အဖွားက အရမ်းနုပျိုတာပဲ

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့နှင့် အခြားဧည့်လမ်းညွှန်များက ပထမဆုံးခရီးသွားအဖွဲ့ကို ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် နေရာတိုင်းတွင် ကင်မရာများတပ်ဆင်ထားသောကြောင့် အချိန်မရွေးစောင့်ကြည့်နိုင်သဖြင့် သိပ်စိတ်ပူစရာမရှိသော်လည်း ဤသည်မှာ သူတို့၏ ပထမဆုံးခရီးစဉ်ဖြစ်သောကြောင့် လူတိုင်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

"အစ်မလင်းယွီ၊ ကျွန်တော်တို့ ပြန်ရောက်ပါပြီ" ဧည့်လမ်းညွှန်လေးများက တံခါးဝတွင် ရှောင်လင်းယွီကိုမြင်သောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏မျက်နှာများမှာ ချီးကျူးဂုဏ်ပြုခံရမည်ကို မျှော်လင့်တကြီး စောင့်စားနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ရှောင်လင်းယွီက သူတို့၏ခေါင်းများကို ပုတ်ကာ ပြုံးလျက် "ရှောင်းဟွေ့ ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်တာပဲ။ မင်းတို့အားလုံး တော်ကြတယ်! ဆက်ပြီးကြိုးစားကြ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး "ဟုတ်ကဲ့၊ ကြိုးစားပါ့မယ်" ဟု ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေကြသည်။

အန်းရှောင်ဟွေနှင့် အခြားသူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်လာကြသည်။ ရှောင်လင်းယွီကိုမြင်သောအခါ သူတို့က ရင်းနှီးစွာနှုတ်ဆက်ကာ "ဘော့စ်ရှောင်၊ ကျွန်မတို့ အရမ်းပျော်ခဲ့ကြတယ်" ဟု ပြောလိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ 'ရေမှုတ်ခြင်္သေ့' ရဲ့အလှနဲ့ 'နွားနှလုံးသား' မှာ မှိုခူးရတဲ့ ပျော်စရာအတွေ့အကြုံက မေ့နိုင်စရာမရှိဘူး" ဟု ယဲ့ဖေးဖေးက သဘောတူလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်မတို့ရွာက အရမ်းလှပါတယ်။ အရင်ကတော့ ဒီအလှတရားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မယ့်သူ မရှိခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခု ကျွန်မမှာ စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်းရှိလာပြီဆိုတော့ ထောင်ယွမ်ရွာရဲ့အလှကို လူတိုင်းမြင်နိုင်အောင် လုပ်ပေးချင်တာပေါ့" ဟု ပြန်ပြောသည်။

လူတိုင်းမှာ စိတ်ထဲတွင် 'ဒါက ပိုက်ဆံအတွက် မဟုတ်ဘူးလား' ဟု တွေးလိုက်မိကြသည်။ ဟုတ်သည်၊ ပိုက်ဆံသည် ကြီးမားသောအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေသည်။ အမှန်တကယ်တွင် ရှောင်လင်းယွီ၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ ရွာကိုဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေပြီး ရွာသားများကို ချမ်းသာလာအောင် ဦးဆောင်လမ်းပြပေးရန် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖေးဖေးက မှိုများပါသော ပလတ်စတစ်အိတ်တစ်လုံးကို ကိုင်ကာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် "ဘော့စ်ရှောင်၊ ကျွန်မတို့ တောမှိုတွေအများကြီးခူးလာခဲ့တယ်။ ကျွန်မတို့စားဖို့အတွက် ချက်ပြုတ်ပေးလို့ရမလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ကာ "ရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့နေ့လယ်စာက အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။ ခင်ဗျားတို့ အဆင်ပြေတယ်ဆိုရင် ညစာအတွက် ပြင်ဆင်ပေးလို့ရတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်" ယဲ့ဖေးဖေးနှင့် အခြားသူများက "ကျွန်မတို့က အရသာရှိတဲ့တောမှိုကို မြည်းစမ်းကြည့်ချင်တာပါ။ နေ့လယ်စာဖြစ်ဖြစ်၊ ညစာဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးပါဘူး" ဟု ပြန်ပြောကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် လီကျန့်က "ဘော့စ်ရှောင်၊ ဒီတောမှိုအတွက် ကျွန်တော်တို့ ပိုက်ဆံပေးရမှာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် မှိုများကို ခူးဆွတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ဤနေရာမှာ ခရီးသွားလုပ်ငန်းအဖြစ် ဖော်ဆောင်နေဆဲနေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါကာ "လောလောဆယ်တော့ မလိုပါဘူး။ အနာဂတ်မှာတော့ လိုကောင်းလိုနိုင်ပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။ ၎င်းမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုစရိတ်ပေါ်တွင် မူတည်မည်ဖြစ်သည်။ ယခု သူမသည် တဖြည်းဖြည်း စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲလာပြီဖြစ်သောကြောင့် ကုန်ကျစရိတ်နှင့် ပြန်လည်ရရှိမည့်အကျိုးအမြတ်ကို သေချာပေါက် ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည်ဖြစ်သည်။

