အကြီးကျယ်ရှာဖွေမှု

အချိန် မနက် ၁၆:၀၀:

ယနေ့တွင် နေရောင်ခြည်သည် ကြည်လင်သောကောင်းကင်ယံအောက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောကျလာပြီး ၎င်း၏အလင်းတန်းများသည် နှင်းဖုံးလွှမ်းနေသော ယူချီဘူတာကို လင်းထိန်စေသည်။ သံချပ်ကာများဖြင့် ခိုင်ခံ့စွာ ကာရံထားသော ရထားတစ်စီးသည် ရထားလမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိနေပြီး ၎င်းကို ဖုတ်ကောင်တစ်ဒါဇင်ခန့်က ဝိုင်းရံထားသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ခေတ်တွင် ဖုတ်ကောင်များသည် နေ့စဉ်မြင်တွေ့နေရသည့် ရှုခင်းတစ်ခု၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ရထား၏ သံချပ်ကာပြားများကို အဆက်မပြတ် ကုတ်ခြစ်နေကြပြီး ကုတ်ခြစ်သံများသည် လေထုအတွင်း ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုသည် အနည်းငယ်မျှသော ခြစ်ရာတစ်ခုကိုပင် မထင်ရှားစေခဲ့ပေ။

ရထားအတွင်းမှ လှုပ်ရှားမှုများကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ချက်ပြုတ်ထားသော အသားများ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အနံ့ကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ဖုတ်ကောင်များသည် ရံဖန်ရံခါ ညည်းညူသံများထုတ်ကာ ၎င်းတို့၏ လူသားဆန်မှု၏ အကြွင်းအကျန်များကို လှုံ့ဆော်ခံရသယောင်ရှိနေသည်။

ရထားတွဲအမှတ် ၁ အတွင်း၌ ထူးခြားသော ညနေခင်းတည်ငြိမ်မှုတစ်ခု လွှမ်းမိုးနေသည်။

စားပွဲပေါ်တွင် ဝက်သားဟင်း၊ သစ်သီးဗူး၊ ရေညှိစွပ်ပြုတ်နှင့် ကိုလာဖျော်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ခေတ်တွင် ဇိမ်ခံပစ္စည်းများဟု ယူဆရသည်။

“အိုး၊ ကီကီ အိပ်နေတုန်း ငါတို့က ဒီလောက်ကောင်းကောင်းစားနေရတယ်။ သူမနိုးလာရင် အရမ်းစိတ်ဆိုးမှာသေချာတယ်’’

ရှားရှားက စွပ်ပြုတ်တစ်ငုံသောက်ပြီးနောက် သတိလစ်နေသော ကီကီဆီသို့ အကြည့်လွှဲကာ ပြောသည်။

“မဆိုးပါဘူး’’

လင်းရှန်က အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဖြေသည်။

“သူမနိုးလာရင် သူ့ကို အထူးပွဲတစ်ခုနဲ့ ဧည့်ခံမယ်’’

“တကယ်လား’’

“ဟုတ်တာပေါ့။ သူမက ငါတို့အတွက် အများကြီးလုပ်ပေးခဲ့တာ၊ ဒါက သူမထိုက်တန်တာပဲ’’

ရှားရှားက စိတ်အားတက်သန်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ မနေ့က အံ့သြစရာပဲ၊ အစ်မကီကီက ကျွန်မတို့ကို ပျံသန်းစေခဲ့တာ’’

ဝှစ် ဝှစ်

လင်းရှန်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချန်ဆီရွှမ်သည် ထူထဲသော အင်္ကျီဖြင့် အပြည့်အစုံဝတ်ဆင်ထားပြီး နောက်ကျောတွင် သေနတ်တစ်လက်ကို လွယ်ထားသည်။ သူမ၏မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအနည်းငယ် ထင်ဟပ်နေသည်။

“ဆရာမချန်၊ သိပ်စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံပဲ’’

လင်းရှန်က မှတ်ချက်ချသည်။

“နည်းနည်း..”

