← Chapters

သင်ခန်းစာပေးခြင်း

Vol. 36 Ch. 591

သင်ခန်းစာပေးခြင်း

Vol. 36 Ch. 591

စမ်းရေကြောင့် ရှောင်လင်းယွီသည် အလွန်အကြားအာရုံကောင်းမွန်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အဆောင်သို့မရောက်မီ ဆူညံသံများကို ကြားခဲ့ရသည်။ သူမသည် ရပ်တန့်ကာ ခေတ္တရပ်နေခဲ့သည်။ သူမ နောက်မှပြန်လာရင်ကောင်းမလားဟု သူမစဉ်းစားမိသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမသည် အပြင်လူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူတို့ကိုဖြတ်ပြောခြင်းမှာ သူမအတွက် မမှန်ကန်ပေ။

သို့သော် သူမလှည့်ပြန်သောအခါ သူမ၏နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူတို့သည် သူမအကြောင်းငြင်းခုံနေကြပုံရသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် အပြင်ဘက်တွင် ခဏတိတ်တဆိတ်နားထောင်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ယဲ့ဖေးဖေး၏စကားများကို ကြားသောအခါ သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ကြမ်းတမ်းသောအလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို အဖုံးဖြင့်ဆုံးဖြတ်ရန် အမှန်တကယ်ပင်ခက်ခဲသည်။

ယဲ့ဖေးဖေးသည် ဖြူစင်သန့်ရှင်းပုံရသည်။ အဘယ်ကြောင့် သူမ၏နှလုံးသားမှာ ဤမျှမည်းနက်နေရသနည်း။

သူမသည် ရက်အနည်းငယ်သာသိကျွမ်းခဲ့သော တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အခြေအမြစ်မရှိသောစွပ်စွဲချက်တစ်ခုကို မည်သို့ပြုလုပ်နိုင်သနည်း။ သူတို့ပြောသကဲ့သို့ သင်သည် အခြားသူများကို သင်၏ကိုယ်ပိုင်ရောင်ပြန်ဟပ်မှုတစ်ခုအဖြစ် မြင်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် အကယ်၍ သင်သည် ပုပ်သိုးသောနှလုံးသားတစ်ခုရှိပါက မာသာထရီဇာသည် သင်၏ရှေ့တွင်ရပ်နေလျှင်ပင် သင်သည် သူမက သင့်ကိုအသုံးချနေသည်ဟု ထင်လိမ့်မည်။

သို့သော် အန်းရှောင်ဟွေသည် လူကောင်းတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမသည် ဖြောင့်မတ်ပြီး အမှားအမှန်ကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်။ သူမသည် သူမမသိသောတစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကျပန်းစွပ်စွဲတတ်သည့် ယဲ့ဖေးဖေးနှင့်မတူပေ။ အပြင်လူများ၏အမြင်တွင် သူမနှင့် ယဲ့ဖေးဖေးသည် အဖော်များထက် သူငယ်ချင်းများနှင့်ပိုတူသည်။ သို့သော် သူမသည် သူမ၏သူငယ်ချင်းစကားကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုမရှိဘဲ လိုက်နာမည်မဟုတ်ပေ။

ရှောင်လင်းယွီက ခဏစဉ်းစားပြီး တန်းဝင်သွားသည်။

သူမက ပြုံးကာ "တစ်ယောက်ယောက်က ဘော့စ်ရှောင်လို့ ပြောနေတာကိုကြားတယ်။ ကျွန်မအကြောင်းပြောနေကြတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လူတိုင်းမှာ ရှောင်လင်းယွီကိုကြားသောအခါ မှင်တက်သွားကြသည်။ ယဲ့ဖေးဖေး၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အများဆုံးပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြစ်ရှိသောပုံစံတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူမသည် အခြားသူများအကြောင်း မကောင်းပြောနေစဉ် ဖမ်းမိလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တော့မှမမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး သူမ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အဆင်မပြေဖြစ်သွားသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုမကြားရပေ။ သူမသည် အဓိပ္ပာယ်ပါသောအပြုံးတစ်ခုကို ပြသပြီး "ရှင်တို့မျက်နှာပေါ်က အဲ့ဒီအမူအရာက ဘာလဲ။ ရှင်တို့ ဘော့စ်ရှောင်အကြောင်း ပြောနေတာကိုကြားလို့ ကျွန်မဝင်လာကြည့်တာလေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမသည် ခဏရပ်နားပြီးနောက် အကြောင်းအရာကိုပြောင်းကာ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရုတ်တရက်ပေါ်လာတာကို ရှင်တို့မျက်နှာပေါ်က နည်းနည်းအံ့ဩနေတဲ့အမူအရာကိုကြည့်ရသလောက် ရှင်တို့ ကျွန်မအကြောင်းပြောနေကြတာဟုတ်လောက်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းချက်ချင်းပင် သူတို့၏နှလုံးခုန်သံကို ခံစားလိုက်ရသည်။ 'ဘော့စ်ရှောင်ရဲ့အော်ရာက ဘာလို့ဒီလောက်ပြင်းထန်ရတာလဲ။ သူစကားနည်းနည်းပဲပြောလိုက်တာနဲ့ သူက ငါတို့ရဲ့နှလုံးခုန်သံကို မြန်စေနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့တွေက ဘာလို့အပြစ်ရှိပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေရမှာလဲ'

အန်းရှောင်ဟွေသည် ပထမဆုံးတုံ့ပြန်သူဖြစ်သည်။ သူမသည် လူအုပ်ထဲမှထွက်လာပြီး ပြုံးကာ "ဘော့စ်ရှောင်၊ ရှင်ကျွန်မကို လာရှာတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။ သူမသည် နေ့လယ်တွင် ဘော့စ်ရှောင်ကို သွားရှာခဲ့သော်လည်း အဖွားရှောင်သာရှိနေခဲ့သည်။ အဖွားရှောင်က သူမပြန်လာလျှင် ဘော့စ်ရှောင်ကို သူမကိုရှာခိုင်းမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တယ်၊ ငါမင်းကိုလာရှာတာ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

အန်းရှောင်ဟွေက "ဒါဆိုရင် ဘော့စ်ရှောင်၊ ကျွန်မတို့အပြင်မှာ စကားပြောကြရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါကာ "အဲ့ဒီမတိုင်ခင် ငါသူ့ကို ဒီနေရာကနေ အရင်ထွက်သွားစေချင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် ယဲ့ဖေးဖေးကို ချီတုံချတုံမရှိဘဲ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

လူတိုင်း၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤသို့ကြည့်ရလျှင် ဘော့စ်ရှောင်သည် သူတို့ငြင်းခုံမှု၏အကြောင်းအရာများကို ကြားခဲ့ပုံရသည်။

ယဲ့ဖေးဖေး၏မျက်နှာမှာ နီရဲဖြူဖျော့နေပြီး သူမသည် အနည်းငယ်ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။ သူမက ဒေါသတကြီး "ငါဘာလို့ထွက်သွားရမှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဘော့စ်ရှောင်က အလွန်လေးနက်တည်ကြည်စွာ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက ငါ့အဆောင်မို့လို့ပဲ။ ငါက မင်းတို့ကိုတည်းခိုဖို့နေရာတစ်ခုပေးဖို့ စေတနာထားခဲ့ပေမယ့် မင်းက ငါ့နောက်ကွယ်မှာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့စကားတွေပြောနေခဲ့တယ်။ မင်းဒီမှာဆက်နေဖို့ မျက်နှာရှိသေးလို့လား"

ယဲ့ဖေးဖေးသည် ဒေါသကြောင့် သူမ၏မျက်နှာမှာ နီရဲဖြူဖျော့နေသည်။ သူမက ရှောင်လင်းယွီကို ဒေါသတကြီး "ကောင်းပြီ။ ငါတို့ကရော ဒီမှာနေချင်တယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။ ဘယ်သူက ဒီစုတ်ပြတ်နေတဲ့နေရာမှာ နေချင်မှာလဲ။ ပြီးတော့ မင်းကလည်း သိပ်စေတနာမကောင်းပါဘူး။ မင်းက ငါတို့ကို အစားအသောက်တွေရောင်းပြီး ငွေရှာဖို့ပဲ ဒီမှာနေခိုင်းတာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းမှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားကြသည်။ ဒီအမျိုးသမီးသည် တကယ့်ကို ကျေးဇူးကန်းသောပုံစံဖြစ်သည်။

သူမသည် တည်းခိုရန်နေရာတောင်းသူဖြစ်ပြီး သူမသည် ဘော့စ်ရှောင်ကို အစားအသောက်ပြင်ဆင်ခိုင်းသူဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းမှာ ဘော့စ်ရှောင်၏အမှားဖြစ်သွားသည်။ ရယ်စရာကောင်းလှသည်။

ဘော့စ်ရှောင်တွင် ပိုင်ဆိုင်မှုဆယ်သန်းကျော်ရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့် သူမသည် ယွမ်ရာဂဏန်းအတွက် အချိန်များစွာဖြုန်းမည်နည်း။

ထိုအချိန်တွင် လူများစွာသည် သူတို့ထွက်ခွာပြီးနောက် ယဲ့ဖေးဖေးနှင့် လမ်းခွဲရန်စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။ သူမသည် အလွန်မာနကြီးပြီး၊ နှလုံးသားမည်းနက်ကာ နောက်ကွယ်မှ ဓားဖြင့်ထိုးတတ်သည်။ သူမနှင့်ခရီးသွားခြင်းမှာ အလွန်အန္တရာယ်များမည်ဖြစ်သည်။

အန်းရှောင်ဟွေသည် ယဲ့ဖေးဖေး၏စကားများကိုကြားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏မျက်နှာမှာ မပျော်မရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမက ဒေါသတကြီး "ယဲ့ဖေးဖေး၊ နင်တကယ်လွန်လွန်းတယ်။ နင်က ဘော့စ်ရှောင်ကို တို့တွေတည်းခိုဖို့နေရာရှာခိုင်းတာ။ နင်ကပဲ ဘော့စ်ရှောင်ကို တို့တွေအတွက် အစားအသောက်ပေးဖို့တောင်းဆိုတာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်းက ဘော့စ်ရှောင်က ငါတို့ကိုလိမ်ဖို့ကြိုးစားနေတယ်လို့ စွပ်စွဲနေတာလား" ဟု အော်လိုက်သည်။

"ပြီးတော့ အစားအသောက်က ဘယ်လောက်ကုန်ကျလို့လဲ။ ဘော့စ်ရှောင်က သူတို့ဆီကနေ အများကြီးဝင်ငွေရလို့လား။ နင့်ကိုယ်နင်ကို တကယ်ပဲ အထင်ကြီးလွန်းတယ်"

အတိတ်က သူမသည် ယဲ့ဖေးဖေးသည် စိတ်ကြီးပြီး အနည်းငယ်မာနကြီးသော်လည်း သူမ၏သဘာဝမှာ မဆိုးဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူမသည် နေရန်ဆုံးဖြတ်ပြီး သူမကိုဆက်လက်မဂရုစိုက်နိုင်တော့သောကြောင့် ယဲ့ဖေးဖေးသည် သူမ၏အစစ်အမှန်သဘာဝကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ အန်းရှောင်ဟွေအတွက် ထိုကဲ့သို့သောလူတစ်ဦးနှင့်မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူတို့သည် ပြတ်စဲပြီးဖြစ်သောကြောင့် အန်းရှောင်ဟွေသည် သူမကိုမျက်နှာသာပေးရန်မလိုအပ်တော့ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ယဲ့ဖေးဖေး၏မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူမက အန်းရှောင်ဟွေကို ဒေါသတကြီးညွှန်ပြကာ "ပါးစပ်ပိတ်ထား။ နင်က ဘယ်သူမို့လို့လဲ။ နင့်မှာ ငါ့ကိုဝေဖန်ပိုင်ခွင့်ဘာရှိလို့လဲ။ နင့်ကိုယ်နင် ကြီးမြတ်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"အချိန်တိုင်း နင်ငါ့ကို အိမ်ဖော်တစ်ယောက်လို အစေခံခဲ့တယ်။ နင်ဘာကိုလိုချင်နေလဲဆိုတာ ငါမသိဘူးလို့ မထင်နဲ့။ နင်က ငါ့နောက်ခံနဲ့ ငါ့မိသားစုရဲ့ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို လိုချင်နေတာ။ တည့်တည့်ပြောရရင် နင်က ငါ့ဘေးက ခွေးတစ်ကောင်ပဲ"

