပြေးဖို့ စီစဉ်နေတာလား”

“ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုပဲ။ ဓာတ်အားဖွဲ့စည်းပုံနဲ့ ဝန်အားဗို့အားကို ကြည့်ရင်၊ အကွာအဝေးက ကန့်သတ်ထားတယ်—သူတို့ကို သိပ်မဝေးတဲ့နေရာထိပဲ ရောက်စေလိမ့်မယ်’’

“သူတို့က ဝေးဝေးသွားဖို့ မလိုဘူးလေ’’ ကီကီသည် တစ်စုံတစ်ရာကို သဘောပေါက်သွားသည့်အလား မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာသည်။

“သူတို့က မြူခိုးထဲက ထွက်ဖို့ပဲ လိုတယ်... ဒါမှမဟုတ် ပိုင်ဝမ်ဘူတာရုံကို ရောက်ဖို့လား’’

“ဒါဆို ဘာလို့...’’

ကီကီသည် စကားမဆုံးခင်၊ မျက်နှာထားရုတ်တရက် တင်းမာသွားသည်။ သူမ အံကြိတ်လိုက်ကာ

“သိက္ခာမရှိတဲ့ လူယုတ်မာတွေ၊ ငါတို့ အခုပဲ ထွက်သွားရမယ်’’

သူမသည် ထရပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ လင်းရှန်က သူမလက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ထွက်သွားမယ် ဟုတ်လား၊ ဘယ်ကို ထွက်သွားမှာလဲ။ အခုထွက်သွားဖို့ ကြိုးစားရင်၊ တခြားယာဉ်တန်းတွေ အထိန်းအကွပ်မဲ့ဖြစ်သွားပြီး အခြေအနေက ပိုဆိုးသွားလိမ့်မယ်’’

လင်းရှန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“ဒါပေမယ့် ဒီမှာဆက်နေရင်၊ သေဖို့စောင့်နေတာနဲ့ မတူဘူးလား’’

ကီကီ၏ အသံထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုအနည်းငယ် ပါဝင်လာသည်။

လင်းရှန်၏ တင်းမာသော အကြည့်သည် သူမအပေါ်ကျရောက်နေသည်၊၊

“မင်း အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ စကားတစ်ခွန်းကို မှတ်မိလား၊ အဲဒါက အရမ်းမှန်တယ်’’

“ကျွန်မ ဘာပြောခဲ့တာလဲ’’

ကီကီက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။

“မင်းက အခုမြူခိုးထဲက ထွက်သွားနိုင်ရင်တောင်၊ အပြင်မှာ မှောင်နေသေးတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား’’

ကီကီသည် သဘောပေါက်သွားသည့်အလား မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

“ရှင်ထင်တာ... သူတို့က အာရုဏ်မတက်ခင်လောက်မှာ လှုပ်ရှားမယ်လို့လား’’

“ဒီထက်စောတယ်’’

လင်းရှန်က ပြင်ပြောလိုက်သည်။

“ဆိုလိုတာက ငါတို့မှာ အချိန်အနည်းငယ်တော့ ရှိသေးတယ်’’

“ဘာလုပ်ဖို့ အချိန်လဲ’’

လင်းရှန်သည် ညစ်ပတ်နေသော အိပ်ရာဖျာတစ်ခုကို ဆွဲယူလာပြီး သူမဘေးတွင် ချထားလိုက်သည်။

“အိပ်ဖို့လေ’’

“ရှင် ရူးနေတာလား’’

ကီကီက သူ့ကို စိတ်ဖောက်ပြန်သွားသည့်အလား ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် လင်းရှန်၏ နဖူးကို လက်ဖြင့်ထိကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ဒီထဲက အနံ့ဆိုးက ရှင့်ခေါင်းကို ထိသွားတာလား၊ ဒီအချိန်မှာ အိပ်ဖို့ပြောနေတာက…’’

“အိပ်ရမယ်’’

လင်းရှန်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

“မင်း အနားယူဖို့ လိုတယ်။ နောက်မှ ငါ့အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ မင်းမှာ ခွန်အားလိုတယ်’’

ထိုသို့ပြောပြီး၊ သူသည် ကီကီကို ဆွဲလိုက်ပြီး သူ၏ ရဲတင်းသော အစီအစဉ်ကို သူမနားထဲတွင် တိုးတိုးလေး ပြောပြလိုက်သည်။

