သတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒ
Vol. 4 Ch. 48
ဆယ်မိနစ်ကျော်ကြာပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဤခြေထောက်နှိပ်နယ်ရေးဆိုင်၏ အသင်းဝင်ကတ်ပြားကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ဝက်ဝံကန်းလည်း အပြင်ဘက်မှ လျှောက်ဝင်လာသည်။
ဝက်ဝံကန်းကို မြင်လိုက်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က “ဘယ်လိုလဲ၊ မိလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
ဝက်ဝံကန်းက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “မမိဘူး၊ သူက ထွက်ပြေးမယ့်လမ်းကြောင်းကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားတာဆိုတော့ ထွက်ပြေးသွားပြီ”
…….
လွန်ခဲ့သောဆယ်မိနစ်တွင်။
ဝက်ဝံကန်းသည် ခြေထောက်နှိပ်နယ်ရေးဆိုင်၏ ဒုတိယထပ်မှ ခုန်ချပြီးနောက် လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့သည်။
ဝက်ဝံကန်းသည် ရေခဲမြွေပွေးထက် အရှိန်မနှေးသည့်အပြင် ခြေလှမ်းရှည်သူဖြစ်သောကြောင့် ရေခဲမြွေပွေးကို လျင်မြန်စွာ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ရေခဲမြွေပွေးသည် အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ လမ်းကြောင်းများနှင့် အလွန်ရင်းနှီးပြီး သူ့၏ ထွက်ပြေးလမ်းကြောင်းများမှာ လမ်းကြားများကဲ့သို့သော နေရာများတွင်သာ ရှိသည်။
ဝက်ဝံကန်း လမ်းကြားမှ ထွက်လိုက်သောအခါ ရေခဲမြွေပွေးသည် ဆိုင်ကယ်ဖြင့် မောင်းနှင်ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
…..
ရေခဲမြွေပွေး ထွက်ပြေးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဝက်ဝံကန်းသည် သူ၏လက်ကိုင်ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ဇီးကွက်ကို ခေါ်ပြီး ဤနေရာ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အကြောင်းကို ပြောပြလိုက်သည်။
“အော် မင်းတို့ဘက်မှာလည်း လူသတ်သမားနဲ့ တွေ့ခဲ့တာပဲ... ငါ တွေးတာမမှားဘူးဆိုရင်တော့ သူက မြွေးပွေးရဲ့ အဖော် ရေခဲမြွေပွေးပဲဖြစ်ရမယ်...”
“သူတို့က ရဲရှင်းဟွေ့နဲ့ ရဲရှင်းချန် ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်လုံးကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့မယ်လို့တော့ မထင်ထားဘူး...”
ပြန်လျှောက်လာရင်း ဝက်ဝံကန်းက “ဟိုဘက်က ဘယ်လိုလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
“ရဲရှင်းချန်ကတော့ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး၊ ငါ လှုပ်ရှားစရာတောင် မလိုခဲ့ဘူး၊ သူက မြွေပွေးကို ရှင်းပြီးသားပဲ...”
“မြွေပွေး သေသွားပြီလား” ဝက်ဝံကန်းက ရပ်တန့်ကာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။
“ဝက်ဝံကန်းကြီး၊ မင်း အဲဒီအမျိုးသမီးအကြောင်းကို တကယ်ပဲ တွေးနေတုန်းလား”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့်... မင်း ငါ့အခြေအနေကို သိတာပဲ၊ ငါ သူ့ကို ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ သိကျွမ်းချင်တယ်...”
“တောက်...” ဇီးကွက်က တောက်ခေါက်လိုက်ပြီးနောက် “စိတ်မပူပါနဲ့၊ မြွေပွေးက သေမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီနေ့တော့ ရဲရှင်းချန်ရဲ့ အစွမ်းအစကို ငါ ကိုယ်တိုင်မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ။ သူက ငါ့အကာအကွယ်ကို ဘာလို့ လိုမှာလဲ သူက ငါ့ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက်တောင် လုံလောက်တာထက် ပိုပါတယ်...”
