ရထားအမိုးပေါ်မှတိုက်ပွဲ
Vol. 5 Ch. 62
ရထား၏တစ်ဖက်တွင်၊ လင်းရှန်သည် ရထားအမိုးထက်တွင် ပြင်းထန်သောလေတိုက်ခတ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း ရှေ့တွဲများဆီသို့ အပြေးအလွှား ချီတက်လျက်ရှိသည်။ ပိုင်ဝမ်ဘူတာရုံ၏ ယခင်ဘူတာရုံမှူးဖြစ်ခဲ့သော ထန်ဟိုင်သည် ရထားများကို နှံ့စပ်စွာ သိရှိထားသူဖြစ်ကြောင်း သူသိထားသည်။ ဖျက်ဆီးခံရသော ရထားလမ်းကြောင်းသည် သံသယဖြစ်စရာမရှိဘဲ သူ၏လက်ချက်ပင်ဖြစ်ရမည်။
ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း
လင်းရှန်၏ဖိနပ်ဖြင့် ရထားအမိုးပေါ်တွင် စည်းချက်ညီညီ ရိုက်ခတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာရင်း လင်းရှန်သည် တွဲအမှတ် ၃ မှ တွဲအမှတ် ၂ သို့ ခုန်ကျော်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက်၊ တွဲများဆက်သွယ်ရာ ဆုံချက်တွင် အဖြူရောင်အရိပ်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက်ပေါ်ထွက်လာသည်၊၊ သူ၏ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သော ခံစားမှုတစ်ခု စီးဆင်းသွားသည်။ မသိစိတ်ဖြင့် ရေခဲဒိုင်းကာတစ်ခုကို သူ့ရှေ့တွင် ဖန်တီးလိုက်သည်။
ချွမ်းးး
ထက်ရှသော အရာတစ်ခုက ရေခဲဒိုင်းကာကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာပြီး၊ လင်းရှန်သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ရင်ဘတ်ကို လွဲချော်သွားသည့် ပါးလျသောလက်သည်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်၊၊ ဖျက်ဆီးခံရသော ရေခဲစများနှင့် အပျက်အစီးများသည် လွင့်စင်သွားသည်၊၊
သီသီလေးပဲ...
“သေလိုက်စမ်း”
ထန်ဟိုင်သည် လူသားနှင့် နတ်ဆိုးဆန်မှု ရောယှက်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်အသံဖြင့် အော်ဟစ်ကာ ခုန်ဝင်လာသည်။ သူ၏အားနည်းပုံပေါက်သော လက်မောင်းသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ခွန်အားဖြင့် ရေခဲဒိုင်းကာကို ထောပတ်ကို လှီးဖြတ်သလို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး၊ သူ၏လက်သည်းများသည် လင်းရှန်၏လည်ပင်းဆီသို့ အလျင်အမြန် ထိုးဖောက်လာသည်။
“မျိုးမစစ်အိုကြီး၊ ခဗျားက ဘယ်တော့မှ လက်လျှော့မှာလဲ”
လင်းရှန်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဖုတ်ကောင်များ၊ ဖျက်ဆီးခံရသော တံတား၊ နှင့် ကီကီ၏ အန္တရာယ်နီးကပ်နေသော အခြေအနေများကို ပြန်တွေးမိကာ သူ၏ဒေါသမီးလျှံများ တောက်လောင်လာသည်။ ထန်ဟိုင်၏လက်သည်းများ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာချိန်တွင်၊ လင်းရှန်သည် နောက်သို့ လှန်လိုက်ကာ သူ၏ဓားကို ထန်ဟိုင်၏လည်ပင်းဆီသို့ တိကျစွာ လွှဲရမ်းလိုက်သည်။
ခလွမ်...
