← Chapters

ပြတ်တောက်နေသော ရထားလမ်း

Vol. 4 Ch. 60

ပြတ်တောက်နေသော ရထားလမ်း

Vol. 4 Ch. 60

ဝူး-ဝူး-ဝူး

ဧရာမရထားသည် အဆုံးမရှိသော အမှောင်ထုအတွင်း၌ ဒေါသတကြီး သားရဲတစ်ကောင်ပမာ ဟိန်းဟောက်နေသည်။ ၎င်း၏ ရထားတွဲများ၏ သံဘီးများသည် ဖုတ်ကောင်အုပ်စု၏ ထိခိုက်မှုကြောင့် ယိမ်းယိုင်လျက် အနည်းငယ်စောင်းသွားပြီး၊ ရထားလမ်းပေါ်သို့ ပြန်ကျလာသည်။ ရထားလမ်းနှင့် ထိတိုက်မှုတိုင်းသည် မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် အလင်းတန်းများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဤအေးစက်သော စက်မှုသားရဲသည် ဖုတ်ကောင်လှိုင်းလုံးများကို ရူးသွပ်နီးပါး အငမ်းမရ ဖိချေနေလေသည်၊၊

မနက် ၆ နာရီဖြစ်ပြီး၊ အာရုဏ်ဦးသည် အနည်းဆုံး ၁၀နာရီ လိုသေးသည်၊၊ ရထားပေါ်ရှိ လူတိုင်းသည် ချောက်ကမ်းပါးအစွန်းတွင် ရှိနေသလို ခံစားနေရပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်လုံးများသည် သူတို့ဆီသို့ စီးဆင်းလာနေသော ဖုတ်ကောင်လှိုင်းလုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

“ဒါက သိပ်ထူးဆန်းတယ်၊ ဘာလို့ ဒီလောက်များနေရတာလဲ”

ချန်ဆီရွှမ်က ထိတ်လန့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကီကီက မျက်မှောင်ကျုံ့လျက် မျက်နှာထားတင်းမာနေသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဒီဟာတွေက ရူးနေသလိုပဲ”

ဘမ်း ဘမ်း ဘမ်း

ရထားသည် အရှိန်မြှင့်နေသော်လည်း၊ ဖုတ်ကောင်များသည် ရထားခေါင်းပိုင်း၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ဆက်လက်တိုက်မိနေပြီး၊ ရှေ့မှန်ပြတင်းပေါ်တွင် သွေးများနှင့် အညစ်အကြေးများ ပေကျံကာ မြင်ကွင်းမှာ လုံးဝပိတ်ဆို့လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

လင်းရှန်သည် သွေးများကို ဖယ်ရှားရန် ရေဖျန်းစက်ကို ချက်ချင်းဖွင့်လိုက်သော်လည်း၊ ကီကီက မြင်ကွင်းပိုမိုဆိုးရွားလာသည်ကို မြင်သောအခါ ရထားတွဲ နံပါတ် ၂ သို့ အလျင်အမြန် ဦးတည်သွားသည်။

ဖုတ်ကောင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ရှေ့ရထားလမ်း၏ အခြေအနေကို ရှာဖွေရန် ရေဒါသည် အသုံးမဝင်တော့ပေ။ ရထားသားအဖွဲ့သည် လမ်းကြောင်းကို စူးစမ်းရန် ရထားအမိုးပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသော အီလက်ထရိုအော့ပ်တစ်ကယ် ပစ်မှတ်ထားစနစ်ကို အားကိုးရသည်။

ဒုန်း။ ဒုန်း။ ဒုန်း...

ရထားအမိုးပေါ်သို့ တက်လာသော ဖုတ်ကောင်များသည် ရထား၏ အရှိန်မြှင့်လာမှုကြောင့် ပစ်ထုတ်ခံရပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ဂျုံး ဂျုံး ဂျက် ဂျက်

အမှောင်ထုထဲရှိ ကျယ်ပြန့်သော လွင်ပြင်ပေါ်တွင်၊ အနီရောင်ရထားသည် ရိုင်းစိုင်းသော သားရဲတစ်ကောင်ပမာ ရှေ့သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုးဖောက်လျက်၊ ၎င်း၏လမ်းကြောင်းရှိ ဖုတ်ကောင်အုပ်စုကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်များအလား ဖြတ်တောက်နေသည်။ ရထားနောက်တွင်၊ ဖုတ်ကောင်ပင်လယ်သည် ဒီရေလှိုင်းလုံးပမာ စီးဆင်းလျက်၊ အော်ဟစ်ကာ လိုက်လာနေသည်၊‌၊ ဤမြင်ကွင်းသည် တကယိကို ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဆန်လှသည်။