"ဝိုး၊ မွှေးလိုက်တာ" ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်လိုက်သည်။ ထိုရနံ့မှာ မနေ့က သူတို့ရခဲ့သော အရသာရှိသည့်ရနံ့ကို အမှတ်ရစေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒီအနံ့က ဘာအနံ့လဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက်မွှေးနေရတာလဲ" တစ်စုံတစ်ယောက်က စပ်စုစွာ "ဘော့စ်ရှောင်၊ ခင်ဗျားတို့မိသားစုက ကျွန်တော်တို့ကို ဧည့်ခံဖို့ ရှားပါးတဲ့ဟင်းလျာတွေ ပြင်ဆင်ထားတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် "ရှားပါးတဲ့ဟင်းလျာတွေ မဟုတ်ပါဘူး၊ သာမန်အိမ်ချက်ဟင်းတွေပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်အဒေါ်နှစ်ရဲ့ ဟင်းချက်လက်ရာက အရမ်းကောင်းတယ်။ အနံ့၊ အရသာ၊ အမြင်အာရုံအားလုံးကို ဆွဲဆောင်နိုင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မနေ့က ကျွန်တော်တို့ ဘော့စ်ရှောင်ရဲ့အမေချက်တာကို မြည်းစမ်းခဲ့ကြတယ်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သာမန်ခရမ်းချဉ်သီးနဲ့ ကြက်ဥခေါက်ဆွဲပြုတ်တောင် အရသာအံ့မခန်းရှိတယ်။"

"နေ့လယ်စာစားရဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး။"

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က "အဒေါ်နှစ်ရဲ့လက်ရာကို မြည်းစမ်းပြီးသွားရင် တခြားဟင်းတွေကို စားနိုင်တော့မှာမဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒါတွေက ဝက်စာလိုပဲ အရသာပေါ့ပျက်ပျက်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်" ဟု အခိုင်အမာပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းမှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားကြသည်။ ဒါက နည်းနည်းတော့ လွန်မနေဘူးလား။

ရှောင်မိသားစုဝင်အားလုံးမှာလည်း 'သူ့အမေရဲ့လက်ရာကရော ဘယ်လိုလဲ။ သူ့အမေက နေ့တိုင်း ဝက်စာချက်ကျွေးနေတယ်လို့ ဆိုလိုနေတာလား' ဟု တွေးလိုက်မိကြသည်။ အမှန်တကယ်တွင် စတုတ္ထဒေါ်လေးရှောင်၏ ဟင်းချက်လက်ရာကလည်း အတော်ပင်ကောင်းမွန်သည်။

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့စကားဆုံးသည်နှင့် အဖွားရှောင်၊ အကြီးဆုံးအဒေါ်ရှောင်နှင့် ရှောင်လင်းယွင်တို့က အစားအစာများကို စတင်ပြင်ဆင်ကြသည်။

မနေ့ညက ဤခရီးသွားများ ရှောင်မိသားစုထံ ရောက်လာချိန်တွင် ရှောင်မိသားစုဝင်အများစုမှာ ညစာစားပြီးကြပြီဖြစ်သည်။ ရှောင်လင်းယွီ၏ အကြောင်းကြားချက်မှာ နောက်ကျလွန်းသောကြောင့် ကောင်းမွန်သောဟင်းလျာများ ပြင်ဆင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ သာမန်ခရမ်းချဉ်သီးနှင့် ကြက်ဥခေါက်ဆွဲပြုတ်ကိုသာ တည်ခင်းခဲ့သည်။ မနေ့က စားပွဲသုံးလုံးသာ ချထားခဲ့သည်။

ယနေ့နေ့လယ်တွင်မူ စားပွဲလေးလုံးချထားသည်။ ရှောင်မိသားစုနှင့် ကုန်းမိသားစုမှ လူများစွာရှိသောကြောင့် စားပွဲတွင် ကျပ်ကျပ်တည်းတည်း ထိုင်ကြရသည်။