ဓားသွားနှင့် သံမဏိထိတွေ့သံဖြင့် မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဓားသည် ပြန်လည်ခုန်ထွက်သွားသည်။ ထန်ဟိုင်၏အရေပြားသည် အဖြူရောင်သတ္တဝါကြီးထက်ပင် ပိုမာကျောနေသည်၊၊ ထိခိုက်မှုမှ ကန်အားဖြင့် ထန်ဟိုင်သည် ယိုင်ထိုးကာ နောက်ဆုတ်သွားသော်လည်း၊ လည်ပင်းကို ဓားထိသွားသော်လည်း မထိခိုက်သယောင်ပင်။ သူ၏မျက်နှာတွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ သူ၏လက်သည်းများဖြင့် ထပ်မံတိုက်ခိုက်လျက်၊ လင်းရှန်ကို ပြက်ရယ်ပြုလိုက်သည်။
“ဟား… ဟား… ဟား… မင်းကြောင့်ပဲ ငါ ဒီလောက်သန်မာလာတာ”
ဒိုင်း-ဒိုင်း-ဒိုင်း
လင်းရှန်သည် သူ့အား အခွင့်ရေးမပေးပဲ၊ နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်ကာ သူ၏သေနတ်မှ ကျည်ဆန်များကို ထပ်ကာထပ်ကာ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ ထန်ဟိုင်၏ ပုံပျက်ပန်းပျက်ပုံစံသည် ကျည်ဆန်များထိမှန်လျက် လူးလွန့်သွားပြီး၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အားနည်းသောနေရာများတွင် သွေးထွက်သောနေရာများ ဖြစ်လာသည်၊၊
“မျိုးမစစ်ကောင်”
ထန်ဟိုင်သည် တရွတ်ထိုးဆုတ်ခွာကာ၊ သဘာဝလွန်နေသော မြန်ဆန်မှုဖြင့် ရထားဘေးသို့ ဆုတ်သွားသည်။ သူသည် သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်သဖွယ် ရထားဘေးရှိ အရိပ်များထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
လင်းရှန်၏အတွေးများ ပွက်လောရိုက်နေသည်။
သူ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးက ဘာလို့ဒီလောက်သန်မာနေတာလဲ၊၊ လို့ဟွာရဲ့ သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တောင် ဒီလိုကျည်ဆန်တွေကို မခံနိုင်ဘူး။ သူ တကယ်ပဲ သန္ဓေပြောင်းသွားတာလား၊၊
“ဒါက သူ့ကို မအောင်မြင်တဲ့ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလို့ ယူဆရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် သန္ဓေပြောင်းဖုတ်ေကာင်တစ်ကောင်လား” လင်းရှန်သည် တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
ဝှစ်...
သူ၏မျက်လုံးထောင့်တွင် အရိပ်တစ်ခု လှုပ်ရှားလာပြီး ထန်ဟိုင်ထပ်မံပေါ်ထွက်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ သူ၏လက်သည်းများသည် သဘာဝလွန်ရှည်လျားလာကာ၊ ကြိုးများကဲ့သို့ လင်းရှန်ဆီသို့ ရိုက်ခတ်လာသည်။ လင်းရှန် ချက်ချင်းတုံ့ပြန်ကာ ဓားကို မြှောက်ပြီး ခုခံလိုက်သည်။
ချွမ်..
ထိခိုက်မှု၏ကန်အားဖြင့် လင်းရှန် နောက်သို့ ယိုင်သွားပြီး၊ သူ၏လက်ဖဝါးများသည် ထုံကျင်သွားသည်။ လင်းရှန် မတုံ့ပြန်နိုင်မီ၊ ထန်ဟိုင်သည် အမှောင်ထဲသို့ ထပ်မံပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“ဘယ်လိုငရဲမျိုးလဲ”
လင်းရှန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိဖြင့်ကြည့်ကာ တွေးလိုက်မိသည်။ ဟွမ်ရှင်း 7F လျှပ်စစ်စက်ခေါင်းဖြင့် မောင်းနှင်သော အနန္တရထားသည် ညအမှောင်ထဲတွင် အရှိန်ဖြင့် ပြေးနေသည်။ လင်းရှန်သည် သူ၏လက်နက်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ သူ၏အာရုံအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်။
ထန်ဟိုင်၏ လူသားနှင့် ဖုတ်ကောင် ရောယှက်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ပုံစံသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် စွဲမြဲနေသည်။ သူ၏မာကျောပြီး ဖြူဖျော့ဖျော့မီးခိုးရောင်အရေပြားနှင့် ပုံပျက်ပန်းပျက်ဆံပင်များသည် *The Lord of the Rings* ဂိုလမ်၏ ပုံပျက်ပန်းပျက်ဗားရှင်းတစ်ခုကို သတိရစေသည်။
ဝှစ်..
ဒိုင်း..
ထက်ရှသောအသံတစ်ခုက လေထုကို ဖြတ်တောက်လာသည်နှင့်၊ လင်းရှန်သည် တိုက်ခိုက်မှုကို ခန့်မှန်းကာ၊ ဘေးသို့ရှောင်လွှဲပြီး၊ အသံလာရာသို့ ကျည်ဆန်များကို ပစ်ခတ်လိုက်သည်။
ထပ်-ထပ်-ထပ်-ထပ်
ထန်ဟိုင်သည် လိမ္မာပါးနပ်စွာ၊ သူ၏ရှည်လျားသော လက်ချောင်းများကို အသုံးပြုကာ လင်းရှန်အား သူ၏ကျည်ဆန်အကန့်အသတ်ကို လှည့်စားခဲ့သည်။ ကျည်ကပ်သည် ကလစ်ခနဲမြည်သံဖြင့် ကုန်ဆုံးသွားပြီး၊ လင်းရှန်၏မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
ကျည်ဆန်မရှိတော့ပေ။
“ကျည်ဆန်ကုန်သွားပြီလား”
ထန်ဟိုင်၏ အေးစက်သောအသံသည် သူ၏နောက်မှ လွင့်ပျံလာသည်။
ချွမ်း...
