ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲ
Vol. 3 Ch. 41
“မြန်မြန်ပြောစမ်း”
ချီယု၏စိတ်ခံစားမှုသည် ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် အစွန်းရောက်နေသည်။
“ဒီလူအိုကြီးက ကျနော်တို့အားလုံးကို သေအောင်လုပ်ပြီး ဘာရမှာလဲ”
ချီယုသည် ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားပြီး လက်ကိုင်စကားပြောစက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူ၏ပထမဆုံးအတွေးမှာ ထန်ဟိုင်သည် “ကျားကို မောင်းပြီး ဝံပုလွေများ ဝါးမျိုခြင်း” ဗျူဟာကို အသုံးပြုနေသည်ဟူ၍ဖြစ်သည်၊၊လေကြောင်းရန်သတိပေးသံကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို အာရုံလွှဲကာ စွန့်ပစ်ထားသော စက်ကိရိယာများနှင့် ထောက်ပံ့ပစ္စည်းများကို သိမ်းယူရန် ကြံစည်နေခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ပို၍တွေးကြည့်လေလေ၊ ချီယုသည် သဘောပေါက်လာသည်၊၊ အကယ်၍ လူအားလုံး အပြင်တွင် သေဆုံးသွားပါက၊ ထန်ဟိုင်အနေဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို သူ၏ဘန်ကာထဲတွင် စုစည်းရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ သူသည် လူအားလုံး မြူအတွင်း သေဆုံးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီး၊ အေးဆေးစွာ လုယူနိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ မြူထဲမှ လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ရုတ်တရက်၊ ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အတွေးတစ်ခု ချီယုထံ ဝင်ရောက်လာသည်။
ကလစ်…
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယင်လျက်၊ မျက်လုံးများ ဝိုးတဝါးဖြစ်သွားပြီး၊ လက်ကိုင်စကားပြောစက်ထဲသို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“အကုန်လုံးရပ်ကြ… ဒီလူအိုကြီးက ငါတို့ကို သူတို့အတွက် မွန်းစတားတွေကို အာရုံပြောင်းဖို့ သုံးပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ကြံနေတာ”
ယာဉ်တန်းထဲရှိ လူအားလုံး ကြောင်အမ်းသွားကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများ အေးစက်သွားသည်။
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအားလုံးကို စုစည်းကာ မြူထဲမှ သတ္တဝါများကို ဆွဲဆောင်ပြီး သူကိုယ်တိုင် လွတ်မြောက်ရန်—ဤသို့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အကြံအစည်! ဝင်ပေါက်ရှိ အတားအဆီးများနှင့် ပိတ်ဆို့မှုများသည် သူတို့ကို ထွက်ပြေးစေရန် ဖိအားပေးရုံသာ ဖြစ်သည်။
“သေစမ်းကွာ…”
ချီယုသည် အံကြိတ်ရင်း ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ အခြေအနေကို အပြည့်အဝ သဘောပေါက်လိုက်ပြီး၊ သူသည် ချက်ချင်းဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။
“ပြန်လှည့်ပြီး သူတို့ကို တိုက်မယ်၊ သေရမယ်ဆိုရင်တောင် ဒီခွေးကောင်ကို အလွယ်တကူ လွှတ်မပေးဘူး”
သူ၏စကားများသည် ကြမ်းတမ်းသော်လည်း၊ ချီယုသည် ထူးခြားစွာ လိမ္မာပါးနပ်သူဖြစ်သည်။ ထွက်ပြေးခြင်းသည် ထန်ဟိုင်၏လွတ်မြောက်ရေးအစီအစဉ်ကို အကူအညီပေးရုံသာဖြစ်မည်ကို သူသိသည်။ ညအခါ မြူထူထပ်နေချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အလမ်းမှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြန်လှည့်တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် ထန်ဟိုင်ကို အံ့အားသင့်စေနိုင်ပြီး၊ ဖြစ်ပေါ်လာသော ရှုပ်ထွေးမှုသည် လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အလမ်းတစ်ခုပေးနိုင်သည်။
သူတို့သည် ထန်ဟိုင်နှင့် သူ၏လူများကို မိစ္ဆာများကို ဆွဲဆောင်ရန် အသုံးပြုခွင့်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။
ဝူး…ဝူး..