ဒုန်းးး

ရုတ်တရက်၊ ရထားရှေ့မှ ကျယ်လောင်သော ထိခိုက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လင်းရှန်၏ မျက်နှာအမူယာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ရထားခေါင်းပိုင်းတွင် ကပ်ငြိနေသော ပုံပျက်ပန်းပျက်၊ ဖြူဖတ်ဖြူလျော်ပြီး ပိန်လှီသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို သူတွေ့လိုက်သည်။ ၎င်းတွင် လူသားမျက်နှာတစ်ခုရှိပြီး၊ မျက်ကွင်းများ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်နေကာ၊ သွေးနီရဲသော ပါးစပ်သည် ထိတ်လန့်ဖွယ် အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွှတ်လျက်၊ သူ့ကို မျက်တောင်မခတ် စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

“အား”

ချန်ဆီရွှမ်သည် ထိုသတ္တဝါကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

လင်းရှန်သည် ချက်ချင်း သူမရှေ့မှာ ဝင်လာပြီး၊ မျက်လုံးများကို မှေးကာ ထိုသတ္တဝါကို စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ရင်းနှီးသည့်ခံစားချက်တစ်ခုသည် သူ့စိတ်ထဲဖြတ်ပြေးသွားသည်—၎င်းသည် သူသိသူတစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။

ထန်ဟိုင်....

သူ သဘောပေါက်လိုက်သောအခါ၊ သူ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားသည်။ ထန်ဟိုင်၏ အကျည်းတန်သော ပုံသဏ္ဌာန်သည် ယခုအခါ သတ္တဝါတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ၎င်း၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများသည် လင်းရှန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ၎င်းသည် ထိတ်လန့်ဖွယ် အပြုံးဖြင့် သွားများကို ပြလျက်၊ အက်ကွဲသောအသံဖြင့် ပြောသည်။

“ပြေး… ပြေးစမ်း… ပိုမြန်အောင်… ဟီးဟီး…”

ထိုအသံသည် ၎င်း၏ ပုပ်သိုးနေသော လည်ချောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ စုတ်ပြဲနေသော လေအိတ်မှ လေထွက်လာသလိုပင်၊၊

“ဒါ ဘာကြီးလဲ”

ချန်ဆီရွှမ်က ထိတ်လန့်စွာ မေးလိုက်သည်။

“လူသားတော့ မဟုတ်တာ သေချာတယ်” လင်းရှန်က မျက်နှာပျက်ကာ ပြန်ဖြေသည်။ ထန်ဟိုင် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သူမသိသော်လည်း၊ ၎င်း၏ ရုတ်တရက်ပေါ်လာမှုသည် တိုက်ဆိုင်မှုမဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး၊ ရှေ့မှာ တံတားပျက်နေတယ်’’ ကီကီ၏ အသံသည် နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် အီလက်ထရိုအော့ပ်တစ်ကယ် ပစ်မှတ်ထားစနစ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သတိပေးလိုက်သည်၊၊

လင်းရှန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ ထန်ဟိုင်သည် ရထားရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်သည်။ ရှေ့မီးများသည် ရထားလမ်းကို လင်းထိန်စေပြီး၊ တောင်ကြားတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ထားသော ရထားတံတားတစ်ခုကို ပြသည်။ တံတားအလယ်တွင် အနည်းဆုံး ၇ မီတာမှ ၈ မီတာခန့် ကျယ်ပြန့်သော ကွက်လပ်ကြီးတစ်ခုရှိပြီး၊ ရထားလမ်းများသည် လုံးဝပြတ်တောက်နေသည်။

“သေစမ်း…”

လင်းရှန်၏ နှလုံးသားသည် အောက်ဆုံးတွင် နစ်မြုပ်သွားသည်။

“ဒီသားရဲအိုကြီး’’

