လို့မောင်နှမ
Vol. 3 Ch. 44
“အစ်မကြီးချန်၊ ဒီရထားကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီကိုယူလာနိုင်တာလဲ”
ကီကီသည် ရထားပေါ်တက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာသည် အံ့အားသင့်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမနှင့် လင်းရှန်သည် ဤမြူများဖုံးလွှမ်းနေသော နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက၊ ကြိုးမဲ့ဆက်သွယ်ရေးအချက်ပြမှုအားလုံးသည် မမြင်နိုင်သော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပိတ်ဆို့ခံထားရသလို ဖြစ်နေပြီး၊ ချန်ဆီရွှမ်အပါအဝင် ပြင်ပလောကနှင့် ဆက်သွယ်မှုအားလုံး ပြတ်တောက်သွားသည်။
ချန်ဆီရွှမ်သည် အလျင်အမြန်လှုပ်ရှားရင်း ဆေးဘက်ဆိုင်ရာပစ္စည်းသေတ္တာတစ်ခုကို လို့ရှားရှားထံ အလျင်စလို လှမ်းပေးလိုက်သည်၊၊ “ဒါကိုယူပြီး ဒဏ်ရာတွေကို အရင်ကုလိုက်ပါ”
“ကျေးဇူးပါ၊ အစ်မကြီး”
လို့ရှားရှားသည် လင်းရှန်နှင့် ကီကီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ ချန်ဆီရွှမ်နှင့် လင်းရှန်တို့သည် အတူရှိနေကြောင်း သူမ သဘောပေါက်လိုက်ပြီး၊ ကျေးဇူးတင်စွာ ထပ်လောင်းပြောသည်။
“ဒါဆို ရှင်က အဲဒီရထားကြီးကို မောင်းလာတာပေါ့...”
ချန်ဆီရွှမ်သည် လင်းရှန်ဆီသို့ လှည့်ကာ၊ သူမ၏ မျက်နှာတွင် တောင်းပန်မှုအနည်းငယ် ထင်ဟပ်နေသည်။
“မနေ့ညက ရထားတစ်စင်း ပိုင်ဝမ်ဘူတာကနေ အမှတ် ၃ ခွဲလမ်းကြောင်းကတစ်ဆင့် ထွက်သွားတာကို သတိထားမိတယ်။ အဲဒီလမ်းကြောင်းက မြေပုံတွေနဲ့ မှတ်တမ်းတွေမှာ မပါဘူး၊ ထူးဆန်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဒါက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အထူးလမ်းကြောင်းဖြစ်မယ်လို့ ခန့်မှန်းမိတယ်။ ရှင်တို့ အဲဒီကို ဦးတည်နေမယ်လို့ ထင်ပြီး၊ ရှင်နဲ့ ဆက်သွယ်လို့မရတော့တာနဲ့...”
ထွက်ခွာမသွားမီ၊ လင်းရှန်သည် ချန်ဆီရွှမ်အား လျှပ်စစ်ရထားအင်ဂျင်တွင် အရန်စွမ်းအင်ရှိကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။ မြူထဲမှ လက်နက်ကိုင်အစောင့်အများအပြားနှင့် ရထားတစ်စီးထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ချန်ဆီရွှမ်သည် လင်းရှန်တို့ အန္တရာယ်ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ခံစားမိသည်။ ချက်ချင်းဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး၊ သူမသည် ထန်ဟိုင်၏ ရထားအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော လမ်းပြောင်းခလုတ်မှတစ်ဆင့် အနန္တရထားကို စစ်ဘက်လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ မောင်းနှင်ကာ ၎င်း၏ ထွက်ပြေးရာလမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
ဤအချိန်တွင်၊ ဖုတ်ကောင်အနည်းငယ်သည် စစ်စခန်းနှင့် ပလက်ဖောင်းတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သို့သော် ယခင်ကဲ့သို့ ဆူညံသံများ မရှိတော့သဖြင့်၊ အပြစ်မဲ့သော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူရာချီ သေဆုံးသွားပြီး၊ ဤသတ္တဝါများသည် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ လှည့်လည်နေကြသည်။
မြူခိုးပင့်ကူကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့်၊ အနန္တရထားသည် အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်သွားသည်။ ချန်ဆီရွှမ်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ကီကီသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ အော်ပြောလိုက်သည်။
“အစ်မကြီးချန်က အံ့သြစရာပဲ၊ ဒီတစ်ခါ ရှင် ကြီးကြီးမားမား ကူညီခဲ့တယ်”
