အလုပ်လုပ်ရန် နေရစ်ခဲ့ခြင်း

ထုံးစံအတိုင်းပင် အစာစားချိန်များတွင် အစားအစာအတွက် ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ ပြင်းထန်လှသည်။ လုံးဝသနားညှာတာမှုမရှိပေ။

စားသောက်ပြီး ဗိုက်ပြည့်သွားသောအခါ လူတိုင်းက သူတို့၏ပူဖောင်းနေသောဗိုက်များကို ပွတ်သပ်ကာ "တကယ်ကို အရသာရှိလိုက်တာ" ဟု ချီးကျူးကြသည်။

"မနေ့ညက အကောင်းဆုံးခေါက်ဆွဲကို စားခဲ့ရပြီး ဒါက တို့တွေစားဖူးသမျှထဲမှာ အကောင်းဆုံးအစားအစာပဲ"

"ဒီဟင်းလျာတွေက သာမန်ဖြစ်ပေမယ့် အကောင်းဆုံးအသွင်အပြင်၊ ရနံ့နဲ့ အရသာရှိတယ်။ ဟိုတယ်ကြီးတွေတောင် သူတို့နဲ့မယှဉ်နိုင်ဘူး"

"ဒီဟင်းတွေက တကယ်အရသာရှိတယ်"

"ကြည့်လို့လည်းလှ၊ အနံ့လည်းမွှေး၊ စားလို့လည်းအရသာရှိတယ်။ အရသာကတော့ အံ့မခန်းပဲ"

"ဘော့စ်ရှောင်၊ အန်တီ့ရဲ့ဟင်းချက်လက်ရာကလည်း ထောင်ယွမ်ရွာရဲ့ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုဖြစ်လာနိုင်ပုံပဲ" တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှောင်လင်းယွီကိုကြည့်ကာ နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

သူထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် လူများစွာက ချက်ချင်းပင် "ကျွန်တော်ထင်တာတော့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အန်တီ့ရဲ့လက်ရာက လူတွေကို ဒီကိုဆွဲဆောင်နိုင်မှာသေချာတယ်" ဟု သဘောတူလိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူက တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံရပြီး ရှောင်လင်းယွီကိုကြည့်ကာ "စကားမစပ်၊ ဘော့စ်ရှောင်၊ ဒီမှာ စားစရိတ်နဲ့ တည်းခိုစရိတ်ကို ဘယ်လိုတွက်လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

သူက ငွေရေးကြေးရေးကို တွက်ကပ်ချင်၍မဟုတ်ဘဲ ငွေရေးကြေးရေးကိစ္စကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမေးမြန်းရမည်ဖြစ်သည်။ သူ လိမ်လည်ခံရခြင်းကို မလိုလားပေ။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးကာ "တည်းခိုခမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီမနက်စာအတွက် ကုန်ကျစရိတ်က တစ်ဝိုင်းကို ယွမ် ၁၈၈ ပါ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။ တစ်ဝိုင်းတွင် ရှစ်ယောက်၊ ကိုးယောက်ရှိရာ ပျမ်းမျှအားဖြင့် တစ်ယောက်လျှင် ယွမ် ၂၀ ဝန်းကျင်သာ ကျသင့်သည်။ လုံးဝဈေးမကြီးပေ။