လင်းရှန်သည် ထန်ဟိုင်က စောစောလှုပ်ရှားမည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်သည်။ ပထမအနေဖြင့်၊ ကီကီ၏ ခန့်မှန်းချက်အတိုင်း၊ ၎င်းတို့သည် ညသန်းခေါင်ယံတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ ပင်ပန်းမှုနှင့် သတိလျော့ရဲမှုကို စောင့်ဆိုင်းနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ဒုတိယအချက်အနေဖြင့်၊ ထန်ဟိုင်သည် အခြေအနေကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် သေချာလိုလိမ့်မည်။

သို့သော် လင်းရှန်သည် ဖြစ်ပေါ်နိုင်သမျှ အခြေအနေများအတွက် ပြင်ဆင်ထားရမည်ကို သိသည်။ သူ၏ အစီအစဉ်အောင်မြင်ရန်၊ ကီကီသည် အောင်မြင်နိုင်ခြေကို အမြင့်ဆုံးဖြစ်စေရန် စွမ်းအင်အနည်းငယ် ပြန်လည်ရယူရန် လိုအပ်သည်။

ကီကီသည် သူ၏ အစီအစဉ်ကို နားထောင်ရင်း၊ မျက်နှာထားပြောင်းလဲသွားသည်။

“ရှားရှားနဲ့ တခြားသူတွေကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ ငါတို့...’’

လင်းရှန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“အခုတော့ သူတို့အတွက် စိတ်ပူလို့မရဘူး။ သူတို့ကို ပြောပြလိုက်ရင်တောင်၊ သူတို့က အကူညီမပေးနိုင်ပဲ ထန်ဟိုင်ကို သတိပေးမိသွားနိုင်တယ်”

“မေးတာ ရပ်ပြီး အိပ်တော့’’

ကီကီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အခန်းထဲမှ ဆိုးဝါးသော အနံ့ဆိုးကြားမှ အိပ်ရာဖျာပေါ်လှဲချပြီး အနားယူရန် အတင်းအကြပ်လုပ်နေသည်။

လင်းရှန်လည်း ထပ်စကားမပြောတော့ချေ။ သူသည် လက်ကို မီးစက်ပေါ်တင်ပြီး ယန္တရားဝါးမျိုမှုကို စတင်လိုက်သည်။

[ဝါးမျိုမှု တိုးတက်မှု: ၁%]

လင်းရှန်၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစီးများ စတင်ထွက်လာပြီး၊ သူ၏ စနစ်မြင်ကွင်းပေါ်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ တိုးတက်နေသော အဆင့်ကို ကြည့်နေသည်။

ဤသည်မှာ လင်းရှန်က ဤမျှကြီးကျယ်သော စက်ယန္တရားတစ်ခုကို—၁၉၀၀ ကီလိုဝပ်ဒီဇယ်မီးစက်နှင့် စွမ်းအင်သိုလှောင်စနစ်ပေါင်းစပ်ထားသည့် စနစ်တစ်ခုကို—ဝါးမျိုရန် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤစနစ်တစ်ခုတည်းဖြင့် လူနေရပ်ကွက်တစ်ခုလုံးကို အရန်ဓာတ်အားအရင်းအမြစ်အဖြစ် ထောက်ပံ့နိုင်ပြီး၊ ၎င်းကို ဝါးမျိုရန် မယုံနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲစေသည်။

သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအင်မှာ သိသာစွာ ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်ရာ၊ လင်းရှန်သည် မီးစက်ကို အပြည့်အဝဝါးမျိုပြီးသည်အထိ သူ ဆက်လက်ခံနိုင်မည်လားဆိုသည်ကို မသေချာခဲ့ချေ။

သူ၏စိတ်သည် ထန်ဟိုင်၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်များကို စုစည်းဖို့ အလျင်အမြန် လည်ပတ်နေပြီး၊ အေးစက်သော ချွေးစီးများ ထွက်ပေါ်လာခြင်းကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။ နောက်ကြောင်းပြန်ကြည့်ရင်း၊ သူ၏ မူလသံသယများသည် အလွန်အမင်း ရိုးသားလွန်းခဲ့သည်...

ညသန်းခေါင်ယံတွင်၊ တင်းမာမှုသည် ထိတွေ့မိလောက်အောင် ပြင်းထန်လျက်ရှိသည်�। ရက်ပေါင်းများစွာ စိတ်ဖိစီးမှုကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ၎င်းတို့ စုစည်းနိုင်သမျှ သတိထားမှုအနည်းငယ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်။ သက်ကြီးရွယ်အိုများ၊ အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးများသည် အိပ်ပျော်သွားကြပြီး၊ ကင်းသမားများသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ရေအေးဖြင့် ပက်ဖျန်းခြင်း သို့မဟုတ် ကံကောင်းသူများက ကော်ဖီတစ်ငုံမျှဖြင့် တိုက်ထုတ်နေကြသည်။