လူတိုင်းက ယဲ့ဖေးဖေးကိုကြားသောအခါ သူတို့၏မျက်နှာများမှာ မယုံနိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤလူသည် အန်းရှောင်ဟွေကို ခွေးတစ်ကောင်အဖြစ် မည်သို့ထင်နိုင်သနည်း။

အန်းရှောင်ဟွေသည် ယဲ့ဖေးဖေးကို ဂရုစိုက်ခဲ့သည်မှာ သူမသည် ဖယ်ကျဉ်ခံနေရသော ယဲ့ဖေးဖေးကို စာနာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယဲ့ဖေးဖေးသည် ၎င်းကိုတန်ဖိုးမထားဘဲ သူမကိုခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့မြင်ခဲ့သည်။ သူမသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် သူမတစ်ဦးတည်းသာ ငွေနှင့်အာဏာရှိသည်ဟု ထင်နေသလော။

ဤအဖွဲ့တွင် ယဲ့ဖေးဖေးထက်ပိုချမ်းသာသော သခင်လေးများနှင့် သခင်မလေးများရှိသော်လည်း သူတို့တွင် သူမကဲ့သို့ဆိုးရွားသောစိတ်နေစိတ်ထား သို့မဟုတ် ပင်ကိုယ်စရိုက်မရှိပေ။

ဒီအမျိုးသမီးမှာ… တကယ့်ကို ကျေးဇူးကန်းသူဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အချို့လူများက သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ အန်းရှောင်ဟွေအတွက် စကားပြောထွက်လာကြသည်။ "ရှောင်ဟွေ၊ အရင်တုန်းက တို့တွေမင်းကို ယဲ့ဖေးဖေးကိုလျစ်လျူရှုဖို့ အကြံပေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက သူအရမ်းအထီးကျန်နေလို့ သူ့ကိုအဖော်လုပ်ပေးချင်တယ်လို့ပြောခဲ့တယ်"

"ကြည့်ရတာ ယဲ့ဖေးဖေးက တန်ဖိုးတောင်မထားဘူးထင်တယ်။ တကယ်တော့ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ မင်းက သူ့ခွေးတစ်ကောင်ပဲ။ ဒါက ရယ်စရာကောင်းတယ်"

"ရှောင်ဟွေ၊ ဒီလူက မင်းရဲ့စေတနာကို တကယ်ပဲ စော်ကားတာပဲ"

"ယဲ့ဖေးဖေး၊ မင်းအရမ်းလွန်လွန်းတယ်။ ဒီအချိန်တစ်လျှောက်လုံး ရှောင်ဟွေက မင်းကိုစေတနာနဲ့ဂရုစိုက်ခဲ့ပေမယ့် မင်းက သူ့ကိုမထီမဲ့မြင်ပြုပြီး သူက မင်းရဲ့မိသားစုရဲ့ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကိုပဲ လိုချင်တယ်လို့ထင်နေတယ်။ မင်းကမှ တကယ့်ကို ကျေးဇူးကန်းတဲ့သူပဲ"

လူတိုင်းက အန်းရှောင်ဟွေအတွက် ရပ်တည်ပေးခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ယဲ့ဖေးဖေးကိုလည်း ပြစ်တင်ကြိမ်းမောင်းခဲ့ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ဘေးတွင်ရပ်နေခဲ့သည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် အမှန်တကယ်ပင် သင်ခန်းစာပေးရန်လိုအပ်နေသည်။

***

All Chapters