“ဒီဘက်မှာလည်း အတူတူပဲ... ရဲရှင်းဟွေ့ကလည်း နည်းနည်း နားလည်ရခက်တယ်လို့ ငါ ခံစားမိတယ်...”
ဇီးကွက်နှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ဝက်ဝံကန်းသည် ခြေထောက်နှိပ်နယ်ရေးဆိုင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
……
“မမိရင်လည်း မမိပါစေတော့... ဒီရက်ပိုင်းတော့ ပိုသတိထားရမယ်နဲ့တူတယ်...”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ခြေထောက်နှိပ်နယ်ရေးဆိုင်၏ အသင်းဝင်ကတ်ပြားကို သူ့အိတ်ထဲသို့ ထည့်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။
ရဲရှင်းဟွေ့ ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ သူမသည် ရဲရှင်းဟွေ့က ရဲခေါ်မည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ စမ်းသပ်ကာလစနေချိန်တွင် ရဲများရောက်လာပါက သူမ၏ငွေအားလုံးကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသည့် ဤခြေထောက်နှိပ်နယ်ရေးဆိုင်ကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ...
……
ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဝက်ဝံကန်းနှင့်အတူ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရဲရှင်းချန်သည် ဧည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်၍ စောင့်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
“အခုမှ ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ”
ရဲရှင်းဟွေ့ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းချန်က အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။
“အမ်... ခြေဖဝါးနှိပ်နေတာ...”
ရဲရှင်းဟွေ့က ပြုံးလိုက်ပြီး ကန်လီ မျှခြေကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု၏ အသင်းဝင်ကတ်ပြားကို ထုတ်ပြကာ “အစ်ကို၊ တစ်နေ့ကျ ခြေထောက်နှိပ်ဖို့ ကျွန်တော် လိုက်ပို့ပေးမယ်...” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“အေး...” ရဲရှင်းချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ဘေးရှိ အိတ်ကို ကောက်ယူကာ အနီရောင် အိမ်ခြံမြေပိုင်ဆိုင်မှုစာချုပ်၊ ကားသော့နှင့် ဘဏ်ကတ်တို့ကို ထုတ်လိုက်သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့သည် မသေမျိုးဧကရာဇ်၏ သုံးမျိုးစုံပစ္စည်းကို မြင်သောအခါ ကွေ့မိသားစုမှ လူကြီးက ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု သိလိုက်သည်။
“ပိုက်ဆံမရှိဘူးဆို၊ ဒီကတ်ထဲမှာ ၁၀ သန်း ရှိတယ်၊ ယူပြီး သုံးလိုက်...”
မူလက ကတ်ထဲတွင် ၂၀ သန်း ရှိသော်လည်း ဝိညာဉ်စုစည်းမှုအစီအမံကို ဖန်တီးရန်အတွက် ကျောက်စိမ်းအချို့ ဝယ်ရန် လိုအပ်သောကြောင့် ရဲရှင်းချန်သည် ၁၀ သန်း ကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ကျောက်စိမ်းလောင်းကစားလုပ်ရန် အချိန်ယူရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ့အစ်ကို၏ စကားကို ကြားသောအခါ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ ဘဏ်ကတ်နှင့် ကားသော့ကို ယူလိုက်သည်။
အိမ်ခြံမြေပိုင်ဆိုင်မှုစာချုပ်ကိုတော့ ရဲရှင်းဟွေ့က ကြည့်တောင် မကြည့်ခဲ့ပေ။ မကြည့်ဘဲနှင့်ပင် ထိုအိမ်သည် အဆင့်မြင့် ဗီလာအိမ်ရာရှိ ဗီလာများ၏ဘုရင်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည့် အိမ်၏ စာချုပ်ဖြစ်ကြောင်းကို သူသိလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ပုံမှန်ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဤနေရာတွင် နေရသည်ကို အတော်ပင် သက်တောင့်သက်သာရှိသည်ဟု ခံစားရပြီး ပြောင်းရွှေ့ရန် မစဉ်းစားသေးပေ။
ရဲရှင်းဟွေ့ ခေါင်းငုံ့ကာ ဘဏ်ကတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်စဉ် ရဲရှင်းချန်သည် သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အပ်ပေါက်နှင့် အပ်ပေါက်တစ်ဝိုက်တွင် အနည်းငယ်သော သွေးစများကို မြင်လိုက်သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့သည် ထိုနေ့က အနက်ရောင်အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် အပ်ပေါက်ရှိ သွေးများကို မြင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ၊ သို့သော် ရဲရှင်းချန်သည် သာမန်လူတစ်ယောက်လား သူသည် မသေမျိုးဧကရာဇ်ဖြစ်သည်။ မမြင်ရလျှင်တောင်မှ သွေးနံ့အနည်းငယ်ကို ရနိုင်သေးသည်။
“ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ” ရဲရှင်းချန်က ရဲရှင်းဟွေ့၏ ရင်ဘတ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးလိုက်သည်။
“အာ...” ရဲရှင်းဟွေ့သည် လေးနက်သောအသံဖြင့် သက်ပြင်းချကာ “အစ်ကို၊ မပြောပါနဲ့တော့... ဒီနေ့ ခြေဖဝါးနှိပ်ဖို့ သွားခဲ့တာ၊ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို သတ်ချင်လို့တဲ့... ဝက်ဝံကန်းသာ မရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော် ဒီနေ့ သေပြီ...”
