အန်းရှောင်ဟွေ အလုပ်ဝင်ခြင်း

ယဲ့ဖေးဖေးက အန်းရှောင်ဟွေကို သူမ၏ခွေးဟု ခေါ်ဆိုလိုက်ခြင်းသည် လူတိုင်းကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ထိုကဲ့သို့ ကျေးဇူးကန်းသောသူတစ်ယောက်အပေါ် ကောင်းသောသဘောထားမရှိပေ။ ထိုနေ့လယ်တွင် သူမက ယဲ့ဖေးဖေးကို မောင်းထုတ်လိုက်သည်။

ကျောပိုးအိတ်လွယ်ခရီးသွားများသည် မူလက အန်းရှောင်ဟွေနှင့်အတူ နောက်တစ်ညနေရန်နှင့် သူမ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြန်လည်စဉ်းစားစေပြီးမှ ထွက်ခွာရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ယဲ့ဖေးဖေးသည် သူတို့၏အိမ်ရှင်ကို လုံးဝစော်ကားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ပင်ကိုယ်စရိုက်ကို လူတိုင်းက မနှစ်မြို့ကြသောကြောင့် သူမမောင်းထုတ်ခံရသည့်အခါ မည်သူမျှ သူမဘက်မှ မပြောဆိုခဲ့ပေ။ အလားတူပင် မည်သူမျှ သူမနှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် ဆန္ဒမရှိကြပေ။ နေ့လယ်ပိုင်းဖြစ်သောကြောင့် သူမခရိုင်မြို့သို့သွား၍ တည်းခိုရန်နေရာရှာရန် အချိန်များစွာရှိသည်။ ထို့ကြောင့် လမ်းခရီးတွင် သူမ၏ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်ရန်မလိုအပ်ပေ။

ယဲ့ဖေးဖေးထွက်ခွာသွားသည့်အခါ အန်းရှောင်ဟွေသည် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမက ရှောင်လင်းယွီကိုကြည့်ကာ "ဘော့စ်ရှောင်၊ ယဲ့ဖေးဖေးတစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားတာ တကယ်အဆင်ပြေရဲ့လား။ မကြာခင် မှောင်တော့မယ်" ဟု မေးလိုက်သည်။

သူမဘေးမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က သဘောမတူစွာ "ရှောင်ဟွေ၊ မင်းက အရမ်းကြင်နာလွန်းတယ်။ ယဲ့ဖေးဖေးက မင်းကိုဒီလိုဆက်ဆံတာတောင် မင်းက သူ့အတွက် စိုးရိမ်နေတုန်းပဲလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ရှောင်ဟွေ။ အဲ့ဒါအတွက် မင်းစိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး။ ယဲ့ဖေးဖေးက ကျောပိုးအိတ်လွယ်ခရီးသွားတစ်ယောက်ပဲ။ သူကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားမှာပါ"

အန်းရှောင်ဟွေက ခေါင်းခါကာ "ကျွန်မ ယဲ့ဖေးဖေးအတွက် စိုးရိမ်နေတာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ယဲ့ဖေးဖေးကို တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ဘော့စ်ရှောင် ဒုက္ခရောက်မှာလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။ အန်းရှောင်ဟွေသည် သူမ၏အကြည့်ကို ရှောင်လင်းယွီထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "သူ တမင်တကာ ပြဿနာမရှာသရွေ့တော့ ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ပါဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ယဲ့ဖေးဖေးသည် ချမ်းသာသောမိသားစုမှ လာသူဖြစ်သည်။ သူမသည် ကျောပိုးအိတ်လွယ်ခရီးသွားတစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်သော်လည်း လှပပြီး ဖြူစင်သည်။ အန်းရှောင်ဟွေသည် သူမ လူယုတ်မာတစ်ယောက်နှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

သူမက သူမ၏အဖော်များကို "ကျွန်မ စဉ်းစားပြီးသွားပြီ။ ကျွန်မ နေခဲ့ပြီးအလုပ်လုပ်မယ်။ ရှင်တို့အားလုံး ဖေးဖေးနဲ့အတူ ထွက်သွားကြပါလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ယဲ့ဖေးဖေးက လူကောင်းတစ်ယောက်မဟုတ်ပေမယ့် ကျွန်မတို့သူနဲ့အတူလာခဲ့ကြတာပဲ။ သူ့ကိုဒီအတိုင်းစွန့်ပစ်ထားလို့မဖြစ်ဘူး။ သူတစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ကျွန်မတို့စိတ်မကောင်းဖြစ်ရလိမ့်မယ်"

