သတ်ဖြတ်ရေးသိုင်း

“အစ်ကိုကြီး အစ်ကိုကြီးရဲ့ အဆုံးစွန်သိုင်းကို ထုတ်သုံးလိုက် မဟုတ်ရင် ဒီကောင်စုတ်ကို နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့ဘာပြောနေမှန်း ကျိုးဟောင်မသိအောင် ကျောက်မုန့်ရွှယ်သည် အစ်ကိုဖြစ်သူနှင့် သားရဲဘာသာစကားဖြင့်ဆက်သွယ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကျိုးရိထုံသည်လည်း မျက်လုံးများကိုမှေးကာကျိုးဟောင်အားကြည့်ရင်း အန္တရာယ်ရှိသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ကောင်းပြီ ငါ သတ်ဖြတ်ရေးသိုင်းကို စသုံးတော့မယ်”

ကျောက်မုန့်ရွှယ်နှင့်ကျိုးရိထုံတို့သည်ကောင်းကင်သို့မော့ကြည့်ကာ တစ်ပြိုင်နက်အော်ဟစ်လိုက်ရာ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ချက်ချင်းပင် ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။

မူလကနှစ်မီတာရှည်သည့် ခန္ဓာကိုယ်များသည် ယခုတွင်ငါးမီတာအရှည်ရှိကာ အမြင့်ခြောက်မီတာအထိ မြင့်မားလာခဲ့သည်။

ကျိုးဟောင်၏ရှေ့တွင် ၎င်းတို့သည် တောင်ကြီးများပမာဖြစ်နေပြီး အဝေးမှ ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ကြောက်ရွံ့မှုအားခံစားရစေပေသည်။

ဤအရာကိုမြင်သောအခါ ကျိုးဟောင်သည် ချက်ချင်းပင် အံ့သြသွားခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦး ဤမျှထူးခြားသည့် အခြေအနေဖြင့် ရုတ်တရက် အစွမ်းထက်လာမည်ဟု သူ လုံးဝမျှော်လင့်မထားပေ။

ကျောက်မုန့်ရွှယ်နှင့် ကျိုးရိထုံတို့၏ သားရဲကိုယ်ခန္ဓာများ ပိုမိုသန်မာလာသောအခါ ကျိုးဟောင်၏ သစ်တောစိမ်းသိုင်းဖြင့် ဖန်တီးထားသည့် သစ်ကိုင်းများသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးအား မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ အသုံးမဝင်တော့ပေ။

ဝုန်း ဝုန်း....

ကျောက်မုန့်ရွှယ်၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ယခုသူမတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပုရွက်ဆိတ်အရွယ်သာရှိနေသော ကျိုးဟောင်ကို လှောင်ပြောင်ပြုံးကာကြည့်လိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ ကျိုးဟောင် ငါတို့ကို ဒီလောက်အလွယ်လေးနဲ့ ဖိနှိပ်နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား မင်းကအရမ်းတုံးတာပဲမဟုတ်ဘူးလား”

တစ်ဖက်လူ၏ စကားအပြီးတွင် ကျိုးဟောင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်တရက် သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ကျိုးဟောင်သည် ကျောက်မုန့်ရွှယ်၏ ကြီးမားသော ခြေထောက်ကြီး သူ့ထံကျရောက်လာသည်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ခြေထောက်သည် လျင်မြန်လွန်းကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်သူ့ရှေ့သို့ ချက်ချင်းရောက်လာခဲ့သည်။

ကျောက်မုန့်ရွှယ်သည် မူရင်းပုံစံသို့ ပြောင်းလဲပြီးနောက် သူမ၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်သည် ချက်ချင်းမြင့်တက်လာကာ အသာစီးရလာပုံရသည်။

သို့သော် ကျောက်မုန့်ရွှယ်၏ ခြေထောက်ဖြင့် မြေပြင်သို့ ပြင်းထန်စွာနင်းချလိုက်ချိန်တွင် ကျိုးဟောင်မှာ သွက်လက်စွာရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ကျိုးရိထုံ၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း သွေးဆာနေသည့် အမူအရာပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။ သူသည် မကျေနပ်မှုကို ဖော်ထုတ်ရန် မြေပြင်ကို ခြေထောက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်နင်းလိုက်သည်။

ကျိုးဟောင်သည် အလွန်လျင်မြန်ဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ပိုမိုကြီးမားကာ ပိုအားကောင်းလာသော်လည်း ၎င်းတို့တွင် အားနည်းချက်တစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းမှာ တုံ့ပြန်မှုနှုန်း သိသိသာသာ နှေးသွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဘုန်း....