ထူထပ်သောမြူခိုးသည် စခန်းကို ဆက်လက်ဖုံးလွှမ်းထားပြီး၊ အသံများကို ဖိနှိပ်ကာ မြင့်မားသောတံတိုင်းများပေါ်တွင် အသက်ရှူကြပ်စေသော တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အင်းဆက်များ၏ ရံဖန်ရံခါ တစီစီအသံများသာ ကြားရပြီး၊ အမှောင်ထဲတွင် မွန်းစတားတစ်ကောင်ကို ဆွဲဆောင်မည်ကို စိုးရိမ်သော မိခင်တစ်ဦးက ကလေး၏ တိုးညင်းသော ငိုသံကို အလျင်အမြန် တိတ်ဆိတ်စေသည်။

လူတိုင်းသည် စကားမပြောဘဲ နားလည်မှုတစ်ခုကို မျှဝေထားသည်။ တိတ်ဆိတ်စွာနေပြီး အာရုဏ်ဦးကို စောင့်ဆိုင်းရန်သာ။

ဝူးးး

သို့သော် ရုတ်တရက် လေကြောင်းရန်သတိပေးသံ၏ စူးရှသောအသံသည် ယိုင်နဲ့နဲ့ငြိမ်သက်မှုကိုဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ အသံသည် စက္ကန့်တိုင်းတွင် ပိုမိုကျယ်လောင်ပြီး ပြင်းထန်လာသည်။ ၎င်းသည် လူတိုင်းကို နိုးကြားစေပြီး ကျောပေါ်တွင် အေးစက်သော ချွေးစီးများ ထွက်ပေါ်စေသည်။

“ဒါ ဘာအသံလဲ’’

“လေကြောင်းရန်သတိပေးသံဟ၊ ဘုရားရေ’’

“ဘာဖြစ်နေတာလဲ’’

“ဘယ်သူက ဖွင့်လိုက်တာလဲ’’

အနက်ရောင်ယာဉ်တန်းထဲတွင်၊ အိပ်ငိုက်နေသော ချီယုသည် ဒေါသတကြီး နိုးလာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာပြီး အော်ဟစ်ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

“သိက္ခာမရှိတဲ့ ခွေးသားတွေ’’

ချီယု လက်ကိုင်ရေဒီယိုကို ဆွဲယူပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အားလုံး၊ သတိထားကြ!’’

“အဲဒီ လူအိုကြီးက ဘယ်မှာလဲ’’

“မနေ့ညကတည်းက မတွေ့ရတော့ဘူး’’

လင်းယုန်သည် သေနတ်ကိုင်ထားရင်း အခြားယာဉ်တစ်စီးပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး၊ ထန်ဟိုင်တို့အဖွဲ့၏ အရိပ်အယောင်ကို လိုက်ရှာသော်လည်း မည်သူမျှ မတွေ့ရတော့ချေ။

ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံး ထွက်ပေါ်လာသော လေကြောင်းရန်သတိပေးသံသည် ပြန်လည်ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး၊ မကြာမီတွင် ဖုတ်ကောင်များ၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်အော်ဟစ်သံများသည် ပတ်ဝန်းကျင်မြူခိုးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်အသံသည် ပို၍ပို၍ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လူတိုင်း၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“သူတို့က ငါတို့ကို လှည့်စားသွားပြီ’’

ချီယုက အော်လိုက်သည်။

“ဒါကြောင့် အဲဒီလူယုတ်မာက အားလုံးကို ဘန်ကာထဲ ဖိတ်ခေါ်ဖို့ အတင်းတိုက်တွန်းနေတာ—ဒါက ထောင်ချောက်တစ်ခုပဲ’’

‘’အခု ဘန်ကာထဲကို ပြေးရမလား’’

“ဘယ်လိုပြေးမလဲ၊ အဲဒါက သော့ခတ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေရောပေါ့’’

ချီယုက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ထန်ဟိုင်ကို သတိထားရန် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများ ပြုလုပ်ထားသော်လည်း၊ ဤမျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နည်းလမ်းများကို သူ ဘယ်သောအခါမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။ ၎င်းတို့၏ ခိုအောင်းရာအတွင်း ထောင်ချောက်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန်တဲ့လား၊ ထိုအရာသည် နားလည်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