လီကျန့်က ခဏစဉ်းစားပြီး "ကောင်းပြီ၊ အခုပဲထွက်သွားကြရအောင်။ ငါတို့တွေအတူတူလာခဲ့ကြတာဆိုတော့ အတူတူပဲထွက်သွားကြရအောင်။ ယဲ့ဖေးဖေးကိုတစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားခိုင်းလို့မဖြစ်ဘူး။ ရှောင်ဟွေပြောသလိုပဲ သူ့ကိုတစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ငါတို့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ မလုံမလဲဖြစ်နေလိမ့်မယ်"

သို့သော် အချို့လူများက ဆန္ဒမရှိကြပေ။

"ရှောင်ဟွေ၊ လီကျန့်၊ ကျွန်မ ယဲ့ဖေးဖေးလိုလူမျိုးနဲ့ ခရီးမသွားချင်ဘူး။ သူ့ကိုမြင်ရတာ ကျွန်မစိတ်မသက်မသာဖြစ်တယ်"

"ကျွန်တော်လည်း အတူတူပဲ။ သူ့ကိုတကယ်တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင်လည်း ကျွန်တော်တို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ မလုံမလဲဖြစ်ရမှာလဲ"

သူတို့ နှစ်ဖက်ကွဲသွားကြသည်။

အချို့လူများက ယဲ့ဖေးဖေး၏ ဆိုးရွားသောအပြုအမူကို အမှန်တကယ်မခံနိုင်သောကြောင့် သူမကိုဂရုမစိုက်ကြပေ။ သို့သော် အချို့လူများကမူ စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယဲ့ဖေးဖေးကို တစ်ခုခုဖြစ်သွားပါက သူတို့ စိတ်မအေးနိုင်ကြပေ။

ရှောင်လင်းယွီက သူတို့ကိုကြည့်နေသော်လည်း ဘာမှမပြောပေ။

လီကျန့်နှင့် ကျန်သူများ နှစ်ဖွဲ့ခွဲလိုက်ကြသည်။ တစ်ဖွဲ့က ယဲ့ဖေးဖေးကို လိုက်မီရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူမကို ဘေးကင်းသောနေရာတစ်ခုသို့ ပို့ဆောင်ပြီးသည်နှင့် သူတို့လမ်းခွဲကြမည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ယဲ့ဖေးဖေးဘာဖြစ်သွားသည်ဖြစ်စေ သူတို့နှင့်မသက်ဆိုင်တော့ပေ။

မိန်းကလေးတစ်ဦးတစ်ယောက်တည်း အပြင်ထွက်ခြင်းမှာ အနည်းငယ်အန္တရာယ်များသော်လည်း ယဲ့ဖေးဖေးသည် ကျောပိုးအိတ်လွယ်ခရီးသွားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် တာဝန်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး အခြားသူများကို အားမကိုးသင့်ပေ။ ထို့အပြင် ယဲ့ဖေးဖေး၏မိသားစုမှာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသည်။ သူမပင်ပန်းသည့်အခါ သူမ၏မိသားစုကို လာခေါ်ခိုင်းနိုင်သည်။

…

ယဲ့ဖေးဖေးသည် သူမကိုလိုက်မီလာသောလူများကို မြင်သောအခါ သူမ၏မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ကျေနပ်သောပုံစံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

'ဟွန့်၊ အန်းရှောင်ဟွေ၊ နင်က ဘယ်သူမို့လို့လဲ။ ဘယ်နှစ်ယောက်က နင့်ကိုစွန့်ပစ်ပြီး ငါ့ကိုရွေးချယ်သွားလဲကြည့်စမ်း' သူမသည် ထို့ကြောင့် မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုရှိသွားသည်။

သို့သော် သူမသည် ဤလူများက သူမကို အဝေးမှလိုက်နေခြင်း သို့မဟုတ် သူမ၏ရှေ့မှ အလွန်ကွာခြားစွာ သွားနေခြင်းကို သတိမပြုမိပေ။ သူတို့သည် သူမကို လုံးဝဂရုမစိုက်ကြပေ။

ယဲ့ဖေးဖေးသည် ကျောပိုးအိတ်လွယ်ခရီးသွားများက သူမကိုဖြတ်ကျော်စီးနင်းသွားပြီး သူမကိုတစ်ချက်မျှပင် မကြည့်သည့်အခါ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူမက သွားကြိတ်ကာ ဒေါသတကြီး "လီကျန့်၊ ဒါက ဘာသဘောလဲ။ ဘာလို့ နင်က ငါ့ကိုမရှိသလိုဆက်ဆံနေရတာလဲ" ဟု အော်လိုက်သည်။

လီကျန့်က အေးစက်စက် "ယဲ့ဖေးဖေး၊ မင်း ငါတို့တွေဆီက ဘာများထပ်လိုချင်သေးလဲ" ဟု ပြန်ပြောသည်။ ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက အရှိန်မြှင့်ကာ ယဲ့ဖေးဖေးကို လျင်မြန်စွာထားခဲ့သည်။

ယဲ့ဖေးဖေး၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူမသည် ဒေါသထွက်ပြီး အားကိုးရာမဲ့နေသော်လည်း သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းနှင့်အများ လုံခြုံသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ ထောင်ယွမ်ရွာမှ ဒေါသတကြီးထွက်လာပြီး သူမမည်မျှတစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး ကြက်သီးမွေးညင်းထသွားသည်။

သူမကြောက်သွားသည်။ သို့သော် သူမသည် နောက်ပြန်လှည့်ရန် မာနကြီးလွန်းသည်။ နောက်ပြန်လှည့်ခြင်းသည် အရှုံးပေးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့် သူမအရှုံးပေးရမည်နည်း။

…

ကျန်သူများမှာ အန်းရှောင်ဟွေကို အဖော်ပြုရန် နေရစ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အန်းရှောင်ဟွေ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဆွေးနွေးမည့်အစား သူတို့သည် ယဲ့ဖေးဖေး၏ပင်ကိုယ်စရိုက်အကြောင်းကို ပြောဆိုနေကြသည်။

"ကျွတ်ကျွတ်၊ ငါတို့တွေ ယဲ့ဖေးဖေးနဲ့ ခရီးသွားလာတာ ဒီလောက်ကြာပြီ။ သူက မင်းသမီးရောဂါရှိရုံပဲလို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒီလောက်ဆိုးရွားတဲ့လူတစ်ယောက်မှန်း မသိခဲ့ဘူး"

"ဟုတ်တယ်လေ။ ဒီအချိန်တစ်လျှောက်လုံး ရှောင်ဟွေက သူ့ကို ညီအစ်မတစ်ယောက်လိုဆက်ဆံခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ရှောင်ဟွေက အလကားရတဲ့အိမ်ဖော်တစ်ယောက်ပဲ။ ယဲ့ဖေးဖေးက ဘယ်လောက်တောင် အရှက်မရှိလိုက်လဲ"

"ရှောင်ဟွေက အရမ်းကြင်နာလွန်းတယ်။ သူတို့ခုနကမှ ပြတ်စဲခဲ့တာတောင် သူက ယဲ့ဖေးဖေးရဲ့ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်နေတုန်းပဲ"

"ရှောင်ဟွေက စိတ်ထားနူးညံ့လွန်းတာပဲ"

…

အခြားတစ်ဖက်တွင် ရှောင်လင်းယွီသည် အန်းရှောင်ဟွေကို ကုမ္ပဏီ၏အစည်းအဝေးခန်းသို့ ခေါ်သွားသည်။ သူမက တိုက်ရိုက် "ငါ့အဖွားပြောတာတော့ မင်းဒီမှာနေပြီးအလုပ်လုပ်ချင်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

အန်းရှောင်ဟွေက ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်ပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ သိခွင့်ရှိမလား" ရှောင်လင်းယွီက "မင်းသိရမှာက ငါ့ကုမ္ပဏီမှာ လက်ရှိဝန်ထမ်းအများကြီးမရှိဘူး။ အလွတ်ကြီးပဲ။ ပြီးတော့ ငါ့ကုမ္ပဏီက ကျေးလက်ရွာတစ်ရွာမှာ တည်ဆောက်ထားတာ။ တက္ကသိုလ်ဘွဲ့ရအများစုအတွက်တော့ ဒီမှာအနာဂတ်မရှိဘူး"

"ငါ့အဖွားပြောတာတော့ မင်းက တောင်ပိုင်းတက္ကသိုလ်ကဘွဲ့ရပြီး လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ် စီမံခန့်ခွဲမှုသင်ခဲ့တယ်ဆို။ မင်းအတွက် မြို့ကြီးတစ်မြို့မှာ အလုပ်ရှာရတာ မခက်လောက်ဘူးမလား"

အန်းရှောင်ဟွေက "ဘော့စ်ရှောင်၊ ရှင်လည်း နန်တက္ကသိုလ်ကဘွဲ့ရခဲ့တယ်လို့ ကျွန်မကြားပါတယ်"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"ဒီလိုဆိုရင် ရှင်က ကျွန်မရဲ့စီနီယာပေါ့" အန်းရှောင်ဟွေက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ခဏမှင်တက်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တယ်၊ မင်းပြောတာမှန်တယ်" ဟု သဘောတူလိုက်သည်။ ထိုအချိန်က ရှောင်လင်းယွီသည် တောင်ပိုင်းတက္ကသိုလ်သို့ ခရိုင်၏အမှတ်အများဆုံးရသူအဖြစ် ဝင်ခွင့်ရခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ရလဒ်များသည် တစ်နိုင်ငံလုံးနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ပျမ်းမျှသာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှောင်လင်းယွီသည် တောင်ပိုင်းတက္ကသိုလ်တွင် အမှန်တကယ်ထင်ရှားကျော်ကြားခြင်းမရှိပေ။ သူမသည် သာမန်ကျောင်းသူတစ်ဦးသာဖြစ်သည်။

"ဘော့စ်ရှောင်၊ ကျွန်မနေဖို့ရွေးချယ်ရတဲ့အကြောင်းရင်းကတော့ ကုမ္ပဏီမှာ အနာဂတ်ကောင်းရှိမယ်လို့ထင်လို့ပါ" ဟု အန်းရှောင်ဟွေက ပြောလိုက်သည်။ "ဘော့စ်ရှောင်ရဲ့ကုမ္ပဏီလုပ်ငန်းလမ်းကြောင်းက အရမ်းရှင်းလင်းတယ်။ ရှင့်မှာ အသေးစိတ်အနာဂတ်အစီအစဉ်နဲ့ ရှင်းလင်းတဲ့မဟာဗျူဟာအစီအစဉ်လည်း ရှိတယ်။ ထောင်ယွမ်ရွာမှာ လှပတဲ့တောင်တန်းတွေနဲ့ မြစ်ချောင်းတွေရှိတယ်။ နည်းနည်းလူသိများအောင်လုပ်လိုက်ရင် လူအများကြီးက ဒီနတ်ဘုံနတ်နန်းကို လာချင်ကြလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မယုံကြည်တယ်"

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးကာ "မင်းပြောတာကိုကြည့်ရတာ မင်းက ကုမ္ပဏီရဲ့အနာဂတ်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အထင်ကြီးနေတာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် အန်းရှောင်ဟွေကို ကြည့်လိုက်သည်။

အန်းရှောင်ဟွေက အနည်းငယ်သံသယဖြင့် "ဘော့စ်ရှောင်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ရှင်ကျွန်မကို မယုံဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါကာ "မဟုတ်ဘူး၊ ငါမင်းကိုမယုံတာမဟုတ်ဘူး။ ငါထင်တာက မင်းက စိတ်ထားနူးညံ့လွန်းတယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။