သူမက ရိုးသားစွာ ဝန်ခံလိုက်သည်။

“အရင်က ကျွန်မကို ရထားပေါ်မှာ နေခဲ့ဖို့ပဲ အမြဲပြောခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် အခုတော့ ရှင်နဲ့အတူလိုက်ပြီး တကယ်ကူညီလို့ရပြီ။ စိတ်လှုပ်ရှားတာပေါ့’’

လင်းရှန်သည် မူလက ချန်ဆီရွှမ်ကို ရထားကို စောင့်ကြပ်ရန် ထားခဲ့ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း၊ နေ့အချိန်တိုတောင်းလာသည်နှင့်အမျှ လူအင်အားပိုလိုအပ်လာသဖြင့် ယခုအကြိမ်တွင် သူမကို ခေါ်ဆောင်လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင်၊ ရထားတွဲ၏ ထိန်းချုပ်ခန်းတံခါးများကို သူတစ်ဦးတည်းသာ လည်ပတ်နိုင်သည့် ယန္တရားဖွဲ့စည်းပုံများဖြင့် လဲလှယ်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် အတော်လေး လုံခြုံသည်။ ယခု သူမသည် လက်နက်ကိုင်နိုင်သဖြင့် အရေးကြီးချိန်တွင် ကိုယ်ကိုကိုယ်ကာကွယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“အိုကေ၊ မလိုအပ်ရင် လက်နက်မသုံးဖို့ မှတ်ထား။ ငါတို့ ဒီကို ပစ္စည်းတွေ ရှာဖို့လာတာ၊ တိုက်ခိုက်ဖို့မဟုတ်ဘူး။ အန္တရာယ်ရှိရင် ငါပဲ ကိုင်တွယ်မယ်’’

“ကောင်းပါပြီ”

ချန်ဆီရွှမ်က ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အရှေ့သို့ ထွက်ပြေးလာပြီးနောက် ပထမဆုံး သင့်တင့်စွာ ချက်ပြုတ်ထားသော အစားအစာကို စားသုံးပြီးနောက်၊ လူလေးဦးသည် မြို့ထဲသို့ ဦးတည်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

လင်းရှန်သည် တာ့လိုနှင့် ရှားရှားအား ထရပ်ကားထက် ပစ္စည်းများ ပိုမိုသယ်ဆောင်နိုင်သည့် လမ်းကြမ်းယာဉ်ကို ယူရန် ညွှန်ကြားသည်။ သူနှင့် ချန်ဆီရွှမ်ကမူ မော်တော်ဆိုင်ကယ်ကို ရွေးချယ်သည်။ အစီအစဉ်မှာ ရိုးရှင်းသည်။ မြို့ထဲတွင် ထရပ်ကားတစ်စီးရှာပြီး ၎င်းတွင် ပစ္စည်းများတင်ကာ ရထားသို့ ပြန်သယ်လာရန်ဖြစ်သည်။ လင်းရှန်သည် ထိုယာဉ်ကို ယန္တရားရင်းမြစ်အမှတ်များအတွက် ဝါးမျိုနိုင်သည်။

နေဝင်ချိန်နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အဖွဲ့သည် လက်နက်ကိုင်ဆောင်ကာ အသင့်ဖြစ်နေပြီး ရထား၏ ကုန်တင်ယာဉ်ပေါ်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။ တစ်ဖွဲ့က လမ်းကြမ်းယာဉ်ဖြင့်၊ နောက်တစ်ဖွဲ့က မော်တော်ဆိုင်ကယ်ဖြင့် ယူချီမြို့သို့ ဦးတည်သည့် လမ်းအတိုင်း အရှိန်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။

တောင်ခြေရင်း၌ တည်ရှိသော ဤမြို့သည် နေရောင်ခြည်ဖြင့် လင်းထိန်နေသော်လည်း သေမင်းတမန်၏ တိတ်ဆိတ်မှုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်၊ ဖျက်ဆီးခံရပြီး စွန့်ပစ်ထားသော ယာဉ်များ၊ အလောင်းများနှင့် နှင်းထုထဲတွင် မြှုပ်နှံနေသော ခရီးဆောင်အိတ်များကို ဖြတ်သန်းသွားရသည်။

ဟူးး

လမ်းကြမ်းယာဉ်၏ ခရီးသည်ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသော ရှားရှားက နှင်းထူထပ်နေသော ပြတင်းပေါက်သို့ အသက်ရှူထုတ်လိုက်ရင်း သူမ၏မျက်နှာလေးတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“နှင်းက ပိုထူလာနေပြီ’’

“ရှားရှား’’

လင်းရှန်က မော်တော်ဆိုင်ကယ်ဖြင့် ယာဉ်ကို ဖြတ်ကျော်ရင်း အော်ခေါ်လိုက်သည်။

“အနွေးထည်တွေ၊ စောင်တွေ၊ အိပ်ယာတွေ၊ အဝတ်အစားတွေ၊ ဘာပဲရှိရှိ ရှာယူလာခဲ့’’