ကျိုးရိထုံ၏ ခြေ‌ထောက်ဖြင့် မြေပြင်အားပြင်းထန်စွာ ဆောင့်နင်းလိုက်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်များမှာ ပြင်းထန်စွာတုန်ခါသွားခဲ့သည်။ ကျိုးဟောင်သည် ဟန်ချက်ပျက်လုနီးပါးဖြစ်ပြီး လဲကျတော့မလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤစွမ်းအားသည် အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်ပေရာ မူလက၎င်းတို့နှစ်ဦးအားစွမ်းအားကြီးသည်ဟု မထင်ခဲ့သော ကျိုးဟောင်သည် ချက်ချင်းပင် သတိထားလာခဲ့သည်။ ကျိုးဟောင်ထံတွင် သူတို့အား မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို အလေးအနက် စဉ်းစားရန်မှလွဲရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

“သေစမ်း"

ကျိုးရိထုံသည် သူ၏ အေးစက်နေသည့်သွားများအားစိကာအော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲမှမီးတောက်များဖြင့် ကျိုးဟောင်ထံပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကျိုးရိထုံ ဤသို့ ရုတ်တရက်လှုပ်ရှားလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးဟောင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်းတင်းမာသွားခဲ့သည်။

“မင်းမှာ ဒီလိုလှုပ်ရှားမှုမျိုး ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ခဲ့ဘူး"

ထိုနှစ်ယောက်၏ စွမ်းရည်များကို အမှန်တကယ်ပင် လျှော့တွက်၍မရနိုင်ပေ။ ယခု သူတို့သည် ဤပုံစံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီဖြစ်ရာ ၎င်းတို့၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ယခု ကျိုးဟောင်သည် အခြေအနေအား ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို ဆုံးရှုံးလုနီးပါးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် အခြားတစ်ဖက်၌ စီနီယာကျိသည် စစ်နတ်ဘုရားလင်းထျန်နှင့်အတူ အပြင်ဘက်အစွန်အဖျားရှိ သန္ဓေပြောင်းသားရဲကို တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။

ယခု ၎င်းတို့သည်သူတော်စင်ဘုံအဆင့်တစ်ဝက်သားရဲတစ်ကောင်ကို တိုက်ခိုက်နေရသည်ဖြစ်ရာ အလွန်ခက်ခဲသည့် အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပေသည်။ ဤနေရာတွင် ဦးဆောင်သူများမှာ သူမနှင့် စစ်နတ်ဘုရားလင်းထျန်တို့ဖြစ်‌သော်ငြား အခြေအနေမှာ အကူအညီမဲ့နေဆဲဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲပို၍ ခက်ခဲလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတော်စင်ဘုံအဆင့်တစ်ဝက်သားရဲသည် ၎င်း၏သွေးဆာနေသည့် ပါးစပ်ကို ရုတ်တရက်ဖွင့်ကာ အေးစက်သည့် ရေခဲတိုင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းတို့အားလုံးဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ငယ်သားများစွာသည် ထိုရေခဲတိုင်များကို မတွန်းလှန်နိုင်ကြပေ။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုဖြင့်ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည့်အချိန်တွင် ၎င်းတို့၏မျက်နှာတွင်ဖော်ပြလို့မရသည့် နာကျင်မှုနှင့် မသက်မသာဖြစ်မှုများ ပေါ်လာခဲ့ပြီး အသက်ရှူနှုန်းများပင် လျင်မြန်လာခဲ့သည်။

“မင်းတို့က ငါ့ရဲ့နယ်မြေထဲ ဝင်လာရဲပြီး ကျောက်စာတိုင်ကို ခိုးဖို့ ကြိုးစားရဲတယ် ဒီနေ့ ငါ မင်းတို့ခေါင်းတွေကို ဖြတ်ပြီး အပိုင်းပိုင်းဝါးစားပစ်မယ်"

သူတော်စင်ဘုံအဆင့်တစ်ဝက်သားရဲတွင် ကြီးမားသော နဂါးနှင့်တူသည့် ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည်။ ၎င်းသည်ခေါင်းပေါ်တွင် ချိုရှည်နှစ်ချောင်းရှိပြီး အလွန်ရှည်လျားပြီးကျဉ်းမြောင်းသည့် အမြီးတစ်ခုနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးတွင် အကြေးခွံများရှိသည့် ကြီးမားသော သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ ခြေတစ်ဖက်ဆောင့်လိုက်ရုံဖြင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါစေနိုင်ပြီး၊ တစ်ချက်အသက်ရှူလိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ပညာရှင်များစွာကို ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားအောင် ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။

