အဆင့်မြင့်အင်းဆက်သန္ဓေပြောင်းလဲမှု
Vol. 3 Ch. 42
ထူထပ်သောမြူခိုးများအတွင်း၊ T34 စခန်းတွင် အနက်ရောင်ယာဉ်တန်းသည် လုံးလုံးလျားလျား သုတ်သင်ခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။ ဖုတ်ကောင်များနှင့် သတ္တဝါအုပ်စုများ၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ အော်ဟစ်သံများနှင့် ရောယှက်လျက်၊ ဤနေရာကို သက်ရှိငရဲအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ဖုတ်ကောင်ဒီရေလှိုင်းများ၊ သေနတ်ပစ်ခတ်မှုများနှင့် သစ္စာဖောက်မှုများကြားတွင်၊ ရှုပ်ထွေးမှုကြောင့် ကယောင်ကတမ်းဖြစ်နေသော ယာဉ်တန်းများသည် ကျည်ဆန်များနှင့် ဖုတ်ကောင်များကြောင့် လျင်မြန်စွာ သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်။
လူဝကြီး ယာဉ်တန်းခေါင်းဆောင်သည် ရှည်လျားသော ပဋိပက္ခတွင် စိတ်မဝင်စားသဖြင့်၊ အနက်ရောင်ယာဉ်တန်း၏ ကျန်ရှိအဖွဲ့ဝင်များကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ချီယု၏ထရပ်ကားကြီးကို သိမ်းယူလိုက်သည်။ သူ၏အဖွဲ့သည် ထောက်ပံ့ပစ္စည်းယာဉ်များစွာကို သိမ်းပိုက်ကာ ယာဉ်တန်းနှင့် ပေါင်းစည်းပြီး၊ ဖုတ်ကောင်အုပ်စုကို ထိုးဖောက်ကာ အလျင်အမြန်ထွက်ပြေးသွားသည်။
ဤအတောအတွင်း၊ ဖုန်းယူမင်သည် ယခု အင်းဆက်ပုံစံတစ်ပိုင်းဖြစ်နေသော သူ၏ရုပ်ဆိုးသောပုံစံဖြင့်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အော်ရာကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူသည် ချီယု၏သေနတ်ကို ကောက်ယူပြီး ထွက်ပြေးနေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူနှစ်ဦးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်သတ်လိုက်ပြီး၊ ဘူတာပလက်ဖောင်းဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် လျှောက်သွားသည်။
ပလက်ဖောင်းပေါ်တွင်ရပ်နေသော ထန်ဟိုင်သည် သူ၏လူများက အသာရလာသည်နှင့်အမျှ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရလာသည်။ ခြံဝန်းဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရင်း သူ၏မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။
“သတိထား၊ မြူခိုးပင့်ကူပဲ”
သူစကားမဆုံးသေးခင်၊ ဖုတ်ကောင်များနှင့် ရုန်းကန်နေရသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ဖုတ်ကောင်အုပ်စုများ ဘေးသို့ ရွေ့သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊၊ မြူခိုးထဲမှ မှိန်ဖျော့ဖျော့လင်းနေသော ဧရာမပင့်ကူတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊ ချက်ချင်းဆိုသလို၊ ၎င်း၏ ရှည်လျားသောခြေထောက်တစ်ချောင်းသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူနှစ်ဦး၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်၊၊
ရွှပ်..