လူဦးရေ တိုးများလာသည်နှင့်အမျှ အနွေးထည်ပစ္စည်းများ၏ လိုအပ်ချက်မှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာသည်။ လင်းရှန်သည် ကျိအန်းမြို့၏ ပရိဘောဂဆိုင်မှ ရှာဖွေထားသော ပစ္စည်းများဖြင့် ရထားတွဲအမှတ် ၁ ကို နေထိုင်ရန်အဆင်ပြေအောင် ပြုလုပ်ထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ရထားတွဲအမှတ် ၂ တွင် လူနှစ်ဦးနေထိုင်နေပြီး တာ့လိုသည် ရထားတွဲအမှတ် ၅ တွင် စောင့်ကြပ်နေရသည်။ ပစ္စည်းများ ပိုလိုအပ်လာသည်မှာ မရှိမဖြစ်ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့”

ရှားရှားက ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်ရင်း အားတက်သရော ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဝူးးး…ကျွီ

တာ့လိုက ဘရိတ်ကို ရုတ်တရက် နင်းလိုက်သည်။ လမ်းရှေ့တွင် ယာဉ်အနည်းငယ်သည် လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေသည်။

“ခနစောင့်ဦး’’

လင်းရှန်သည် မော်တော်ဆိုင်ကယ်ဖြင့် လမ်းကြမ်းယာဉ်ဘေးသို့ ရပ်လိုက်သည်။ လမ်းသည် ထူးထူးခြားခြား တိတ်ဆိတ်နေပြီး အမှောင်ထဲရှိ မြောင်းများမှ ဖုတ်ကောင်များ၏ ဝေးကွာသော ညည်းညူသံများသည် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

အနီးအနားတွင် ဖုန်များနှင့် ထရပ်ကားတစ်စီးသည် လမ်းဘေးတွင် ရပ်ထားပြီး ၎င်း၏တံခါးမှာ ဖွင့်ထားလျက်ရှိသည်။ ယာဉ်မောင်း၏ ပုပ်သိုးနေသော အလောင်းသည် ထိုင်ခုံခါးပတ်တွင် အားမဲ့စွာ တွဲလောင်းကျနေသည်။ လင်းရှန်သည် ထရပ်ကားပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး ဓားဖြင့် ခါးပတ်ကို ဖြတ်လိုက်သည်။ အလောင်းသည် တောင့်တင်းစွာ လဲကျသွားပြီး သူက ထရပ်ကားကို စစ်ဆေးသည်။

သူ၏ ယန္တရားနှလုံးသားကို အသုံးပြုကာ လင်းရှန်သည် ၎င်း၏အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ အကဲဖြတ်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ “တာ့လို၊ မော်တော်ဆိုင်ကယ်ကို ထရပ်ကားရဲ့ နောက်ပုံးထဲ ထည့်ပေး’’

ထို့နောက် သူသည် ချန်ဆီရွှမ်ကို ခရီးသည်ထိုင်ခုံသို့ ဆွဲတင်လိုက်သည်။

“ဒီထရပ်ကားကို ပစ္စည်းတွေ သယ်ဖို့ သုံးမှာလား’’

ချန်ဆီရွှမ်က အံ့သြစွာ မေးသည်။

လင်းရှန်က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်သည်။ ဤအရွယ်အစားရှိ ထရပ်ကားသည် ပစ္စည်းများကို သိသာထင်ရှားစွာ သယ်ဆောင်နိုင်ပြီး လမ်းပိတ်ဆို့မှုများကို ရှင်းလင်းရန်အတွက်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။

ဝုန်း..

