တရားကျင့်ကြံခြင်း

ချီဝူဟော်သည် ကျောက်စားပွဲဘေးတွင် ထိုင်နေစဉ် အဘိုးအိုက သူ့ကို လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် တိုက်သည်။

လက်ဖက်ရည်ရနံ့သည် ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ စီးကြောင်းနှစ်ခုအဖြစ် ခွဲထွက်သွားသလို ခံစားရသည်။ စီးကြောင်းတစ်ခုသည် စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေပြီး နောက်တစ်ခုမှာ နဖူးအလယ်သို့ စီးဝင်သွားကာ မူလက ပြန့်ကြဲနေပြီး ခေါင်းကိုက်စေသော စိတ်ကို တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်စေသည်။ ယခင်ကဲ့သို့ နာကျင်မှု မရှိတော့ပေ။

အဘိုးအိုသည် သူ၏ အခြေအနေ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် တိုးညင်းစွာ ရွတ်ဆို၏။

"တရားသည် အနတ္တမှ ပထမစွမ်းအင်ကို မွေးဖွား၊ ထိုပထမစွမ်းအင်မှ ယင်နှင့်ယန်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။"

"ယင်နှင့်ယန်သည် ရတနာသုံးပါးကို ပေါင်းစပ်၊ ထိုရတနာသုံးပါးမှ အရာခပ်သိမ်းကို မွေးဖွားသည်။"

"ဒါကို စွဲစွဲမြဲမြဲ မှတ်ထား၊ ဒါက ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အဓိကသဘောတရားပဲ…"

ချီဝူဟော်က "အဓိကသဘောတရားလား" ဟု မေး၏။

အဘိုးအိုက မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်လျက် "တရားအားလုံးကို ဦးဆောင်ပြီး၊ တစ်ခုတည်းဖြင့် အရာခပ်သိမ်းကို စုစည်းခြင်း၊ ဒါကို အဓိကသဘောတရားလို့ ခေါ်တယ်"

"ဒါက ကျင့်စဉ်မဟုတ်ပေမယ့် တရားလမ်းစဉ်ကို တိုက်ရိုက်ညွှန်ပြတယ်"

"မင်း စွဲစွဲမြဲမြဲ မှတ်ထားရမှာက လမ်းမှားလျှောက်မိရင် ဒီတစ်သက် ပြန်လည်ပြင်ဆင်လို့မရတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းကို ကြိုတင်ပြောပြထားတာ"

"မင်းကို သင်ပေးမယ့် အရာကတော့…"

အဘိုးအိုက မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်လျက် ချီဝူဟော်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

"လောကကြီးရဲ့ တရားလမ်းစဉ်မှာ တစ်ခုကနေ နှစ်ခု၊ နှစ်ခုကနေ သုံးခု၊ သုံးခုကနေ အရာခပ်သိမ်း ဖြစ်ပေါ်လာတယ်"

"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအင်တစ်ခုက ယင်နဲ့ယန်အဖြစ် ခွဲထွက်သွားတယ်။ ယင်နဲ့ယန်က ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ၊ နှလုံးက စိတ်၊ ကျောက်ကပ်က ကိုယ်၊ နှလုံးက နေ(ယန်)၊ ကျောက်ကပ်က ရေ(ယင်)၊ ယင်နဲ့ယန်က စွမ်းအင်သုံးမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်။ အဲဒါက အနှစ်သာရ၊ စွမ်းအင်၊ ဝိညာဉ် ရတနာသုံးပါးပဲ"

"ကျင့်ကြံသူက ဒီဖန်တီးမှုကို သိရှိပြီး ပြောင်းပြန်ကျင့်ကြံရတယ်"

"သုံးခုကို နှစ်ခုအဖြစ်၊ နှစ်ခုကို တစ်ခုအဖြစ်၊ တစ်ခုကို တရားလမ်းစဉ်သို့ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခြင်း"