"ယွမ် ၁၈၈ ဟုတ်လား" အန်းရှောင်ဟွေနှင့် အခြားသူများမှာ ဈေးနှုန်းကိုကြားသောအခါ ရှင်းလင်းစွာ အံ့ဩသွားကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီက မျက်ခုံးပင့်ကာ "ယွမ် ၁၈၈ က ဈေးကြီးလွန်းလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။ သူမ ထိုသို့မထင်ပေ။ အကယ်၍ သူမက ရှင်းယင်ခရိုင်ရှိဟိုတယ်မှ အစားအစာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တူညီသောအစားအစာအတွက် အနည်းဆုံး ယွမ် ၃၈၈ ကုန်ကျမည်ဖြစ်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး…" ယဲ့ဖေးဖေးနှင့် အခြားသူများက ခေါင်းခါကာ "ဈေးမကြီးပါဘူး။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ကျွန်မတို့ထင်တာတော့ နည်းနည်းဈေးပေါနေတယ်" ဟု ပြန်ပြောကြသည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူမ၏အမြင်တွင် ထိုကဲ့သို့သောဟင်းလျာတစ်ဝိုင်းမှာ အနည်းဆုံး ၃၀၀ ကုန်ကျမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အစားအစာမှာ ဈေးကြီးသောဟိုတယ်အစားအစာထက်ပင် ပို၍အရသာရှိသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးကာ "ဒါဆိုရင် ကျွန်မ ဈေးတင်ရတော့မယ်ထင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီဈေးက အနေတော်ပဲ" ယဲ့ဖေးဖေးနှင့် အခြားသူများက ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ သူတို့တွင် ငွေရှိလျှင်ပင် ဖြစ်ကတတ်ဆန်း မသုံးစွဲကြပေ။

ရှောင်လင်းယွီက ထပ်မံ၍ "ခေါက်ဆွဲဈေးက တစ်ပွဲကို ရှစ်ယွမ်ဖြစ်ပြီး အစားအစာက တစ်ဝိုင်းကို ယွမ် ၁၈၈ ပါ။ တည်းခိုစရိတ်အတွက်ကတော့ ရှင်တို့ကို အဆောင်တစ်ခုငှားပေးတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ့မယ်။ အနာဂတ်မှာတော့ ဈေးကောက်ကောင်းကောက်နိုင်ပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို အရမ်းကောင်းတာပေါ့" ခရီးသွားများက ဝမ်းသာအားရအော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ ပိုက်ဆံချွေတာနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဝမ်းသာနေကြသည်။

"အဖွား၊ အဖွားရဲ့အရက်က အရမ်းအရသာရှိတာပဲ" အရက်မြည်းစမ်းခဲ့သောခရီးသွားများက အနည်းငယ်သံသယဖြင့် "ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီအရက်ထဲမှာ မက်မွန်ပန်းရနံ့ကို ရနေရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်ကြသည်။

အဖွားရှောင်က ပြုံးကာ "အဖွားတို့ မက်မွန်ပန်းတွေနဲ့ ချက်ထားတာလေ။ ဘယ်လိုနေလဲ။ အရသာရှိရဲ့လား" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"အံ့မခန်းပါပဲ။ မက်မွန်ပန်းရနံ့နဲ့ အရက်ရဲ့နူးညံ့တဲ့ရနံ့က တကယ်ကို မူးယစ်စေတယ်"

"ဒီအရက်က တကယ်မွှေးတာပဲ။ အဖွား၊ ဒီအရက်ရောင်းဖို့ရှိလား။ ကျွန်တော် အိမ်ပြန်ဝယ်သွားဖို့ စီစဉ်နေတာ" သူတို့သည် ခေါက်ဆွဲပန်းကန်များကို စားသောအခါ အိမ်ကိုသတိရသွားကြသည်။ သူတို့ အပြင်ထွက်နေသည်မှာ နှစ်လ၊ သုံးလခန့်ရှိပြီဖြစ်သည်။ အိမ်ပြန်ရန်အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။ သူတို့၏မိဘများမှာလည်း အသက်ငယ်တော့သည်မဟုတ်။

အဖွားရှောင်က ပြုံးကာ "ရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အရက်က အိုးတွေထဲမှာ ထည့်ထားတာ။ မင်းတို့အားလုံးက စက်ဘီးနဲ့လာကြတာဆိုတော့ အိုးတွေအကုန်လုံးကို ဘယ်လိုသယ်သွားကြမလဲ" ဟု ပြန်ပြောသည်။

ဖန်အရက်အိုးများမှာ အမှန်တကယ်ပင် သယ်ဆောင်ရမလွယ်ကူပေ။

အန်းရှောင်ဟွေက "အဖွား၊ ဒီအရက်ကို ပလတ်စတစ်ပုလင်းတွေထဲ ထည့်လို့ရမလား။ ဥပမာ၊ သတ္တုရေသန့်ပုလင်းတွေလိုမျိုး" ဟု မေးလိုက်သည်။

