ခေါင်းဖြတ်သတ်ခြင်း

အားနည်းစွာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ဝက်ဝံကန်းကို မြင်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏အကြည့်ကို စပါးအုံးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

စပါးအုံးသည် ရဲရှင်းဟွေ့ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး

"မင်း သေနှင့်နေလောက်ပြီ။"

"အိုး။ ဟုတ်လို့လား။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရှေ့မှာ အသက်ရှင်လျက်နဲ့ လန်းလန်းဆန်းဆန်း မတ်တပ်ရပ်နေတုန်းပဲ။"

သူပြောနေရင်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် နေရာတွင်ပင် ခုန်ပေါက်ပြလိုက်သေးသည်။

သို့သော် သူနှစ်ကြိမ်မျှ မခုန်ရသေးမီမှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဟန်ချက်မညီတော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

"ဘုန်း" ဟူသောအသံနှင့်အတူ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ကတ္တရာလမ်းပေါ်သို့ ကျသွား၏။

ရဲရှင်းဟွေ့ လဲကျသွားသံကို ကြားသောအခါ စပါးအုံး၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ပို၍ပင် တည်ကြည်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ ဤတစ်ကြိမ် ရဲရှင်းဟွေ့ လဲကျသွားသံသည် ယခင်ကနှင့် များစွာကွာခြားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အမှန်ပင်။ ယခင်က ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပေါင် ၁၄၀ ကျော်သာ လေးသော်လည်း ယခုမူ သူသည် ပေါင် ၃၀၀ နီးပါး လေးနေပြီ။

ဤသို့ဖြစ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အရိုးများအားလုံးသည် အက်ဒ်မန်သတ္တုစပ်ဖြင့် အစားထိုးခြင်း ခံလိုက်သောကြောင့်ပင်။

ဤသည်မှာလည်း အစောပိုင်းက ရဲရှင်းဟွေ့ အလွန်နာကျင်နေခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်၏။

မူလက ဝူလ်ဗရင်း၏ မသေနိုင်သောစွမ်းရည်ကိုသာ ရရှိခဲ့ပါက ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဤမျှလောက် နာကျင်မှုကို ခံစားရမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဝူလ်ဗရင်း၏ X-gene ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ဝူလ်ဗရင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အက်ဒ်မန်သတ္တုစပ်ကိုပါ လက်ခံရရှိခဲ့ရာ အက်ဒ်မန်သတ္တုစပ်ကို အစားထိုးခြင်းသည် အရိုးများကို ချိုးဖဲ့ပြီး ဆွဲထုတ်ကာ ပြန်ထည့်ခြင်းနှင့် တူလေသည်။ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ထိုသို့သော နာကျင်မှုကို သူ၏ဘဝတွင် ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံမခံစားချင်တော့ချေ။

.......

ရဲရှင်းဟွေ့သည် မြေပြင်မှ ပြန်ထလာပြီးနောက် "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်နဲ့ နည်းနည်း အသားမကျသေးလို့ပါ။" ဟု ပြုံးရင်းပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရှုပ်အရှင်းကို ဖြေရှင်းရမယ့်အချိန်တန်ပြီ။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို နှစ်ခါတောင် သတ်ခဲ့တယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏လက်များကို အပြင်ဘက်သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ လက်သီးများမှ အက်ဒ်မန်သတ္တုစပ် လက်သည်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒါ တကယ်နာတာပဲ။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏လက်သည်းများကို ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်၏။

သူ၏လက်သီးများမှ ထွက်ပေါ်လာသော လက်သည်းများသည် အရေပြားကို ဖောက်ထွက်ရသည်မှာ သဘာဝကျသည်။ ဝူလ်ဗရင်း၏ စွမ်းရည်က ရဲရှင်းဟွေ့ကို အလွန်အစွမ်းထက်သော ကိုယ်ခန္ဓာပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်စွမ်း ပေးအပ်ထားသော်လည်း နာကျင်မှုကတော့ ရှိနေဆဲပင်။

သူ၏လက်သည်းများကို ထုတ်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် စပါးအုံးထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ စပါးအုံး၏ စိတ်ထဲတွင် အချက်ပေးခေါင်းလောင်းများ အဆက်မပြတ်မြည်လာသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ပစ္စတိုတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ရဲရှင်းဟွေ့၏ ခေါင်းနှင့် ရင်ဘတ်ဆီသို့ သေနတ်အချက်များစွာ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ရဲရှင်းဟွေ့မှာမူ သူသည် ချဉ်းကပ်လာသော ဤကျည်ဆန်များကို ရှောင်တိမ်းခြင်းပင်မပြုဘဲ ရှေ့သို့သာ ဆက်လျှောက်နေခဲ့သည်။

