သတင်းအချက်အလက်စင်တာ

ထိုအချိန်၌ လူတိုင်းသည် လင်းရှန်ဆီသို့ အကြည့်များလှည့်လာကြသည်။

တစ်ညလုံး စဉ်းစားပြီးနောက်၊ လင်းရှန်သည် မိမိ၏ စွမ်းရည်များကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရှင်းပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ငါ့မှာ စွမ်းရည်တစ်ခုထက်ပိုရှိတယ်။ ရထားကို စွမ်းအားပေးတာအပြင်၊ စက်ယန္တရားတွေကို ပြုပြင်ပြီး ဖန်တီးနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ ငါက ဒီအနန္တရထားစီမံကိန်းကို စတင်ရဲခဲ့တာပေါ့’’

သူသည် စက်ယန္တရားများကို လျှို့ဝှက်စွာ ဝါးမျိုပြီး ဖန်တီးနေခြင်းသည် လက်တွေ့မကျဖြစ်လာမည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဤသူများသည် သူ၏အဖွဲ့ဖော်များဖြစ်သည်ဖြင့်၊ ရိုးသားစွာဖွင့်ပြောခြင်းသည် ပိုကောင်းလိမ့်မည်။

“ပစ္စည်းတွေနဲ့ ပုံကြမ်းတွေရှိရင်၊ငါက လက်နက်တွေ၊ ပစ္စည်းတွေ၊ သံချပ်ကာတွေ—စက်ယန္တရားနဲ့ဆိုင်တဲ့ဟာဆို အကုန်ဖန်တီးနိုင်တယ်’’

လို့မောင်နှမသည် အံ့အားသင့်စွာ မျက်လုံးချင်းဆုံမိကြသည်။ လို့ရှားရှားက အံ့အားသင့်စွာ အော်လိုက်သည်။

“ဝိုး၊အစ်ကိုလင်း ရှင်က အရမ်းမိုက်တာပဲ၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို ကယ်ခဲ့တာ မမှားဘူးဆိုတာ သိလိုက်ပြီ’’

လင်းရှန်၏ အကြည့်သည် ကီကီဆီသို့ ရောက်လာသည်၊၊

“ကောင်မလေး၊ ငါပြောခဲ့တာထဲမှာ မင်းရဲ့ ရေဒါစနစ်၊ ကင်းစောင့်စနစ်၊ လက်နက်စနစ်၊ ကာကွယ်ရေးစနစ်၊ ဒရုန်းတွေ၊ ရထားတွဲတွေ၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာယူနစ်တွေ၊ အသက်ရှင်စနစ်တွေ၊ စွမ်းအားသံချပ်ကာတွေ... ဒါတွေအကုန်ပါပဲ။ အခုလည်း ငါ့ရဲ့ အနန္တရထားစီမံကိန်းကို အိပ်မက်လို့ ထင်နေတုန်းလား’’

ကီကီ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တုန်လှုပ်နေသည်၊၊ သူမသည် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သော်လည်း ချက်ချင်းပိတ်လိုက်ပြီး၊ လင်းရှန်၏ ပြုံးနေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ အရှုံးပေးရန် မလိုလားပေ။

“ဒါဆိုရင်လည်း ဘာဖြစ်လဲ၊ ဒီစနစ်တွေအကုန်လုံးကို ရှင်တစ်ယောက်တည်း ဒီဇိုင်းဆွဲပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်မှာလား၊ ပြော’’

“မဟုတ်ဘူး’’

လင်းရှန်၏ အပြုံးသည် ပိုကြီးမားလာသည်။ “ဒါကြောင့် မင်းလို ဉာဏ်ကြီးရှင်တစ်ယောက် ငါ့မှာ လိုအပ်နေတာလေ။ မင်းရဲ့ သတင်းအချက်အလက်စင်တာမရှိရင်၊ ဒါတွေအကုန်လုံး အခွံဗလာတစ်ခုပဲ ဖြစ်နေမှာပေါ့’’

