← Chapters

အစိမ်းရောင်ကြာပန်းများ ပြန်လည်ရှင်သန်လာခြင်း

Vol. 185 Ch. 2764

အစိမ်းရောင်ကြာပန်းများ ပြန်လည်ရှင်သန်လာခြင်း

Vol. 185 Ch. 2764

အနှိုင်းမဲ့နတ်ဘုရားစွမ်းအားတစ်ခုကို တစ်ကြိမ်နားလည်ဆင်ခြင်တိုင်း သူတို့သည် တူညီသောဖြစ်စဉ်ကို တွေ့ကြုံခံစားရပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း အနှိုင်းမဲ့နတ်ဘုရားစွမ်းအားများက ကွဲပြားခြားနားပြီး ကျင့်ကြံသူများကို သူတို့ဆေးကြောသန့်စင်ပေးသည့် ပုံစံကလည်း မတူညီကြပေ။

လူတစ်ယောက်သည် ကြယ်တာရာအကျဉ်းထောင်ကဲ့သို့ အနှိုင်းမဲ့နတ်ဘုရားစွမ်းအားတစ်ခုကို နားလည်ဆင်ခြင်မည်ဆိုလျှင် ကျင့်ကြံသူများအပေါ် ပျက်စီးထိခိုက်မှုက လျော့နည်းလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ကာယ၊ မျိုးဆက်သွေး၊ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်နှင့် တာအိုသစ်သီးတို့ကို ဆေးကြောသန့်စင်သည့် ဖြစ်စဉ်ကလည်း အတော်အတန် ညင်သာပေလိမ့်မည်။

အင်မော်တယ်နှိမ်နင်းဓားကတော့ ၎င်းသည် အနှိုင်းမဲ့ အနိဋ္ဌာရုံဓားစိတ်ဆန္ဒကို စုဖွဲ့ထားပြီး ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်းစွမ်းအား ရှိနေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူများအပေါ် ပျက်စီးထိခိုက်မှုက အလွန်တရာ ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။ သူသည် အနှိုင်းမဲ့နတ်ဘုရားစွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုသည်ဆိုလျှင် သူကိုယ်တိုင်က အဲဒါကို ခံနိုင်ရည်ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး အနှိုင်းမဲ့နတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို အရင်ဆုံး ရရှိထားရပေမည်။

လုယွင်သည် အောက်ဘက်မှာရှိသော ဆူကျူးကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထိုသူက ပို၍ပင် သဘောကျစရာကောင်းလာ၏။ ယခုအချိန်မှာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု တစ်စွန်းတစ်စ ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

“သူက အာကာသသက်ရှိနယ်ပယ်မှာ အင်မော်တယ်နှိမ်နင်းဓားကို နားလည်ဆင်ခြင်လိုက်တယ်… အနှိုင်းမဲ့နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ ဆေးကြောသန့်စင်မှုက သူ့အတွက် အရမ်းကို ပျက်စီးထိခိုက်စေလိမ့်မယ်… သူ အဲဒါကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလား”

ပကတိဧကနယ်ပယ်ကို အဆင့်သေးလေးဆင့် ထပ်မံခွဲထားလေသည်။ နောက်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်လေလေ အနှိုင်းမဲ့နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို နားလည်ဆင်ခြင်သည့်အခါ အန္တရာယ်က ပိုမိုလျော့နည်းလေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သုခဘုံလေဟာနယ် ပကတိအင်မော်တယ်များကတော့ သူတို့၏ ကိုယ်ကာယ၊ မျိုးဆက်သွေး၊ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်နှင့် တာအိုသစ်သီးတို့က ပြည့်စုံသည့်နယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံထားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ထိုအချိန်မှာ အနှိုင်းမဲ့နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို နားလည်ဆင်ခြင်မည်ဆိုလျှင် အန္တရာယ်များစွာ သိပ်ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း တောင်ထွတ်သခင်ရှစ်ဦးသည် ခဏကြာ ငေးကြည့်နေပြီးနောက် တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

