အာဘယ့်မျိုးနွယ်စု၏ လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှု

ယာဆုကုနိနတ်ကွန်း အပျက်အစီးများ။

အမဲလိုက်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဆံပင်ဖြူအဘိုးအိုတစ်ဦးသည် နိုဂိနတ်ကွန်း မီးလောင်ကျွမ်းသွားပြီး အတွင်းမှ ပြင်းထန်သောတစ္ဆေများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများထံမှ အစီရင်ခံချက်ကိုကြားသော် ဒေါသကြောင့် သူ၏မုတ်ဆိတ်မွှေးများပင် ထောင်ထသွားတော့သည်။

ထိုအဘိုးအို၏အမည်မှာ အာဘယ့်ဆာရာအုဖြစ်ပြီး သူသည် အာဘယ့်မျိုးနွယ်စု၏ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူများထဲမှ တစ်ဦးပင်ဖြစ်သည်။

“ဘာတွေ… ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ”

အာဘယ့်ဆာရာအုသည် သူ၏ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသောလူကို မေးလိုက်၏။

“စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးတဲ့နောက် ဒီကိစ္စက… အန်းပေချင်းယွဲ့နဲ့ ပတ်သက်နိုင်ပါတယ် ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ မီးလောင်သွားတဲ့ နိုဂိနတ်ကွန်းရဲ့ တစ္ဆေမွေးမြူရာမြေဝင်ပေါက်မှာ အလောင်းအချို့ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဒီအလောင်းတွေအားလုံးက အန်းပေချင်းယွဲ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေချည်းပဲ ဖြစ်နေလို့ပါ”

ထိုသူစကားဆုံးသည်နှင့် အာဘယ့်ဆာရာအု၏ ဖုန်း မြည်လာခဲ့သည်။

ဒူးထောက်နေသောလူများကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြကာ ထွက်သွားရန်အချက်ပြလိုက်ပြီးနောက် အာဘယ့်ဆာရာအုသည် ဖုန်းကိုကိုင်လိုက်လေသည်။

“တရုတ်နဂါးအဖွဲ့ ဂျပန်နိုင်ငံကို ရောက်လာပါပြီ အကြီးအကဲ နောက်ထပ်ဘာလုပ်ရမလဲ”

အာဘယ့်ဆာရာအုသည် ခဏတာစဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်။ “တရုတ်စားပွဲတင်တင်းနစ်အသင်းကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့လူတွေကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်။ အားလုံး ရဲချန်ကို သွားစောင့်ကြည့်ကြ။ ဒီတစ်ခါ ပစ်မှတ်ပြောင်းသွားပြီ”

“ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲ… ရဲချန်ကို သွားထိတာက နည်းနည်း.....”

ဖုန်း၏တစ်ဖက်မှလူသည် အာဘယ့်ဆာရာအုက ရဲချန်ကို ပစ်မှတ်ထားရန် ရည်ရွယ်နေမှန်းသိသော် သူသည် တကယ်ပင် ထူးဆန်းစွာ ပြုမူနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

“ဟမ့် ပြောတာကိုသာလုပ်စမ်းပါ”

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် အာဘယ့်ဆာရာအုသည် ဖုန်းချလိုက်လေသည်။

…..

ဖုန်းချပြီးနောက် အာဘယ့်ဆာရာအု စာတိုတစ်စောင်ကို ဖွင့်ဖတ်လိုက်သည်။

စာထဲတွင် ရေးသားထားသည်မှာ -【ရဲချန်သည် တရုတ်နဂါးသွေးကြော၏ သော့ချက်ဖြစ်ပြီး ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ခြင်းဖြင့် တရုတ်မြေသို့ လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်နိုင်မည်။】

ဤစာတိုကြောင့်ပင် အာဘယ့်ဆာရာအုသည် သူ၏အစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ယခင်အစီအစဉ်မှာ တရုတ်နိုင်ငံ၏ အနီရောင်မျဉ်းကို ထိပါးရန်ဖြစ်ပြီး ထိုအရာမှာ တရုတ်စားပွဲတင်တင်းနစ်အသင်း တိုက်ခိုက်ခံရသည့် ဖြစ်စဉ်ပင်ဖြစ်၏။

ဧကရာဇ်၏ အငယ်ဆုံးသားတော်အတွက် အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားပေးခြင်းမှာ ဆင်ခြေတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး သူတို့၏အမှန်တကယ်ရည်ရွယ်ချက်မှာ တရုတ်နိုင်ငံကို ဒေါသထွက်စေပြီး တရုတ်နိုင်ငံမှ လူများကို ဂျပန်နိုင်ငံအတွင်းသို့ စေလွှတ်လာစေရန် ဖြစ်သည်။