လင်းရှန် ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်—ထန်ဟိုင်သည် တံတားကို ဖျက်ဆီးခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ဤသတ္တဝါသည် မည်သည့်အရာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတွင် အဆောက်အအုံများကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပြီး ဖုတ်ကောင်အုပ်စုကို ဆင့်ခေါ်နိုင်သည့် ထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းအားများ ရှိသည်။

“ရထားကို ရပ်လိုက်’’

ချန်ဆီရွှမ်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လင်းရှန်၏ ပထမဆုံး အသိသည် ဘရိတ်ကို ဆွဲရန်ဖြစ်သော်လည်း၊ အနန္တရထားသည် ဖုတ်ကောင်အုပ်စုကို အရှိန်အပြည့်ဖြင့် တိုက်ကာ မောင်းလာခြင်းဖြစ်သည်၊၊ သူ၏ ယန္တရားနှလုံးသားသည် အလွန်အမင်း လည်ပတ်လျက်၊ အခြေအနေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေသည်။ လက်ရှိအမြန်နှုန်းတွင်၊ အချိန်မီရပ်တန့်ရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ဖြစ်သည်။ ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့သည်ဆိုလျှင်ပင်၊ သူတို့သည် ဖုတ်ကောင်လှိုင်းလုံးထဲတွင် ပိတ်မိနေမည်ဖြစ်သည်။

လင်းရှန်၏ နှလုံးသည် တဒိန်းဒိန်းခုန်လျက်၊ ရွေးချယ်စရာများကို ချိန်ဆနေသည်။ ထိုအခါ၊ သွယ်လျသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ရှေ့သို့ ထွက်သွားသည်။ ကီကီ၏ မျက်လုံးများသည် ခပ်ဖျော့ဖျော့တောက်ပလျက်ရှိသည်၊၊ သူမ၏ စွမ်းရည်များ နိုးထလာသည့် လက္ခဏာဖြစ်သည်။

“မရပ်နဲ့ ဖြတ်ကျော်မယ်’’

သူမက လင်းရှန်ကို အော်လိုက်သည်။

လင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် ထိတ်လန့်သောအမူယာသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“မင်း ရူးနေလား”

ကီကီက သူ့ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာသည် တုန်လှုပ်နေသော်လည်း ပြတ်သားနေသည်။

“ဒီရထားက ကောင်းကင်ပေါ်တက်နိုင်တယ်လို့ ရှင်မပြောခဲ့ဘူးလား၊ အတူတူလုပ်မယ်—ဖြတ်ကျော်နိုင်မှာပါ’’

ကောင်းကင်ပေါ်တက်မည်…

ဤစကားလုံးများသည် လင်းရှန်၏ စိတ်ထဲတွင် မီးပွားတစ်ခု ထွန်းညှိလိုက်သည်။ နောက်ပြန်လှည့်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူသိသည်။ သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်၊၊

“ဆရာမချန်၊ သေသေချာချာ ကိုင်ထား’’

သူသည် ထိန်းချုပ်စင်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး� သူ၏ ယန္တရားနှလုံးသားသည် အသက်ဝင်လာသည့်အလား၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ အာရုံကြောများ တင်းမာလျက်ရှိသည်။

ဝူးးး..

ကျယ်ပြန့်သော ချောက်ကမ်းပါးရှေ့တွင် ဧရာမစက်မှုသားရဲကြီးသည် ထပ်မံပြီး အရှိန်မြှင့်လာသည်။

ကီကီ၏ မျက်နှာသည် သရဲတစ္ဆေပမာ ဖြူဖျော့သွားပြီး၊ သူမ၏ တောက်ပလျက်ရှိသော မျက်လုံးများသည် ရှေ့ရှိ အမှောင်ထုထဲသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် ပြတ်သားစွာ တင်းကျပ်လျက်၊ မျက်လုံးများတစ်လျှောက် သွေးကြောများ ပင့်ကူပိုးကွန်ယက်ပမာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဂျုံး ဂျုံး

၂၀ မီတာ

ဂျုံး ဂျုံး ဂျုံး

၁၀ မီတာ

ဂျုံး ဂျုံး

၅ မီတာ

အနီးဆုံးအချိန်တွင်၊ ကီကီက စူးရှသော အော်သံတစ်ခုထုတ်လွှတ်ပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ကလန် ကလန်

