ငါ့ညီငယ် ဖြစ်ချင်သလား။
Vol. 6 Ch. 80
စပါးအုံးကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏သံမဏိလက်သည်းများကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး ဝက်ဝံကန်းကို ထိုနေရာမှ ထမ်းထုတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ချွေ့ယာကျဲ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သောကြောင့် ဤနေရာမှ ကိစ္စများကို သူမကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ရဲရှင်းဟွေ့ ယုံကြည်ခဲ့၏။
ရဲရှင်းဟွေ့ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူသည် ဝက်ဝံကန်းကို ထမ်းထွက်သွားစဉ် လက်နက်ကိုင်ရဲအရာရှိအချို့က သူ့ကိုတားဆီးခဲ့သော်လည်း ချွေ့ကွမ်းဟိုင်က သူ့ကိုဖြတ်သန်းခွင့်ပေးလိုက်သည်။
ချွေ့ကွမ်းဟိုင်သည် သူ့ကိုသွားခွင့်ပြုရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ ချွေ့ယာကျဲကြောင့်သာမက သူသည် ခုနက ဝက်ဝံကန်းကို မှတ်မိသွားသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။
ယခင်က ဝက်ဝံကန်း၏ မျက်နှာသည် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသောကြောင့် ချွေ့ကွမ်းဟိုင် သူ့ကိုမမှတ်မိခဲ့သော်လည်း ဝက်ဝံကန်း မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီးနောက် သူသည် ဝက်ဝံကန်းမှာ ရဲစခန်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသူဖြစ်ကြောင်း သတိရသွား၏။
တရုတ်နိုင်ငံအတွင်း လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်နေသော မည်သည့်နိုင်ငံတကာကိုယ်ရံတော်မဆို အာဏာပိုင်များထံတွင် မှတ်ပုံတင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဝက်ဝံကန်းသည် သေနတ်လိုင်စင် ရရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ကိုယ်ရံတော်နှင့် လူသတ်သမားဟူသော နှစ်ယောက်ကို တွေးတောရင်း ချွေ့ကွမ်းဟိုင်သည် ခုနကဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာများအပေါ် အချို့သောခန့်မှန်းချက်များ ရှိလာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ရိုးရှင်းစွာပင် လူသတ်သမားက ပစ်မှတ်ကိုသတ်လိုပြီး ကိုယ်ရံတော်ဖြစ်သူ ဝက်ဝံကန်းက ပစ်မှတ်ကို အသက်စွန့်ကာကွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် အမည်မသိအကြောင်းပြချက်တစ်ခုကြောင့် ကိုယ်ရံတော် လဲကျသွားပြီး အကာအကွယ်ခံရသော ပစ်မှတ်က လူသတ်သမားကို ရှင်းလင်းလိုက်ခြင်းပင်။
ထိုအချိန်မှာပင် ချွေ့ယာကျဲသည် ချွေ့ကွမ်းဟိုင်ထံသို့ တက်လာပြီး ဝက်ဝံကန်းကို ထမ်းလျက် နောက်ပြန်လှည့်ထွက်ခွာသွားသော ရဲရှင်းဟွေ့၏ ပုံရိပ်ကိုကြည့်ကာ ခပ်ပေါ့ပေါ့ဆိုလိုက်သည်။
"တကယ်ပဲ... သခင်လေးရဲရဲ့ ညီငယ်ကလည်း သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးပဲ။"
ချွေ့ယာကျဲသည် ယခုအခါ သူတို့၏ ချွေ့မိသားစုသည် ရဲရှင်းချန်နှင့်သာမက ရဲရှင်းဟွေ့၊ သူတို့၏အစ်မကြီး ရဲလန်ယွဲ့တို့နှင့်ပါ မိတ်ဖွဲ့သင့်သည်ဟု ခံစားနေရ၏ေ။
…
ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဝက်ဝံကန်းကို ထမ်းထားရင်း အနည်းငယ်စိုးရိမ်စိတ်ဝင်နေသည်။
သူသည် ခုနက တကယ်ကို ကြောက်လန့်သွားခဲ့သည်၊ ထိုလက်နက်ကိုင်ရဲအရာရှိများက သူ့ကိုဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့၏။
