ပန်းခြံထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

ပန်းခြံ၏ဝင်ပေါက်တွင်…

မိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင်ထိုင်၍ ငိုနေပြီး သူမ၏အဖွားဖြစ်ပုံရသော အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦးက ဘေးတွင် ချော့မော့နေသည်။

“ ဟ “ ထိုအချိန်တွင် မိန်းကလေးကို ကျီးကန်းများမောင်းထုတ်ပေးခဲ့သည့် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဘေးနားမှ ဆိုင်းဘုတ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။ “ ဟိုမှာ သတိပေးဆိုင်းဘုတ် ထောင်ထားတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ပန်းခြံထဲမှာ အရောင်တောက်တဲ့ လက်ဝတ်ရတနာတွေ မဝတ်ပါနဲ့လို့။ ကျီးကန်းတွေ လာလုတတ်တယ်ဆိုတာ လွယ်လွယ်လေးပဲ “

အဘိုးအိုနှင့် မြေးဖြစ်သူတို့သည် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်း ညွှန်ပြတဲ့ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သတိပေးဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု အမှန်တကယ်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ ပန်းခြံထဲသို့ ဝင်ရောက်သည့်အခါ ကျီးကန်းများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းမှ ရှောင်ရှားနိုင်ရန် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အလင်းပြန်နိုင်သော ပစ္စည်းများကို ချက်ချင်းသိမ်းဆည်းပါ “

အမှန်တကယ်တော့ ဤသတိပေးဆိုင်းဘုတ်သည် ပန်းခြံဝင်ပေါက်တွင်သာမက ပန်းခြံအပြင်ဘက်တွင်လည်း ရှိနေသည်။

သတိပေးချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ရေးသားထားသဖြင့် ကျီးကန်းလုခံလိုက်ရသော မိန်းကလေးမှာ မိမိကိုယ်ကိုသာ ကံဆိုးသည်ဟု အပြစ်တင်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ကျီးကန်းများသည် ပစ္စည်းများကိုသာ လုယူသွားပြီး သူတို့၏ ချွန်ထက်သော ခြေသည်းများဖြင့် မိန်းကလေးကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းထံ ချဉ်းကပ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ “ ဦးလေး ဒီကကျီးကန်းတွေက မကြာခဏ ပစ္စည်းတွေ လုတတ်လို့လား “

“ ငါ ဒီမှာအလုပ်စလုပ်တုန်းက အကြံပေးစကားကို နားမထောင်ဘဲ ကျီးကန်းတချို့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်မိခဲ့တယ် “

“ အဲ့ဒီနေ့ကစပြီး တစ်လကျော်လုံး နေ့တိုင်း ငါ့ခေါင်းပေါ်ကို ကျီးကန်းတွေ ချေးပါချတယ်။ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပိုပိုပြီးတောင် တည့်သေးတယ် “

“ နောက်တော့ ဒီက အရင်လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းဟောင်းရဲ့ အကြံအတိုင်း အစာနည်းနည်းဝယ်ပြီး ကျီးကန်းတွေကို ကျွေးလိုက်မှ သူတို့ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်တာ ရပ်သွားတော့တာ “

“ အဲ့ဒီကိစ္စပြီးကတည်းက ငါ ကျီးကန်းတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဘယ်တော့မှ မလုပ်ရဲတော့ဘူး “

ဤသို့ပြောပြီးနောက် အဘိုးအိုသည် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ဇီးကွက်ကို ကြည့်ကာ ထပ်မံသတိပေးလိုက်ပြန်သည်။ “ ဒါကြောင့် ဒီက ကျီးကန်းတွေကို သွားမစနဲ့ “

……

ရဲရှင်းဟွေ့သည် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်း၏ အကြံပေးစကားကို နားမထောင်ခဲ့ပေ။ သူသည် ပန်းခြံထဲရှိ တောအုပ်ထဲသို့ဝင်၍ ကျီးကန်းခေါင်းဆောင်ကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်ထားဆဲဖြစ်သည်။

“ ငါမေးပါဦးမယ် မင်းက ကျီးကန်းနဲ့ ဘာလုပ်မလို့လဲ “

သူ၏နောက်မှဇီးကွက်က နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က ပခုံးတွန့်ကာ ပြန်ဖြေသည်။ “ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လောက် ရှာမလို့ “

“ မင်း ငှက်ကြိုက်တယ်ဆိုရင် ငါမင်းအတွက် သိမ်းငှက်ဖြစ်ဖြစ် ရှာပေးလို့ရပါတယ်။ ငါမှတ်မိသလောက်တော့ တရုတ်ပြည်မှာ ကျီးကန်းဆိုတာ ကံမကောင်းခြင်းရဲ့ အမှတ်အသားပဲ “