လင်းရှန်သည် လှည့်ကာ သူ၏ဓားကို လွှဲရမ်းလိုက်ပြီး၊ နောက်ထပ်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို အနိုင်နိုင်ခုခံလိုက်ရသည်။ တန်ပြန်အားကြောင့် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး၊ သူလဲကျမတတ်ဖြစ်သွားသည်။ ထန်ဟိုင်သည် အရိပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏မျက်နှာသည် ဆိုးညစ်သော အပြုံးဖြင့် ပုံပျက်နေသည်။
“အခုတော့ မင်းမြင်ပြီမဟုတ်လား၊ အဲ့ဒီညက ငါ သန္ဓေမပြောင်းသေးလို့ မင်းကံကောင်းတာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့အထိ မင်း အသက်မရှင်နိုင်ဘူး။ ငါ့ကို ကျေးဇူးမတင်သင့်ဘူးလား”
ထန်ဟိုင်က ပြက်ရယ်ပြုလိုက်သည်။
“မင်းအမေကို ကျေးဇူးတင်လိုက်”
လင်းရှန်သည် အချိန်မဖြုန်းဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏လက်တစ်ချက်လှုပ်ရှားမှုဖြင့်၊ လေအမြောက်များကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ထန်ဟိုင်သည် တိုက်ခိုက်မှုကို အာရုံခံမိပြီး တစ်ကြိမ်ရှောင်လွှဲလိုက်သော်လည်း၊ နှစ်ကြိမ်မြောက် ပေါက်ကွဲမှုနှစ်ခုသည် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။ ထိခိုက်မှု၏အားဖြင့် သူသည် ယိုင်ထိုးကာ နောက်ဆုတ်သွားသည်။
“မင်းသေစေရမယ်”
ထန်ဟိုင်သည် ကျားမခွဲမရေသော ပုံပျက်နေသောအသံဖြင့် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ လင်းရှန်တွင် သေနတ်များထက် ပိုသော လက်နက်များရှိကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး၊ ထန်ဟိုင်သည် သူ၏လက်သည်းများကို ရှည်လျားစွာ ဆန့်ထုတ်ကာ ရထားအမိုးထဲသို့ ခိုင်မာစွာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ခြေထောက်များကို အသုံးပြုကာ ကျည်ဆန်တစ်ခုသဖွယ် ပစ်လွင့်လာသည်၊၊ သူ၏အမြန်နှုန်းသည် သံမဏိပေါ်တွင် ခြစ်ရာများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ရေခဲဒိုင်းကာ...
လင်းရှန် ချက်ချင်းပင် နောက်ထပ်ဒိုင်းကာတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
“အသုံးမဝင်တဲ့ အမှိုက်ပဲ”
ထန်ဟိုင်သည် အော်ဟစ်ကာ ရေခဲဒိုင်းကာကို ဖောက်ထွင်းလိုက်ပြီး၊ ၎င်းကို အစိတ်စိတ်အမွှာအမွှာဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ သို့သော် လင်းရှန်ကို မထိသွားပေ၊ သူသည် ရေခဲအစိတ်အပိုင်းများကိုသာ ဖျက်ဆီးမိသွားခြင်းဖြစ်သည်၊၊
ရွှစ်..ရွှစ်
လင်းရှန်သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက်၊ ပြိုကွဲနေသော ရေခဲများထဲမှ ဖြတ်သန်းကာ သူ၏စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
ပြန်လှည့်ရိုက်ချက်။
ရွှမ်း...
လေထုထဲတွင် ပြင်းထန်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ လင်းရှန်သည် လေထဲတွင် ထန်ဟိုင်ကို ဓားဖြင့် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
“ဘယ်လို...”