သူ၏လက်အောက်မှလူများ သားရဲအားမတွန်းလှန်နိုင်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ စစ်နတ်ဘုရားလင်းထျန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ့ဘေးမှ ကျိယောင်ယွဲ့အား ကြည့်ပြီး စိတ်ပူပန်စွာ ပြောလိုက်သည်၊

“စစ်နတ်ဘုရားရှန့်ဝူ ဒီသူတော်စင်ဘုံအဆင့်တစ်ဝက်သားရဲရဲ့ စွမ်းရည်ကို ငါတို့ အတော်လေး သိပြီးပြီ မဟုတ်လား”

“ငါတို့ အခုထွက်သွားလို့ ရပြီလား ငါတို့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ မခံနိုင်တော့ဘူး”

စစ်နတ်ဘုရားလင်းထျန်၏ အသက်ရှူနှုန်းသည်လည်း လျင်မြန်လာခဲ့သည်။ သူသည်ကျိယောင်ယွဲ့ကို အလျင်အမြန်ကြည့်ပြီး စိတ်ပူပန်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျိယောင်ယွဲ့သည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူမသည် ကျိုးဟောင်ထံမှမက်ဆေ့ချ်ကို မရသေးသည့်အတွက် ကျိုးဟောင် မအောင်မြင်သေးကြောင်း သိပေသည်။

ထို့ကြောင့် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမတို့သည် လက်ရှိအချိန်တွင် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားလို့မဖြစ်သေးပေ။

မဟုတ်ပါက ဤသူတော်စင်ဘုံအဆင့်တစ်ဝက်သားရဲသည် ကျိုးဟောင်ကျောက်စာတိုင်၏ စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်ကို ခိုးယူသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သိသွားခဲ့ပါက ၎င်းသည် ကျိုးဟောင်နောက်သို့ သေချာပေါက်လိုက်မည်ဖြစ်သည်။

ကျိုးဟောင် လွတ်မြောက်သွားခဲ့လျှင်ကိစ္စမရှိသော်ငြား သူနှင့် စစ်နတ်ဘုရားလင်းထျန်တို့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်လျှင်ပင် မနိုင်သည့် သူတော်စင်ဘုံအဆင့်တစ်ဝက်သားရဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက ကျိုးဟောင်လည်း ဘာမှတတ်နိုင်မည်မဟုတ်‌ပေ။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိလိုက်ချိန်တွင် ကျိယောင်ယွဲ့သည် ပို၍ပင် စိတ်ပူပန်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ စောစီးစွာ ထွက်ခွာသွားပါက ကျိုးဟောင် အန္တရာယ်တစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို သူမစိုးရိမ်ပေသည်။

သို့သော် စစ်နတ်ဘုရားလင်းထျန်သည် ဤအရာများအားလုံးကို ဘာတစ်ခုမှ မသိပေ။

အကြောင်းမှာ ကျိယောင်ယွဲ့သည် သူတို့သည် ဤနေရာသို့ သန္ဓေပြောင်းသားရဲ၏ စွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်ရန်သာ လာခဲ့သည်ဟု ပြောထားခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုစစ်နတ်ဘုရားရှန့်ဝူသည် မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤနေရာမှထွက်သွားရန် ဆန္ဒမရှိပေရာ စစ်နတ်ဘုရားလင်းထျန်းသည် ဘာဖြစ်နေမှန်းနားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

စစ်နတ်ဘုရားရှန့်ဝူသည် တစ်ချက်တည်းနှင့် ဝင်တိုက်ရန် စီစဉ်ထားသည်လော။

သို့မဟုတ် စစ်နတ်ဘုရားရှန့်ဝူသည် အခြားအကြံအစည်များရှိ၍ ယခုလိုလုပ်ရန် စီစဉ်ထားခြင်းပေလော။

ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားမိသည့်အခါ စစ်နတ်ဘုရားလင်းထျန်၏ မျက်နှာတွင် ချက်ချင်းပင် ရှုပ်ထွေးနေသည့်အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် စစ်နတ်ဘုရားရှန့်ဝူအားစိုးရိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“စစ်နတ်ဘုရားရှန့်ဝူ ငါတို့ ဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ်”

“ငါတို့ ဆက်ပြီး နှောင့်နှေးနေရင် ထွက်သွားဖို့ အခွင့်အရေးရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး နောက်ပြီး ဒီသူတော်စင်ဘုံအဆင့်တစ်ဝက်သားရဲက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တယ် ငါတို့က သူ့ကို လုံးဝ နိုင်အောင်မတိုက်နိုင်ဘူး"

....................................................................................