ကျည်ဆန်များသည် သူ့ကို ထိမှန်ပြီး ရဲရှင်းဟွေ့ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်မှာမှန်သော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျည်ဆန်များကြောင့်ဖြစ်သော ဒဏ်ရာများသည် ပျောက်ကင်းသွားခဲ့ပြီး အတွင်းသို့ဝင်သွားသော ကျည်ဆန်များကိုပင် အလျင်အမြန် ကြီးထွားလာသော အသွေးအသားများက ညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဧကရာဇ်အင်ဂျင်သည် ဖွင့်လှစ်သွားပြီး သူ၏ပြင်းထန်သော နှလုံးခုန်သံသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အက်ဒ်မန်သတ္တုစပ်နှင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားရာ အသံကို ပိုမိုကျယ်လောင်ပြီး အားကောင်းစေသည်။

"ချီးပဲ။ ငါ ဒီမစ်ရှင်ကို မယူခဲ့သင့်ဘူး။"

ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်သော စွမ်းအားကို ခံစားမိသောအခါ စပါးအုံးသည် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

စပါးအုံးသည် ယခု အလွန်ထွက်ပြေးချင်နေသော်လည်း သူ၏လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေအရ အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ယခင် ဝက်ဝံကန်းနှင့် တိုက်ပွဲတွင် သူ၏လက်မောင်းတစ်ဖက် ကျိုးသွားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ခွန်အားသည်လည်း တစ်ဝက်မက ကျဆင်းနေပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် ရဲများဝိုင်းထားသောကြောင့် သူသာ ယခုပျံသန်းနိုင်သော တောင်ပံတစ်စုံရှိလျှင်ပင် လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ လက်နက်ကိုင်ရဲ စနိုက်ပါသမားများသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စနိုက်ပါနေရာအများအပြားကို တည်နေရာယူထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ယခု စပါးအုံးတွင် အသက်ရှင်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုသာရှိသည်။ ၎င်းမှာ တရုတ်ရဲထံသို့ အညံ့ခံရန်ဖြစ်သည်။ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံရပြီးနောက် သူသည် ထောင်မှလွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားမည်။

ထိုသို့တွေးမိသဖြင့် စပါးအုံးသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရဲများကို အော်ပြောလိုက်သည်။

"ငါက နိုင်ငံတကာပြေးဘေး ကူလီချီပဲ။ ငါအခု မင်းတို့ တရုတ်ရဲတွေဆီမှာ အညံ့ခံတယ်..."

စပါးအုံး၏ စကားကိုကြားသောအခါ ရဲများသည် ချက်ချင်းပင် သူတို့ကိုဦးဆောင်နေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် ရဲအရာရှိကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ထိုလူလတ်ပိုင်းအရွယ် ရဲအရာရှိ၏ နာမည်မှာ ချุยကွမ်းဟိုင်ဖြစ်ပြီး ကူယန်မြို့ ရဲဗျူရို၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်သည်။

စပါးအုံး၏ စကားကိုကြားပြီးနောက် ချุยကွမ်းဟိုင်သည် ချက်ချင်းပင် သဘောတူချင်သွားသည်။

နိုင်ငံတကာပြေးဘေးတစ်ဦးကို အရှင်ဖမ်းမိခြင်းသည် သူ့ကိုသတ်ပစ်ခြင်းထက် ပိုကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်၏။

သို့သော် သူသဘောမတူမီမှာပင် သူ၏ဘေးမှ ကြည်လင်သောအသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဦးလေး၊ ခဏစောင့်ပါ။"

ချွေ့ကွမ်းဟိုင်သည် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏တူမဖြစ်သူ ချွေ့ယာကျဲ သူတို့ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချွေ့ယာကျဲကို မြင်သောအခါ ကာရံထားသော ရဲအရာရှိများသည် သူမကို မတားဆီးခဲ့ကြပေ။ ဤအမျိုးသမီးငယ် ချွေ့ယာကျဲသည် ချွေ့မိသားစု၏ သခင်မလေးဖြစ်ပြီး သူတို့အကြီးအကဲ၏ အချစ်ဆုံးတူမလည်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့သိကြ၏။

"ဦးလေး၊ အဲ့ဒီမတိုင်ခင် သခင်လေးရဲရဲ့ သဘောထားကို အရင်မေးကြည့်ကြရအောင်။"

ချွေ့ယာကျဲသည် ချဉ်းကပ်လာပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့ရှိရာနေရာကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးရဲ။"

ချွေ့ကွမ်းဟိုင်သည် ဤခေါင်းစဉ်ကြောင့် အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

သူသည် သခင်လေးရဲအကြောင်း ကြားဖူး၏။ သူ၏အဘိုးကြီးကို ကုသပေးခဲ့သူဟု ဆိုကြသော်လည်း ဤသခင်လေးရဲမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။

"ဦးလေး၊ ဒီသခင်လေးရဲက ရဲရှင်းဟွေ့ပါ၊ သခင်ရဲရဲ့ ညီငယ်လေ။"

ချယားကျဲက ညင်သာစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

......