အာဏာရှင်တောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်က တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ဒီကောင်လေးရဲ့ ကိုယ်ကာယက အရမ်းကို သန်မာတာပဲ… သူက အင်မော်တယ်နှိမ်နင်းဓားရဲ့ ဓားချီနဲ့ ဆေးကြောသန့်စင်မှု ခံယူပြီးတဲ့နောက် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် မရရုံတင်မကဘူး… သူက သွေးနည်းနည်းပဲ ထွက်တယ်”

“အမှန်ပဲ… ဒီလိုအပေါ်ယံဒဏ်ရာက ပကတိအင်မော်တယ်တစ်ဦးအတွက် ဘာမှပြောပလောက်စရာ မရှိဘူး”

ဒြပ်စင်ငါးမျိုးတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ တောင်ထွတ်သခင်ရှစ်ဦးသည် ဆူဇီမိုက အင်မော်တယ်နှိမ်နင်းဓား၏ ဆေးကြောသန့်စင်မှုကို ခံယူပြီးနောက် သူ့ကို သူတို့၏ ဓားတောင်ထွတ်များသို့ မည်သို့မည်ပုံ ဖိတ်ခေါ်ရမလဲ စတင်၍ ကြံစည်တွေးတောနေကြပြီဖြစ်သည်။

“ညီအစ်ကိုလု”

ထိုစဉ်မှာပင် အဆုံးစွန်ဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်က ရုတ်တရက် အော်ခေါ်လိုက်၏။ ဘာကြောင့်ရယ်မသိ၊ သူ့အသံက အနည်းငယ်ပင် တုန်ယင်နေသည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

လုယွင်က လှည့်မကြည့်ဘဲ သာမန်ကာလျှံကာ မေးလိုက်သည်။

“ကြည့်… ကြည့်ပါဦး”

အဆုံးစွန်ဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်က အံ့အားတသင့် ပြောလိုက်လေသည်။

သူ၏ လေသံက တစ်နည်းတစ်ဖုံ မူမမှန်သည်ကို တခြားသော တောင်ထွတ်သခင်များက ပြောနိုင်ကြပြီး အလိုလိုလှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

သူတို့ရှစ်ယောက်သည် သူတို့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို တွေ့မြင်သည့်အခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်၍ တစ္ဆေသရဲကို တွေ့မြင်ရသည့်အလား ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်လာကြသည်။

“အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

တောင်ထွတ်သခင်ရှစ်ဦးက သူတို့၏ ဣန္ဒြေကို ဆုံးရှုံးသွားပြီး တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ငေးမောမှင်တက်နေကြ၏။

သူတို့၏ နောက်ဘက်မှာ ညှိုးနွမ်းနေသော ကြာပန်းများသည် တဖြည်းဖြည်းပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီး စိုပြေသော အစိမ်းရောင် အစက်အပြောက်များနှင့်အတူ သူတို့၏ အသက်ဓာတ်အားကို ပြန်လည်ရယူနေ၏။

ကြာပန်းများက အလွန်တရာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရှင်သန်လာကြသည်။ တောင်ထွတ်သခင်ရှစ်ဦး၏ ရှေ့မှာ သူတို့၏ ညှိုးနွမ်းနေသော ဝါကြင့်ကြင့်အရောင်က ဖျော့တော့သွားပြီး သူတို့က မြစိမ်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အသက်ဓာတ်အားဖြင့် ပြည့်နှက်လာ၏။

နွေဦးလေပြေတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားသလို ကြာပန်းများအားလုံးက အသက်ဝင်လာခဲ့သည်။

အစိမ်းရောင်ကြာပင်များက ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့သွားပြီး ဖောင်းဖောင်းကြွကြွ ကြာဖူးများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြီးထွားလာကာ တောင်ထွတ်သခင်ရှစ်ဦး၏ ရှေ့မှာပင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖူးပွင့်လာကြသည်။

အနိဋ္ဌာရုံတောင်ထွတ်ပေါ်မှာ အစိမ်းရောင်ကြာပင်များသည် သူတို့၏ အသက်ဓာတ်ကို ပြန်လည်ရရှိလာရုံသာမက သူတို့က သက်ရှူချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဖူးပွင့်လာကြလေသည်။

တောင်ထွတ်သခင်ရှစ်ဦးက ထိုသည်ကို တွေ့မြင်သောအခါ သူတို့သည် မယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းသော ထူးခြားအံ့မခန်းဖြစ်စဉ်တစ်ခုကို တွေ့မြင်နေရသည့်အလား ခံစားနေရ၏။