အခြားယာဉ်တန်းများလည်း သဘောပေါက်လာပြီး၊ ဝင်းထဲတွင် အထိန်းအကွပ်မဲ့ဖြစ်မှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ စိုးရိမ်တကြီးအော်ဟစ်သံများသည် လေထုထဲ ပြည့်နှက်နေကာ အင်ဂျင်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊ ထန်ဟိုင်ကို ကျိန်ဆဲသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ၎င်းတို့၏ နောက်ထပ်လှုပ်ရှားမှုကို ဆုံးဖြတ်ရန် အလျင်အမြန် ကြိုးစားနေကြသည်။

အချို့သော သေးငယ်သော အဖွဲ့များသည် ၎င်းတို့၏ ယာဉ်များကို စွန့်ပစ်ကာ ဘန်ကာဝင်ပေါက်ဆီသို့ မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် အပြေးအလွှား သွားကြသည်။

သို့သော် အနက်ရောင်ယာဉ်တန်းသည် စခန်း၏ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ၊ ၎င်းတို့ မသိလိုက်ရဘဲ အပြင်တွင် ကြီးမားသော ပိတ်ဆို့မှုများနှင့် စကျင်ကျောက်တုံးများ တည်ဆောက်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ၊ ချီယု၏ မျက်နှာသည် ဒေါသဖြင့် တင်းမာသွားသည်။ “အတားအဆီးတွေကို ဖယ်လိုက်...အခုပဲ’’

သံမဏိဂေါ်ပြားတပ်ဆင်ထားသော ပြုပြင်ထားသည့် အကြီးစားထရပ်ကားတစ်စီးသည် ၎င်း၏ ထယ်ကို နှိမ့်ချလိုက်သည်။ အင်ဂျင်ကို အရှိန်မြှင့်ပြီး၊ ၎င်းသည် ပေါက်ကွဲအားဖြင့် အတားအဆီးများကို တိုက်လိုက်သည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

ဂေါ်ပြားသည် အပျက်အစီးများကို ဖယ်ရှားပြီး၊ နောက်ကျောမှ ယာဉ်များအတွက် ယာယီထွက်ပေါက်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။

‘’အကို၊ ငါတို့လည်း သွားမလား’’

အခြားပစ်ကပ်ထရပ်ကားပေါ်တွင်၊ လို့ရှားရှားသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြည့်နှက်နေသော အထိန်းအကွပ်မဲ့မြင်ကွင်းကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ရင်း၊ သူမအသံ တုန်ယင်နေသည်။

လို့ဟွာသည် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီး၊ ၎င်း၏ အကြည့်သည် ဘန်ကာဆီ လှည့်သွားသည်။

“ငါ သူတို့ကို သွားခေါ်လို့ရတယ်’’

ရှားရှားက အော်ပြောသည်။

“ခဏစောင့်’’

လို့ဟွာသည် သူမလက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊၊

“သူတို့မှာ... စွမ်းအားတွေ ရှိတယ်’’

ရှားရှားသည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ရင်း သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

“အိုကေ၊ ဒါဆို သူတို့ကို စောင့်မယ်။’’

ထိုစဉ်၊ ဘန်ကာ၏ ဝင်ပေါက်သို့ အပြေးအလွှားရောက်ရှိလာသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် သံမဏိတံခါးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ တံခါးကို ဖွင့်ရန်ပင် မကြိုးစားရသေးမီ၊ ရုတ်တရက် မီးတောက်တစ်ခုသည် အမှောင်ထုတွင် တောက်ပသွားသည်၊၊

ဝုန်းး…

အကြီးစားပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုသည် ဝင်းတစ်ခုလုံကို လှုပ်ခါစေပြီး၊ မီးလုံးတစ်ခုသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ဝါးမျိုလိုက်သည်။

“အရှက်မဲ့တဲ့ကောင်တွေ”

‘’ကီကီ....သူတို့—’’

ဖုတ်ကောင်အုပ်စု၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်အော်ဟစ်သံများသည် မြူခိုးထဲတွင် ပို၍ ကျယ်လောင်လာပြီး၊ သေနတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်သော်လည်း၊ အထိန်းအကွပ်မဲ့အခြေနေက ဆိုးရွားနေလေသည်၊၊

ပစ်ကပ်ထရပ်ပေါ်တွင်၊ ရှားရှားသည် ကစဥ့်ကလျား သတ်ဖြတ်ပွဲကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာဖြူဖျော့သွားသည်။ သူမသည် တတ်နိုင်သမျှ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သော်လည်း၊ လင်းရှန်နှင့် ကီကီ၏ အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရချေ။

“အကို’’

“ငါတို့သွားရမယ်’’

လို့ဟွာသည် ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ပြီး၊လီဗာကို အားပြည့်နင်းချလိုက်သည်။

