← Chapters

ငြင်းပယ်ခံရခြင်း

Vol. 36 Ch. 599

ငြင်းပယ်ခံရခြင်း

Vol. 36 Ch. 599

"ဘာ၊ ပိတ်ဆို့ခံရတယ် ဟုတ်လား။ ဘာလို့လဲ" ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏အတည်ပြုချက်လျှောက်လွှာ ပိတ်ဆို့ခံရကြောင်း အကြောင်းကြားစာရရှိသောအခါ နားမလည်ဖြစ်သွားသည်။

သူမ၏အဆိုပြုလွှာသည် ရှင်းအန်းမြို့နယ်နှင့် ရှင်းယင်ခရိုင်မှ ချောမွေ့စွာဆက်သွားခဲ့ရာ ဘာကြောင့် Z မြို့တွင် ပိတ်မိနေရတာလဲ။

"အကြောင်းပြချက်ရှိလား" ရှောင်လင်းယွီက ချန်ယီဖန်းကိုမေးလိုက်သည်။

လျှောက်လွှာသည် Z မြို့တွင် ပိတ်မိနေသည်။ ရှင်းယင်ခရိုင်၏အကြီးအကဲဖြစ်သော ချန်ကောရှင်းသည် သဘာဝအတိုင်း သူ၏ကိုယ်ပိုင်သတင်းအချက်အလက်လမ်းကြောင်းများရှိသည်။ သို့သော် သူ၏အဆင့်အတန်းကြောင့် သူသည် ရှောင်လင်းယွီကို တိုက်ရိုက်မပြောနိုင်သောကြောင့် သူ၏သားမှတစ်ဆင့် ရှောင်လင်းယွီကို အကြောင်းကြားခဲ့သည်။

ချန်ယီဖန်းက ခေါင်းခါကာ "ငါ့အဖေလည်း တိကျတဲ့အကြောင်းရင်းကိုမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အဖေဆီကကြားတာတော့ အဓိကအချက်က မြို့တော်ကောင်စီခေါင်းဆောင်ပဲ။ ငါကြားတာတော့ ဒီခေါင်းဆောင်အသစ်က လွန်ခဲ့တဲ့တစ်နှစ်ကမှ ခန့်အပ်ခံရတာတဲ့"

ရှောင်လင်းယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ချန်ယီဖန်း၏ဖခင်သည်လည်း အကြောင်းရင်းကိုမသိဟု ဆိုလိုသည်။ ၎င်းမှာ အနည်းငယ်မမျှော်လင့်ဘဲ ဒုက္ခရောက်စရာဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမသည် ရန်ပုံငွေရှာဖွေခြင်းလုပ်ငန်းကို ရပ်တန့်မည်မဟုတ်ပေ။

သူမသည် အမှန်တကယ်အကြောင်းရင်းကို နားလည်ရန် Z မြို့သို့ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်ရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်စစ်မင်မှလွဲ၍ သူမတွင် Z မြို့၌ အမှန်တကယ်ဆက်သွယ်မှုမရှိပေ။ သူမသည် ထိုနေရာတွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့သော်လည်း လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသာရှိပြီး သူငယ်ချင်းမရှိပေ။ ထို့အပြင် ထိုအချိန်က မည်သူမျှ သူမနှင့်မိတ်ဆွေဖွဲ့လိုမည်မဟုတ်ပေ။

အခြားနည်းလမ်းမရှိလျှင် သူမသည် ယန်စစ်မင်ကိုအကူအညီတောင်းရုံ သို့မဟုတ် ကုန်းမိသားစု၏အာဏာကို အသုံးပြုရုံသာရှိတော့သည်။