“ ခုက ဘယ်ခေတ်ရောက်နေပြီလဲ။ ဘာလို့ မင်းက အဲ့လောက်တောင် ခေတ်နောက်ကျပြီး အယူသည်းနေရတာလဲ “

ရဲရှင်းဟွေ့ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူတို့ဘေးနားက သစ်ပင်ပေါ်တွင် ကျီးကန်းနှစ်ကောင် စကားပြောနေသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ ဒီနေ့ မင်း ဘာတွေ ရခဲ့လဲ “

“ ကံကောင်းလို့ အသားနည်းနည်း ရခဲ့တယ်။ လူတွေက ခုတလော အမှိုက်ခွဲခြားစွန့်ပစ်တဲ့ဟာတွေ လုပ်နေတော့ အစာရှာရတာ ပိုလွယ်လာတယ် “

“ ဟ ငါက ငါအရင်နေခဲ့တဲ့ ဂျင်းဒူး လူနေရပ်ကွက်နားသွားပြီး အစာရှာမလို့ပဲ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီက ကြောင်တွေက ငါ့ကို မောင်းထုတ်လိုက်တယ်။ စိတ်တိုလိုက်တာ “

“ မျက်တစ်လုံးဂိုဏ်းက ကြောင်တွေလား။ တစ်နေ့ကျရင် ငါတို့ညီအစ်ကိုတွေစုပြီး သူတို့ကို လေကြောင်းတိုက်ခိုက်မှု လုပ်ပစ်မယ် “

“ ထားလိုက်ပါတော့ ခေါင်းဆောင်ပြောတာကို မမေ့နဲ့။ ငါတို့ ပန်းခြံနားမှာ နည်းနည်းထောင်လွှားလို့ရပေမဲ့ အပြင်မှာ အရမ်းထင်ထင်ပေါ်ပေါ်လုပ်ရင် လူတွေကို ဒေါသထွက်စေနိုင်တယ်။ အဲ့လိုဖြစ်သွားရင် ငါတို့ ခုလို ကောင်းမွန်တဲ့ နေထိုင်မှုဝန်းကျင်မျိုး ရတော့မှာမဟုတ်ဘူး “

……

ကျီးကန်းနှစ်ကောင်၏ စကားဝိုင်းကို နားထောင်ရင်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် ကျီးကန်းများ၏ ဉာဏ်ရည်မှာ ကြောင်များထက် များစွာသာလွန်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤကြောင်များသည် သာမန်ကြောင်များထက် သန်မာသော်လည်း မျက်တစ်လုံးကဲ့သို့ ဉာဏ်ရည်မှာ လူနှင့်နီးပါး သို့မဟုတ် လူထက်ပင်သာလွန်နေသော ကြောင်မျိုးနှင့်တော့ မယှဉ်သာပေ။

ဤသို့တွေးမိပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏နောက်မှ ဇီးကွက်ကို ပြောလိုက်သည်။ “ ဇီးကွက် မင်း အဲ့ကျီးကန်းနှစ်ကောင်ကိုဖမ်းဖို့ နည်းလမ်းရှာပေးနိုင်မလား “

ထိုသို့ကြားသောအခါ ဇီးကွက်သည် ကျီးကန်းများနားနေသော သစ်ကိုင်းထိပ်၏ အမြင့်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောသည်။ “ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျီးကန်းတော့ နည်းနည်း ဒဏ်ရာရသွားလိမ့်မယ် “

“ ဒဏ်ရာရတာ ကိစ္စမရှိဘူး။ မသေရင်ပြီးရော “

“ ဟုတ်ပြီ “ ဇီးကွက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ သားရေကြိုးနှစ်ကွင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကိုတွေ့သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့ အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။ “ မင်းက ဒီသားရေကြိုးနဲ့ ကျီးကန်းတွေကို ပစ်ချမလို့တော့ မဟုတ်ပါဘူးနော် “

ဇီးကွက်သည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ မေးခွန်းကို ပြန်မဖြေဘဲ လက်တွေ့လုပ်ရပ်ဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ဇီးကွက်သည် သူ၏လက်ခလယ်နှင့် လက်ညှိုးကိုထောင်၍ သားရေကြိုးတစ်ကွင်းစီ စွပ်လိုက်ပြီးနောက် အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် သားရေကြိုးကို အားကုန်ဆွဲလိုက်သည်။ သူသည် သေးငယ်သော သားရေကြိုးကို စင်တီမီတာ ၃၀ ကျော် ရှည်သွားအောင် ဆွဲဆန့်လိုက်သည်။

ချိန်ရွယ်ပြီးနောက် ဇီးကွက်သည် သူ၏ဘယ်ဘက်လက်ကို လွှတ်လိုက်ရာ ညာဘက်လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ပေါ်မှ သားရေကြိုးနှစ်ကွင်းသည် စကားပြောနေဆဲဖြစ်သော ကျီးကန်းနှစ်ကောင်ထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပျံထွက်သွားသည်။

