← Chapters

မင်းလိမ်နေတာ

Vol. 36 Ch. 594

မင်းလိမ်နေတာ

Vol. 36 Ch. 594

အထွေထွေမန်နေဂျာရုံးတွင် ကျန့်ယောင်ကျူသည် ရှောင်လင်းယွီပြောတာကိုကြားပြီး အံ့ဩသွားသည်။

ထို့နောက် သူက "မင်းက ထောင်ယွမ်ရွာကို လယ်ယာအပန်းဖြေစခန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းချင်တယ်ဆိုရင် အမြန်ဆုံးလျှောက်ထားသင့်တယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းမတိုင်ခင် တခြားတစ်ယောက်ယောက်က လုပ်သွားရင် အရမ်းဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်" ဟု အကြံပြုလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "တခြားတစ်ယောက်ယောက်က အဲ့လိုလုပ်မှာ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူးမလား" ဟု ပြန်ပြောသည်။

ဤကဲ့သို့သောစီမံကိန်းတစ်ခုအတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ မြင့်မားသည်။ မည်သူမဆို ထောင်ယွမ်ရွာကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် လျှောက်ထားနိုင်သည်မဟုတ်ပေ။ ရှောင်လင်းယွီသည် ဒေသခံတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမတွင် လိုအပ်သောရန်ပုံငွေများရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမတွင် အားသာချက်ရှိသည်။ အခြားသူများက သူမကိုကျော်တက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျန့်ယောင်ကျူက "မင်းဒါကိုမသိလောက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့စူပါမားကတ်မှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ ပိုရောင်းလေ၊ ကုန်သည်တွေက ငါတို့ကို ပိုဂရုစိုက်လေပဲ။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေက ထောင်ယွမ်ရွာတစ်ခုလုံးကို မျက်စိကျနေကြတယ်"

"သူတို့စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးတာနဲ့ သူတို့က ထောင်ယွမ်ရွာမှာရှိတဲ့ စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းတွေကို ရှာဖွေနိုင်လိမ့်မယ်။ ငွေရှာဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကို စွန့်လွှတ်ချင်တဲ့လူ ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိမယ်လို့ မင်းထင်လဲ"

ရှောင်လင်းယွီသည် အမှန်တကယ်ပင် လေးနက်စွာစဉ်းစားလာသည်။ ထို့နောက် သူမက ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တယ်၊ မင်းပြောတာမှန်တယ်။ မတော်တဆမှုတွေမဖြစ်အောင် အမြန်ဆုံးလျှောက်ထားရမယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။

ကျန့်ယောင်ကျူသည် အခြားကိစ္စတစ်ခုကို တင်ပြရန်ပြင်ဆင်နေစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က တံခါးခေါက်လိုက်သည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ" ကျန့်ယောင်ကျူက အော်လိုက်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ဝင်လာသူမှာ လီရှောင်မေ့ဖြစ်သည်။

ယနေ့ လီရှောင်မေ့သည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ဖက်ရှင်ကျစွာဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမသည် အသားအရေအချို့ကို ဖော်ပြထားပြီး အလွန်ကြည့်ကောင်းနေသည်။

သူမသည် ရှောင်လင်းယွီကို သတိမပြုမိပုံရသည်။ သူမက ကျန့်ယောင်ကျူကို ချွဲနွဲ့သောအသံဖြင့် "အထွေထွေမန်နေဂျာ၊ ကျွန်မက သုံးရက်ခွင့်တိုင်ထားတာ အသိသာကြီးကို။ ဘာလို့ ကျွန်မရဲ့လစာက ဒီလောက်တောင်လျော့သွားရတာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန့်ယောင်ကျူက မျက်လုံးလှန်ကာ အေးစက်စက် "သုံးရက်ခွင့် ဟုတ်လား။ မင်းဘယ်သူ့ဆီက ခွင့်တိုင်ခဲ့တာလဲ။ လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ဌာနလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ဆီကလား" ဟု ပြန်ပြောသည်။