ချန်ဆီရွှမ်သည် ကီကီ၏ ချီးကျူးမှုကို ကြားလိုက်ရပြီး လင်းရှန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ၎င်း၏ တန်ဖိုးထားသော အပြုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်”
လင်းရှန်က အတည်ပြုပြောလိုက်သည်။
လင်းရှန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ချန်ဆီရွှမ်သည် စိတ်သက်သာရာရမှု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ ရထားကို မပြောပဲ ယူလာခဲ့ခြင်းသည် လင်းရှန်၏ ဆူပူမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဟု စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ယခု၊ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် လျှို့ဝှက်သော ပျော်ရွှင်မှုအနည်းငယ် ပြည့်နှက်လာသည်။
“ဟမ့်…အဲဒီထန်မျိုးနွယ်ကောင်ကတကယ်ကို ရက်စက်တယ်၊ သူက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေအားလုံးကို သတ္တဝါတွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့ အစာအဖြစ်သုံးပြီး သူတစ်ယောက်တည်း ထွက်ပြေးဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့တာပဲ”
ကီကီသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ယှက်ထားရင်း ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။
“ကံကောင်းတာက ဒီသခင်မလေးက ဉာဏ်ကောင်းပြီး သူ့ရဲ့ အကြံအစည်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်နိုင်တယ်”
“တကယ်ကြီး မင်းက အဲဒါကို ဖော်ထုတ်ခဲ့တာလား”
လင်းရှန်က ဘာမှမထူးခြားသလို မေးလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ရှင်လည်း ဉာဏ်ကောင်းပါတယ်”
ကီကီသည် မကျေမနပ်ဖြစ်စွာ လက်ခံလိုက်သည်။
သူတို့ချင်း စကားပြောပြီးနောက်၊ လင်းရှန်သည် ၎င်း၏ အာရုံကို လို့ဟွာဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။ ထိုသူသည် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသော်လည်း၊ ဒဏ်ရာများသည် သိပ်မဆိုးရွားပုံရသည်။ စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ လို့ဟွာ၏ ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုနှုန်းသည် သာမန်လူများထက် သိသာစွာ မြန်ဆန်ေပသည်။
“အခု ဘာအစီအစဉ်ရှိလဲ”
လင်းရှန်က မေးလိုက်သည်။
လို့ဟွာသည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ပစ်ကပ်ထရပ်ကားကို ရှာဖွေသော်လည်း မည်သည့်နေရာတွင်မှ မတွေ့ရတော့ပေ။
ရှားရှားသည် ၎င်း၏ အစ်ကို၏ ပခုံးကို ဂွမ်းစဖြင့် ဂရုတစိုက် ပတ်ထားရင်း၊ လင်းရှန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ တောင်းပန်လိုက်သည်၊၊
“အစ်ကိုလင်း၊ ရှင့်ရဲ့ရထားက ကျွန်မတို့ကို ခေါ်သွားပေးနိုင်မလား၊ အစ်ကိုကြီး ပြန်သက်သာလာရင်၊ နောက်ထပ်ကားတစ်စီးရှာမယ်...”
“အဲဒါ မလိုအပ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်”
လင်းရှန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး ငါ့အဖွဲ့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ငါတို့နဲ့ အတူလိုက်လာသင့်တယ်။ အတူရှိရင် အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အလမ်းပိုများတယ်”
ရှားရှား၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပလာသည်။
“တကယ်လား”
“ဟေ့”
ကီကီသည် ဘေးမှ ကန့်ကွက်လိုက်ပြီး၊ ဒေါသတကြီး မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။
“သူတို့ကိုကျ ရထားပေါ်တက်ခွင့်ပေးတာ မြန်လိုက်တာ၊ ဒါပေမယ့် ငါ့အလှည့်တုန်းကတော့ ဆိုးဆိုးရွားရွားဆက်ဆံပြီး ပစ်ချဖို့တောင် ကြိုးစားခဲ့သေးတယ်။ ဒါ ဘယ်လို ဘက်လိုက်တာလဲ”
လင်းရှန်က တစ်ချက်ရယ်လိုက်ကာ
“အဲဒါက မင်းလုပ်ခဲ့တာတွေကြောင့်လေ..”
“ငါ၊ ငါ၊ ငါ...”
