အမည်းရောင်သွေး

လေထဲတွင် ပုပ်သိုးမှုနံ့သည် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် လင်းရှန်သည် ထိတ်လန့်စွာ နောက်ဆုတ်သွားရသည်။ သူက တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်၊၊

“သေစမ်း... ဒါက ဂြိုလ်သားတွေလား...တိုက်စားနိုင်တဲ့ အက်ဆစ်သွေးရည်တောင် ပန်းထွက်နိုင်တာပဲ”

ဖျတ်-ဖျတ်-ဖျတ်

ခေါင်းသုံးလုံးရှိသော မွန်းစတားသည် နံရံတစ်လျှောက် ထိတ်လန့်ဖွယ်အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြေးလွှားလာကာ လင်းရှန်ဆီသို့ ခုန်ဝင်လာသည်။ ၎င်း၏ ရုပ်ဆိုးထိတ်လန့်ဖွယ်သော ခေါင်းသုံးခုသည် ပါးစပ်ဟလျက် အမည်းရောင်သွေးများကို သူ့ဆီသို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်၊၊

လင်းရှန်သည် လျင်မြန်စွာ ကျဉ်းမြောင်းသောလမ်းကြားထဲသို့ ခုန်ဝင်လိုက်ပြီး နောက်ပြန်လှည့်ကာ သံဇကာနံရံတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ဖျစ်…ဖျစ်

အမည်းရောင်သွေးများသည် နံရံပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ချက်ချင်းပင် တိုက်စားသွားသည်၊၊ မွန်းစတားသည် ပင့်ကူသဖွယ် လှုပ်ရှားကာ သံဇကာနံရံကို အနည်းငယ်မျှပင် အားစိုက်ထုတ်ရန်မလိုဘဲ ကျော်တတ်လာပြီး တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်၊၊

၎င်း၏ အမြန်နှုန်းသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး အဝေးမှ တိုက်ခိုက်မှုများက အခြေအနေကို ပိုမိုဆိုးရွားစေသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် လင်းရှန်သည် အကွေ့အကောက်များသော လမ်းကြားကို ရွေးချယ်ထားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ကျယ်ပြန့်သော နေရာဖြစ်ခဲ့ပါမူ သူသည် ကာကွယ်ရေးအတားအဆီးများကို ဖန်တီးရန် အချိန်ဖြုန်းရမည်ဖြစ်ပြီး များစွာအားနည်းနေမည်ဖြစ်သည်။

ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း

မွန်းစတားက လမ်းကွေ့တစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ကာ ခုန်ဝင်လာစဉ် လင်းရှန်သည် နောက်ထပ်လမ်းကွေ့တစ်ခုမှ ချုံခိုတိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ ကျည်ဆန်များသည် မွန်းစတားကို ထိမှန်သွား ၎င်း၏ အသားများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

သူသည် နောက်ပြန်လှည့်ပြီး ပြေးရင်း လက်ကိုင်စကားပြောစက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အနီရောင်အလင်းသည် ယိမ်းထိုးနေဆဲဖြစ်ပြီး ထူးဆန်းသောအရာများသည် အချက်ပြမှုကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် သက်သေဖြစ်သည်။

“ဒီစကားပြောစက်ကို ထူးဆန်းတဲ့ အနီရောင်ပဲစေ့နဲ့ အဆင့်မြှင့်ရမယ်ထင်တယ်”

လင်းရှန်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

“တာလို့”

လင်းရှန် ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်၊ ၎င်း၏အသံသည် မှောင်မိုက်သောလမ်းများထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ခေါင်းသုံးလုံးမွန်းစတားသည် လျင်မြန်စွာ ချဥ်းကပ်လာနေသည်။ လင်းရှန်သည် နောက်ပြန်မလှည့်ကြည့်ဘဲ သံဇကာကွန်ရက်များနှင့် နံရံများကို နောက်တွင် ဖန်တီးလိုက်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက် ထောင်ချောက်ကြိုးများနှင့် သံချွန်ထောင်ချောက်များကို ဖြန့်ကျက်ထားသည်။