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စပါးအုံးက အညံ့ခံချင်သည်ဟု ပြောသည်ကိုကြားပြီး အနည်းငယ်ကြောင်သွားသော ရဲရှင်းဟွေ့သည် ချွေ့ယာကျဲ ရောက်ရှိလာပြီး ရဲအရာရှိနှင့် အလွန်ရင်းနှီးနေသည်ကို မြင်သောအခါ တခြားအရာများကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ၊ သူသည် သူ့ရှေ့မှ စပါးအုံးကို အရင်သတ်ပစ်မည်။

စပါးအုံးသည် သေကိုသေရမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏လက်ဖြင့်သာ သေရမည်။ အကြောင်းရင်းမှာ ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ယခင်ဘဝနှင့် သူကိုယ်တိုင်အတွက် လက်စားချေလိုသည်။

အစောပိုင်းက ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူသာစွမ်းရည်ရှိသရွေ့ မူလပိုင်ရှင်ကိုသတ်ခဲ့သော လူသတ်သမားကိုရှာဖွေပြီး သူ့အတွက် လက်စားချေပေးမည်ဟု စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။

ယခုမူ အကောင်းဆုံးအချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

......

စပါးအုံးသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရဲများ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်ပြီး ရဲရှင်းဟွေ့သည်လည်း သူ့ထံသို့ တဖြည်းဖြည်းချဉ်းကပ်လာနေသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နှလုံးခုန်သံနှင့် ရဲရှင်းဟွေ့၏ မျက်လုံးထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တို့က သူသည် ယနေ့တွင် ထွက်ခွာနိုင်တော့မည်မဟုတ်ဟု ခံစားရစေသည်။

"ဟူး။ ကောင်းပြီလေ။ ငါ့ကံကြမ္မာကို ငါလက်ခံလိုက်တယ်။"

စပါးအုံးသည် အားမတန်မာန်လျှော့စွာ ပခုံးတွန့်ပြပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။

"မင်းက ရဲရှင်းဟွေ့ ဟုတ်တယ်။ ငါမသေခင်မှာ ငါ့ကံကြမ္မာကို နောက်တစ်ကြိမ် ဟောကိန်းထုတ်ချင်တယ်။"

စပါးအုံး၏ စကားကိုကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး "ကံကြမ္မာကို ဟောကိန်းထုတ်ခြင်း" ဟူသောစကား၏ အဓိပ္ပါယ်ကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ သူအခု တားရော့ကတ်များ ကစားမလို့လား။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ သဘောတူညီချက်ကို မစောင့်ဘဲ စပါးအုံးသည် သူ၏အတွင်းအိတ်ကပ်ထဲမှ ငွေရောင်ခြောက်လုံးပြူးတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီ။

ထို့နောက် သူသည် ကျည်ဆန်နှစ်တောင့်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူသည် ကျည်ဆန်များကို ခြောက်လုံးပြူးထဲသို့ထည့်ပြီး ကျည်ကတ်ကို လှည့်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သေနတ်ပြောင်းဝကို သူ၏နားထင်တွင် တေ့ထားပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

သို့သော် စပါးအုံး သေနတ်ခလုတ်ကို ဆွဲတော့မည်ပြုစဉ်မှာပင် သူ၏လက်မောင်းသည် ဗလာဖြစ်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် သူ၏လက်မောင်းမှ စူးရှသောနာကျင်မှုတစ်ချက် ထိုးတက်လာသည်။

မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏လက်မောင်းတစ်ဖက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ့ရှေ့မှ ရဲရှင်းဟွေ့၏ လက်သီးပေါ်မှ လက်သည်းများသည်လည်း သွေးများစက်လက်ဖြင့် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့သေဆုံးခြင်း ကံကြမ္မာမှာ ဒီလိုကံကောင်းမှုတွေ ရှိနေသေးလားဆိုတာ ငါတကယ်မြင်ချင်တယ်။"

စပါးအုံးသည် အနည်းငယ်ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာဖြင့် ရဲရှင်းဟွေ့ကို ပြောလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ခေါင်းခါပြီး

"ခင်ဗျားသာ ကိုယ့်လက်နဲ့ကိုယ်သေသွားရင် ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ခွင့်လွှတ်နိုင်မယ်မထင်ဘူး။"

စပါးအုံးသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားအဓိပ္ပါယ်ကို သဘာဝအတိုင်း နားမလည်ခဲ့သော်လည်း သူသည် ရဲရှင်းဟွေ့ကို နှစ်ကြိမ်သတ်ခဲ့ကြောင်းလည်း သိပေသည်။ ရဲရှင်းဟွေ့သည် နှစ်ကြိမ်စလုံး မသေဆုံးခဲ့သော်လည်း ဤလေးလံသော ကံကြမ္မာသည် ချမှတ်ပြီးဖြစ်ရာ ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ့ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သတ်ဖြတ်မည်မှာ သေချာသည်။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ စပါးအုံးသည် သူ၏မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည်လည်း အချိန်မဆွဲတော့ပေ၊ သူသည် သူ၏လက်သည်းများကို လွှဲယမ်းလိုက်ပြီး စပါးအုံး၏ လည်ပင်းကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် နိုင်ငံတကာလူသတ်သမား ကူလီချီသည် သူ၏ဇာတ်သိမ်းကို ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

××××××××××××