ထန်ဟိုင်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏အရှိန်သည် ရထားအမိုးပေါ်တွင် ခြေသည်းများဖြင့် ခြစ်ရာများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သူ၏လက်တစ်ဖက်သည် မယုံကြည်နိုင်စွာ သူမျက်နှာဆီသို့ ကိုင်လိုက်မိသည်—သူ၏မျက်နှာတစ်ဝက်နှင့် နားတစ်ဖက်သည် ပျောက်ကွယ်နေသည်။
“အား”
ထန်ဟိုင်၏အော်သံသည် ဒေါသတကြီးနှင့် နာကျင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ပုံပျက်နေသော မျက်နှာမှ သွေးများ စီးကျလျက်၊ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ငါ မင်းကို သတ်ပြီး အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပစ်မယ်”
လင်းရှန်သည် စကားများဖြင့် အချိန်မဖြုန်းချင်ပေ။ ထန်ဟိုင်ပြန်နလန်မထူလာမီ၊ လင်းရှန်သည် လေအမြောက်များကို ထပ်မံပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဖန်း..ဖန်း...ဖန်း
ရှောင်လွှဲမရသဖြင့်၊ ထန်ဟိုင်သည် ပေါက်ကွဲမှုများ၏ ထိခိုက်မှုဒဏ်ကို အပြည့်အဝခံလိုက်ရပြီး၊ သူရင်ဘတ်တွင် ကြီးမားသော အပေါက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် ရထားပေါ်မှ လှိမ့်ကျသွားပြီး၊ ရထားလမ်းဘေးရှိ ချွန်ထက်သော ကျောက်တုံးများထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ ရထား၏နောက်ဖက်တွင်၊ အဖြူရောင်သတ္တဝါကြီးသည် တွဲအမှတ် ၅ မှ ကုန်တွဲပေါ်သို့ ခုန်ချလာသည်၊၊ ၎င်း၏ဧရာမအလေးချိန်သည် အောက်ရှိ သစ်သားလမ်းကြောင်းများကို ဖျက်ဆီးကာ ရထားကို လမ်းချော်မတတ် ဖြစ်သွားစေသည်၊၊
လို့ဟွာသည် မလျှော့သောဇွဲဖြင့် ပြတ်တောက်နေသော သံကြိုးတစ်ချောင်းကို ကြာပွတ်သဖွယ် လွှဲရမ်းလိုက်သည်။ သံကြိုးအကြီးစားသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မွန်းစတား၏ မာကျောသောအရေပြားပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော သွေးထွက်ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
“ဂါး”
အဖြူရောင်သတ္တဝါကြီးသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ၊ ၎င်း၏ဧရာမလက်မောင်းကို လွှဲရမ်းပြီး လို့ဟွာကို ရထားပေါ်မှ ရိုက်ချရန် ကြံလိုက်သည်။
သို့သော် ၎င်း၏နောက်ကျောတွင် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်—လို့ရှားရှားသည် M36 ဗုံးပစ်လောင်ချာကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ တိုက်ရိုက်ထိမှန်အောင် ပစ်ခတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း သန်မာသော ရှင်သန်မှုစွမ်းရည်များကို သက်သေပြသည့် တိကျမှုကို ပြသခဲ့သည်။
လို့ဟွာသည် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်လျက်၊ သံကြိုးကို မွန်းစတား၏လည်ပင်းတွင် ပတ်လိုက်သည်၊၊ သူသည် ရထား၏အမြန်နှုန်းကို အသုံးပြုကာ မွန်းစတား၏ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်ရန် ကြိုးတစ်ဖက်ကို ရထားပေါ်မှ ချရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် အဖြူရောင်သတ္တဝါကြီးသည် လေထဲတွင်ပင် သံကြိုးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး၊ လို့ဟွာကို ပြင်းထန်စွာ လွှဲရမ်းလိုက်သည်။
လို့ဟွာက အံကြိတ်ကာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ အရှိန်ကို အသုံးပြုကာ တွဲအမှတ် ၅ ပေါ်သို့ ပြန်လွှဲတက်ကာ ဆင်းသက်လိုက်သည်၊၊သူသည် မွန်းစတားကို အနိုင်ယူရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားလေသည်။
“အစ်ကို သတိထား”
လို့ရှားရှားသည် သူမ၏ဗုံးပစ်လောင်ချာကို ကျည်ပြန်လည်ဖြည့်သွင်းရင်း အော်လိုက်သည်။
အဖြူရောင်သတ္တဝါကြီးသည် ၎င်း၏လည်ပင်းမှ သံကြိုးကို ဆွဲဖြတ်လိုက်ပြီး ထပ်မံခုန်ဝင်လာသည်။ လို့ရှားရှားသည် အနီးကပ် နောက်ထပ်ဗုံးတစ်လုံးကို ပစ်ခတ်လိုက်ပြီး၊ ပေါက်ကွဲမှုသည် ဖုတ်ကောင်ကို တွဲများကြားတွင် ပိတ်မိစေသည်။ ထိခိုက်မှုရှိသော်လည်း၊ ၎င်း၏ဧရာမလက်သည်းကို မြှောက်ကာ တွဲအမှတ် ၅ ၏အမိုးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ပြီး၊ လေအေးပေးစက်ကို ပုံပျက်နေသော သတ္တုအဖြစ် ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။