ဘေးနားမှာရှိသော ဝက်ဝံကန်းက “မင်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာပဲ ငါ ဒီမှာ မရှိရင်တောင် မင်း ဘာပြဿနာမှ ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး” ဟု ပြောချင်နေခဲ့သည်။
ထိုနေ့က ဝက်ဝံကန်းသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ အစွမ်းအစအမှန်ကို တွေ့ခဲ့သည်။
ပထမအကြိမ်က ကျောင်းဂိတ်တွင် ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ဝိုင်းထားသော ကျောင်းသားများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် သူသည် အမြင့်ပေများစွာ ခုန်တက်ခဲ့သည်။
ဒုတိယအကြိမ်က ရေခဲမြွေပွေး၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရစဉ်ဖြစ်သည်။ ရေခဲမြွေပွေး၏ တိုက်ခိုက်မှုအရှိန်သည် အလွန်အမင်း ထူးခြားပြီး မြန်ဆန်လှသော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်လျက်ပင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ ကိုယ်ပိုင်အရှိန်သည် ရေခဲမြွေပွေးထက် အရှိန်မနှေးကြောင်း စဉ်းစားနိုင်သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ရဲရှင်းချန်သည် ဝက်ဝံကန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဝက်ဝံကန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး “သူ့ကို တကယ်ပဲ သတ်ချင်တဲ့လူ ရှိတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းချန်၏ မျက်လုံးများ၏ အတွင်းဘက်တွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“ဒီကိစ္စက မပြီးသေးဘူးနဲ့ တူတယ်”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရဲရှင်းချန်သည် ဝက်ဝံကန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး “မင်းတို့ အဲဒီလူသတ်သမား အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ရုံးချုပ်ကို ရှာနိုင်တယ် မဟုတ်လား” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ မသိသေးပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် စစ်ဆေးဖို့ အချိန်ပေးပါ။ အိုရိုဘိုရိုက အဲဒီလောက် မကြီးဘူး၊ ပြီးတော့ လူသတ်သမားအဖွဲ့အစည်းတွေမှာ အခြေစိုက်စခန်း တစ်ခု၊ နှစ်ခုတည်း ရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး”
“တစ်လအတွင်းမှာ အိုရိုဘိုရိုရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းအားလုံးကို ရှာပေး”
ရဲရှင်းချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ... ကျွန်တော် ကြိုးစားပါ့မယ်...”
……
ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ့အစ်ကိုနှင့် ဝက်ဝံကန်းတို့၏ စကားပြောဆိုမှုကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။
“ဟေး၊ ဟေး... အစ်ကို၊ အကိုက မသေမျိုးဧကရာဇ်ကြီးပဲ... ရန်သူ့စခန်းထဲကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ် သွားရမှာလဲ။ သူတို့တွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်လာပြီး အကို့ရဲ့လက်ချက်နဲ့အသေခံဖို့ စောင့်နေရမှာမလား။”
“အကိုက မသေမျိုးဧကရာဇ်ရဲ့ ဇာတ်ကောင်နဲ့ လုံးဝကို မလိုက်ဖက်ဘူး...”