“အား”
“ပြေးကြတော့”
ခြံဝန်းအတွင်း ထိတ်လန့်အော်ဟစ်သံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ မျက်နှာဖြူဖျော့သွားသော ထန်ဟိုင်သည် ကုန်တင်ရထားပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး သူ၏လူများကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ယူမင်၊ မြန်မြန်. ရထားပေါ်တက်၊ ငါတို့ထွက်သွားရမယ်”
ဘန်း ..ဘန်း
ရှုပ်ထွေးမှုသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ ဖုတ်ကောင်ဒီရေထဲမှ၊ မောဒီဖိုင်းပစ်ကပ်ထရပ်ကားတစ်စီးသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ လမ်းကြောင်းဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် မောင်းနှင်ကာ လွတ်မြောက်ရန် ရည်ရွယ်နေသည်။
“သတ်ပစ်လိုက်”
ထန်ဟိုင်က အော်ဟစ်သည်။
ရုတ်တရက်၊ အရိပ်တစ်ခုသည် ပစ်ကပ်ထရပ်ကားကို ဘေးတိုက်ဝင်တိုက်လိုက်ရာ ထရပ်ကားသည် ထိန်းမရတော့ပဲ အရှိန်ဖြင့် လွင့်စင်ကျသွားသည်၊၊
“အား”
ရှားရှားက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လို့ဟွာသည် သူမကို ဆွဲယူပြီး၊ တံခါးကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ဖွင့်ကာ၊ ထရပ်ကားသည် တောင်စောင်းအောက်သို့ လှိမ့်ကျမသွားမီ လှိမ့်ထွက်လာသည်။
“ဘယ်ကို ပြေးမို့လဲ”
ဖုန်းယူမင်က မြူထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လှောင်ပြောင်လျုက်သည်။ သူ၏လက်သည်းသည် လို့ဟွာဆီသို့ ထိုးဖောက်လာသည်။
သို့သော် လို့ဟွာသည် ခုန်ထလိုက်ပြီး၊ ဖုန်းယူမင်၏လက်သည်းကို ဖမ်းဆုပ်ကာ၊ ဘေးသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
ဒိုင်း..ဒိုင်း..ဒိုင်း
ကျည်ဆန်များ မိုးရွာသလို ကျရောက်လာသည်။ လို့ဟွာသည် ရှားရှားကို အကာအကွယ်ပေးရင်း ကျည်ဆန်တစ်ချက်သည် သူ၏ပခုံးကို ထိမှန်သွားသည်။
“အစ်ကိုကြီး”
ရှားရှားက မျက်ရည်များဖြင့် အော်ဟစ်ပြီး၊ သေနတ်ကို ကောက်ယူကာ ပြန်လည်ပစ်ခတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
လို့ဟွာသည် နာကျင်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ သူမကို ချက်ချင်းဆွဲယူပြီး၊ သေနတ်သံများကို ရှောင်တိမ်းရင်း တောင်စောင်းဆီသို့ အပြေးအလွှားထွက်သွားသည်။ ၎င်းတို့အောက်တွင်၊ ဖုတ်ကောင်အုပ်စု ရောက်လာကာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ဝါးမျိုလိုက်သည်၊၊
ဖုန်းယူမင်၏ သေနတ်သမားများသည် ပလက်ဖောင်းဆီသို့ ဆုတ်ခွာလာကြပြီး၊ အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်နေသည်၊၊
“ခွန်အားကတော့ အံ့မခန်းပဲ”
ဖုန်းယူမင်က မြူထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လှောင်ပြောင်သည်။
“ဒါပေမယ့် မင်းက နိမ့်ကျတဲ့ ခွန်အားသက်သက်ပါပဲ”
လို့ဟွာမတုံ့ပြန်နိုင်မီ၊ မြူထဲမှ အနက်ရောင်သံချွန်တစ်ခု ထိုးထွက်လာသည်။ သူသည် ၎င်းကို ပိတ်ဆို့ရန် လက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်သော်လည်း၊ သံချွန်သည် ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာပြီး၊ ၎င်း၏အရှိန်ကြောင့် သူ့ကို လုံးဝနီးပါး လဲကျသွားစေသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို၊ သူသည် လေထဲတွင် ဓားသွားသဖွယ် ဖြတ်တောက်သည့် အားပြင်းသောခြေကန်ချက်ဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ဖျတ်…
သူ၏ခြေကန်ချက်သည် မာကျောသောအရာတစ်ခုကို ထိမှန်သွားသည်။ ဖုန်းယူမင်သည် မြူထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ လို့ဟွာ၏ခြေထောက်ကို သူ၏သန္ဓေမပြောင်းသောလက်ဖြင့် ဖမ်းထားရင်း၊ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သောအပြုံးဖြင့် ရပ်နေသည်။
“အင်အားရှိပေမယ့် ဦးနှောက်မရှိဘူး”
ဖုန်းယူမင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ “စွမ်းအားရှင်တွေ ဒါမှမဟုတ် ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့သတ္တဝါတွေကို သတ်ရင် မင်း အဆင့်တက်နိုင်တယ်ဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား? သနားစရာပဲ... မင်းမှာ အခွင့်အရေးရှိမှာ မဟုတ်ဘူး”