ကလစ် ဘန်း

ထောင်ချောက်များသည် မွန်းစတားကို အနည်းငယ်နှေးကွေးစေပြီး ဒဏ်ရာအနည်းငယ်ရစေသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ ပင့်ကူသဖွယ် ခြေလက်များသည် ဒေါသထွက်လျက် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလာပြီး မြင့်မားသောနံရံများကို ကျော်တတ်ကာ သူ့နောက် လိုက်လာသည်။

ထိုအခါတွင် လင်းရှန်သည် လမ်းထွက်ပေါက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဒုတိယထပ် လသာဆောင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အဆင်သင့်စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

“တာလို့”

“သတိထား၊ ဒီအကောင်က အက်ဆစ်ရည်တွေ ပန်းနိုင်တယ်” လင်းရှန်က သတိပေးလိုက်ရင်း ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား ထွက်သွားသည်။

ဟစ်စ်

ခေါင်းသုံးလုံးမွန်းစတားသည် မြင့်မားသောနံရံမှ ခုန်ဆင်းလာပြီး ၎င်း၏ ပါးစပ်များမှ အမည်းရောင်သွေးများသည် ထိမှန်ရာမျက်နှာပြင်များကို ဆူညံစွာ တိုက်စားသွားသည်၊၊

“သေစမ်း”

မွန်းစတားက လင်းရှန်ဆီသို့ ခုန်ဝင်လာစဉ် တာလို့သည် လသာဆောင်မှ ခုန်ဆင်းလာပြီး ကြီးမားသော သံမဏိဓားကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူက အားပြင်းစွာ ဓားကို မြှောက်ကာ ခုတ်ချလိုက်သည်၊၊

ဇွတ်

အဆင်သင့်ဖြစ်မနေသော ခေါင်းသုံးလုံးမွန်းစတားသည် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ ဓားသည် ၎င်း၏ ခေါင်းနှစ်ခုကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး တတိယခေါင်းမှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြတ်တောက်ခံရသည်။

ဟစ်စ်

အမည်းရောင်သွေးများသည် မွန်းစတားထံမှ အရှိန်ပြင်းစွာပန်းထွက်လာပြီး တာလို့ဆီသို့ ဝင်လာသည်၊၊ လင်းရှန်သည် ၎င်းကို ကြိုတင်မျှော်မှန်းထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ပါးလွှာသော သံနံရံတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ဖန်တီးလိုက်ပြီး တာလို့ကို ဆွဲကာ လှိမ့်ထွက်ကာ ဘေးကင်းရာ လိမ့်လိုက်သည်၊၊

ဟစ်စ်

တိုက်စားနိုင်သော သွေးများသည် ပါးလွှာသော သံနံရံကို ချက်ချင်းဖောက်ထွင်းကာ ကြီးမားသောအပေါက်များ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“အခုပဲ”

လင်းရှန်က အော်ပြောလိုက်ပြီး ထရပ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းပင် သေနတ်များကို မြှောက်ကာ လျင်မြန်စွာ တိုက်စားနေသော နံရံနောက်ကွယ်ရှိ မွန်းစတားထံ ကျည်ဆန်မိုးရွာသွန်းသည်နှယ် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ဒိုင်း-ဒိုင်း-ဒက်-ဒက်

မှောင်မိုက်သော လမ်းကြားသည် သေနတ်ပစ်သံများဖြင့် လင်းထိန်လာပြီး သေနတ်ပြောင်းမှ မီးပွင့်များက မြင်ကွင်းကို လင်းသွားစေသည်။ ကျန်ရှိနေသော ခေါင်းတစ်ခုသည် အနှောင့်အယှက်မရှိသော ပစ်ခတ်မှုအောက်တွင် ညည်းတွားသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အလျော့မပေးနဲ့၊ ကျည်အပိုတွေ ကုန်အောင်ပစ်”

လင်းရှန်က အော်ပြောလိုက်သည်။ မွန်းစတား၏ ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာမှုသည် ထူးဆန်းလွန်းသဖြင့် နောက်ထပ်လှည့်ကွက်များရှိနိုင်သောကြောင့် သူမစွန့်စားရဲပေ၊၊ အားသာချက်ရှိနေချိန်တွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ပစ်ခတ်မှုကို ဆက်လက်ထိန်းထားကာ အလျော့ပေးရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