မတော်တဆမှုအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော ဤဖြစ်စဉ်သည် တရုတ်နိုင်ငံကို ဒေါသထွက်စေပြီး သူတို့ကို နဂါးအဖွဲ့အား စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်အတွက် ဂျပန်နိုင်ငံသို့ စေလွှတ်လာစေရန် လုံလောက်မည်ဟု သူတို့ မူလကထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ တရုတ်နိုင်ငံမှာ ဤမျှတည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဆက်လက်လှုပ်ရှားရန် အစီအစဉ်ဆွဲခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပထမတိုက်ခိုက်မှုနှင့်မတူဘဲ သူသည် သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့ ဂျပန်နိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ရဲရှင်းဟွေ့အား ပြိုင်ပွဲမဝင်နိုင်စေရန် မတော်တဆမှုများကို ဆက်လက်ဖန်တီးနိုင်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထိုနင်ဂျာများနှင့် အန်းပေချင်းယွဲ့တို့က သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ကြခြင်းမှာလည်း ဤအကြောင်းကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်၏

…….

အာဘယ့်မျိုးနွယ်စုက ဤအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ရသည့် တစ်ခုတည်းသောရည်ရွယ်ချက်မှာ တရုတ်နဂါးသွေးကြော၏ လျှို့ဝှက်ချက်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

တရုတ်နဂါးအဖွဲ့ကို ဂျပန်နိုင်ငံသို့ ဆွဲဆောင်ခြင်းမှာ နဂါးအဖွဲ့ဝင်များကို ဖမ်းဆီးပြီးနောက် နဂါးသွေးကြော၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထုတ်ယူရန်ဖြစ်၏။

ယခုအခါ ယာဆုကုနိနတ်ကွန်းကို မီးရှို့ခဲ့သော ရဲချန်က အမှန်တကယ်တွင် နဂါးသွေးကြော၏ သော့ချက်ဖြစ်မှန်း သူသိသွားသောအခါ အာဘယ့်ဆာရာအုသည် သူ၏အစီအစဉ်ကို သဘာဝကျကျပင် ပြောင်းလဲရတော့သည်။

ယခုအခါ ရဲချန်ကို ထိန်းချုပ်ရမည်သာမက ဂျပန်နိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိလာသော နဂါးအဖွဲ့ဝင်များကိုပါ ဖမ်းဆီးရပေမည်။

“တစ္ဆေမွေးမြူတဲ့မြေတစ်ခုတော့ သွားပြီ ဒါပေမဲ့ သုံးခုကျန်သေးတယ်။ တစ္ဆေဘုရင်အဆင့် ပြင်းထန်တဲ့တစ္ဆေသုံးကောင်ဆိုရင် ဘယ်လိုဧည့်သည်မျိုးကိုမဆို ဖြေရှင်းဖို့ လုံလောက်တာထက်တောင် ပိုသေးတယ်”

မိမိဘာသာ ရေရွတ်ပြီးနောက် အာဘယ့်ဆာရာအုသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

……..

ရဲရှင်းဟွေ့ဆီကို ပြန်ကြည့်ကြပါစို့….။

ရဲရှင်းဟွေ့က ဂါထာသုံးခုကို အောင်မြင်စွာ ဆွဲနိုင်ခဲ့သည် - အမှောင်ခွင်းဂါထာ ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းဂါထာနှင့် အမင်္ဂလာပယ်ရှားဂါထာတို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဂါထာသုံးခုကို ရေးဆွဲပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် အမင်္ဂလာပယ်ရှားဂါထာကို ဇီးကွက်ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ နောက်ထပ်ထွက်ပေါ်လာမည့် ပြင်းထန်သောတစ္ဆေများမှာ သူ့ကိုသာမက အခြားသူများကိုပါ ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ တိုက်ခိုက်မည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဂါထာကို ဇီးကွက်ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်နှင့် တစ္ဆေမွေးမြူရာမြေ၏ ဝင်ပေါက်မှနေ၍ ကျောချမ်းဖွယ် ဟိန်းသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“ဟိန်း......”

