စွမ်းအားကြီးသောတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား

ကျိုးဟောင်သည် မြေပြင်တွင်ရပ်လျက် အလွန်မြန်ဆန်သော ကျိုးရိထုံက ဝံပုလွေဆူးတင်းပုတ်ကိုကိုင်ကာ သူ့ခေါင်းအားပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူသည် ရှောင်တိမ်းခြင်းမပြုပေ။ ဆူးဆူးတင်းပုတ်သူ၏ခေါင်းကို ထိလုနီးပါးအချိန်တွင် သူသည် အပေါ်သို့ ပျံတက်လိုက်သည်။

သူ၏အမြန်နှုန်းသည် အလွန်လျင်မြန်လှရာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းတွင်ပင် မီတာတစ်ရာခန့်အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုသို့မြင်လိုက်သော် ကျိုးရိထုံ၏မျက်နှာသည် ထိတ်လန့်မှုနှင့်အတူ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် ဤမြင်ကွင်းကို အံ့အားသင့်စွာကြည့်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူ၏ထိန်းချုပ်မှုမှ ချက်ချင်းလွတ်မြောက်သွားနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်သောသူတစ်ဦး ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

ခဏအကြာတွင် အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"သစ်တောစိမ်းသိုင်း"

ကျိုးဟောင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် သစ်ကိုင်းအမြောက်အမြားသည် မြေပြင်မှ ချက်ချင်းတိုးထွက်လာခဲ့သည်။

မြေကြီးမှ သစ်ကိုင်းများထွက်လာပြီး လက်မောင်းတစ်ဖက်စာအရွယ်အစားအထိ ချက်ချင်းကြီးထွားလာကာ ၎င်းတို့သည် ကျိုးရိထုံဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

ကျိုးရိထုံ၏မျက်နှာထားမှာ သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ့ရှေ့မှ ကျိုးဟောင်ကို ထိတ်လန့်စွာကြည့်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင်သတိလွတ်နေခဲ့သည်။ သူသည် အမြင်မှားနေသလားပင်ဟု တွေးမိနေပေသည်။

သို့သော် သူ၏ရှေ့မှမြင်ကွင်းကို ရှင်းလင်းစွာမြင်ရသောအခါ မျက်လုံးများပြူးကျယ်သည်အထိ အံ့အားသင့်သွားပြီး အလိုအလျောက်ခုန်ရှောင်လိုက်သည်။

ဘန်း... ဘန်း... ဘန်း...

သူ၏နောက်တွင် မြေကြီးထဲမှ သစ်ကိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည့်အသံများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုသို့တိုးထွက်လာမှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်မြေပြင်ပင် တုန်ခါနေခဲ့သည်။

ကျိုးဟောင်ချွေးများစိုရွှဲလာချိန်တွင် သစ်ကိုင်းများ၏ကြီးထွားမှုသည် နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

သစ်ကိုင်းများ ရုတ်တရက်ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ကျိုးဟောင်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျိုးရိထုံ၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်မျိုးပေါ်လာပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်လဲကျနေသည့် ကျိုးရိထုံကို အေးစက်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်ပြီးပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့နဲ့ကစားနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျိုးဟောင်သည် သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ဓားရှည်တစ်ချောင်းကို ချက်ချင်းထုတ်ယူလိုက်သည်။

အေးစက်သောအရောင်များဖြင့် တဖျတ်ဖျတ်လက်နေသည့် ဓားရှည်ကို ထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိုးရိထုံ၏အမူအရာသည် ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူ၏မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့်ပြည့်နေခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျိုးဟောင်က ဤမျှအလေးအနက်ထားမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"အရိပ်ဓားခုနစ်ချောင်း"

ကျိုးရိထုံ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပျံသန်းပြီး ကျောက်မုန့်ရွှယ်၏ဘေးသို့ အမြန်ဆုံးရောက်လာခဲ့ကာ သူမကိုဆွဲကာ ထွက်ပြေးရန်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ထွက်သွားဖို့ မလွယ်မှာစိုးရတယ်"

ကျိုးဟောင်သည် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် အရိပ်ဓားခုနစ်ချောင်းကို လျင်မြန်စွာဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကြီးမားသောဓားအလင်းတန်းတစ်ခုကို ကျိုးရိထုံရှိရာသို့ ချက်ချင်းလွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းအားကြည့်ပြီး ကျိုးရိထုံသည် ကျောက်မုန့်ရွှယ်ကို ထူပေးလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ဤမြင်ကွင်းကို အံ့အားသင့်စွာကြည့်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ သတိပြန်ဝင်လာသည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးဖြစ်ပျက်လာသည်ကို သူတို့ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်နေကြသည်။

ကျိုးဟောင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် ထိုကောင်လေးသည် ပေါ့ပေါ့တန်တန် မဟုတ်ကြောင်း သူတို့နှစ်ဦး ချက်ချင်းသိလိုက်သည်။

ဤစိုးရိမ်ဖွယ်ရာအခြေအနေတွင် ကျိုးရိထုံနှင့် ကျောက်မုန်ု့ရွှယ်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဒေါသထွက်နေကြသည်။ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့၏အဝတ်အစားများအား ချက်ချင်းပင်ဆွဲဖြဲလိုက်ကာ အရှည် နှစ်မီတာခန့်ရှိသော ဧရာမကျားသစ်များအသွင်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ကျားသစ်နှစ်ကောင်စလုံးသည် ရွှေရောင်အပြည့်ရှိပြီး သူတို့၏ကိုယ်ပေါ်တွင် အမည်းစက်များရှိသည်။ ဤအချိန်တွင် သူတို့သည် ဘေးချင်းယှဉ်လျက်ရပ်ကာ ကျိုးဟောင်ကိုကြည့်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုသို့သောမြင်ကွင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။

ဂါး....