သူသည် လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်လိုက်သည်၊၊ လို့ဟွာ၏လက်မောင်းထဲတွင် စိုက်ဝင်နေသော ဆူးချွန်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အနီရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေသည်။
“သေလိုက်စမ်း”
“အစ်ကို၊ သတိထား”
ရှားရှားက စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဖန်းး
ဖုန်းယူမင်သည် ထိုးနှက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်၊ သူ၏ခေါင်းသည် ဘေးသို့ စောင်းသွားသည်။ သူ၏ဘယ်ဘက်နားရွက်သည် သွေးများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး၊ မျက်နှာတစ်ဝက်သည် ရုပ်ဆိုးစွာ ပျက်စီးသွားသည်။ သို့သော် သူသည် နာကျင်မှုကို မပြသဘဲ၊ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မြူထဲသို့ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားသည်�၊၊
ဖန်း-ဖန်း-ဖန်း
ပလက်ဖောင်းနောက်မှ၊ လေအမြောက်များသည် မြူများကြားမှ ထန်ဟိုင်၏သေနတ်သမားများကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
“နောက်မှာ၊ သတိထား”
ထန်ဟိုင် အော်လိုက်သည်၊၊ သူ၏လူများသည် ရထားတွဲများပေါ်သို့ အလျင်အမြန်တက်ကာ အကာအကွယ်ယူလိုက်ကြသည်။
မီးအလင်းတန်းတစ်ခုသည် မြူကို ဖောက်ကာ အောက်ရှိ ရှုပ်ထွေးမှုကို ခဏတာ ရှင်းလင်းပေးနေသည်၊၊ ရှားရှားလည်း ဖုတ်ကောင်အုပ်စုများက ၎င်းတို့ဆီသို့ စီးဝင်လာနေပြီး၊ အထက်တွင် ဧရာမပင့်ကူတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်၊၊ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ကာ လို့ဟွာကို ဆွဲထူလိုက်သည်။
“အစ်ကို၊ ငါတို့ထွက်သွားရမယ်”
ပလက်ဖောင်း၏နောက်ဘက်ရှိ ကြီးမားသော အစိမ်းရောင်ကျောက်တုံးတစ်ခုနောက်တွင်၊ လင်းရှန်သည် ချွေးစေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး၊ ပင်ပန်းစွာ အသက်ရှူနေသည်။ ယန္တရားနှလုံးသားသည် နှစ်နာရီကျော်နီးပါး အပြည့်အဝလည်ပတ်နေခဲ့ပြီး၊ သူ့ကို စွမ်းအင်နှင့် အာရုံစူးစိုက်မှု လုံးဝခမ်းခြောက်စေခဲ့သည်။
“မင်းတို့နှစ်ယောက်က တစ်နေရာရာမှာ ပုန်းနေမယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်”
ဖုန်းယူမင်၏ ထူးဆန်းသောအသံသည် မနီးမဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊
“ငါးမျှားသမားလို ကစားချင်နေတာလား၊ ဟား၊ မင်းမှာစွမ်းအားရှိလို့ မသတ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား”
ဖုန်းယူမင်၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာပုံစံသည် လင်းရှန်ကို တုန်ယင်စေသည်။ တွေးနေရန် အချိန်မရှိဘဲ၊ သူသည် ရှေ့တည့်တည့်ရှိ မြူထဲသို့ လေအမြောက်တစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဖန်း..
ထိုပစ်ခတ်မှုသည် သတ္တုသံ ထွက်လာသည်။ လင်းရှန်၏မျက်လုံးများ ကျဥ်းမြောင်းသွားပြီး၊ ဘေးသို့ ချက်ချင်း ခုန်ထွက်ကာ ရှောင်လိုက်သည်၊၊ ဖုန်းယူမင်သည် မြူထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏လက်သည်းသည် လင်းရှန်ပုန်းအောင်းနေရာ ကျောက်တုံးကို ထိမှန်ပြီး၊ ၎င်းကို အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် ကွဲထွက်သွားစေသည်။
မရပ်တန့်သွားပဲ ဖုန်းယူမင်သည် လင်းရှန်၏ရှောင်တိမ်းနေသောနေရာဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးဖောက်လာသည်။
“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ မင်းမှာ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ အကွာအဝေးစွမ်းရည်နှစ်ခုလုံးရှိတယ်။ ဒီလိုထူးဆန်းတာကို ငါပထမဆုံးအကြိမ်မြင်ဖူးတာပဲ”
ဖုန်းယူမင်က ကောက်ကျစ်စဥ်းလဲသော အသံဖြင် ပြောလိုက်သည်။
လင်းရှန်၏ အမူယာ တင်းမာသွားသည်။ ဖုန်းယူမင်၏စကားများသည် သူ၏သံသယများကို အတည်ပြုပေးလိုက်သည်—ဤလူသည် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးထက်ပို၍ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏စွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပုံရသည်။ ထိုတူအရီးသည် သတ်ဖြတ်မှုနှင့် လုယက်မှုများစွာတွင် ပါဝင်ခဲ့ပုံရသည်။
ရွှီး...