အကယ်၍ သူတို့ တကယ်တမ်း အရေးယူခဲ့ပါက ရဲရှင်းဟွေ့သည် ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ စခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတော့ ဤသည်မှာ တရုတ်နိုင်ငံဖြစ်ပြီး သူသည် တရုတ်လူမျိုးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၌ နိုင်ငံတော်ယန္တရားကို ခုခံနိုင်သော အစွမ်းရှိမရှိကို ဘေးဖယ်ထား၊၊ ရှိခဲ့လျှင်တောင် သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်နိုင်ငံဖြစ်သော တရုတ်နိုင်ငံကို ဆန့်ကျင်မည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ယခုမူ ချွေ့ယာကျဲ၏ ဩဇာအာဏာသည် ကြီးမားပုံရသည်။ အကြောင်းမှာ ရဲများက သူ့ကိုအခက်အခဲမပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့ ဝက်ဝံကန်းကို ထမ်းလျက် ကျင်းတုအိမ်ရာဘက်သို့ လျှောက်သွားစဉ်တွင် သူသည် သဘာဝအတိုင်းပင် ကြည့်ရှုသူအများအပြားကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ဝက်ဝံကန်း နှစ်ဦးစလုံးသည် သွေးကွက်ကြီးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။
တရုတ်လူမျိုးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာများကို ကြည့်ရှုလိုစိတ်ရှိရုံသာမက ကြင်နာတတ်သော နှလုံးသားများလည်း ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။
ဖြတ်သွားဖြတ်လာသူအများအပြားသည် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ဝက်ဝံကန်း၏ အခြေအနေကို မေးမြန်းရန် ပြေးတက်လာကြပြီး သူတို့အတွက် ရဲ သို့မဟုတ် ၁၂၀ ကို ခေါ်ပေးရန်ပင် ကမ်းလှမ်းခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ ရဲရှင်းဟွေ့က သူအဆင်ပြေကြောင်း ထပ်ခါတလဲလဲ အလေးပေးမပြောခဲ့ပါက လူနာတင်ယာဉ်တစ်စီးသည် သူတို့နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်သွားလောက်ပြီ။
ဆယ်မိနစ်ကျော်ကြာပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် နောက်ဆုံးတွင် ကျင်းတုအိမ်ရာ၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။
ထိုအချိန်မှာပင် လမ်းဘေးတွင် ရပ်ထားသော SUV ကားတစ်စီးထဲမှ အလျင်စလိုပုံရိပ်တစ်ခု ပြေးထွက်လာသည်။
၎င်းမှာ ထိုနေရာတွင် အချောင်ခိုပြီး သူ၏သေနတ်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေသော ဇီးကွက်မှတစ်ပါး အခြားသူမဟုတ်ပေ။
ဇီးကွက်သည် ဝက်ဝံကန်း၏ လက်ရှိအခြေအနေကို မြင်သောအခါ တုန်လှုပ်သွား၏။
ဝက်ဝံကန်း၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ အသင်းဖော်တစ်ဦးအနေနှင့် သူသည် ဝက်ဝံကန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအင်နှင့် အသက်စွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်သော ကူပိုးကောင်တစ်ကောင်ရှိကြောင်း သိသည်။
ကူပိုးကောင်သည် ကြီးမားသောစွမ်းအားကို ဆောင်ကျဉ်းပေးနိုင်သော်လည်း ကြီးမားသောအန္တရာယ်များလည်း ရှိသည်။ တစ်ချက်မှားသွားပါက သူသေဆုံးသွားနိုင်သည်။
ဝက်ဝံကန်း သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ပိန်လှီနေသည်ကို မြင်ရခြင်းအားဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ထင်ရှား၏။
ဇီးကွက်ကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် အနည်းငယ်အရေးတကြီးဟန်ဖြင့်
"ဇီးကွက်၊ ဝက်ဝံကန်းရဲ့ အခြေအနေကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။"
ရဲရှင်းဟွေ့၏ မေးခွန်းကိုကြားသောအခါ ဇီးကွက်သည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ကားထဲမှ အာဟာရဆေးရည်များနှင့် အဒရီနယ်လင်အများအပြားကို ထုတ်ယူပြီး တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ဝက်ဝံကန်းထဲသို့ တိုက်ရိုက်ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