ဒေါသတကြီးအော်သံနှင့်အတူ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများစွာစီးကျနေသည့် ကျားသစ်မသည် ရုတ်တရက် အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

ကျိုးဟောင်ကလည်း အလျော့မပေးချေ။ သူသည် သစ်တောစိမ်းသိုင်းကို ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သစ်ပင်အမြောက်အမြားသည် မြေပြင်မှ ချက်ချင်းပေါ်ထွက်လာပြီး ကျိုးဟောင်၏ရှေ့တွင် သဘာဝအတားအဆီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ကျားသစ်မသည် အလွန်ဒေါသထွက်နေသည်။ သူမသည် မြေပြင်မှ သစ်ပင်များစွာ ပေါ်လာသည်ကိုမြင်သော်လည်း ရှောင်တိမ်းမည့်အမူအရာမရှိပေ။ ထို့အစား ရူးသွပ်သွားသကဲ့သို့ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လျက် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

သူမသည် နာကျင်မှုကို မခံစားရသကဲ့သို့ သစ်ပင်များစွာကိုဝင်တိုက်ကာ ရှေ့သို့ဆက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

သစ်ပင်၁၀ပင်ကျော်အားတစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်တိုက်သွားပြီးနောက်မှ သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခွန်အားက ဒီလောက်သန်မာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး မင်းတို့ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာတွေကလည်း အရမ်းမာကျောတယ် မင်းတို့ခေါင်းတွေကို ဖြတ်ဖို့ ကနည်းနည်းတော့ခက်မယ်ထင်တယ်"

ကျိုးဟောင်သည် မျက်လုံးမှေးလိုက်ပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများစီးကျနေသည့် ကျားသစ်မကို အလွန်အေးစက်သောအမူအရာဖြင့် အကဲခတ်လိုက်သည်။ ကျားသစ်မသည် ခေါင်းကိုခါလိုက်ပြီး ဒေါသထွက်နေဟန်ဖြင့်လေကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏မျက်လုံးဝိုင်းများမှာ နီရဲပြီး သွေးဆာနေဟန်ပေါ်သည်။

ဂါး.... ဂါး...

ဒေါသတကြီး အော်သံနှင့်အတူ ကျားသစ်မသည် သူမ၏သွေးစွန်းနေသော ပါးစပ်ကြီးအားဟကာ ကျိုးဟောင်၏ခေါင်းကိုကိုက်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည့်အတိုင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျားသစ်မသည် သူမ၏အသွင်အမှန်ကို ဖော်ထုတ်ထားသဖြင့် သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် အလွန်မာကျောလာပြီး တိုက်ခိုက်မှုအများစုကို ခုခံနိုင်ပေသည်။

ကျိုးဟောင်က သူမကိုတိုက်ခိုက်ချိန်တွင် သူမသည် ကျိုးဟောင်၏ခေါင်းကို ချိန်ရွယ်ကာကိုက်လိုက်ပါက ကျိုးဟောင်တွင် ပြန်လည်ခုခံရန် အခွင့်အရေးရှိတော့မည်မဟုတ်ချေ။

ဤအချက်ကိုတွေးမိသောအခါ ကျောက်မုန့်ရွှယ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြမ်းတမ်းပြီး ရိုင်းစိုင်းသော အမူအရာတစ်ခု ချက်ချင်းပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျောက်မုန့်ရွှယ်သည် အလွန်လျင်မြန်ပေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းတွင် သူမသည် ကျိုးဟောင်၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ကြမ်းတမ်းမှုများပြည့်နေပြီး ကျိုးဟောင်၏ခေါင်းဆီသို့ချိန်ကာ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိုးဟောင်၏ရှေ့မှ မြေကြီးထဲမှ သစ်ကိုင်းတစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကျောက်မုန့်ရွှယ် တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်းမရှိသေးမီမှာပင် သစ်ကိုင်းသည် မြေပြင်မှ ချက်ချင်းပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်အထိ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားသွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် ကျောက်မုန့်ရွှယ်၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် လျင်မြန်စွာကြီးထွားလာသော သစ်ကိုင်းများဖြင့် ချည်နှောင်ခံလိုက်ရသဖြင့် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

"ညီမလေး ငါလာကူညီမယ်"

ဤအချိန်တွင် ကျိုးရိထုံသည် ချက်ချင်းပျံတက်လာပြီး ကျောက်မုန့်ရွှယ်ချည်နှောင်ခံထားရသည့်နေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားသည်။

လက်မောင်းအရွယ်အစားရှိသော ဓားတစ်ချောင်းသည် လေဟာနယ်မှ ချက်ချင်းပေါ်လာပြီး သူ၏လက်မှ ထွက်သွားခဲ့ကာ ၎င်းသည် ကျောက်မုန့်ရွှယ်အား ချည်နှောင်ထားသော သစ်ကိုင်းကို ချက်ချင်းဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

သစ်ကိုင်းများ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည့်အခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်မုန့်ရွှယ်၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် ထိန်းချုပ်မရဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ကျောက်မုန့်ရွှယ်တွင်ပေါ့ပါးသောကိုယ်ခန္ဓာရှိပေရာ သူမသည်အမြီးအားလှုပ်ရှားကာ ခန္ဓာကိုယ်ကိုတည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျိုးနေသောသစ်ကိုင်းတစ်ခုပေါ်သို့ ညင်သာစွာနင်းကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခိုင်မြဲစွာဆင်းသက်လိုက်သည်။

မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် ကျောက်မုန့်ရွှယ်၏ အသက်ရှူသံသည် ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။ သူမသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သူမ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများကို ကြည့်လိုက်သည်။

....................................................................................