ချောက်-ချောက်

လင်းရှန်၏ ရိုင်ဖယ်သည် ကျည်ဆန်ကုန်သွားသည်။ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ သူသည် ၎င်းကို ပစ်ချလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်—တစ်ဖက်မှ လေအမြောက်ကို အာရုံစူးစိုက်စွာ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ဖက်မှ လျှပ်စစ်ထုတ်လွှတ်မှုဖြင့် တဖျပ်ဖျပ်လင်းလာသည်။

ဖန်း-ဖောက်

လေအမြောက်များသည် လေထုကို ဖြတ်သန်းဖောက်ထွင်းသွားပြီး လျှပ်စစ်လှိုင်းများသည် ပေါက်ကွဲစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤသို့သော ထူးဆန်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လင်းရှန်သည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းသည် သေစေနိုင်ကြောင်း သိရှိထားသည်။

ခေါင်းသုံးခုရှိသော မွန်းစတားတစ်ကောင်လား၊၊ ၎င်းတွင် အသက်သုံးချက်မရှိဟု မည်သူပြောနိုင်မည်နည်း၊၊

တစ်မိနစ်ကျော်ကြာ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့ရှိသမျှကျည်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ တာလို့၏ စက်သေနတ်သည် ကျည်ဆန်ကုန်သွားပြီး ကလစ်ဟူသော အသံထွက်ပေါ်လာမှသာ ပစ်ခတ်သံများ ရပ်တန့်သွားသည်။ ၎င်းတို့၏ ပစ်ခတ်သံများသည် ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ပင်ပန်းစွာ အသက်ရှူရင်း လင်းရှန်သည် ဓာတ်မီးကို ရှေ့သို့ ထိုးလိုက်သည်။

ခေါင်းသုံးလုံးမွန်းစတားသည် အသားပုံတစစီဖြစ်သွားကာ ၎င်း၏ အောက်တွင် စုဝေးနေသော အမည်းရောင်သွေးများသည် လင်းရှန်ဖန်တီးထားသော ပါးလွှာသော သံပြားကို လုံးဝတိုက်စားသွားသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ သေပြီလား”

လင်းရှန်က ရေရွတ်လိုက်သည်၊ သွေးသည် မြေပြင်ကို ဆက်လက်တိုက်စားမေသည်၊၊

ပစ်ခတ်သံများသည် အနီးအနားရှိ ဖုတ်ကောင်များ၏ ညည်းတွားသံများကို ဆွဲဆောင်လာသည်။ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိပဲ လင်းရှန်သည် နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ကို အုပ်လျက် သတိဖြင့် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

သူ အနီးကပ်ရောက်သောအခါ ဓာတ်မီးရောင်တန်းထဲတွင် အမည်းရောင်မြူတစ်ခုက ထင်ရှားလာသည်။ တိုးညှင်းသော တီးတိုးသံများနှင့် ငိုသံများကို ကြားလိုက်ရပြီး လင်းရှန်က ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒီမှာ ရှိတယ်”

အမည်းရောင်မြူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် စုစည်းလာပြီး သွေးနီရောင်ပဲစေ့တစ်လုံးအဖြစ် ပုံဖော်လာသည်။ ၎င်းသည် လင်းရှန်က ယခင်က လဲလှယ်ထားသော ပဲစေ့နှင့် အရွယ်အစား တူညီပြီး ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်ထုတ်လွှတ်နေသည်။

တိုက်စားသော အမည်းရောင်သွေးကို စိုးရိမ်သဖြင့် လင်းရှန်သည် ရှည်လျားသော သံညှပ်တစ်ခုနှင့် ရိုးရှင်းသော သံသေတ္တာတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ပဲစေ့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“ဒီဟာက တော်တော်ဒုက္ခပေးတာပဲ”