အရင်တုန်းက ဧကရာဇ် အင်မော်တယ်နှိမ်နင်းသည် ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာ၏ ကြာစေ့များကို ဤနေရာမှာ ကြဲပက်ပြီး ဤကြာပင်များကို စိုက်ပျိုးခဲ့လေသည်။

ဧကရာဇ် အင်မော်တယ်နှိမ်နင်း ကွယ်လွန်၍ ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာက ကြေမွပျောက်ကွယ်သွားပြီးကတည်းက တောင်ထွတ်ပေါ်မှ ကြာပင်များသည် ဘယ်တော့မှ ထပ်မံ၍ ဖူးပွင့်မလာကြတော့ပေ။

သို့သော်ယခု တောင်ထွတ်ပေါ်မှာ အစိမ်းရောင်ကြာပင်များအားလုံးက ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီး ဖူးပွင့်လာကြသည်။ အဲဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်ကို ဆောင်သလဲ။

“ငါ… ငါ ဘာကိုမြင်တွေ့နေရတာပါလိမ့်”

ယခုအချိန်မှာပင် အဆုံးစွန်ဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်က မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် တီးတိုးရေရွတ်နေဆဲဖြစ်၏။

“အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

ဖြတ်တောက် ဓားတောင်ထွတ်၏ ​တောင်ထွတ်သခင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

“အဲဒါက ဆူကျူးနဲ့များ ပတ်သက်ဆက်စပ်နေမလား”

မိစ္ဆာဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်က ပြောလိုက်၏။

“ဆူကျူးက အင်မော်တယ်နှိမ်နင်းဓားရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကိုပဲ နားလည်ဆင်ခြင်လိုက်တာ… အဲဒါက တောင်ထွတ်ပေါ်က ကြာပင်တွေကို ဘယ်လိုလုပ် ဖူးပွင့်လာစေမှာလဲ… အရင်တုန်းက ဓားကမ္ဘာရဲ့ စီနီယာတွေကလည်း အနိဋ္ဌာရုံဓားတောင်ထွတ်ရဲ့ နောက်ဘက်မှာ အင်မော်တယ်နှိမ်နင်းဓားကို နားလည်ဆင်ခြင်ခဲ့ကြတာပဲ… အဲဒီအချိန်တုန်းကကျတော့ ဒီကြာပင်တွေကနေ တုံ့ပြန်မှုမှ ရှိမလာခဲ့တာပဲ”

လုယွင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အလေးအနက် စဉ်းစားတွေးတောသွားသည်။

သူသည် အလွန်တရာ အရေးကြီးသော တစ်စုံတစ်ရာကို လျစ်လျူရှုခဲ့မိသည့်အလားပင်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို…

လုယွင်၏ စိတ်ထဲ အတွေးတစ်ခု ဖျတ်ခနဲပေါ်ထွက်လာ၏။

သည့်ယခင်က တောင်ထွတ်ပေါ်မှာ အစိမ်းရောင်ကြာပင်တချို့သည် တစ်မူထူးခြားမှုတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ပြီး ရုတ်တရက် ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့၏။ ထိုအချိန်တုန်းက ပေမင်ရွှယ်က အဆင့်ချိုးဖျက်တက်လှမ်းခဲ့လေသည်။

ထိုအချက်သည် ပေမင်ရွှယ်၏ အဆင့်ချိုးဖျက်တက်လှမ်းမှုကြောင့် အစိမ်းရောင်ကြာပင်များထံမှ တုံ့ပြန်မှုရှိလာသည်ဟု လုယွင်က အလိုလိုတွေးမိခဲ့လေသည်။

သို့သော်လည်း နောက်ပိုင်း သူက ပေမင်ရွှယ်ကို တောင်ထွတ်ပေါ်သို့ ခေါ်ယူသည့်အခါ အစိမ်းရောင် ကြာပင်များက တုံ့ပြန်မှု ရှိမလာခဲ့ပေ။

ထိုသို့ဖြင့် သူက ထိုခန့်မှန်းချက်ကို ပယ်ချခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းမှာ သူသည် အဲဒါနှင့်ပတ်သက်၍ ထပ်မံမစဉ်းစားဖြစ်တော့ပေ။