သူ၏အမိန့်ဖြင့်၊ ယာဉ်အားလုံးသည် လမ်းဆုံတွင် လှည့်ပြန်လာကြသည်။ နောက်မှလိုက်လာသော အခြားယာဉ်တန်းများအကြား ရှုပ်ထွေးမှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အချို့သည် လှည့်ပြန်ရန် အလျင်အမြန်ကြိုးစားကြပြီး၊ အချို့ကမူ လမ်းများအတွင်းသို့ တကွဲတပြားထွက်ပြေးကာ “လူတိုင်းကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကယ်တင်ရန် တာဝန်ရှိသည်”ဟု မှတ်ယူကြလေသည်၊၊
ဤအတောအတွင်း၊ ဖုတ်ကောင်အုပ်စုများသည် မြို့သို့ စီးဝင်လာကြပြီး၊ စခန်းသည် သွေးသံတရဲရဲ သတ်ဖြတ်ခြင်းကွင်းပြင်ဖြစ်လာသည်။ ရုတ်တရက်၊ မြူထဲမှ လျှပ်စစ်ကုန်တင်ရထားတစ်စင်းထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဘူတာထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။ ၎င်း၏ရထားတွဲများတွင် ထောက်ပံ့ပစ္စည်းများ တင်ဆောင်ထားသည်။ တံခါးများ ဖွင့်လှစ်လိုက်သောအခါ၊ လက်နက်ကိုင်သေနတ်သမားဆယ်ဦးကျော်သည် ဆင်းသက်လာကြပြီး၊ ကျန်ရှိနေသော ဖုတ်ကောင်များကို တိကျစွာ ရှင်းလင်းကြသည်။
ဘန်း..ဘန်း..ဘန်း
အခြားဦးတည်ရာမှ၊ စစ်သုံးဂျစ်ကားများရောက်ရှိလာသည်။ ၎င်းတို့ထဲရှိ လူများသည် ပြင်ဆင်ထားပုံရပြီး၊ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ကို ရှင်းလင်းရန် စတင်လုပ်ဆောင်ကြသည်။ ထန်ဟိုင်နှင့် ဖုန်းယူမင်တို့သည် မြေအောက်အဆောက်အအုံတစ်ခုမှ ဓာတ်လှေကားငယ်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာကြပြီး၊ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ဟန်မူယာကင်းမဲ့စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“အသုံးဝင်တာတွေ အကုန်ယူ၊ ကားပေါ်တင်—မြန်မြန်လုပ်”
ထန်ဟိုင်က အမိန့်ပေးသည်။
ယာဉ်တင်ရန်အတွက် သံချိတ်များတပ်ဆင်ထားသော ကုန်တင်ရထားတွဲများက လျင်မြန်စွာ စတင်လှုပ်ရှားသည်။ ပိုင်ဝမ်ဘူတာရုံ၏ ယခင်ဘူတာရုံမှူးဖြစ်သူ ထန်ဟိုင်သည် ဤလုပ်ငန်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ စီမံခန့်ခွဲပြီး၊ ရှုပ်ထွေးမှုကို ချောမွေ့သော လုပ်ငန်းစဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်၊၊
“အဲဒီနှစ်ယောက်ဘယ်မှာလဲ”
ဖုန်းယူမင်က မေးသည်။
“ထွက်ပြေးသွားပြီ”
ဘန်ကာကို ရှင်းလင်းနေသော သေနတ်သမားတစ်ဦးက ဖြေသည်။
“ခေါင်းဆောင် အထဲက အသုံးမဝင်တဲ့သူတွေကို ရှင်းလိုက်ပြီ”
သူ၏အကြံအစည်ကို ဖုံးကွယ်ရန်၊ ထန်ဟိုင်သည် သူ၏အဖွဲ့မှ သက်ကြီးရွယ်အိုများနှင့် အမျိုးသမီးများကို ဘန်ကာတွင် တမင်တကာ ထားရှိခဲ့ပြီး၊ သံသယများကို ဖြေဖျောက်ခဲ့သည်၊၊ ဤအတောအတွင်း၊ သူနှင့် ဖုန်းယူမင်တို့သည် အခြားမြေအောက်ဘန်ကာတွင် ပုန်းအောင်းနေကြပြီး၊ မြူထဲတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရင်း တိတ်တဆိတ်ထွက်ပြေးရန် စီစဉ်ထားသည်။
“ထွက်ပြေးသွားပြီလား၊ အခြားအုပ်စုတွေနဲ့ ထွက်သွားတာဖြစ်နိုင်တယ်”
ဖုန်းယူမင်က ဘန်ကာ၏ ဖွင့်ထားသောတံခါးကို ကြည့်ရင်း အတွေးနက်သွားသည်။ “ငါသွားစစ်ကြည့်မယ်”
“သွား”
ထန်ဟိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
သို့သော် ၎င်းတို့သည် ခမ်းနားသောထွက်ပြေးရန် အစီစဥ်ကို ပြင်ဆင်နေစဉ်၊ နေရာအနှံ့မှ အင်ဂျင်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်�၊၊ ထန်ဟိုင်၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားသည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ ယူမင် သူတို့ပြန်လာနေပြီ”
ထန်ဟိုင် အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏လူများသည် လက်နက်များကို လျင်မြန်စွာ မြှောက်လိုက်ကြသည်။
မြူထဲမှ လိမ္မော်ရောင်ရှေ့မီးများဖြင့် ထရပ်ကားကြီးတစ်စီးသည် စခန်းထဲသို့ အရှိန်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာသည်။ ၎င်း၏ရှေ့မှန်နှင့် သံမဏိဂေါ်သည် ဖုတ်ကောင်အကြွင်းအကျန်များဖြင့် ပေကျံနေသည်။ နှစ်ဖက်လုံးမှ သေနတ်သံများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။
