မောဝ်ရှန်း တာအိုပညာ

တရုတ်နိုင်ငံသို့ ပြန်လာသော လေယာဉ်ပေါ်တွင်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပထမတန်းတွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။ သူ့ဘေးတွင် အပြာရောင်ဂါဝန်ရှည် ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်ရှည်များကို ပုခုံးပေါ် ဖြန့်ချထားကာ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် တွေဝေနေသော မိန်းကလေးတစ်ယောက် ရှိနေ၏။

ထိုမိန်းကလေး၏ အသားအရေသည် အလွန်ဖြူဖွေးပြီး မျက်နှာကျမှာ နူးညံ့လှပသော်လည်း တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ သူမ၏ တွေဝေနေသော မျက်လုံးများပင်။

ထိုမိန်းကလေးမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ရဲရှင်းဟွေ့ အရင်က တွေ့ခဲ့ဖူးသော ထူးခြားသည့် ခွန်အားပိုင်ရှင် မိန်းကလေးပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်စိမ်းကုန်သွယ်ရေးဈေးမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ချุယားကျဲကို ထိုမိန်းကလေးအား ရေချိုးသန့်စင်ပြီး အဝတ်အစားအသစ်များ လဲလှယ်ပေးရန် တာဝန်ပေးခဲ့၏။

ရေမိုးချိုးပြီး အဝတ်အစားသစ်များ လဲလှယ်ပြီးနောက် ထိုမိန်းကလေး၏ ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့ပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။

ထိုနည်းတူစွာပင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သေနတ်ကျည်ဆန် ထိမှန်ခဲ့သော မိန်းကလေး၏ ခြေသလုံးကိုလည်း ကြည့်လိုက်မိသည်။

သူမ၏ ခြေသလုံးပေါ်တွင် ဒဏ်ရာအမာရွတ် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ သေနတ်ထိခဲ့သူမှာ သူမမဟုတ်သလိုပင် ဖြစ်နေခဲ့၏။

ထို့နောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ အစ်ကိုနှင့် အစ်မကို ထိုမိန်းကလေးအကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်သည်လည်း မိန်းကလေး၏ နောက်ကြောင်းကို စပ်စုချင်ကြသော်လည်း ထိုမိန်းကလေးတွင် ကိုယ်ပိုင်အမှတ်တရများ၊ စိတ်ခံစားချက်များပင် မရှိသောကြောင့် သူမထံမှ ဘာမှသိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် မောင်နှမသုံးယောက်သည် ထိုမိန်းကလေးကို တရုတ်နိုင်ငံသို့ အတူခေါ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြ၏။

မိန်းကလေးတွင် နာမည်မရှိသောကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့က သူမကို ပေါင်ပေါင်း ဟု ဖြစ်ကတတ်ဆန်း နာမည်ပေးလိုက်သည်။

မျိုးရိုးနာမည်လား။ သဘာဝကျစွာပင် ရဲရှင်းဟွေ့တို့ မိသားစု၏ မျိုးရိုးနာမည်ကိုပင် ပေးလိုက်၏။

.......

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ့ဘေးတွင် ငေးငိုင်နေသော ပေါင်ပေါင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးမှိတ်ကာ အနားယူနေသော သူ့အစ်ကိုနှင့် အစ်မကို ကြည့်ကာ သူ၏ကိုယ်ထဲမှ တီဗီလေးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

"လိုင်းတိုင်က နှစ်တိုင်ပဲ တက်နေတာဆိုတော့ ဗီဒီယိုတွေ အများကြီး တင်ပြီးသားဖြစ်နေလောက်ပြီ။ တီဗီစီးရီးတွေတော့ မဖြစ်ပါစေနဲ့။ တကယ်လို့ စီးရီးတွေဖြစ်နေရင်တော့ ဒုက္ခပဲ။"

စိတ်ထဲမှ ဆုတောင်းပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် တီဗီကို ဖွင့်လိုက်သည်။