ပစ်ကပ်ထရပ်ကားသည် အသက်ဝင်လာပြီး၊ စခန်းမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

အကယ်၍ သူတို့ ထပ်မံတုံ့ဆိုင်းနေမည်ဆိုပါက၊ သူတို့တစ်ဦးမျှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဝင်းထဲတွင် မြင်ကွင်းသည် လုံးဝရူးသွပ်မှုအခြေနေတွင် ကျရောက်နေသည်။ ဖုတ်ကောင်များ၊ ထိတ်လန့်ဖွယ် မသေသေးသော သတ္တဝါများ၊ဖုတ်ကောင်ခွေးများ၊ နှင့် အနက်ရောင်ကင်းခြေများသဖွယ် သတ္တဝါများသည် မြူခိုးထဲမှ ဒီရေလှိုင်းသဖွယ် စခန်းထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။

အချိန်မီ မောင်းမထွက်နိုင်ခဲ့သော ဗန်ကားတစ်စီးသည် ဖုတ်ကောင်အုပ်စုထဲသို့ ချက်ချင်း ဝါးမျိုခံလိုက်ရပြီး၊ အမြန်လမ်းကြမ်းယာဉ်တစ်စီးသည် အထိန်းအကွပ်မဲ့ဖြစ်မှုထဲတွင် ဘိလပ်မြေတုံးတစ်ခုနှင့် တိုက်မိသည်။ ၎င်း၏ ခရီးသည်များသည် ကားကို မောင်းထွက်မရတော့သဖြင့် ၎င်းကို စွန့်ပစ်ရန် အတင်းအကြပ် လုပ်ရပြီး၊ ဘန်ကာဆီသို့ ပြေးရင်း သေနတ်များဖြင့် ပစ်ခတ်နေကြသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဝေးဝေးမရောက်ခဲ့ချေ။ အမှောင်ထဲတွင်၊ ဖုတ်ကောင်ခွေးတစ်ကောင်သည် တစ်ဦးကို ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး မြေပေါ်သို့ ဆွဲချလိုက်သည်။

“အား’’

“ငါ့ကို ကယ်ပါ’’

“ပြေးတော့၊ အချစ်ရေ၊ ငါ သူတို့ကို တားထားမယ်’’

ဘန်ကာအတွင်းတွင်၊ ပေါက်ကွဲမှုသံနှင့် ဖုတ်ကောင်အုပ်စု၏ ရောက်ရှိလာမှုသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ရူးသွပ်မှုအဖြစ်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။ မသေသေးသော သတ္တဝါများသည် ဘန်ကာထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး၊ ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာထဲတွင် ထိတ်လန့်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများနှင့် အထိန်းအကွပ်မဲ့ဖြစ်မှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်မှု၊ သေနတ်သံများ၊ နှင့် လူမဆန်သော အော်သံများဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်�।

အပြင်ဘက်တွင်၊ ထွက်ပြေးနေသော ယာဉ်များသည် မြူခိုးထဲတွင် မီးကြီးများဖြင့် အလျင်အမြန် ယာဉ်တန်းတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ သို့သော် သတ္တဝါများသည် ၎င်းတို့ကို မရပ်မနား လိုက်လံတိုက်ခိုက်ပြီး၊ ယာဉ်တစ်စီးသည် ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးသွားတိုင်း၊ ၎င်းသည် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်မိမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ အပျက်အစီးများသည် ဖုတ်ကောင်ဒီရေလှိုင်းထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝါးမျိုခံလိုက်ရသည်။

ချီယု၏ သံချပ်ကာယာဉ်သည် လမ်းဖယ်ရှားနေသော သံမဏိဂေါ်သွားထရပ်ကားနောက်မှ နီးကပ်စွာ လိုက်ပါသွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ သွေးရောင်များပြည့်နှက်လျက်၊ လက်ကိုင်ရေဒီယိုကို အော်ပြောလိုက်သည်။

“နံပတ် ၄၊နံပတ် ၄ ပြန်ဖြေဦး’’

“သေစမ်း…”

“ဝူဆုန်းလင်း လမ်းကြောင်းရှာပြီးပြီလား’’

“မြို့ထဲကဖြတ်ပြီး ဘေးလမ်းကို ပတ်သွားရမယ်’’ တစ်စုံတစ်ယောက်က လက်ကိုင်ရေဒီယိုထဲမှ အော်ပြောလိုက်သည်။

“ဖာခ့်…”

ချီယု ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်၊၊

“ခေါင်းဆောင်၊ မကောင်းတာတစ်ခုခုဖြစ်တော့မယ်လို့ ခံစားနေရတယ်...’’

လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။