အဖွားရှောင်က "ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရက်အိုးတွေထဲမှာ ထည့်ထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ ဒါမှ အရသာမပျက်မှာ။ ပလတ်စတစ်ပုလင်းတွေသုံးရင် အရသာထိခိုက်လိမ့်မယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"ထိခိုက်မှုက နည်းနည်းလေးဆိုရင် အရေးမကြီးဘူးထင်ပါတယ်" တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်းပင် "ကျွန်တော်က အိမ်ပြန်ပြီး အဖေ့ကို မြည်းစမ်းခိုင်းချင်ရုံပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အဲ့ဒါက ပိုအဆင်ပြေတယ်။ မဟုတ်ရင် လမ်းမှာ ဖုထစ်တွေနဲ့တွေ့ရင် အရက်အိုးတွေ ကွဲသွားနိုင်တယ်"

အဖွားရှောင်က ခဏစဉ်းစားပြီး "ကောင်းပြီလေ။ မင်းတို့က ပြဿနာမရှိဘူးဆိုရင် ငါသွားပြီး ပြင်ဆင်လိုက်တော့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထပ်မံ၍ "ဒါဆိုရင် အဖွား၊ ဒီအရက်ဘယ်လောက်ကျလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

အဖွားရှောင်က "အရက်အိုးတစ်လုံးက အရက်နှစ်ပေါင်လောက်ပဲ ဆံ့တယ်။ ကောင်းပြီ၊ မင်္ဂလာရှိတဲ့နံပါတ်တစ်ခုသုံးကြစို့။ တစ်ပေါင်ကို ၁၆ ယွမ်ပဲ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

တစ်ပေါင်ကို ၁၆ ယွမ် ဟုတ်လား။ အရမ်းဈေးပေါတာပဲ။

ယေဘုယျအားဖြင့် ခရီးသွားလုပ်ငန်းနေရာများတွင် ရောင်းချသောပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် အထူးထုတ်ကုန်များ၏ဈေးနှုန်းများမှာ အလွန်အမင်းမြင့်မားသည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင်မူ အလွန်အမင်းဈေးပေါနေပုံရသည်။

သို့သော် သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာစဉ်းစားမိသွားကြသည်။ ထောင်ယွမ်ရွာမှာ ခရီးသွားလုပ်ငန်းနေရာတစ်ခုအဖြစ် မဖွံ့ဖြိုးသေးပေ။ နည်းပညာအရ ဤနေရာမှာ သာမန်ရွာတစ်ရွာသာဖြစ်သောကြောင့် ပစ္စည်းများမှာ သဘာဝအတိုင်း ဈေးပေါနေခြင်းဖြစ်သည်။

…

နေ့လယ်တွင် စားသောက်ပြီးနောက် သူတို့ခဏအနားယူကြသည်။ နေ့လယ်ပိုင်းတွင် လူတိုင်း အပြင်ထွက်လည်ပတ်ကြပြီး ရှောင်လင်းယွီငါးမွေးမြူသော ရေလှောင်ကန်လည်း ပါဝင်သည်။

ဤခရီးသွားများသည် ထိုကဲ့သို့ပင် သုံးရက်ကြာ ကစားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့အိမ်ကို လွမ်းဆွတ်လာကြသည်။ ခွဲခွာရန်ဝန်လေးနေသော်လည်း အများစုမှာ ပြန်ရန်စိတ်အားထက်သန်နေပုံရသည်။ သူတို့သည် အိမ်ရှိမိဘများ၊ ညီအစ်ကိုမောင်နှမများကို ရုတ်တရက်လွမ်းဆွတ်လာကြသည်။ သူတို့ထဲမှအချို့မှာ အိမ်ထောင်ကျပြီး ကလေးများပင်ရှိနေကြရာ သဘာဝအတိုင်း သူတို့၏ဇနီးများနှင့် ကလေးများကိုလည်း လွမ်းဆွတ်ကြသည်။