လီရှောင်မေ့သည် ဆွံ့အသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် "ကျွန်မ… ကျွန်မက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုးဆီက ခွင့်တိုင်ခဲ့တာပါ" ဟု ပြန်ပြောသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမသည် ဒေါသထွက်လာပြီး "သူက ရှင့်ကိုမပြောပြဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန့်ယောင်ကျူက လေးနက်တည်ကြည်စွာ "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါခွင့်တိုင်စာတစ်စောင်မြင်ရမယ်။ စာမရှိရင် မင်းအလုပ်ပျက်ကွက်တယ်လို့ သတ်မှတ်တယ်။ မင်းအလုပ်သုံးရက်ပျက်ကွက်ခဲ့တယ်။ ငါတို့စူပါမားကတ်ရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေအရ ဒီလိုဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ကို အလုပ်ထုတ်ပစ်လိမ့်မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဘဏ္ဍာရေးဌာနကိုသွားပြီး မင်းရဲ့လစာကိုယူပြီး တခြားအလုပ်တစ်ခုရှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လီရှောင်မေ့သည် ဤသို့ကြားသောအခါ သူမ၏မျက်နှာမှာ နီရဲပြီး အနည်းငယ်ဖြူဖျော့သွားသည်။

သူမသည် သူမ၏ခဏတာစိတ်လိုက်မာန်ပါမှုက သူမကိုအလုပ်ဆုံးရှုံးစေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တော့မှမထင်ခဲ့ပေ။ စူပါမားကတ်ရှိ အလုပ်မှာ အလွန်ကောင်းပြီး လစာမှာလည်း မြင့်မားသည်။ သူမဘယ်တော့မှ ထွက်ခွာမည်မဟုတ်ပေ။ သူမထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ဤထက်ပိုကောင်းသောအလုပ်ကို ဘယ်မှာရှာနိုင်မည်နည်း။

လီရှောင်မေ့သည် နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ "မန်နေဂျာကျန်း၊ ကျွန်မမှားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုးဆီက တကယ်ပဲခွင့်တိုင်ခဲ့ပါတယ်" ဟု ရှင်းပြသည်။

"အဲ့နေ့က… အဲ့နေ့က… ဪ၊ ကျွန်မရဲ့အစ်ကိုကို ကားတိုက်သွားတယ်။ ကျွန်မအလျင်စလိုဖြစ်နေပြီး ထွက်မသွားခင် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုးကိုပဲ ပြောခဲ့တယ်"

"ဪ၊ ဟုတ်လား" ကျန့်ယောင်ကျူသည် နှုတ်ခမ်းကိုကွေးကာ လီရှောင်မေ့ကို မပြုံးတပြုံးဖြင့်ကြည့်လိုက်သည်။ လီရှောင်မေ့၏နှလုံးသားမှာ တင်းကျပ်သွားသည်။ သူမသည် အထွေထွေမန်နေဂျာဘာကိုဆိုလိုသည်ကို မသိပေ။

"ဟုတ်ကဲ့၊ တကယ်ပါ၊ အထွေထွေမန်နေဂျာ" လီရှောင်မေ့သည် ထပ်မံ၍အတည်ပြုရုံသာတတ်နိုင်တော့သည်။

ကျန့်ယောင်ကျူသည် ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။ "အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ရုံးခန်းကိုလာခဲ့ပါ" သူသည် လီရှောင်မေ့၏အစ်ကို ကားမတော်တဆမှုဖြစ်ခဲ့သည်ဟုတ်မဟုတ်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်သော်လည်း သူမသည် ကျိုးရှောင်လုထံမှ ခွင့်တိုင်ခဲ့သည်ဟုတ်မဟုတ်ကို ရှာဖွေရန်လိုအပ်သည်။

လီရှောင်မေ့သည် သူမ၏လက်ကိုမလှုပ်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။ သူမသည် အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သို့သော် သူမသည် ၎င်းကို သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မပြသပေ။

ခဏအကြာတွင် ကျိုးရှောင်လုသည် အထွေထွေမန်နေဂျာရုံးခန်းသို့ ရောက်လာသည်။

သူမရုံးခန်းသို့ဝင်သည်နှင့် သူမသည် အထွေထွေမန်နေဂျာနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင်နေသော ဘော့စ်ရှောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် ရှောင်လင်းယွီကို ဦးစွာနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "သူဌေး" ထို့နောက် သူမသည် ကျန့်ယောင်ကျူကိုကြည့်ကာ "အထွေထွေမန်နေဂျာ၊ ရှင်ကျွန်မကိုရှာနေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဟုတ်သည်၊ သူမသည် ရုံးခန်းတွင်ရပ်နေသော လီရှောင်မေ့ကို သတိပြုမိသော်လည်း ယခုသူမကိုနှုတ်ဆက်ရန်မလိုအပ်ပေ။

ကျန့်ယောင်ကျူသည် လီရှောင်မေ့ကိုညွှန်ပြကာ "လီရှောင်မေ့က အလုပ်သုံးရက်ပျက်ကွက်ခဲ့တယ်။ စူပါမားကတ်ရဲ့စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေအရ တရားဝင်အကြောင်းပြချက်မရှိရင် သူမကိုအလိုအလျောက်ထုတ်ပစ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ လီရှောင်မေ့က သူမ မင်းဆီကခွင့်တိုင်ခဲ့တယ်လို့ပြောတယ်။ အဲ့လိုမျိုးရှိလား"