အန်းရှောင်ဟွေနှင့် အခြားသူများက ဟင်းလျာများကို ကြည့်လိုက်သောအခါ 'တကယ်ပဲ သာမန်အိမ်ချက်ဟင်းတွေပဲ' ဟု တွေးလိုက်မိကြသည်။ ဟင်းလျာများတွင် ကြက်သွန်မြိတ်နဲ့တို့ဟူး၊ မြေပဲကြော်၊ ရှီတာကီမှို၊ မုန်ညင်း၊ ကိုက်လန်ကြော်၊ တို့ဟူးစိမ်၊ ဝက်ခြေထောက်ပေါင်း၊ အမဲသားစွပ်ပြုတ်၊ မုန်လာဥနီပေါင်း၊ ကန်စွန်းချဉ်၊ ငါးပေါင်း၊ ငါးကြော်နှင့် ကြက်စွပ်ပြုတ်တို့ ပါဝင်သည်။

"ဟင်းတွေက စုံလင်ပြီး မွှေးလိုက်တာ။"

စားပွဲဝိုင်းမှ ခရီးသွားများမှာ တံတွေးမျိုချကာ သူတို့၏လက်ချောင်းများကို လှုပ်ရှားနေကြပြီး ဟင်းလျာများကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ချင်စိတ် ပြင်းပြနေကြသည်။ ထိုရနံ့မှာ အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး မည်သူက ထိုသွေးဆောင်မှုကို တွန်းလှန်နိုင်မည်နည်း။

"တကယ်ပဲ စားချင်နေပြီ" ဟု ယဲ့ဖေးဖေးက ပြောလိုက်သည်။

"သမီးတို့ စားလို့ရပါပြီ" အဖွားရှောင်က ရယ်မောကာ "ဒီဟင်းတွေက ကြည့်ဖို့ပြင်ဆင်ထားတာမှ မဟုတ်တာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ဖေးဖေးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မည်သူမျှ တူမကိုင်သေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ ကြီးပြင်းလာမှုအရ လူကြီးများရှေ့တွင် ပထမဆုံးစားသုံးသူဖြစ်ရန် သူမ မရွေးချယ်ပေ။

အဖွားရှောင်က ပြုံးကာ "သားတို့၊ သမီးတို့၊ အရက်သောက်တတ်တဲ့သူ ရှိလား။ အဖွားတို့ကိုယ်တိုင်ချက်ထားတဲ့ ကောက်ညှင်းဆန်အရက်စစ်စစ် နှစ်အိုးလောက် ယူလာပေးရမလား။ မွှေးပြီး အရသာရှိတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဆန်အရက် ဟုတ်လား" တစ်စုံတစ်ယောက်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး စိတ်ဝင်စားပုံရသည်။

ဆန်အရက်သည် အရက်ဖြူကဲ့သို့ မွှေးကြိုင်ပြီး စပ်သောအရသာမရှိဘဲ ချိုမြိန်သောအရသာရှိသည်။ ၎င်းသည် သစ်သီးဝိုင်နှင့်တူသော်လည်း သစ်သီးဝိုင်ထက် ပိုမိုနူးညံ့သည်။

"အန်တီ၊ ကျွန်တော်တို့ကို နှစ်အိုးလောက် မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ ပေးလို့ရမလား" ဟု လီကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

အဖွားရှောင်က ပြုံးကာ "အဖွားက ယွီအာရဲ့အဖွားပါ" ဟု သူ့၏အကြီးဆုံးမြေးမလေးကို ညွှန်ပြကာ "မင်းတို့က ငါ့မြေးမလေးနဲ့ အသက်အရွယ်တူတူလောက်ပဲဆိုတော့ ငါ့ကို အဖွားလို့ ခေါ်လို့ရပါတယ်" ဟု မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

အသက်ငါးဆယ်ကျော်အရွယ်ဟု ထင်ရသော ထိုအန်တီသည် အမှန်တကယ်တွင် ရှောင်လင်းယွီ၏အဖွားဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ ခရီးသွားများမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။ "အဖွား ဟုတ်လား။ မဖြစ်နိုင်တာ။ အဖွားက အရမ်းနုပျိုတာပဲ။ မယုံနိုင်စရာပဲ။"

အဖွားရှောင်က ပြုံးကာ "အဖွား အသက်ကြီးပါပြီ။ အသက် ၇၅ နှစ်နီးပါးရှိပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"၇၅ နှစ် ဟုတ်လား။ အဖွားက အရမ်းနုပျိုတာပဲ။ အသက် ၆၀ ကျော်လောက်ပဲ ထင်ရတယ်။ အဖွား၊ အလှအပအတွက် ဘာတွေသုံးလဲ"