အန်းရှောင်ဟွေသည် အနည်းငယ်မှင်တက်သွားပြီး အကြောင်းရင်းကိုနားမလည်ပေ။

"စိတ်ထားနူးညံ့လွန်းတယ် ဟုတ်လား"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တယ်။ စိတ်ထားနူးညံ့လွန်းတဲ့လူတွေက အပြင်လောကနဲ့ သူတို့ရဲ့စိတ်ခံစားချက်အတွေးအခေါ်တွေရဲ့လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရတတ်တယ်။ ပြီးတော့ အကြိမ်များစွာမှာ သူတို့က ရှင်းလင်းတဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို မပေးနိုင်ကြဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက HR မှာလုပ်တဲ့လူတွေအတွက် အားနည်းချက်ကြီးတစ်ခုပဲ။ ကုမ္ပဏီတစ်ခုအတွက် လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်က အရမ်းအရေးကြီးတယ်။ မှားယွင်းတဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုက ကုမ္ပဏီရဲ့ဆုံးရှုံးမှုကို အလွယ်တကူဖြစ်စေနိုင်တယ်"

"ဟင်" အန်းရှောင်ဟွေသည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ်အံ့ဩသွားသည်။

၎င်းမှာ သူမသည် အတိတ်က ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုတွင် အလုပ်လျှောက်စဉ် ကျရှုံးခဲ့ရသည့်အကြောင်းရင်းကို စဉ်းစားမိစေသည်။ စစ်ဆေးသူတိုင်းက သူမသည် ဤအလုပ်အတွက် မသင့်တော်ကြောင်း ပြောခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မည်သူမျှ သူမကို အဘယ်ကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြမပေးခဲ့ပေ။ ရှောင်လင်းယွီ၏ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုဖြင့် သူမသည် သူမပြဿနာ၏အဓိကအချက်ကို နားလည်သွားသည်။

အန်းရှောင်ဟွေက အနည်းငယ်ခက်ခဲစွာ "ဒါပေမဲ့ ဘော့စ်ရှောင်၊ ကျွန်မ ကျွန်မရဲ့အဓိကဘာသာရပ်ကို တကယ်ကြိုက်တယ်။ ကျွန်မရဲ့အဓိကဘာသာရပ်နဲ့ကိုက်ညီတဲ့အလုပ်တစ်ခုကိုလည်း ရှာချင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါကာ "ငါ့စကားကိုနားထောင်။ မင်းက လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်အတွက် မသင့်တော်တာမဟုတ်ဘူး။ မင်းက ဒီအားနည်းချက်ကို ကျော်လွှားရုံပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက ငါမင်းကို မင်းရဲ့ကြင်နာမှုကို စွန့်လွှတ်စေချင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာမဟုတ်ဘူး"

"ငါတို့တွေက ကိုယ့်ရဲ့စိတ်သမာဓိကို တုံ့ပြန်ရမယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့စိတ်သမာဓိက တိတ်ဆိတ်နေတဲ့အခါ ငါတို့က ကြင်နာနေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အကြောင်းအရင်းမရှိဘဲ အစေခံနေခြင်းက ကြင်နာခြင်းမဟုတ်ဘူး။ မင်းသဘောတူရဲ့လား" ရှောင်လင်းယွီက ခဏရပ်နားပြီး သူမကိုနှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒါက မင်းက ဘွဲ့ရခါစဖြစ်ပြီး လောကကြီးကိုမကြုံဖူးသေးလို့ပဲ။ အနာဂတ်မှာ မင်းက ပိုကောင်းတဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုချနိုင်မှာပါ"

အန်းရှောင်ဟွေသည် ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။ သူမက ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်ကဲ့၊ ဘော့စ်ရှောင်၊ ကျွန်မနားလည်ပါတယ်။ အနာဂတ်မှာ ကျွန်မသေချာပေါက်တိုးတက်အောင်လုပ်ပြီး ကြိုးစားမှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်ပြီ၊ အဲ့ဒါကောင်းတယ်"

အန်းရှောင်ဟွေ၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ "ဘော့စ်ရှောင်၊ ဒါဆိုရင် ကျွန်မနေပြီး ရှင်နဲ့အတူအလုပ်လုပ်လို့ရပြီဆိုတဲ့သဘောလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးကာ "ရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့…" ရှောင်လင်းယွီက လေးနက်တည်ကြည်စွာ "မင်းမှာ သုံးလအစမ်းခန့်ကာလရှိလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ရှင့်ကိုစိတ်ပျက်စေမှာမဟုတ်ပါဘူး" အန်းရှောင်ဟွေက ယုံကြည်ချက်ရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

***