တီဗီဖွင့်ပြီး မိနစ်အနည်းငယ် ကြည့်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ ယခုတစ်ကြိမ် ထုတ်လွှင့်နေသည်မှာ တီဗီစီးရီးမဟုတ်ဘဲ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားတစ်ကား ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤရုပ်ရှင်သည် လူများစွာအတွက် ကလေးဘဝအမှတ်တရနှင့် ကလေးဘဝခြောက်ခြားစရာတစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ ဦးလေးရင်း၏ "Zombie Supreme" ရုပ်ရှင်ဖြစ်သည်။

ဦးလေးရင်း၏ ရုပ်ရှင်များဟု ဆိုလိုက်လျှင် သရဲဖမ်းခြင်း၊ တစ္ဆေနှင်ခြင်းတို့အတွက် သူ၏ မောဝ်ရှန်း တာအိုပညာရပ်အမျိုးမျိုးကို သဘာဝကျစွာ သတိရမိကြပေမည်။

ရုပ်ရှင်က အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းပြီး ရဲရှင်းဟွေ့လည်း အလွန်နှစ်ခြိုက်စွာ ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ သို့သော် ရုပ်ရှင်ပြီးသွားပြီးနောက် အရေးကြီးဆုံးအဆင့်ဖြစ်သည့် စွမ်းရည်လက်ခံရယူရမည့် အခိုက်အတန့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"မောဝ်ရှန်း တာအိုပညာရပ်တစ်ခုခုလောက် ရပါစေဗျာ။"

ရဲရှင်းဟွေ့ စိတ်ထဲမှ အရူးအမူး ဆုတောင်းနေခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် တီဗီလေးပေါ်မှ ရုပ်ရှင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဒုတိယမြောက် တင်ထားသော ရုပ်ရှင် စတင်ပြသလာ၏။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဒုတိယရုပ်ရှင်ကို ကြည့်ရန် စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏စိတ်ထဲသို့ အမှတ်တရများ အလုံးအရင်း ဝင်ရောက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ ဆုတောင်းများ အလွန်ထိရောက်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ယခုတစ်ကြိမ် သူရရှိလိုက်သော စွမ်းရည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မောဝ်ရှန်း တာအိုပညာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့ အကျပ်အတည်းနှင့်လည်း ရင်ဆိုင်နေရသည်။ မောဝ်ရှန်း တာအိုပညာ၏ အသိပညာပမာဏမှာ အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး ဖောင်းကားလာသလို ခံစားနေရ၏။

ယခုတစ်ကြိမ် မောဝ်ရှန်း တာအိုပညာမှ စုပ်ယူရရှိသော အသိပညာပမာဏသည် ယခင်အကြိမ်က အထူးစွမ်းရည် စုပ်ယူခဲ့သည်ထက်ပင် ပိုမိုများပြားလှသည်။

ထို့အပြင်၊ လောကီပညာရပ်ဆိုင်ရာ အသိပညာများစွာကို အမွေဆက်ခံလိုက်ရသည့်အတွက် ရဲရှင်းဟွေ့၏ စိတ်သည်လည်း အနည်းငယ် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဤအသိပညာပေးပို့မှုသည် ရဲရှင်းဟွေ့အား သာမန်လူတစ်ယောက်ဘဝမှ အခြားကမ္ဘာတစ်ခု၏ တံခါးပေါက်သို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် တူနေသည်။

မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူသင်ယူရရှိခဲ့သော စိတ်ငြိမ်မန္တန်ကို စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုနေလိုက်သည်။

"ထာဝရတည်မြဲ၊ အရာခပ်သိမ်း ငြိမ်သက်၏။ စိတ်သည် ငြိမ်းချမ်း၊ နာမ်သည် အေးချမ်း။ ငါသည် ငါ၏ တစ်ခုတည်းသော နာမ်ကို ရှုမြင်၏၊ စိတ်နှင့်နာမ်သည် တစ်ခုတည်းဖြစ်ပြီး နာမ်သည် ငါ့နောက်သို့ လိုက်ရမည်။ ငါသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်ရှိသော်၊ တုန်လှုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်။ အမှားမမြင်၊ အမျက်မထွက်၊ တပ်မက်ခြင်းမရှိ၊ တောင့်တခြင်းမရှိ၊ စွန့်လွှတ်ခြင်းမရှိ၊ ပစ်ပယ်ခြင်းမရှိ၊ ပြုလုပ်ခြင်းမရှိ၊ အတ္တမရှိ..."