ဆေးထိုးပြီးနောက် ဇီးကွက်သည် ဝက်ဝံကန်းကို လွှဲပြောင်းယူလိုက်ပြီး ရဲရှင်းဟွေ့အား "ပါဆယ် ချက်ချင်းမှာ၊ တတ်နိုင်သလောက်များများ။" ဟု ဆို၏။
ရဲရှင်းဟွေ့သည် ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် သူ၏ဖုန်းကိုထုတ်ကာ ပါဆယ်များကို အရူးအမူးမှာယူတော့သည်။
…
ဇီးကွက်သည် ဝက်ဝံကန်းကို ထမ်းထားပြီး ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ဖုန်းဖြင့် ပါဆယ်မှာယူနေကာ သူတို့သုံးဦးသည် အိမ်သို့ အမြန်ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
အိမ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် လန်းဆန်းစေသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက ရဲရှင်းဟွေ့ကို သက်တောင့်သက်သာဖြစ်မှုလှိုင်းတစ်ခု ခံစားရစေ၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသော ဝက်ဝံကန်း၏ လက်ချောင်းများသည် အနည်းငယ် နှစ်ကြိမ်မျှ တုန်ခါသွားသည်။
ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဂရုတစိုက်ခံစားကြည့်လိုက်၏။ သူ့ကိုအလွန်သက်တောင့်သက်သာဖြစ်စေသော လန်းဆန်းစေသည့် အရှိန်အဝါသည် သူ၏အစ်ကိုအခန်းမှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ထွက်ပေါ်နေသည်။
သူ၏ဖုန်းကို ဘေးချထားလိုက်ပြီး ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရဲရှင်းချန်၏ အခန်းသို့သွားရာ တံခါးပေါ်တွင် ကပ်ခွာစာရွက်တစ်ရွက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသည်၊ မနှောင့်ယှက်ရ။"
ဤစကားလုံးများကို မြင်ပြီးနောက် သူ၏အစ်ကိုကို ဝက်ဝံကန်းအား စစ်ဆေးခိုင်းရန် မူလအတွေးသည် ပျောက်ကွယ်သွား၏။
…
"မင်းက တကယ်ပဲ သာမန်လူသားတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးပဲ။ မင်းရဲ့အိမ်ထဲမှာ ဒီလောက်ကြွယ်ဝတဲ့ သဘာဝအရှိန်အဝါကို ခံစားနိုင်တာ။"
ထိုအချိန်မှာပင် ရင်းနှီးသောအသံတစ်သံသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
ရဲရှင်းဟွေ့သည် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လသာဆောင်ပေါ်မှ အဝတ်လှန်းစင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော ဘုရင်ဖြူကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ့ဘေးတွင်မူ တုန်ယင်နေသော ဘယ်လိုင်းနှင့် ညာလိုင်းတို့ ရှိနေကြသည်။
"ဟေ့။ မင်းဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။"
ရဲရှင်းဟွေ့က ဘုရင်ဖြူကို ကြည့်ရင်းမေးလိုက်သည်။
ဘုရင်ဖြူသည် သူ၏သွေးနီရောင်မျက်လုံးများဖြင့် ရဲရှင်းဟွေ့ကို အနီးကပ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏တောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်ကာ အလွန်လူကြီးလူကောင်းဆန်သော ဦးညွှတ်ခြင်းတစ်ခုကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်
"မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်ခွင့်ရလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
ဘုရင်ဖြူ၏ စကားကိုကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ကြောင်သွားသည်။ ရဲရှင်းဟွေ့သာမက ဘယ်လိုင်းနှင့် ညာလိုင်းတို့ပင် ကြောင်သွားကြ၏။
"ငါက အတော်လေးသင့်တော်လိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်၊ အနည်းဆုံးတော့..."