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ခေါင်းကိုလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယခင်ကအလောင်းဖြစ်နေခဲ့သော အဘိုးကွေ့မှာ ယခုအခါ မတ်တပ်ထရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူမတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ တစ္ဆေချီစွမ်းအင်များနှင့် ပုံပေါ်နေသော ပြင်းထန်သောတစ္ဆေများမှာ သွေးနံ့ရသောငါးမန်းများအလား အဘိုးကွေ့ထံသို့ အလုအယက် ပြေးဝင်သွားကြသည်။

ဤအချိန်တွင် အဘိုးကွေ့၏မျက်လုံးများမှာ ဖြူဖွေးနေပြီး သူ၏အသားအရေမှာ မည်းနက်နေ၏။ ထိုပြင်းထန်သောတစ္ဆေများ သူ၏ကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်နှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သော် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ အနည်းငယ် ကြက်သေသေသွားလေသည်။

အဓိကမှာ ဦးလေးကိုးထံမှ သူရရှိခဲ့သော အမွေအနှစ်တွင် ဤကဲ့သို့သော အရာများ မပါဝင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေပူးခြင်းအကြောင်းကို သူသိသော်လည်း ထိုအရာမှာ အမြဲတမ်း တစ္ဆေတစ်ကောင်က လူတစ်ယောက်ကို ပူးကပ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူကား တစ္ဆေရာပေါင်းများစွာက လူတစ်ယောက်ကို…မဟုတ်သေး သေနေသောလူတစ်ယောက်ကို ပူးကပ်နေခြင်းဖြစ်ရာ အလွန်ပင်ထူးဆန်းနေလေ၏။

ဤသို့ဖြစ်လာမည်မှန်းသာ သူကြိုသိခဲ့ပါလျှင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ခုနက အဘိုးအိုကို ကိုယ်တိုင်သတ်ပစ်မိမည်သာ။

အဘိုးအိုသည် တစ္ဆေမွေးမြူရာမြေသို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သတ်သေသည့်ပုံစံဖြင့် ဝင်ရောက်သွားသည့်အခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူက အန်းပေချင်းယွဲ့နှင့်အတူ သေသွားမည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

ဤသို့သော ပြကွက်မျိုးပြမည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

…..

“ဇီးကွက် မင်းအရင်သွား”

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ နှစ်ဆကျော်ဖောင်းကားနေသော အဘိုးကွေ့ကိုကြည့်ရင်း သူ၏ဘေးမှ ဇီးကွက်ကို ပြောလိုက်၏။

ဇီးကွက်မှာလည်း ဤမြင်ကွင်းကြောင့် အနည်းငယ် ကြက်သေသေနေသည်။

“ဟိန်း… ရှီး… အူး…”

အသံမျိုးစုံရောနှောနေသော ဟိန်းသံတစ်ခု အဘိုးကွေ့၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤအသံကိုကြားသော် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ဇီးကွက်တို့မှာ အလိုအလျောက်ပင် သူတို့၏နားများကို အုပ်လိုက်ကြသည်။ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ဘုရင်ဖြူမှာလည်း ထိုအသံကြောင့် တုန်ခါသွားပြီး ကောင်းကင်မှ တိုက်ရိုက်ပင် ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဘုရင်ဖြူကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး ဇီးကွက်ထံသို့ ပေးအပ်ကာ ထပ်မံ၍ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းအရင်သွား”

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် အဘိုးကွေ့ထံသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ ခုန်တစ်ချက်ခုန်လိုက်သည်နှင့် သူ၏သံမဏိလက်သည်းများသည် အဘိုးကွေ့၏ဦးခေါင်းဆီသို့ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

“မင်းကိုသတ်မယ်… မင်းကိုသတ်မယ်… မင်းကိုသတ်မယ်…”

အဘိုးကွေ့သည် အဆက်မပြတ် ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့ထံသို့ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

လက်သီးနှင့် သံမဏိလက်သည်းတို့ ထိခတ်မိရာ နားစည်ကွဲမတတ် စူးရှသော သံသံချင်းရိုက်ခတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရဲရှင်းဟွေ့၏ အင်အားမှာ အားနည်းနေသဖြင့် တစ္ဆေဘုရင်အဘိုးကွေ့၏ လက်သီးတစ်ချက်ကြောင့် လွင့်ထွက်သွားလေသည်။

အဘိုးကွေ့သည် ယခုအခါတွင် ပြီးပြည့်စုံသော တစ္ဆေဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်နေပေပြီ။