"ငါတို့တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အစပျိုးကျင့်စဉ်က ကိုယ်ကျင့်စဉ်ပဲ။ အနှစ်သာရ၊ စွမ်းအင်၊ ဝိညာဉ် သုံးပါးကို အသက်တာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ မြှင့်တင်ပြီး ယင်နဲ့ယန်အဖြစ် ပေါင်းစပ်တယ်။ အဲဒါက မူလစွမ်းအင် ယန်ဝိညာဉ်ပဲ။ မူလစွမ်းအင် ယန်ဝိညာဉ်က နှစ်ခုကို တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်ပြီးမှ တရားလမ်းစဉ်သို့ ဝင်ရောက်တယ်။ ဒါကို ရှိခြင်းမှ မရှိခြင်းသို့ ရောက်တယ်လို့ ဆိုနိုင်တယ်"

"မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က ကောင်းကောင်းကျင့်ကြံပြီးသား၊ နောက်ဆက်တွဲက အနှစ်သာရကို ကျင့်ကြံပြီး စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်"

ချီဝူဟော်က "စွမ်းအင်ဆိုတာ အသက်ရှုတဲ့ စွမ်းအင်ကို ဆိုလိုတာလား" ဟု ထပ်မေးပြန်သည်။

အဘိုးအိုက ရယ်မောကာ ခေါင်းခါ၏။ "အသက်ရှုတာလား။ မှားတယ်"

"အကောင်းဆုံးဆေးသုံးမျိုးက၊ ဝိညာဉ်နဲ့ စွမ်းအင်နဲ့ အနှစ်သာရ။ ဝိုးတဝါး မမြင်နိုင်၊ မကြားနိုင်"

"ဒီအနှစ်သာရက ကာမအနှစ်သာရ မဟုတ်ဘူး"

"စွမ်းအင်က အသက်ရှုတဲ့ စွမ်းအင် မဟုတ်ဘူး"

"ဝိညာဉ်က တွေးတောတဲ့ ဝိညာဉ် မဟုတ်ဘူး"

"အဲဒါတွေက လောကီကျင့်စဉ်တွေ"

"ငါတို့တာအိုဂိုဏ်းမှာ၊ 氣 က လောကီစွမ်းအင်၊ 炁 က မူလစွမ်းအင်၊ စကားလုံးနှစ်လုံးက အသံထွက်တူပေမယ့်၊ တာအိုကျမ်းစာတွေထဲမှာ အဓိပ္ပာယ်က လုံးဝကွဲပြားတယ်"

"ကျင့်ကြံခြင်းက ချီ(炁)၊ အသက်ရှုလေ့ကျင့်ခြင်းကလည်း ချီ(氣)"

"အနှစ်သာရကို စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းက သိုင်းပညာရှင်ရဲ့ လမ်းစဉ်၊ အနှစ်သာရကို မူလစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းက တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အဓိကအချက်ပဲ"

"ချီစွမ်းအင်က အမြုတေရဲ့ မိခင်၊ အမြုတေဆိုတာ စက်ဝိုင်းပြည့်စုံခြင်း၊ တစ်ခုကနေ နှစ်ခု၊ နှစ်ခုကနေ သုံးခု၊ နောက်ဆုံးမှာ တရားလမ်းစဉ်ရဲ့ အနတ္တသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းကို ဆိုလိုတယ်"

အဘိုးအိုက တစ်ကွက်ပဲ သင်ပေးမယ်လို့ ဆိုသော်လည်း ကျင့်စဉ်နဲ့ ဂိုဏ်းစဉ်ထဲမှာ ကဗျာတစ်ပုဒ်က အမွေအနှစ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပြီး စကားလုံးတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်အဓိပ္ပာယ် ရှိတာကြောင့် အခြေခံကို သေသေချာချာ ရှင်းပြခဲ့သည်။

"တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းက ရတနာသုံးပါးပြည့်စုံခြင်းလို့ ခေါ်သလို ပန်းသုံးပွင့်စိုက်ခြင်း လို့လည်း ခေါ်တယ်"

"တရားလမ်းစဉ်ကို ကျင့်သည်ဖြစ်စေ၊ နတ်ဒေဝါဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ ပထမအဆင့်က ဒီအဆင့်ကို ကျော်လွှားလို့မရဘူး။ လူမှာ အနှစ်သာရ၊ စွမ်းအင်၊ ဝိညာဉ် ရှိတယ်။ အားလုံးကို မိမိခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံရတယ်။ အနှစ်သာရပြည့်စုံခြင်း၊ ဝိညာဉ်ပြည့်စုံခြင်း၊ စွမ်းအင်ပြည့်စုံခြင်းကို ရရှိထားရမယ်"

အဘိုးအိုက ချီဝူဟော်၏ အပေါ်၊ အလယ်၊ အောက် သုံးနေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

"ပြည့်စုံခြင်းလို့ ခေါ်ရတဲ့အကြောင်းရင်းက လူဟာ လောကကြီးမှာ ရှင်သန်နေရင်း အဖြစ်အပျက်မျိုးစုံကို ကြုံတွေ့ရတယ်။ နာမကျန်းဖြစ်ခြင်း၊ ညဉ့်နက်သည်အထိ ထိုင်ခြင်း၊ ဒဏ်ရာရခြင်း၊ အနှစ်သာရ၊ စွမ်းအင်၊ ဝိညာဉ်တွေက မလွဲမသွေ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားတတ်တာမို့ ပြည့်စုံတဲ့ အခြေအနေ မဟုတ်ဘူး"

"ဒီအဆင့်က တဖြည်းဖြည်း ပြုစုပျိုးထောင်ရတယ်"

"အချိန်ကြာမှ အောင်မြင်တယ်"

"အနှစ်သာရ၊ စွမ်းအင်၊ ဝိညာဉ် ပြည့်စုံတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်သွားတဲ့အခါ မူလစွမ်းအင်(ယွမ်ချီ)တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်နိုင်ပြီ။ မူလစွမ်းအင်တစ်ခုတည်းအဖြစ် မပေါင်းစပ်နိုင်ရင်တောင် မင်း လူ့သက်တမ်းရဲ့ အမြင့်ဆုံးအထိ အသက်ရှင်နိုင်တယ်"

ချီဝူဟော်က "သက်တမ်းအမြင့်ဆုံးလား" ဟု ဆက်မေး၏။

"ဟုတ်တယ်... တစ်ယောက်ချင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် မူတည်ပြီး တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်နဲ့ တစ်ရာ့သုံးဆယ်ကြားမှာ ရှိတယ်။ ပြီးတော့ တစ်သက်လုံး စိတ်သောကကင်းပြီး ရောဂါကင်းဝေးစွာ နေထိုင်နိုင်တယ်။ အိပ်ပျော်ရင်း သေဆုံးသွားနိုင်တယ်။ သေဆုံးချိန်မှာ ဆံပင်က အနက်ရောင်ဖြစ်နေသေးပြီး သွားတွေက ပြည့်စုံနေသေးတယ်၊ အရေပြားက မတွန့်လိမ်သေးဘူး၊ ဒါကြောင့် ပြည့်စုံခြင်းလို့ ခေါ်ရတဲ့အကြောင်းရင်းပဲ"

"သက်တမ်းပြည့် နေနိုင်တယ်"

ချီဝူဟော်က စဉ်းစားတွေးတောရင်း "ဒါဆိုရင် အနှစ်သာရ၊ စွမ်းအင်၊ ဝိညာဉ် ပြည့်စုံတဲ့ အခြေအနေကို မရောက်ဘဲ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ရနိုင်သလား" ဟူ၍ မေးရာ အဘိုးအိုက ရယ်မောသည်။

"တရားလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံခြင်းက ခက်ခဲကြာမြင့်တယ်။ ဒါကြောင့် လမ်းဖြတ်နည်း ရှာချင်တဲ့လူတွေ ရှိမှာပေါ့။ သူတို့အများစုက အနှစ်သာရ၊ စွမ်းအင်၊ ဝိညာဉ်ထဲက တစ်ခုခုကို အလွန်မြင့်မားတဲ့ အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံပြီး။ ကျန်နှစ်ခုကို အဲဒီတစ်ခုအပေါ်မှာ မှီခိုစေတယ်။ ဒါဆိုရင် အချိန်တိုအတွင်းမှာ ရတနာသုံးပါးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်ကို ကျော်လွှားနိုင်ပြီး တန်ခိုးစွမ်းအင်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တယ်"

"မြန်ပေမယ့် ကြာရှည်မခံဘူး"

"အချိန်တိုအတွင်းမှာ နေရာတစ်ခုမှာ ဩဇာလွှမ်းမိုးနိုင်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရသေ့လို့ ခေါ်နိုင်ပေမယ့် ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားလာလေလေ ဒီလမ်းဖြတ်နည်းရဲ့ အားနည်းချက်တွေက ပိုပြီး ပေါ်လွင်လာလေလေပဲ။ နှစ် ၃၀၊ ၅၀လောက် ကျော်လွှားလို့မရတာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ဒါကြောင့် လမ်းမှား၊ လမ်းလွဲလို့ ခေါ်တာပေါ့"

"တန်ခိုးစွမ်းအင်မျိုးစုံ ရှိပေမယ့် သက်တမ်းကတော့ ရတနာသုံးပါးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်ကို မှန်မှန်ကန်ကန် ကျင့်ကြံတဲ့ ကျင့်ကြံသူထက် ပိုမရှည်ဘူး။ ပိုတိုတာတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်။ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီးက အထီးကျန်မှုကို မခံနိုင်ဘဲ လူရှေ့မှာ ထင်ပေါ်ချင်စိတ်ကြောင့် ဒီလမ်းကို လျှောက်လှမ်းသွားပြီး နောက်ဆုံးမှာ နောင်တတရားရင်ဝယ်ပိုက်ရင်း သေဆုံးသွားကြရတယ်"

"ဝူဟော်... မင်း သေချာမှတ်ထားရမယ်…"

အဘိုးအိုက ဘေးမှ သစ်ပင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

"ငါတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းပဲ။ ဒီသစ်ပင်လိုပဲ အောက်ခြေမှာ ပိုပြီး အမြစ်စွဲရမယ်။ အပေါ်ကို ပိုပြီးထိုးထွက်ရမယ်။ တန်ခိုးစွမ်းအင်မျိုးစုံကတော့ ကျင့်ကြံနေစဉ်မှာ သီးလာတဲ့ အသီးအပွင့်တွေပဲ"

"တန်ခိုးစွမ်းအင်ကိုပဲ လိုက်ရှာနေရင် သစ်ပင်က သူ့ရဲ့ အာဟာရအားလုံးကို အသီးသီးဖို့ပဲ သုံးလိုက်သလိုပေါ့။ ဒီလိုဆိုရင် ကောင်းကင်ထိအောင် ကြီးမားတဲ့ သစ်ပင်ကြီး ဘယ်လိုဖြစ်လာနိုင်မလဲ"

"မင်းတို့လို ကျင့်ကြံသူတွေ မှတ်သား၊ သတိထား၊ ဆင်ခြင်ကြပါလေ"

အဘိုးအိုက မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်လျက် "ကဲ... အခု တင်ပျဉ်ခွေထိုင်။ ငါမင်းကို အသက်ရှုလေ့ကျင့်စဉ်တစ်ခု သင်ပေးမယ်။ အရင်ဆုံး လောကီစွမ်းအင်ကို ပြည့်ဝအောင် ကျင့်ကြံ၊ အနာဂတ်မှာ မူလစွမ်းအင်တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်နိုင်မှ ဦးခေါင်းထိပ်မှာ ပန်းသုံးပွင့်ပေါင်းစည်းတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်နိုင်မယ်"