တကယ်တော့ ရဲရှင်းဟွေ့ မသိခဲ့သည်မှာ ရဲရှင်းချန်သာ တစ်ယောက်တည်းဆိုလျှင် ထိုလူသတ်သမားအဖွဲ့အစည်းကို ရှာရန် တကယ်ကို ပျင်းရိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
လူသတ်သမားအဖွဲ့အစည်းက သူ့ရှေ့တွင် မာန်ပါလာပါက လာသမျှကို သတ်ရုံသာ ဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ လွယ်ကူသော အရာဖြစ်သည်။
သို့သော် အခုတော့ မတူတော့ပေ။ ဤသည်မှာ သူ့ညီလေး၏ ဘေးကင်းရေးနှင့် သက်ဆိုင်နေပြီး သူသည် ဂရုမစိုက်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။
ဝက်ဝံကန်းသည် အိုရိုဘိုရိုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်အတွက် သူတို့၏ ရုံးချုပ်သို့ ဆက်သွယ်ရန် သူ၏အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီး ရဲရှင်းချန်ကတော့ ကျင့်ကြံရန်အတွက် ခေါင်မိုးထပ်သို့ သွားခဲ့သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့ကတော့ ဘယ်ကို သွားလဲဆိုတော့ သူသည် တီဗီကြည့်ရန် သူ့အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ရဲရှင်းချန်က သတ်လိုစိတ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေချိန်မှာပင် တီဗီအချက်ပြမှုက ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်...
……
အခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏လက်များကို ပွတ်သပ်ကာ တီဗီကို ဖွင့်လိုက်သည်။ “ဒီတစ်ခါ ဘာဇာတ်ကားလဲ ”
တီဗီ ပွင့်လာပြီး ဇာတ်လမ်းစတင်ဖွင့်သည်။
သည်တစ်ကြိမ်တွင် တီဗီမှ ပြသသည့်ရုပ်ရှင်မှာ “ဒေါက်တာဒူးလစ်တယ်” ဖြစ်သည်။
“ဒေါက်တာဒူးလစ်တယ်လား အဲဒီရုပ်ရှင်လား ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မကြည့်ဖူးဘူး...”
ရဲရှင်းဟွေ့သည် သည်ရုပ်ရှင်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မကြည့်ဖူးခဲ့ပေ။ မကြည့်ဖူးရုံသာမက သည်ရုပ်ရှင်အကြောင်းကိုပင် မကြားဖူးခဲ့ပေ။
သို့သော် သည်ရုပ်ရှင်၏ ဇာတ်လမ်းမှာ အတော်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်။
၎င်းသည် အဓိကအားဖြင့် တိရစ္ဆာန်များနှင့် စကားပြောနိုင်သော ဆရာဝန်တစ်ဦး၏ အကြောင်းကို ပြောပြသည်။ ၎င်းသည် စိတ်ကူးယဉ် ဟာသရုပ်ရှင်တစ်ခုဖြစ်သည်။
“တိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ စကားပြောနိုင်တာ၊ ဒီစွမ်းရည်က နည်းနည်း အသုံးမဝင်ဘူးနဲ့ တူတယ်...”
ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။
သို့သော် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကိုလည်း မှတ်မိနေသည်။
One Punch Man ကို ကြည့်လိုက်တိုင်း သင်သည် ဇာတ်ဆောင် ဆိုင်တမာ သို့မဟုတ် အခြားစူပါဟီးရိုးများ၏ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းရည်များကို ရရှိမည်ဟု မဆိုလိုပေ။ အသုံးမဝင်သော စွမ်းရည်များသာ ရရှိရန် အလွန်ဖြစ်နိုင်သည်။
ဤရုပ်ရှင်အတွက်လည်း အလားတူပင်ဖြစ်သည်။ သင်သည် ဇာတ်ဆောင်၏ တိရစ္ဆာန်များနှင့် စကားပြောနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို ရရှိမည်ဟု မဆိုလိုပေ။ ဘုန်းတော်ကြီးများ၊ ဆရာဝန်များ၊ ဆရာများ စသည်တို့ကဲ့သို့သော ဇာတ်ပို့ဇာတ်ကောင်များ၏ စွမ်းရည် ဖြစ်နိုင်သည်။
ရုပ်ရှင်သည် လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးသွားသည်။
ရုပ်ရှင်များသည် တီဗီဇာတ်လမ်းတွဲများ သို့မဟုတ် အပိုင်းများစွာရှိသော အန်နီမီများနှင့် မတူပေ။ အချက်ပြမှု ရှိသမျှ ကာလပတ်လုံး ၎င်းသည် ပြည့်စုံသော ရုပ်ရှင်တစ်ခုဖြစ်သည်။
သည်တစ်ကြိမ် ရုပ်ရှင်ကြည့်ပြီးနောက် ယခင်က One Punch Man ကို ကြည့်ခဲ့စဉ်ကနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံးဝမပြောင်းလဲခဲ့သလို မည်သည့် အသိပညာမျှ သူ့ခေါင်းထဲသို့ မဝင်လာခဲ့ပေ။
ရဲရှင်းဟွေ့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ “တိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်လား” ဟု မေးလိုက်သည်။
တစ်စုံတစ်ခုကို ရေရွတ်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ့လက်ကိုင်ဖုန်းပေါ်ရှိ ဓာတ်မီးလုပ်ဆောင်ချက်ကို ဖွင့်ကာ ခေါင်မိုးထပ်သို့ သွားခဲ့သည်။
ခေါင်မိုးထပ်တွင် ပန်းများနှင့် အပင်များစွာ စိုက်ပျိုးထားပြီး မြေကြီးထဲတွင် သန်ကောင်အချို့ ရှိသည်။
ရဲရှင်းဟွေ့သည် သန်ကောင်တစ်ကောင်ကို ကြုံသလို တူးလိုက်ပြီး “ငါပြောတာကို နားလည်လား” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သန်ကောင်: “...”
“နားမလည်ဘူးလား”
မလှမ်းမကမ်းတွင် ထိုင်၍ ခြေထောက်ချိတ်ထိုင်ကာ ကျင့်ကြံနေသော ရဲရှင်းချန်သည်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့က သန်ကောင်ကို ဖမ်းကိုင်ပြီး သူပြောသည့်စကားကို နားလည်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိ မေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။
“ကျွန်တော့်ညီလေးက ဝိညာဉ်ပညာရပ်ကို နားလည်မှု ပိုတိုးတက်လာပြီလား၊ သူက တိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ ဝိညာဉ်တွေနဲ့ ဆက်သွယ်ချင်တာလား။”
ရဲရှင်းချန်က တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။
ရဲရှင်းဟွေ့သည် အနည်းငယ် ပျင်းရိစွာဖြင့် အခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
“တိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူးလား ”
ရဲရှင်းဟွေ့သည် အိပ်ရာပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ စဉ်းစားနေသည်။
“သို့မဟုတ်... သန်ကောင်တွေမှာ ဦးနှောက်မရှိလို့ ဆက်သွယ်လို့ မရတာလား ”
သည်အကြောင်းကို တွေးပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် မနက်ဖြန်တွင် အပြင်ထွက်၍ ခွေး သို့မဟုတ် ကြောင်တစ်ကောင်ကို ရှာပြီး စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
မီးဖိုချောင်ထဲတွင် ရဲချန်နှင့် စုချင်းတို့သည် ရဲရှင်းဟွေ့၏အသက်ကို မည်သို့ကယ်တင်ရမည်ကို ဆွေးနွေးနေကြစဉ် ရဲရှင်းဟွေ့ကကော ဘာလုပ်နေသနည်း။ သူသည် နေရာအမျိုးမျိုးပြောင်းကာ လိုင်းရှာနေခဲ့သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏လက်တစ်ဖက်ကို ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ဆန့်တန်းထားပြီး သူ၏လက်ဖဝါးပေါ်တွင် အဖြူအမည်းလှိုင်းကျားများသာ ပြနေသော တီဗီလေးတစ်ခုက ပျံဝဲနေသည်။