ကီကီသည် စိတ်ဆိုးသွားသည်၊၊ သူမ၏ အစားအစာခိုးစားမှုကို လင်းရှန်က အလွယ်တကူ လွှတ်မပေးမှန်း သူမ သိထားသည်။ သူမ မကျေမနပ်ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ရှားရှားနဲ့ သူ့အစ်ကိုပါဝင်လာတာကို ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ရှင်က ခေါင်းဆောင်ဆိုတော့၊ ရှင့်ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲပေါ့”
အနီးတွင်ရပ်နေသော ချန်ဆီရွှမ်သည် နောက်ထပ်လူနှစ်ဦး ရထားပေါ်တွင် ပါဝင်လာမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်းသာသွားသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ လူများခြင်းသည် ခွန်အားဖြစ်သည်။ လင်းရှန်တစ်ဦးတည်း ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများ ရှာဖွေထွက်သွားရပြီး၊ သူမတစ်ဦးတည်း ရထားကို စောင့်ကြပ်နေရခြင်းသည် အမြဲတမ်း အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
လို့ဟွာသည် ၎င်း၏ ပုံမှန်တိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်ကာ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် လင်းရှန်ကို ကြည့်ရင်း၊ ၎င်း၏ မျက်လုံးများတွင် ကျေးဇူးတင်စိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
လင်းရှန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ အမှန်တော့ သူသည် အဖွဲ့သားများ ထပ်မံစုဆောင်းရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ လို့မောင်နှမသည် လူကောင်းများဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် လင်းရှန်နှင့် ကီကီ၏ အသက်ကိုပင် ကယ်တင်ခဲ့သည်။ လို့ဟွာသည် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သာမန်လူထက်သာလွန်သော ခွန်အားရှိသဖြင့်၊ လင်းရှန်သည် ဤဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် ကျေနပ်လေသည်၊၊
“ဒါဆို အခု ဘာအစီအစဉ်လဲ”
ချန်ဆီရွှမ်က မေးလိုက်သည်။
လင်းရှန်သည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး၊ နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ထန်ဟိုင်လုယူထားတဲ့ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေအားလုံးက သူ့ရထားပေါ်မှာ ရှိတယ်။ ငါတို့ အဲဒါကို ယူမယ်”
“သေချာတာပေါ့”
ကီကီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။
ကီကီသည် လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး၊ အခြေအနေကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။
“ငါတို့ ချမ်းသာတော့မယ်၊၊ အိုး၊ အောက်မှာ ယဥ်တန်းတွေထားခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေလည်း ရှိသေးတယ်။ ထိန်းချုပ်ရေးဌာနထဲက သတင်းအချက်အလက်ပစ္စည်းတွေလည်း ရှိတယ်။ ဟီး… အဲဒီတာတိုပစ်လက်နက်စနစ်လည်း ရှိသေးတယ်”
လင်းရှန် စိတ်ညစ်ဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်�၊၊ “မင်း အရမ်းတွေးနေမိပြီ။ တာတိုပစ်လက်နက်စနစ်တစ်ခုတည်းကတောင် ကျည်ဆန်နဲ့ စွမ်းအင်စနစ်တွေအပါအဝင် တန်ချိန်ဆယ်ဂဏန်းလောက် အလေးချိန်ရှိတယ်။ မင်းမှာ အဲဒါကို သယ်ဖို့ ကရိန်းရှိလား၊၊ ပြီးတော့ သိုလှောင်ရုံထဲက ကျည်ဆန်က ထောင်ဂဏန်းလောက်ပဲရှိတယ်၊ အဲဒါတွေက စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း ကုန်သွားမယ်။ နောက်ထပ်ကျည်ဆန်တွေ ဒါမှမဟုတ် ထောက်ပံ့မှုမရှိရင်၊ လမ်းမှာ ၃၀ မီလီမီတာ အလွိုင်းသံမဏိဖောက်ကျည်တွေ အလွယ်တကူ တွေ့မယ်ထင်နေလား”
အမှန်တရားအနေဖြင့်၊ လင်းရှန်သည် တာတိုပစ်လက်နက်စနစ်ကို အစိတ်အပိုင်းများကို ဝါးမျိုရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း၊ သူ့တွင် စွမ်းအင်အပိုမရှိခဲ့ပေ။ ပြန်လည်သက်သာလာပြီးနောက်ပင်၊ သူသည် ပိုမိုကြာရှည်စွာ အနားယူရန် လိုအပ်နိုင်သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ ဂျင်နရေတာနှင့် တာတိုပစ်လက်နက်စနစ်၏ အစိတ်အပိုင်းများကို အစောပိုင်းတွင် ယန္တရားစကင်ဖတ်ခြင်းကို ပြုလုပ်ခဲ့ရာ၊ ၁၁၃၀ ဟိုလိုဂရပ်ဖစ်ပုံစံတစ်ခုကို အပြည့်အဝရရှိခဲ့သည်။ ထိုအရာဖြင့်၊ လိုအပ်သော ပစ္စည်းများရှိသမျှကာလပတ်လုံး၊ ၎င်းသည် ရထားပေါ်တွင် အသစ်တစ်ခုကို လက်ဖြင့်ဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
“အိုး... အဲဒါလည်း ဟုတ်တယ်...”