ဟုတ်သည်၊ ကျေးလက်ဒေသမှ အဘွားအိုများကို မြို့ကြီးများမှ ချမ်းသာသောမိသားစုများမှ အဘွားအိုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။ မြို့ကြီးများမှ ချမ်းသာသောအဘွားအိုများသည် မိမိကိုယ်ကို မည်သို့ဂရုစိုက်ရမည်ကို သိကြပြီး အလှကုန်ပစ္စည်းများအတွက် ငွေသုံးရန် ဝန်မလေးကြပေ။ အသက် ၆၀၊ ၇၀ အရွယ် အဘွားအိုများမှာ အလယ်အလတ်အရွယ်ဟုပင် ထင်ရသည်။ ဟုတ်သည်၊ ဤအရာအားလုံးမှာ ငွေဖြင့်တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အဖွားရှောင်ကဲ့သို့ ကျေးလက်ဒေသမှ အဘွားအိုတစ်ဦး ဤမျှနုပျိုနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ အလွန်အံ့ဩသွားကြသည်။

အဖွားရှောင်က ပြုံးကာ "ဘာအလှအပနည်းလမ်းမှ မရှိပါဘူး။ အဖွားတို့ ကျေးလက်မှာ အဲ့လိုမျိုးမရှိဘူး။ အစားကောင်းကောင်းစား၊ အိပ်ရေးဝဝအိပ်ပြီး စိတ်ထားကောင်းကောင်းထားတယ်။ မကြာခဏရယ်မောရင် နုပျိုမှာပေါ့။"

"ကဲ၊ မင်းတို့တစ်နေ့တစ်ဝက်လောက် လမ်းလျှောက်ထားတော့ ပင်ပန်းပြီး ဗိုက်ဆာနေလောက်ရောပေါ့။ မြန်မြန်စားကြ။ မစားရင် ဒီရာသီဥတုနဲ့ အစားအစာတွေအေးသွားပြီး အရသာရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး။ အဖွား အခုပဲ အရက်နှစ်အိုးသွားယူလိုက်ဦးမယ်။"

အဖွားရှောင်က ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းလှမ်းပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရကာ နောက်ပြန်လှည့်ပြီး "မင်းတို့ထဲမှာ ကားမောင်းမယ့်သူရှိလား။ ရှိရင်တော့ အရက်မသောက်ရဘူးနော်။ ဆန်အရက်က မပြင်းပေမယ့် အရက်က အရက်ပဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

လီကျန့်က ပြုံးကာ "အဖွား၊ ကျွန်တော်တို့က ကျောပိုးအိတ်လွယ်ခရီးသွားတွေပါ။ စက်ဘီးပဲသုံးတာ၊ ကားမသုံးပါဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

သို့သော် အဖွားရှောင်က လေးနက်သောမျက်နှာဖြင့် "ဒါလည်း လမ်းပေါ်မှာ သွားရတာပဲ။ စက်ဘီးစီးရင်တောင် မူးလို့မဖြစ်ဘူး။ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ခရီးသွားများမှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားကြသည်။

လီကျန့်က ပြုံးကာ "အဖွား၊ ကျွန်တော်တို့ နေ့လယ်ပိုင်းမှာ အပြင်ထွက်လည်မှာပါ။ စက်ဘီးစီးမှာမဟုတ်ပါဘူး။ စိတ်မပူပါနဲ့ အဖွား၊ ကျွန်တော်တို့ မမူးပါဘူး" ဟု ပြောပြီးနောက် "တကယ်လို့ မူးသွားရင်လည်း အိပ်လိုက်ရုံပါပဲ" ဟု ဆက်ပြောသည်။

ထိုအခါမှ အဖွားရှောင်က ကျေနပ်သွားပြီး "ကောင်းပြီ၊ ငါ မင်းတို့အတွက် အရက်သွားယူလိုက်ဦးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က "မင်းတို့တွေ မစားချင်သေးရင် ငါတော့ စားတော့မယ်။ ငါတော့ ဒီဆွဲဆောင်မှုကို မခံနိုင်တော့ဘူး" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါ တူများအားလုံး ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

စကားစပြောခဲ့သူမှာ စိတ်ထဲတွင် 'သေစမ်း၊ အစောကြီးကတည်းက သိရင် ပါးစပ်မလှုပ်ဘဲ တူပဲလှုပ်လိုက်ပါတယ်။' ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

***