စိတ်ငြိမ်မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့၏ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော နှလုံးသားသည် ရုတ်တရက် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် မျက်လုံးမှိတ်၍ အနားယူနေသော ရဲရှင်းချန်သည် မျက်လုံးဖွင့်ကာ ရဲရှင်းဟွေ့ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ထိုနည်းတူစွာပင် ရဲလန်ယွဲ့သည်လည်း မျက်လုံးများ တင်းတင်းမှိတ်ထားသော ရဲရှင်းဟွေ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ရှင်းချန်၊ ရှင်းဟွေ့က ငါတို့ထင်သလောက် မရိုးရှင်းဘူးထင်တယ်။"

ရဲလန်ယွဲ့က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။"

ရဲရှင်းချန်က တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ မျက်လုံးမှိတ်ကာ အနားယူနေလိုက်သည်။

ရဲလန်ယွဲ့သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး ရဲရှင်းဟွေ့ကို ဆက်မကြည့်တော့ပေ။ သူမ၏အမြင်တွင် သူမ၏မောင်ငယ်နှစ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် ပိုပြီး နားလည်ရခက်နေကြကာ ငယ်ငယ်ကလို ချစ်စရာကောင်းပြီး ပျော်စရာမကောင်းတော့ပေ။

ရဲလန်ယွဲ့နှင့် ရဲရှင်းချန်တို့သည် တစ်ယောက်၏လျှို့ဝှက်ချက်ကို တစ်ယောက် မစူးစမ်းကြသလို၊ သဘာဝကျစွာပင် သူတို့သည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကိုလည်း စူးစမ်းမည် မဟုတ်ပေ။

လူတိုင်းတွင် လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိကြသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို မပြောပြချင်ပါက မည်သူကမှ အလိုအလျောက် မေးမြန်းမည်မဟုတ်။ မိမိတို့သည် တစ်ယောက်အတွက် တစ်ယောက် အယုံကြည်ရဆုံးနှင့် အရေးအကြီးဆုံးလူများဖြစ်ကြောင်း စိတ်ထဲတွင် သိနေလျှင်ပင် လုံလောက်ပြီဖြစ်၏။

သို့သော် သူတို့မသိခဲ့သည်မှာ သူတို့သည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မသိသော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့ကမူ သူတို့အကြောင်း အရာအားလုံးကို သိနေသည်ဆိုသောအချက်ပင်။

.......

အာရုံစိုက်မှုက ရဲရှင်းဟွေ့ထံ ပြန်ရောက်လာသည်။

ဤအချိန်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဦးလေးကျို၏ တာအိုပညာကို လုံးဝကျွမ်းကျင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဦးလေးကျို၏ တာအိုပညာသည် အဓိကအားဖြင့် မောဝ်ရှန်း တာအိုဝါဒပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်။ သဘာဝကျစွာပင် သူသည် အခြားသော တာအိုကျမ်းဂန်များနှင့် အယူဝါဒများကိုလည်း လေ့လာထားခဲ့၏။

ရဲရှင်းဟွေ့ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ဖောင်းကားနေသော သူ၏ခေါင်းကို ကိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟူး... နောက်ဆုံးတော့ စုပ်ယူပြီးသွားပြီ။"

မူလက တီဗီလေးပေါ်တွင် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် တင်ထားသေးသော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် ယခုချက်ချင်း ကြည့်ရှုရန် အစီအစဉ်မရှိသေးပေ။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဦးလေးကျို၏ စွမ်းရည်များကို စုပ်ယူခဲ့ရုံဖြင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ယခု အခြားစွမ်းရည်များကို စုပ်ယူမည်ဆိုလျှင် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းသွားနိုင်သည်အထိ ဖြစ်သွားနိုင်၏။

ထိုအချိန်တွင်ပင် လေယာဉ်ဆင်းသက်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေယာဉ်ရောက်ရှိပြီဖြစ်ကြောင်း ရဲရှင်းဟွေ့ သိလိုက်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲရှင်းချန်တို့သည် ကူယန်သို့ မပြန်ဘဲ ရဲလန်ယွဲ့နှင့်အတူ အရှေ့တရုတ်ပင်လယ်သို့ လိုက်သွားခဲ့ကြ၏။

လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် အားလုံးအတူတူ လေဆိပ်အပြင်သို့ လျှောက်ထွက်လာကြသည်။

လေဆိပ်အပြင်ဘက်တွင် လူအချို့ စောင့်ဆိုင်းနေပြီး သူတို့ကို ဦးဆောင်နေသူမှာ ဝတ်စုံပြည့်နှင့် အရပ်ရှည်ပြီး ရုပ်ချောသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့က ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ"

ရဲလန်ယွဲ့က သူတို့ကို မေးလိုက်သည်။

ဦးဆောင်လာသူအမျိုးသားက ရဲလန်ယွဲ့၏ မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ ပြန်မေးလိုက်၏။

"ရဲလန်ယွဲ့၊ မင်းတစ်ယောက်တည်း မြန်မာနိုင်ငံကို ဘယ်လိုလုပ်သွားရဲတာလဲ။အဲ့ဒီမှာ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်ဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား"

ထိုအမျိုးသား စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏နောက်မှ လူအချို့က ထောက်ခံစကားများ စတင်ပြောဆိုလာကြသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ မစ္စစ်ရဲ၊ ရှင့်က ချန်းဟိုင်ယွဲ့မင်ရဲ့ CEO လေ။ ဒီလောက်အန္တရာယ်များတဲ့နေရာကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဘယ်လိုလုပ်သွားရတာလဲ"

"မစ္စတာစွန်းက ရှင့်အတွက် အရမ်းစိတ်ပူနေတာ။"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော်တို့သာ သူ့ကို မတားထားရင် သူကိုယ်တိုင် မြန်မာပြည်ကို လိုက်သွားလောက်ပြီ။"

.......

သူ့နောက်မှ လူများ၏ တတွတ်တွတ်ပြောဆိုသံများကို ကြားသောအခါ မစ္စတာစွန်းဟုခေါ်သော အမျိုးသားက သူတို့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအကြည့်ကြောင့် သူ့နောက်မှ နေရာသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

မည်သူမျှ စကားမပြောတော့သည်ကို မြင်သောအခါ မစ္စတာစွန်းက ရဲလန်ယွဲ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခါ ဒီလိုခရီးမျိုးရှိရင် တခြားတစ်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်။ ချန်းဟိုင်ယွဲ့မင်က မင်းမရှိလို့ မဖြစ်ဘူး။"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် မစ္စတာစွန်းသည် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

မစ္စတာစွန်း၏ ဩဇာအာဏာကြီးသော CEO ပုံစံနှင့် သူ၏ မောက်မာသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူသည် မိမိအစ်မကို ကြိုက်နှစ်သက်နေသူဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဖွင့်ပြောဖူးခြင်း မရှိသေးသူဖြစ်မည်ဟု မှန်းဆလိုက်၏။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် မစ္စတာစွန်း အဝေးသို့ မရောက်ခင် သူ၏ အလုံးစုံမြင်မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

အလုံးစုံမြင်မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် မစ္စတာစွန်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အပြာရောင်တိုးတက်မှုဘားတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

တိုးတက်မှုဘားသည် ၁၈% တွင် ရှိနေပြီး ဤအနည်းငယ်သော နှစ်သက်မှုသည် နာမည်တစ်ခုကို ကြည့်ရုံမျှသာဖြစ်သည်။

သို့သော် နာမည်တစ်ခု သိရုံနှင့်ပင် လုံလောက်ပြီဖြစ်၏။ နောက်ဆုံးတွင် မိမိအစ်မ၏ ဘဝအတွေ့အကြုံကို မြင်နိုင်သောကြောင့် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးက ဘယ်လိုလဲဆိုတာ ကြည့်ရုံသာ လိုသည်။

> နာမည်: စွန်းဟွာလင်း

> အသက်: ???

> အလုပ်အကိုင်: ???

> စွမ်းရည်: ???

> ဘဝဇာတ်ကြောင်း: ???

ရဲရှင်းဟွေ့သည် စွန်းဟွာလင်းဟူသော နာမည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ စွန်းဟွာလင်းဟူသော နာမည်သည် သူ၏အစ်မကြီး၏ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်တွင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။