ယခု လုယွင်က အဲဒါကို တစ်ဖန်ပြန်လည်စဉ်းစားရင်း သူက လူတစ်ယောက်ကို လျစ်လျူရှုခဲ့မိကြောင်း နားလည်သဘောပေါက်လာ၏။

ဆူကျူး…

ပေမင်ရွှယ် အဆင့်ချိုးဖျက်တက်လှမ်းစဥ်က ဆူကျူးသည်လည်း အာကာသသက်ရှိနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ခါစ ဖြစ်ခဲ့သည်ပုံပင်။

တောင်ထွတ်ပေါ်မှ အစိမ်းရောင်ကြာပင်များ၏ ပြန်လည်ရှင်သန်မှုက ပေမင်ရွှယ်ကြောင့် မဟုတ်ဘူးဆိုလျှင် အဲဒါသည် ဆူဇီမိုကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ယခု ဆူကျူးသည် အောက်ဘက်မှာ ရှိနေပြီး တောင်ထွတ်ပေါ်မှ အစိမ်းရောင် ကြာပင်များက သူတို့၏ အသက်ဓာတ်အားကို ပြန်လည်ရရှိလာကြသည်။

ဆူကျူးက ဤဖြစ်ရပ်နှစ်ခုလုံးမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေ၏။ ဤသည်က တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု မဟုတ်နိုင်တော့ပေ။

ဤလောကမှာ တောင်ထွတ်ပေါ်မှ အစိမ်းရောင်ကြာပင်များကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေပြီး အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်အတွင်း သူတို့၏ အသက်ဓာတ်အားကို ပြန်လည်ရယူပေးနိုင်မည့် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိမည်ဆိုလျှင် အဲဒါသည် ဒဏ္ဍာရီလာ ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“အရင်တုန်းက ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာမှာ ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့ ကျင့်ကြံသူရဲ့နာမည်က ဘယ်သူလဲ”

လုယွင်က အောက်ဘက်မှာရှိသော ပုံရိပ်ကို ငုံ့ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် အတွေးတချို့ကို ဆက်စပ်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

ပုံရိပ်ယောင်ဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“သူ့ရဲ့မျိုးရိုးနာမည်က ဆူ ဖြစ်တဲ့ပုံပဲ… ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူက ဧကရာဇ်ဂူသင်္ချိုင်းထဲမှာ သေသွားခဲ့ပြီ”

“ဘာလဲ… ခင်ဗျားက…”

မျိုးရိုးနာမည်ဆူနှင့် ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာမှ လူတစ်ယောက်ကလည်း ဤနေရာမှာ ရှိနေလေသည်။

လုယွင်က ဆူဇီမို၏ သွေးစွန်းနေသော အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံကိုကြည့်ပြီး ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“အဲဒါ မှားစရာ မရှိလောက်တော့ဘူး… သူက ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာခန္ဓာနဲ့ ကျင့်ကြံသူပဲ ဖြစ်ရမယ်”

“အင်မော်တယ်နှိမ်နင်းဓားက သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆေးကြောသန့်စင်ပေးလိုက်လို့ စောစောက ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာရဲ့ မျိုးဆက်သွေးအော်ရာက ထွက်ပေါ်လာခဲ့တာပဲ… အဲဒီအော်ရာကို အာရုံခံမိသွားပြီး တောင်ထွတ်ပေါ်က အစိမ်းရောင်ကြာစေ့တွေက တစ်ခုပြီးတစ်ခု နိုးထအသက်ဝင်လာတာဖြစ်မယ်”

အခြားသော တောင်ထွတ်သခင်များကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

ဖြတ်တောက်ဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်က ပြောလိုက်၏။

“ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာကပဲ ဒီလောက်အချိန်တိုအတွင်းမှာ တောင်ထွတ်ပေါ်က ညှိုးနွမ်းနေတဲ့ ကြာပင်တွေကို ဖူးပွင့်စေနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မထင်တယ်”

ဇင်ဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်က ပြောလိုက်၏။

“ဒါဆိုရင် ဒီဖြစ်စဉ်က ယုတ္တိရှိလာခဲ့ပြီပဲ”

“အရင်တုန်းက ပေမင်ရွှယ်က ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးကိုးခုထဲက ကိုးခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီး သူက အသက်အန္တရာယ် ရှိလာခဲ့တယ်… ငါတို့တောင်မှ ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ဘူး… ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ဒီကောင်လေးက ကယ်တင်ပေးခဲ့တယ်… သူက ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာရဲ့ မျိုးဆက်သွေးကို အသုံးချခဲ့တာ ဖြစ်လောက်တယ်”

“ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာ”

မိစ္ဆာဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းတစ်ခုက ဖျတ်ခနဲပေါ်ထွက်လာ၏။

“ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာက ဒီဘက်မျိုးဆက်မှာ ငါတို့ဓားကမ္ဘာကို တစ်ဖန်ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ… အဲဒါက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုဆန္ဒ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်လိမ့်မယ်”

“အားလုံးပဲ…”

ရုတ်တရက် မိစ္ဆာဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်က ပြောလိုက်၏။

“အရင်တုန်းက ဧကရာဇ်အင်မော်တယ်နှိမ်နင်းကတောင် ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာကို အဆင့်၁၂အထိ မထောက်ပံ့ပေးနိုင်ခဲ့ဘူး… ဒါပေမဲ့ အခု ဆူကျူးမှာ အဆင့်-၁၂ ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာခန္ဓာ ရှိနေပြီ”

“အဲဒါကို ကောင်းကောင်းအသုံးချနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ရှစ်ယောက်က ဧကရာဇ်နယ်ပယ်ကို ချိုးဖျက်တက်လှမ်းဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရလာနိုင်တယ်”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တခြားသော တောင်ထွတ်သခင်ခုနစ်ဦးမှာ မတူညီသော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။

တချို့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။ တချို့က ဒေါသတကြီးစိုက်ကြည့်နေပြီး တချို့က တုန်လှုပ်နေကာ တချို့က မှင်သေသေဖြင့် ရှိနေ၏။

လုယွင်က မိစ္ဆာဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်ကို အေးစက်စက်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်းပြောလိုက်၏။

“ညီအစ်ကိုရွှယ်… မင်း ဘာစကား ပြောလိုက်တာလဲ”

“ငါ မင်းကို သတိပေးလိုက်မယ်… မင်းက မိစ္ဆာတာအိုကို ကျင့်ကြံထားတယ်ဆိုပေမဲ့ မင်းရဲ့ လူသားဆန်မှုကို မဆုံးရှုံးစေနဲ့… ဆူကျူးက သက်ရှိလူသားတစ်ယောက်ပဲ… မင်း သူ့ကို ဘာလုပ်ဖို့ တွေးနေတာလဲ”

ဖြတ်တောက်ဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်ကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

“အစ်ကိုရွှယ်… စောစောက ရှင့်ရဲ့စကားက တကယ်ပဲ ဆင်ခြင်တုံတရားမဲ့ရာကျတယ်”

အခြားသော တောင်ထွတ်သခင်ခုနှစ်ဦးက သူ့ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်နေသည်ကို မိစ္ဆာဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင် ရွှယ်မော့က တွေ့မြင်ရသောအခါ သူက အလောတကြီး ရှင်းပြလိုက်၏။

“ငါက အဲဒါကို သာမန်ကာလျှံကာ ပြောလိုက်မိတာပါ… အဲဒါက ငါ့ရဲ့ လျှပ်တပြက်ပေါ်ထွက်လာတဲ့ အတွေးတစ်ခုပဲ… ငါက သူ့ကို ဘာမှလုပ်ဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး”

လုယွင်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ငါတို့တွေက ဓားတာအိုကို နှစ်ပေါင်းများစွာကျင့်ကြံပြီး ငါတို့ရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ မှန်ကန်ဖြောင့်မတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားတယ်… ငါတို့လုပ်တဲ့ အရာတိုင်းအတွက် ငါတို့က လိပ်ပြာလုံနေရမယ်… ငါတို့မှာ ဒီလိုမျိုး အတွေးတွေ မရှိသင့်ဘူး”

“ဟုတ်တယ်… အမှန်ပဲ”

တခြားသော တောင်ထွတ်သခင်များကလည်း သဘောတူစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။

All Chapters