မူလက အာဘယ့်ဆာရာအု၏အစီအစဉ်မှာ တစ္ဆေမွေးမြူရာမြေမှ တစ္ဆေများကို အချင်းချင်းမျိုချစေပြီး တစ်ဦးတည်းသော အင်အားအကြီးဆုံးတစ္ဆေဘုရင်တစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာစေရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဘိုးကွေ့၏နည်းလမ်းမှာ သူ၏ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက်ပေးအပ်ကာ ပြင်းထန်သောတစ္ဆေအားလုံးကို သူ၏ကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်စေပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်တို့ ပေါင်းစပ်ကာ တစ္ဆေဘုရင်တစ်ပါးအဖြစ် ပုံပေါ်လာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသောအားနည်းချက်မှာ ပူးကပ်ခံရသူ၏ ဝိညာဉ်ကို တစ္ဆေတစ်ရာက မျိုချခြင်းခံရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုနာကျင်မှုကို လူအများစု မခံနိုင်ကြခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေတစ်ရာ ပူးကပ်ခြင်းဖြင့် ပုံပေါ်လာသော တစ္ဆေဘုရင်တစ်ပါးသည် ပူးကပ်ခံရသူ၏ အသိစိတ်အချို့ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားပေလိမ့်မည်။

အဘိုးကွေ့၏ မသေခင်က တစ်ခုတည်းသော စွဲလမ်းမှုမှာ ချင်းယွဲ့အတွက် လက်စားချေရန် ရဲရှင်းဟွေ့အား ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤတစ္ဆေဘုရင်၏ ပထမဆုံးပစ်မှတ်မှာ ရဲရှင်းဟွေ့ပင် ဖြစ်သည်။

……

“မင်းကိုသတ်မယ်… မင်းကိုသတ်မယ်…”

ရဲရှင်းဟွေ့အား လွင့်ထွက်သွားစေပြီးနောက် တစ္ဆေဘုရင်သည် ရဲရှင်းဟွေ့၏တည်နေရာသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လှမ်းသွားလေသည်။

“ဒုက္ခပဲ ဒီနေ့နေ့လယ်ကမှ တစ္ဆေဘုရင်အဆင့် ပြင်းထန်တဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ငါမဖြေရှင်းနိုင်ဘူးလို့ ပြောခဲ့မိတာ အခု တစ္ဆေဘုရင်တစ်ကောင် တကယ်ကြီးပေါ်လာပြီ…”

စကားပြောနေရင်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် ကြာမုဒြာပုံသဏ္ဌာန်များဖွဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် အမင်္ဂလာပယ်ရှားခြင်းမန္တန်၏ ဂါထာကို ရွတ်ဆိုလိုက်လေသည်။

တစ္ဆေဘုရင်သည် ရဲရှင်းဟွေ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ သူသည် လက်ဝါးတစ်ချက်ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး တစ္ဆေဘုရင်၏ နဖူးကို တိုက်ရိုက်ပင် ရိုက်ခတ်လိုက်၏။

နဖူးကို အမင်္ဂလာပယ်ရှားခြင်းမန္တန်ဖြင့် ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရသည့်အခါ တစ္ဆေဘုရင်၏ကိုယ်ထည်သည်လည်း ခဏတာ တောင့်တင်းသွားပြီး ထို့နောက် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ဝိညာဉ်အရိပ်ယောင်များ တစ္ဆေဘုရင်အတွင်းမှနေ၍ ထိုးထွက်လာကြသည်။

သို့သော် ရဲရှင်းဟွေ့ မပျော်ရွှင်နိုင်ခင်မှာပင် ဝိညာဉ်အရိပ်ယောင်အချို့ ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပြီး ပျံထွက်သွားသော ဝိညာဉ်အရိပ်ယောင်များကို ပြန်လည်ဆွဲဝင်သွားကြသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့: .......

“သွားပြီ အခုလိုကျတော့ ဘယ်လိုဆက်ကစားရမှာလဲ”

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် လှည့်ကာပြေးတော့သည်။

တစ္ဆေဘုရင်က လိုက်လာရင် ဘာလုပ်မလဲဆိုတော့လား။

ဒါပေါ့ သူလိုက်ရင် ကိုယ်ပြေးပေါ့။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤနေရာက ဂျပန်နိုင်ငံ တရုတ်ပြည်မဟုတ်။ တစ္ဆေဘုရင်တစ်ကောင်နှင့် လမ်းများပေါ်တွင် ပြေးလွှားနေရုံဖြင့် ရဲဦးလေးများ သို့မဟုတ် မည်သည့်အထူးဌာန (နဂါးအဖွဲ့ကဲ့သို့) မှ လက်ဖက်ရည်သောက်ရန် ဖိတ်ကြားခံရမည်မဟုတ်ပေ။

ဂျပန်နိုင်ငံပြည်သူများ၏ လုံခြုံရေးအတွက်လား။ သူတို့ကတော့ သူတို့ဘာသာသူတို့ ကံကောင်းကြပါစေလို့ ဆုတောင်းရုံသာရှိသည်။