သို့သော် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ကိုမာဝင်နေသည်။ သူဆေးရုံတွင် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရနေသည့်သတင်းမှာ အထက်တန်းလွှာလူ့အဖွဲ့အစည်းကြားတွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမသည် ကုန်းထျန်းဟောက်၏အာဏာကိုအသုံးပြုပါက မနှစ်မြို့စရာလူအချို့၏အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်မည်ကို သူမစိုးရိမ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းမှာ သူမ၏နောက်ဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူတို့၏သားကို ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ဖုန်းကိုချကာ "ထျန်းဟောက်၊ ရှင်ဘယ်လိုနေလဲ။ ကျွန်မ ရှင့်ကိုလွမ်းတယ်။ ကျွန်မတို့တွေရဲ့သားက ခုနစ်လနီးပါးရှိပြီဆိုတာကော သိရဲ့လား" ဟု သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူမ၏မျက်လုံးများမှာ အဆုံးမရှိသောလွမ်းဆွတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လွန်ခဲ့သောလအနည်းငယ်အတွင်း သူမသည် စစ်ထူရှင်း၏စီစဉ်မှုအောက်တွင် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို တိတ်တဆိတ်သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် သူ့ကိုမျက်လုံးဖွင့်ပြီး သူမနှင့်စကားပြောစေချင်သည်။

ရှောင်လင်က ကုန်းထျန်းဟောက်၏ဦးနှောက်ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် အနည်းဆုံး နှစ်နှစ်မှ သုံးနှစ်ကြာမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

လအနည်းငယ်သာ ကုန်လွန်သွားသော်လည်း ၎င်းမှာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကဲ့သို့ခံစားရသည်။ သူမသည် သူမ၏အလုပ်များမှုကိုအသုံးပြု၍ သူ့ကိုမေ့လျော့ရုံသာတတ်နိုင်တော့သည်။ သို့သော် ညနက်သန်းခေါင်ယံတွင် သူမသည် မျက်ရည်များဖြင့် အိပ်ပျော်သွားတတ်သည်။

ရှောင်လင်က ကုန်းထျန်းဟောက်၏ဦးနှောက်က ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းထားကြောင်းလည်း ပြောခဲ့သည်။ သူနိုးလာလျှင်ပင် သူမှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးသွားနိုင်သည်။ သူအတိတ်ကို ဘယ်တော့ပြန်မှတ်မိနိုင်မည်ကိုမူ ပြောရခက်သည်။

"ကုန်းထျန်းဟောက်၊ ရှင် ကျွန်မကိုမမေ့ရဘူး။ ရှင် ကျွန်မကိုမေ့သွားရင် ကျွန်မသားနဲ့ကျွန်မ ရှင့်ကိုသေချာပေါက်ခွင့်လွှတ်မှာမဟုတ်ဘူး" ရှောင်လင်းယွီသည် မျက်လွှာချကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

…

Z မြို့၏အုပ်ချုပ်ရေးအဆောက်အအုံတွင်…

"ခေါင်းဆောင်၊ အရာရှိအများစုက ထောင်ယွမ်ရွာကို စိုက်ပျိုးရေးခရီးသွားလုပ်ငန်းစင်တာအဖြစ် ပြုလုပ်မယ့်စီမံကိန်းက မဆိုးဘူးလို့ယုံကြည်ကြတယ်။ ဘာလို့…" ခင်ဗျားအတည်မပြုခဲ့တာလဲ။ ခေါင်းဆောင်၏အတွင်းရေးမှူးက အနည်းငယ်သံသယဖြင့်မေးလိုက်သည်။ အတွင်းရေးမှူးသည် သူ၏သူဌေးပေးသောငြင်းပယ်မှုကို နားမလည်ပေ။

မျက်စိရှိသူတိုင်းသည် ဤစီမံကိန်းအောင်မြင်ပါက ရွာသားများ၊ မြို့နယ်၊ ခရိုင်၊ မြို့တော်ကိုပင် အကျိုးပြုမည်ကို သိနိုင်သည်။ သို့သော် မြို့တော်ခေါင်းဆောင်သည် ၎င်းကိုပိတ်ဆို့ခဲ့ပြီး အကြောင်းပြချက်မှာ အလွန်ထူးဆန်းသည်။ ၎င်းမှာ စီမံကိန်းသည် လယ်ယာမြေကိုသိမ်းပိုက်မည်ဖြစ်ပြီး ရန်ပုံငွေမလုံလောက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။