“ ဖောက်… ဖောက်… “ ဟူသော မကြားတကြား အသံနှစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မူလက သစ်ကိုင်းထိပ်တွင် နားနေသော ကျီးကန်းနှစ်ကောင်သည် သစ်ပင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျလာသည်။

ပြုတ်ကျလာသော ကျီးကန်းများသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တောင်ပံများကို တဖျတ်ဖျတ်ခတ်နေသော်လည်း ခဏတာတော့ ပျံနိုင်တော့မည် မဟုတ်မှန်း သိသာလှသည်။

သားရေကြိုးများ၏ အရှိန်မှာ အလွန်မြန်သော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် သားရေကြိုးနှစ်ကွင်းက ကျီးကန်းနှစ်ကောင်၏ ခေါင်းကို ထိမှန်သွားသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

ခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်မိသောကြောင့် ကျီးကန်းနှစ်ကောင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျပြီးနောက် ခဏတာ မထနိုင်ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ ကျေးဇူးပဲ “

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဇီးကွက်၏ပခုံးကို ပုတ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကားပြောလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့သွား၍ လူးလွန့်နေဆဲဖြစ်သော ကျီးကန်းနှစ်ကောင်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

ကျီးကန်းနှစ်ကောင်ကို ကောက်ယူပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပုံဖြင့် ဇီးကွက်ကို ပြောလိုက်သည်။ “ ဒါမှမဟုတ် မင်း ငါ့နောက်ပဲ လိုက်ခဲ့လိုက်ပါလား။ ဝက်ဝံကန်းကိုတော့ ငါ့အစ်ကိုနောက် လိုက်ခိုင်းလိုက်မယ် “

ရဲရှင်းဟွေ့၏ အကြံပေးချက်ကို ကြားသောအခါ ဇီးကွက်သည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ယခုအခါတွင် ဇီးကွက်သည် ရဲရှင်းချန်ကို လုံးဝ အကဲမခတ်နိုင်တော့ပေ။ ထိုမျှမက ရဲရှင်းချန်သည် အနည်းငယ် ကြောက်စရာကောင်းသည်ဟုပင် သူခံစားနေရသည်။

ရဲရှင်းချန်ထံမှ ရံဖန်ရံခါထုတ်လွှတ်သော အရှိန်ဝါသည် သူတို့၏ ဘလက်ခ်ဟတ်ကုမ္ပဏီမှ သူဌေး၏ အရှိန်ဝါထက်ပင် ပို၍ပြင်းထန်လှသည်။

ဘလက်ခ်ဟတ်ကုမ္ပဏီ၏သူဌေး ကွတ်ခ်စ်သည် ရဲချန်၏ အသက်တမျှချစ်ရသော ညီအစ်ကိုဖြစ်သည်။ ရဲချန်သည် စစ်ဘုရင်တစ်ဦးဖြစ်ရာ ကွတ်ခ်စ်သည်လည်း အားနည်းသူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ရဲရှင်းချန်နောက်သို့ လိုက်နေရသည်မှာ ဇီးကွက်အတွက် ဆူးပေါ်မှာထိုင်နေရသလို ခံစားနေရသည်။ သို့သော် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဇီးကွက်သည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ အဆိုပြုချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

ပထမဦးဆုံးအချက်မှာ ဇီးကွက်သည် စနိုက်ပါတစ်ဦးဖြစ်ရာ လျှို့ဝှက်စွာ အကာအကွယ်ပေးခိုင်းလျှင် ပြဿနာမရှိပေ။ သို့သော် ဝက်ဝံကန်းကဲ့သို့ ရဲရှင်းဟွေ့နောက်သို့ နေ့စဉ်လိုက်နေရမည်ဆိုလျှင်မူ သူအတွက် အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ရဲရှင်းချန်နောက်သို့ လိုက်နေရသည်က ဒုက္ခပိုနည်းသည်။ သူ ပျင်းရိ၍ အကာအကွယ်မပေးလျှင်တောင်မှ ရဲရှင်းချန်မှာ ဘာမှဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။

ရဲရှင်းဟွေ့ကော မည်သို့နည်း။ ဇီးကွက်က သူ့ကို အချိန်ပြည့် အကာအကွယ်မပေးလျှင်တောင်မှ ရံဖန်ရံခါ အချိန်ပိုဆင်းရဦးမည်ဖြစ်ပြီး ဝက်ဝံကန်းနှင့်အတူ နှစ်ထပ်ကွမ်း အကာအကွယ် ပေးရပေလိမ့်မည်။

……

ဇီးကွက်၏ ငြင်းဆန်မှုကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့ ဘာမှဆက်မပြောတော့ဘဲ သတိပြန်လည်လာသော ကျီးကန်းနှစ်ကောင်ထံသို့သာ အာရုံစိုက်လိုက်တော့သည်။