အမွေးများဖုံးနေသော ပင့်ကူခြေတစ်ချောင်းသည် အထက်မှ ကျလာပြီး၊ လင်းရှန်နှင့် ဖုန်းယူမင်နှစ်ဦးစလုံးကို ဆုတ်ခွာစေသည်။ မြေပြင်သည် တုန်ခါသွားသည်။
တစ်ပြိုင်နက်တည်း၊ ထန်ဟိုင်၏လူများက သေနတ်ပစ်ခတ်မှုများ စတင်လိုက်သည်—အချို့သည် မြူခိုးပင့်ကူကို ပစ်မှတ်ထားပြီး၊ အချို့ကမူ လင်းရှန်ကို ဦးတည်လိုက်သည်�၊၊ တိုက်ခိုက်မှု သုံးခုကြောင့် လင်းရှန်သည် မြေပေါ်သို့ လှိမ့်ချပြီး အကာအကွယ်ယူရန်အတွက် ရထားအောက်သို့ ခုန်ဝင်သွားသည်။
လင်းရှန်၏ အားနည်းနေသောပုံစံကို မြင်လိုက်ရပြီး၊ ဖုန်းယူမင်သည် ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ခေါင်းပေါ်ရှိ အင်တာနာပုံစံ များသည် အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေပြီး၊ သတိထားနေသည့်ပုံပေါ်သည်။
“အဲဒီကလေးမလေးက ဘယ်မှာလဲ၊ မြန်မြန်မပြောဘူးဆိုရင်၊ မင်းမှာ အခွင့်အရေးမရှိတော့ဘူး”
ဖုန်းယူမင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ သူသည် ကီကီ၏ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကို သတိထားနေပြီး၊ သူမနှင့်စွမ်းရည်များသည် သာမန်မျှော်လင့်ချက်များကို ကျော်လွန်ကြောင်း သိထားသည်။ လင်းရှန်၏နှလုံးသည် အေးခဲသွားသည်—ဖုန်းယူမင်၏စွမ်းအားနှင့် အတွေ့အကြုံသည် သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ကျော်လွန်နေသည်။
ဖုတ်ကောင်အုပ်စုများ ပိုမိုနီးကပ်လာပြီး၊ မြူခိုးပင့်ကူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် ဖုန်းယူမင်သည် အခြေအနေသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်နေပြီဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ထိန်းချုပ်ထားခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ အားကုန်သုံးကာ ထိုးနှက်လိုက်သည်၊၊ သူ၏လက်သည်းသည် ရထားအောက်ရှိ လင်းရှန်ကို တစ်ချက်ထဲနဲ့ အသေသတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်၊၊
“ငါ့ကိုရှာနေတာလား”
ပေါ့ပါးပြီး ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အသံတစ်ခုသည် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖုန်းယူမင်၏မျက်လုံးများသည် အသံရင်းမြစ်ဆီသို့ လျှပ်တစ်ပြက်လှည့်သွားသည်။ ကီကီ၏စွမ်းရည်ကို သိထားသဖြင့်၊ သူသည် ချက်ချင်းဆိုသလို တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ ဘေးသို့ ခုန်ထွက်ကာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုအတွက် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော် မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုမှ မရောက်လာပေ။
ရှုပ်ထွေးသွားသော ဖုန်းယူမင်နှင့် ထန်ဟိုင်တို့သည် အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့မြင်လိုက်ရသည့်အရာသည် သွေးများကို အေးခဲသွားစေသည်။
ဘန်ကာအပေါ်ရှိ အိပ်မောကျနေသော 1130 တာတိုပစ်လက်နက်စနစ်သည် ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာသည်။ ၎င်း၏ ပစ်မှတ်ရှာမီးအလင်းတန်းများသည် ယန္တရားများ စတင်လည်ပတ်လာကြောင်း တိုးညင်းသောအသံဖြင့် အချက်ပြနေသည်။ အမြှောက်စင်၏အောက်ခြေသည် တိကျစွာ လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး၊ 30 မီလီမီတာ အမြှောက်ဆယ်တစ်လုံးသည် သေမင်း၏တမန်များသဖွယ် လည်ပတ်လာသည်။ ထိန်းချုပ်ရေဒါနှင့် လျှပ်စစ်ပစ်မှတ်စနစ်သည် ထူးဆန်းသောတိကျမှုဖြင့် ပစ်မှတ်ကို လော့ချလိုက်သည်၊၊
ဤကာလကြာရှည် အိပ်မောကျနေသော ကာကွယ်ရေးလက်နက်သည် နောက်ဆုံးတွင် နိုးထလာပြီး၊ တိုက်ပွဲကွင်းသို့ ငရဲတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ယူဆောင်လာသည်။