အဆိုပြုလွှာတွင် လယ်ယာမြေတစ်ကွက်မျှပင် သိမ်းပိုက်မည်မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာရေးသားထားသည်။ အနည်းဆုံးတော့ အပိုလုံခြုံရေးအစီအမံအချို့ကို ပေါင်းထည့်မည်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအကြောင်းပြချက်နှင့်ပတ်သက်၍မူ ၎င်းမှာ ပို၍ပင်ရှုပ်ထွေးသည်။ အဆိုပြုလွှာသည် အရာအားလုံးအတွက် ဘတ်ဂျက်များနှင့် ရန်ပုံငွေရင်းမြစ်များကို ပေးထားသည်။

ထို့ကြောင့် မြို့တော်ခေါင်းဆောင်သည် ဤအဆိုပြုလွှာကို တမင်တကာပိတ်ဆို့ခဲ့သည်ဟု ခံစားရသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ သူတို့၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏အောက်ရှိအရာရှိများက ဘာများပြောနိုင်မည်နည်း။

လှေကားထစ်တွင် ပိုမြင့်သောတစ်စုံတစ်ယောက်က တစ်ခုခုပြောရန်လာမှသာဖြစ်သည်။

အတွင်းရေးမှူးက သတိထားကာ "ခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်တော်တို့အဆိုပြုလွှာကို နောက်တစ်ကြိမ်အတည်ပြုချက်အတွက် ရှင်းယင်ခရိုင်ကို ပြန်ပို့ကြမှာလား"

ခေါင်းဆောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခဏစဉ်းစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက "လောလောဆယ် ဒီမှာပဲထားလိုက်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် အတည်ပြုချက်ကိုငြင်းပယ်ခဲ့သည်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကိုပြောသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူလေ့လာလိုသည်။ အဓိကအားဖြင့် ရှောင်လင်းယွီသည် ဤလူကို မည်သို့စော်ကားမိခဲ့သနည်း။ ကျေးလက်အမျိုးသမီးတစ်ဦးက Z မြို့ရှိ အာဏာရှိမိသားစုတစ်စုကို စော်ကားနိုင်သည်မှာ မယုံနိုင်စရာဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းတွင် ၎င်းမှာ ဤအမျိုးသမီးသည် အရည်အချင်းရှိကြောင်းလည်း ပြသနေသည်။

အတွင်းရေးမှူးသည် သူမ၏ခေါင်းဆောင်ကိုကြားပြီးနောက် သံသယရှိသော်လည်း သူမသည် လေးစားစွာ "ဟုတ်ကဲ့" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

…

ရှောင်လင်းယွီသည် Z မြို့သို့ရောက်လာသည်။ သူမသည် ကျန့်ယောင်ကျူထံချဉ်းကပ်ကာ သူ့တွင် ဆက်သွယ်မှုတစ်စုံတစ်ရာရှိမရှိကို ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

"ငါ့မှာတက္ကသိုလ်အတန်းဖော်တစ်ယောက်ရှိတယ်။ သူအခု အစိုးရဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီ။ သူက Z မြို့အုပ်ချုပ်ရေးမှာရှိတယ်။ ငါဒီအတန်းဖော်ဟောင်းနဲ့ ချိန်းဆိုလိုက်ရမလား"