ကျိုးရှောင်မေ့သည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါကာ "မရှိပါဘူး" ဟု ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

လီရှောင်မေ့၏မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက်ပြူးကျယ်သွားပြီး "ကျိုးရှောင်မေ့၊ နင်လိမ်နေတာ။ ငါမင်းဆီက ခွင့်တိုင်ခဲ့တယ်လေ။ ဘာလို့အခုမဝန်ခံရတာလဲ" ဟု အော်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ကျန့်ယောင်ကျူကိုလှည့်ကာ "အထွေထွေမန်နေဂျာ၊ ကျွန်မ ကျိုးရှောင်လုဆီက ခွင့်တိုင်ခဲ့ပါတယ်။ သူဘာလို့အခုမှလိမ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်မမသိဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးရှောင်လုသည် ပွင့်လင်းစွာ "လီရှောင်မေ့၊ မင်းကိုယ်တိုင်ပြောခဲ့တာပဲ။ ငါဘာလို့အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ လိမ်ရမှာလဲ" ဟု ပြန်ပြောသည်။

လီရှောင်မေ့၏အသက်ရှုမှာ ခဏရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ကျိုးရှောင်လုကို ဒေါသတကြီးညွှန်ပြလိုက်သည်။ သူမက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် "ငါသိတယ်။ နင်ငါ့ကိုမုန်းတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ဒါကြောင့် နင်ငါ့ကိုလက်စားချေနေတာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ကျန့်ယောင်ကျူကိုလှည့်ကာ "အထွေထွေမန်နေဂျာ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က ကျိုးရှောင်လုနဲ့ကျွန်မ အလုပ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ငြင်းခုံမှုတစ်ခုရှိခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူက ကျွန်မကိုမုန်းပြီး ကျွန်မကိုခွင့်မပေးဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းမှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားကြသည်။ ဤအမျိုးသမီးသည် အလုပ်ကိုဘာဟုထင်နေသနည်း။

ကျိုးရှောင်လု၏မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး "လီရှောင်မေ့၊ ငါမင်းနဲ့အလုပ်မှာ ငြင်းခုံမှုအချို့ရှိခဲ့ရင်တောင် ငါအလုပ်ထဲကိုမယူလာဘူး။ မင်းငါ့ဆီကခွင့်မတိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကို စော်ကားစွပ်စွဲတာမလုပ်ပါနဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟွန့်၊ ကျိုးရှောင်လု၊ ငါနင့်ဆီ ခွင့်တိုင်ခဲ့တာ အရှင်းကြီး" လီရှောင်မေ့သည် ထက်မြက်စွာ "ဒါပေမဲ့ နင်က အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဆိုတော့ နင့်မှာနောက်ဆုံးစကားပြောပိုင်ခွင့်ရှိတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးရှောင်လုမှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားသည်။

ဘေးတွင်နားထောင်နေသော ရှောင်လင်းယွီသည် အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူမသည် ထိုကဲ့သို့သောအသေးအဖွဲကိစ္စများတွင် အချိန်မဖြုန်းလိုပေ။