ချီဝူဟော်သည် အဘိုးအို ပြောသည့်အတိုင်း တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ပြီးနောက် အဘိုးအိုက သူ့ချက်အောက်နေရာကို လက်ညှိုးဖြင့် ဝေ့ဝဲလိုက်ရာ ချီဝူဟော်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သွေးသားများသည် လည်ပတ်သွားပြီး စွမ်းအင်အချို့ အလိုလို ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သွေးသားများနှင့်အတူ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် တည်ရှိလာနေ၏။

အဘိုးအိုက "ဝိညာဉ်ကို စုစည်းပြီး စိတ်ကူးကြည့်" ဟု ပြောသည်။

"မှတ်ထား၊ အနှစ်သာရ၊ စွမ်းအင်၊ ဝိညာဉ် စကားလုံးသုံးလုံးက သာမန်လူတွေရဲ့ အမြင်နဲ့ မတူဘူး"

"တာအိုကျမ်းစာတွေထဲက အဓိပ္ပာယ်က၊ သန့်စင်ပြီး မရောနှောခြင်းက အနှစ်သာရ၊ သွေးကြောများကို လည်ပတ်စေခြင်းက စွမ်းအင်၊ အနတ္တဖြစ်ပြီး လှုပ်ရှားခြင်းက ဝိညာဉ်"

"ဒါကို မူလအနှစ်သာရ(ယွမ်ကျင်း)၊ မူလစွမ်းအင်(ယွမ်ချီ)၊ မူလဝိညာဉ်(ယွမ်ရှန်)လို့ ခေါ်တယ်"

"မူလဆိုတာ၊ မူလအစ၊ မွေးရာပါ ရှိခြင်းကို ဆိုလိုတာပေါ့လေ"

"အားလုံးရဲ့ အဓိကက မူလဝိညာဉ်ပဲ"

"ဝိညာဉ်ဖြင့် စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်၊ ဝိညာဉ်ဖြင့် အနှစ်သာရကို ကျင့်ကြံ၊ လည်ပတ်တဲ့ နည်းလမ်းကို မှတ်ထား"

အဘိုးအိုသည် ကျင့်စဉ်ကို သင်ကြားရာတွင် စာလုံးဖြင့် မသင်ကြားပေ။ ချီဝူဟော်ကို တရားလမ်းစဉ် လည်ပတ်ပုံကို တိုက်ရိုက် ခံစားစေသည်။ ထို့နောက် ချီဝူဟော်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝိညာဉ်ကို စုစည်းနည်း၊ စိတ်ကူးကြည့်နည်း၊ အသက်ရှုလေ့ကျင့်နည်းကို အလိုလို သိရှိသွားပေလိမ့်မည်။ ချီဝူဟော်၏ စိတ်သည် အဘိုးအို၏ လမ်းညွှန်မှုနောက်သို့ လိုက်ပါသွား၏။

အဘိုးအိုက "သိုင်းပညာရှင်တွေက အသားစားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေတယ်။ သွေးအားကောင်းလာတဲ့အခါ စွမ်းအင်လည်ပတ်မှုကို အလိုလို ခံစားမိနိုင်တယ်လေ။ လည်ပတ်မှု အမြင့်ဆုံးရောက်တဲ့အခါ သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်ကို ပြန်လည်ကျွေးမွေးပြီး စိတ်ဝိညာဥ်ကို လှုံ့ဆော်တယ်"

"ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ တရားကျင့်စဉ်ကတော့ လုံးဝကွဲပြားတယ်"