ကီကီ၏ မျက်လုံးများသည် ကျေနပ်မှုကြောင့် လက်ခနဲ တောက်ပသွားသည်။ သူမသည် လင်းရှန်ကို စူးစမ်းသလို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး၊ သိသာစွာ သဘောကျနေသော်လည်း၊ ခပ်တည်တည်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အိုး၊ ဒါက ချီးကျူးတာပဲ။ ကောင်းပြီ။ ရှင်က အပူပေးစက်ကို အလုပ်လုပ်အောင် လုပ်နိုင်ရင်၊ ကျွန်မက ပါဝင်ဖို့ စဉ်းစားကြည့်လိုက်မယ်’’

“သဘောတူတယ်’’

လင်းရှန်သည် ချန်ဆီရွှမ်နှင့် အခြားသူများကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်။

“အစပိုင်းမှာ၊ ငါက ရွေ့လျားနိုင်တဲ့ ဘေးကင်းတဲ့ဌာနတစ်ခု—ဒီကမ္ဘာပျက်ကပ်နဲ့ ကျိန်စာသင့်တဲ့ အမှောင်ထဲမှာ ရှင်သန်နိုင်မယ့် ခံတပ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ချင်ခဲ့တာ…ဒါပေမယ့် ဒီရထားစတင်ရွေ့လျားလာတဲ့အခါ၊ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ကြောက်ရွံ့မှုနဲ့ အန္တရာယ်တွေကို ရင်ဆိုင်နေရတာကို သဘောပေါက်လိုက်တယ်။ ငါ့လိုပဲ မင်းတို့အားလုံးလည်း မသေချာမှုတွေကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး၊ အသက်ရှူဖို့ရော၊ ရေတစ်ငုံသောက်ဖို့ရော ထွက်ပြေးပုန်းအောင်းနေခဲ့ရတယ်။ ဝင်ရိုးစွန်းညမှာ လူပေါင်းများစွာ သေဆုံးခဲ့ပြီး၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကတော့ မရူးသွပ်သွားအောင် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားနေရတယ်’’

“အဲ့အချိန်မှာ ငါတစ်ခုခုကို သဘောပေါက်လိုက်တယ်။ ဒီအေးခဲနေတဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အမှောင်ထဲမှာ၊ ဒီရထားက သူငယ်ချင်းတွေ လိုအပ်တယ်၊ ငါတို့ကို ပိုပြီးကြာကြာရှင်သန်စေပြီး ပိုဝေးဝေးရောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်တဲ့သူတွေ’’

“ဂြိုဟ်ပတ်ရထားလမ်းက ကီလိုမီတာ ၃၂၀,၀၀၀ ရှည်တယ်။ ငါတို့ ဒါကို ဆုံးအောင်မသွားနိုင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဝင်ရိုးစွန်းညကို လွတ်မြောက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်ရက်ပိုရှင်သန်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးရှိရင် ငါက လက်လွှတ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ့မှာ ခွန်အားရှိသမျှ၊ ဒီရထားက ရပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီရထားပေါ်က လူတိုင်းကို မိသားစုလို ဖြစ်စေချင်တယ်၊ အသက်ရှင်သေဆုံးမှုကို အတူရင်ဆိုင်ကြမယ်’’

သူ၏စကားများသည် တည်ငြိမ်ပြီး ပေါ့ပါးသော စကားစမြည်ပြောနေသကဲ့သို့ဖြစ်သည်။

သို့သော် အခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် တိတ်တဆိတ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကီကီသည် သူမ၏ ပုံမှန်ရွှင်မြူးသောအမူအရာကို ဖယ်ရှားကာ၊ လင်းရှန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း အတွေးထဲတွင် နစ်မျောနေသည်။ လို့ရှားရှားသည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားရင်း၊ သူမ၏ အကြောက်တရားနှင့် မသေချာမှုများသည် မျှော်လင့်ချက်တစ်စုံတစ်ရာဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။ တာ့လိုသည် သူ၏ညီမကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး၊ လင်းရှန်ကို ကြည့်ကာ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ပြတ်သားသည်။

ချန်ဆီရွှမ်ပင်လျှင် မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်။ အစပိုင်းတွင် သူမသည် လင်းရှန်ကို ရှင်သန်ရန်အတွက်သာ လိုက်ပါခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏အစီအစဉ်နှင့် ယုံကြည်ချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသည်ကို ကြားရသောအခါ၊ သူမ၏ စိတ်နှလုံးသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ တဒင်္ဂအတွင်း သူမ၏ အနာဂတ်နေ့ရက်များသည် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ထွက်ပြေးနေရမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း၊ တစ်နေ့တွင် နေမင်းသည် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာမည်ဟု တွေးနေသည်၊၊

“ကောင်းပြီ၊ အခြေခံတာဝန်တွေကို ခွဲဝေလိုက်ကြရအောင်’’

လင်းရှန် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး အဖွဲ့ပိုကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုလုံခြုံသလို ခံစားရသည်။

“အိုကေ”

လို့ရှားရှားသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ လက်မြှောက်ပြီး၊ သူမ၏မျက်နှာတွင် စွမ်းအင်များ ပြည့်လျှံနေသည်။

“အစ်ကိုလင်း၊ ကျွန်မက ညဖက်စောင့်ကြည့်နိုင်တယ်၊ ကျွန်မကို ကလေးလို မဆက်ဆံနဲ့နော်’’

လင်းရှန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

“မင်းက လောင်ချာကို ဒီလောက်ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် ကိုင်တွယ်နိုင်တာကို ကြည့်ရင် ဘယ်သူက မင်းကို ကလေးလို့ ထင်မှာလဲ’’

“ဟီး ဟီး’’

လို့ရှားရှားသည် ဂုဏ်ယူစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ငါလည်း ပါမယ်’’

ချန်ဆီရွှမ်သည် ရှားပါးသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဝင်ရိုးစွန်းည စတင်ပြီးနောက်၊ သူမသည် ဤမျှ ပေါ့ပါးခံစားရခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

“အစ်ကိုလင်း၊ မင်းလိုအပ်တာပြော”

တာ့လိုက ထပ်ပေါင်းပြောသည်။

“ငါလည်း အတူပါမယ်’’

ကီကီသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ”

လင်းရှန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ စာရင်းစစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးပြီးနောက်၊ သူသည် တာဝန်များကို ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။

လင်းရှန်နှင့် ချန်ဆီရွှမ်သည် ရထားမောင်းနှင်မှုကို အလှည့်ကျလုပ်ဆောင်မည်။ ရထားရပ်နားချိန်တွင် တာ့လိုသည် ကင်းစောင့်ရန်တာဝန်ယူမည်။ သူ၏ ယန္တရားကျွမ်းကျင်မှုဖြင့်၊ ရထားချဲ့ထွင်လာသည်နှင့်အမျှ လင်းရှန်တစ်ဦးတည်း သေးငယ်သော ပြုပြင်မှုများကို မကိုင်တွယ်နိုင်သည့်အတွက် စစ်ဆေးမှုနှင့် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုများကို ကူညီလုပ်ဆောင်မည်။

ကီကီအတွက်မူ၊ လင်းရှန်သည် ရထား၏အနာဂတ်ဒီဇိုင်းများကို သူမနှင့် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ ရေဒါနှင့် ကင်းစောင့်စနစ်များ အလုပ်လုပ်နိုင်သည်နှင့်၊ သူတို့တွင် လုံခြုံရေးအလွှာတစ်ခု ထပ်မံရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ဤအကြီးစားရယူမှုသည် လင်းရှန်အား အနန္တရထားစီမံကိန်းအပေါ် အလွန်ယုံကြည်မှုရှိလာခဲ့သည်။ သူ၏စွမ်းရည်များ တိုးတက်လာသည့်အပြင်၊ လို့မောင်နှမနှစ်ဦး၏ ပါဝင်မှုသည် ကြီးမားသော အားဖြည့်မှုဖြစ်သည်။

တာ့လို၏ ရိုးသားပြတ်သားပြီး ယုံကြည်အားကိုးရသော စရိုက်နှင့်၊ သူ၏စွမ်းအားတိုးမြှင့်ထားသော စွမ်းရည်နှင့် ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံခြုံမှုခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းသည်။ တိုက်ပွဲဖြစ်စေ၊ နည်းပညာဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းဖြစ်စေ၊ သူသည် တန်ဖိုးရှိသော အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည်၊၊

လို့ရှားရှားသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း၊ ရင့်ကျက်ပြီး သစ္စာရှိသည်။ လင်းရှန်သည် သူမအား ချန်ဆီရွှမ်နှင့် ကီကီကို ကူညီရန် တာဝန်ပေးထားသည်။ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အိပ်ရာနေရာနှင့် ရထား၏ အကာအကွယ်ဖြင့်၊ သူမသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှု သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားပြီး၊ ရထား၏အပြင်ဆင်ကို ပျော်ရွှင်စွာ စီစဉ်ပေးနေသည်။

သူတို့၏လမ်းကြောင်းအရ၊ မကြာမီ တောင်တန်းများမှ ထွက်ခွာပြီး ယူပေသို့ ဝင်ရောက်မည်ဖြစ်သည်။ တွင်းနက်ဇုန်မှ ဝေးကွာသော ပထမအဆင့်မြို့တစ်ခုအနေဖြင့်၊ ယူပေသည် ဝင်ရိုးစွန်းညသို့ နောက်ကျစွာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ လင်းရှန်နှင့် ချန်ဆီရွှမ်တို့သည် ထိုနေရာတွင် ကြီးမားသော ရှုပ်ထွေးမှုများရှိနေမည်ဟု မျှော်လင့်ထားကြသည်။

သို့သော် ဂြိုဟ်ပတ်ရထားလမ်းသို့ ဝင်ရောက်ရန်၊ ရထားသည် ယူပေ၏ အဓိကဌာနချုပ်ကို ဖြတ်သန်းရမည်။ ထိုမတိုင်မီ၊ စနစ်များစွာကို ပြီးစီးရန် လိုအပ်နေသေးသည်ဖြင့်၊ အခြေအနေသည် အလွန်စိန်ခေါ်မှုရှိနေသည်။

ဓာတ်ငွေ့စွမ်းအင်သုံး ရထားခေါင်းတွဲတွင် ရေနွေးငွေ့အပူပေးစနစ်ပါရှိပြီး၊ ခရီးသည်တင်တွဲများတွင် နွေးထွေးသောလေစနစ်များ ပါရှိသည်။ အလျင်မြန်ဆုံးဖြေရှင်းနည်းမှာ ဆားကစ်များကို ချိတ်ဆက်ပြီး နွေးထွေးသောလေကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ တွဲအမှတ် ၁-၂ နှင့် တွဲအမှတ် ၃-၅ တို့သည် မတူညီသောခေတ်မှ မတူညီသော မော်ဒယ်များဖြစ်သည်။ လင်းရှန်၏ ရထားတစ်ခုလုံးအတွက် ရေနှင့် လေလည်ပတ်စနစ်အတွက် အစီအစဉ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရာ၊ သူသည် ကီကီနှင့်အတူ တွဲအမှတ် ၁ နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော လျှပ်စစ်မောင်းနှင်သော ရေနွေးငွေ့လည်ပတ်မှုနှင့် စစ်ထုတ်မှုစနစ်ကို ဒီဇိုင်းဆွဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤစနစ်သည် အပူပေးနိုင်သည့်အပြင်၊ သောက်ရေနှင့် ရေချိုးရန်အတွက် သန့်စင်သောရေကိုပါ ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

ကီကီနှင့် လင်းရှန်သည် ရထားရှေ့ပိုင်းတွင် အလင်းပြန်လည်ချိန်ညှိစနစ်နှင့် အသေးစားပစ်မှတ်ရှာရေဒါကို တပ်ဆင်ရန်လည်း စီစဉ်ထားသည်။ သို့သော် ရထားတစ်ခုလုံးအတွက် စောင့်ကြည့်ရေးနှင့် ကင်းစောင့်စနစ်များသည် များစွာသော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများ လိုအပ်သည်။

ရထားပေါ်တွင် အနီးကပ်လက်နက်စနစ် (CIWS) တပ်ဆင်ရန်မှာ လျှပ်စစ်ဓာတ်အား၊ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု၊ နှင့် စက်ရုံအဆင့် ခဲယမ်းထောက်ပံ့မှုများ အပါအဝင် သိသာထင်ရှားသော အရင်းအမြစ်များ လိုအပ်သည်။ ဤအရာများသည် ရေရှည်ပန်းတိုင်များဖြစ်သည်။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ၊ အပင်စိုက်ပျိုးမှု၊ နှင့် အောက်ဆီဂျင်ပြန်လည်အသုံးပြုစနစ်များလည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ၊ လင်းရှန်သည် ကီကီနှင့်အတူ လေကြောင်းခိုလှုံရာဌာန၏ အမိန့်ပေးထိန်းချုပ်ရေးဌာနမှ ရယူလာသော သတင်းအချက်အလက်စနစ်ကို တွဲအမှတ် ၂ တွင် တပ်ဆင်ရန် ဦးစားပေးလုပ်ဆောင်သည်။ ထို့အပြင် အလင်းပြန်လည်ချိန်ညှိစနစ်၊ အသေးစားပစ်မှတ်ရေဒါနှင့် သေချာပေါက်အပူပေးစက်တို့ကိုလည်း တပ်ဆင်မည်ဖြစ်သည်။

ရှေ့တွင် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ ခရီးသွားနေစဉ် ပျက်စီးနေသော ရထားလမ်းများကို မည်သို့ပြုပြင်မည်နည်း။ ၎င်းသည် နောက်ထပ်ကြီးမားသော အတားအဆီးတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဤပြဿနာသည် လင်းရှန်အတွက် အခက်ခဲဆုံးဖြစ်သည်။

ရထားသည် မည်မျှအားကောင်းလာစေကာမူ၊ အသုံးပြုနိုင်သော လမ်းကြောင်းမရှိပါက၊ ၎င်းသည် ရယ်စရာတစ်ခုသာ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်လား၊၊

လင်းရှန်အတွက်၊ လုပ်ဆောင်စရာများ အများကြီးရှိနေသေးပြီး၊ ရှေ့လမ်းခရီးသည် စိန်ခေါ်မှုများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

တွဲအမှတ် ၂ တွင်၊ ကီကီအတွက် မျက်နှာပြင်များစွာပါဝင်သော ရိုးရှင်းသော သတင်းအချက်အလက်စင်တာတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားသည်။ အလင်းပြန်လည်ချိန်စနစ်နှင့် ရေဒါစနစ်များကို ချိတ်ဆက်ပြီးသည်နှင့်၊ ရထားသည် ရှေ့တွင် ၃ ကီလိုမီတာ စက်ဝန်းပုံသဏ္ဍာန်အပိုင်းအခြားကို စကင်ဖတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ လည်ပတ်နေစဉ် အန္တရာယ်များကို ဖော်ထုတ်ပြီး အရေးပေါ်ရပ်တန့်သတိပေးချက်များ ထုတ်ပေးနိုင်မည့် တုံ့ပြန်မှုမော်ဂျူးတစ်ခုကို ဒီဇိုင်းဆွဲရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

ဤအရာသည် လင်းရှန်၏ ကျွမ်းကျင်မှုထက် ကျော်လွန်နေသည်ဖြင့်၊ သူသည် ၎င်းကို ကီကီထံသို့သာ ထားခဲ့ရသည်။

“ဂျစ်...ဂျစ်….’’

“ထူးဆန်းတယ်’’

ကီကီသည် လင်းရှန်၏ ရေဒီယိုကို ကိုင်တွယ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

“တွင်းနက်ဇုန်ရဲ့ အိုင်ယွန်နီဇေးရှင်းအကျိုးသက်ရောက်မှုတွေကနေ ဝေးကွာနေပြီး၊ အခုက နေ့အချိန်ပဲ။ ဘာလို့ လှိုင်းရှည်အချက်ပြမှုတွေ လက်ခံမရတာလဲ’’

အတန်ကြာ ကြိုးစားပြီးနောက် သူမသည် စိတ်ပျက်စွာ သက်ပြင်းချကာ လက်လျှော့လိုက်သည်။

“ကွန်ရက်ကရော ဘယ်လိုလဲ’’

လင်းရှန်က မေးလိုက်သည်။

“အာ့တာကို မစဥ်းစားနဲ့ဦး”

ကီကီသည် နားကြပ်တပ်ထားရင်း၊ စနစ်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်။ သူမ၏လေသံသည် တည်ငြိမ်သည်။

“ဖက်ဒရယ်အစိုးရရဲ့ ဂြိုဟ်ပတ်လမ်းထဲမှာ လည်ပတ်နေတဲ့ ဂြိုဟ်တုတွေ ရှိသေးတယ်ဆိုတာ ကျွန်မသိတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒါတွေက ပျက်စီးသွားတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် တမင်ပိတ်ဆို့ထားတာမျိုး ဖြစ်နေတယ်’’

လင်းရှန် စိတ်မသက်မသာခံစားလိုက်ရသည်။ မကြာသေးမီက ကျိအန်းမြို့တွင် ချန်ဆီရွှမ်ထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု လက်ခံရရှိနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ အခြေခံဆက်သွယ်ရေးပင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

သူ့ကို အနည်းငယ်စိတ်ပျက်စေသည်မှာ လှိုင်းရှည်ရေဒီယိုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လုံးဝအသုံးမဝင်ပေ၊၊ တောင်တန်းများအတွင်း နက်ရှိုင်းစွာရှိနေသော ရထားသည် ၁၀၀-၂၀၀ ကီလိုမီတာ အချင်းဝက်အတွင်း လှိုင်းတိုများကိုသာ လက်ခံရရှိနိုင်သည်။ သို့သော် ဤနယ်မြေတွင် ရွာနှင့်မြို့အနည်းငယ်မှလွဲ၍ လူဦးရေ ရှားပါးသည်ဖြင့်၊ ထိုလှိုင်းများမှ အကျိုးမရှိပေ။

ထို့ကြောင့်၊ လင်းရှန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ကျိအန်းမြို့မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် မငြိမ်းချမ်းတော့ပဲ အလုပ်များဆုံးသော တစ်ရက်တာကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရသည်။ ရထားသည် လျှပ်စစ်ရထားခေါင်းတွဲ၏ သိုလှောင်ထားသော စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ မိုးလင်းမှ မိုးချုပ်အထိ ပြေးဆွဲခဲ့သည်။ သို့သော် ပင်ပန်းမှုစတင်ဝင်ရောက်လာပြီး ဘေးကင်းရေးအတွက်၊ လင်းရှန်သည် ညအချိန်တွင် ပြန့်ပြူးသော လွင်ပြင်တစ်ခုပေါ်တွင် ရထားကို ရပ်နားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ညအချိန်တွင်၊ ရထားပေါ်ရှိ အမှောင်အကာများအားလုံးကို ချလိုက်သည်။ အပြင်မှကြည့်လျှင်၊ ကြီးမားသော ရထားသည် လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေရင်း၊ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ တွဲအမှတ် ၃ နှင့် ၄ တို့သည် ယခု သံချပ်ကာများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

မူလတွဲများနှင့်မတူဘဲ၊ ဤနေရာရှိ သံချပ်ကာများသည် စံသတ်မှတ်ထားသော သံမဏိနှင့် လင်းရှန်ယခင်က ရယူထားသော အရည်သွေးမြင့်မားသောခိုင်ခံ့သံမဏိအကြွင်းအကျန်များဖြင့် ရောနှောထားသည်—ယခုအခါအတွက် လုံလောက်သည်ဟု ယူဆရသည်။

တာဝန်များကို ခွဲဝေပြီးနောက်၊ ချန်ဆီရွှမ်သည် ဂရုစိုက်သော မိခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ အခန်းကဏ္ဍယူထားသည်။ သူမသည် စားနပ်ရိက္ခာနှင့် ရေများကို သယ်ဆောင်ကာ အဖွဲ့သားများအကြား ဖြန့်ဝေပေးသည်။ တွဲအမှတ် ၅ သို့ ရောက်သောအခါ၊ လင်းရှန်သည် အတွင်းထဲတွင် မရှိသည်ကို သတိပြုမိသည်။ အစား၊ သူသည် နောက်ဆုံးသော ကုန်တွဲပေါ်တွင် ရှိနေပြီး၊ စက်ယန္တရားသံချပ်ကာတစ်ခုဟု ထင်ရသည့်အရာကို ကြိုးစားပြုပြင်နေသည်၊၊

မှိန်ဖျော့သော လရောင်သည် သူ၏ပုံရိပ်ကို လင်းထိန်စေပြီး၊ အလုပ်တွင် နစ်မျောနေဟန်ရှိသည်။