လီရှောင်မေ့၏ပင်ကိုယ်စရိုက်တွင် တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်။ သူမသည် သူမကိုလွန်ခဲ့သောအချိန်ကတည်းက အလုပ်ထုတ်ပစ်ချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် လီရှောင်မေ့သည် ဤရက်များတွင် အတော်လေးအမူအကျင့်ကောင်းမွန်နေပြီး သူတို့အကြောင်းပြချက်တစ်စုံတစ်ရာမရှာနိုင်ခဲ့ပေ။ သူတို့သည် သူမကိုအကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အလုပ်ထုတ်ပစ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် ယခု လီရှောင်မေ့သည် သူတို့ကို အကောင်းဆုံးအကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရှောင်လင်းယွီသည် ရုတ်တရက် "လီရှောင်မေ့၊ မင်းရဲ့အစ်ကို ကားမတော်တဆမှုဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ပြောတယ်။ ပြင်းထန်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လီရှောင်မေ့သည် ရှောင်လင်းယွီ၏အသံကိုကြားသောအခါ သူမမှင်တက်သွားသည်။ သူမသည် ရှောင်လင်းယွီကို ယခုမှမြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ သူမသည် ထိတ်လန့်စွာ "သူ့ခေါင်းဒဏ်ရာရပြီး ခြေထောက်ကြေသွားတယ်။ ဒီရက်တွေမှာ ကျွန်မသူ့ကိုပြုစုနေခဲ့တယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။ သူမသည် ဒဏ်ရာများကို အလွန်ပြင်းထန်သည်ဟု အသံထွက်စေခဲ့သည်၊ သို့မှသာ သူမသည် သနားကြင်နာမှုအမှတ်များရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တယ်။ ညီမတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ဒဏ်ရာရခဲ့တဲ့ မင်းရဲ့အစ်ကိုကို ဂရုစိုက်သင့်တယ်။ ဪ၊ ဟုတ်သားပဲ၊ ဆေးရုံကဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံပြီးတော့ မင်းတိုက်ရိုက်ပဲအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုးကို ခွင့်တိုင်ခဲ့တာလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လီရှောင်မေ့သည် ရှောင်လင်းယွီက ဤမေးခွန်းကို ဘာကိုဆိုလိုသည်ကိုမသိသော်လည်း သူမသည် ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်ပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ကျိုးရှောင်လုကိုကြည့်ကာ လေးနက်တည်ကြည်ပြီး အနည်းငယ်လေးနက်သောလေသံဖြင့် "အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုး၊ ဒါက မင်းရဲ့အမှားပဲ" ဟု ပြစ်တင်လိုက်သည်။

"လီရှောင်မေ့မှာ မိသားစုအကျပ်အတည်းရှိနေတော့ သူခွင့်တိုင်စာရေးဖို့အချိန်မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက မင်းကိုနှုတ်နဲ့ပြောခဲ့တယ်။ မင်းဒါကို ချက်ချင်းအကြောင်းကြားသင့်တယ်။ မင်းရဲ့အတ္တကြောင့် ဘယ်လိုဖုံးကွယ်ထားရက်တာလဲ"

သူမသည် ရှောင်လင်းယွီ၏စကားများကိုကြားသောအခါ လီရှောင်မေ့၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး သူမ၏မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ခုန်ပေါက်သွားသည်။

သူဌေးက သူမဘက်မှာရှိနေသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူမသည် သူမ၏လစာကို ပြန်လည်ရရှိရုံသာမက ကျိုးရှောင်လုမှာလည်း ထုတ်ပယ်ခံရနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ထိုအချိန်တွင် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရာထူးမှာ လစ်လပ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရာထူးအတွက် တိုက်ခိုက်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်၊ ဟုတ်တယ်မလား။

ထို့နောက် လီရှောင်မေ့သည် ကျိုးရှောင်လုကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသောအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ကျိုးရှောင်လုသည် သူမ၏အကြည့်ကိုလက်ခံရရှိသောအခါ သူမသည် အသက်ရှုကြပ်ပြီး အနိုင်ကျင့်ခံရသည်ဟုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် "သူဌေး၊ ကျွန်မမလုပ်ခဲ့ပါဘူး" ဟု ခုခံကာကွယ်လိုက်သည်။

"မင်းမလုပ်ခဲ့ဘူးလား" ရှောင်လင်းယွီ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ သူမအလွန်မကျေမနပ်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ "လီရှောင်မေ့၊ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုးက ဝန်ခံဖို့ဆန္ဒမရှိဘူး"

"ဒါကြောင့် ရှောင်မေ့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းဘယ်အချိန်၊ ဘယ်နေရာမှာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုးဆီက ခွင့်တိုင်ခဲ့လဲဆိုတာ တို့တွေကိုပြောပြပါ။ မင်းရှင်းရှင်းလင်းလင်းရှင်းပြသရွေ့ ငါမင်းကိုသေချာပေါက်ကူညီမှာပါ"

"ငါမင်းရဲ့ဆုံးရှုံးသွားတဲ့လစာကို ဘဏ္ဍာရေးဌာနကို ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းခိုင်းရုံတင်မကဘဲ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုးရှောင်လုရဲ့ရာထူးကိုလည်း မင်းကိုပေးမယ်"

ကျိုးရှောင်လုမှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားသည်။ ဒါက ဘယ်လိုသူဌေးမျိုးလဲ။ သူက ဇာတ်လမ်းတစ်ဖက်ကိုပဲ နားထောင်တယ်။ ငါက သူ့ကိုသူဌေးကောင်းတစ်ယောက်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ဖူးတာကိုး။