ငွေရှင်းသောအခါ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီသည် သုံးရက်စာ အစားအသောက်အတွက် ယွမ် ၂၀၀ အောက်သာ သုံးစွဲခဲ့ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

"ရှောင်ဟွေ၊ ဘာလို့ ပစ္စည်းတွေမသိမ်းဘဲ ထွက်မသွားသေးတာလဲ" အဆောင်တွင် လူတိုင်း ပစ္စည်းများသိမ်းဆည်းကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။ သူတို့သည် နောက်တစ်နေရာသို့ သွားမည် သို့မဟုတ် အိမ်ပြန်ကြမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အန်းရှောင်ဟွေနှင့် အဆောင်တူနေသော ယဲ့ဖေးဖေးက အန်းရှောင်ဟွေမှာ စိတ်မပါလက်မပါဖြစ်နေပုံရသည်ကို သတိပြုမိသည်။

အန်းရှောင်ဟွေ၏ မျက်ခုံးများမှာ အနည်းငယ်ကျနေပြီး သူမ၏နဖူးမှာ အနည်းငယ်တွန့်နေသည်။ သူမသည် နက်နက်နဲနဲစဉ်းစားနေပြီး အကျပ်အတည်းတစ်ခုတွင် ရောက်နေပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ ယဲ့ဖေးဖေး၏စကားကို မကြားလိုက်ပေ။

ယဲ့ဖေးဖေးက သူမ၏လက်ကိုချကာ အန်းရှောင်ဟွေ၏ရှေ့တွင် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမှ မရှိပေ။

ယဲ့ဖေးဖေးက ရုတ်တရက် အနည်းငယ်ထူးဆန်းသွားသည်။ သူမက အန်းရှောင်ဟွေ၏ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ရာ အန်းရှောင်ဟွေမှာ ချက်ချင်းပင် နိုးထလာသည်။ သူမက ယဲ့ဖေးဖေးကို နားမလည်စွာ "ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု ကြည့်လိုက်သည်။

ယဲ့ဖေးဖေးက ရယ်မောကာ "ငါ့ကိုမေးနေတာလား။ ငါက နင့်ကို ဘာဖြစ်နေလဲလို့ မေးရမှာ။ လူတိုင်း ပစ္စည်းတွေသိမ်းနေကြပြီ။ ဘာလို့ နင်က မလှုပ်သေးတာလဲ။ ဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ" ဟု ပြန်ပြောသည်။

အန်းရှောင်ဟွေက ယဲ့ဖေးဖေးကိုကြည့်ကာ ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ဘာမှမပြောပေ။ ထို့နောက် သူမ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပုံရသည်။ သူမ လှည့်ကာ ထွက်ပြေးသွားသည်။

ယဲ့ဖေးဖေးမှာ 'အန်းရှောင်ဟွေ နေကောင်းရဲ့လား။ သူဘာဖြစ်နေတာလဲ။ သူ ပူးကပ်ခံနေရတာလား' ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

အန်းရှောင်ဟွေက အဆောင်မှထွက်ပြေးပြီး ရှောင်နေအိမ်သို့ တန်းသွားသည်။

သူမ ရှောင်းနေအိမ်သို့ရောက်သောအခါ အဖွားရှောင်က ခြံဝင်းထဲတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်အချို့ကို စီစဉ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အန်းရှောင်ဟွေက စိုးရိမ်တကြီး "အဖွား၊ ကျွန်မ ဘော့စ်ရှောင်ကို ရှာနေတာ။ သူဘယ်မှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

အဖွားရှောင်က အန်းရှောင်ဟွေ၏စိုးရိမ်သောမျက်နှာကိုမြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် သူမ၏အလုပ်ကိုချထားလိုက်သည်။ သူမက စိုးရိမ်စွာ "ဘာဖြစ်လို့လဲ သမီး။ ငါ့ယွီအာက ဒီမနက် Z မြို့ကို သွားတယ်။ တစ်ခုခုရှိရင် အဖွားကို အရင်ပြောလို့ရတယ်။ အရေးကြီးရင် အဖွား ယွီအာကို ဖုန်းခေါ်ပေးမယ်" ဟု မေးလိုက်သည်။