တာ့လိုသည် မော်တော်ဆိုင်ကယ်ကို ထရပ်ကား၏ ဗလာဖြစ်နေသော နောက်ပုံးထဲသို့ တင်လိုက်သည်။ လင်းရှန်သည် တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး အင်ဂျင်ကို နှိုးကာ အပြင်ရှိ တာ့လိုအား အော်ပြောသည်။

“တက်လိုက်၊ ငါ ဒီထရပ်ကားနဲ့ ဦးဆောင်မယ်’’

“ဟုတ်ကဲ့’’

လမ်းကြမ်းယာဉ်သည် နောက်မှ လိုက်လာပြီး လင်းရှန်သည် ထရပ်ကားကို လမ်းပိတ်ဆို့နေသော ယာဉ်များကြားသို့ ဖောက်ထွင်းမောင်းနှင်လိုက်သည်။ အားကောင်းသော အင်ဂျင်သည် အရှိန်ဖြင်ြ လမ်းကို ရှင်းလင်းပေးလိုက်သည်။

ဝုန်း…ဝုန်း

ထရပ်ကားသည် အပျက်အစီးများကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ဆူညံသံများသည် ယူချီမြို့၏ တိတ်ဆိတ်နေသော လမ်းများတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အနီးအနားရှိ မြောင်းများမှ ဖုတ်ကောင်များသည် ဆူညံသံကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရသည်။

နေဝင်ချိန်အောက်တွင် ထရပ်ကားသည် ယာဉ်များကို တိုးဖောက်ကာ ဖုတ်ကောင်များ၏ အာရုံကို ပိုဆွဲဆောင်နေသည်။ ၎င်း၏နောက်တွင် လမ်းများသည် နေရာအနှံ့မှ စုဝေးလာသော ဖုတ်ကောင်များ၏ ညည်းညူသံများဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။

လင်းရှန်သည် လီဗာကို အဆုံးထိ နင်းလိုက်ရင်း ယန္တရားနှလုံးသားသည် အလွန်အမင်း လည်ပတ်လာပြီး ထရပ်ကား၏ အင်ဂျင်ကို အမြင့်ဆုံး RPM သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

အကယ်၍ သူတစ်ဦးတည်း တိုက်ခိုက်နေရပါက၊ ယန္တရားနှလုံးသားနှင့် ဆက်စပ်စွမ်းရည်များ၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းသည် အတော်လေး ကန့်သတ်ထားနိုင်သည်။ သို့သော် စက်မှုယန္တရားများကို အသုံးပြုသောအခါ၊ ၎င်းသည် ညနှင့်နေ့ရောက်သလို ကွဲပြားပြီး သူ့ကို သဘာဝ၏ စစ်မှန်သော အင်အားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးသည်။

ထရပ်ကားသည် ရှေ့မှ ဦးဆောင်လျက်၊ လမ်းကြမ်းယာဉ်သည် နောက်မှ အနီးကပ်လိုက်လာသည်။ မကြာမီတွင် ၎င်းတို့သည် တစ်ချိန်က စည်ကားသော ဈေးဝယ်ရပ်ကွက်အဖြစ် ရှိခဲ့ဖူးသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဈေးဝယ်စင်တာများနှင့် စားသောက်ဆိုင်များဖြင့် တန်းစီထားသော ဤနေရာသည် ယခုအခါ ပြိုကျပျက်စီးနေသော အဆောက်အအုံများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ဖုတ်ကောင်အုပ်စုများသည် မြောင်းများနှင့် ဆိုင်ပြတင်းများကြားတွင် ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်လည်လျက် ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ကစဥ့်ကလျားဖြစ်နေသည်၊၊

“ဒီနေရာပဲ’’

လင်းရှန်က လက်ကိုင်စကားပြောစက်မှတစ်ဆင့် အော်လိုက်သည်။ လမ်းကို ရှင်းလင်းပြီးနောက်၊ ယာဉ်များသည် စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ခွဲထွက်သွားသည်။

ရှားရှားနှင့် တာ့လိုသည် ဈေးဝယ်စင်တာများနှင့် အီလက်ထရွန်းနစ်ဆိုင်များဆီသို့ ဦးတည်သွားပြီး၊ လင်းရှန်နှင့် ချန်ဆီရွှမ်ကမူ ဆင်ခြေဖုံးရှိ ထရန်စဖော်မာစက်ရုံဆီသို့ မောင်းနှင်သွားသည်။

ထရပ်ကား၏ ခရီးသည်ထိုင်ခုံတွင် ချန်ဆီရွှမ်သည် ခေါင်းထက်ရှိ လက်ကိုင်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ လက်တစ်ဖက်တွင် သေနတ်ကို ကိုင်ထားသည်။ သူမ၏ တင်းမာနေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းရှန်က စိတ်သက်သာစေရန် ပြောသည်။

“အခုက နေ့ခင်းဘက်ပဲ။ အဲဒီသတ္တဝါတွေ မရှိပါဘူး’’

ချန်ဆီရွှမ်က နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ကို ရှူထုတ်လိုက်သည်။