ကျန့်ယောင်ကျူသည် ရှောင်လင်းယွီ Z မြို့သို့လာရောက်ရသည့်အကြောင်းရင်းကိုကြားပြီးနောက် သူသည် Z မြို့ရှိသူ၏ကွန်ရက်ကို စဉ်းစားခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီက "မင်းနဲ့အဲ့ဒီအတန်းဖော်ရဲ့ဆက်ဆံရေး ဘယ်လိုရှိလဲ။ ဒုက္ခများမှာလား။ အရမ်းခက်ခဲရင်တော့ ထားလိုက်တော့။ ငါတခြားနည်းလမ်းတစ်ခုစဉ်းစားလိုက်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန့်ယောင်ကျူက ပြုံးကာ "စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါသူနဲ့ဆက်ဆံရေးကောင်းတယ်။ ငါတို့အမြဲတမ်းဆက်သွယ်နေကြတယ်။ ညစာအတူတူထွက်စားတာတောင် အကြိမ်အနည်းငယ်ရှိပြီ။ ဘယ်လိုလဲ။ ငါသူဒီနေ့အားလားမေးကြည့်လိုက်မယ်။ ညစာအတူတူစားကြမလား" ဟု ပြန်ပြောသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခဏစဉ်းစားပြီး "ကောင်းပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျန့်ယောင်ကျူသည် ရှောင်လင်းယွီ၏ရှေ့တွင် သူ၏အတန်းဖော်ဟောင်းထံသို့ ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။

"ရှောင်ဖုန်း၊ ဒီညညစာစားကြမလား"

"ဒါပေမဲ့ ငါမင်းဆီက အကူအညီတစ်ခုလိုတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါမင်းကိုဒုက္ခမပေးပါဘူး"

"ကောင်းပြီ၊ သဘောတူတယ်နော်။ ငါတို့အရင်နေရာမှာ တွေ့ကြမယ်"

ကျန့်ယောင်ကျူသည် ဖုန်းကိုချပြီးနောက် သူက ရှောင်လင်းယွီကိုပြုံးကာ "ဒီည စစ်ကျီလွိစားသောက်ဆိုင်မှာ တွေ့ကြမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"စစ်ကျီလွိစားသောက်ဆိုင် ဟုတ်လား" ရှောင်လင်းယွီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ အလွန်အဆင့်မြင့်သောနေရာမဟုတ်ပေ။

ကျန့်ယောင်ကျူက "ငါတက္ကသိုလ်တက်တုန်းက အဲ့လိုနေရာတွေကို အများဆုံးကြိုက်ခဲ့ကြတယ်။ အစားအသောက်က အရသာရှိပြီး ဈေးကလည်းပေါတယ်။ ကျောင်းသားဘဝတုန်းက ငါတို့မှာပိုက်ဆံသိပ်မရှိခဲ့ဘူးလေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သခင်ငယ်များပင်လျှင် တက္ကသိုလ်တက်စဉ်က ဘတ်ဂျက်ချွေတာရန် သင်ယူခဲ့ရသည်။

သူတို့တွင် သင့်တင့်သောမိသားစုအခြေအနေများရှိသော်လည်း သူတို့၏နေထိုင်စရိတ်များမှာ ကန့်သတ်ထားသည်။ သူတို့သည် အဆင့်မြင့်စားသောက်ဆိုင်များသို့ မကြာခဏသွားရန် မတတ်နိုင်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူတို့သည် စားသောက်ဆိုင်ငယ်လေးများကို မကြာခဏသွားရောက်ကြသည်။

ဘွဲ့ရပြီးနောက်တွင်ပင် အလေ့အကျင့်မှာ စွဲမြဲနေခဲ့သည်။ သူတို့သည် အတူတူစားသောက်သည့်အခါ ကြီးမားသောစားသောက်ဆိုင်ကြီးများကို သွားရန်ရွေးချယ်ကြဆဲဖြစ်သည်။

…

လီရှောင်ဖုန်းသည် ကျန့်ယောင်ကျူထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကိုလက်ခံရရှိသောအခါ သူသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် မည်သည့်အကူအညီမျိုးလိုအပ်မည်ကို စဉ်းစားမိသည်။ ခဏတာ သူသည် ခက်ခဲသောအခြေအနေတစ်ခုတွင် ရောက်နေခဲ့သည်။