လီရှောင်မေ့သည် ပျော်ရွှင်လွန်းသဖြင့် ခုန်ပေါက်ချင်စိတ်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အကယ်၍ သူမသည် ရှောင်လင်းယွီသည် လိမ်လည်ရန်လွယ်ကူသော အရူးတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သိခဲ့ပါက ဤသို့လွန်ခဲ့သောအချိန်ကတည်းက လုပ်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။

လီရှောင်မေ့သည် သူမ၏မျက်နှာပေါ်မှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ဖိနှိပ်ကာ သူမနှင့်ကျိုးရှောင်လုတို့ ငြင်းခုံခဲ့သည့်အချိန်နှင့် နေရာကို အလွန်သဘာဝကျကျပြောပြလိုက်သည်။ "ကျွန်မသူ့ကို လွန်ခဲ့တဲ့လေးရက်က နံနက်ခုနစ်နာရီမှာ ဒုတိယထပ်မှာ ကုန်ပစ္စည်းတွေစီစဉ်နေတုန်း ပြောခဲ့ပါတယ်"

ရှောင်လင်းယွီသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့လေးရက်က၊ ဒုတိယထပ်မှာ နံနက်ခုနစ်နာရီ၊ မင်းသေချာရဲ့လား"

"ကျွန်မသေချာပါတယ်" လီရှောင်မေ့သည် ချီတုံချတုံမရှိဘဲ အတည်ပြုလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ကျန့်ယောင်ကျူကို "ယောင်ကျူ၊ အတည်ပြုဖို့ စောင့်ကြည့်ကင်မရာမှတ်တမ်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လီရှောင်မေ့၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်တင်းသွားသည်။

သူမသည် ပိုမိုသီးသန့်ဖြစ်သောနေရာများမှလွဲ၍ စူပါမားကတ်၏ထောင့်တိုင်းတွင် စောင့်ကြည့်ကင်မရာများတပ်ဆင်ထားသည်ကို မည်သို့မေ့လျော့နိုင်မည်နည်း။

ကျိုးရှောင်လုမှာ 'ငါဘာလို့အဲ့ဒါကိုမစဉ်းစားမိတာလဲ' ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ကျန့်ယောင်ကျူသည် လျင်မြန်စွာ လုံခြုံရေးခန်းသို့ ဖုန်းခေါ်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဗီဒီယိုလွှဲပြောင်းပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

ဗီဒီယိုကိုကြည့်ပြီးနောက် ကျန့်ယောင်ကျူသည် လီရှောင်မေ့ကို အေးစက်စက် "မင်းမှာပြောစရာဘာကျန်သေးလဲ။ ဗီဒီယိုထဲမှာ မင်းနဲ့အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုးက ကုန်ပစ္စည်းတွေရဲ့စီစဉ်မှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး သဘောမတူလို့ ငြင်းခုံနေကြတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြထားတယ်။ မင်းက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုးကိုတောင် ဆဲဆိုခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့နေရာကနေ ပျောက်သွားတယ်။ မင်းဘယ်တုန်းကမှခွင့်မတိုင်ခဲ့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤလိမ်လည်မှု ဖော်ထုတ်ခံရပြီးနောက် လီရှောင်မေ့၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူမသည် ချက်ချင်းပင် "အထွေထွေမန်နေဂျာ၊ ကျွန်မခွင့်မတိုင်ခဲ့တာ ကျွန်မအမှားပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့နေ့က အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုးနဲ့ ငြင်းခုံပြီးနောက် ကျွန်မမိသားစုက ကျွန်မရဲ့အစ်ကို ကားမတော်တဆမှုဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ဖုန်းဆက်လာတယ်" ဟု ခုခံကာကွယ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မခွင့်တိုင်ဖို့အချိန်မရှိခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်မရဲ့အစ်ကိုက ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရပြီး ကျွန်မမိဘတွေက စိတ်ထိခိုက်နေကြတယ်။ ကျွန်မမိဘတွေကို နှစ်သိမ့်ပေးရင်း ကျွန်မရဲ့အစ်ကိုကို ပြုစုရတယ်။ ကျွန်မအချိန်မပေးနိုင်ဘဲ ခွင့်တိုင်ဖို့မေ့သွားတယ်"

သူမသည် ၎င်းမှာ အလွန်ကောင်းသောအကြောင်းပြချက်တစ်ခုဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ မတော်တဆမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ခြင်းမရှိ၊ ဟုတ်တယ်မလား။

မမျှော်လင့်ဘဲ သူမစကားဆုံးသည်နှင့် ရှောင်လင်းယွီသည် ချက်ချင်းပင် ထောက်ပြကာ "မင်းလိမ်နေတာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

All Chapters