“ကျွန်မက... နည်းနည်းပဲ စိတ်လှုပ်ရှားနေတာပါ’’

“စိတ်အေးအေးထား၊ ဘာမှမဖြစ်ဘူး” လင်းရှန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ဖြေသည်။

ထရပ်ကားသည် လမ်းတစ်လျှောက် မြည်ဟည်းနေသော အင်ဂျင်သံသည် ၎င်း၏နောက်တွင် ဖုတ်ကောင်အုပ်စုများကို ဆွဲဆောင်လျက်ရှိသည်။ မကြာမီတွင် ထရန်စဖော်မာရုံသည် အနီးအနားတွင် ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် သံဆူးကြိုးများနှင့် ကွန်ကရစ်နံရံများဖြင့် ဝိုင်းထားသည်။

“အဲဒါပဲ’’

လင်းရှန်က ပြောကာ စတီယာရင်ကို ဘေးသို့ ဆွဲလိုက်သည်။ ထရပ်ကားသည် လမ်းဘေးပလက်ဖောင်းပေါ်သို့ တက်ကာ သံဆူးကြိုးများကို ဖောက်ထွင်းပြီး စက်ရုံ၏ အပြင်ဘက်နံရံဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ဘန်း..

ဝုန်း..

ဆူညံသံဖြင့် ထရပ်ကားသည် နံရံကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားပြီး အုတ်ခဲများနှင့် အပျက်အစီးများသည် လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားသည်။ စက်ရုံ၏ နံရံတွင် ကြီးမားသော အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လင်းရှန်သည် အချိန်မဖြုန်းဘဲ ထရပ်ကားမှ ထွက်လာပြီး အပေါက်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို၊ သံချောင်းများသည် ပေါ်ထွက်လာပြီး ခိုင်ခံ့သော ယာယီအတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းလျက် နေရာယူသည်။

ချလွမ်..

သူ၏ အဆင့်မြှင့်ထားသော ယန္တရားထုတ်လုပ်မှုစွမ်းရည်မှ အမြန်နှုန်းအားဖြည့်မှုကြောင့်၊ ရိုးရှင်းသော ဖွဲ့စည်းပုံသည် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပြီးစီးသွားသည်။ အသက်ရှူသံအနည်းငယ်အတွင်း၊ သံမဏိဆန်ခါနံရံတစ်ခုသည် အပေါက်နေရာတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး သံမဏိသံချောင်းများဖြင့် ကျန်ရှိသော အုတ်နံရံထဲသို့ ခိုင်မြဲစွာ တည်ဆောက်ထားသည်။

ချန်ဆီရွှမ်သည် ထရပ်ကားမှ ထွက်လာချိန်တွင် ၎င်းတို့ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ခဲ့သော အပေါက်သည် ပိတ်ဆို့ပြီးဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“အို... ဘယ်လို’’

သူမသည် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသော အခြေအနေကို အံ့သြသင့်စွာ ရေရွတ်သည်။

ဂါးး..

ဖုတ်ကောင်များသည် အသစ်တည်ဆောက်ထားသော အတားအဆီးဆီသို့ စုဝေးလာပြီး သံမဏိသံဆန်ခါများကို ရက်စက်စွာ ခြစ်ကုတ်နေသည်။ ၎င်းတို့၏ ပုပ်သိုးနေသော လက်များသည် ခိုင်ခံ့သော သံမဏိပေါ်သို့ အချည်းနှီး ခြစ်ကုတ်နေသည်။

လင်းရှန်၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် တည်ငြိမ်ပြီး ကျွမ်းကျင်လှသည်။ သူ၏ ယန္တရားစွမ်းရည်သည် ယခုအခါ ယခင်ကထက် ပိုမိုသန့်စင်လာသည်။

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်တာလဲ”

ချန်ဆီရွှမ်က အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။

လင်းရှန်သည် စုဝေးလာသော ဖုတ်ကောင်အုပ်စုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်စွာ ဖြေသည်။

“သူတို့အားလုံးကို သတ်လိုက်လည်း အချည်းနှီး အချိန်ဖြုန်းတာပဲ’’

သံမဏိဆန်ခါမှ အကြည့်လွှဲကာ ချန်ဆီရွှမ်အား အတွင်းပိုင်းသို့ ဦးတည်ရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး ပစ္စည်းရှာဖွေမှုကို စတင်လိုက်သည်။