'ဘော့စ်ရှောင်က Z မြို့ကို သွားတယ် ဟုတ်လား' အန်းရှောင်ဟွေက ရုတ်တရက် စိုးရိမ်၊ အားကိုးရာမဲ့ပြီး စိတ်ပျက်သွားသည်။

အန်းရှောင်ဟွေက အဖွားရှောင်ကိုကြည့်ကာ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ရွေးချယ်စရာများကို ချိန်ဆနေသည်။

အဖွားရှောင်က အန်းရှောင်ဟွေ၏ချီတုံချတုံဖြစ်နေသောပုံကိုကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဖော်ရွေစွာ "သမီး၊ တစ်ခုခုလိုအပ်ရင် အဖွားကို တိုက်ရိုက်ပြောလို့ရတယ်။ အဖွားက ကူညီဖြေရှင်းပေးနိုင်ရင် သေချာပေါက်ကူညီဖြေရှင်းပေးမှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အန်းရှောင်ဟွေက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပါးစပ်ဖွင့်ကာ "အဖွား၊ ဘော့စ်ရှောင်က ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖွင့်ထားတယ်မလား။ ကျွန်မ နေပြီးအလုပ်လုပ်ချင်တယ်။ ကျွန်မက တောင်ပိုင်းတက္ကသိုလ်မှာ လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ် စီမံခန့်ခွဲမှုနဲ့ ဘွဲ့ရထားတာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အဖွားရှောင်က ပြုံးကာ "ဟားဟား၊ ဒါဆို ဒီကိစ္စကြောင့်ကိုး။ ငါ့ယွီအာရဲ့ကုမ္ပဏီက လူလိုနေတာ။ သမီးက စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် နေလို့ရပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

အန်းရှောင်ဟွေက ချီတုံချတုံဖြင့် "အဖွား၊ အဖွားက ဘော့စ်ရှောင်ကို အရင်မမေးချင်ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

အဖွားရှောင်က ခေါင်းခါကာ "မလိုပါဘူး။ ယွီအာက ကုမ္ပဏီက အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေကို အများကြီးခန့်အပ်နေတယ်လို့ ပြောထားတယ်။ ရာထူးတွေအများကြီးရှိတော့ သမီးအတွက် သင့်တော်တဲ့တစ်ခုတော့ သေချာပေါက်ရှိမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သမီး၊ တကယ်ပဲ နေပြီးအလုပ်လုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား။ သေချာစဉ်းစားပြီးပြီလား" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

အန်းရှောင်ဟွေက "အဖွား၊ ကျွန်မ စဉ်းစားပြီးပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက တက္ကသိုလ်ကဘွဲ့ရခါစပဲရှိသေးတယ်။ သင့်တော်တဲ့အလုပ်မတွေ့သေးလို့ စိတ်ဖြေဖို့ ကျောပိုးအိတ်လွယ်ခရီးထွက်လာတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက အလုပ်အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်ပါ။ ဘော့စ်ရှောင်က ကျွန်မကို လက်ခံမှာလား" ဟု ပြန်ပြောသည်။

"ငါ့ယွီအာရဲ့ကုမ္ပဏီကလည်း အသစ်ပဲ" အဖွားရှောင်က ပြုံးကာ "ပြီးတော့ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ကျွမ်းကျင်သူတွေကလည်း လူသစ်ဘဝကနေပဲ စကြတာပဲ။ သမီးက အလုပ်ကိုကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်ရင် အလုပ်အတွေ့အကြုံက အရေးမကြီးပါဘူး။ အလုပ်အတွေ့အကြုံက နောက်မှရလာနိုင်တာပဲ" ဟု ဆက်ပြောသည်။