သူပြောနေရင်း ဘုရင်ဖြူသည် ဘယ်လိုင်းနှင့် ညာလိုင်းတို့ကို သူ၏တောင်ပံများဖြင့် ပုတ်လိုက်ပြီး "သူတို့ထက်တော့ ပိုသင့်တော်တယ်။" ဟု ဆိုသည်။
ရဲရှင်းဟွေ့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဘုရင်ဖြူ၏ မောက်မာသောလေသံကို အလွန်စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မိသည်။ သူ၏လက်အောက်ငယ်သားဖြစ်ရခြင်းသည် ဆယ်ဘဝစာ ကောင်းမှုကုသိုလ်ပြုခဲ့၍ ရရှိသော ကောင်းချီးတစ်ခုသဖွယ် ပြောနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။
နှုတ်ခမ်းစူလိုက်ပြီး ရဲရှင်းဟွေ့သည် လသာဆောင်သို့သွားကာ ဘယ်လိုင်းနှင့် ညာလိုင်းတို့ကို ဆတ်ခနဲယူလိုက်ပြီး သူ၏ပခုံးများပေါ်တွင် တင်လိုက်ကာ ခပ်ပေါ့ပေါ့ဆိုလိုက်သည်။
"မလိုအပ်ဘူး။"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ငါက ဒီသာမန်ကျီးကန်းငယ်လေးတွေထက် ပိုအားကောင်းပြီး ပိုစွမ်းတယ်။ မင်းအတွက် ပိုပြီးအလုပ်လုပ်ပေးနိုင်တယ်။"
ဘုရင်ဖြူက အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းရဲ့ အထက်စီးဆန်တဲ့ သဘောထားကို ငါမုန်းလို့ပဲ။ လက်အောက်ငယ်သားလုပ်မယ်ဆိုရင် လက်အောက်ငယ်သားတစ်ယောက်ရဲ့ အသိတရားရှိရမယ်။"
ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားဆုံးသည်နှင့် ဘယ်လိုင်းနှင့် ညာလိုင်းတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း "ဘော့စ်။" ဟု ရဲရှင်းဟွေ့ကို အော်ခေါ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့၏ လေသံသည် အလွန်လေးစားမှုရှိလှသည်။
ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဤသည်ကိုပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်မဖြင့် သူတို့ကိုညွှန်ပြကာ ဘုရင်ဖြူအား
"မင်းမှာ သူတို့ရဲ့ အသိတရားရှိလား။"
ဘုရင်ဖြူ: …
ဘုရင်ဖြူ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်နေစဉ် သူ၏ဖုန်းမြည်လာသည်။ ပါဆယ်ပို့သမား ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သူသံသယရှိစရာပင်မလိုဘဲ သိလိုက်၏။
ဘုရင်ဖြူကို လျစ်လျူရှုပြီး ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပါဆယ်သွားယူရန် အပြင်ထွက်သွားသည်။
ရဲရှင်းဟွေ့က ဘုရင်ဖြူကို လက်အောက်ငယ်သားအဖြစ် လက်ခံချင်သလားဆိုလျှင် သေချာပေါက် လက်ခံချင်သည်။ ဤမျှထက်မြက်သောငှက်ကို ဘယ်မှာရှာနိုင်မည်နည်း။
ပြဿနာမှာ ဘုရင်ဖြူ၏ ကိုယ်ပိုင်စရိုက်တွင် သိသာသောချို့ယွင်းချက်များ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။
သူသည် အမြဲတမ်း ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်မည်။ဘဘုရင်ဖြူသည် လူတိုင်းကို အထက်စီးဆန်သောလေသံဖြင့် စကားပြောတတ်ရာ ၎င်းက ရဲရှင်းဟွေ့ကို အလွန်စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေ၏။
ဘုရင်ဖြူက အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားဖြစ်ချင်ရသနည်းဆိုလျှင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ 'ဘုရင်' အရှိန်အဝါက သူ့ကို သိမ်းသွင်းလိုက်သည်ဟု မထင်ပေ။ ဘုရင်ဖြူတွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ရှောင်လွှဲ၍မရသော အခက်အခဲများ သို့မဟုတ် ထိုကဲ့သို့သော အရာတစ်ခုခု ရှိရမည်ပင်။
×××××××××××