အစိုးရတွင်အလုပ်လုပ်သော အစိုးရဝန်ထမ်းတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် သူ၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျန့်ယောင်ကျူသည် Z မြို့ရှိ နာမည်ကြီးသစ်သီးနှင့်ဟင်းသီးဟင်းရွက်စူပါမားကတ်၏အထွေထွေမန်နေဂျာဖြစ်ကြောင်း သိသည်။ ဈေးနှုန်းမြင့်မားသော်လည်း နေ့စဉ်လုယက်ဝယ်ယူနေကြသည်။

သူတို့တွေ့ဆုံသည့်အခါ ကျန့်ယောင်ကျူသည် စူပါမားကတ်မှ လတ်ဆတ်သောဟင်းသီးဟင်းရွက်အချို့ကို သူ့ထံသို့ မကြာခဏယူဆောင်လာသည်။

ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၏အရသာမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့မခန်းဖြစ်သည်။ ဈေးနှုန်းမြင့်မားသော်လည်း လူများက ၎င်းအတွက် တိုက်ခိုက်လိုကြသည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။

သူသည် ကျန့်ယောင်ကျူကို တိုက်ရိုက်မငြင်းပယ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ငြင်းဆိုရန်အလျင်စလိုမဖြစ်ခဲ့ပေ။ သူသည် သူ့ကိုဦးစွာတွေ့ဆုံပြီး အခြေအနေမည်သို့ရှိသည်ကို ဦးစွာကြည့်လိုခဲ့သည်။

အကယ်၍ ၎င်းမှာ တကယ်ပဲအကူအညီငယ်လေးတစ်ခုသာဖြစ်လျှင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ သူသည် သူ၏နှစ်ပေါင်းများစွာသူငယ်ချင်း၏ခံစားချက်ကို မထိခိုက်စေလိုပေ။

ဤအတွေးဖြင့် လီရှောင်ဖုန်းသည် အလုပ်ဆင်းသည်အထိ နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် စစ်ကျီလွိစားသောက်ဆိုင်သို့ တန်းမောင်းသွားခဲ့သည်။

သူသည် သီးသန့်ခန်းသို့ရောက်သောအခါ သူတံခါးကိုတွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်ဆံများမှာ ရုတ်တရက်ကျုံ့သွားပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာသည်။

သူ၏အတန်းဖော်ဟောင်းက ဖူးစာရှာပေးချင်နေတာလား။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် လူပျိုဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူသည် အစိုးရဝန်ထမ်းတစ်ဦးဖြစ်သည်။ အခြေအနေကောင်းသောမိန်းကလေးများစွာသည် သူ့ကိုလက်ထပ်လိုကြသည်။ သို့သော် လီရှောင်ဖုန်းကိုသိသောလူများစွာသည် သူတို့၏သမီး သို့မဟုတ် သူတို့၏သူငယ်ချင်းများကို လီရှောင်ဖုန်းနှင့်လက်ထပ်ရန် ဆန္ဒမရှိကြပေ။

အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ လီရှောင်ဖုန်းသည် အမေချစ်သားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့အမေသည် သူ့ဘဝတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လီရှောင်ဖုန်းသည် ရာပေါင်းများစွာသော ကြင်ဖက်တွေ့ပွဲများသို့ သွားခဲ့သော်လည်း သူအောင်မြင်တော့မည်ဟုထင်သည့်အခါတိုင်း နောက်တစ်နေ့တွင် သူ့မိခင်သည် သူ့ကိုမိန်းကလေးများကိုငြင်းပယ်ရန် ပြောဆိုလိမ့်မည်။

လီရှောင်ဖုန်းသည်လည်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သော်လည်း သူ့မိခင်၏ထင်မြင်ချက်ကို လုံးဝလျစ်လျူရှုရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် လီရှောင်ဖုန်းသည် လူပျိုဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူသည် အခန်းထဲမှမိန်းကလေးကိုမြင်သောအခါ သူ၏အတန်းဖော်ဟောင်းသည် သူ့အတွက် ကြင်ဖက်တွေ့ဖို့ရန်စီစဉ်ပေးခဲ့သည်ဟု သဘာဝအတိုင်းယူဆလိုက်သည်။

***

All Chapters