လင်းရှန် တီးတိုးကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်၊၊

အနံ့ဆိုးသည် လွှမ်းမိုးနေပြီး လင်းရှန်သည် လေထဲမှ အနံ့အနည်းငယ်ကို မတော်တဆ ရှူရှိုက်မိလိုက်သည်။ သူ၏ ခေါင်းတစ်ခုလုံး မူးဝေလာပြီး အတွင်းကလီစာများ လှုပ်ခတ်သွားကာ အန်ချင်လာသည်။

“နောက်ဆုတ်”

သူက တာလို့ကို အော်သတိပေးလိုက်သည်။

မတွန့်ဆုတ်ဘဲ သူတို့သည် လမ်းကြမ်းယာဉ်ထဲသို့ တက်ကာ အိပ်မက်ဆိုးနှင့်တူသော မြင်ကွင်းမှ အလျင်အမြန်မောင်းထွက်သွားသည်။

အင်ဂျင်သံသည် ဟိန်းထွက်လာပြီး ယာဉ်၏ ရှေ့မီးများသည် အရှေ့မှ ဖိနှိပ်ထားသော အမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။

“ဒီသတ္တဝါတွေက ထူးဆန်းလွန်းတယ်…”

လင်းရှန်သည် ခရီးသည်ထိုင်ခုံပေါ်မှ ရေရွတ်လိုက်ပြီး သံသေတ္တာထဲရှိ သွေးနီရောင်ပဲစေ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ “သူတို့က ငါတို့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံစားနိုင်သလိုပဲ—အမြဲတမ်း အနီးနားမှာ ပေါ်ထွက်လာတယ်”

အစပိုင်းတွင် သူသည် ၎င်းတို့သည် အမှောင်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော အသိုက်များမှ ထွက်ပေါ်လာသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် နေ့အလင်းရောင်တွင် အသိုက်များကို ရှာမတွေ့ခဲ့သဖြင့် ၎င်းတို့၏ ပေါ်ထွက်လာမှုများသည် ရှင်းပြမရသော ဖြစ်စဉ်အဖြစ် ကျန်ရှိနေသည်။

“သူတို့ တည်နေရာခုန်ကူးနိုင်တာလား”

တာလို့က စတီယာရင်ဘီးကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ရင်း မေးလိုက်သည်။

“တည်နေရာရွေ့ပြောင်းနိုင်ရင် ငါ အခု သေနေလောက်ပြီ” လင်းရှန်က ဖြေလိုက်သည်။

“ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာမှုတွေက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။ ခြေသံရော ဘာလက္ခဏာမှ မရှိဘူး”

“တစ်နည်းအားဖြင့်… သူတို့က ဒီမှာ အမြဲရှိနေသလိုပဲ”

လင်းရှန်က အသံတုန်ခါနေကာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်မှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ တာလို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း လင်းရှန်သည် မျက်လုံးထောင့်မှ အနီရောင်အရိပ်တစ်ခုကို ဖျတ်ခနဲ မြင်လိုက်ရသည်။

သူ၏ မျက်ဆံများ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး နောက်ကြည့်မှန်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

နောက်ထိုင်ခုံတွင် အနီရောင်ဝတ်စုံဖြင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထိုင်နေပြီး ၎င်း၏ ဆံပင်များသည် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေကာ မျက်နှာသည် အရိပ်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်နေသည်။

လင်းရှန်သည် တောင့်တင်းသွားသည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ နောက်ထိုင်ခုံသည် ဗလာဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

“အစ်ကိုလင်း၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ”

တာလို့က သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို သတိပြုမိပြီး မေးလိုက်သည်။

လင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် မသက်မသာဖြစ်နေသည်။

“တစ်ခုခု မူမမှန်ဘူး…”

ဂျစ်… ဂျစ်…

လင်းရှန်လက်ထဲရှိ စကားပြောစက်သည် သူ မထိရသေးပဲ အသက်ဝင်လာသည်။

“ဂျစ်… ဂျစ်…”

“ဂျစ်… မွေးနေ့မင်္ဂလာ… ဂျစ်…”

အက်ကွဲသံဖြင့် ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခုသည် တဂျစ်ဂျစ်မြည်သံများထဲမှ တိုးညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။