အန်းရှောင်ဟွေ၏မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် တောက်ပလာပြီး ပြုံးကာ "အဖွား၊ အဖွားပြောတာက ယုတ္တိရှိပုံပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အဖွားရှောင်က "ဒါက တကယ်ယုတ္တိရှိလို့ပဲလေ" ဟု ပြန်ပြောသည်။

အန်းရှောင်ဟွေမှာ ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားသည်။

…

အန်းရှောင်ဟွေ အဆောင်သို့ပြန်ရောက်သောအခါ ယဲ့ဖေးဖေး၏ခရီးဆောင်အိတ်မှာ ထုပ်ပိုးပြီးနေပြီဖြစ်သည်။

အန်းရှောင်ဟွေပြန်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ ယဲ့ဖေးဖေးက စိုးရိမ်စွာ "ရှောင်ဟွေ၊ မင်းဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ခရီးဆောင်အိတ်မသိမ်းဘဲ ထွက်ပြေးသွားတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

အန်းရှောင်ဟွေက ခေါင်းခါကာ "ဖေးဖေး၊ ငါ လောလောဆယ်မထုပ်သေးဘူး။ ငါ ဒီမှာနေပြီး အလုပ်လုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"ဘာ" ယဲ့ဖေးဖေးက အလွန်အံ့ဩသွားသည်။ ထို့နောက် သူမ သတိဝင်လာပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် "အန်းရှောင်ဟွေ၊ နင်ရူးနေလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"နင်က နာမည်ကြီးတက္ကသိုလ်ကဘွဲ့ရထားတာ။ အလုပ်ရှာချင်ရင် မြို့ကြီးတစ်မြို့က ကုမ္ပဏီကြီးတစ်လုံးကို သွားသင့်တယ်။ ဘာလို့ ဒီဆင်းရဲပြီး ဝေးလံတဲ့နေရာမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ နေရမှာလဲ။ လူတွေက အမြဲတမ်း ပိုမြင့်တဲ့နေရာကို ရည်မှန်းသင့်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ နင်က ဆန့်ကျင်ဘက်လုပ်နေတယ်"

အန်းရှောင်ဟွေကမူ အလွန်လေးနက်တည်ကြည်စွာ "ဖေးဖေး၊ ဒီနေရာက နည်းနည်းဝေးပေမယ့် ငါက ဘော့စ်ရှောင်ရဲ့ကုမ္ပဏီကို အရမ်းအကောင်းမြင်တယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။

ယဲ့ဖေးဖေးက ဤသို့ကြားသောအခါ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသော အေးစက်စက်အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူမက "အကောင်းမြင်တယ် ဟုတ်လား။ နင် တကယ်ပြောနေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"တို့တွေ သူ့ကုမ္ပဏီကိုလည်း သွားခဲ့ဖူးတယ်။ အဲ့ဒါက သာမန်လူနေအဆောက်အအုံတစ်ခုပဲ။ ပြီးတော့ အဲ့ဒါက အခွံလွတ်ကြီးပဲ။ အဲ့မှာအလုပ်လုပ်နေတဲ့လူတွေလည်း သိပ်မရှိဘူး။ ကုမ္ပဏီလို့ပြောရတာပဲ ကောင်းတာ၊ တကယ့်ကုမ္ပဏီတောင်မဟုတ်ဘူး"

ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ဖေးဖေးက ဆက်လက်၍ "ရှောင်ဟွေ၊ နင် မြို့ကြီးကိုပြန်သွားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်" ဟု တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ နင် အလုပ်မရှာနိုင်ရင် ငါ့အဖေ့ကိုပြောပြီး နင် ငါ့အဖေ့ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်လုပ်လို့ရတယ်"

အန်းရှောင်ဟွေက ယဲ့ဖေးဖေးမှာ စေတနာကောင်းဖြင့်ပြောနေသည်ကို သိသော်လည်း သူမ၏စကားများမှာ သူမကို အမှန်တကယ်ပင် မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

အန်းရှောင်ဟွေက ခိုင်မာစွာ "ဖေးဖေး၊ ငါနေဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ ပြီးတော့ နင်ရဲ့စေတနာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။

***