"စိတ်သည် အနတ္တဖြစ်လျှင် ဝိညာဉ်သည် စုစည်း၊ ဝိညာဉ်စုစည်းလျှင် စွမ်းအင်သည် စုဝေး၊ စွမ်းအင်စုဝေးလျှင် အနှစ်သာရသည် ဖြစ်ပေါ်"

"တစ်ခုတည်းဖြင့် အရာခပ်သိမ်းကို မွေးဖွား၊ အရာခပ်သိမ်းကို စုစည်း၍ တစ်ခုတည်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း၊ အားလုံးသည် ငါ၏ ဝိညာဉ်ပင်တည်း။"

ချီဝူဟော်သည် မသိလိုက်ခင်မှာပင် တရားထိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ယခုအခါ သူ၏ စိတ်သည် အားကြီးနေပြီး၊ စွမ်းအင်လည်ပတ်မှုကို လွယ်ကူစွာ ကျင့်ကြံနိုင်နေသည်။ မသိလိုက်ခင်မှာပင် နေသည် အနောက်သို့ ဝင်သွားပြီး လသည် အရှေ့သို့ ထွက်လာကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် မှောင်မိုက်သွား၍ ညဉ့်နက်သွားလေပြီ။

ဆောင်းရာသီတွင် နှင်းအရည်ပျော်ချိန်သည်၊ နှင်းကျချိန်ထက် ပိုအေးသည်။

ဆောင်းရာသီညတွင် ညကင်းသမားများပင် အထူဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ရပြီး အရက်ပြင်းဖြင့် အအေးဒဏ်ကို ဖြေဖျောက်ရသည်။ ချီဝူဟော်မှာ အနည်းငယ်ထူသော အဝတ်အစားသာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အပြင်ဘက်တွင် ထိုင်နေ၏။

အပြင်ဘက်တွင် အေးစက်စက်လေများ တိုက်ခတ်နေသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင်မူ ပူနွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခု ရှိနေလျက်။ အတွင်းအပြင် ရေမီးဆုံစည်းပြီး ဝိညာဉ်သည် ထိုအရာများအပေါ်တွင် ပျံဝဲလျက် ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို ကြည့်ရှုနေသည်။ အသက်ရှုခြင်းက ရှည်လျားတည်ငြိမ်ပြီး တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားကာ ဤတောင်တန်း၊ ရေစီး၊ သစ်ပင်၊ သဘာဝတရားနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွား၏။

လူသည် မူလက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ။

နေမထွက်သေးခင်မှာပင် ကောင်းကင်တွင် ငှက်သံများ ကြားနေရပြီ။ ငှက်တစ်ကောင်သည် ခြံထဲသို့ ဆင်းသက်လာပြီး မြက်စေ့များကို ထိုးဆိတ်စားသောက်နေ၏။ တစ်ချက်ခုန်လိုက်ရာ လူငယ်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လှည့်၍ နှုတ်သီးဖြင့် အမွေးအတောင်များကို သပ်ရပ်နေသည်။

လူငယ်၏ ဆံပင်နက်သည် အနည်းငယ် တွဲပြေကျနေပြီး နံနက်ခင်းနှင်းစက်များ စွန်းထင်းနေ၏။ မျက်လုံးများက အလိုလို ပွင့်လာပြီး ကောင်းကင်စွန်းမှ နေကြီးတစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ခရမ်းရောင်အငွေ့အသက်များ တက်လာနေပြီ။

လူငယ်သည် မက်မွန်ပင်အောက်တွင် တည်ငြိမ်စွာထိုင်နေပြီး နေရောင်ခြည်ကို ခံယူလျက် အမူအရာက တည်ငြိမ်အေးချမ်းလှပေသည်။

ငှက်သည် ပခုံးပေါ်တွင် အမွေးအတောင်များကို သပ်ရပ်နေသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၊ အရာခပ်သိမ်းသည် တည်ငြိမ်နေသည်။

အဘိုးအိုက မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်လျက် ပြုံးကာ မေး၏။

"နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီလား"