ဆည်းဆာချိန်က အချစ်သက်သေ

လူတိုင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ကြသောအခါ လူအုပ်ထဲမှ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ထွက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုမိန်းကလေးသည် အဒေါ်ရွှမ်နှင့် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ရုပ်ချင်းဆင်ပြီး သူမသည် အဒေါ်ရွှမ်၏ သမီးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေ၏။

အဒေါ်ရွှမ်၏ သမီးနာမည်မှာ ချန်လီလီဖြစ်ပြီး ကူယန်အထက်တန်းကျောင်းမှ ဒုတိယနှစ်ကျောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

ချန်လီလီသည် ရဲရှင်းဟွေ့ဆီသို့ လျှောက်လာပြီး ပြောလိုက်၏။

“အတန်းဖော် ရဲရှင်းဟွေ့၊ ခင်ဗျား နောက်ပြောင်လို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရမ်းမလွန်လာနဲ့။”

ရဲရှင်းဟွေ့ကို ပြောပြီးနောက် ချန်လီလီက သူမ၏မိခင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မေမေ၊ သမီးက မေမေ့ကို နောက်နေတာကို ဘာလို့ သဘောတူနေရတာလဲ။”

“ဟားဟား။”

အဒေါ်ရွှမ်က ပြုံးပြီးပြောသည်။

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ဒါတွေအားလုံးက နောက်နေတာပဲလို့ သမီးကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။”

သူမ၏မိခင်ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ချန်လီလီသည် အနည်းငယ် အူကြောင်ကြောင်ဖြစ်သွားပြီး အားမလိုအားမရ ဖြစ်သွားသည်။

ထို့နောက် ချန်လီလီသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ လူအုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် သူမသည် သူမ၏ပစ်မှတ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူမှာ လုံခြုံရေးဝတ်စုံဝတ်ထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထိုဦးလေးကြီးလည်း ပွဲကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်လီလီသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ဆုံးဖြတ်လိုက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“မေမေ၊ သမီးကို တစ်ယောက်တည်း ပြုစုပျိုးထောင်ရတာ မေမေ့အတွက် ဘယ်လောက်ပင်ပန်းလဲ သမီးသိပါတယ်။ သမီးထိခိုက်မှာစိုးလို့ မေမေ နောက်အိမ်ထောင်မပြုခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့… သမီးလည်း အရွယ်ရောက်နေပြီ၊ မေမေလည်း ကိုယ့်ရဲ့ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာသင့်ပါပြီ။”

သူမ၏သမီးထံမှ ရင်ထဲကလာသော စကားများကို ကြားရသောအခါ အဒေါ်ရွှမ်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

“လီလီ အရွယ်ရောက်လာပြီပဲ။ သမီးက မေမေ့ကို နေ့တိုင်း အစားအစာတွေ လာပို့ပေးနေတာ မေမေသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့… လီလီ၊ မေမေက ကျောင်းကန်တင်းမှာ အလုပ်လုပ်တာလေ၊ ဒါကြောင့် တို့တွေ နေ့တိုင်း အစားအသောက်အတွက် ပူစရာမလိုပါဘူး။ နောက်တစ်ခါကျရင် တခြားဟာလေးတွေ ယူလာပေးပါဦး။”

စကားပြောနေရင်း အဒေါ်ရွှမ်သည် လုံခြုံရေးအစောင့်ကိုလည်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ချန်လီလီ: …..

လုံခြုံရေးအစောင့်: …..

သူမ၏မိခင်ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ချန်လီလီသည် အနည်းငယ် ရှက်သွားသည်။

ထို့နောက် သူမသည် အစောက မြင်ခဲ့သော လုံခြုံရေးအစောင့်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်တော့ ဒီအစားအစာတွေက ဦးလေးစုန် ပေးခိုင်းလိုက်တာပါ။”

ဦးလေးစုန်ဟု ခေါ်ခံရသော လုံခြုံရေးအစောင့်သည် ချန်လီလီက သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် သူသည် နောက်ဆုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း လမ်းကို ပွဲကြည့်နေသော ကျောင်းသားများက ပိတ်ထားသောကြောင့် သူ လုံးဝ ထွက်သွားလို့မရတော့ပေ။

ဦးလေးစုန် ထွက်ပြေးချင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်လီလီသည် ရှေ့သို့တိုးကာ ဦးလေးစုန်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး အဒေါ်ရွှမ်ထံသို့ ခေါ်လာကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဦးလေးစုန်က မေမေ့ကို အမြဲတမ်း သဘောကျနေခဲ့တာ သမီးသိပါတယ်။ ပြီးတော့ သမီး ဦးလေးစုန်ရဲ့ စာရိတ္တကိုလည်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာပါ။ သမီးထင်တာတော့ ဦးလေးစုန်က တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်”

ချန်လီလီ၏ စကားများသည် အလွန်ရှင်းလင်းပြတ်သားလှသည်။ ရှိနေသော ကျောင်းသားများနှင့် ဆရာများကလည်း ဒီနေ့သတင်းများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်ဟု ခံစားနေကြရသည်။

ထိုလုံခြုံရေးအစောင့်၏ အမည်မှာ စုန်တာဖြစ်သည်။ သူသည် အသက်လေးဆယ်ကျော်အရွယ် ရှိလေပြီ။ သူ၏ဇနီးသည် သားဖြစ်သူကို မွေးဖွားပြီးနောက် ဆုံးပါးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် အဒေါ်ရွှမ်ကဲ့သို့ပင် သူသည် ကလေးကို တစ်ယောက်တည်း ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့၏။

အတွေ့အကြုံများ တူညီသောကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ စုန်တာသည် အဒေါ်ရွှမ်အပေါ် အမြင်ကောင်းရှိခဲ့သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူမအပေါ် ချစ်မြတ်နိုးစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

အဒေါ်ရွှမ်သည်လည်း သူမ၏သမီး၏ ရုတ်တရက် အောင်သွယ်လုပ်ရပ်ကြောင့် ကြောင်အသွားသည်။

အမှန်မှာ စုန်တာက သူ့ကို သဘောကျနေသည်ကို သူ သိနှင့်နေပြီးသားဖြစ်ပြီး သူမကိုယ်တိုင်လည်း စုန်တာအပေါ် အနည်းငယ် ခံစားချက်ကောင်းများ ရှိနေသည်။ သူမ၏သမီး ပြင်ဆင်လာသော အစားအစာများကို စုန်တာက ချန်လီလီမှတစ်ဆင့် ပို့ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သူမ သိသည်။

အတူတကွ အလုပ်လုပ်လာခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သောကြောင့် အဒေါ်ရွှမ်သည် စုန်တာက သူမ၏ဘဝကို အပ်နှံထိုက်သောသူတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်းလည်း သိနေ၏။

ကိစ္စအားလုံးကို ချန်လီလီက လုံးလုံးလျားလျား ဖွင့်ချလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ စုန်တာသည်လည်း သူ၏အတွင်းစိတ်ကို ဆက်လက်ဖုံးကွယ်မနေတော့ပေ။

သူသည် အလယ်အလတ်အချိန်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သော အဒေါ်ရွှမ်ကို သူ၏ခံစားချက်များအား တိုက်ရိုက် ဝန်ခံလိုက်သည်။

အဒေါ်ရွှမ်ကလည်း သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ပတ်ဝန်းကျင်က ကျောင်းသားတွေအားလုံးမှာ သည်ဆည်းဆာချိန်က အချစ်ဇာတ်လမ်းလေး မွေးဖွားလာတာကို သက်သေခံလိုက်ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရဲရှင်းဟွေ့ကို ထူးဆန်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့လည်း အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွား၏။

“ငါက ဘယ်သူလဲ။ ငါ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ။ ငါ ဘာလုပ်နေတာလဲ။”

“ဟားဟားဟား။ ရှင်းဟွေ့၊ မင်း နောက်ထပ်စုံတွဲတစ်တွဲကို ဖန်တီးပေးလိုက်ပြန်ပြီ၊ ဒီတစ်ခါတော့ ဆည်းဆာချိန်က အချစ်ဇာတ်လမ်းပဲ။”

ထိုအချိန်တွင် ရှီမင်ယန်လည်း ထထိုင်လိုက်ပြီး နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကျောင်းသားများ၏ ဆွေးနွေးသံများကလည်း ရဲရှင်းဟွေ့၏ နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။

“အိုးမိုင်ဂေါ့၊ လူတိုင်းက ရဲရှင်းဟွေ့ကို ကမ္ဘာပေါ်က ကျူးပစ်နတ်ဘုရားလို့ ပြောကြတယ်။ ငါက ဒါကို နောက်စရာတစ်ခုလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ တကယ်အမှန်ဖြစ်နေတာပဲ။”

“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ အဒေါ်ရွှမ်က သူ့ရဲ့အချစ်စစ်ကို ရှာတွေ့သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး။”

“အဒေါ်ရွှမ်နဲ့ အဘိုးကြီးစုန်က အရင်ကတည်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြိတ်ကြွေနေကြတာ။”

“သူတို့မှာ ခံစားချက်တွေရှိနေရင်တောင် ဒီကိစ္စကို ဖွင့်ဟဖြစ်သွားအောင် လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့တာ ရဲရှင်းဟွေ့ကြောင့် မဟုတ်ဘူးလား။”

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ မနက်ဖြန် ရဲရှင်းဟွေ့ကို ရည်းစားစာတစ်စောင် ပို့တော့မယ်။”

“ငါလည်းလိုချင်တယ်။ ရဲရှင်းဟွေ့အတွက် သားလေးတစ်ယောက် မွေးပေးချင်တယ်။”

အဆက်မပြတ် ဆွေးနွေးသံများကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ပွဲကြည့်နေတဲ့ ဒီလူတွေကို သူက ကျူးပစ်နတ်ဘုရားဆိုတဲ့ အတွေးတွေ ဖျောက်ပေးဖို့ အဒေါ်ရွှမ်နဲ့ စမ်းသပ်မှုတစ်ခု လုပ်မယ်လို့ သူတွေးခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး… အခြေအနေတွေက ဒီလိုဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး။

ထိုသို့ စဉ်းစားပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် အရင်ဆုံး ထွက်ပြေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အကြံတစ်ခုရသွားပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ထိုနေရာမှ ပြေးကာ ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး ဒီအန္တရာယ်ရှိသည့်နေရာမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ဘရုစ်လီ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကြောင့် တံခါးဝတွင် ဝိုင်းနေသော ကျောင်းသားများကြားမှ လွတ်အောင်ပြေးရန်မှာ မခက်ခဲပေ။

ရဲရှင်းဟွေ့ ထွက်ပြေးသည်ကို မြင်သောအခါ ဝက်ဝံကန်းလည်း သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။

ဝက်ဝံကန်းသည် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ထွားကျိုင်းသော်လည်း ပြေးလွှားသည့်အခါ အလွန်လျင်မြန်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် ကျောင်းအပြင်ဘက်သို့ အမြန်ပြေးထွက်သွားကြ၏။

ကျောင်းအပြင်ဘက် မီတာတစ်ရာခန့် ပြေးပြီးသည့်တိုင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် မလုံခြုံသေးဟု ခံစားရသောကြောင့် နောက်ထပ်လမ်းတစ်ခုအထိ ပြေးပြီးမှ ရပ်လိုက်သည်။

“အိုး ငါ ကျောင်းမှာ နာမည်ကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်တော့မှာလား။”

ရပ်လိုက်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်၏။

ရဲရှင်းဟွေ့ စကားဆုံးသည်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူ့ကို ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် တောက်ပသော အနီရောင်ဂါဝန်နှင့် ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အသက် ၂၀ သို့မဟုတ် ၃၀ ခန့် ရှိမည်။

အမျိုးသမီးက သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပင်ကိုအသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ ရှောင်လိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ ရှောင်လိုက်သောကြောင့် ထိုအမျိုးသမီးသည် မှောက်လျက်လဲကျသွားရှာ၏။

“အ…”

အသံပေါင်းများစွာသည် အမျိုးသမီး၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာပြီးနောက် သူမသည် ထလာကာ ရဲရှင်းဟွေ့ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟေး မောင်လေး၊ ငါလဲကျတာကို ဒီတိုင်းကြည့်နေရလား။ နည်းနည်းလောက် ကူညီပေးလို့မရဘူးလား ဟမ်။ နင်က လုံးဝကို လူကြီးလူကောင်းမဆန်ဘူးပဲ။”

ရဲရှင်းဟွေ့၏ နောက်တွင်ရပ်နေသော ဝက်ဝံကန်းသည် ထိုအမျိုးသမီးကို မြင်သောအခါ သူ့ခါးရှိ သေနတ်ကို အလိုအလျောက် ဆုပ်ကိုင်မိလိုက်သည်။

အကြောင်းမှာမူ ရုပ်ဖျက်ကောင်းပြီး ရဲရှင်းဟွေ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေသော အမျိုးသမီးလူသတ်သမားတစ်ယောက် ရှိနေသည်ကို သူ သိသောကြောင့်ပင်။

“မြွေပွေးလား။ မင်းလား။”

နေ့ခင်းဘက်ဖြစ်သောကြောင့် ဝက်ဝံကန်းသည် သူ့ရှေ့မှ အမျိုးသမီးသည် ရုပ်ဖျက်ထားခြင်းဟုတ်မဟုတ်ကို မခွဲခြားနိုင်ပေ။

ဇီးကွက်ကလည်း ယခု ရဲရှင်းချန်နောက်သို့ လိုက်နေသောကြောင့် သူလုပ်နိုင်သည်မှာ ရဲရှင်းဟွေ့ထံသို့ တမင်တကာ ချဉ်းကပ်လာသော အမျိုးသမီးများကို သတိထားရန်သာ ဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာမူ အမျိုးသမီး၏စကားကို ကြားသောအခါ ပခုံးတွန့်ကာ ပြောလိုက်၏။

“အစ်မ၊ အစ်မက ကျွန်တော့်ကို သတ်ချင်နေတဲ့ လူသတ်သမား ဟုတ်မဟုတ် ကျွန်တော်က ဘယ်လိုသိမှာလဲ။”

ရဲရှင်းဟွေ့က ထိုစကားကို နောက်ပြောင်သလို ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးကို မကူညီခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းပါသည်။ ထိုအမျိုးသမီးထံမှ ရေမွှေးနံ့က အလွန်ပြင်းသောကြောင့်ပင်။

ထို့အပြင် ရဲရှင်းဟွေ့က သူမကို ငွေညှစ်မဲ့မိန်းမဟု ထင်နေ၏။

နောက်ဆုံးတော့ ဘယ်သူကများ ဒီလိုပုံစံနဲ့ မှောက်လျက်လဲကျနိုင်မှာလဲ။ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကလေးလေးတစ်ယောက်လို့များ ထင်နေသလား။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ ဖြစ်ကတတ်ဆန်းအဖြေကို ကြားသောအခါ အမျိုးသမီးသည် ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့၏ ရုပ်ရည်ကို သေချာကြည့်လိုက်မိသောအခါ သူမ ပြန်ပြုံးပြလိုက်သည်။

“မောင်လေး၊ တို့တွေ အတူတူ ညစာစားကြမလား။ မင်းရဲ့အကူအညီတစ်ခု လိုလို့ပါ။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။

အမျိုးသမီးပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ဝက်ဝံကန်းက ပိုပြီးသတိထားလိုက်မိ၏။ သူတို့ လမ်းပေါ်မှာသာ မဟုတ်ပါက ဝက်ဝံကန်းသည် ထိုမိန်းမအား အရေးယူပြီးလောက်ပြီဖြစ်သည်။