ကီကီသည် စိတ်ပျက်စွာ လျှာကိုက်လိုက်သည်၊၊
“ဒါပေမယ့် အနည်းဆုံး လျှပ်စစ်အလင်းပစ်မှတ်စနစ်နဲ့ ရေဒါကို ဖယ်ထုတ်လို့ရမယ်။ အဲဒါတွေကို ရထားရဲ့ လမ်းညွှန်ရေဒါနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး သေးငယ်တဲ့ ပစ်မှတ်ထိန်းချုပ်ရေးနဲ့ စောင့်ကြည့်ရေးစနစ်တစ်ခု တည်ဆောက်လို့ရမယ်၊ မဟုတ်လား”
လင်းရှန်သည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို မြှင့်ကာ သူမကို သိချင်စိတ်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ *
ဒါက တကယ်ကို ကောင်းမွန်တံ့ အကြံဉာဏ်ပဲ...
“အကြံကောင်းပဲ”
လင်းရှန် သဘောတူလိုက်သည်။
“ငါလည်း ကူညီမယ်”
လို့ဟွာသည် ၎င်း၏ ဒဏ်ရာများကို ဂရုမထားဘဲ၊ စခန်းကို ရှင်းလင်းဖို့အကြောင်းပြောလာသည်နှင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ ထရပ်လိုက်သည်။
“ငါလည်း..”
ရှားရှားသည် မျက်နှာပေါ်က ဖုန်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး၊ လူကြီးတစ်ယောက်ဟန်နှင့်
“အိုး၊ ပြီးတော့ ငါတို့အစ်ကိုနဲ့ ငါ ငါတို့ရဲ့ ထရပ်ကားကို ရှာရမယ်—အဲဒီပေါ်မှာ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်”
“ကောင်းပြီ၊ ဒါပေမယ့် သတိထားနော်”
လင်းရှန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ချန်ဆီရွှမ်ဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။
“ဆရာမချန်က ငါနဲ့အတူလာပြီး ရထားတွဲတွေကို ပြန်ချိတ်ဆက်မယ်။ ပိုင်ဝမ်ဘူတာကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ရထားတွဲတွေကို ပြန်စီစဉ်မယ်”
တပြိုင်နက်တည်း၊ လင်းရှန်သည် ထန်ဟိုင်၏ လူများထံမှ သိမ်းယူထားသော သေနတ်အနည်းငယ်ကို လို့ဟွာနှင့် ရှားရှားထံ လှမ်းပေးလိုက်သည်။
“ဒီည အလျင်မလိုပါဘူး။ ထွက်မသွားခင် တတ်နိုင်သမျှ စုဆောင်းထားမယ်၊ နေ့အလင်းရောင်ကို စောင့်စရာမလိုဘူး”
လင်းရှန်၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် လောဘမကြီးပေ—သူသည် ဂျင်နရေတာစနစ်ကို ကိုင်တွယ်ရင်း တာတိုပစ်လက်နက်စနစ်ကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားရင်း စွမ်းအင်အားလုံးနီးပါး ကုန်ခမ်းသွားခဲ့သည်။ ဖုန်းယူမင်နှင့် တိုက်ပွဲသည် သူ့ကို အားကုန်သွားစေခဲ့ပြီး၊ ရေခဲဒိုင်းကိုပင် ဆင့်ခေါ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ�၊၊ အနားမယူပါက၊ သူသည် ရပ်နိုင်ရန်ပင် ခွန်အားမရှိတော့မည်ကို သံသယဖြစ်မိသည်။
ထို့အပြင်၊ ဤနယ်မြေသည် ရှင်းလင်းပြီးဖြစ်ပြီး၊ ကြီးမားသော အန္တရာယ်များ ထွက်ပေါ်လာဖွယ်မရှိပေ။ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စခန်းကို အခွင့်အရေးရှိစဉ် သေသေချာချာ ရှာဖွေစုဆောင်းရန် အကြောင်းပြချက်ဖြစ်သည်။
လင်းရှန်ကို အများဆုံး စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်မှာ၊ ထန်ဟိုင်၏ ဂျစ်ကားများ၊ လမ်းကြမ်းမောင်းကားများနှင့် ချီယု၏ သံချပ်ကာကားများကို တင်ဆောင်ထားသော ကုန်တင်ရထားတွဲများစွာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်၊ သေနတ်များနှင့် ကျည်ဆန်များသည် သိုလှောင်ရုံတစ်ခုဖြင့် ရှိနေပြီး၊သူတို့၏ ပစ်ခတ်အားကို သိသာစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်လေသည်။