“တစ်ယောက်မှ မကျန်စေနဲ့၊ အကုန်သတ်ပစ်” ချီယုက လက်ကိုင်စကားပြောစက်ထဲမှ အော်ဟစ်သည်�၊၊
“ယူမင်၊ သတိထား”
ထန်ဟိုင်က အော်ဟစ်ပြီး၊ သူ၏လူများကို ပြန်လည်ပစ်ခတ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်၊၊
ပြန့်ကျဲနေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများလည်း တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ လို့ဟွာနှင့် လို့ရှားရှားတို့သည် ၎င်းတို့၏ ပစ်ကပ်ထရပ်ကားကို တောင်စောင်းအောက်သို့ မောင်းနှင်ကြပြီး၊ သေနတ်ကျည်ဆန်များနှင့် ဖုတ်ကောင်များကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ကြသည်။
“သူတို့မှာ ရထားရှိတယ်”
ရှားရှားက လက်ညှိုးထိုးပြီး အော်သည်။ လို့ဟွာသည် ကျည်ဆန်များကို ရှောင်ရှားရန် ကားကို လှည့်ပတ်မောင်းနှင်ပြီး၊ ခြံဝင်းဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။ ဖုတ်ကောင်များနှင့် ဖုတ်ကောင်ခွေးများသည် အဆက်မပြတ်တိုက်ခိုက်လာကြသော်လည်း၊ ရှားရှားသည် ၎င်းတို့၏ ထရပ်ကားပေါ်တွင် ပြုပြင်ထားသော ယန္တရားတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ သတ္တဝါများကို ရှင်းထုတ်ရန် သံချွန်များကို ထုတ်လိုက်သည်။
“မောင်းထား၊ ငါ ကီကီနဲ့ တခြားသူတွေကို သွားရှာမယ်”
သူမက အော်လိုငပ်သည်။
တိုက်ပွဲကွင်းသည် နှစ်ဖက်စလုံး သေနတ်သံများ ဆူညံနေစဥ် ဖုတ်ကောင်အုပ်စုများ စီးဝင်လာသဖြင့် ပြီးပြည့်စုံသော ရှုပ်ထွေးမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အနက်ရောင်ယာဉ်တန်း၏ လူဦးရေများပြားမှုသည် ထန်ဟိုင်၏လူများကို လွှမ်းမိုးလာသည်။ ဖုန်းယူမင်သည် ကျည်ဆန်များအောက်တွင် ပြိုလဲသွားသည်။
“ငါ့ကို လှည့်စားနိုင်မယ်ထင်နေလား၊ မင်းဘာကြံစည်နေမှန်း ငါသိတယ်ကွ”
ချီယုက ဖုန်းယူမင်၏ရင်ဘတ်ကို နင်းပြီး အေးစက်စွာ ခေါင်းကို သေနတ်ဖြင့် ပစ်သတ်လိုက်သည်။
ချီယုသည် ထန်ဟိုင်က ယာဉ်များကို ရထားပေါ်တင်နေသည်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး၊ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းနားလည်လိုက်သည်။
“ထွက်ပြေးဖို့ကြံနေတာလား၊ လင်းယုန်၊ သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်”
ချီယုသည် ဆက်သွားရင် ပြင်နေစဉ်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အသံတစ်ခုက သူ့ကို ကြောင်အမ်းစေသည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ လင်းယုန်သည် အနက်ရောင်လက်သည်းများဖြင့် ထိုးဖောက်ခံထားရပြီး၊ သွေးများသည် သူ၏ပါးစပ်မှ ထွက်ကျနေသည်။ လင်းယုန်နောက်တွင်၊ ဖုန်းယူမင်သည် အင်းဆက်တစ်ပိုင်းပုံစံဖြစ်နေပြီး၊ ရက်စက်စွာ ပြုံးနေသည်။
“မင်း”
သေဆုံးသွားပြီဟု ယူဆထားသော ဖုန်းယူမင်သည် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးဖြစ်နေသည်။ သူ၏လက်သည်းသည် ကျည်ဆန်များကို အလွယ်တကူ ဖယ်ရှားပေးပုံရလေသည်၊၊�
“အာ့ကောင်ကို သတ်ကြစမ်း”
ချီယုက အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း၊ သူ၏လူများထဲမှ ယာဉ်တန်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက သစ္စာဖောက်သွားကာ ချီယုကို သေနတ်ဖြင့် ပစ်သတ်လိုက်သည်။
ကျန်ရှိသော ယာဉ်တန်းအဖွဲ့ဝင်များသည် ဖုန်းယူမင်နှင့် သူတို့၏ မဟာမိတ်ဟု ထင်ခဲ့သူများ၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ပြိုလဲသွားသည်။ သစ္စာဖောက်ခေါင်းဆောင်သည် သိမ်းဆည်းရမိသော ပစ္စည်းများကို ခွဲဝေယူလိုက်သည်၊၊ ဖုတ်ကောင်အုပ်စု၏ အဆက်မပြတ်ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့်၊ အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အလမ်းမှာ နည်းပါးကြောင်း သူသိထားသည့်တိုင် ဖုန်းယူမင်နှင့် ပြုလုပ်ထားသော သဘောတူညီချက်ကို အလောင်းအစားလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်၊၊
မြူများသည် ညအချိန်ကို ဝါးမျိုလာသည်။