ဝေးလ် 03E လေးလံသော ဂတ်စ်တာဘိုင်ရထားခေါင်းပိုင်း၊ အလေးချိန် တန်၂၀၀ရှိသည့်အရာသည်၊ ရထားလမ်းမှ မြှောက်တက်သွားသည်။ ၎င်းနောက်တွင်၊ ၃၄၀ တန်ရှိသော ဟွမ်ရှင်း 7F လျှပ်စစ်ရထားခေါင်းပိုင်းသည် လေထဲသို့ မြှောက်တက်သွားပြီး၊ မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုက ရထားတစ်စီးလုံးကို ဆွဲတင်လိုက်သလို ဖြစ်သည်။ ရထားခေါင်းပိုင်းများသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ရဲရင့်သော မျဉ်းကွေးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

အချိန်သည် ရပ်တန့်သွားသလို ဖြစ်သည်။

ချန်ဆီရွှမ်၏ ထိတ်လန့်နေသော အကြည့်သည် လင်းရှန်၏ ပြတ်သားသော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုနှင့် ဆုံတွေ့သည်။ ကီကီ၏ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများသည် ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်လျက်ရှိသည်။

ဒိန်း..ဒိန်း…ဒိန်း

သူတို့၏ နှလုံးခုန်သံများသာ ထင်ရှားစွာ ကြားနေရသည်။

ခရက်ရှ်…

ရထားသည် ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှုဖြင့် ဆင်းသက်လာသည်။ ဘီးများနှင့် ရထားလမ်းများ ပွတ်တိုက်သံသည် တောင်တန်းများတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ရထားတွဲ နံပါတ် ၅ တွင်၊ လို့ရှားရှားနှင့် လို့ဟွာတို့သည် ရထားတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားသော ဧရာမစွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် တုန်ခါမှုကို ခံစားရသည်။

ဘုန်း….

ကုန်တင်ရထားတွဲပေါ်တွင် ချည်နှောင်ထားသော ဂျစ်ကားတစ်စီးသည် ပြုတ်ထွက်သွားပြီး၊ အောက်ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ကျကာ ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ဂျုံး…ဂျုံး…ဂျက်

ရှုပ်ထွေးမှုများကြားမှ၊ ရထားသည် အံ့သြဖွယ်ရာ ဟန်ချက်ပြန်လည်ရရှိပြီး၊ ရှေ့သို့ ဆက်လက်အရှိန်ပြင်းစွာ ခုတ်မောင်းသွားသည်၊၊

လူတိုင်းသည် ချွေးအေးများဖြင့် စိုရွှဲနေကြသည်။

“လင်းရှန်”

ချန်ဆီရွှမ်က တုန်လှုပ်နေသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လင်းရှန် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ ကီကီ မြေပေါ်သို့ လဲကျနေပြီး၊ သူမ၏ မျက်လုံးများနှင့် နှာခေါင်းမှ သွေးများ စီးကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်သည်။ သူမ၏ အသက်ရှုသံသည် အားနည်းနေသည်။

သူသည် သူမကို ဆွဲထူရန် အလျင်အမြန် ပြေးသွားသော်လည်း၊ သူမ၏ အခြေအနေပြင်းထန်မှုကြောင့် ထိတ်လန့်သွားသည်။

“မြန်မြန်၊ ဆေးသေတ္တာယူလာ’’

“သူမမျက်လုံးတွေ…’’

ချန်ဆီရွှမ်က ထိတ်လန့်တကြား ပြောသည်၊၊

လင်းရှန်သည် ကီကီ၏ မျက်ခွံများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတစ်လျှောက် အနက်ရောင်သွေးကြောများ ပျံ့နှံ့နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူမ၏ မျက်ဆံများသည် သတိမရှိတော့ပဲ အဖြူရောင် ဖြစ်နေသည်။

သူမကို စူးစိုက်ကြည့်နေရင်း၊ မူးဝေမှုတစ်ခုသည် သူ့ကို လွှမ်းခြုံလာသည်။ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုသည် သူ၏ ခွန်အားကို စုပ်ယူသွားသလို ခံစားရသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို၊ ငရဲမှ ညည်းညူသံတစ်ခုသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသလို ကြားလိုက်ရပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံများ မှုန်ဝါးသွားသည်။

လင်းရှန်သည် ယိမ်းယိုင်ကာ ကြမ်းပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

All Chapters